Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
De wereld is als een veld gevuld met de geur van Christus’ naam: Aan Hem is de zegen van de dauw van de hemel, dat wil zeggen van de regens van goddelijke woorden; en van de vruchtbaarheid van de aarde, dat is van het bijeenbrengen van de volkeren: van Hem is de overvloed van graan en wijn, dat is de menigte die brood en wijn verzamelt in het sacrament van Zijn lichaam en bloed. Hem dienen de natiën, Hem aanbidden de vorsten…
“De wereld is als een veld gevuld met de geur van Christus’ naam: Zijn is de zegen van de dauw van de hemel, dat wil zeggen, van de stortbuien van goddelijke woorden; en van de vruchtbaarheid van de aarde, dat wil zeggen, van het bijeenbrengen van de volkeren: Zijn is de overvloed van graan en wijn, dat wil zeggen, de menigte die brood en wijn verzamelt in het sacrament van Zijn lichaam en bloed. Hem dienen de naties, Hem aanbidden de prinsen.”
Augustinus: De stad van God
[Deze passage is afkomstig uit het werk De Stad van God van Sint-Augustinus en beschrijft hoe de wereld vervuld is met de aanwezigheid en zegeningen van Christus. Het gebruikt prachtige metaforen om de overvloed en spirituele rijkdom te illustreren.]
“Hij kan niet verloren gaan, de zoon van zoveel tranen.” St.Ambrosius over St.Augustinus
EEN ONRUSTIGE JEUGD
Augustinus – De belijdenissen
De erge dingen die ik in mijn jeugd heb gedaan, en de slechte invloed van mijn lichaam op mijn ziel, ik haal ze me bewust weer voor de geest. Niet omdat ik daar zoveel plezier aan beleef maar omdat ik u wil beminnen, mijn God. Het is uit liefde voor uw liefde, dat ik dat doe. Als ik mijn verfoeilijke gedrag opnieuw overdenk, dan proef ik de bittere nasmaak weer. U zult mij niet bitter smaken, denk ik, want uw zoetheid is echt. Het is een zoetheid vol geluk en zekerheid, één die mij samenraapte toen ik in stukken lag. Zolang ik mij afkeerde van u, de ene, en opging in het vele, was ik namelijk verscheurd.
Ergens in mijn jonge jaren sloeg de vlam in de pas en begon ik mij te buiten te gaan aan lage begeerten. Zo schaamde ik me er bijvoorbeeld niet voor om mezelf te verliezen in allerlei slechte contacten die het daglicht niet konden verdragen. Ik werd bleek en ik kwijnde weg voor uw ogen. Ik vond mezelf geweldig en ik hoopte dat ik dat in de ogen van de mensen ook was.
Wat was daar voor mij nu zo fijn aan? Eigenlijk wilde ik alleen maar beminnen en bemind worden. Maar ondertussen bleef het niet bij gewone geestverwantschap op het helderverlichte pas van de vriendschap. Nee, uit de modderpoel van mijn lichamelijke begeerte en uit de bruisende bron van mijn mannelijkheid stegen dikke dampen op, die donkere wolken vormden rond mijn hart. Daardoor kon ik het verschil tussen zuivere liefde en troebele lust niet meer zien. Die twee buitelden wild over elkaar heen en sleurden mij mee, op die gevaarlijke leeftijd, door een afgrond van begeerte. Ze dompelden me onder in een maalstroom van slechtheid. Uw toorn op mij werd steeds groter, maar ik was me van geen kwaad bewust. Door het gerammel van de keten van mijn sterfelijkheid, de straf voor de hoogmoed van mijn ziel, was ik doof geworden. Ik liep verder van u weg en u liet mij begaan. Ik zwol aan, stortte me op de kust, en spatte uit elkaar. Het enige wat overbleef, was schuim. En dat allemaal door mijn losbandigheid. Maar u bleef zwijgen. U, in wie ik pas zo laat vreugde ben gaan vinden, u bleef maar zwijgen, destijds, en ik liep nog verder van u weg om steeds maar weer het onvruchtbare zaad van het onheil uit te strooien in hoogmoedige verachtelijkheid en rusteloze vermoeidheid.
