(De volledige tekst) :

Ik sta vandaag op door een machtige kracht,

de aanroeping van de Drie-eenheid, door geloof in de Drie-eenheid,

door belijdenis van de Eenheid van de Schepper van de schepping.

+++++++

Ik sta vandaag op door de kracht van Christus met zijn Doopsel,

door de kracht van zijn Kruisiging met zijn Begrafenis,

door de kracht van zijn Opstanding met zijn Hemelvaart,

door de kracht van zijn Nederdaling voor het Oordeel van de Verdoemenis.

+++++++

Ik sta vandaag op door de kracht van de liefde van Cherubijnen

in gehoorzaamheid van Engelen, in dienst van de Aartsengelen,

in hoop op opstanding om beloning te ontvangen,

in gebeden van Patriarchen, in voorspellingen van Profeten,

in preken van Apostelen, in geloven van Belijders,

in onschuld van Heilige Maagden, in daden van rechtvaardige mensen.

+++++++

Ik sta vandaag op, door de kracht van de Hemel;

licht van de Zon, schittering van de Maan, pracht van Vuur,

snelheid van Bliksem, snelheid van Wind, diepte van Zee,

stabiliteit van Aarde, stevigheid van Rots.

+++++++

Ik sta vandaag op, door Gods kracht om mij te leiden:

Gods macht om mij te ondersteunen,

Gods wijsheid om mij te leiden,

Gods oog om voor mij te kijken,

Gods oor om mij te horen,

Gods woord om voor mij te spreken,

Gods hand om mij te bewaken,

Gods weg om voor mij te liggen,

Gods schild om mij te beschermen,

Gods gastheer om mij te beveiligen:

tegen strikken van duivels,

tegen verleidingen van ondeugden,

tegen neigingen van de natuur,

tegen iedereen die mij kwaad wenst,

ver weg en dichtbij, alleen en in een menigte.

+++++++

Ik roep vandaag al deze machten op tussen mij (en deze kwaden):

tegen elke wrede en genadeloze macht die

mijn lichaam en mijn ziel kan tegenstaan,

tegen bezweringen van valse profeten,

tegen zwarte wetten van het heidendom, tegen valse wetten van ketters,

tegen ambacht van afgoderij,

tegen spreuken van heksen, smeden en tovenaars,

tegen elke kennis die het lichaam en de ziel van de mens in gevaar brengt.

Christus om mij vandaag te beschermen tegen vergiftiging,

tegen verbranding, tegen verdrinking, tegen verwonding,

zodat er overvloed in beloning mag komen.

Christus met mij,

Christus voor mij,

Christus achter mij,

Christus in mij,

Christus onder mij,

Christus boven mij,

Christus aan mijn rechterzijde,

Christus aan mijn linkerzijde,

Christus in de breedte,

Christus in de lengte,

Christus in de hoogte,

Christus in het hart van iedere mens die aan mij denkt,

Christus in de mond van iedere mens die over mij spreekt,

Christus in ieder oog dat mij ziet,

Christus in elk oor dat mij hoort.

++++++++

Ik sta vandaag op door een machtige kracht,

de aanroeping van de Drie-eenheid,

door geloof in de Drie-eenheid,

door belijdenis van de Eenheid van de Schepper van de schepping.

Redding is van de Heer.

Redding is van Christus.

Moge Uw Redding, O Heer, altijd met ons zijn.

Amen.

 

 

 

Sint Alexander van Comana

DE PRIESTERLIJKE MARTELAAR ALEXANDER,

BISSCHOP VAN COMANA

Als een  eenvoudige houtskoolbrander woonde Alexander in de stad Comana bij Neo-Caesarea. Toen de bisschop van Comana stierf, werd Sint Gregorius de wonderdoener en bisschop van Neo-Caesarea ( 17 november ) opgeroepen om een ​​concilie voor te zitten om een ​​nieuwe bisschop te kiezen. Zowel geestelijken als leken waren aanwezig bij het concilie. De kiezers konden het echter niet eens worden over één persoon. Bij het evalueren van een kandidaat letten ze allemaal vooral op de punten van zijn uiterlijk: uiterlijke waardigheid en gedrag. Sint Gregorius zei toen dat ze niet zozeer naar de uiterlijke kenmerken hoefden te kijken als wel naar de geest en spirituele vermogens. Toen riepen enkele narren spottend: dan moeten we Alexander de houtskoolbrander als onze bisschop kiezen! Er ontstond toen algemeen gelach. Sint Gregorius vroeg: “Wie is deze Alexander?” En denkend dat zijn naam niet genoemd werd op dit concilie zonder Gods voorzienigheid, gaf Gregorius opdracht dat Alexander voor het concilie gebracht zou worden. Als houtskoolbrander was hij helemaal vuil en in vodden. Zijn verschijning wekte opnieuw gelach op in de raad. Gregorius nam Alexander toen apart en liet hem een ​​eed afleggen om de waarheid over zichzelf te spreken. Alexander zei dat hij een Griekse filosoof was en dat hij grote eer en positie genoot, maar dat hij alles verwierp, zichzelf vernederde en zichzelf tot een “dwaas ter wille van Christus” maakte vanaf het moment dat hij de Heilige Schrift had gelezen en begrepen. Gregorius gaf Alexander de opdracht zich te wassen en te kleden in nieuwe kleding en ging met hem de raad in en voordat iedereen Alexander in de Heilige Schrift begon te onderzoeken. Iedereen was verbaasd over Alexanders wijsheid en woorden van genade en kon in deze wijze man nauwelijks de voormalige stille houtskoolbrander herkennen. Alexander werd unaniem tot bisschop gekozen. Door zijn heiligheid, wijsheid en goedheid won hij de liefde van zijn kudde. Alexander stierf een martelaarsdood voor Christus tijdens de regering van Diocletianus.

