Origines

Het ware geweld dat het Rijk der hemelen verovert

Overweging over Jozua nr 5

Jozua is de Jordaan overgestoken om de stad Jericho aan te vallen. Maar Paulus leert ons: “Laten we niet tegen mensen strijden, maar tegen onzichtbare machten, de machten van duisternis die de wereld overheersen, de boze geesten die boven ons zijn” (Ef 6,12). De dingen die beschreven zijn, zijn beelden en symbolen. Want Paulus zegt elders: “De gebeurtenissen dienen als voorbeeld; ze zijn geschreven om ons te waarschuwen, voor die, op de het einde der tijden, op ons afkomen” (1Kor 10,11). Als dus die dingen beschreven staan om ons te waarschuwen, welnu, waarom aarzel je dan nog? Laten we ten strijde trekken zoals Jozua en laten we de stevigste stad van deze wereld bestormen, dat wil zeggen, het kwaad, en laten we de trotse muren van de zonde vernietigen.
Zou je nog om je heen kijken welke weg je moet nemen, welke strijd je moet kiezen? Je zult mijn woorden ongetwijfeld verbazingwekkend vinden, maar ze zijn toch waar: Beperk je onderzoek tot jezelf alleen. In jou is de strijd die je moet leveren, in jou bevindt zich het gebouw van het kwaad dat je moet neerslaan; je vijand komt voort uit het diepst van je hart. Niet ik zeg dat, maar Christus; luister naar Hem: “Uit het hart komen de slechte gedachten, moorden, echtbreuk, ontucht, diefstal, valse getuigenissen en godslastering voort” (Mat 15,19). Realiseer je je de kracht van dat vijandig leger wel, dat tegen jou optrekt in het diepst van je hart? Daar bevinden zich onze ware vijanden.

Dagelijks evangelie,org

H. Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem en kerkleraar
Doopcatechese 15, 1-3 ; PG 33, 870-871

Cyrillus van Jerusalem (links

De twee komsten van Christus

Wij verkondigen de komst van Christus: niet alleen zijn eerste komst, maar ook zijn tweede komst, die veel schitterender is. De eerste immers werd gekenmerkt door een teken van geduld, terwijl de andere de diadeem van het goddelijke koningschap zal dragen… Bij de eerste komst werd Hij in doeken gewikkeld en in een kribbe gelegd; bij de tweede, zal Hij “bekleed zijn met een mantel van licht” (Ps 104,2). Bij de eerste onderging Hij het kruis en minachtte Hij de schaamte; bij de tweede, zal Hij voortgaan in de heerlijkheid geëscorteerd door een leger engelen.
Het is voor ons niet voldoende om ons op de eerste komst toe te leggen; wij verwachten nog een tweede. En na bij de eerste gezegd te hebben: “Gezegend Hij die komt in de naam van de Heer” (Mt 21,9), zullen wij dit opnieuw zeggen op het moment van de tweede komst, als wij met de engelen de Heer tegemoet gaan om Hem te aanbidden. De Verlosser zal niet komen om opnieuw veroordeeld te worden, maar om hen te veroordelen die veroordeelden… Hij was toen gekomen om het heil te volbrengen en de mensen door zijn overtuigingskracht te onderrichtten, maar op die dag zal Hij alles aan zijn koningschap onderwerpen.

dagelijks evangelie org

H. Ambrosius (ca 340-397)
bisschop van Milaan en kerkleraar
Oproep aan de weduwen, §27v

“Deze arme weduwe heeft meer gegeven dan alle anderen”

