Categorie: Bezinnende teksten van Kerkvaders e.a

Allereheiligste Moeder Gods bescherm ons ,!

Sint Gregorius de Grote (ca. 540-604), paus, kerkleraar. 
Homilie over het Evangelie, nr 38 

Gregorius de Grote

 “Zalig zijn die genodigd zijn aan de maaltijd des Heren”  (Ap 19,9)

      Hebt u begrepen wie deze koning is, vader van een zoon die zelf koning is? Hij is het van wie de psalmist zei: “O, God, geef aan de koning uw wetten, en uw gerechtigheid aan de koningszoon” (72,1)… “Hij vierde de bruiloft van zijn zoon”. De Vader heeft dus het bruiloftsfeest van de koning zijn zoon gevierd, toen Hij de Kerk verenigde in het mysterie van de menswording. En de schoot van de moeder Maagd werd de bruidskamer van deze Bruidegom. Daarom zegt de psalm ook: “Daar heeft hij een tent opgeslagen voor de zon, en hijzelf is als de jonge bruidegom die het bruidsbed verlaat” (Ps 19,5-6)…

      Hij heeft dus zijn dienaren uitgestuurd om zijn vrienden voor het bruiloftsmaal uit te nodigen. Hij heeft ze een eerste maal uitgezonden en nog een tweede maal, dat wil zeggen, eerst de profeten, toen de apostelen, om de menswording van de Heer te verkondigen… Door de profeten heeft Hij de toekomstige menswording van zijn enige Zoon aangekondigd, en door de apostelen heeft Hij het gepredikt toen het vervuld was…

      Maar zij hielden er geen rekening mee en gingen weg, de een naar zijn akker, de ander naar zijn zaak. “Naar zijn akker gaan, is zonder terughouding zich overgeven aan zijn taken hierbeneden. Naar zijn zaak gaan is begerig profijt proberen te trekken uit aardse zaken. De een en de ander verwaarloosden het denken aan het mysterie van de menswording van het Woord en hun leven daarmee in overeenstemming te brengen… Ernstiger nog, sommigen die ontevreden waren over het voorrecht van degene die hen roept, vervolgden hem… In ieder geval zal de Heer geen lege plaatsen laten bij het bruiloftsmaal van zijn Zoon. Hij laat andere tafelgenoten zoeken, want het woord van God, hoewel ze nog door velen ontkent wordt, zal op een dag een plaatsvinden waar het kan rusten.

      Maar u, broeders en zusters, die door de genade van God reeds de feestzaal bent binnengegaan, dat wil zeggen, de heilige Kerk, onderzoek uzelf aandachtig, uit vrees dat bij zijn binnenkomst, de koning niets om mee te nemen vindt in de kleding van uw ziel.

 

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

H. Augustinus (354-430), bisschop van Hippo (Noord Afrika) en Kerkleraar
Sermon 104 ; PL 38, 616

Twee vrouwen, twee beelden van ons leven

     

Augustinus

 

 Ik geloof dat u begrijpt dat de twee vrouwen, beiden geliefde van deHeer zijn, beiden zijn liefde waard zijn en beiden leerlingen zijn…, dezetwee vrouwen dus staan voor de twee vormen van leven: het leven in deze werelden het leven in de komende wereld, het werkende leven en het rustende leven,het leven vol zorgen en het leven in zaligheid, het leven in de tijd en heteeuwige leven.

      Twee levens: laten we daarover eens wat langer mediteren.. Beschouw eenswaaruit het leven hier bestaat: ik heb het hier niet over een afkeurenswaardigleven…, een losbandig en zondig leven; nee, ik heb het over een werkzaamleven, vol met beproevingen, angsten en verleidingen, dat leven heeft op zichniets strafbaars, dat is het leven dat Martha leidde… Het kwaad was niet indat huis aanwezig, niet bij Martha en niet bij Maria; als het kwaad er wasgeweest dan zou de komst van de Heer hem verjaagd hebben. Twee vrouwen dus,leefden daar en ze hebben beiden de Heer ontvangen. Twee achtenswaardigelevens, beiden rechtschapen, de een met het werk, de ander in rust… De eneaan het werk, maar vrij van compromitterend gedrag, wat het risico is van eenleven dat aan actie onderhevig is; de ander vrij van luiheid, wat het risicois van een vrijetijds leven. Er waren daar twee levens, en de Bron van hetLeven zelf…