Belijdenissen : (2,I,1-2,II,2)
Augustinus van Hippo
Uit : Augustinus een tekstkeuze uit de belijdenissen verzameld door Dr.Carolinne White – Vertaald door Joost Neer, Wim Sleddens, en Anke Tiggelaar.
“Stel je voor dat je een levend huis bent. God komt binnen om dat huis te verbouwen. In het begin kun je misschien begrijpen wat Hij aan het doen is. Hij zorgt ervoor dat de afvoeren goed werken en stopt de lekkages in het dak, enzovoort; je wist dat die klussen gedaan moesten worden en je bent niet verrast. Maar vervolgens begint Hij het huis op een manier te verbouwen die verschrikkelijk pijn doet en geen enkele zin lijkt te hebben. Wat is Hij in hemelsnaam aan het doen? De verklaring is dat Hij een heel ander huis aan het bouwen is dan jij je had voorgesteld—hier een nieuwe vleugel aan het toevoegen, daar een extra verdieping, torens aan het bouwen, binnenplaatsen aan het maken. Jij dacht dat je werd omgebouwd tot een aardig klein huisje: maar Hij bouwt een paleis. Hij is van plan om er Zelf in te komen wonen.”
“Laat niets je verontrusten, niets je bang maken. Alle dingen gaan voorbij. God verandert niet. Met geduld bereik je alles.”
Dit is een grote uitdaging als we getuige zijn van dergelijke wrede gewelddaden en aanvallen op onschuldig leven in de wereld. We moeten blijven vertrouwen op Gods wijsheid en genade en volharden in gebed voor alle betrokkenen. Christus is geen onbekende in lijden en verlies, laten we ons tot hem wenden met onze vragen en onze gebeden, altijd biddend “Jezus, we vertrouwen op U.”
“Moge er vandaag vrede in haar zijn. Moge je God vertrouwen dat je precies bent waar je hoort te zijn. Moge u de oneindige mogelijkheden die uit het geloof voortkomen niet vergeten. Moge je de geschenken die je hebt ontvangen gebruiken en de liefde doorgeven die je is gegeven. Moge je tevreden zijn met de wetenschap dat je een kind van God bent. Laat deze aanwezigheid zich in je botten nestelen en geef je ziel de vrijheid om te zingen, dansen, prijzen en liefhebben. Het is er voor ieder van ons.”
Soms verliezen we ons eigen doel uit het oog en hoe we een rol moeten spelen bij het brengen van vrede in de wereld. Zo vaak begint het hier: met innerlijke vrede – een vrede met Onze Heer en een diep gevoel van rust in de schepping die Hij ons heeft gemaakt. Zo’n vrede straalt uit naar onze gezinnen en onze gemeenschappen. Als het in ieder van ons wordt gecultiveerd, kan het grote veranderingen in onze wereld teweegbrengen. En toch zullen lijden en dood, pijn en verlies allemaal deel blijven uitmaken van onze ervaring. Laten we bidden om instrumenten van vrede te zijn, zelfs op momenten dat het lijkt alsof de strijd verloren is. Laten we ons nooit onderwerpen aan de leugen dat geweld zegeviert
“Hoe dichter men bij God komt, hoe eenvoudiger men wordt.”
We hebben veel zorgen in onze wereld. Veel van deze zijn legitiem en geldig, maar sommige vergen tijd en energie die beter elders kunnen worden besteed. Als we allemaal zouden kunnen streven naar een diepere relatie met God, zouden we op natuurlijke wijze veel van de zorgen, angsten en zorgen loslaten die ons van elkaar scheiden en conflicten veroorzaken tussen individuen en, op grotere schaal, tussen naties. Het begint bij ieder van ons
“Denk na over de voorzienigheid en wijsheid van God in al het geschapene en prijs Hem in alle dingen.”
