Categorie: Bezinnende teksten van Kerkvaders e.a

Mozes sprak met God van aangezicht tot aangezicht, zoals de Schrift getuigt, en hij kreeg daardoor een nog groter verlangen naar deze kussen na de theofanieën. Hij zocht God alsof hij Hem nooit had gezien. Zo is het met alle anderen in wie het verlangen naar God diep verankerd is: ze houden nooit op met verlangen, maar elk genieten van God maken ze tot het aanwakkeren van een nog intenser verlangen.

Gregorius van Nyssa

Stel jezelf open voor de liefde… Stel jezelf open! Kijk – er is zoveel om van te houden, er zijn er zoveel om van te houden! Er is zo’n oneindig aantal manieren waarop liefde kan worden ervaren, vervuld en bereikt. Open jezelf en heb (anderen) lief – want dit is de weg van het kruis… de wonderbaarlijke manier waarop je jezelf onvoorwaardelijk geeft, je van jezelf afwendt, alleen voor de ander bestaat, liefhebt met heel je wezen, zodat je alleen omwille van jezelf bestaat van de ander – dit is het kruis en de glorie van het kruis.”

Anthony Bloom

Als we dwaas genoeg zijn om afhankelijk te blijven van de mensen die ons geluk willen verkopen, zal het onmogelijk zijn om ooit tevreden te zijn met wat dan ook. Hoe zouden zij er profijt van hebben als wij tevreden zouden worden? We zouden hun nieuwe product niet meer nodig hebben.

Het laatste wat de verkoper wil, is dat de koper tevreden wordt. Je bent nutteloos in onze welvarende maatschappij, tenzij je altijd op het punt staat te begrijpen wat je nooit hebt gehad. De Grieken waren niet zo slim als wij. Op hun primitieve manier stopten ze Tantalus in de hel. Madison Avenue zou ons daarentegen ervan overtuigen dat Tantalus in de hemel is.

Thomas Merton Trappist

Vandaag gaat onze Heer rond alle plaatsen van Hades; vandaag “brak hij de bronzen deuren in stukken en hakte hij de ijzeren grendels in stukken.” Let op de nauwkeurigheid van de uitdrukking. Hij zei niet “opende de bronzen poorten,” maar “brak de bronzen poorten in stukken,” zodat de hele gevangenis nutteloos werd. Hij opende de ijzeren grendels niet, maar hakte ze in stukken, zodat de bewaker machteloos werd. Waar geen deur of slot is, daar zal iedereen die binnenkomt niet worden bewaakt. Dus, als Christus in stukken breekt, wie anders kan het dan repareren? . . . Hij brak de bronzen poorten in stukken om te laten zien dat de dood eindig is. Ze worden “van brons” genoemd, niet omdat ze van brons waren gemaakt, maar om de wreedheid en genadeloosheid van de dood te demonstreren. . . . Wilt u weten hoe hard, onverbiddelijk en onoverwinnelijk het was? In zo’n lange tijd overtuigde niemand haar om iemand van degenen die ze bezat vrij te laten, totdat de Heer der engelen zelf afdaalde en haar dwong dit te doen. Eerst bond Hij de sterke man vast en plunderde toen zijn goederen. Daarom voegt de profeet toe: “schatten van de duisternis, die onzichtbaar zijn.” . . . Deze plaats van Hades, donker en vreugdeloos, was voor eeuwig van licht beroofd; daarom worden de [poorten] donker en onzichtbaar genoemd. Ze waren werkelijk donker totdat de Zon der gerechtigheid neerdaalde, het verlichtte en Hades tot de hemel maakte. Want waar Christus is, daar is ook de hemel.

-St. Johannes Chrysostomus

CS Lewis over lijden

j“God houdt van ons, dus Hij geeft ons het geschenk van lijden. Door lijden laten we onze greep op de speeltjes van deze wereld los en weten we dat ons ware goed in een andere wereld ligt. We zijn als blokken steen, waaruit de beeldhouwer de vormen van mensen hakt.

De slagen van zijn beitel, die ons zo veel pijn doen, zijn wat ons perfect maakt. Het lijden in deze wereld is niet het falen van Gods liefde voor ons; het is die liefde in actie.

jWant geloof me, deze wereld die ons zo substantieel lijkt, is niet meer dan de schaduwlanden. Het echte leven is nog niet begonnen.”

CS Lewis

“Het Woord dat alles voor ons is geworden, is ons nabij, onze Heer Jezus Christus die belooft altijd bij ons te blijven. Hij roept het uit en zegt: Kijk, ik ben bij je alle dagen van dit tijdperk. Hij is zelf de herder, de hogepriester, de weg en de deur en voor ons is hij alles tegelijk geworden.”

St Athanasius

God kan de zondaar die je bent redden, maar niet de heilige die je beweert te zijn”

 Anthony Bloom

Er is niets dat de afwezigheid van iemand die ons dierbaar is kan vervangen, en dat moet je ook niet eens proberen. Je moet het gewoon volhouden en verdragen. Dat klinkt in eerste instantie heel moeilijk, maar het is tegelijkertijd ook een grote troost. Want in de mate waarin de leegte werkelijk ongevuld blijft, blijf je erdoor verbonden met de ander. Het is verkeerd om te zeggen dat God de leegte vult. God vult het helemaal niet, maar laat het veeleer juist ongevuld en helpt ons zo – zelfs in pijn – de authentieke relatie te behouden.