      Het leven van Martha, dat is onze wereld; het leven van Maria, van dewereld die we verwachten. Laten we dit leven rechtschapen leven, om het anderevoluit te leven. Wat bezitten we reeds van dat leven?… Juist op dit momentleven we al een beetje van dat leven; ver van de zaken, buiten de familialezorg, bent u hier verzameld, bent u hier om te luisteren. Als u zich zogedraagt, lijkt u op Maria. En dat is voor u gemakkelijker dan voor mij, omdatik nu moet praten. Hetgeen ik zeg, krijg ik van Christus, en dat voedsel isvan Christus. Want Hij is het brood voor allen, en daarvoor leef ik in eenheidmet u.

 

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Sint Gregorius de Grote (ca. 540-604), paus, kerkleraar. 
Homilie over het Evangelie, nr.19 

Gregorius de grote De arbeiders in de wijngaard van de Heer

      Het Koninkrijk van God wordt vergeleken met een familievader die arbeiders aanneemt om zijn wijngaard te bewerken. Of wie er misschien beter vergeleken kan worden met die familievader is onze Schepper, die heerst over hen die Hij geschapen heeft, en die in deze wereld het eigendomsrecht over zijn uitverkorenen uitoefent als een meester over zijn dienaren die Hij bij zich heeft? Hij bezit een wijngaard, de universele Kerk, die, om het zo te zeggen, zoveel wijnranken heeft laten groeien dat ze heiligen heeft voortgebracht, vanaf Abel de rechtvaardige tot aan de laatste uitverkorene die bij het einde van de wereld geboren zal worden.

      Deze Familievader neemt arbeiders aan om zijn wijngaard te bewerken vanaf het begin van de dag, op het derde uur, op het zesde, op het negende en op het elfde uur, omdat Hij vanaf het begin tot aan het einde van de wereld niet gestopt is met het bijeenbrengen van predikers om de menigte gelovigen te onderrichten. Het begin van de dag voor deze wereld was van Adam tot aan Noach; het derde uur, van Noach tot aan Abraham; het zesde uur van Abraham tot aan Mozes; het negende van Mozes tot aan de komst van de Heer; en het elfde uur, van de komst van de Heer tot aan het einde der wereld. De heilige apostelen werden uitgezonden om te prediken op dit laatste uur, en hoewel ze laat kwamen, hebben ze een volledig loon ontvangen.

       De Heer stopt dus op geen enkel moment om arbeiders te zenden om zijn wijngaard te bewerken, dat wil zeggen om zijn volk te onderrichten. Want terwijl Hij de goede zeden van zijn volk liet rijpen door de voorvaderen, toen door de Wetgeleerden en de profeten, uiteindelijk werkte Hij op een of andere manier door de apostelen om zijn wijngaard te bewerken door de bemiddeling van zijn arbeiders. Allen die met oprecht geloof de goede werken hieraan verbonden hebben waren arbeiders van deze wijngaard.

 

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

KONDAKION TOT DE MOEDER GODS

 

 

 

 

Gij zijt de aanvoerster, die voor ons strijdt en die ons van alle boosheid hebt bevrijd. Daarom zingen wij U vol dankbaarheid het zegelied. Maar door uw onoverwinnelijke macht, o Moeder Gods, red ook nu uit alle gevaren het bevrijde volk dat tot U zingt : Verheug U, ongehuwde Bruid.

Hooggëerde , altijd maagdelijke, gezegende Moeder Gods : draag ons gebed tot voor uw Zoon, onze God, en bid dat Hij door u onze zielen moge redden.

Op u heb ik geheel mijn hoop gesteld : Moeder Gods, neem mij op onder uw bescherming.

Moeder Gods en Maagd, ga niet voorbij aan mij, zondaar, die uw hulp en voorspraak nodig heb, want op U vertrouwt mijn ziel : ontferm U over mij.

