christelijkeinformatiebron

We zouden allemaal zorgvuldig moeten mediteren over de mysteries van de incarnatie. Want wie is voldoende om te begrijpen, om uit te leggen, hoe God geheel in een menselijk lichaam woonde, maar tegelijkertijd geheel in alles woonde? Hoe een menselijk lichaam voldoende was om Hem vast te houden, maar Hem toch niet kon binden.

Hymne 16 (De volledige Hymne….)

(Glorie aan U allen van ons allen! (bis.)

1.Wie dan, die sterfelijke mens is, kan verklaren aangaande de Gever van het Al-Leven — Die de hoogte van Zijn Majesteit verliet en Zichzelf vernederde tot nederigheid? — Gij Die alles verhoogt in Uw Geboorte, verhef mijn zwakke geest — om Uw Geboorte te verklaren; niet dat ik Uw Majesteit zou zoeken, — maar dat ik Uw genade zou verkondigen .

R., Gezegend is Hij die in Zijn toespraken verbergt en onthult!

2. Het is een groot wonder dat de Zoon geheel in een lichaam woonde

— daarin geheel verbleef en het was voldoende voor Hem; daarin woonde hoewel Hij er niet aan gebonden was . — Zijn Wil was geheel daarin; Zijn grenzen reikten geheel tot Zijn Vader. — Wie is voldoende om te vertellen hoe, hoewel Hij geheel in een lichaam woonde, Hij eveneens geheel in alles woonde?

R., Gezegend is Hij Die, hoewel zonder grenzen, toch begrensd was!

3. Uw Majesteit is voor ons verborgen; Uw Genade is voor ons geopenbaard. Ik zal zwijgen, Heer van Uw Majesteit; en ik zal vertellen van Uw genade . Uw genade kleefde aan U en boog U neer voor onze verachtelijkheid: Uw genade maakte U tot een kind; Uw genade maakte U tot mens: het maakte beperkt, het maakte ruimer, Uw Majesteit.

R., Gezegend zij de macht die klein werd en groot werd!

4. Ere zij Hem, Die nederig werd, hoewel Hij door Zijn natuur verheven was! — Hij werd in Zijn liefde de eerstgeborene van Maria , hoewel Hij de Eerstgeborene was van God. — Hij werd in naam de nakomeling van Jozef, hoewel Hij van de Allerhoogste was. — Hij werd door Zijn eigen Wil mens, hoewel Hij door Zijn Natuur God is. — Verheerlijkt zij Uw Wil en Uw Natuur!

R., Gezegend zij Uw heerlijkheid, die ons beeld bekleedde!

5. Ja, o Heer, Uw Geboorte, is moeder geworden van alle schepselen; want het heeft opnieuw geweend en gebaard, aan de mensheid die U gebaard heeft. U bent er lichamelijk uit geboren; het is geestelijk uit U geboren. — Alles waarvoor U gekomen bent om te baren, was dat de mens geboren zou worden naar Uw gelijkenis. — Uw Geboorte werd de auteur van de geboorte van alles.

R., Gezegend is Hij die een jongeling werd en aan allen de jeugd gaf!

6. Toen de hoop van de mens was gebroken, werd de hoop vermeerderd door Uw geboorte. — Goede tijdingen van hoop brachten zij, de Hemelse Wezens aan de mensen. — Satan die onze hoop afsneed , had zijn eigen hoop door zijn eigen handen afgesneden. — toen hij zag dat de hoop vermeerderde: Uw geboorte werd voor de hopelozen — een fontein vol hoop.

R., Gezegend is Hij die de boodschap van hoop bracht!

7. De dag van Uw Geboorte is als U, want hij wordt begeerd en bemind als U. — Wij die Uw Geboorte niet zagen, en haar vlam als in haar eigen tijd — op deze Uw dag zien wij U, zelfs als U een baby was — geliefd door alle mensen , zie! In U verheugen de Kerken zich — Uw dag versiert en wordt versierd.