Dietrich Bonhoeffer

Thomas Merton : It is true, the freedom of my will is a great thing

Thomas Merton : “over vrijheid

[Het  Artikel uit de afbeelding komt uit onderstaand artikel]

“Personen, gebeurtenissen en situaties alleen beschouwen in het licht van hun effect op mezelf is leven op de drempel van de hel. Zelfzucht is gedoemd tot frustratie, gecentreerd als het is op een leugen. Om uitsluitend voor mezelf te leven, moet ik alle dingen zich naar mijn wil laten buigen alsof ik een god was. Maar dit is onmogelijk. Is er een overtuigender indicatie van mijn schepsel-zijn dan de ontoereikendheid van mijn eigen wil? Want ik kan het universum niet aan mij laten gehoorzamen. Ik kan andere mensen niet laten conformeren aan mijn eigen grillen en fantasieën. Ik kan zelfs mijn eigen lichaam niet aan mij laten gehoorzamen. Wanneer ik het plezier geef, bedriegt het mijn verwachting en laat het mij pijn lijden. Wanneer ik mezelf geef wat ik als vrijheid beschouw, bedrieg ik mezelf en ontdek ik dat ik de gevangene ben van mijn eigen blindheid en zelfzucht en ontoereikendheid.

Het is waar, de vrijheid van mijn wil is iets groots. Maar deze vrijheid is geen absolute zelfredzaamheid. Als de essentie van vrijheid slechts de daad van keuze was, dan zou het loutere feit van het maken van keuzes onze vrijheid vervolmaken. Maar hier zijn twee moeilijkheden. Ten eerste moeten onze keuzes echt vrij zijn, dat wil zeggen, ze moeten ons vervolmaken in ons eigen wezen. Ze moeten ons vervolmaken in onze relatie tot andere vrije wezens. We moeten de keuzes maken die ons in staat stellen de diepste capaciteiten van ons ware zelf te vervullen. Hieruit vloeit de tweede moeilijkheid voort: we nemen te gemakkelijk aan dat weons echte zelf, en dat onze keuzes echt de keuzes zijn die we willen maken, terwijl onze daden van vrije keuze (hoewel ongetwijfeld moreel toerekenbaar) grotendeels worden gedicteerd door psychologische dwangmatigheden, voortvloeiend uit onze buitensporige ideeën over ons eigen belang. Onze keuzes worden te vaak gedicteerd door ons valse zelf. Daarom vind ik in mezelf niet de kracht om gelukkig te zijn door alleen maar te doen wat ik leuk vind. Integendeel, als ik niets doe behalve wat mijn eigen fantasie bevalt, zal ik bijna de hele tijd ellendig zijn. Dit zou nooit zo zijn als mijn wil niet was geschapen om zijn eigen vrijheid te gebruiken in de liefde voor anderen. Mijn vrije wil consolideert en perfectioneert zijn eigen autonomie door zijn actie vrij te coördineren met de wil van een ander. Er is iets in de aard van mijn vrijheid zelf dat mij neigt om lief te hebben, goed te doen, mezelf aan anderen te wijden. Ik heb een instinct dat me vertelt dat ik minder vrij ben als ik alleen voor mezelf leef. De reden hiervoor is dat ik niet volledig onafhankelijk kan zijn. Omdat ik niet zelfvoorzienend ben, ben ik afhankelijk van iemand anders voor mijn vervulling. Mijn vrijheid is niet volledig vrij als ik aan zichzelf word overgelaten. Dat wordt het wanneer het in de juiste relatie wordt gebracht met de vrijheid van een ander. Tegelijkertijd is mijn instinct om onafhankelijk te zijn geenszins slecht. Mijn vrijheid wordt niet vervolmaakt door onderwerping aan een tiran. Onderwerping is geen doel op zich. Het is juist dat mijn natuur in opstand komt tegen onderwerping. Waarom zou mijn wil vrij geschapen zijn als ik mijn vrijheid nooit zou gebruiken? Als mijn wil bedoeld is om zijn vrijheid te vervolmaken door een andere wil te dienen, betekent dat niet dat hij zijn vervolmaking zal vinden door elke andere wil te dienen. In feite is er maar één wil in wiens dienst ik vervolmaking en vrijheid kan vinden. Mijn vrijheid blindelings geven aan een wezen dat gelijk is aan of inferieur is aan mij, is mezelf degraderen en mijn vrijheid weggooien. Ik kan alleen volkomen vrij worden door de wil van God te dienen. Als ik in feite andere mensen gehoorzaam en hen dien, zal ik dat niet alleen omwille van hen doen, maar omdat hun wil het sacrament is van de wil van God. Gehoorzaamheid aan de mens heeft geen betekenis tenzij het primair gehoorzaamheid aan God is.