Het is een uitdaging om te begrijpen waarom tragedies in onze wereld gebeuren. We weten dat God deze tragedies niet veroorzaakt, maar dat ze mogen gebeuren in overeenstemming met ons geschenk van de vrije wil. God neemt de vrije wil niet weg van degenen die er misbruik van zouden maken. Maar hoe kunnen we naar een tragisch incident kijken en Gods voorzienigheid zien? Eén manier is om stil te staan bij de verhalen van heldhaftigheid en moed die zich voordoen in een crisis. Ja, we zien groot kwaad. Maar zelfs het verwoestende kwaad kan de goedheid en schoonheid van de liefde niet volledig wegvagen. Zoek naar de helden – zoek naar God in de puinhopen en je zult Hem zien glinsteren door de verhalen van vele zielen die opstonden om de mensen om hen heen te beschermen en te helpen, zelfs op eigen risico en zelfopoffering.
“De waarheid lijdt, maar sterft nooit.”
Dit is zo belangrijk om te onthouden! Vrede komt voort uit de herinnering dat de strijd met de dood is gestreden en gewonnen door onze Heer Jezus Christus. In het licht van dagelijkse beproevingen, en zelfs in het licht van diepe nood, kunnen we vrede vinden in de veerkracht van waarheid en goedheid.
“In deze nood, – want toen had ik nog nooit een enkel visioen gehad, – waren deze Uw woorden alleen al voldoende om het te verwijderen en mij volmaakte vrede te geven: ‘Wees niet bang, mijn dochter: ik ben het; en ik zal je niet in de steek laten. Vrees niet.'”
Laten we veel troost putten uit de beloften van Onze Heer. Onze ervaring en de wereld zijn misschien niet de grootste getuigen van vrede, maar nogmaals, als je wat dieper kijkt, zul je misschien verbaasd zijn over de kracht en het behoud van het licht. We zullen niet in slavernij raken, hoewel er veel van ons wordt gevraagd.
“Moed hebben voor wat er ook in het leven komt – daar ligt alles in.”
Moed is niet de afwezigheid van angst, het is de overwinning van vrede op angst.
“De boom die naast het stromende water staat, is frisser en geeft meer vruchten.”
Als we naar vrede verlangen, laten we dan vrede in onszelf en in ons hart ontwikkelen.
“We hebben geen vleugels nodig om Hem te gaan zoeken, maar hoeven alleen maar te kijken naar Hem die in ons aanwezig is.”
Mogen we altijd verzekerd zijn van Gods aanwezigheid bij ons en vervuld zijn van de vrede die uit die zekerheid voortkomt
“Het gevoel blijft dat God ook op reis is.”
Wanneer we worden overvallen door verdriet, angst of lijden; wanneer de pijn van verlies ons overweldigt; wanneer het kwaad de macht lijkt te hebben overgenomen; laten we naar het kruis kijken en vervuld zijn van vrede, wetende dat Christus deze weg heeft bewandeld en nu met ons en met al onze broeders en zusters bewandelt.
“Pijn is nooit permanent.”
Nogmaals, we kunnen vrede vinden in de eeuwige belofte van vrede. Wat ons hier op aarde ook overvalt, het is tijdelijk. Vrede is eeuwig.
“Christus heeft nu geen lichaam, maar het uwe. Geen handen, geen voeten op aarde, maar de jouwe. Van u zijn de ogen waardoor Christus met mededogen de wereld in kijkt. Van u zijn de voeten waarmee Christus wandelt om goed te doen. Van u zijn de handen waarmee Christus de wereld zegent.”
Dit is een mooie herinnering voor ons aan waar vrede vandaan komt. Zo vaak als ik getuige ben van lijden en tragedie, merk ik dat ik bedroefd ben door mijn hulpeloosheid. Wat kan ik doen in het licht van zo’n pijn en verlies? Alleen iets heel kleins. Het bereikt misschien nooit rechtstreeks mensen in nood, maar het kan iemand anders in nood bereiken – iemand in mijn eigen gemeenschap. Het kan het verschil zijn tussen een gevoel van verbondenheid en een gevoel van isolatie. Dit mooie citaat weerspiegelt het gebed van de heilige Franciscus: Heer, maak mij een instrument van uw vrede.