In het evangelie van Lucas leert de Heer ons hoe je barmhartig en gul moet zijn naar de arme mensen, zonder je bezig te houden met gedachten over hun armoede; want gulheid laat zich niet berekenen naar de overvloed van vermogen, maar naar de beschikbaarheid om te geven. Daarom laat het woord van de Heer de voorkeur uitgaan naar deze weduwe, over wie Hij zegt: “Zij gaf meer dan anderen”. In de morele betekenis leert de Heer aan iedereen dat je je niet moet laten afhouden om goed te doen uit schaamte voor armoede, en dat de rijken zichzelf niet hoeven te verheerlijken omdat ze meer lijken te geven dan de armen. Een muntje genomen uit weinig overtreft de schat die uit overvloed is genomen; men berekent niet wat gegeven is, maar wat overblijft. Niemand heeft meer gegeven dan zij die niets voor zichzelf overhoudt…
Toch moet men de mystieke betekenis van deze vrouw, die twee muntjes in het offerblok doet, niet vergeten. Deze vrouw verdiende het zeer beslist om naar het oordeel van God de voorkeur boven allen te verkrijgen! Zou zij haar geloof niet geput hebben uit de twee Testamenten, om vandaaruit mensen te helpen? Niemand heeft meer gedaan en geen enkel mens heeft de grootte van haar gave kunnen evenaren, aangezien zij het geloof heeft verenigd met de barmhartigheid. U ook, wie u ook bent…, aarzel niet om de twee muntjes vol van geloof en genade naar het offerblok te brengen.

Dagelijks evangelie.org

H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
4e Homilie over 1 Korintiers

Het teken van Jonas

Laten we wenen om de ongelovigen die de redding die God ons kan geven, niet begrijpen (vgl. Lc 23,28)…. Ja, meer dan een man zijn vrouw kan liefhebben, moeten wij alle mensen liefhebben en alle mensen naar de redding willen brengen. Laten we wenen en zuchten om deze ongelovigen, omdat voor hen “de taal van het kruis een dwaasheid is”, terwijl deze leer immers “de macht en de wijsheid van God is” (1Kor 1,18.24)…
Kijk, o mens! Voor jou heeft Jezus Christus de vorm van een slaaf aangenomen (Fil 2,7), voor jou is Hij op het kruis gestorven, voor jou is Hij verrezen. En je zegt dat het onmogelijk is om in zo’n liefde te geloven, om zo’n God te aanbidden, terwijl deze Koning voor jou, zijn tegenstander, alles gedaan heeft, wat noch een vader, noch een zoon of een vriend voor jou gedaan heeft?…
Wanneer je zegt: “Mijn God werd aan een kruis genageld”, zal de ongelovige antwoorden: “Het verstand kan dat niet aanvaarden. Hij lijdt, Hij laat zich kruisigen; kan Hij zichzelf dan niet redden?… Als Hij zichzelf niet kan redden, hoe kan Hij dan anderen redden? (cf Mt 27,42) Dat alles is tegengesteld aan het verstand.” Het is waar; het kruis is een mysterie dat het menselijke verstand te boven gaat, ze is het teken van een kracht voorbij ons begripsvermogen… Toen de drie Hebreeërs, na in het vuur geworpen te zijn, over de vlammen triomfeerden (Dan 3), was dat een groter wonder dan wanneer ze er niet ingeworpen waren. Wanneer Jonas door de walvis wordt opgeslokt, dan is dat normaal en volgens de natuur wetten, maar het is een wonder als Jonas in de buik van de walvis leeft. Zo bewees Christus zijn goddelijkheid beter door vanuit de schoot van de dood, de dood te overwinnen, dan als Hij had geweigerd om te sterven.

Dagelijks evangelie.org

H. Maximilianus van Turijn (?-ca. 420)
bisschop
CC Sermon 25 ; PL 57, 509v

“Als de graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen: maar als hij sterft, brengt hij veel vrucht voort” (Joh 12,24)

“Het gelijkt op een mosterdzaadje, dat iemand in zijn tuin zaaide, het groeide en werd een grote boom en de vogels uit de lucht nestelde in zijn takken” (Luc 13,19). Laten we op zoek gaan naar wat dit betekent… Ik denk dat de vergelijking precies past op Christus, onze Heer, die geboren werd in de nederigheid van het mens-zijn, en, zoals een zaadje, uiteindelijk als een boom naar de hemel uit zou groeien. Gebroken in zijn lijden is Hij, Christus, het zaadje; een boom wordt Hij in zijn verrijzenis. Ja, een zaadje is Hij, wanneer Hij hongerig lijdt aan een gebrek aan voedsel; een boom wanneer Hij met vijf broden, vijfduizend mensen voedt (Mat 14,13 e.v.). Als de ene ondergaat Hij de naaktheid van het mens-zijn; als de ander verspreidt Hij overvloed door de kracht van zijn goddelijkheid.
Ik zou zeggen dat de Heer het zaadje is als Hij geslagen, veracht, beledigd wordt; Hij is de boom als Hij aan de blinden het zicht teruggeeft, als Hij doden laat verrijzen en de zondaars vergeeft. Ja, Hijzelf erkent dat Hij het zaadje is: “Als de graankorrel niet op aarde valt en sterft…” (Joh 12,24).

