Johannes Chrysostomos: Het was niet aan een zilveren tafel en niet uit een gouden beker dat Christus Zijn bloed aan Zijn discipelen gaf om te drinken….

“Het was niet aan een zilveren tafel en niet uit een gouden beker dat Christus Zijn bloed aan Zijn discipelen gaf om te drinken. Maar alles was toch kostbaar en riep eerbied op, want het was vervuld met de Geest. Wil je het lichaam van Christus eren? Eer Hem dan niet met zijden bekledingen terwijl Hij naakt is. Wat baat het je als je Zijn zijden gewaden wilt eren, terwijl je buiten de kerk de kou en naaktheid van anderen blijft verdragen? Wat baat het je als het altaar van Christus bedekt is met gouden vaten, terwijl Christus Zelf honger lijdt? Je maakt een gouden kelk, maar biedt geen verkoelend water aan iemand die dorst heeft. Christus, als een dakloze pelgrim, zwerft rond en vraagt om onderdak, maar jij, in plaats van Hem te ontvangen, versiert je vloeren, je muren en de toppen van je zuilen, en je legt zilveren tuig op je paarden. Maar Christus blijft gebonden in de kerker, en je wilt Hem niet eens aankijken.”

— Johannes Chrysostomus

++++

 Commentaar:

Johannes Chrysostomus confronteert ons hier met een krachtige paradox: uiterlijke pracht in de eredienst tegenover innerlijke onverschilligheid voor de lijdende Christus in de armen, daklozen en hongerigen. Zijn woorden zijn een oproep tot authenticiteit in onze geloofsbeleving.

Hij daagt ons uit om voorbij de esthetiek van religieuze rituelen te kijken en ons hart te openen voor de noden van de mensen om ons heen.

De ware eerbied voor Christus blijkt niet uit gouden kelken, maar uit barmhartigheid, gerechtigheid en liefde voor de minste van onze broeders en zusters.

Het is een herinnering dat Christus zich identificeert met de lijdenden. Wie hen negeert, negeert Hem.

Deze boodschap is vandaag nog even relevant als in de vierde eeuw. In een wereld vol ongelijkheid, luxe en geestelijke honger, roept Chrysostomus ons op tot een geloof dat handen en voeten krijgt in concrete daden van liefde.

++++

Gebed:

Heer Jezus Christus,

U die geen gouden beker nodig had om Uw liefde te schenken,

leer ons Uw aanwezigheid te herkennen in de hongerige,

de naakte, de vreemdeling. Laat onze eredienst niet blijven bij

pracht en praal, maar uitmonden in daden van gerechtigheid en

barmhartigheid. Breek ons hart open voor hen die lijden,

opdat wij U mogen dienen in de minste van onze broeders en zusters.

Maak ons tot een levende tempel, waarin Uw Geest woont en werkt, tot eer van

Uw Naam.

Amen.

++++

Wie was Johannes Chrisostomos?

Johannes Chrysostomos was een invloedrijke kerkvader, prediker en aartsbisschop van Constantinopel in de vierde eeuw. Zijn bijnaam ‘Chrysostomos’ betekent ‘Guldenmond’, vanwege zijn uitzonderlijke welsprekendheid.

Hier zijn de belangrijkste feiten over zijn leven en betekenis:

Leven en achtergrond:

Geboren rond 347 in Antiochië (het huidige Syrië).

Zijn vader stierf vroeg; zijn moeder Anthusa voedde hem christelijk op.

Hij kreeg een klassieke opleiding in retorica bij de beroemde heidense leraar

Libanius, wat zijn latere preekstijl sterk beïnvloedde.

 Spirituele roeping en ascese:

Johannes voelde zich al jong aangetrokken tot het kluizenaarsleven.

Hij trok zich terug als monnik in de eenzaamheid om zich aan gebed en studie te wijden.

Kerkelijke loopbaan:

In 398 werd hij tegen zijn zin benoemd tot patriarch van Constantinopel, de hoofdstad van het Oost-Romeinse Rijk.

Hij hervormde de kerkelijke liturgie en legde sterk de nadruk op Bijbeluitleg en sociale rechtvaardigheid.

Zijn scherpe kritiek op misstanden in kerk en hof maakte hem geliefd bij het volk, maar vijandig bejegend door de elite.

Bijdragen en nalatenschap:

Johannes wordt beschouwd als een van de grootste predikers van de vroege kerk.

Hij schreef talrijke preken, brieven en theologische werken, vooral over Paulus en de evangeliën.

Zijn bijnaam ‘Chrysostomos’ (Χρυσόστομος) verwijst naar zijn retorisch talent: hij werd geroemd als de ‘man met de gouden mond’.

Conflict en ballingschap:

Door intriges aan het hof werd hij meerdere keren verbannen.

Hij stierf in ballingschap in 407, maar werd later gerehabiliteerd en heilig verklaard.

Johannes Chrysostomos wordt vandaag nog steeds geëerd in zowel de Oosters-orthodoxe als de Rooms-katholieke Kerk, met feestdagen op onder andere 13 september en 27 januari.

https://kro-ncrv.nl/katholiek/encyclopedie/j/johannes-chrysostomus

https://rkdocumenten.nl/h-johannes-chrysostomos/

https://www.heiligen.net/heiligen/09/13/09-13-0407-johannes.php

***********

Auteur: Krisbiesbroeck

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie/filosofie

Plaats een reactie