H. Leo de Grote (? – ca 461)
paus en Kerkleraar
Sermon 48, 4: PL 54, 299-300 (vert. F. Vromen osb, abdij Bethlehem)

 

“Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren”

 

Zo kunnen zij, die het Pasen van de Heer, geheiligd naar ziel en lichaam, verlangen te vieren vooral trachten deze genade te verkrijgen die de som van alle deugden bevat en een menigte van zonden bedekt (1P 4,8). Laten we dan, nu we dit allesovertreffend geheim gaan vieren, waarin het bloed van Jezus Christus onze ongerechtigheden heeft uitgewist, op de eerste plaats offers van barmhartigheid voorbereiden.

Lees verder “Leo de Grote : Vergeef ons onze schulden….”

H. Leo de Grote (? – ca 461)
paus en Kerkleraar
Sermon 95, 2-3 : PL 54, 461-462 (vert. Evangelizo)

“Voor een rijke is het moeilijk het Rijk der hemelen binnen te gaan”

Wanneer Jezus zegt: “Zalig de armen van geest” (Mt 5,3). toont Hij ons dat het Koninkrijk der hemelen eerder gegeven zal worden aan nederigen van hart, dan aan de afwezigheid van rijkdom. Er is immers geen twijfel dat de armen gemakkelijker dit goed verkrijgen dan de rijken, want de armoede van de enen laat ze meer naar de goedheid neigen en de rijkdom van de anderen brengt ze eerder naar arrogantie.

Lees verder “Leo de Grote : voor een rijke is het moeilijk het Rijk der hemelen binnen te gaan”

H. Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem en kerkleraar
Doopcatechese, nr 13, 3-4 ; PG 33, 771-778 (vert. Evangelizo)

“Voor de eerste keer begon Hij hun te leren, dat de Mensenzoon veel zou moeten lijden”

Laten we ons niet schamen voor het kruis van Christus; laten we er eerder trots op zijn. Het kruis roept “schande bij de Joden en dwaasheid bij de heidenen” op. Voor hen die verloren gaan is dat ook werkelijk een dwaasheid, maar voor ons die gered zullen worden, is het “Gods kracht” (1Kor1,23-24). Want niet alleen een mens sterft voor ons, maar de Zoon van God, God die mens geworden is. Bovendien heeft ten tijde van Mozes het paaslam de uitroeier verjaagd (Ex 12,23), en “Het Lam van God, die de zonden van de wereld wegneemt” (Joh 1,29), heeft Hij ons niet nog beter bevrijd van onze fouten?

Lees verder “Cyrillus van Jerusalem : Voor de eerste keer begon hij hun te leren…..”

H. Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem en kerkleraar
Doopcatechese, nr. 18, § 23-25 (vert. brevier)

Timoteüs en Titus verspreiden het geloof van de apostelen over de wereld.

De kerk wordt ‘katholiek’ genoemd, dit betekent: ‘algemeen’, omdat zij over de gehele wereld verspreid is, van het ene uiteinde tot aan het andere; verder omdat zij algemeen en onverkort alle leerpunten onderwijst die de mensen moeten kennen over zichtbare en onzichtbare, over hemelse en aardse zaken; omdat zij het hele mensengeslacht tot het ware geloof moet brengen, heersers en onderdanen, geleerden en ongeletterden; omdat zij in het algemeen alle soorten zonden die in de ziel of in het lichaam worden bedreven, verzorgt en geneest. Zij bezit iedere soort deugd, hoe die ook genoemd wordt, in woorden en daden en in velerlei geestelijke gaven.