+++++++++++++++

St. Alexander de Houtskoolbrander: Mannen kijken naar kleding en het gezicht; Maar God kijkt naar de ziel !

HEILIGE ALEXANDER, BISSCHOP VAN COMANA :

Mensen kijken naar kleren en het gezicht,

Maar God kijkt naar de ziel en het hart.

Glorieuze Alexander, een houtskoolbrander, was,

Met de houtskoolbrander wordt het lichaam zwart gemaakt

En van roet, dat water reinigt,

In de zondaar wordt het hart verduisterd

Dat alleen het vuur van geloof kan reinigen

Het vuur van geloof en de kreet van berouw.

Het is gemakkelijker om de huid van een houtskoolbrander te reinigen

Dan het zwart gemaakte hart van een zondaar.

Alexander, met nederigheid, bedekt

In een verborgen grot, als een verborgen vlam

Voor het lachen, voor de goedgelovige wereld, was hij.

De wereld zag het niet; Gregory zag,

Met een scherpe geest, de houtskoolbrander onderscheidde

En in hem, vond een heilige,

In de donkere grot, een prachtige vlam,

Onder het masker van krankzinnigheid, grote wijsheid,

Onder het vuile roet, een puur hart,

Een koninklijke ziel in vergane vodden.

Dat het licht verborgen is, laat de Heer niet toe,

Op het juiste moment verkondigt het licht,

Voor het welzijn en de redding van de mensen.

Alles is wonderbaar, wat God oordeelt.

 

Bron : Geplaatst door deaconalex in 4 Levens van de Heiligen≈ over St. Alexander van Comana.

 

“Blijf ook voor anderen bidden”, want er is een kans dat zij bekeerd worden en bij God komen. Laat hen dan van jou leren, althans van jouw daden. Beantwoord hun slechte humeur met zachtmoedigheid; hun grootspraak met nederigheid; hun misbruik met gebed. Wees tegenover hun dwaling “standvastig in het geloof”. Beantwoord hun geweld met mildheid en wees niet van plan om jezelf terug te pakken. Laten we door onze patiënten tonen dat we hun broeders zijn, die van plan zijn om de Heer na te volgen, om te zien wie van ons het meest benadeeld, beroofd en veracht kan worden.

Ignatius van Antiochië

Heb ik niet het recht om te doen wat ik verkies? Of ben je jaloers omdat ik vrijgevig ben

O machtige en onuitsprekelijke genade! De getrouwe Abraham was nog niet binnengegaan, maar de rover komt binnen! Paulus heeft zich daar ook over verwonderd en gezegd: “Waar de zonde toenam, vloeide de genade des te meer over” (Rm 5:20). Zij, die de hitte van de dag hadden gedragen, waren nog niet binnengegaan, en hij van het elfde uur ging binnen. Laat niemand morren tegen de Meester des Huizen, want Hij zegt: “Mijn vriend, ik bedrieg je niet. Ben ik niet vrij om te doen wat ik wil met wat van mij is?” De rover heeft de wil om gerechtigheid te doen … Ik accepteer zijn geloof … Ik, de Herder, heb ‘het schaap gevonden dat verloren was’; Ik leg het op mijn schouders (Lk 15:5); want hij zelf heeft gezegd: “Ik ben afgedwaald als een verloren schaap; Heer, gedenk mij wanneer U in Uw koninkrijk komt.” …

“Heb ik niet het recht om te doen wat ik verkies? Of ben je jaloers omdat ik vrijgevig ben?’ Zo zullen ook de laatsten de eersten zijn en de eersten de laatsten; want velen zijn geroepen, maar weinigen zijn uitverkoren.” – Mattheüs 20:15-16

 “Een van de rovers die met Jezus gekruisigd waren, riep: “Heer, denk aan mij; het is tot u dat ik mij nu wend (…). Denk niet aan mijn werken, want daarvan ben ik bang. Ieder mens heeft gevoel voor zijn medereiziger; Ik reis met je mee naar de dood; Denk aan mij, je medereiziger. Ik zeg niet: Gedenk Mij nu, maar: “wanneer u in uw koninkrijk komt” (Lk 23,42).

