Dit is een privé blog van Kris Biesbroeck Licentiaat Filosofie/Theologie. De site behandelt zoveel mogelijke informatie over de Katholieke Kerk, Bijbel, Kerkvaders, Augustinus , St.Jan van het Kruis enz.. CONTACT : KRISBIESBROECK@GMAIL.COM
“Heb goede moed, dochter, uw geloof heeft u behouden.” ..Mattheüs 9:22
“Geloof is datgene wat ons doet geloven vanuit de diepten van onze ziel… alle waarheden die onze religie ons leert, alles wat het Evangelie bevat en alles wat de Kerk ons voorhoudt. De rechtvaardige mens leeft werkelijk door dit geloof (Rom. 1:17), want het vervangt voor hem het grootste deel van zijn natuurlijke zintuigen. Het transformeert alle dingen zo, dat de zintuigen van weinig nut zijn voor de ziel, die door hen alleen maar wordt misleid, terwijl het geloof haar de realiteit toont.
Waar het oog slechts een arme ziet, ziet het geloof Jezus (Mt. 25:40). Waar het oor vloeken en vervolgingen hoort, zingt het geloof: “Verheug u en wees blij” (vgl. Mt. 5:12). De aanraking voelt alleen slagen en stenigingen, maar het geloof zegt: “Wees blij dat u waardig wordt geacht om te lijden voor de naam van Christus” (vgl. Hand. 5:41)… De geur neemt alleen wierook waar, het geloof vertelt ons dat de ware wierook “de gebeden” is van de heiligen” (Openb. 8,4).
De zintuigen leiden ons op een dwaalspoor naar de geschapen schoonheid, het geloof denkt aan de eeuwige schoonheid en veracht alle geschapen dingen, want ze zijn als niets en als stof naast die schoonheid. De zintuigen houden pijn vast in afschuw, het geloof zegent het als een huwelijkskroon die het verenigt met zijn Geliefde, als een wandeling met haar Bruidegomhand in goddelijke hand. De zintuigen verzetten zich tegen verwondingen, maar het geloof zegent ze: “Zegen hen die u vervloeken” (Lc. 6,28)… ze vindt ze zoet, want in hen deelt ze het lot van Jezus. De zintuigen zijn vol nieuwsgierigheid, het geloof is tevreden om niets te weten, ze dorst ernaar zichzelf te begraven en verlangt ernaar haar leven roerloos door te brengen voor het Tabernakel.”
… Zalige Charles de Foucauld (1858-1916) Kluizenaar en missionaris in de Sahara (Retraite te Nazareth 1897)
Hoewel we beperkte geschriften van hem beschikbaar hebben, klinkt bijna elk woord gewoon waarheid en schoonheid.
HET MYSTERIE VAN DE INCARNATIE
“Om deze redenen kwam Hij tot ons; om deze redenen, hoewel Hij onlichamelijk was, vormde Hij voor Zichzelf een lichaam naar onze vorm, – verschijnend als een schaap, maar toch de Herder blijvend; geacht als een dienaar, maar toch het Zoonschap niet verloochenend; gedragen in de schoot van Maria, maar toch gekleed in de natuur van Zijn Vader; tredend op de aarde, maar toch de hemel vullend; verschijnend als een kind, maar toch de eeuwigheid van Zijn natuur niet verwerpend; bekleed met een lichaam, maar toch de onvermengde eenvoud van Zijn Godheid niet beperkend; geacht als arm, maar toch niet ontdaan van Zijn rijkdommen; behoeftig aan voedsel, aangezien Hij mens was, maar toch niet ophoudend de hele wereld te voeden, aangezien Hij God is; de gelijkenis van een dienaar aannemend, maar toch de gelijkenis van Zijn Vader niet schadend. Hij behield elk karakter dat Hem toebehoorde in een onveranderlijke natuur: Hij stond voor Pilatus, en zat tegelijkertijd bij Zijn Vader; Hij werd genageld aan de boom, en toch was hij de Heer van alle dingen.”