Dagelijks evangelie.org

 

 

H. Leo de Grote (? – ca 461)
paus en Kerkleraar
3e Homilie voor Epifanie

Leo de Grote

“Zij zullen komen uit het oosten en het westen, uit het noorden en het zuiden, en aanzitten in het Koninkrijk Gods”

“Op het einde der tijden” (1Petr 1,20) wilde God, in zijn barmhartige goedheid, de wereld die verdorven was komen redden. Hij besloot dat de redding van alle volkeren zich zou voltrekken in Christus… Voor deze volkeren heeft Abraham ooit de belofte ontvangen van een talrijk nageslacht, dat niet door het zaad maar door het geloof verwekt zou worden. Dit nageslacht wordt ook vergeleken met de “vele sterren aan de hemel” (vgl. Gen 15,5), want van deze vader van alle volkeren moet men geen aards, maar een hemels nageslacht verwachten…

Lees verder “Leo de Grote : ze zullen komen uit het oosten en het westen…….”

H. Gregorius de Grote (ca. 540-604)
paus en kerkleraar
Overweging over de 7 boetepsalmen. PL 79,581

“Hij zag hem en kreeg medelijden”

O Heer Jezus, heb de goedheid mij uit medelijden te hulp te komen. Van Jeruzalem naar Jericho komt U van uw hoogten omlaag naar onze vlakten, vanuit een oord waar de wezens vervuld zijn van leven, naar een land van gebrekkigen. Zie, ik ben gevallen in de handen van de engel der duisternis, die mij niet alleen mijn genadekleed heeft afgenomen, maar mij, na mij geslagen te hebben, ook nog halfdood heeft achtergelaten. Wil mij de wonden van mijn zonden verbinden en mij hoop op genezing geven, want ik vrees, mocht ik die hoop verliezen, dat de wonden zouden verergeren. Wil mij zalven met de olie van uw vergeving en over mij uitgieten de wijn van berouw. Zo U mij op uw zadel zou laden dan “richtte U de arme op uit het stof”, en “de schamele hief U uit het slijk” (vgl. Ps 113,7).

Lees verder “”

H. Leo de Grote (? – ca 461)
paus en Kerkleraar
3e Homilie voor Epifanie

“Zij zullen komen uit het oosten en het westen, uit het noorden en het zuiden, en aanzitten in het Koninkrijk Gods”

 

“Op het einde der tijden” (1Petr 1,20) wilde God, in zijn barmhartige goedheid, de wereld die verdorven was komen redden. Hij besloot dat de redding van alle volkeren zich zou voltrekken in Christus… Voor deze volkeren heeft Abraham ooit de belofte ontvangen van een talrijk nageslacht, dat niet door het zaad maar door het geloof verwekt zou worden. Dit nageslacht wordt ook vergeleken met de “vele sterren aan de hemel” (vgl. Gen 15,5), want van deze vader van alle volkeren moet men geen aards, maar een hemels nageslacht verwachten…

Lees verder “Leo de Grote : Zij zullen komen uit het oosten en het westen, uit het noorden en het zuiden en aanzitten in het Koninkrijk Gods”

H. Efraïm (ca. 306-373)
diaken in Syrië, kerkleraar
Commentaar op het Evangilie 5, 17

“Waarom eet uw Meester met tollenaars en zondaars?”