 Hieruit vloeien vele gevolgen voort. Waar geen geloof in God is, kan er geen echte orde zijn; daarom is gehoorzaamheid waar geen geloof is, zinloos. Het kan alleen aan anderen worden opgelegd als een kwestie van opportunisme. Als er geen God is, is geen enkele regering logisch, behalve tirannie. En in feite neigen staten die het idee van God verwerpen, naar tirannie of naar morele chaos. In beide gevallen is het einde wanorde, omdat tirannie zelf een wanorde is. Het onvolwassen geweten is niet zijn eigen meester. Het is slechts de afgevaardigde van het geweten van een ander persoon, of van een groep, of van een partij, of van een sociale klasse, of van een natie, of van een ras. Daarom neemt het zelf geen echte morele beslissingen, het papegaait eenvoudigweg de beslissingen van anderen na. Het velt zelf geen oordelen, het “conformeert” zich slechts aan de partijlijn.Het heeft niet echt motieven of bedoelingen van zichzelf. Of als het dat wel heeft, dan verwoest het ze door ze te verdraaien en te rationaliseren om ze te laten passen bij de bedoelingen van een ander. Dat is geen morele vrijheid. Het maakt ware liefde onmogelijk. Want als ik echt en vrij wil liefhebben, moet ik in staat zijn om iets dat echt van mij is aan een ander te geven. Als mijn hart niet eerst van mij is, hoe kan ik het dan aan een ander geven? Het is niet van mij om te geven! Vrije wil wordt ons niet gegeven als vuurwerk dat in de lucht wordt geschoten. Er zijn mensen die lijken te denken dat hun daden vrijer zijn naarmate ze geen doel hebben, alsof een rationeel doel een soort beperking oplegt aan onze vrijheid. Dat is alsof je zegt dat je rijker bent als je geld uit het raam gooit dan als je het uitgeeft. Omdat geld is wat het is, ontken ik niet dat je alle lof verdient als je er je sigaretten mee aansteekt. Dat zou laten zien dat je een diep, puur besef hebt van de ontologische waarde van de dollar. Niettemin, als dat alles is wat u kunt bedenken om met geld te doen, zult u niet lang genieten van de voordelen die het nog steeds kan opleveren. Het kan waar zijn dat een rijke man het zich beter kan veroorloven om geld uit het raam te gooien dan een arme man, maar noch het uitgeven noch het verspillen van geld is wat een man rijk maakt. Hij is rijk door wat hij heeft, en zijn rijkdommen zijn waardevol voor hem om wat hij ermee kan doen. Wat vrijheid betreft, volgens deze analogie, wordt het niet groter door het te verspillen of uit te geven, maar het wordt ons gegeven als een talent om mee te handelen tot de komst van Christus. Bij deze handel doen we afstand van wat van ons is, alleen om het met rente terug te krijgen. We vernietigen of gooien het niet weg. We wijden het aan een doel, en deze toewijding maakt ons vrijer dan we daarvoor waren. Thomas Merton,Hij is rijk door wat hij heeft, en zijn rijkdommen zijn waardevol voor hem om wat hij ermee kan doen. Wat betreft vrijheid, volgens deze analogie, wordt het niet groter door het te verspillen of uit te geven, maar het wordt ons gegeven als een talent om mee te handelen tot de komst van Christus. Bij deze handel doen we afstand van wat van ons is, alleen om het met rente terug te krijgen. We vernietigen het niet en gooien het niet weg. We wijden het aan een doel, en deze toewijding maakt ons vrijer dan we daarvoor waren.”Thomas Merton,Hij is rijk door wat hij heeft, en zijn rijkdommen zijn waardevol voor hem om wat hij ermee kan doen. Wat betreft vrijheid, volgens deze analogie, wordt het niet groter door het te verspillen of uit te geven, maar het wordt ons gegeven als een talent om mee te handelen tot de komst van Christus. Bij deze handel doen we afstand van wat van ons is, alleen om het met rente terug te krijgen. We vernietigen het niet en gooien het niet weg. We wijden het aan een doel, en deze toewijding maakt ons vrijer dan we daarvoor waren.

“Thomas Merton,Niemand is een eiland

Bron : https://www.chuckdegroat.net/chuck-degroat-blog/2012/01/20/thomas-merton-on-freedom

 

 

Vriendschap is een van de grootste geschenken die een mens kan ontvangen. Het is een band die verder gaat dan gemeenschappelijke doelen, gemeenschappelijke interesses of gemeenschappelijke geschiedenissen. Het is een band die sterker is dan seksuele verbintenis kan creëren, dieper dan een gedeeld lot kan verstevigen en zelfs intiemer dan de banden van het huwelijk of de gemeenschap. Vriendschap is samen zijn met de ander in vreugde en verdriet, zelfs als we de vreugde niet kunnen vergroten of het verdriet kunnen verminderen. Het is een eenheid van zielen die adel en oprechtheid aan liefde geeft. Vriendschap laat al het leven stralen.