[Dit gebed is het gemeenschappelijke gebed van allen die beweren volgelingen te zijn van Charles de Foucauld, waar ook ter wereld; Daarom is het in veel talen vertaald.
Charles heeft het niet zo opgeschreven als het is: het is afkomstig uit een uitgebreidere meditatie, geschreven in 1896, waarin hij probeerde het gebed van Jezus aan het kruis te verbinden.]
Verspil geen tijd met de vraag of u uw naaste wel “liefhebt”: doe alsof u dat wel doet. Zodra we dit doen, vinden we een van de grootste geheimen. Wanneer je je gedraagt alsof je van iemand houdt , dan zal je spoedig van hem gaan houden.
En Hij riep de twaalf bijeen en gaf hun macht en gezag over alle demonen en om ziekten te genezen, en Hij zond hen uit om het Koninkrijk van God te prediken en te genezen. … Lucas 9: 1-2
En Hij riep de twaalf bijeen en gaf hun macht en gezag over alle demonen en om ziekten te genezen, en Hij zond hen uit om het Koninkrijk van God te prediken en te genezen. … Lucas 9:1-2
“ De dwaasheid van God is wijzer dan de menselijke wijsheid en de zwakheid van God is sterker dan de menselijke kracht ” (1 Kor. 1:25). Ja, het kruis is slechts in schijn een dwaasheid en zwakheid … Het was door ongeleerde mensen dat het kruis overtuiging bracht en de wereld naar zich toe trok.
Het sprak tot mensen, niet over toevallige dingen, maar over God en over vroomheid in de waarheid, over het evangeliebeleid, over toekomstig oordeel en het maakte onbeschaafde en ongeletterde mensen, filosofen. Zo “ is de dwaasheid van God wijzer dan de mens en zijn zwakheid sterker ” (1 Kor. 1:25).
Hoe is het sterker? Het is sterker omdat het zich over de hele aarde verspreidde en alle mensen met geweld greep, en terwijl duizenden en duizenden hun uiterste best deden om de Naam van de Gekruisigde uit te roeien, gebeurde juist het tegenovergestelde.
Want deze Naam schoot wortel en werd des te meer verspreid, terwijl zijn vijanden werden vernietigd en verteerd en, levende mensen die een dode bestreden, geen enkele slag kregen. … Want tollenaars en vissers hebben precies die dingen opgezet, door de goedheid van God, die filosofen en redenaars en despoten en de hele wereld, die ijdel met al haar macht streefden, niet eens konden bedenken. … Dit was in Paulus’ gedachten toen hij zei: ” de zwakheid van God is sterker dan alle mensen bij elkaar. “
Hoe was het anders mogelijk dat twaalf ongeletterde mannen dingen van dit belang probeerden? !
– St Johannes Chrysostomus 345-407) Bisschop van Constantinopel, Vader & Kerkleraar ( 4e Homilie over 1 Korintiërs)
Hij die de geheime plaats van zijn eigen ziel binnengaat, overstijgt zichzelf en stijgt in werkelijkheid op naar God. Verban daarom de afleidingen van de aarde uit uw hart en richt uw ogen op geestelijke vreugde, zodat u eindelijk mag leren rusten in het licht van de contemplatie van God.
St.Albertus de Grote.
[meditatie] :
“Nu is er niemand die God benadert met een waar en oprecht hart, die niet op de proef wordt gesteld door ontberingen en verleidingen. Zorg er dus bij al deze verleidingen voor dat zelfs als u ze voelt, u er niet mee instemt. Verdraag ze in plaats daarvan geduldig en kalm, met nederigheid en lankmoedigheid.”
Bernard ( 1090 – 1153 ) was een van de grote leiders in de geschiedenis van de kerk. Hij was een welbespraakt spreker en werd door velen beschouwd als een van de heiligste personen die ooit heeft geleefd. Hij groeide op in Dijon, Frankrijk, en trad op tweeëntwintigjarige leeftijd als novice toe tot het klooster van Cîteaux. Drie jaar later werd hij aangesteld om toezicht te houden op een groep van zijn medemonniken in het pas gestichte klooster in Clairvaux. Hoewel hem hoge posities in de kerk werden aangeboden, bleef Bernard tot aan zijn dood in Clairvaux.