Amen

H. Macarius (? – 405), monnik in Egypte 
Geestelijke overwegingen, n° 15, § 30-31 

  “Komt naar het bruiloftsmaal”     

      Als in de zichtbare wereld een heel klein volk zich verzet tegen de koning door hem de oorlog te verklaren, dan neemt de laatste geen moeite om tegen hen in actie te komen, maar hij stuurt zijn soldaten met hun generaals en deze binden de strijd aan. Als daarentegen het volk dat tegen hem in opstand komt erg machtig is en in staat is om zijn koninkrijk te verwoesten, dan ziet de koning zich verplicht om zelf, met zijn hofhouding en zijn leger actie te voeren en de strijd aan te gaan. Zie dus hoe waardig u bent! God zelf is met zijn eigen leger, daarmee bedoel ik de engelen en de heiligen, de stijd komen voeren; Hijzelf komt u beschermen om u te verlossen van de dood. Heb dus vertrouwen en bemerk de voorzienigheid waarvan u het onderwerp bent.

      Nog een voorbeeld uit het leven. Stellen we ons een koning voor die een arm en ziek mens ontmoet en geen afkeer van deze persoon heeft, maar die de wonden geneest met heilzame middelen. Hij neemt hem op in zijn paleis, bekleedt hem met een purperen kleed, omgordt hem met een diadeem en nodigt hem uit aan zijn tafel. Zo benadert Christus, de hemelse koning een ziek mens, Hij geneest hem, laat hem aan zijn koninklijke tafel zitten, en dat zonder zijn vrijheid geweld aan te doen, maar door hem met overreding ertoe brengt om een dergelijke hoge eer te aanvaarden.

      In de Schrift staat overigens geschreven dat de Heer zijn dienstknechten stuurde om hen die graag zouden willen komen, uit te nodigen, en Hij kondigde hen aan: “Mijn maaltijd is gereed!” Maar zij die geroepen waren, verontschuldigden zich… Ziet u, Degene die de oproep deed, was klaar, maar de geroepenen hielden de boot af; ze zijn dus verantwoordelijk voor hun eigen lot. Dat is de grote waardigheid van de christenen. De Heer heeft voor hen het Koninkrijk bereid, en Hij nodigt hen uit om binnen te komen; maar ze weigeren om te komen. Ten aanzien van de gave die ze moeten ontvangen, kan men zeggen dat als iemand… ellende verdraagt sinds de schepping van Adam tot aan het einde van de wereld, dat hij niets heeft gedaan in vergelijking met de heerlijkheid die hij zal erven, want hij zal regeren met Christus tot aan het einde der tijden. Glorie aan Hem die deze ziel zo lief heeft, dat Hij zichzelf aan haar heeft gegeven en heeft toevertrouwd, zo is zijn genade! Glorie aan zijne Majesteit!

 

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

 

Gebed van de Heilige Johannes Chrysostomos

Voor de nacht

1.       Heer, neem mij aan in berouw.

2.       Heer, verlaat mij niet.

3.       Heer, leid mij niet in verzoeking.

4.       Heer, schenk mij goede gedachten.

5.       Heer, schenk mij tranen, het bewustzijn van de dood en    een bewogen  hart

6.       Heer, schenk mij het denken aan de belijdenis van mijn zonden.

7.       Heer, schenk mij nederigheid, reinheid en gehoorzaamheid aan Uw wil.

8.       Heer, schenk mij geduld, edelmoedigheid en deemoed.

9.       Heer, plant in mijn hart ontzag voor U, de Wortel  van al het goede.

10.   Heer, maak mij waardig U lief te hebben met geheel mijn ziel en geheel mijn verstand, en in alles Uw wil te volbrengen.

