“Ieder van ons is naar het beeld van God geschapen, en ieder van ons lijkt op een beschadigd icoon. Maar als we een icoon zouden krijgen dat beschadigd is door de tijd, door omstandigheden, of ontwijd door menselijke haat, zouden we het met eerbied behandelen, met tederheid, met gebroken hart. We zouden niet in de eerste plaats letten op het feit dat het beschadigd is, maar op de tragedie dát het beschadigd is. We zouden ons richten op wat er nog over is van zijn schoonheid, en niet op wat er verloren is gegaan. En dit is wat we moeten leren doen ten aanzien van elke persoon als individu, maar ook — en dat is niet altijd even gemakkelijk — ten aanzien van groepen mensen, of het nu een parochie, een denominatie of een natie is. We moeten leren kijken, en blijven kijken, totdat we de onderliggende schoonheid van deze groep mensen hebben gezien. Pas dan kunnen we beginnen iets te doen om alle schoonheid die daar aanwezig is, naar boven te roepen. Luister naar andere mensen, en wanneer je iets opmerkt dat waar klinkt, dat een openbaring is van harmonie en schoonheid, benadruk het en help het tot bloei te komen. Versterk het en moedig het aan om te leven. – Anthony Bloom”
++++
Zegen onze ogen, opdat wij in elke mens — ook in hen die ons moeilijk vallen, ook in groepen die wij niet begrijpen — Uw heilige gelijkenis herkennen.
++++
Commentaar:
De metafoor van het beschadigde icoon is krachtig en diep christelijk. In de orthodoxe traditie is een icoon geen decoratie, maar een venster naar het goddelijke. Een beschadigd icoon blijft heilig — niet omdat het perfect is, maar omdat het verwijst naar Iemand die heilig is.
Anthony Bloom zegt eigenlijk:
- Mensen zijn geen problemen om op te lossen, maar mysteries om eerbiedig te benaderen.
- Gebrokenheid is geen reden tot afwijzing, maar tot mededogen.
- Ware liefde kijkt niet eerst naar wat ontbreekt, maar naar wat nog schittert.
In een tijd waarin we elkaar snel beoordelen, afschrijven of in hokjes duwen, is dit een radicaal evangelisch woord. Het vraagt om lang kijken, zacht kijken, biddend kijken — totdat de schoonheid zichtbaar wordt die God in ieder mens heeft gelegd.
En misschien is dat wel het moeilijkste: niet alleen individuen zo zien, maar ook groepen, kerken, naties, zelfs degenen met wie we het moeilijk hebben.
Bloom nodigt ons uit om herstellers van schoonheid te worden. Niet door te ontkennen dat er schade is, maar door te weigeren dat schade het laatste woord heeft.
++++
Gebed:
Heer Jezus Christus, Gij die het ware Beeld van de Vader zijt, leer ons kijken met Uw ogen. Waar wij gebrokenheid zien, laat ons Uw verborgen schoonheid ontdekken. Waar wij oordelen, geef ons tederheid. Waar wij afstand nemen, geef ons moed om nabij te komen.
Maak ons tot mensen die schoonheid wakker roepen, die wonden niet vergroten maar helen, die luisteren naar wat waar en goed is, en het laten groeien.
Heer, herstel in ons wat beschadigd is, en maak ons tot iconen die Uw licht weerkaatsen. Amen.
***************************
christelijkeinformatiebron 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.