Efraim de Syrier : Het kruis : een brug over de afgrond van de dood
Sint Efraïm (ca. 306 – 373), diaken in Syrië, Kerkleraar
Homelie over onze Heer (vertaling brevier ev.)

Efraïm de Syrier Het kruis: een brug over de afgrond van de dood

Onze Heer werd met de dood vertreden, maar Hij baande een weg over de dood heen. Hij onderwierp zich aan de dood en onderging haar vrijwillig om de dood, tegen haar wil in, ten val te brengen. Want de Heer droeg zijn kruis toen Hij de stad uittrok, zoals de dood het wilde, en toen Hij een kreet slaakte op het kruis, liet Hij de doden wegtrekken uit het dodenrijk…
Dit is de zoon van een kundig timmerman (Mt 13,55) die zijn kruis vervaardigde en het boven het allesverslindende dodenrijk plaatste en zo de mensheid naar de overkant leidde, naar het rijk van leven (Kol 1,13). Omdat door het hout de mensheid is gevallen tot in het dodenrijk, is zij over het kruishout naar het rijk van leven gegaan. Op het hout waarop bitterheid was geënt, werd zoetheid geënt, opdat wij Hem zouden leren kennen tegen wie geen der schepselen is opgewassen.

Lees verder “Het kruis :een brug over de afgrond van de dood”

H. Gregorius de Grote (ca. 540-604)
paus en kerkleraar .Homilie over het Evangelie, nr 16 (vert. Evangelizo)

Gregorius de Grote

 

“En zoals door de ongehoorzaamheid van één mens allen zondaars werden,
zo zullen door de gehoorzaamheid van Eén allen worden gerechtvaardigd” (Rom 5,19)

De duivel heeft de eerste mens, onze ouder, aangevallen met een drievoudige verleiding: hij heeft hem verleid met gulzigheid, met ijdelheid en met begeerte. Zijn poging om te verleiden slaagde doordat de mens zich, door in te stemmen, onderwierp aan de duivel. Hij verleidde hem met gulzigheid, door hem de verboden vrucht aan de boom te tonen en hem ertoe te brengen om ervan te eten. Hij verleidde hem met ijdelheid door tegen hem te zeggen: “U zult gelijk worden aan God”. Hij verleidde hem met gierigheid door tegen hem te zeggen: “U zult kennis van goed en kwaad hebben” (Gen 3,5). Want gierig zijn gaat niet alleen om het verlangen naar geld, maar ook naar gunstige situaties, om een bovenmatig verlangen naar een hoge positie…

Lees verder “Gregorius de Grote :zoals door de ongehoorzaamheid van één mens…”

H. Leo de Grote (? – ca 461)
paus en Kerkleraar
Sermon 48, 4: PL 54, 299-300 (vert. F. Vromen osb, abdij Bethlehem)

 

“Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren”

 

Zo kunnen zij, die het Pasen van de Heer, geheiligd naar ziel en lichaam, verlangen te vieren vooral trachten deze genade te verkrijgen die de som van alle deugden bevat en een menigte van zonden bedekt (1P 4,8). Laten we dan, nu we dit allesovertreffend geheim gaan vieren, waarin het bloed van Jezus Christus onze ongerechtigheden heeft uitgewist, op de eerste plaats offers van barmhartigheid voorbereiden.

Lees verder “Leo de Grote : Vergeef ons onze schulden….”

H. Leo de Grote (? – ca 461)
paus en Kerkleraar
Sermon 95, 2-3 : PL 54, 461-462 (vert. Evangelizo)

“Voor een rijke is het moeilijk het Rijk der hemelen binnen te gaan”

Wanneer Jezus zegt: “Zalig de armen van geest” (Mt 5,3). toont Hij ons dat het Koninkrijk der hemelen eerder gegeven zal worden aan nederigen van hart, dan aan de afwezigheid van rijkdom. Er is immers geen twijfel dat de armen gemakkelijker dit goed verkrijgen dan de rijken, want de armoede van de enen laat ze meer naar de goedheid neigen en de rijkdom van de anderen brengt ze eerder naar arrogantie.