Lees verder “H. Cyrillus van Jeruzalem: Timoteüs en Titus verspreiden het geloof”

H. Cyrillus van Alexandrië (380-444)
bisschop en kerkleraar
Commentaar op het Evangelie van Johannes, 4 (vert. Evangelizo)

“Allen, die Hem aanraakten, werden genezen”

 

Zelfs om doden te laten verrijzen, vindt de Verlosser het niet genoeg om door zijn woord te handelen, die toch drager is van de goddelijke bevelen. Voor dat zo prachtige werk, neemt Hij, als men dat zo kan zeggen, zijn eigen vlees als medewerkster om zo te tonen dat zij de macht heeft om het leven te geven, en om te laten zien dat ze één is met Hem: zij is immers zijn vlees, en niet een vreemd element.
Dat is wat er is gebeurd toen Hij het dochtertje van het hoofd van de synagoge liet verrijzen, door tegen haar te zeggen: “Meisje, sta op!” (Mc 5,41). Hij heeft haar bij de hand genomen, zoals geschreven staat. Hij heeft haar als God door een machtig bevel, het leven teruggegeven, en Hij heeft haar ook opgewekt door het contact met zijn heilig vlees – er zo van getuigend dat eenzelfde goddelijke energie, zowel in zijn lichaam als in zijn woord, aan het werk is. Zo ook op dezelfde wijze als Hij in de stad genaamd Naïn aankomt, waar men de enige zoon van de weduwe begroef, daar heeft Hij de doodskist aangeraakt en gezegd: “Jongen, ik zeg je, sta op!” ( Lc 7,14).
Zo kent Hij niet alleen de macht om de doden te laten verrijzen toe aan zijn woord, maar ook om te tonen dat zijn lichaam levendmakend is, raakt Hij de doden aan, en door zijn vlees laat Hij het leven overgaan naar hun dode lichaam. Als het enige contact met zijn heilig vlees, het leven teruggeeft aan een lichaam dat in staat van ontbinding is, welke genade zullen wij dan niet vinden als door zijn levendmakende eucharistie onze voeding is? Hij zal hen, die eraan hebben deelgenomen, geheel omvormen in zijn eigen zaligheid, welke onsterfelijkheid is.

Dagelijks evangelie.org

H. Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem en kerkleraar
Doopcatechese 10 (vert. Evangelizo)

“Was hij het niet die ons heeft vervolgd?” (Hand 9,21)

“Wij verkondigen niet onszelf, wij verkondigen dat Jezus Christus de Heer is en dat wij omwille van Hem uw dienaren zijn” (2Kor 4,5). Wie is deze getuige die Christus verkondigt? Degene die Hem tevoren vervolgde. Wat een groot wonder! De vervolger van kortgeleden, verkondigt Christus. Waarom? Zou hij omgekocht zijn? Maar niemand zou hem op die wijze hebben kunnen overtuigen. Had het zien van Christus op deze aarde hem verblind? Jezus was reeds in de hemel opgenomen. Saulus was uit Jeruzalem vertrokken om de Kerk van Christus te vervolgen, en drie dagen later in Damascus werd de vervolger omgevormd tot prediker. Waar kwam dat door? De anderen spreken als getuige ten gunste van hun vrienden van de mensen van hun partij. Ik daarentegen heb een oude vijand tot getuige voor je gemaakt.

Lees verder “H. Cyrillus van Jeruzalem:Was hij het niet die ons heeft vervolgd ?”

H. Efraïm (ca. 306-373)
diaken in Syrië, kerkleraar
Hymnen over het geloof, 14

“Zolang zij de bruidegom in hun midden hebben, kunnen ze niet vasten”

Heer, ik nodig U uit voor een bruiloft van liederen. In Kana was er een tekort aan wijn die onze lofzang uitdrukte; U, de genodigde, die de kruiken met goede wijn heeft gevuld en mijn mond heeft gevuld met uw lofzang.
De wijn uit Kana staat symbool voor onze lofzang, omdat zij die ervan gedronken hebben, erdoor in verrukking waren. Bij deze bruiloft die niet de Uwe was, U ware Rechtvaardige, hebt U zes kruiken gevuld met verrukkelijke wijn; bij het feestmaal waar ik U voor uitnodig, kunt U door uw zachtheid de oren van een menigte vullen.
U werd vroeger uitgenodigd op de bruiloften van anderen; zie nu is het uw feestmaal, het is zuiver en mooi. Wat geniet uw volk! Dat uw uitgenodigden zich tegoed doen aan de liederen; dat mijn citer uw lied begeleidt!
Uw verloofde is onze ziel; ons lichaam is uw bruidsvertrek; onze zintuigen en onze gedachten zijn de genodigden. Als er voor U slechts één persoon een bruiloft is, wat zal die heel uw Kerk dan groot zijn!

dagelijks evangelie Org.