Dankzij zorgvuldige bewaring door de eeuwen heen zijn veel van Bernards geschriften tot op de dag van vandaag bewaard gebleven. Zijn werken hadden een diepgaande invloed op zowel Martin Luther als Johannes Calvijn. µ
De volgende lezing is afkomstig uit zijn bekende werk, zijn verhandeling Over de liefde van God . Daarin schetst Bernard op scherpe wijze zijn beroemde“ vier graden van liefde.”
Fragmenten uit ‘Over de liefde van God’
Waarom God geliefd moet worden
Je vraagt mij,“ Waarom zou God bemind moeten worden?” Ik antwoord: de reden om God lief te hebben is God zelf. En waarom zou God bemind moeten worden omwille van zichzelf? Simpelweg omdat niemand meer bemind kan worden dan God, niemand verdient onze liefde meer. Sommigen vragen zich misschien af of God onze liefde verdient of dat ze er misschien iets bij te winnen hebben door hem lief te hebben. Het antwoord op beide vragen is ja, maar ik vind geen andere waardige reden om hem lief te hebben dan zichzelf.
De eerste graad van liefde: liefde voor jezelf omwille van jezelf
Liefde is een natuurlijke menselijke genegenheid. Het komt van God. Daarom is het eerste en grootste gebod:“ Gij zult de Heer uw God liefhebben.” Maar de menselijke natuur is zwak en daarom gedwongen om zichzelf lief te hebben en zichzelf eerst te dienen. In het menselijke rijk houden mensen van zichzelf om hun eigen bestwil. Dit is in ons geplant, want wie heeft ooit zijn eigen zelf gehaat?
Maar als deze liefde voor onszelf te weelderig wordt, zal het zijn natuurlijke grenzen overschrijden door overmatige liefde voor genot. Mensen kunnen gemakkelijk slaven worden van de vijand van de ziel: lust. Deze liefde voor het zelf wordt in toom gehouden door het gebod om onze naaste lief te hebben. Als we onze naaste niet kunnen liefhebben vanwege onze liefde voor onszelf, dan moeten we onze lusten in bedwang houden en geven aan de behoeften van onze naaste. Uw liefde zal dan gematigd zijn wanneer u van uzelf neemt en aan uw naaste geeft.
… Om onze naaste lief te hebben, moeten we zien dat God de oorzaak is van onze liefde. Hoe kunnen we een zuivere liefde voor onze naaste hebben als we hem niet liefhebben in God? En je kunt je naaste niet liefhebben als je God niet liefhebt. God moet eerst bemind worden, zodat wij onze naaste in God kunnen liefhebben.
De tweede graad van liefde: liefde voor God omwille van het zelf
God, die alles wat goed is maakt, maakt zichzelf dus geliefd. Hij doet het als volgt: eerst zegent God ons met zijn bescherming. Wanneer we zonder problemen leven, zijn we gelukkig, maar in onze trots kunnen we concluderen dat we zelf verantwoordelijk zijn voor onze veiligheid. Dan, wanneer we een calamiteit, een storm in ons leven meemaken, wenden we ons tot God en vragen om zijn hulp, en roepen we hem aan in tijden van nood. Zo beginnen wij, die alleen van onszelf houden, eerst van God te houden. We zullen God gaan liefhebben, zelfs als het voor onszelf is. We houden van God omdat we hebben geleerd dat we alles door hem kunnen doen, en zonder hem kunnen we niets doen.
De derde graad van liefde: liefde voor God omwille van God
In de eerste graad van liefde houden we van onszelf omwille van onszelf. In de tweede graad van liefde houden we van God omwille van onszelf, voornamelijk omdat hij voor ons heeft gezorgd en ons heeft gered. Maar als beproevingen en tegenslagen ons blijven overkomen, zullen we elke keer dat God ons erdoorheen helpt, zelfs als onze harten van steen waren, zachter worden door de genade van de Redder. Zo beginnen we God niet alleen omwille van onszelf lief te hebben, maar omwille van Hemzelf.