R., gezegend zij Uw dag die voor ons is bestemd!

8. Uw dag heeft ons een geschenk gegeven, waaraan de Vader geen ander heeft zoals Hij — Het waren geen Serafijnen die Hij ons zond, noch daalden Cherubijnen onder ons af — er kwamen geen Wachters of Dienaren, maar de Eerstgeborene aan Wie zij dienden. — Wie kan volstaan ​​met dank te zeggen, dat de Majesteit die onmetelijk is — in de nederige kribbe is gelegd !

R., Gezegend is Hij die ons gaf wat Hij had gewonnen!

9. Die generatie die Uw Geboorte verblijdde, en onze generatie die Uw dag verblijdt: het geluk van die generatie was dubbel, want zij zagen Uw Geboorte en ook Uw dag: minder is het geluk van hen die na hen komen, want alleen de dag van Uw Geboorte zien zij. Maar omdat zij die toen waren, twijfelden , is het geluk van hen die na hen komen groter , die, hoewel zij U niet hebben gezien, in U hebben geloofd .

R., gezegend zij Uw geluk dat aan ons wordt toegevoegd!

10. De Wijzen verheerlijkten van verre; de ​​Schriftgeleerden mompelden dichtbij — de profeet toonde zijn boodschap, en Herodes zijn toorn — de Schriftgeleerden toonden hun leer, de Wijzen toonden hun offers. Het is een wonder dat tot Hem, het Kind, zij van Zijn eigen huis zich met hun zwaarden haastten, en zij die vreemden waren met hun offers.

R., gezegend zij Uw geboorte die alles heeft aangewakkerd!

11. De boezem van Maria verbaast mij, dat het U, Heer, voldoende was en U omhelsde. — De hele schepping was te klein om Uw Majesteit te verbergen; — Hemel en aarde te smal om in de gelijkenis van vleugels Uw Godheid te bedekken. — Te klein voor U was de boezem van de aarde; groot genoeg voor U was de boezem van Maria . — Hij woonde in de boezem en genas in haar boezem.

R.,

12. Hij werd eenvoudig in doeken gewikkeld en er werden Hem offers gebracht. — Hij trok in zijn jeugd kleren aan en daaruit kwamen hulpen voort: Hij trok het water van de doop aan en daaruit straalden stralen: — Hij trok linnen doeken aan in zijn dood en daarin werden Hem triomfen getoond; met Zijn vernederingen, Zijn verhogingen.

R., gezegend is Hij die Zijn Heerlijkheid met Zijn Passie heeft verbonden!

13. Dit alles zijn de kledingstukken die Barmhartigheid aflegde en aantrok, toen Hij Adam de heerlijkheid wilde aandoen die hij had afgelegd. Hij werd in doeken gewikkeld, net als Adam, met bladeren, en gekleed in kledingstukken in plaats van in huiden. Hij werd gedoopt voor Adams zonde en begraven voor Adams dood: Hij stond op en wekte Adam op tot heerlijkheid.

R., Gezegend is Hij die neerdaalde, hem kleedde en weer opsteeg!

14. Hoewel Uw Geboorte voldoende was, voor Adams zonen als voor Adam; O Machtige Die een kind werd, in Uw Geboorte hebt U mij opnieuw verwekt! O Reine Die gedoopt werd , laat Uw Wassing onze vuiligheid wegwassen — O Levende die begraven werd, mogen wij leven verkrijgen in Uw dood! Ik zal U allen prijzen in Hem die alles vervult.

R., Eer aan U allen namens ons allen!