Onze Heer heeft Mattheus, de belastinginner, gekozen om zijn collega’s aan te moedigen om ook met Hem mee te komen. Hij heeft de zondaars gezien, Hij heeft ze geroepen en hen dichtbij Zich laten zitten. Wat een wonderlijk schouwspel: de engelen staan rechtop en beven, terwijl de tollenaars zitten en zich verheugen. De engelen zijn vol vrees door de grootheid van de Heer en de zondaars eten en drinken met Hem. De schriftgeleerden stikken van haat en teleurstelling, en de tollenaars jubelen om zijn barmhartigheid. De hemelen hebben dat schouwspel gezien en zijn vol bewondering; de hellen hebben het gezien en zijn gek geworden. Satan heeft het gezien en is woest geworden; de dood heeft het gezien en is ingestort; de schriftgeleerden hebben het gezien en zijn er zeer verward door geworden.
Er was vreugde in de hemel en blijdschap bij de engelen omdat de opstandelingen overtuigd waren, omdat de dwarsliggers wijs werden en de zondaars verbeterden, en omdat die tollenaars gerechtvaardigd werden. Zoals onze Heer geen afstand deed van de schande van het kruis ondanks de waarschuwingen van zijn vrienden (Mat 16,22), zo is Hij het gezelschap van de tollenaars niet uit de weg gegaan ondanks de spot van zijn vijanden. Hij minachtte de spot en verachtte de roem, en deed zo alles wat het beste is voor de mensen.

Uit : Dagelijks Evangelie.org

H. Efraïm (ca. 306-373)
diaken in Syrië, kerkleraar

Commentaar op het Evangilie 5, 17

“Waarom eet uw Meester met tollenaars en zondaars?”

Onze Heer heeft Mattheus, de belastinginner, gekozen om zijn collega’s aan te moedigen om ook met Hem mee te komen. Hij heeft de zondaars gezien, Hij heeft ze geroepen en hen dichtbij Zich laten zitten. Wat een wonderlijk schouwspel: de engelen staan rechtop en beven, terwijl de tollenaars zitten en zich verheugen. De engelen zijn vol vrees door de grootheid van de Heer en de zondaars eten en drinken met Hem. De schriftgeleerden stikken van haat en teleurstelling, en de tollenaars jubelen om zijn barmhartigheid. De hemelen hebben dat schouwspel gezien en zijn vol bewondering; de hellen hebben het gezien en zijn gek geworden. Satan heeft het gezien en is woest geworden; de dood heeft het gezien en is ingestort; de schriftgeleerden hebben het gezien en zijn er zeer verward door geworden.

Lees verder “Efrem de syriër :Waarom eet uw Meester….”

Homilie toegekend aan H. Efraïm (ca. 306-373)
diaken in Syrië, kerkleraar
Homilie

“Als Ik van de aarde opgeheven ben, trek Ik allen tot Mij” (Joh12, 32)

Inmiddels zijn de schaduwen door het kruis verdwenen en de waarheid rijst op, zoals de apostel Johannes ons zegt: “De oude wereld is voorbij, Ik maak alles nieuw” (Ap 21, 4-5). De dood is afgedaan, de hel laat zijn gevangen vrij, de mens is vrij, de Heer regeert, de schepping is vol van vreugde. Het kruis overwint en alle naties, stammen, talen en volkeren (Ap 7,9) komen Hem aanbidden. Met Paulus die uitroept: “Het zij verre van mij, dat ik zou roemen, anders dan op het kruis van onze Heer Jezus Christus” (Gal 6,14), vinden wij onze vreugde in dit kruis. Het kruis geeft licht aan het gehele universum, zij verjaagt de duisternis en verzamelt de landen van het Westen, van het Oosten, van het Noorden en van de zee in één enige Kerk, één enig geloof, één doop in de liefde. Ze richt zich naar het centrum van de wereld, dat op de Calvarie ligt.

Lees verder “Als ik van de aarde opgegeven ben….”