Welke kracht, o rover, heeft u naar het Licht geleid? Wie heeft u geleerd om die verachte Man, uw metgezel aan het kruis, te aanbidden? O Eeuwig Licht, dat licht geeft aan hen die in duisternis zijn! (Lc 1:79) “Houd moed! Amen, Ik zeg u, vandaag zult u met Mij in het paradijs zijn”, want “vandaag hebt u mijn stem gehoord en uw hart niet verhard” (Ps 95,8). Heel snel velde ik het vonnis over Adam … Maar gij, die heden het geloof gehoorzaamd hebt, heden is uw redding. Bij de boom viel Adam af; door de boom word je in het paradijs gebracht (…

De heilige Cyrillus van Jeruzalem (315-387) Bisschop van Jeruzalem, Vader, Kerkleraar

 

Ik probeer hier te voorkomen dat iemand iets heel doms over Hem zegt :  ‘Ik ben bereid Jezus te accepteren als een groot moreel leraar, maar ik accepteer Zijn bewering dat hij God is niet.’ Dat is het enige wat we niet mogen zeggen. Een man die slechts een mens was en het soort dingen zei dat Jezus zei, zou geen groot moreel leraar zijn. Hij zou óf een krankzinnige zijn – op het niveau van de man die zegt dat hij een gepocheerd ei is – óf hij zou de duivel van de hel zijn. U moet uw keuze maken. Of deze man was en is de Zoon van God, of anders een krankzinnige of iets ergers. Je kunt Hem de mond snoeren voor een dwaas, je kunt naar Hem spugen en Hem doden als een demon of je kunt aan Zijn voeten vallen en Hem Heer en God noemen, maar laten we niet komen met neerbuigende onzin over dat Hij een groot menselijk leraar is. Dat heeft hij ons niet opengelaten. Dat was hij niet van plan.” ….

Prof. C.S. Lewis

Dit is het kenmerk van het christendom: hoezeer een mens ook zwoegt en hoeveel gerechtigheid hij ook verricht, en het gevoel heeft dat hij niets heeft gedaan, en door te vasten dan zegt: “Dit is geen vasten”, en door te bidden: “Dit is geen gebed”. ”, en in volharding in het gebed: “Ik heb geen volharding getoond; Ik begin nog maar net te oefenen en mij pijn te doen “; en zelfs als hij rechtvaardig is voor God, zou hij moeten zeggen: “Ik ben niet rechtvaardig, niet ik; Ik doe geen moeite, maar maak elke dag slechts een begin. Hij zou elke dag de hoop, de vreugde en de verwachting moeten hebben van het komende koninkrijk en de bevrijding, en moeten zeggen: ‘Als ik vandaag niet verlost ben, zal ik dat morgen zijn.’

Macarius van Egypte

Het hart zelf is slechts een klein vat, maar er zijn draken en leeuwen, er zijn giftige beesten en alle schatten van het kwaad, er zijn ruwe en oneffen wegen, er zijn afgronden; maar daar is ook God en de engelen, het leven is daar en het Koninkrijk, daar is ook licht en daar zijn de apostelen en hemelse steden en schatten van genade. Alle dingen liggen in die kleine ruimte.

Macarius van Egypte

Neem het voorbeeld van de aarde. Ook al is het er één, toch is een deel van de aarde rotsachtig, andere behoorlijk vruchtbaar. En sommige zijn goed voor wijnstokken, terwijl andere grond geschikt is voor het verbouwen van tarwe en gerst. Er zijn dus ook verschillende soorten menselijke harten en testamenten. Op dezelfde manier worden ook geschenken van boven op een andere manier verdeeld. Aan de één wordt een bediening van prediking gegeven, aan een ander die van onderscheiding, aan een ander de gaven van genezingen (1 Kor. 12:9).

Want God weet hoe een persoon in staat is om zijn rentmeesterschap te vervullen en dus geeft hij zijn verschillende gaven overeenkomstig.  Op een vergelijkbare manier met betrekking tot de innerlijke gevechten, is het de vijandelijke macht toegestaan om mensen aan te vallen in de bepaalde mate die elke persoon kan ontvangen en weerstaan.

De heilige Macarius van Egypte: De vijftig Geestelijke Homilieën.

en verder zegt hij :

Daarom is de wereld, gevuld met elke soort, is vergeleken met een rijke man die in het bezit een prachtige en grote huizen, goud en zilver en verschillende bezittingen en alle soorten van dienstverlening in overvloed. Maar hij is nog steeds serieus beladen met ziekten en aandoeningen en zijn hele familie staat rond, met al zijn rijkdom, en is niet in staat om hem te verlichten van zijn ziekte. Dus geen sursuit in dit leven, geen broers, geen rijkdom, geen moed, geen van alle bovengenoemde zaken ontslaat de mens van de zonde, de mens die waren ondergedompeld in de zonde en kan de dingen niet zien duidelijk. Alleen de aanwezigheid van Christus kan ziel en lichaam reinigen.

St. Macarius van Egypte

Christus heeft nu geen ander lichaam dan het jouwe.
Geen handen, geen voeten op aarde behalve die van jou.
De jouwe zijn de ogen waarmee hij
mededogend naar deze wereld kijkt.
.De jouwe zijn de voeten waarmee hij loopt om goed te doen.
De jouwe zijn de handen waarmee hij de hele wereld zegent.
Van jou zijn de handen, van jou zijn de voeten,
van jou zijn de ogen, jij bent zijn lichaam.
De jouwe zijn de ogen waardoor hij
medeleven naar deze wereld kijkt.
Christus heeft nu geen lichaam op aarde behalve dat van jou.