Lees verder “Leo de Grote : voor een rijke is het moeilijk het Rijk der hemelen binnen te gaan”

H. Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem en kerkleraar
Doopcatechese, nr 13, 3-4 ; PG 33, 771-778 (vert. Evangelizo)

“Voor de eerste keer begon Hij hun te leren, dat de Mensenzoon veel zou moeten lijden”

Laten we ons niet schamen voor het kruis van Christus; laten we er eerder trots op zijn. Het kruis roept “schande bij de Joden en dwaasheid bij de heidenen” op. Voor hen die verloren gaan is dat ook werkelijk een dwaasheid, maar voor ons die gered zullen worden, is het “Gods kracht” (1Kor1,23-24). Want niet alleen een mens sterft voor ons, maar de Zoon van God, God die mens geworden is. Bovendien heeft ten tijde van Mozes het paaslam de uitroeier verjaagd (Ex 12,23), en “Het Lam van God, die de zonden van de wereld wegneemt” (Joh 1,29), heeft Hij ons niet nog beter bevrijd van onze fouten?

Lees verder “Cyrillus van Jerusalem : Voor de eerste keer begon hij hun te leren…..”

H. Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem en kerkleraar
Doopcatechese, nr. 18, § 23-25 (vert. brevier)

Timoteüs en Titus verspreiden het geloof van de apostelen over de wereld.

De kerk wordt ‘katholiek’ genoemd, dit betekent: ‘algemeen’, omdat zij over de gehele wereld verspreid is, van het ene uiteinde tot aan het andere; verder omdat zij algemeen en onverkort alle leerpunten onderwijst die de mensen moeten kennen over zichtbare en onzichtbare, over hemelse en aardse zaken; omdat zij het hele mensengeslacht tot het ware geloof moet brengen, heersers en onderdanen, geleerden en ongeletterden; omdat zij in het algemeen alle soorten zonden die in de ziel of in het lichaam worden bedreven, verzorgt en geneest. Zij bezit iedere soort deugd, hoe die ook genoemd wordt, in woorden en daden en in velerlei geestelijke gaven.

Lees verder “H. Cyrillus van Jeruzalem: Timoteüs en Titus verspreiden het geloof”

H. Cyrillus van Alexandrië (380-444)
bisschop en kerkleraar
Commentaar op het Evangelie van Johannes, 4 (vert. Evangelizo)

“Allen, die Hem aanraakten, werden genezen”

 

Zelfs om doden te laten verrijzen, vindt de Verlosser het niet genoeg om door zijn woord te handelen, die toch drager is van de goddelijke bevelen. Voor dat zo prachtige werk, neemt Hij, als men dat zo kan zeggen, zijn eigen vlees als medewerkster om zo te tonen dat zij de macht heeft om het leven te geven, en om te laten zien dat ze één is met Hem: zij is immers zijn vlees, en niet een vreemd element.
Dat is wat er is gebeurd toen Hij het dochtertje van het hoofd van de synagoge liet verrijzen, door tegen haar te zeggen: “Meisje, sta op!” (Mc 5,41). Hij heeft haar bij de hand genomen, zoals geschreven staat. Hij heeft haar als God door een machtig bevel, het leven teruggegeven, en Hij heeft haar ook opgewekt door het contact met zijn heilig vlees – er zo van getuigend dat eenzelfde goddelijke energie, zowel in zijn lichaam als in zijn woord, aan het werk is. Zo ook op dezelfde wijze als Hij in de stad genaamd Naïn aankomt, waar men de enige zoon van de weduwe begroef, daar heeft Hij de doodskist aangeraakt en gezegd: “Jongen, ik zeg je, sta op!” ( Lc 7,14).
Zo kent Hij niet alleen de macht om de doden te laten verrijzen toe aan zijn woord, maar ook om te tonen dat zijn lichaam levendmakend is, raakt Hij de doden aan, en door zijn vlees laat Hij het leven overgaan naar hun dode lichaam. Als het enige contact met zijn heilig vlees, het leven teruggeeft aan een lichaam dat in staat van ontbinding is, welke genade zullen wij dan niet vinden als door zijn levendmakende eucharistie onze voeding is? Hij zal hen, die eraan hebben deelgenomen, geheel omvormen in zijn eigen zaligheid, welke onsterfelijkheid is.