H. Clemens van Alexandrië (150- ca 215)
theoloog
De Pedagoog, II, 9

“Weest waakzaam”

Gedurende de slaap moet men bereid zijn om gemakkelijk wakker te worden. De Schrift zegt immers: “Houdt uw lendenen omgord en uw lampen brandend. Wees als mensen die wachten op hun meester die terug moet komen van de bruiloft, om hem meteen bij aankomst, zodra hij aanklopt, de deur te kunnen opendoen” (Luc 12,35-36). Want de ingeslapen mens dient nergens meer voor en is gelijk aan degene die dood is. Daarom moet men vaak opstaan tijdens de nacht om God te zegenen.
Gelukkig zij die waken om Hem; ze zijn gelijk aan de engelen die wij ‘wachters noemen’. Een ingeslapen mens is niets waard, niet meer dan een mens zonder leven. Maar degene die het licht heeft, is wakker en noch de duisternis, noch de slaap, noch de schaduwen, hebben vat op hem. Hij die verlicht is, is dus wakker voor God, en hij leeft, want “door wat in hem gedaan is, is er leven” (cf Joh 1,4). “Gelukkig de mens, zegt het boek der Wijsheid, die naar me luistert en die trouw is aan mijn wegen, dag na dag waakzaam is aan mijn deur en wakend is op de drempel van mijn huis” (Spr. 8,34).
Dus, “laten wij niet slapen zoals de rest van de mensen en laten we wakker blijven en sober”, zo schrijft de Schrift. “Want zij die slapen, slapen ’s nachts, en zij die dronken worden, doen dat ’s nachts”, dat wil zeggen in de duisternis van de onwetendheid. “Maar laten wij sober blijven, wij die tot de dag behoren” (1Th 5,6-8). “Want u bent allen kinderen van het licht en van de dag; wij behoren niet aan de nacht, noch aan de duisternis” (1Th 5,5).

bron : dageliks evangelie

Johannes Chrysostomos -priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
Homilie over de overvloedige oogst, 10, 2-3; PG 63, 519-521

“De oogst is overvloedig”

Alle werk van de landarbeider resulteert natuurlijk in oogst. Hoe kon Jezus dan de oogst een werk noemen dat nog in de kinderschoenen stond? Afgoderij regeerde de gehele wereld… Overal ontucht, overspel, losbandigheid, hebzucht, diefstal, oorlog … De aarde was vervuld van zoveel kwaad! Er was nog geen enkel zaadje gezaaid. De doornen, distels en onkruiden die de aarde bedekten, waren nog niet uitgetrokken. Er was nog geen ploegvoor getrokken, nog geen pad.

Lees verder “Chrysostomos :De oogst is overvloedig”

H. Hilarius (ca. 315-367)
bisschop van Poitiers en kerkleraar
Commentaar op het evangelie van Matteüs 14, 11 ; PL 9, 999

“Deze is waarlijk de profeet, die in de wereld moet komen!”

De leerlingen zeggen dat ze slechts vijf broden en twee vissen hebben. De vijf broden betekenden dat ze nog onderworpen waren aan de vijf boeken van de Wet, en de twee vissen dat ze gevoed waren door het onderricht van de profeten en van Johannes de Doper… Dat hadden de apostelen in eerste instantie te bieden, aangezien ze nog op dat punt waren; en van daaruit is de prediking van het Evangelie vertrokken…
De Heer nam de broden en de vissen. Hij hief zijn ogen op naar de hemel, zei de zegen en brak ze. Hij dankte

Lees verder “Hilarius van Poitiers : Deze is waarlijk de profeet….”

H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Sermon 305

“Waar Ik ben, daar zal ook mijn dienaar zijn”

Broeders en zusters, uw geloof herkent de graankorrel die op de aarde gevallen is, de graankorrel die door de dood veel vrucht gedragen heeft. Uw geloof herkent Hem want Hij woont in uw hart. Geen enkele christen aarzelt te geloven wat Christus zelf gezegd heeft. Maar sinds die graankorrel eenmaal gestorven is en vrucht gedragen heeft, zijn er vele graankorrels op de aarde geworpen. De heilige Laurentius is één van hen, en wij vieren vandaag de dag dat hij gezaaid werd. Wij bezien de enorme oogst die voortgekomen is uit al die graankorrels die op aarde zijn gevallen en dat gebeuren vervult ons met vreugde, tenminste, wanneer wij, dankzij Gods genade, deelhebben aan zijn graanzolder.

Lees verder “Augustinus : Waar ik ben , daar zal ook mijn dienaar zijn”