Theresa van Avila

Sint Isaak de Syriër over de nederige man

“Een nederig man is nooit overhaast, gehaast of verstoord, heeft nooit hevige en onvoorspelbare gedachten, maar blijft te allen tijde kalm.

Zelfs als de hemel zou vallen en aan de aarde zou kleven, zou de nederige mens niet ontmoedigd raken.

Niet elke stille man is nederig, maar elke nederige man is stil.

Er is geen nederige man die niet zelfbeperkt is; maar u zult velen vinden die zelfbeperkt zijn zonder nederig te zijn. Dit is ook wat de zachtmoedige nederige Heer bedoelde toen Hij zei: ‘Leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw zielen.’ [Matt 11:29]

Want de nederige mens is altijd rustig, omdat er niets is dat zijn geest kan beroeren of aan het wankelen kan brengen.

Net zoals niemand een berg bang kan maken, zo kan de geest van een nederig mens niet bang gemaakt worden.

Als het toelaatbaar is en niet incongruent, zou ik zeggen dat de nederige man niet van deze wereld is. Want hij wordt niet gekweld en veranderd door verdriet, noch verbaasd en enthousiast door vreugde, maar al zijn blijdschap en zijn werkelijke vreugde zijn in de dingen van zijn Meester.

Nederigheid gaat gepaard met bescheidenheid en zelfbeheersing: dat wil zeggen, kuisheid van de zintuigen; een gematigde stem; gemeen taalgebruik; zelfvernedering; slechte kleding; een gang die niet pompeus is; een blik gericht op de aarde; overvloedige genade; gemakkelijk stromende tranen; een eenzame ziel; een berouwvol hart; onverstoorbaarheid voor woede; onverdeelde zintuigen; weinig bezittingen; matigheid in elke behoefte; uithoudingsvermogen; geduld; onbevreesdheid; mannelijkheid van hart geboren uit een haat tegen dit tijdelijke leven; geduldig verdragen van beproevingen; overwegingen die zwaarwichtig zijn, niet licht, uitdoving van gedachten; bewaken van de mysteries van kuisheid; bescheidenheid, eerbied; en bovenal, voortdurend stil zijn en altijd onwetendheid claimen.

St.Isaak de Syriër

Bron : wisdom of the Saints..

Is God onrechtvaardig, als Hij ons de dingen die nodig zijn voor het leven ongelijk verdeelt? Waarom ben je dan rijk terwijl een ander arm is? Waarom anders, dan om de beloning van welwillendheid en getrouw rentmeesterschap te ontvangen, terwijl de armen worden geëerd voor hun geduldige volharding in hun strijd? Maar jij, die alles in de bodemloze zakken van je hebzucht stopt, neemt aan dat je niemand onrecht aandoet; maar hoeveel onteigen je in feite?Wie zijn de hebzuchtigen? Zij die niet tevreden zijn met wat voldoende is voor hun eigen behoeften. Wie zijn de rovers? Zij die voor zichzelf nemen wat rechtmatig aan iedereen toebehoort. En jij, ben jij niet hebzuchtig? Ben jij geen rover? De dingen die je als rentmeester in vertrouwen hebt ontvangen, heb je ze niet voor jezelf toegeëigend? Wordt degene die een ander van kleding ontdoet, niet een dief genoemd? En zij die de naakte niet kleden wanneer ze de macht hebben om dat te doen, zouden zij niet hetzelfde genoemd moeten worden? Het brood dat je achterhoudt, is voor de hongerigen, de kleren die je weghoudt, zijn voor de naakten, de schoenen die wegrotten door ongebruiktheid, zijn voor degenen die er geen hebben, het zilver dat je in de aarde begraven houdt, is voor de behoeftigen. Je bent dus schuldig aan onrecht jegens iedereen die je had kunnen helpen, maar dat niet deed.

Basilius de Grote

De paradoxale gerechtigheid van God (St. Isaak de Syriër, Homilie 60)

(Voor de engelse vertaling : klik op de LINK onderaan de tekst)

“De waakzaamheid van het onderscheidingsvermogen is superieur aan elke discipline van mensen die op welke manier dan ook in welke mate dan ook wordt volbracht. Haat de zondaar niet. Want wij zijn allen beladen met schuld. Als u omwille van God wordt bewogen om hem tegen te staan, ween dan over hem. Waarom haat u hem? Haat zijn zonden en bid voor hem, zodat u Christus kunt navolgen Die niet toornig was op zondaars, maar voor hen tussenbeide kwam. Ziet u niet hoe Hij weende over Jeruzalem? Wij worden in veel gevallen door de duivel bespot, dus waarom zouden wij de man haten die bespot wordt door hem die ook ons ​​bespot? Waarom, o mens, haat u de zondaar? Zou het kunnen zijn omdat hij niet zo rechtvaardig is als u? Maar waar is uw rechtvaardigheid als u geen liefde hebt? Waarom stort u geen tranen over hem? Maar u vervolgt hem. In onwetendheid worden sommigen bewogen door woede, en veronderstellen dat ze onderscheiders zijn van de werken van zondaars.