Om dit te bereiken moeten we voortdurend met onze behoeften naar God gaan en bidden. In die gebeden wordt de genade van God geproefd, en door het vaak proeven wordt ons bewezen hoe zoet de Heer is. Zo gebeurt het dat als Gods zoetheid eenmaal geproefd is, het ons meer naar de zuivere liefde van God trekt dan onze behoeften ons dwingen om Hem lief te hebben. Zo beginnen we te zeggen:“ Wij hebben God nu lief, niet uit noodzaak, want wij hebben zelf geproefd en ervaren hoe zoet de Heer is.”
Wanneer we dit beginnen te voelen, zal het niet moeilijk zijn om het tweede gebod te vervullen: onze naaste liefhebben. Want degenen die God op deze manier echt liefhebben, houden ook van de dingen van God. Ook wordt het gemakkelijker om gehoorzaam te zijn aan alle geboden van God. We beginnen van Gods geboden te houden en ze te omarmen.
jDeze liefde is puur omdat het onbaatzuchtig is (d.w.z. niet aangeboden om iets te verkrijgen). Het is puur omdat het niet alleen in onze woorden is dat we beginnen te dienen, maar in onze daden. We hebben lief omdat we geliefd worden. We zorgen voor anderen omdat Jezus voor ons zorgt.
Wij hebben deze graad behaald wanneer wij kunnen zeggen:“ Geef lof aan de Heer, want hij is goed, niet omdat hij goed is voor mij, maar omdat hij goed is.” Zo houden we echt van God omwille van God en niet omwille van onszelf. De derde graad van liefde is de liefde waarmee God nu geliefd wordt om zichzelf.
De vierde graad van liefde: liefde voor jezelf omwille van God
Gezegend zijn wij die de vierde graad van liefde ervaren waarin we onszelf liefhebben omwille van God. Zulke ervaringen zijn zeldzaam en komen slechts voor een moment. Om het zo maar te zeggen, we verliezen onszelf alsof we niet bestaan, volkomen onbewust van onszelf en leeg van onszelf.
Als we ook maar een moment dit soort liefde ervaren, zullen we de pijn kennen van het moeten terugkeren naar deze wereld en haar verplichtingen, omdat we worden teruggeroepen uit de staat van contemplatie. Als we terugkeren naar onszelf, zullen we het gevoel hebben dat we lijden, omdat we terugkeren naar de sterfelijke staat waarin we werden geroepen om te leven.
Maar gedurende die momenten zullen we één van geest zijn met God, en onze wil in één overeenstemming met God. Het gebed,“ Uw wil geschiede,” zal ons gebed en onze vreugde zijn. Net zoals een druppeltje water gemengd met veel wijn zijn eigen identiteit volledig lijkt te verliezen naarmate het de smaak en kleur van de wijn aanneemt; net zoals ijzer, verhit en gloeiend, er heel erg uitziet als vuur, zijn oorspronkelijke uiterlijk verloren hebbend: net zoals lucht overspoeld met het licht van de zon wordt getransformeerd in dezelfde pracht van het licht, zodat het zelf het licht lijkt, zo is het voor hen die wegsmelten van zichzelf en volledig worden getransfuseerd in de wil van God.
Deze volmaakte liefde voor God met ons hart, ziel, verstand en kracht zal niet gebeuren totdat we niet langer gedwongen worden om aan onszelf te denken en aandacht te besteden aan de onmiddellijke behoeften van het lichaam. Alleen dan kan de ziel volledig aandacht besteden aan God. Dit is waarom het in het huidige lichaam waarin we leven moeilijk is om dit te handhaven. Maar het ligt in Gods macht om zo’n ervaring te geven aan wie hij wil, en het wordt niet bereikt door onze eigen inspanningen.