“Wen jezelf voortdurend aan om veel daden van liefde te verrichten, want ze ontsteken en smelten de ziel.”
Vrede zal alleen heersen als we kunnen leren liefhebben. Liefde vernietigt het nastreven van zichzelf, het nastreven van macht,het nastreven van rijkdom en zoveel andere verlangens die zo gemakkelijk de basis kunnen zijn van geweld en conflicten.
“Je geeft God een compliment door grote dingen van Hem te vragen.”
Soms hebben we het gevoel dat we nooit vrede in de wereld zullen zien. We moeten volharden in gebed voor vrede. Niets is onmogelijk bij God.
“Gebed is het enige kanaal waardoor Gods grote genaden en gunsten in de ziel kunnen stromen; en als dit eenmaal gesloten is, ken ik geen andere manier waarop Hij ze kan communiceren.”
~ St. Teresa van Ávila
[Een mooie en diepzinnige uitspraak over de kracht van gebed in het spirituele leven.
St. Teresa van Avila was een invloedrijke mystica en hervormer binnen het christendom.
Haar inzichten blijven vandaag de dag inspireren!]
Wees blij als je de schuld krijgt en ten onrechte wordt beschuldigd, want dan heb je de kans om alle bittere, vijandige of zelfmedelijdende reacties te zien die je zondige ziel wil uitspuwen – alsof deze nietige dingen je op enigerlei wijze zouden kunnen verdedigen! Kijk en zie of een van deze vergiften uit je komt wanneer je geest wordt geprikkeld door een beschuldiging. Alleen dan kun je jezelf zien zoals je bent, en je zonde belijden die in je is en jezelf weer verlaten onder de zorg van de Heer.
Maar jullie vragen je af: aangezien Hij, Die mijn ziel liefheeft, in mij is, waarom vind ik Hem dan niet en ervaar ik Hem niet? De reden is dat Hij verborgen blijft en jij jezelf ook niet verbergt, om Hem te vinden en te ervaren. Als je een verborgen schat wilt vinden, moet je in het geheim de schuilplaats betreden en als je hem eenmaal hebt ontdekt, word je ook verborgen, net zoals de schat verborgen is. Sindsdien is uw geliefde Bruidegom de schat, verborgen in een akker, waarvoor de wijze koopman al zijn bezittingen verkocht [Mt. 13:44] en die akker is uw ziel, om Hem te vinden, moet u al uw bezittingen en alle schepselen vergeten en u verbergen in de geheime binnenkamer van uw geest.
Daar, terwijl u de deur achter u sluit (uw wil tot alle dingen), moet u “in het verborgene tot uw Vader bidden”. Als je bij Hem verborgen blijft, zul je Hem ervaren in het verbergen, dat wil zeggen op een manier die alle taal en gevoel overstijgt!”
– De heilige Johannes van het Kruis (1542-1591) Karmeliet, Kerkleraar (Geestelijk Hooglied B1, 8-9).
“Heiligheid bestaat niet uit het zeggen van mooie dingen…het bestaat uit lijden…laat ons profiteren van ons ene moment van lijden…laat ons alleen elk moment zien!”
Teresia van Lisieux
[Deze boodschap benadrukt dat heiligheid niet draait om mooie woorden, maar om het accepteren van lijden en het bewust ervaren van elk moment. Het heeft een diep filosofische en religieuze betekenis.]
Goed en kwaad nemen beide toe bij samengestelde rente. Daarom zijn de kleine beslissingen die jij en ik elke dag nemen van zo’n oneindig belang. De kleinste goede daad van vandaag is het veroveren van een strategisch punt van waaruit je een paar maanden later misschien door kunt gaan naar overwinningen waar je nooit van had gedroomd. Een ogenschijnlijk onbeduidende toegeeflijkheid aan lust of woede in deze tijd is het verlies van een heuvelrug of spoorlijn of bruggenhoofd van waaruit de vijand een aanval kan lanceren die anders onmogelijk zou zijn.