“Wees een verkondiger van Gods goedheid, want God heerst over u, hoe onwaardig u ook bent; want hoewel uw schuld aan Hem zo groot is, wordt Hij toch niet gezien als betaling van u, en uit de kleine werken die u doet, schenkt Hij u grote beloningen.

 Noem God niet rechtvaardig, want Zijn gerechtigheid is niet openbaar in de dingen die u aangaan. En als David Hem rechtvaardig en oprecht noemt (vgl. Ps. 24:8, 144:17), openbaarde Zijn Zoon ons dat Hij goed en vriendelijk is. ‘Hij is goed,’ zegt Hij, ‘voor de bozen en de goddelozen’ (vgl. Lucas 6:35). Hoe kunt u God rechtvaardig noemen als u de Schriftpassage tegenkomt over het loon dat aan de arbeiders wordt gegeven? ‘Vriend, Ik doe u geen onrecht; Ik zal deze laatste geven zoals aan u. Is uw oog boos omdat Ik goed ben?’ (Matt. 20:12-15). Hoe kan iemand God rechtvaardig noemen als hij de passage tegenkomt over de verloren zoon die zijn rijkdom verkwistte met een losbandig leven, hoe alleen al vanwege de wroeging die hij toonde, de vader naar hem toe rende en hem om de hals viel en hem macht gaf over al zijn rijkdom? (Lukas 15:11 e.v.). Niemand anders dan Zijn eigen Zoon zei deze dingen over Hem, opdat wij er niet aan twijfelen; en zo getuigde Hij over Hem. Waar is dan Gods gerechtigheid, want terwijl wij zondaars zijn, stierf Christus voor ons! (vgl. Rom. 5:8). Maar als Hij hier barmhartig is, mogen wij geloven dat Hij niet zal veranderen.

“Het zij verre van dat wij ooit zo’n ongerechtigheid zouden denken dat God onbarmhartig zou kunnen worden! Want de eigenschap van de Goddelijkheid verandert niet zoals stervelingen. God verwerft niet iets wat Hij niet heeft, noch verliest Hij wat Hij heeft, noch vult Hij aan wat Hij wel heeft, zoals geschapen wezens. Maar wat God van het begin af heeft, zal Hij hebben en heeft Hij tot het einde, zoals de gezegende Cyrillus schreef in zijn commentaar op Genesis. Vrees God, zegt hij, uit liefde voor Hem, en niet voor de strenge naam die Hem is gegeven. Heb Hem lief zoals je Hem moet liefhebben; niet voor wat Hij je in de toekomst zal geven, maar voor wat wij hebben ontvangen, en voor deze wereld alleen die Hij voor ons heeft geschapen. Wie is de mens die Hem kan terugbetalen? Waar is Zijn terugbetaling te vinden in onze werken? Wie heeft Hem in het begin overgehaald om ons tot bestaan ​​te brengen? Wie bemiddelt voor ons bij Hem, wanneer wij geen geheugen zullen bezitten, alsof wij nooit hebben bestaan? Wie zal dit ons lichaam wekken voor dat leven? Opnieuw, waar daalt het begrip van kennis neer in stof? O de wonderbaarlijke genade van God! O de verbazing over de milddadigheid van onze God en Schepper! O macht waarvoor alles mogelijk is! O de onmetelijke goedheid die onze natuur, zondaars hoewel we zijn, weer tot Zijn wedergeboorte en rust brengt! Wie is voldoende om Hem te verheerlijken? Hij wekt de overtreder en godslasteraar op, hij vernieuwt stof dat niet begiftigd is met rede, maakt het rationeel en begrijpelijk en het verspreide en ongevoelige stof en de verspreide zintuigen maakt Hij een rationele natuur die het waard is om over na te denken. De zondaar is niet in staat de genade van Zijn opstanding te begrijpen. Waar is Gehenna , dat ons kan kwellen? Waar is het verderf, dat ons op vele manieren bang maakt en de vreugde van Zijn liefde dooft? En wat is gehenna vergeleken met de genade van Zijn opstanding, wanneer Hij ons uit het dodenrijk zal opwekken en onze vergankelijke natuur zal bekleden met onvergankelijkheid, en hem die in het dodenrijk is gevallen, in heerlijkheid zal opwekken?

“Kom, mannen van onderscheidingsvermogen, en wees vervuld van verwondering! Wiens geest is voldoende wijs en wonderbaarlijk om zich waardig te verwonderen over de milddadigheid van onze Schepper? Zijn vergelding van zondaars is, dat in plaats van een rechtvaardige vergelding, Hij hen beloont met opstanding, en in plaats van die lichamen waarmee zij Zijn wet vertrapten, bekleedt Hij hen met volmaakte heerlijkheid en onvergankelijkheid. Die genade waardoor wij worden opgewekt nadat wij gezondigd hebben, is groter dan de genade die ons tot bestaan ​​bracht toen wij er niet waren. Glorie zij Uw onmetelijke genade, o Heer! Zie, Heer, de golven van Uw genade sluiten mijn mond met stilte, en er is geen gedachte meer in mij over voor het aangezicht van Uw dankzegging. Welke monden kunnen Uw lof belijden, o goede Koning, Gij Die ons leven liefhebt? Glorie zij U voor de twee werelden die Gij hebt geschapen voor onze groei en vreugde, en die ons door alle dingen die Gij hebt gevormd, hebt geleid tot de kennis van Uw glorie, van nu tot in de eeuwen. Amen.