Henri Nouwen

Henri JM Nouwen (2009). “Brood voor de reis: een dagboek van wijsheid en geloof”, p.7, Harper Colling

 

Jullie zullen zelfs door ouders, broers, verwanten en vrienden worden overgeleverd en zij zullen sommigen van jullie ter dood brengen. ”

 – Lucas 21:16

“Wil je naar dat leven komen waar je voor altijd beschermd zult zijn tegen dwaling? Wie wil dit niet? … We verlangen allemaal naar het leven en de waarheid, maar hoe kunnen we het bereiken? Welk pad moeten we volgen? We hebben het einde van de reis zeker nog niet bereikt, maar we kunnen het al zien, … we verlangen naar het leven en de waarheid. Christus is zowel het een als het ander. Wat is de weg ernaartoe? “ Ik ben de weg ,” zegt Hij. Waar zullen we naartoe komen? “ Ik ben de waarheid en het leven” (Joh. 14:6).

Dit is wat de Martelaren liefhadden; daarom keken ze verder dan de liefde voor huidige goederen die vergaan. Wees niet verbaasd over hun dapperheid: in hen overwon de liefde het lijden. … Laten we in hun voetsporen treden, onze ogen gericht op Hem, Die zowel hun Leider als de onze is. Als we tot zo’n groot geluk willen komen, laten we dan niet bang zijn om moeilijke paden te betreden. Hij Die beloofd heeft, is waar; Hij is getrouw; Hij kon ons niet bedriegen. … Waarom zouden we bang zijn voor de moeilijke weg van lijden en verdrukking? Onze Verlosser in eigen persoon heeft hem betreden !

U antwoordt: ” Maar dat was Hij, de Redder! ” Weet dat de apostelen ook die weg zijn gegaan. Nu zult u zeggen: ” Maar zij waren apostelen! ” Ja, dat weet ik. Maar vergeet niet dat heel veel mensen zoals u die op hun beurt hebben betreden … vrouwen hebben die weg ook betreden … kinderen, zelfs jonge meisjes zijn die weg gegaan. Hoe kan de weg die zoveel voorbijgangers hebben geëgaliseerd, nog steeds te moeilijk zijn ?”

– St. Augustinus (354-430) Grote Westerse Vader en Kerkleraar (Preek 306)

Bron : Anastpaul.com

HOMILIE XI

St.Macarius van Egypte :

Dat de kracht van de Heilige Geest in het hart van de mens als vuur is; en welke dingen we nodig hebben om de gedachten te onderscheiden die in het hart opkomen; en betreffende de dode slang die door Mozes boven op de paal werd bevestigd, die een type van Christus was. De preek bevat twee dialogen, één tussen Christus en de boze, Satan; de andere tussen zondaars en dezelfde.

1. DAT hemelse vuur van de Godheid, dat christenen nu in hun harten ontvangen in deze huidige wereld, datzelfde vuur dat nu innerlijk in het hart dient, wordt uitwendig wanneer het lichaam ontbonden is, en de leden opnieuw samenstelt, en een opstanding veroorzaakt van de leden die ontbonden waren. Zoals het vuur dat op het altaar in Jeruzalem diende, begraven lag in een kuil tijdens de tijd van de gevangenschap, en hetzelfde vuur, toen er vrede kwam en de gevangenen naar huis terugkeerden, als het ware vernieuwd werd, en op zijn gebruikelijke manier diende, zo werkt nu het hemelse vuur op dit lichaam dat zo dicht bij ons is, dat na zijn ontbinding in modder verandert, en het vernieuwt, en de lichamen opwekt die vergaan waren. Het innerlijke vuur dat nu in het hart woont, wordt dan uitwendig, en veroorzaakt een opstanding van het lichaam.

2. Het vuur in de oven onder Nabuchodonosor was geen goddelijk vuur, maar een schepsel; maar de Drie Kinderen, vanwege hun rechtvaardigheid, terwijl ze in het zichtbare vuur waren, hadden in hun harten het goddelijke en hemelse vuur dat in hun gedachten diende en zijn energie in hen uitoefende. Datzelfde vuur toonde zich buiten hen. Het stond tussen hen en het zichtbare vuur en hield het tegen, zodat het de rechtvaardigen niet zou verbranden, noch hen op enigerlei wijze zou schaden. Op dezelfde manier, toen de geest van Israël en hun gedachten erop gericht waren om ver van de levende God af te wijken en zich tot afgoderij te wenden, werd Aäron gedwongen hen te vertellen hun gouden vaten en sieraden mee te nemen. Toen werden het goud en de vaten, die ze in het vuur wierpen, een afgod, en het vuur kopieerde als het ware hun bedoeling. Dat was iets wonderbaarlijks. Zij besloten in het geheim, in doel en gedachte, tot afgoderij, en het vuur vormde dienovereenkomstig de vaten die erop werden gegooid tot een afgod, en toen begingen ze openlijk afgoderij. Zoals de Drie Kinderen, die gedachten van gerechtigheid hadden, in zichzelf het vuur van God ontvingen en de Heer in waarheid aanbaden, zo ontvangen nu getrouwe zielen dat goddelijke en hemelse vuur, in deze wereld, in het geheim; en dat vuur vormt een hemels beeld op hun menselijkheid.