Als kind stond ik op de drempel van een zondig leven, arme ziel die ik was. Met talloze leugens hield ik mijn oppas, mijn leraren en mijn ouders voor de gek. Ook snaaide ik allerlei lekkers bij mijn ouders uit de kelder en de keuken, soms omdat ik er zelf geweldig zin in had, en soms omdat ik het bij het spelen uit wilde delen aan de andere jongens. Die hielden natuurlijk evenveel van het spel als ik, maar ik hoopte daardoor stiekem dat ze mij zouden laten n. En om maar te kunnen winnen speelde ik vaak nog vals ook, want ik wilde altijd de beste zijn. Zo ijdel was ik toen! Maar er was niets waar ik zo slecht tegen kon en waar ik zo verschrikkelijk kwaad om kon worden als wanneer ik iemand betrapte op iets wat ik op mijn beurt ook anderen aandeed! Betrapten ze mij echter en viel ik door de mand, dan maakte ik liever een scène, dan dat ik toegaf.
Is dat kinderlijke onschuld? Nee Heer, allesbehalve dat. Ik zeg het U in alle eerlijkheid mijn God. Maar toch wil ik u danken. Heer, hoogste en beste schepper en bestuurder van het heelal. Ik wil u danken, onze God, ook als U misschien had gewild dat ik nooit verder was gekomen dan mijn kindertijd. Want ook toen was ik al iemand, lééfde ik, had ik, gevoelens, was ik al bezorgd dat mijn ongereptheid zou worden aangetast, het spoor van de diep verborgen eenheid waaruit ik voortkwam. Ook toen al waakte ik met een soort innerlijk zintuig over de gaafheid van mijn zintuigen, en ook in mijn kindergedachten over kinderzaken genoot ik al van de waarheid. Ik wilde me niet voor de gek laten houden. Ik had een uitstekend geheugen. Ik leerde spreekbeurten houden, ik genoot met volle teugen van vriendschappen en probeerde pijn, vernedering en onwetendheid te vermijden. Waarom zou zo’n kind nu geen bewondering en lof verdienen?
Al die dingen zijn namelijk gaven van mijn God. Ik heb ze mezelf niet gegeven. Als die dingen zijn goede dingen, en ze maken mij tot wie ik ben! Kortom, Hij die mij gemaakt heeft, is goed. Hij is mijn goed en Hem juich ik toe om alle goede dingen waardoor ik ook als kind al iemand was. En mijn zonde bestond daarin, dat ik het genot, de verheffing en de waarheid niet in God zocht, maar in zijn schepselen, in mijzelf en in anderen. Het gevolg was dat ik me in verdriet, verwarring en dwaling stortte. Dank u, mijn zoetheid, mijn eer en mijn vertrouwen, mijn God. Dank u, mijn zoetheid, mijn eer en mijn vertrouwen, mijn God, dank u voor uw gaven. Bewaar ze alstublieft voor mij, want dan zult u mij bewaren. Dan wordt wat u mij hebt gegeven steeds groter en beter, dan zal ik met u zijn, omdat u het mij hebt gegeven om te zijn.
Augustinus : Belijdenissen (I.XIX.30-I,XX,31)
Bron : Augustinus Belijdenissen. Tekstkeuze Dr. Carolinne White, Vertaald door Joost van Neer, Wim Sleddens en Anke tiggelaar. Augustijnenklooster Eindhoven;
+++++++++++++++++++++++++
[Dit is nummer 3 van een reeks teksten uit de Belijdenissen –
nummer 1 :Op zoek naar God
nummer 2 :Wat bent u, mijn God
nummer 3 : Het kind dat ik was
Al deze teksten ven de komende kunnen opgezocht worden bij “Categorieën” bovenaan de blog. Met GSM druk op de knop “MENU”. Daar klik je voor Augustinus op : Augustinus verzameling teksten deel 2 ]
En hij riep de twaalf bijeen en gaf hun macht en gezag over alle demonen en om ziekten te genezen, en hij zond hen uit om het koninkrijk van God te prediken en te genezen. … Lukas 9:1-2
“De dwaasheid van God is wijzer dan de menselijke wijsheid en de zwakheid van God is sterker dan de menselijke kracht” (1 Kor 1:25). Ja, het kruis is slechts een dwaasheid en zwakte in uiterlijk … Het was door ongeletterde mannen dat het kruis overtuiging bracht en de wereld naar zich toe trok.