– Sint-Isaak de Syriër, Homilie 60.

Bron : https://katachriston.wordpress.com/2011/12/14/st-isaac-the-syrian-homily-60/

 

Het was niet aan een zilveren tafel en het was niet uit een gouden vat dat Christus Zijn bloed aan Zijn discipelen aanbood om te drinken, maar toch was alles daar kostbaar en riep het eerbied op, want het was vervuld met de Geest. Wilt u het lichaam van Christus eren? Versmaad het niet om Christus naakt te zien. Wat heeft u eraan als u hier Zijn zijden bedekkingen eert, terwijl u buiten de Kerk de kilheid en naaktheid van anderen blijft tolereren? Wat heeft u eraan als het altaar van Christus bedekt is met gouden vaten, terwijl Christus Zelf honger lijdt? U maakt een gouden beker, maar u biedt geen verkoelend water aan om mee te gaan ft. Christus als een dakloze pelgrim dwaalt rond en vraagt ​​om onderdak, maar u, in plaats van Hem te aanvaarden, versiert uw vloeren, uw muren en de toppen van uw pilaren, en u legt zilveren tuigen op uw paarden. Maar Christus blijft gebonden in de kerker en je wilt niet eens naar Hem kijken.”

Johannes Chrysostomos

Heilige Theresia van Lisieux

“Ik verzeker u dat de goede Heer veel vriendelijker is dan u zich kunt voorstellen. Hij is tevreden met een blik, met een zucht van liefde… Wat mijzelf betreft, vind ik het gemakkelijk om perfectie te beoefenen, omdat ik heb geleerd dat de weg naar Jezus via Zijn Hart loopt. Denk aan een klein kind dat zijn moeder heeft geërgerd door een vertoning van slecht humeur of ongehoorzaamheid. Als het kind zich in een hoekje verstopt uit angst voor straf, voelt hij dat zijn moeder hem niet zal vergeven. Maar als hij in plaats daarvan zijn kleine armpjes naar haar uitstrekt en met een glimlach roept: ‘Liefde, kus me, mamma, ik zal het niet meer doen’, zal zijn moeder het kleintje dan niet met tederheid aan haar hart drukken en vergeten wat het kind heeft gedaan? En toch, hoewel ze heel goed weet dat haar lieve kleintje zich bij de eerste gelegenheid weer zal misdragen, betekent dat niets als het kind een beroep doet op haar hart. Hij zal nooit gestraft worden…”

Theresia van Lisieux

Wordt vervolgd, maar vervolg niet.

Word gekruisigd, maar kruisig niet.

Wordt onrecht aangedaan, maar doe dat niet.

Wordt belasterd, maar laster niet

Heb clementie, geen ijver, met betrekking tot het kwaad.

Houd vast aan goedheid, niet aan gerechtigheid.

Gerechtigheid behoort niet tot de

Christelijke manier van leven, en er is geen

vermeld in het onderwijs van Christus.

Verblijdt u met hen die zich verheugen, en

ween met hen die wenen, want dit is

het teken van heldere zuiverheid. Lijd met

de zieken, en treur met de zondaars;

verheugt u met hen die berouw hebben…..

Wees deelgenoot van het lijden van alle

mensen, maar houd je lichaam

van allen. Berisp niemand, beschimp niemand

zelfs niet op hen die zeer slecht leven.

Spreid je mantel uit over de man die

valt en bedek hem

St. Isaak van Syrië

 

++++++++++++++++++++++++++++

(Dit is het volledige artikel waaruit bovenstaande tekst is genomen ) :