Het binnengaan van de eerste, tweede en derde graad van liefde
Wat zijn de vier graden van liefde? Ten eerste houden we van onszelf omwille van onszelf; omdat we onspiritueel en vleselijk zijn, kunnen we geen interesse hebben in iets dat niet met onszelf te maken heeft. Wanneer we beginnen te zien dat we niet op onszelf kunnen bestaan, beginnen we God te zoeken omwille van onszelf. Dit is de tweede graad van liefde; we houden van God, maar alleen omwille van onze eigen belangen. Maar als we God steeds weer gaan aanbidden en tot Hem komen door te mediteren, te lezen, te bidden en te gehoorzamen, wordt God ons beetje bij beetje bekend door ervaring. We komen in een zoete vertrouwdheid met God en door te proeven hoe zoet de Heer is, gaan we over naar de derde graad van liefde, zodat we God nu liefhebben, niet omwille van onszelf, maar omwille van Hemzelf. Opgemerkt moet worden dat we in deze derde graad heel lang stil zullen staan.
Kunnen wij de vierde graad van liefde bereiken?
Ik weet niet zeker of de vierde graad van liefde, waarin we onszelf alleen liefhebben omwille van God, in dit leven perfect bereikt kan worden. Maar als het gebeurt, zullen we de vreugde van de Heer ervaren en onszelf op een wonderbaarlijke manier vergeten. We zijn, voor die momenten, één geest en één ziel met God.
Ik ben van mening dat dit is wat de profeet bedoelde toen hij zei:“ Ik zal ingaan in de kracht van de Heer: Heer, ik zal alleen aan Uw gerechtigheid denken.” Hij voelde zeker dat wanneer hij de geestelijke krachten van de Heer zou binnengaan, hij zichzelf opzij zou zetten en zijn hele wezen, in de geest, alleen aan de gerechtigheid van de Heer zou denken.
Wanneer we de vierde graad van liefde bereiken, dan zal het net van naastenliefde dat nu, getrokken door deze grote en uitgestrekte zee, niet ophoudt om allerlei soorten vissen te verzamelen, wanneer het uiteindelijk aan land wordt gebracht en de slechte eruit gooit, alleen de goede behouden. Toch weet ik niet of we deze graad in dit leven kunnen bereiken. We leven in een wereld van verdriet en tranen en we ervaren de genade en troost van God alleen in die context. Hoe kunnen we ons bewust zijn van genade als alleen de gerechtigheid van God zal worden herinnerd? Waar geen plaats is voor ellende of gelegenheid voor medelijden, kan er zeker geen gevoel van mededogen zijn.
Reflecties
Als iemand het verdient om naast St. John te staan als een“ Apostel van de liefde,” dat moet Bernard zijn. Hij schreef zo’n zesentachtig preken over het Hooglied als een allegorie van goddelijke/menselijke liefde. Zijn prachtige hymne,“ Jezus, de Gedachte van Jou,” galmt door de taal van goddelijke liefde.
O hoop van elk berouwvol hart, O vreugde van alle zachtmoedigen;
Voor hen die vallen, hoe vriendelijk zijt gij! Hoe goed voor hen die zoeken!
Maar wat voor hen die vinden? Ach, dit kan geen tong noch pen tonen;
De liefde van Jezus, wat het is, weten alleen Zijn geliefden.
Hoe toepasselijk van Bernard om ons te herinneren aan de centraliteit van de liefde. We verheffen zo gemakkelijk andere dingen tot de plaats van het eerste belang: onze grote budgetten en indrukwekkende gebouwen, onze toegewijde dienst aan de wereld, onze doctrinaire excentriciteiten. Maar Bernard snijdt door al onze ego-stretchende activiteiten heen en roept ons opnieuw op om God lief te hebben in zuiverheid van hart, in oprechtheid van ziel, in heiligheid van leven.
—Richard J. Foster
Fragmenten uit Devotional Classics: Selected Readings for Individuals and Groups (Richard J. Foster & James Bryan Smith, Editors. HarperCollins, 1993 .)