Dagelijks evangelie.org

H. Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem en kerkleraar
Doopcatechese 10 (vert. Evangelizo)

“Was hij het niet die ons heeft vervolgd?” (Hand 9,21)

“Wij verkondigen niet onszelf, wij verkondigen dat Jezus Christus de Heer is en dat wij omwille van Hem uw dienaren zijn” (2Kor 4,5). Wie is deze getuige die Christus verkondigt? Degene die Hem tevoren vervolgde. Wat een groot wonder! De vervolger van kortgeleden, verkondigt Christus. Waarom? Zou hij omgekocht zijn? Maar niemand zou hem op die wijze hebben kunnen overtuigen. Had het zien van Christus op deze aarde hem verblind? Jezus was reeds in de hemel opgenomen. Saulus was uit Jeruzalem vertrokken om de Kerk van Christus te vervolgen, en drie dagen later in Damascus werd de vervolger omgevormd tot prediker. Waar kwam dat door? De anderen spreken als getuige ten gunste van hun vrienden van de mensen van hun partij. Ik daarentegen heb een oude vijand tot getuige voor je gemaakt.

Lees verder “H. Cyrillus van Jeruzalem:Was hij het niet die ons heeft vervolgd ?”

H. Efraïm (ca. 306-373)
diaken in Syrië, kerkleraar
Hymnen over het geloof, 14

“Zolang zij de bruidegom in hun midden hebben, kunnen ze niet vasten”

Heer, ik nodig U uit voor een bruiloft van liederen. In Kana was er een tekort aan wijn die onze lofzang uitdrukte; U, de genodigde, die de kruiken met goede wijn heeft gevuld en mijn mond heeft gevuld met uw lofzang.
De wijn uit Kana staat symbool voor onze lofzang, omdat zij die ervan gedronken hebben, erdoor in verrukking waren. Bij deze bruiloft die niet de Uwe was, U ware Rechtvaardige, hebt U zes kruiken gevuld met verrukkelijke wijn; bij het feestmaal waar ik U voor uitnodig, kunt U door uw zachtheid de oren van een menigte vullen.
U werd vroeger uitgenodigd op de bruiloften van anderen; zie nu is het uw feestmaal, het is zuiver en mooi. Wat geniet uw volk! Dat uw uitgenodigden zich tegoed doen aan de liederen; dat mijn citer uw lied begeleidt!
Uw verloofde is onze ziel; ons lichaam is uw bruidsvertrek; onze zintuigen en onze gedachten zijn de genodigden. Als er voor U slechts één persoon een bruiloft is, wat zal die heel uw Kerk dan groot zijn!

dagelijks evangelie Org.

H. Leo de Grote (? – ca 461)
paus en Kerkleraar
Derde sermon voor Epifanie, §5 ; SC 22 bis

“Het volk dat in duisternis ronddoolt ziet een schitterend licht”

 

 

Dierbaren, laten wij die onderwezen zijn in het mysterie van de goddelijke genade, onze eerste dag en de eerste oproep aan alle naties tot het geloof in geestelijke vreugde vieren. Laten we de barmhartige God danken die, volgens de woorden van de apostel Paulus, “u in staat stelde te delen in de erfenis van de heiligen in het licht. Hij heeft ons ontrukt aan het domein van de duisternis en overgebracht naar het koninkrijk van zijn geliefde Zoon” (Kol 1,12-13). Had de profeet Jesaja het al niet aangekondigd? “Het volk dat in duisternis ronddoolt ziet een schitterend licht. Zij die in het donker wonen worden door een helder licht beschenen.” (Jes 9,1)…

Lees verder “Leo de Grote :“Het volk dat in duisternis ronddoolt ziet een schitterend licht””