Lees verder voor de volledige tekst van Isaak de Syriër :

3. Zoals het vuur de gouden vaten vormde en zij een afgod werden, zo doet de Heer dat, die de bedoelingen van getrouwe en goede zielen kopieert en zelfs nu een beeld vormt in de ziel overeenkomstig hun verlangen, en bij de opstanding verschijnt het uitwendig aan hen en verheerlijkt hun lichamen van binnen en van buiten. Maar zoals de lichamen van sommigen op dit moment voor een tijd vergaan zijn, en dood en opgelost, zo zijn ook hun gedachten vergaan door de werking van Satan, en zijn ze inderdaad dood voor het leven en begraven in modder en aarde; want hun ziel is vergaan. Zoals de Israëlieten de gouden vaten in het vuur gooiden en ze een afgod werden, zo heeft de mens nu zijn zuivere en goede gedachten aan het kwaad overgegeven en zijn ze begraven in de modder van de zonde en zijn ze een afgod geworden. En wat moet een mens doen om ze te ontdekken, te onderscheiden en uit zijn eigen vuur te werpen? Hier heeft de ziel behoefte aan een goddelijke lamp, zelfs van de Heilige Geest, die het verduisterde huis in orde brengt. Ze heeft de heldere zon van gerechtigheid nodig, die het hart verlicht en opgaat, als een instrument om de strijd te winnen.

4. Die vrouw die het zilverstuk verloor, stak eerst de lamp aan en bracht toen het huis in orde, en zo, toen het huis in orde was en de lamp brandde, werd het zilverstuk gevonden, begraven in vuil en slijk en aarde. Dus nu kan de ziel niet uit zichzelf haar eigen gedachten vinden en ze losmaken; maar wanneer de goddelijke lamp wordt aangestoken, verlicht deze het verduisterde huis, en dan aanschouwt de ziel haar gedachten, hoe ze begraven liggen in het vuil en de modder van de zonde. De zon komt op, en dan aanschouwt de ziel haar verlies, en begint zich de gedachten te herinneren die vermengd waren met het vuil en de onreinheid. Want inderdaad, de ziel verloor haar beeld toen ze het gebod overtrad.

5. Stel dat er een koning is, en hij heeft goederen en dienaren onder zich om hem te dienen, en hij toevallig door zijn vijanden wordt meegenomen en gevangengenomen. Wanneer hij wordt meegenomen en uit zijn land wordt verwijderd, kunnen zijn dienaren en dienaren niet anders dan hem volgen. Zo werd Adam door God zuiver geschapen voor Zijn dienst, en deze schepselen werden hem gegeven om in zijn behoeften te voorzien. Hij werd aangesteld als heer en koning van alle schepselen. Maar toen het kwade woord tot hem kwam, en met hem sprak, ontving hij het eerst door het uiterlijke horen, daarna drong het door tot zijn hart, en nam bezit van heel zijn wezen. Toen hij aldus werd gegrepen, werd de schepping, die hem diende en hem diende, met hem gegrepen. Door hem regeerde de dood over elke ziel, en ontsierde elk beeld van Adam als gevolg van zijn ongehoorzaamheid, zodat mensen werden bekeerd en tot de aanbidding van duivels kwamen. Zie, de vruchten van de aarde, die goed door God waren geschapen, worden aan de duivels aangeboden – brood, en wijn, en olie; en zij plaatsten dieren op hun altaren; ja, zij offerden hun zonen en dochters aan de duivels.

6. Op dit punt komt Hij in persoon, die lichaam en ziel vormde, en de hele zaak van de boze ongedaan maakt, en zijn werken volbracht in de gedachten van de mens, en vernieuwt en vormt een hemels beeld, en maakt een nieuw ding van de ziel, zodat Adam weer koning over de dood en heer van de schepselen kan zijn. In de schaduw van de wet werd Mozes de Redder van Israël genoemd, omdat hij hen uit Egypte leidde. Dus nu gaat de ware Verlosser, Christus, door naar de verborgen plaatsen van de ziel, en brengt deze uit het donkere Egypte, en het zware juk, en de bittere slavernij. Hij beveelt ons daarom om uit de wereld te komen, en arm te worden van alle zichtbare dingen, en geen aardse zorg te hebben, maar dag en nacht bij de deur te staan, en te wachten op de tijd dat de Heer de gesloten harten zal openen, en de gave van de Geest over ons zal uitstorten.

7. Hij vertelde ons daarom om goud, zilver, verwanten achter te laten, om te verkopen wat we hebben en uit te delen aan de armen, en om het te bewaren en te zoeken in de hemel. Want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn. De Heer wist dat Satan in deze wijk de gedachten overwint, om ze naar beneden te trekken tot angst voor materiële, aardse dingen. Om deze reden vertelde God, in voorzienige zorg voor uw ziel, u om alles op te geven, zodat u zelfs tegen uw wil de hemelse rijkdommen zou kunnen zoeken, en uw hart Godwaarts zou kunnen houden; want zelfs als u zou willen terugkeren naar de schepsellijke dingen, vindt u niets zichtbaars in uw bezit. Wilt u, neen, u bent gedwongen om uw geest naar de hemel te sturen, waar u deze dingen hebt bewaard en ze hebt weggelegd; want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn.