Derde zondag van de Advent

Bidden met St Lucas 3,10-18 :

In elke stad waar ge binnengaat en niet ontvangen wordt, trekt daar door de straten en zegt:  Zelfs het stof uit uw stad dat aan onze voeten kleeft, schudden wij tegen u af. Maar weet dit wel: Het Rijk Gods is nabij.  Ik zeg u: Op die dag zal het voor de mensen van Sodom draaglijker zijn dan voor die stad.  Wee u, Chorazim, wee u, Betsaïda! Tyrus en Sidon zouden reeds lang neerzittend in zak en as, zich bekeerd hebben, indien bij hen de wonderen waren gebeurd, die bij u hebben plaatsgevonden.  Ja, het lot van Tyrus en Sidon zal bij het oordeel beter te dragen zijn dan dat van u.  En gij, Kafarnaüm, zult ge soms tot de hemel toe verheven worden? Tot in de onderwereld zult ge neerzinken.  Wie naar u luistert, luistert naar Mij; en wie u verstoot, verstoot Mij. Wie Mij verstoot, verstoot Hem die Mij gezonden heeft.’  De (twee-en) zeventig keerden vol blijdschap terug en zeiden: ‘Heer, zelfs de duivels onderwerpen zich aan ons door uw Naam.’  Hij zei tot hen: ‘Ik zag de satan als een bliksemstraal uit de hemel vallen. 

Lucas 3, 10-18

Grote God,

In deze weken kijken wij vol verwachting ui.

We geloven dat U naar ons toekomt.

Gelukkig dat U niet wacht tot wij er

Op een of andere manier klaar voor zijn.

“Hoe zouden wij U vinden, God,

Als Gij ons niet bekeert ?”

Toch doet de vreugde om uw nabijheid

Ons vragen : “Wat moeten wij doen ?”

U geeft aan iedereen een eigen antwoord

Omdat U iedereen met naam en toenaam kent.

Maak ons onbevreesd om eerlijk deze vraag  te

stellen en open onze oren voor het antwoord

Dat U in ons hart fluistert.

Geef ons de moed om met kleine maar concrete stappen een weg van bekering te gaan.

Niet zoals wij die dromen , maar zoals U die verlangt.

Wijs ons uw wegen en schenk ons uw vreugden

Amen

Vraag . Wanneer de zonde is getransformeerd in een engel des lichts, en op genade gaat lijken, hoe kan een mens dan de listen van de duivel ontdekken, en hoe zal hij de dingen van genade verwelkomen en onderscheiden?

Antwoord . De dingen van genade worden vergezeld door vreugde, vrede, liefde en waarheid. De waarheid zelf dwingt de mens om de waarheid te zoeken. Maar de vormen van zonde zijn ongeordend en hebben niets van liefde of vreugde jegens God. Witlof lijkt op sla; maar de ene is zoet en de andere is, ondanks alle gelijkenis, bitter.

St Macarius de Grote

Het kind heeft noch gezag noch macht, maar juist de afwezigheid van gezag onthult hem als een koning; zijn weerloosheid en kwetsbaarheid zijn precies de bron van zijn diepe kracht. Het kind in die verre grot in Bethlehem verlangt er niet naar dat we hem vrezen; Hij komt niet in ons hart door ons bang te maken, door zijn macht en gezag te bewijzen, maar alleen door liefde. Hij is ons gegeven als kind, en alleen als kinderen kunnen we hem liefhebben en onszelf aan hem geven. De wereld wordt geregeerd door gezag en macht, door angst en overheersing. Het kind God bevrijdt ons daarvan. Al wat Hij van ons verlangt is onze liefde, vrijelijk gegeven en vreugdevol; al wat Hij verlangt is dat we hem ons hart geven. En we geven het aan een weerloos, eindeloos vertrouwend kind.

Alexander Schmemann

Laten we naar de heiligen kijken, maar laten we niet blijven hangen in hun contemplatie. Laten we met hen Degene beschouwen wiens contemplatie hun leven vulde. Laten we profiteren van hun voorbeelden, maar zonder lang stil te staan ​​of deze of gene heilige als compleet model te nemen, en van ieder te nemen wat ons het meest in overeenstemming lijkt met de woorden en voorbeelden van Onze Heer Jezus, onze enige en ware model, waardoor gebruik wordt gemaakt van hun lessen, niet om ze te imiteren, maar om Jezus beter te imiteren.