11.   Heer, bewaar mij voor boze mensen, voor de demonen, voor boze overleggingen, en voor al wat onbetamelijk is.

12.   Heer, Gij weet wat Gij doet volgens Uw wil; laat Uw wil in mij, zondaar, geschieden, want Gij zijt gezegend in eeuwigheid. Amen

 

Dorotheus van Gaza (ca. 500-?) monnik in Palestina
Instructies, I, § 8-9; SC 92

God roept ons voortdurend op tot bekering

De goedheid van God, en ik herhaal het regelmatig, heeft hen die Hij geschapen heeft niet verlaten, maar zij keert zich weer naar hen en herinnert hen opnieuw: “Kom naar Mij, u die moe en uitgeput bent, en Ik zal u rust geven” (Mt 11,28). Dat wil zeggen: u bent moe, u bent ongelukkig, u hebt ervaring opgedaan van het kwaad door uw ongehoorzaamheid. Welnu, bekeer u dan uiteindelijk; leef door nederigheid, u was dood door de trots…

Ach mijn zusters en broeders, wees niet trots, en wat voor een macht bezit de nederigheid! Waar had men door alle omwegen voor nodig? Als de mens vanaf het begin nederig was gebleven en God had gehoorzaamd, dan zou hij niet gevallen zijn. Zelfs na de val heeft God hem een mogelijkheid gegeven om zich te bekeren en om barmhartigheid te ontvangen; maar hij hield zijn hoofd hoog opgeheven. God kwam hem immers zeggen: “Adam waar ben je?” (Gn 3,9), dat wil zeggen: “Uit welke glorie ben je gevallen?”… Toen vroeg Hij hem: “Waarom heb je gezondigd? Waarom was je ongehoorzaam?” Hij wilde hem daardoor laten zeggen: “Vergeef mij”. Maar er volgde echter noch nederigheid, noch berouw, maar het tegendeel. De man antwoordde: “De vrouw die U me gegeven hebt, heeft me misleid” (v.12); hij zegt niet “mijn vrouw”, maar “de vrouw die U me gegeven heeft”, zoals men zou zeggen: “de last die ü mij op de schouders hebt gelegd”. Zo is het broeders en zusters: wanneer een mens niet aanvaardt dat hij zondaar is, dan vreest hij niet om God zelf te beschuldigen.

God wendt zich vervolgens tot de vrouw en zegt tegen haar: “Waarom heb ook jij je niet aan mijn gebod gehouden?”, alsof Hij zei: “Zeg jij dan tenminste: Vergeef me, opdat je ziel zich vernedert en barmhartigheid ontvangt”. Maar… de vrouw antwoordde op haar beurt: “De slang heeft me verleid” (v.13), alsof ze wilde zeggen: “Als hij gezondigd heeft, waar ben ik dan schuldig aan?” Wat doet u ongelukkigen?… Erken uw fout; heb medelijden met uw naaktheid! Maar nog de een, noch de ander durfde erkennen dat hij zondaar was.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

H. Johannes Chrysostomus (ca. 345-407), bisschop van Antiochië, daarna vanConstantinopel, Kerkleraar
8e Homilie over de brief aan de Romeinen, 8 ; PG 60, 464

“U bent allen broeders”

    

 

afsterven van Johannes  Chrysostomos

 

 

“Daar waar er twee of drie in mijn naam aanwezig zijn, zegt Jezus, daarben Ik in hun midden” (Mt 18,20)… Maar wat zie ik? Christenen die onderhetzelfde vaandel dienen, onder dezelfde leiding, verscheuren elkaar enzichzelf: de een voor een beetje goud, de ander om de eer, sommigen zonder eenenkele reden, anderen om een goed woordje!… Onder ons is de naam broederseen ijdel woord geworden…

Respecteer de heilige tafel waartoe wij allen bijeengeroepen zijn;respecteer Christus die voor ons is geofferd; respecteer het offer dat ergeofferd wordt… Na aan een dergelijke tafel te hebben deelgenomen en aandergelijk voedsel te hebben deelgenomen door de communie, nemen wij dan dewapens op tegen elkaar, terwijl we ons allen samen moeten wapenen tegen deduivel!… Vergeten wij deze tegenstrever door de pijlen tegen onze broederste richten? –Welke pijlen bedoelt u, zult u zeggen?- Die van de tong en delippen. Er zijn niet slechts pijlen met ijzeren punten die verwonden: bepaaldewoorden veroorzaken veel diepere wonden.