God heeft mij geschapen om Hem een bepaalde dienst te bewijzen. Hij heeft mij een werk toevertrouwd dat Hij niet aan een ander heeft toevertrouwd. Ik heb mijn missie. Ik zal het misschien nooit weten in dit leven, maar het zal mij in het volgende leven worden verteld. Ik ben een schakel in een ketting, een band van verbinding tussen personen. Hij heeft mij niet voor niets geschapen. Ik zal goed doen; ik zal Zijn werk doen. Ik zal een engel van vrede zijn, een prediker van de waarheid op mijn eigen plaats, terwijl ik het niet van plan ben als ik maar Zijn geboden houd. Daarom zal ik op Hem vertrouwen, wat ik ook ben, ik kan nooit worden weggegooid. Als ik ziek ben, kan mijn ziekte Hem dienen, in verwarring kan mijn verwarring Hem dienen. Als ik verdrietig ben, kan mijn verdriet Hem dienen. Hij doet niets tevergeefs. Hij weet waar Hij voor staat. Hij kan mijn vrienden wegnemen. Hij kan mij onder vreemden werpen. Hij kan mij eenzaam laten voelen, mijn moed laten zinken, mijn toekomst voor mij verbergen. Toch weet Hij waar Hij voor staat.
…………
Tot de schaduwen langer worden en de avond komt,
en de drukke wereld stil is, en de koorts van het leven voorbij is,
en ons werk gedaan is.
Dan mag hij ons in zijn genade een veilige verblijfplaats geven,
“ De Heilige Bijbel is als een spiegel voor ons geestesoog. Daarin zien we ons innerlijk gezicht. Vanuit de Schrift kunnen we onze geestelijke misvormingen en schoonheden leren. En ook daar ontdekken we de vooruitgang die we boeken en hoe ver we nog van perfectie verwijderd zijn. ”
[Dit gebed werd geschreven door Sint Thomas More toen hij gevangen zat in de Tower of London, in afwachting van zijn executie door koning Hendrik VIII.]
“Het koninkrijk der hemelen is gelijk aan een schat, begraven in een akker, die iemand vindt en weer verbergt, en uit vreugde gaat hij heen en verkoopt al wat hij heeft en koopt die akker.” – Mattheüs 13:44
“ Het was Christus die aanwezig was voor allen aan wie God vanaf het begin Zijn Spraak en Woord meedeelde. Als iemand daarom de Schriften aandachtig leest, zal hij daarin een uitdrukking van Christus vinden en een voorafschaduwing van deze nieuwe roeping. Want Christus is de schat die verborgen was in het veld, dat wil zeggen in deze wereld (Mt 13:38) – een schat die verborgen is in de Schriften , omdat ernaar werd verwezen door middel van symbolen en gelijkenissen die, menselijk gesproken, niet konden worden begrepen vóór de vervulling van de profetie, dat wil zeggen vóór de komst van de Heer. Daarom werd er tegen de profeet Daniël gezegd: “Houd de boodschap geheim en verzegel het boek tot het einde der tijden ” (12:4) … En Jeremia zegt ook: “ In de laatste dagen zullen ze deze dingen begrijpen .” (23:20) …
Wanneer de Wet door Christenen wordt gelezen, is het een schat, die van tevoren in een veld verborgen was, maar aan het licht gebracht en geïnterpreteerd door het Kruis van Christus. Het toont de Wijsheid van God en maakt Zijn bedoelingen met betrekking tot onze redding bekend; het voorspelt het Koninkrijk van Christus en predikt, door vooruitblik, het Goede Nieuws van onze erfenis van het heilige Jeruzalem. Het verkondigt van tevoren dat degenen die God liefhebben, zelfs zullen voortgaan tot het horen en zien van Zijn Woord en dat zij door dit Woord verheerlijkt zullen worden …
Zo was het dat de Heer de Schriften aan Zijn discipelen uitlegde, na Zijn opstanding uit de doden, en hun door hun middelen bewees dat “ de Christus deze dingen moest lijden en in Zijn heerlijkheid moest binnengaan ” (Lc 24:26). Dus als iemand op dezelfde manier de Schriften zou lezen, zal die persoon een volmaakte discipel worden, “zoals het hoofd van een huisgezin dat uit zijn voorraadkamer nieuwe en oude dingen haalt” ( Mt 13:52).