“Personen, gebeurtenissen en situaties alleen beschouwen in het licht van hun effect op mezelf is leven op de drempel van de hel. Zelfzucht is gedoemd tot frustratie, gecentreerd als het is op een leugen. Om uitsluitend voor mezelf te leven, moet ik alle dingen zich laten buigen naar mijn wil alsof ik een god was. Maar dit is onmogelijk. Is er een overtuigender indicatie van mijn schepsel-zijn dan de ontoereikendheid van mijn eigen wil? Want ik kan het universum niet aan mij laten gehoorzamen. Ik kan andere mensen niet laten voldoen aan mijn eigen grillen en fantasieën. Ik kan zelfs mijn eigen lichaam niet aan mij laten gehoorzamen. Wanneer ik het plezier geef, bedriegt het mijn verwachting en laat het mij pijn lijden. Wanneer ik mezelf geef wat ik als vrijheid beschouw, bedrieg ik mezelf en ontdek ik dat ik de gevangene ben van mijn eigen blindheid en zelfzucht en ontoereikendheid. Het is waar, de vrijheid van mijn wil is iets groots. Maar deze vrijheid is geen absolute zelfredzaamheid. Als de essentie van vrijheid slechts de daad van keuze was, dan zou het loutere feit van het maken van keuzes onze vrijheid vervolmaken. Maar hier zijn twee moeilijkheden. Ten eerste moeten onze keuzes echt vrij zijn, dat wil zeggen, ze moeten ons vervolmaken in ons eigen wezen. Ze moeten ons vervolmaken in onze relatie tot andere vrije wezens. We moeten de keuzes maken die ons in staat stellen de diepste capaciteiten van ons ware zelf te vervullen. Hieruit vloeit de tweede moeilijkheid voort: we nemen te gemakkelijk aan dat weons echte zelf, en dat onze keuzes echt de keuzes zijn die we willen maken, terwijl onze daden van vrije keuze (hoewel ongetwijfeld moreel toerekenbaar) grotendeels worden gedicteerd door psychologische dwangmatigheden, voortvloeiend uit onze buitensporige ideeën over ons eigen belang. Onze keuzes worden te vaak gedicteerd door ons valse zelf. Daarom vind ik in mezelf niet de kracht om gelukkig te zijn door alleen maar te doen wat ik leuk vind. Integendeel, als ik niets doe behalve wat mijn eigen fantasie bevalt, zal ik bijna de hele tijd ellendig zijn. Dit zou nooit zo zijn als mijn wil niet was geschapen om zijn eigen vrijheid te gebruiken in de liefde voor anderen. Mijn vrije wil consolideert en perfectioneert zijn eigen autonomie door zijn actie vrij te coördineren met de wil van een ander. Er is iets in de aard van mijn vrijheid zelf dat mij neigt om lief te hebben, goed te doen, mezelf aan anderen te wijden. Ik heb een instinct dat me vertelt dat ik minder vrij ben als ik alleen voor mezelf leef. De reden hiervoor is dat ik niet volledig onafhankelijk kan zijn. Omdat ik niet zelfvoorzienend ben, ben ik afhankelijk van iemand anders voor mijn vervulling. Mijn vrijheid is niet volledig vrij als ik aan zichzelf word overgelaten. Dat wordt het wanneer het in de juiste relatie wordt gebracht met de vrijheid van een ander. Tegelijkertijd is mijn instinct om onafhankelijk te zijn geenszins slecht. Mijn vrijheid wordt niet vervolmaakt door onderwerping aan een tiran. Onderwerping is geen doel op zich. Het is juist dat mijn natuur in opstand komt tegen onderwerping. Waarom zou mijn wil vrij geschapen zijn als ik mijn vrijheid nooit zou gebruiken? Als mijn wil bedoeld is om zijn vrijheid te vervolmaken door een andere wil te dienen, betekent dat niet dat hij zijn vervolmaking zal vinden door elke andere wil te dienen. In feite is er maar één wil in wiens dienst ik vervolmaking en vrijheid kan vinden. Mijn vrijheid blindelings geven aan een wezen dat gelijk is aan of inferieur is aan mij, is mezelf degraderen en mijn vrijheid weggooien. Ik kan alleen volkomen vrij worden door de wil van God te dienen. Als ik in feite andere mensen gehoorzaam en hen dien, zal ik dat niet alleen omwille van hen doen, maar omdat hun wil het sacrament is van de wil van God. Gehoorzaamheid aan de mens heeft geen betekenis tenzij het primair gehoorzaamheid aan God is. Hieruit vloeien vele gevolgen voort. Waar geen geloof in God is, kan er geen echte orde zijn; daarom is gehoorzaamheid waar geen geloof is, zinloos. Het kan alleen aan anderen worden opgelegd als een kwestie van opportunisme. Als er geen God is, is geen enkele regering logisch, behalve tirannie. En in feite neigen staten die het idee van God verwerpen, naar tirannie of naar morele chaos. In beide gevallen is het einde wanorde, omdat tirannie zelf een wanorde is. Het onvolwassen geweten is niet zijn eigen meester. Het is slechts de afgevaardigde van het geweten van een ander persoon, of van een groep, of van een partij, of van een sociale klasse, of van een natie, of van een ras. Daarom neemt het zelf geen echte morele beslissingen, het papegaait eenvoudigweg de beslissingen van anderen na. Het velt zelf geen oordelen, het “conformeert” zich slechts aan de partijlijn.Het heeft niet echt motieven of bedoelingen van zichzelf. Of als het dat wel heeft, dan verwoest het ze door ze te verdraaien en te rationaliseren om ze te laten passen bij de bedoelingen van een ander. Dat is geen morele vrijheid. Het maakt ware liefde onmogelijk. Want als ik echt en vrij wil liefhebben, moet ik in staat zijn om iets te geven dat echt van mij is aan een ander. Als mijn hart niet eerst van mij is, hoe kan ik het dan aan een ander geven? Het is niet van mij om te geven! Vrije wil wordt ons niet gegeven als vuurwerk dat in de lucht wordt geschoten. Er zijn mensen die lijken te denken dat hun daden vrijer zijn naarmate ze geen doel hebben, alsof een rationeel doel een soort beperking oplegt aan onze vrijheid. Dat is alsof je zegt dat je rijker bent als je geld uit het raam gooit dan als je het uitgeeft. Omdat geld is wat het is, ontken ik niet dat je alle lof verdient als je er je sigaretten mee aansteekt. Dat zou laten zien dat je een diep, puur besef hebt van de ontologische waarde van de dollar. Niettemin, als dat alles is wat u kunt bedenken om met geld te doen, zult u niet lang genieten van de voordelen die het nog steeds kan opleveren. Het kan waar zijn dat een rijke man het zich beter kan veroorloven om geld uit het raam te gooien dan een arme man, maar noch het uitgeven noch het verspillen van geld is wat een man rijk maakt. Hij is rijk door wat hij heeft, en zijn rijkdommen zijn waardevol voor hem om wat hij ermee kan doen. Wat vrijheid betreft, volgens deze analogie, wordt het niet groter door het te verspillen of uit te geven, maar het wordt ons gegeven als een talent om mee te handelen tot de komst van Christus. Bij deze handel doen we afstand van wat van ons is, alleen om het met rente terug te krijgen. We vernietigen of gooien het niet weg. We wijden het aan een doel, en deze toewijding maakt ons vrijer dan we daarvoor waren. Thomas Merton,Hij is rijk door wat hij heeft, en zijn rijkdommen zijn waardevol voor hem om wat hij ermee kan doen. Wat betreft vrijheid, volgens deze analogie, wordt het niet groter door het te verspillen of uit te geven, maar het wordt ons gegeven als een talent om mee te handelen tot de komst van Christus. Bij deze handel doen we afstand van wat van ons is, alleen om het met rente terug te krijgen. We vernietigen het niet en gooien het niet weg. We wijden het aan een doel, en deze toewijding maakt ons vrijer dan we daarvoor waren.”Thomas Merton,Hij is rijk door wat hij heeft, en zijn rijkdommen zijn waardevol voor hem om wat hij ermee kan doen. Wat betreft vrijheid, volgens deze analogie, wordt het niet groter door het te verspillen of uit te geven, maar het wordt ons gegeven als een talent om mee te handelen tot de komst van Christus. Bij deze handel doen we afstand van wat van ons is, alleen om het met rente terug te krijgen. We vernietigen het niet en gooien het niet weg. We wijden het aan een doel, en deze toewijding maakt ons vrijer dan we daarvoor waren.