Chrysostomos

 

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

GEBED VAN DE HEILIGE JOHANNES CHRYSOSTOMOS

GEBED VOOR DE DAG

 

1.       Heer, neem Uw hemelse goederen niet van mij weg.

2.       Heer, verlos mij van de eeuwige kwellingen.

3.       Heer, vergeef mij de zonden die ik in geest en hart, in woord en daad heb begaan.

4.       Heer, verlos mij van alle onwetendheid en kille onbewogenheid van hart.

5.       Heer, verlos mij van alle verzoeking.

6.       Heer, verlicht mijn hart dat door boze overleggingen is verduisterd.

7.       Heer, ik heb gezondigd, ontferm U over mij als de lankmoedige God, want Gij ziet de onmacht van mijn ziel.

8.       Heer, zend mij Uw genade tot hulp en ik zal Uw heilige Naam loven.

9.       Heer Jezus Christus, schrijf mij, Uw dienaar, op in het boek des levens en schenk mij een behouden einde.

10.   Heer mijn God, ook al heb ik niets goeds verricht voor Uw Aangezicht, help mij door Uw genade een goed begin te maken.

11.   Heer, besprenkel mijn hart met de dauw van Uw genade.

12.   Heer van hemel en aarde, gedenk mij, Uw zondige,   onbeschaamde en onreine dienaar, in Uw Koninkrijk. Amen.

H. Macarius (? – 405), monnik in Egypte
Geestelijke overwegingen, n° 15, § 30-31

“Komt naar het bruiloftsmaal”

      Als in de zichtbare wereld een heel klein volk zich verzet tegen dekoning door hem de oorlog te verklaren, dan neemt de laatste geen moeite omtegen hen in actie te komen, maar hij stuurt zijn soldaten met hun generaalsen deze binden de strijd aan. Als daarentegen het volk dat tegen hem inopstand komt erg machtig is en in staat is om zijn koninkrijk te verwoesten,dan ziet de koning zich verplicht om zelf, met zijn hofhouding en zijn legeractie te voeren en de strijd aan te gaan. Zie dus hoe waardig u bent! God zelfis met zijn eigen leger, daarmee bedoel ik de engelen en de heiligen, de stijdkomen voeren; Hijzelf komt u beschermen om u te verlossen van de dood. Heb dusvertrouwen en bemerk de voorzienigheid waarvan u het onderwerp bent.

      Nog een voorbeeld uit het leven. Stellen we ons een koning voor die eenarm en ziek mens ontmoet en geen afkeer van deze persoon heeft, maar die dewonden geneest met heilzame middelen. Hij neemt hem op in zijn paleis,bekleedt hem met een purperen kleed, omgordt hem met een diadeem en nodigt hemuit aan zijn tafel. Zo benadert Christus, de hemelse koning een ziek mens, Hijgeneest hem, laat hem aan zijn koninklijke tafel zitten, en dat zonder zijnvrijheid geweld aan te doen, maar door hem met overreding ertoe brengt om eendergelijke hoge eer te aanvaarden.

      In de Schrift staat overigens geschreven dat de Heer zijn dienstknechtenstuurde om hen die graag zouden willen komen, uit te nodigen, en Hij kondigdehen aan: “Mijn maaltijd is gereed!” Maar zij die geroepen waren,verontschuldigden zich… Ziet u, Degene die de oproep deed, was klaar, maarde geroepenen hielden de boot af; ze zijn dus verantwoordelijk voor hun eigenlot. Dat is de grote waardigheid van de christenen. De Heer heeft voor hen hetKoninkrijk bereid, en Hij nodigt hen uit om binnen te komen; maar ze weigerenom te komen. Ten aanzien van de gave die ze moeten ontvangen, kan men zeggendat als iemand… ellende verdraagt sinds de schepping van Adam tot aan heteinde van de wereld, dat hij niets heeft gedaan in vergelijking met deheerlijkheid die hij zal erven, want hij zal regeren met Christus tot aan heteinde der tijden. Glorie aan Hem die deze ziel zo lief heeft, dat Hij zichzelfaan haar heeft gegeven en heeft toevertrouwd, zo is zijn genade! Glorie aanzijne Majesteit!