(Charles de Foucauld, Spirituele werken , Paoline, Rome 1984, p. 11)

Het hart van de mens kan vol zijn van zoveel pijn, zelfs als alles uiterlijk “in orde” is. Het wordt des te moeilijker omdat we tegenwoordig gewend zijn te denken dat er verklaringen zijn voor alles. Maar er is geen verklaring voor het meeste van wat er in ons eigen hart omgaat, en we kunnen het niet allemaal verklaren. Het heeft geen zin om onze toevlucht te nemen tot het soort mentale kalmeringsmiddelen dat zelfs religieuze verklaringen soms bieden. Geloof moet dieper zijn dan dat, geworteld in het onbekende en in de afgrond van duisternis die de grond van ons bestaan ​​is. Het heeft geen zin om de duisternis te plagen om te proberen er antwoorden uit te laten groeien. Maar als we leren hoe we een diep innerlijk geduld kunnen hebben, lossen dingen zichzelf op, of God lost ze op als je dat liever hebt: maar verwacht niet te zien hoe. Leer gewoon te wachten, en doe wat je kunt en help andere mensen. Vaak is het door iemand anders te helpen dat we de beste manier vinden om onze eigen problemen te dragen.

— Thomas Merton uit zijn kerstbrief, 1966

“Wanneer u zich schuldig voelt, zelfs als het is omdat u bewust een zonde hebt begaan, een ernstige zonde, iets dat u vele, vele malen hebt gedaan, laat de duivel u dan nooit misleiden door hem u te laten ontmoedigen. Wanneer u zich schuldig voelt, offer dan al uw schuldgevoelens op aan de Onbevlekte, zonder het te analyseren of te onderzoeken, als iets dat van haar is…

Verder :

Mijn geliefde, moge elke val, zelfs als het een ernstige en herhaalde zonde betreft, voor ons altijd een kleine stap zijn op weg naar een hogere graad van perfectie.

De enige reden waarom de Onbevlekte Maagd ons laat vallen, is om ons te genezen van onze eigenwaan en trots, om ons nederig te maken en ons zo onderdanig aan de goddelijke genaden.

De duivel probeert ons in zulke omstandigheden juist te ontmoedigen en innerlijk depressief te maken, wat in feite niets anders is dan dat onze trots weer aan de oppervlakte komt.

Als we wisten hoe groot onze armoede is, zouden we helemaal niet verbaasd zijn over onze valpartijen, maar eerder verbaasd. En we zouden God danken dat Hij ons, na onze zonden, niet nog dieper en vaker heeft laten vallen.”

—Brief van Sint Maximiliaan Kolbe

Geciteerd in het boek “Forget Not Love: The Passion of Maximilian Kolbe”

Mijn Heer God: Ik heb geen idee waar ik heen ga. Ik zie de weg voor me niet. Ik kan niet zeker weten waar die zal eindigen. Ik ken mezelf ook niet echt, en dat ik denk dat ik uw wil volg, betekent niet dat ik dat ook daadwerkelijk doe. Maar ik geloof dat het verlangen om u te behagen u in feite behaagt. En ik hoop dat ik dat verlangen heb in alles wat ik doe. Ik hoop dat ik nooit iets zal doen zonder dat verlangen. En ik weet dat als ik dit doe, u mij langs de juiste weg zult leiden, ook al weet ik er misschien niets van. Ik zal altijd op u vertrouwen, ook al lijk ik verloren en in de schaduw van de dood. Ik zal niet bang zijn, want u zult mij nooit alleen laten om mijn gevaren het hoofd te bieden. Amen!

Thomas Merton Trappist

++++

‘ … En voordat jullie Mij roepen, zal Ik tot jullie zeggen: “Zie, hier ben Ik” (Js 58:9).’