Bron : “Thomas Merton,Niemand is een eiland

THOMAS MERTON :

p 10 december 1941 werd een jongeman genaamd Thomas Merton ontvangen als novice door een klooster in Kentucky, de Abbey of Gethsemani. Precies zevenentwintig jaar later stierf hij door accidentele elektrocutie in zijn kamer in een retraitecentrum in Bangkok, Thailand. Hij trad het klooster binnen drie dagen na Pearl Harbor; hij stierf een maand nadat Richard Nixon werd verkozen tot zijn eerste termijn als president. Het was een bewogen tijd geweest

Zijn belangrijkste uitspraak was :

We do not find the meaning of life by ourselves alone – we find it with another.

We vinden de zin van het leven niet alleen bij onszelf, maar samen met anderen

Een woord uit de woestijn :

“Een broeder kwam om Abba Macarius de Egyptenaar te zien en zei tegen hem: ‘Abba, geef me een woord, zodat ik gered kan worden.’ Dus zei de oude man: ‘Ga naar de begraafplaats en scheld [beledig] de doden.’ De broeder ging daarheen, schold [beledigde] hen uit en gooide stenen naar hen; toen keerde hij terug en vertelde het aan de oude man. Deze zei tegen hem: ‘Hebben ze je niets gezegd?’ Hij antwoordde: ‘Nee.’ De oude man zei: ‘Ga morgen terug en prijs ze.’ Dus ging de broeder weg en prees hen, en noemde ze ‘Apostelen, heiligen en rechtvaardige mannen.’ Hij keerde terug naar de oude man en zei tegen hem: ‘Ik heb ze gecomplimenteerd.’ En de oude man zei tegen hem: ‘Hebben ze je niet geantwoord?’ De broeder zei nee. De oude man zei tegen hem: ‘Je weet hoe je ze beledigde en ze niet antwoordden, en hoe je ze prees en ze niet spraken; dus ook jij, als je gered wilt worden, moet hetzelfde doen en een dode man worden. Houd, net als de doden, geen rekening met de minachting van mensen of hun lof, en je kunt gered worden.”

Sayings of the desert Fathers

De zonden van de rijken, zoals hebzucht en egoïsme, zijn voor iedereen duidelijk zichtbaar. De zonden van de armen zijn minder opvallend, maar net zo corrosief voor de ziel. Sommige arme mensen zijn geneigd om de rijken te benijden; dit is inderdaad een vorm van plaatsvervangende hebzucht, omdat de arme persoon die grote rijkdom wil, in geest niet anders is dan de rijke persoon die grote rijkdom vergaart. Veel arme mensen worden gegrepen door angst: hun hart is gevangen in een keten van angst, zich zorgen makend of ze morgen eten op hun bord zullen hebben of kleren aan hun lijf. Sommige arme mensen formuleren voortdurend in hun gedachten sluwe plannen om de rijken te bedriegen om hun rijkdom te verkrijgen; dit is in geest niet anders dan de rijken die plannen maken om de armen uit te buiten door lage lonen te betalen. De kunst van arm zijn is om voor alles op God te vertrouwen, niets te eisen – en dankbaar te zijn voor alles wat gegeven wordt.

Johannes Chryssostomos : “On living dimply, Homily 7”.