 

 Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

H. Augustinus (354-430), bisschop van Hippo( Noord Afrika) en kerkleraar 
Overweging voor het feest van de martelaren 

“Als hij sterft, geeft hij veel vrucht”

      De roemrijke daden van de martelaren, die op alle gebied de versiering van de Kerk zijn, staan ons toe om zelf de waarheid te begrijpen van hetgeen we hebben gezongen: “Want kostbaar in de ogen van de Heer, is het sterven van wie Hem vereert” (Ps.116,15). Ze is immers kostbaar in onze ogen en in de ogen van Hem in wiens naam ze gestorven zijn.

    Maar de prijs van al deze doden, is de dood van Één. Hoeveel doden heeft Hij vrijgekocht, door zelf te sterven? Want als Hij niet gestorven zou zijn, zou de graankorrel zich niet vermenigvuldigd hebben. Jullie hebben gehoord wat Hij zei toen zijn Lijden nabij kwam, dat wil zeggen toen Hij onze verlossing naderde: “Als de graankorrel die op aarde valt, niet sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, geeft hij veel vruchten”. Toen zijn zijde geopend was door de lans die Hem sloeg, kwam er de prijs van het universum uit voort (Joh 19,34).

      De gelovigen en de martelaren zijn vrijgekocht; maar het geloof van de martelaren is beproefd, hun bloed is er de getuigenis van. “Christus heeft zijn leven voor ons gegeven, wij moeten ook ons leven voor onze broeders geven” (1Joh 3,16). Elders wordt gezegd: “Als je aan tafel met een heerser gaat neerzitten, kijk dan goed wat men je opdient, want je moet er evenveel van voorbereiden” (cf.Spr.23,1). De tafel waaraan men eet met de Gastheer zelf is fantastisch. Hij is de Gastheer die uitnodigt, Hij zelf is de voeding en de drank. De martelaren hebben dus gelet op wat ze aten en dronken, om zelf evenveel terug te kunnen geven.

      Maar hoe zouden ze evenveel terug hebben kunnen doen, als degene die de eerste uitgave heeft gedaan, hen niet had gegeven wat men aan Hem terug kan geven? Dat is ook wat de psalm ons op het hart drukt, waarin we dit woord hebben gezongen: “Want kostbaar in de ogen van de Heer, is het sterven van wie Hem vereert”.

 

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Gebed van de laatste Staretsen van het Optina-Klooster

 

 Heer, geef dat ik zonder vrees

en rustig alles tegemoet mag gaan

wat deze dag mij zal brengen.

Maak dat ik mij geheel kan overgeven

aan uw heilige wil.

Onderricht en steun mij in alles

op ieder uur van de dag.

Wat ik ook voor berichten in de

Loop van deze dag mag horen, leer

mij ze met een rustig hart te aanvaarden,

in het vaste geloof dat er

niets buiten Uw wil gebeurt.

Richt mijn gedachten en gevoelens

in al mijn woorden , in al mijn  daden.

Laat mij in alle onvoorziene om-

standigheden niet vergeten, dat

ons alles wordt gezonden door U.

Leer mij eerlijk en verstandig te

handelen met ieder lid van mijn gezin,

zonder iemand te kwetsen, in

verwarring te brengen of te verbitteren.

Heer, geef mij de kracht de ver-

Moeienissen van de komende dag

te dragen en alles wat er ook mag

gebeuren.

Bestuur mijn wil, en leer mij

steeds de geest van bekering te

hebben, te bidden, te geloven,

 te dulden en te vergeven,

 en allen te danken en lief te hebben

Amen

 

H. Augustinus (354-430), bisschop van Hippo (Noord Afrika) en Kerkleraar
Sermon 104 ; PL 38, 616

 

Twee vrouwen, twee beelden van ons leven

      Ik geloof dat u begrijpt dat de twee vrouwen, beiden geliefde van deHeer zijn, beiden zijn liefde waard zijn en beiden leerlingen zijn…, dezetwee vrouwen dus staan voor de twee vormen van leven: het leven in deze werelden het leven in de komende wereld, het werkende leven en het rustende leven,het leven vol zorgen en het leven in zaligheid, het leven in de tijd en heteeuwige leven.