– Sint Irenaeus van Lyon ((130-202) Bisschop, Martelaar, Theoloog – Tegen de ketterijen, IV, 26; SC 100
“Abraham, uw vader, verheugde zich dat hij mijn dag zou zien: hij zag het en was blij.” – Johannes 8:56
“God stelde Abraham op de proef en zei tegen hem: ‘Neem uw zoon Isaak, uw enige, die u liefhebt en offer hem als een offer op een hoogte die Ik u zal tonen'” (Gen 22,2). Merk op hoe diezelfde zoon, op wie grote en wonderbare beloften rustten… Abraham ontving het bevel om in de holocaust op een berg aan de Heer te offeren!
Wat vind je van dit gebod, Abraham?… De apostel Paulus, aan wie de Geest, denk ik, Abrahams gedachten en gevoelens had geopenbaard, zei: “Abraham twijfelde niet aan Gods beloften in ongeloof, toen hij zijn enige zoon Izaäk offerde, op wie de beloften rustten, want hij redeneerde dat God in staat was zelfs uit de doden op te staan” (Rom 4,20; Heb 11,17.19)…
Dit was dus de eerste keer dat geloof in de opstanding werd getoond. Ja, Abraham hoopte dat Isaak weer zou opstaan en geloofde in de realisatie van iets dat nog nooit eerder was gebeurd… Abraham wist, dat in hem de voorafbeelding van een komende werkelijkheid reeds vorm aan het krijgen was; hij wist dat de Messias, het ware Slachtoffer dat namens de hele wereld werd geofferd, Die door Zijn opstanding over de dood zou triomferen, uit zijn nakomelingen geboren zou worden.
“Dus de volgende morgen vroeg stond Abraham op en… Op de derde dag… kwam naar de plaats waarvan God hem had verteld.” De derde dag wordt altijd geassocieerd met mysterie en… de opstanding van de Heer in het bijzonder vond plaats op de derde dag… “Abraham kreeg de plaats al van verre in het vizier. Toen zei hij tegen zijn dienaren: ‘Jullie blijven allebei hier bij de ezel, terwijl de jongen en ik daarheen gaan. Wij zullen aanbidden en dan bij u terugkomen.'” … Zeg mij nu, Abraham, dat gij de waarheid sprak tot uw knechten, toen gij zeide, dat gij zoudt gaan aanbidden, en dan met den jongen wederkeeren; Of wilde je ze bedriegen?… “Ik vertel de waarheid”, antwoordt Abraham. “Ik offer de jongen, daarom neem ik het hout mee. Dan kom ik bij je terug met de jongen. Waarlijk, ik geloof met heel mijn hart dat ‘God machtig genoeg is om de doden op te wekken’.” – Origenes (c 185-253) Priester, theoloog, vader (Homilieën over het boek Genesis nr. 8).
“Abraham, uw vader, verheugde zich dat hij mijn dag zou zien: hij zag het en was blij.” – Johannes 8:56
God de Vader gaf zijn enige Zoon alleen door Maria aan de wereld. Welke verlangens de patriarchen ook gekoesterd mogen hebben, welke smeekbeden de profeten en heiligen van de Oude Wet ook 4000 jaar lang mogen hebben gehad om die schat te verkrijgen, het was Maria alleen die het verdiende en genade vond bij God door de kracht van haar gebeden en de vervolmaking van haar deugden. “De wereld is onwaardig,” zei Sint Augustinus, “om de Zoon van God rechtstreeks uit de handen van de Vader te ontvangen, dus gaf hij zijn Zoon aan Maria, zodat de wereld hem van haar kon ontvangen.”
De Zoon van God werd mens voor onze redding, maar alleen in Maria en door Maria. God de Heilige Geest vormde Jezus Christus in Maria, maar alleen nadat Hij haar toestemming had gevraagd via een van de belangrijkste ministers van zijn hof.
christelijkeinformatiebron 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.