H. Gregorius van Nazianze (330-390)
bisschop en kerkleraar
Theologische overweging 4

Het Lam van God volgen

Jezus is de Mensenzoon, door Adam en door de Maagd, van wie Hij afstamt… Hij is Christus, de Gezalfde, de Messias, door zijn goddelijkheid. Deze goddelijkheid is de zalving van zijn mensheid…, totale aanwezigheid van Degene die Hem zo zegent… Hij is de Weg, omdat Hij ons zelf leidt. Hij is de Deur, omdat Hij ons in zijn Koninkrijk brengt. Hij is de Herder, omdat Hij zijn kudde leidt naar de groene weiden en het verfrissende water laat drinken. Hij wijst de weg die gevolgd moet worden en verdedigt het tegen wilde dieren. Hij vindt het verdwaalde schaap en brengt het terug. Hij verzorgt het gewonde schaap, bewaakt de schapen die in goede gezondheid zijn en dankzij zijn inspirerende woorden van zijn kennis als herder, verzamelt Hij ze in de stal van hierboven.
Hij is ook het Schaap, omdat Hij slachtoffer is. Hij is het Lam, omdat Hij zonder zonden is. Hij is Hogepriester, omdat Hij het offer opdraagt. Hij is Priester volgens Melchizedek, omdat Hij zonder moeder in de hemel is, en zonder vader hierbeneden, zonder stamboom daarboven, want, zegt de Schrift: “Wie zal zijn geslacht kunnen beschrijven?” Hij is ook Melchizedek, omdat Hij de Koning van Salem is, de Vredevorst, de Koning van Gerechtigheid… Dat zijn de namen van de Zoon, Jezus Christus, die “dezelfde is, gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid”, lichamelijk en geestelijk, “en Hij zal het voor eeuwig zijn”. Amen.
(Bijbelse referenties: Mt 24,27 ; Mt 1,16 ; Joh 14,6 ; Joh 10,9 ; Joh 11 ; Ps 23 ; Jes 53,7 ; Joh 1,29 ; He 6,20 ; He 6,20 ; He 7,3 ; Jes 53,8 ; He 7,2 ; He 13,8)

Dagelijks evangelie org.

H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
4e Homilie over 1 Korintiers

Het teken van Jonas

Laten we wenen om de ongelovigen die de redding die God ons kan geven, niet begrijpen (vgl. Lc 23,28)…. Ja, meer dan een man zijn vrouw kan liefhebben, moeten wij alle mensen liefhebben en alle mensen naar de redding willen brengen. Laten we wenen en zuchten om deze ongelovigen, omdat voor hen “de taal van het kruis een dwaasheid is”, terwijl deze leer immers “de macht en de wijsheid van God is” (1Kor 1,18.24)…
Kijk, o mens! Voor jou heeft Jezus Christus de vorm van een slaaf aangenomen (Fil 2,7), voor jou is Hij op het kruis gestorven, voor jou is Hij verrezen. En je zegt dat het onmogelijk is om in zo’n liefde te geloven, om zo’n God te aanbidden, terwijl deze Koning voor jou, zijn tegenstander, alles gedaan heeft, wat noch een vader, noch een zoon of een vriend voor jou gedaan heeft?…

Lees verder “Chrysostomos : het teken van Jonas”

H. Basilius (ca 330-379)
monnik en bisschop van Caesarea in Cappadocië, kerkleraar
Homilie over de heilige generatie van Christus, 2.6 ; PG 31, 1459v

“Aan allen, die Hem ontvingen, gaf Hij de macht om Gods kinderen te worden”

God op aarde, God onder de mensen! Deze keer verkondigt Hij niet met bliksem, bij trompetgeschal, op een rokende berg, of in de duisternis van een verschrikkelijke storm (Ex 19,16v), maar Hij toont zich op een zachtaardige en vredige wijze in een menselijk lichaam, aan de mensheid, God in het lichaam!… Hoe kan de Godheid in het menselijk lichaam wonen? Zoals het vuur in het ijzer woont, niet door de plaats waar het brandt te verlaten, maar door in contact te blijven. Het vuur werpt zich immers niet op het ijzer, maar blijft op haar plaats, zij deelt haar kracht met het ijzer. Daarin wordt zij niet verminderd, maar zij vult het hele ijzer met wie zij in contact staat. Zo gaat ook God, het Woord, die “onder ons woont”, niet uit zichzelf. “Het Woord dat is vlees geworden” ondergaat geen verandering: de hemel is niet ontledigd, en toch heeft de aarde in haar schoot Degene ontvangen, die in de hemel is.

Lees verder “Basilios :”Aan allen, die Hem ontvingen, gaf Hij de macht om Gods kinderen te worden”