“… Om middernacht werd er geroepen: Zie, de Bruidegom komt. Ga heen om Hem te ontmoeten.” – Mattheüs 25:6

“Eindelijk met ons op, want de Schrift wekt ons op met de woorden: “Nu is voor ons het uur aangebroken om uit de slaap op te staan” (Rm 13,11). Laten we onze ogen openen voor het Goddelijk Licht en laten we met aandachtige oren luisteren naar de waarschuwing die de Goddelijke Stem ons dagelijks toeroept: “Vandaag, als u Zijn Stem wilt horen, verhard dan uw hart niet” (Ps 94,8). En verder: “Wie oren heeft om te horen, die hore, die hore wat de Geest tot de gemeenten zegt” (Apoc 2:7). En wat zegt Hij? “Komt, kinderen, hoort Mij en Ik zal jullie de vreze des Heren leren” (Ps 33,12). “Loop terwijl u het licht van het leven hebt, opdat de duisternis van de dood u niet overvalt” (Joh 12,35).

En de Heer, Zijn werker zoekende onder de scharen tot wie Hij zo roept, zegt opnieuw: “Wie van u verlangt naar het leven en zou graag voorspoedige dagen zien? (Ps 33:13) En indien gij, Hem horende: “Ik ben het,” zegt God tot u, indien gij het ware en eeuwige leven wilt hebben, “bewaar dan uw tong voor het kwade en uw lippen voor het spreken van bedrog. Wend u af van het kwade en doe het goede; zoek vrede en jaag die na” (Ps 33,14-15). En wanneer jullie deze dingen gedaan hebben, zullen Mijn ogen op jullie zijn en Mijn oren open staan voor jullie gebeden. En voordat jullie Mij roepen, zal Ik tot jullie zeggen: “Zie, hier ben Ik” (Js 58:9).

Wat kan zoeter voor ons zijn, dierbare broeders, dan deze stem van onze Heer die ons uitnodigt? Zie, in Zijn liefdevolle barmhartigheid toont de Heer ons de weg van het leven. Laten we daarom onze lendenen omgorden met geloof en het verrichten van goede daden en het volgen van de leiding van het Evangelie, Zijn paden bewandelen, zodat we het mogen verdienen Hem te zien Die ons in Zijn Koninkrijk heeft geroepen (1Th 2:12). Want als we in de woningen van Zijn Koninkrijk willen wonen, zullen we niet aankomen als we daar niet met goede daden naartoe rennen. ”

– De heilige Benedictus (480-547) abt, stichter, vader van het westerse monaticisme (van de proloog tot de Regel 8-22).

++++++

Wat is ADVENT?

Artikel van John M. Grondelski

Hemelse Vader, Heer van allen, kom en vul deze wereld met uw vrede. Moge er een einde komen aan haat en verdeeldheid onder uw volk. Stop met alle gevechten en oorlogen in deze wereld. Genees de bitterheid en pijn in mijn eigen hart. Bereid in deze adventstijd mijn hart voor op de komst van Jezus, onze Wonderbare Raadgever, Machtige God, Eeuwige Vader, Vredevorst. Vervul mijn hart met uw vrede, die alle verstand te boven gaat. Want aan de grootheid van zijn regering en vrede zal geen einde komen. Amen.

++++

Advent betekent ‘komen’ of ‘aankomst’. Het is de periode voorafgaand aan Kerstmis, die ten minste de vier zondagen vóór 25 december omvat. (Ik zeg ‘ten minste’ omdat, zoals u dit jaar zult opmerken, de ‘vierde week’ van Advent eigenlijk alleen de vierde zondag van Advent is, aangezien Kerstmis op een maandag valt.) De ‘vier weken’ van Advent zinspelen op de vierduizend jaar die letterlijk werden toegeschreven aan het interval tussen de val van Adam en de geboorte van Jezus Christus.

Wanneer de meeste katholieken het over Advent hebben, spreken ze erover als ‘voorbereiding op Kerstmis’. Dat is niet per se verkeerd, aangezien de viering van de herdenking van de geboorte van de Heer voorbereiding vereist.