      Twee levens: laten we daarover eens wat langer mediteren.. Beschouw eenswaaruit het leven hier bestaat: ik heb het hier niet over een afkeurenswaardigleven…, een losbandig en zondig leven; nee, ik heb het over een werkzaamleven, vol met beproevingen, angsten en verleidingen, dat leven heeft op zichniets strafbaars, dat is het leven dat Martha leidde… Het kwaad was niet indat huis aanwezig, niet bij Martha en niet bij Maria; als het kwaad er wasgeweest dan zou de komst van de Heer hem verjaagd hebben. Twee vrouwen dus,leefden daar en ze hebben beiden de Heer ontvangen. Twee achtenswaardigelevens, beiden rechtschapen, de een met het werk, de ander in rust… De eneaan het werk, maar vrij van compromitterend gedrag, wat het risico is van eenleven dat aan actie onderhevig is; de ander vrij van luiheid, wat het risicois van een vrijetijds leven. Er waren daar twee levens, en de Bron van hetLeven zelf…

      Het leven van Martha, dat is onze wereld; het leven van Maria, van dewereld die we verwachten. Laten we dit leven rechtschapen leven, om het anderevoluit te leven. Wat bezitten we reeds van dat leven?… Juist op dit momentleven we al een beetje van dat leven; ver van de zaken, buiten de familialezorg, bent u hier verzameld, bent u hier om te luisteren. Als u zich zogedraagt, lijkt u op Maria. En dat is voor u gemakkelijker dan voor mij, omdatik nu moet praten. Hetgeen ik zeg, krijg ik van Christus, en dat voedsel isvan Christus. Want Hij is het brood voor allen, en daarvoor leef ik in eenheidmet u.

 

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

H. Johannes Chrysostomes (ca 345-407), priester te Antiochië daarna bisschopvan Constantinopel, Kerkleraar
Overwegingen over Mattheus, nr 52,1-3

De kracht van volharding in het gebed

      Toen ze zich eigenlijk ontmoedigd terug zou moeten trekken, kwam deKanaänietische vrouw dichterbij en aanbad Jezus en ze zei tegen Hem: “Heerhelp mij”.  Maar vrouw, heb je Hem niet horen zeggen: “Alleen tot de verlorenschapen van het huis van Israël ben Ik gezonden.”  “Ik heb het gehoord,antwoordde ze: maar Hij is de Heer”.

      Daarom voorzag Christus het antwoord dat Hij uitstelde om haar gebed teverhoren. Hij weigerde haar verzoek om haar devotie te versterken. Als Hijhaar niet had willen verhoren, zou Hij niet aan haar verzoek voldaan hebben…Zijn antwoorden waren niet bedoeld om haar moeite te laten doen, maar eerderom haar aan te trekken en om aan haar de verborgen schat te openbaren.

      Maar ik vraag je om tegelijkertijd haar geloof te beschouwen en haardiepe nederigheid. Jezus heeft aan de joden de naam ‘kinderen’ gegeven; deKanaänietische doet nog een schepje boven op die titel en noemt ze meesters,zover was ze van het lijden aan de lof voor de ander: “Ook de hondjes etentoch van de kruimels, die van de tafel hunner meesters vallen”…. En daaromwerd ze toegelaten tot het aantal kinderen. Christus zegt vervolgens tegenhaar: “O vrouw, groot is uw geloof”. Hij wachtte even met eraan toe te voegen,om de vrouw te belonen: “U geschiede, zoals u verlangt”. Zie je deKanaänietische heeft een groot aandeel in de genezing van haar dochter.Christus zegt immers niet: Dat uw dochter genezen zij, maar: “Uw geloof isgroot en u geschiede zoals u verlangt!” En merk dit nog even op: daar waar deapostelen gefaald hadden en niets verkregen hadden, is zij geslaagd. Zo is dekracht van de volharding in het gebed.