8. In de wet gebood God Mozes een koperen slang te maken, en die op te tillen, en hem op de top van een paal te bevestigen, en zovelen die door de slangen gestoken werden, toen zij hun aandacht op de koperen slang richtten, ontvingen genezing. Dit werd gedaan door middel van een dispensatie, opdat zij die vastzaten in aardse zorgen, en de aanbidding van afgoden, en de genoegens van Satan, en allerlei goddeloosheid, door dit middel in zekere mate omhoog konden kijken naar de dingen daarboven, en door een uitstel te krijgen van de dingen daarbeneden, aandacht konden schenken aan hogere dingen, en weer van deze dingen konden overgaan naar dat wat het hoogste is; en zo beetje bij beetje voortgaand naar de hogere en verhevener soort, konden leren weten dat er een Allerhoogste is die de hele schepping overtreft. Zo gebood Hij u ook om uzelf arm te maken, en alles te verkopen en aan de armen te geven, opdat daarna, zelfs als u zou willen neerzinken op de aarde, het onmogelijk zou zijn. Als u in uw hart zoekt, begint u te communiceren met uw gedachten: “Voor zover wij niets op aarde hebben, laten we dan naar de hemel gaan, waar onze schat is, waar we een bedrijf hebben opgezet.” Uw geest begint een oog op de hoogte te heffen, om de dingen daarboven te zoeken en zo vooruitgang te boeken.

9. Wat is echter de dode slang? De slang die op de top van de paal was bevestigd, genas degenen die gestoken waren. De dode slang overwon de levende. Zo is het een beeld van het lichaam van de Heer. Het lichaam dat Hij van de eeuwige Maagd Maria nam, offerde Hij op aan het kruis, hing het daar op en bevestigde het aan de boom; en het dode lichaam overwon en doodde de levende slang die in het hart kroop. Hier was een groot wonder, hoe de dode slang de levende doodde; maar zoals Mozes iets nieuws maakte, toen hij een gelijkenis maakte van de levende slang, zo maakte de Heer ook iets nieuws van de Maagd Maria, en trok dit aan, in plaats van een lichaam uit de hemel met Zich mee te brengen. De hemelse Geest ging in en werkte in Adam, en bracht hem in combinatie met de Godheid, en nam menselijk vlees aan, en vormde het in de baarmoeder. Zoals de Heer nooit een koperen slang in de wereld had bevolen te maken tot Mozes, zo werd er nooit een nieuw en zondeloos lichaam in de wereld gezien tot de Heer. Want toen de eerste Adam het gebod overtrad, heerste de dood zonder uitzondering over zijn kinderen. Zo overwon een dood lichaam de levende slang.

10. Dit wonder is voor de Joden een struikelblok, en voor de Grieken een dwaasheid. Maar wat zegt de apostel? Maar wij prediken Jezus Christus, en Die gekruisigd, voor de Joden een struikelblok, en voor de Grieken een dwaasheid, maar voor ons, die behouden zijn, Christus de kracht Gods en de wijsheid Gods. In het dode lichaam is het leven. Hier is verlossing; hier is licht. Hier komt de Heer tot de dood, en spreekt met hem, en gebiedt hem de zielen uit de hel en de dood te halen, en ze aan Hem terug te geven. Zie dan, de dood, verontrust door deze dingen, gaat naar zijn dienaren, en verzamelt al zijn machten; en de vorst der goddeloosheid brengt de slavendaden voort, en zegt: “Zie, dezen gehoorzaamden mijn woorden; zie, hoe de mensen ons aanbaden.” Maar God, die een rechtvaardige rechter is, toont hier ook Zijn gerechtigheid, en zegt tot hem: “Adam gehoorzaamde u, en u hebt bezit genomen van al zijn harten. De mensheid gehoorzaamde u. Wat doet mijn lichaam hier? Dit is zonder zonde. Dat lichaam van de eerste Adam was aan u verplicht, en u hebt het recht om de plichten ervan te onderhouden; maar Mij getuigen allen dat Ik nooit heb gezondigd. Ik ben u niets verschuldigd, en allen getuigen dat Ik de Zoon van God ben. Boven de hemelen kwam een ​​stem en getuigde op de aarde: Dit is mijn geliefde Zoon; hoor Hem. Johannes getuigt: Zie, het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt; en de Schrift wederom: Die geen zonde gedaan heeft, noch bedrog in Hem gevonden is; en: De overste dezer wereld komt, en heeft niets in Mij. En gij zelf, o Satan, getuigt Mij, zeggende: Ik weet U, wie Gij zijt, de Zoon van God; en wederom: Wat hebben wij met U te maken, Gij Jezus van Nazareth? zijt Gij gekomen om ons te kwellen vóór de tijd? Er zijn er drie die van Mij getuigen: Hij die boven de hemelen is, zendt een stem uit; die op aarde zijn; en jijzelf. Daarom koop ik het lichaam dat aan jou verkocht is door de eerste Adam; ik annuleer jouw banden. Ik betaalde de schulden van Adam, toen ik gekruisigd werd en afdaalde in de hel; en ik beveel jou, o hel en duisternis en dood, breng de gevangen zielen van Adam naar buiten.” Zo geven de kwade machten, getroffen door terreur, de gevangen Adam terug.