Maar laten we erkennen dat we, door de geboorte van Christus te herdenken, in feite een gebeurtenis uit het verleden herdenken. Jezus werd meer dan tweeduizend jaar geleden geboren.

Als we kijken naar hoe Advent is gestructureerd, is de waarheid dat de focus op Jezus’ geboorte pas overheerst in de laatste negen dagen van het seizoen, d.w.z. 16-24 december. Dat is wanneer de evangeliën zich specifiek richten op de historische geboorte van Jezus in Bethlehem. Dat is wanneer het voorwoord dat voor de mis wordt gebruikt het meest direct spreekt over de historische geboorte van Christus.

Het grootste deel van Advent—de 13-18 dagen (afhankelijk van wanneer Advent begint) voorafgaand aan 16 december—is niet gericht op Jezus’ eerste komst in Bethlehem. Het is gericht op zijn tweede komst aan het einde der tijden.

Advent begint met een eschatologische focus. In die zin zet het de eschatologische focus van de laatste weken van de gewone tijd voort. De drieëndertigste zondag van de gewone tijd en de eerste zondag van de advent hebben altijd een oordeelsmotief, ofwel de wederkomst van de Heer aan het einde der tijden (gewone tijd) of de noodzaak van waakzaamheid en nuchtere paraatheid voor die komst (advent). De plechtigheid van Christus de Koning verbindt ze: Jezus is de Koning van het Universum.

We moeten ons niet voorbereiden op een gebeurtenis uit het verleden, maar op een gebeurtenis uit de toekomst. Daarom bidt de priester bij elke mis, na het Onze Vader, dat we van het kwaad worden verlost om Jezus’ wederkomst af te wachten in “vreugdevolle hoop.”

Mij ​​is gevraagd of Advent nog steeds een ” boeteperiode ” is. Vroeger was dat duidelijk het geval, hoewel sommige mensen het vandaag de dag verwarren. Ja, de priestergewaden zijn paars, een boetekleur. Maar sommige van de spirituele oefeningen van weleer – missies, retraites, uitgebreide biechturen – lijken verdwenen te zijn. En als je het aan een canoniek jurist vraagt, zal hij je vertellen dat de boetetijden van de Kerk “elke vrijdag van het hele jaar en de vastentijd” zijn (CIC 1250).

Nou, solide katholieke spiritualiteit begint met goede katholieke theologie, niet met canoniek recht. Recht bestaat om het geloof en de toe-eigening ervan door katholieken te dienen. Is Advent dan nog steeds een “boeteperiode”?

Het is, in de zin dat alle tijden boetedoening zijn. De katholiek is geroepen tot voortdurende bekering. Bekering is een voortdurend aspect van het christelijk leven. Er zijn tijden in ons leven waarop bekering een grotere focus kan hebben en andere wanneer het een mindere focus heeft, maar er is geen tijd waarop aandacht voor bekering afwezig kan zijn . Jezus roept ons op om “volmaakt te zijn zoals uw hemelse Vader volmaakt is” (Matt. 5:48), een voortdurende taak. Dus ja, in de mate dat we allemaal worden beïnvloed door zonde (en dat zijn we allemaal in meer of mindere mate), in die mate worden we ook allemaal geroepen tot bekering.

Maar de bekering waartoe we in Advent geroepen worden, heeft een onderscheidend karakter : een van “vreugdevolle hoop”. Een katholiek die vandaag de dag Advent leeft, verkeert in een betere positie dan Messiasprofeten als Jesaja en Micha: hij weet hoe het verhaal is afgelopen in Jezus van Nazareth. Tegelijkertijd weet de katholiek van vandaag ook hoe het verhaal zal aflopen : de triomf van God en goedheid, “wanneer alles aan hem onderworpen is . . . zodat God alles in allen zal zijn” (1 Kor. 15:28). We weten dat God, die zal komen om de levenden en de doden te oordelen, zal zegevieren. Het enige dat we niet weten , is aan welke kant we in dat oordeel zullen staan: onder de schapen of onder de bokken.