 

 

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

 

GEBED VOOR ONZE NAASTE

Als eerste en grootste gebod

Hebt Gij gegeven : U onze God en

Schepper te beminnen met geheel

Onze ziel, met geheel ons hart en

Met al onze krachten; en als tweede gebod,

 aan het eerste gelijk : onze naaste

te beminnen als onszelf.

Gij hebt geleerd dat deze beide

Geboden de gehele wet omvatten, wek

Door de genade van uw alheilige

Geest de liefde in ons hart om deze

Geboden daadwerkelijk te

Onderhouden. Dan zullen wij van U,

 onze Verlosser, als wij onze naaste

dienen, de vurige verlangde goederen

verwerven. Amen

H. Johannes Chrysostomos (ca 345-407), priester te Antiochië daarna bisschopvan Constantinopel, Kerkleraar
Homilie over het evangelie van Matteus, nr. 65, 2-4; PG 58, 619

 

Johannes Chrysostomos

De beker drinken om aan zijn rechterzijde te zitten

      De zonen van Zebedeüs vroegen aan hun meester, in de tegenwoordigheidvan hun medeleerlingen: “Wanneer u heerst in uw glorie, laat een van ons danrechts van u zitten en de ander links”…Christus haalde hen snel uit deillusie die ze zich maakten, door tegen hen te zeggen, dat ze beledigingen envervolgingen zouden moeten ondergaan en zelfs de dood: “Jullie weten niet watjullie vragen. Kunnen jullie de beker drinken die Ik zal moeten drinken?”Verbaas je niet dat de apostelen nog onvolmaakt zijn. Wacht tot het mysterievan het kruis zich voltrokken heeft en dat de kracht van de heilige Geest overhen is gekomen. Als je hun zielenkracht wilt zien, kijk dan een periode laternaar hen, dan zul je ze boven alle menselijke zwakheden zien staan. Christusverbergt hun zwakheid niet, opdat je zult zien wat ze later zullen worden, nade kracht van de genade die hen omvormen zal…

      “Jullie weten niet wat jullie vragen.” Jullie weten niet hoe groot dieeer is, en hoe wonderbaarlijk. Aan mijn rechterzijde zitten? Dat gaat zelfs deengelen te boven. “Kunnen jullie de beker drinken die Ik ga drinken?” Julliespreken met Me over tronen en onbetekenende diademen; Ik spreek met jullieover strijd en lijden. Ik ontvang mijn koningschap niet nu; het is nu nog niethet uur van mijn glorie. Voor Mij en de mijnen gaat het in eerste instantieover geweld, strijd en gevaar.

      Let eens op welke vragen Hij hen niet direct stelt: “Zijn jullie instaat om jullie bloed te vergieten?” Om hen aan te moedigen stelt Hij hen voorom zijn eigen beker te delen, door met Hem in eenheid te leven… Later zie jediezelfde Johannes, degene die de eerste plaats wilde, altijd in gezelschapvan Petrus … Jacobus op zijn beurt leefde niet lang meer na dezegebeurtenissen: hij werd vanaf het begin door zo’n vurig enthousiasme bezielden liet de menselijke belangen achter zich, om door zijn ijver te verdienendat hij de eerste martelaar onder de apostelen werd (Hand 12,2).

 

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

 

Lofzang tot de moeder van God

 

 

 

Het is waarlijk passend, dat wij U, Moeder van God, zalig prijzen,

U de altijd zalig geprezene En onbevlekte moeder van God;

U Die eerbiedwaardiger zijt dan de Cherubijnen en onvergelijkelijk glorievoller dan de Serafijnen;

U, Die het Woord Gods ongeschonden gebaard hebt, en  werkelijk de Moeder van God zijt, U prijzen wij.

 

Eer aan de Vader en de Zoon en de Heilige Geest, nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen . Amen

 

Kyrie eleison (drie maal)

 

Heer Jezus Christus, Zoon van God, door de voorspraak van uw alreine Moeder en van onze heilige Goddragende Vaders en van al uw heiligen, ontferm U over ons.

Amen