11. Maar wanneer u hoort dat de Heer destijds de zielen uit de hel en de duisternis heeft verlost, en naar de hel is afgedaald, en een glorieus werk heeft gedaan, denk dan niet dat deze dingen zo ver van uw eigen ziel af staan. De mens is in staat de boze toe te laten en te ontvangen. De dood houdt de zielen van Adam stevig vast, en de gedachten van de ziel liggen gevangen in de duisternis. Wanneer u van graven hoort, denk dan niet alleen aan zichtbare; uw eigen hart is een graf en een tombe. Wanneer de vorst der goddeloosheid en zijn engelen daar graven, en daar paden en doorgangen maken, waarop de machten van Satan in uw geest en gedachten wandelen, bent u dan niet een hel, een tombe, een graf, een dode man voor God? Daar was het dat Satan verwerpelijk zilver heeft gemunt. In deze ziel heeft hij zaden van bitterheid gezaaid. Het is doorzuurd met oud zuurdesem; een fontein van modder ontspringt daar. Welnu, de Heer komt in zielen die Hem zoeken, in de diepte van de hel van het hart, en legt daar Zijn bevel op aan de dood, zeggende: “Breng de gevangen zielen die Mij zoeken, die jij met geweld gevangen houdt, naar buiten.” Dus breekt Hij door de zware stenen die op de ziel liggen, opent de graven, wekt de mens op die werkelijk dood is, haalt de gevangen ziel uit de donkere gevangenis.

12. Net zoals een man aan handen en voeten met kettingen gebonden is, en iemand komt en maakt zijn banden los, en laat hem vrij rondlopen zonder inmenging, zo maakt de Heer de ziel los die gebonden is met de ketenen van de dood, en laat hem gaan, en stelt de geest vrij om op zijn gemak en ongehinderd in Gods lucht te lopen. Stel je voor dat een man zich midden in een rivier in volle vloed bevindt, en overweldigd door het water levenloos ligt, verdronken, met vreselijke monsters om hem heen. Als een andere man, die niet gewend is om te zwemmen, degene die erin is gevallen, zou willen redden, is hij ook verloren en verdrinkt met hem. Het is duidelijk dat er behoefte is aan een bekwame zwemmer, een expert, om de diepte van het water van de golf in te gaan, te duiken en de verdronken man daar tussen de monsters naar boven te halen. Het water zelf, wanneer het een bekwame man ziet die weet hoe hij ermee moet navigeren, helpt zo’n man en draagt ​​hem naar de oppervlakte. De ziel is op dezelfde manier in de afgrond van de duisternis en de diepte van de dood gedompeld en verdronken, en is dood en gescheiden van God te midden van vreselijke monsters; en wie is in staat om af te dalen in die geheime kamers en de diepten van de hel en de dood, behalve die deskundige Werkman die het lichaam vormgaf? In Zijn eigen persoon gaat Hij twee hoeken binnen, in de diepte van de hel en in de diepe kloof van het hart, waar de ziel met haar gedachten vastgehouden wordt door de dood, en haalt uit het duistere hol de Adam die dood lag. En de dood zelf wordt, door oefening, een hulp voor de mens, zoals het water voor de zwemmer.

13. Welke moeilijkheid is er voor God om de dood binnen te gaan, of de diepe kloof van het hart, en de dode Adam van daaruit op te roepen? In de natuurlijke wereld zijn er huizen en woningen waar de mensheid woont, en er zijn plaatsen waar wilde dieren, leeuwen, of draken, of andere giftige beesten wonen. Als de zon, die maar een schepsel is, in elke richting binnenkomt, door ramen, door deuren, en in de holen van leeuwen, en in de holen van slangen, en er weer uitkomt zonder enig letsel op te lopen, hoeveel te meer gaat de God en Heer van alles de holen en woonplaatsen binnen waar de dood zijn tent opsloeg, en in zielen, en redt Adam daarvandaan zonder door de dood te worden verwond? Ook de regen komt uit de hemel neer en bereikt de lagere delen van de aarde, en bevochtigt en vernieuwt daar de verdroogde wortels, en maakt daar een nieuwe groei.

14. Eén man houdt conflict en ontbering en oorlog tegen Satan. Het hart van deze man is berouwvol; hij is in zorg en rouw en tranen. Zo iemand is in twee afzonderlijke rijken terechtgekomen. Als hij dan in deze staat van zaken volhardt, is de Heer met hem voor de strijd en beschermt hem; want hij zoekt in ernst en klopt op de deur totdat Hij voor hem opendoet. Nogmaals, als u hier een goede broeder ziet, is het genade die hem heeft gevestigd. Maar de man zonder fundament heeft geen dergelijke vrees voor God. Zijn hart is niet berouwvol. Hij is niet bang, noch beveiligt hij zijn hart en leden om niet wanordelijk te wandelen. De ziel van deze man is geheel vrij, want hij is nog niet in conflict gekomen. Er is dan een verschil tussen de man in conflict en ontbering, en de man die niet weet wat strijd is. Zelfs de zaden die in de grond worden gegooid, ondergaan ontberingen door de vorst, de winter en de koude lucht, maar op het juiste moment versnelt de groei.