Het sprak tot de mensen, niet over toevallige dingen, maar over God en over vroomheid in de waarheid, over het evangelisch staatsbestel, over toekomstig oordeel, en het maakte lompe en ongeletterde mensen, filosofen. Dit is hoe “de dwaasheid van God wijzer is dan de mens en Zijn zwakheid sterker” (1 Kor. 1:25).
Hoe is het sterker? Het is sterker omdat het zich over de hele aarde verspreidde en alle mensen met geweld greep, en terwijl duizenden en duizenden hun uiterste best deden om de Naam van de Gekruisigde uit te roeien, gebeurde juist het tegenovergestelde.
Want deze Naam schoot wortel en werd des te meer gepropageerd, terwijl zijn vijanden werden vernietigd en verteerd, en, levende mannen die tegen een dode vochten, kregen geen slag. … Want tollenaars en vissers hebben juist die dingen ingesteld, door de goedheid van God, die filosofen en redenaars en despoten en de hele wereld, tevergeefs strevend met al haar kracht, zelfs niet zouden kunnen bedenken… Dit was in Paulus’ gedachten toen hij zei: “De zwakheid van God is sterker dan alle mensen samen.”Hoe kwam het anders dat twaalf ongeletterde mannen dingen van dit belang probeerden?!
– De heilige Johannes Chrysostomus 345-407) bisschop van Constantinopel, vader en kerkleraar (4e homilie over 1 Korintiërs)
God van ons leven, er zijn dagen waarop de lasten die we dragen onze schouders schuren en ons neerdrukken; waarop de weg somber en eindeloos lijkt, de lucht grijs en dreigend; waarop onze levens geen muziek meer bevatten, onze harten eenzaam zijn en onze zielen de moed verloren hebben. Overspoel het pad met licht, laat onze ogen gaan naar waar de hemel vol belofte is; stem ons hart af op dappere muziek; geef ons het gevoel van kameraadschap met helden en heiligen van alle tijden; en verkwik zo onze geest zodat we de zielen van allen die met ons de weg van het leven bewandelen, tot Uw eer en glorie, kunnen bemoedigen.
Bij hen die steunen op hun onwankelbare geloof zijn farizeïsme en fanatisme de onmiskenbare symptomen van onderdrukte twijfel. Twijfel wordt niet overwonnen door onderdrukking, maar door moed. Moed ontkent niet dat er twijfel bestaat, maar neemt de twijfel in zich op als een uitdrukking van haar eigen eindigheid en bevestigt de inhoud van een ultieme zorg. Moed heeft de veiligheid van een onbetwistbare overtuiging niet nodig. Ze omvat het risico zonder welk geen scheppend leven mogelijk is.
Het christendom staat of valt met zijn revolutionaire protest tegen geweld, willekeur en machtswellust, en met zijn pleidooi voor de zwakken. Christenen doen te weinig om deze punten duidelijk te maken, in plaats van te veel. Het christendom schikt zich veel te gemakkelijk naar de verering van macht. Christenen zouden meer aanstoot moeten geven en de wereld veel meer moeten shockeren dan ze nu doen. Christenen zouden zich krachtiger moeten opstellen ten gunste van de zwakken, in plaats van eerst het mogelijke recht van de sterken te overwegen.
“De tijd van dit leven is kort. Ieder moet zich daarom voorbereiden op zijn einde, want zeker is dat de laatste dag geen kwaad zal doen aan degene die zich ervan bewust is dat elke dag zijn laatste kan zijn.”
Sint Augustinus
+++++++++++++++++++
[Augustinus benadrukt hier de vergankelijkheid van het leven en moedigt mensen aan om zich altijd bewust te zijn van hun sterfelijkheid.]
christelijkeinformatiebron 