Daarom is Advent een tijd van voorbereiding en bekering: het is een tijd om mezelf klaar te maken “voor de komst van onze Redder, Jezus Christus,” rechter van de levenden en de doden, Koning van het Universum. De manier waarop ik mezelf voorbereid is door bekering van het hart, van het afkeren van schepselen naar de Schepper, van zonde naar genade. Dus pastores zouden een aantal van de oude Advent-basiselementen moeten herstellen, zoals een parochiemissie, of op zijn minst uitgebreide uren voor sacramentele boete.

De liturgische kalender is niet bedoeld als een herhaling van het leven van Christus. In plaats daarvan is het de bedoeling dat het ons systematisch, jaar na jaar, door de hoogtepunten van het leven van Christus leidt, van zijn geboorte tot zijn opstanding, hemelvaart en het zenden van de Heilige Geest. Het is duidelijk dat Jezus niet elke 25 december wordt geboren.

De liturgische kalender is vergelijkbaar met de rozenkrans. Het hele jaar door leidt het mediteren over de mysteries van de rozenkrans ons door de belangrijkste gebeurtenissen van Jezus’ leven, dood en opgestane leven. Al die gebeurtenissen blijven een constante relevantie voor de christen: daarom herdenken we de glorieuze mysteries in de vastentijd en de treurige mysteries in de paastijd. Er is één, integraal leven van Christus dat de normatieve maatstaf blijft voor elke christen. Of we er nu over mediteren in de rozenkrans of ze in acht nemen gedurende het liturgische jaar, het motief zou hetzelfde moeten zijn: hoe deze elementen van zijn leven het onze vormen.

Advent herinnert ons aan wat Jezus voor ons deed, zodat we ons, “nu” (dat kleine woordje dat we herhalen in elk Weesgegroet), door de gebeden van Maria en alle heiligen, kunnen afkeren van alles wat ons scheidt van God en naar God zelf. Advent herinnert ons eraan dat “nu” het enige moment is dat we daadwerkelijk hebben en beloofd zijn, omdat we geen garanties hebben voor onze toekomst. Dus grijpen we het moment van genade aan, de kairos die “nu” is, om ons voor te bereiden op hem die ons door zijn komst in het verleden bewust maakte dat hij terugkomt en dat “mijn loon bij mij is en ik zal ieder vergelden naar zijn werk” (Openbaring 22:12).

Wat is onze reactie, waarop we ons voorbereiden tijdens de Advent en ons hele leven? De allerlaatste woorden van de Bijbel: “Kom Heer Jezus!” (Openbaring 22:20). Maranatha!

[John M. Grondelski (Ph.D., Fordham) is voormalig associate dean van de School of Theology, Seton Hall University, South Orange, New Jersey. Hij is vooral geïnteresseerd in moraaltheologie en het denken van Johannes Paulus II. Opmerking: Alle meningen die in zijn bijdragen in het National Catholic Register worden geuit, zijn uitsluitend die van de auteur.]

Als liefde de ziel is van het christelijk bestaan, moet het de kern zijn van elke andere christelijke deugd. Zo is bijvoorbeeld rechtvaardigheid zonder liefde legalisme; geloof zonder liefde is ideologie; hoop zonder liefde is egocentrisme; vergeving zonder liefde is zelfvernedering; standvastigheid zonder liefde is roekeloosheid; vrijgevigheid zonder liefde is extravagantie; zorg zonder liefde is louter plicht; trouw zonder liefde is dienstbaarheid. Elke deugd is een uitdrukking van liefde. Geen enkele deugd is echt een deugd tenzij deze doordrongen is van, of geïnformeerd is door, liefde.

Richard Rohr

Bron : A common saying is , “God helps those who help themselves.3