15. Soms gebeurt het dat Satan in het hart spreekt: “Zie, hoeveel verkeerde dingen hebt u gedaan! Zie, hoeveel dwaasheden is uw ziel vervuld, en u bent bezwaard met zonden, dat u niet gered kunt worden.” Dit doet hij om u tot wanhoop te brengen, en u te laten denken dat uw berouw niet aanvaardbaar is. Want aangezien door de overtreding de goddeloosheid is binnengekomen, spreekt het elk uur met de ziel, zoals mens met mens. Antwoord hem dan: “Ik heb de getuigenissen van de Heer op schrift, die zeggen: Ik wil niet de dood van de zondaar, maar zijn bekering, en dat hij zich bekeert van zijn goddeloosheid en leeft.” Hiervoor is Hij neergedaald, om zondaars te redden, de doden op te wekken, verloren levens nieuw leven in te blazen, licht te geven aan hen die in duisternis zijn. In waarheid kwam Hij, en riep ons tot de aanneming tot zonen, tot een heilige stad die altijd in vrede is, tot het leven dat nooit sterft, tot onvergankelijke heerlijkheid. Laten wij alleen ons begin goed afronden. Laten wij in armoede blijven, in de toestand van vreemden, in lijdende ellende, in smeekbeden tot God, dringend aan de deur kloppend. Nabij zoals het lichaam bij de ziel is, is de Heer dichterbij, om te komen en de gesloten deuren van het hart te openen, en ons de rijkdommen van de hemel te schenken. Hij is goed en vriendelijk voor de mens, en Zijn beloften kunnen niet liegen, als wij Hem maar tot het einde blijven zoeken. Glorie aan de barmhartigheden van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest voor eeuwig. Amen.

Bron : https://en.m.wikisource.org/wiki/Fifty_spiritual_homilies_of_St._Macarius_the_Egyptian/Homily_11

“Mijn vreugde is de grote kracht van Christus. En daarom ben ik bovenal blij met mijn diepe morele armoede, die me deze dagen altijd voor ogen staat, maar die me niet obsedeert of van streek maakt omdat het allemaal verloren is in Zijn genade.”
Thomas Merton

Het christendom staat of valt met zijn revolutionaire protest tegen geweld, willekeur en machtswellust en met zijn pleidooi voor de zwakken. Christenen doen te weinig om deze punten duidelijk te maken in plaats van te veel. Het christendom past zich veel te gemakkelijk aan de verering van macht aan. Christenen zouden meer aanstoot moeten geven, de wereld veel meer moeten shockeren dan ze nu doen. Christenen zouden een sterker standpunt moeten innemen ten gunste van de zwakken in plaats van eerst het mogelijke recht van de sterken te overwegen.

Dietrich Bonhoeffer

Hoe meer je hebt liefgehad en jezelf hebt toegestaan ​​te lijden vanwege je liefde, hoe meer je in staat zult zijn om je hart breder en dieper te laten groeien. Wanneer je liefde echt geven en ontvangen is, zullen degenen van wie je houdt je hart niet verlaten, zelfs niet als ze je verlaten. De pijn van afwijzing, afwezigheid en dood kan vruchtbaar worden. Ja, als je diep liefhebt, zal de grond van je hart steeds meer gebroken worden, maar je zult je verheugen in de overvloed van de vrucht die het zal dragen.

Henri Nouwen

{ Wie was Henri Nouwen ,  Zijn vele boeken hebben geholpen bij het vormgeven en aanmoedigen van de spirituele vorming van miljoenen mensen over de hele wereld . Henri Nouwen was een priester, academicus, psycholoog, leraar, auteur, begaafd spreker, trouwe correspondent en vriend, gewonde genezer en een gepassioneerde zoeker.}

My dearest wish

To believe in man again,

not always pointing out his failures

but repeating a thousand times

that he is part of God’s plan,

That makes the world more beautiful

Toon Hermans

 

Graf van Huub Oosterhuis (1933-2023) in Amsterdam

Een mens te zijn op aarde

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd
is leven van genade buiten de eeuwigheid,
is leven van de woorden die opgeschreven staan,
en net als Jezus worden die ’t ons heeft voorgedaan.

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd,
is komen uit het water en staan in de woestijn,
geen god onder de goden, geen engel en geen dier,
een levende, een dode, een mens in wind en vuur.

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd,
dat is de dood aanvaarden, de vrede en de strijd,
de dagen en de nachten, de honger en de dorst,
de vragen en de angsten, de kommer en de koorts.

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd,
dat is de Geest aanvaarden die naar het leven leidt;
de mensen niet verlaten, Gods Woord zijn toegedaan,
dat is op deze aarde de duivel wederstaan.