H. Leo de Grote (? – ca 461)
paus en Kerkleraar
Derde sermon voor Epifanie, §5 ; SC 22 bis

“Het volk dat in duisternis ronddoolt ziet een schitterend licht”

 

 

Dierbaren, laten wij die onderwezen zijn in het mysterie van de goddelijke genade, onze eerste dag en de eerste oproep aan alle naties tot het geloof in geestelijke vreugde vieren. Laten we de barmhartige God danken die, volgens de woorden van de apostel Paulus, “u in staat stelde te delen in de erfenis van de heiligen in het licht. Hij heeft ons ontrukt aan het domein van de duisternis en overgebracht naar het koninkrijk van zijn geliefde Zoon” (Kol 1,12-13). Had de profeet Jesaja het al niet aangekondigd? “Het volk dat in duisternis ronddoolt ziet een schitterend licht. Zij die in het donker wonen worden door een helder licht beschenen.” (Jes 9,1)…

Lees verder “Leo de Grote :“Het volk dat in duisternis ronddoolt ziet een schitterend licht””

H. Gregorius van Nazianze (330-390)
bisschop en kerkleraar
Theologische overweging 4

Het Lam van God volgen

Jezus is de Mensenzoon, door Adam en door de Maagd, van wie Hij afstamt… Hij is Christus, de Gezalfde, de Messias, door zijn goddelijkheid. Deze goddelijkheid is de zalving van zijn mensheid…, totale aanwezigheid van Degene die Hem zo zegent… Hij is de Weg, omdat Hij ons zelf leidt. Hij is de Deur, omdat Hij ons in zijn Koninkrijk brengt. Hij is de Herder, omdat Hij zijn kudde leidt naar de groene weiden en het verfrissende water laat drinken. Hij wijst de weg die gevolgd moet worden en verdedigt het tegen wilde dieren. Hij vindt het verdwaalde schaap en brengt het terug. Hij verzorgt het gewonde schaap, bewaakt de schapen die in goede gezondheid zijn en dankzij zijn inspirerende woorden van zijn kennis als herder, verzamelt Hij ze in de stal van hierboven.
Hij is ook het Schaap, omdat Hij slachtoffer is. Hij is het Lam, omdat Hij zonder zonden is. Hij is Hogepriester, omdat Hij het offer opdraagt. Hij is Priester volgens Melchizedek, omdat Hij zonder moeder in de hemel is, en zonder vader hierbeneden, zonder stamboom daarboven, want, zegt de Schrift: “Wie zal zijn geslacht kunnen beschrijven?” Hij is ook Melchizedek, omdat Hij de Koning van Salem is, de Vredevorst, de Koning van Gerechtigheid… Dat zijn de namen van de Zoon, Jezus Christus, die “dezelfde is, gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid”, lichamelijk en geestelijk, “en Hij zal het voor eeuwig zijn”. Amen.
(Bijbelse referenties: Mt 24,27 ; Mt 1,16 ; Joh 14,6 ; Joh 10,9 ; Joh 11 ; Ps 23 ; Jes 53,7 ; Joh 1,29 ; He 6,20 ; He 6,20 ; He 7,3 ; Jes 53,8 ; He 7,2 ; He 13,8)

Dagelijks evangelie org.

H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
4e Homilie over 1 Korintiers

Het teken van Jonas

Laten we wenen om de ongelovigen die de redding die God ons kan geven, niet begrijpen (vgl. Lc 23,28)…. Ja, meer dan een man zijn vrouw kan liefhebben, moeten wij alle mensen liefhebben en alle mensen naar de redding willen brengen. Laten we wenen en zuchten om deze ongelovigen, omdat voor hen “de taal van het kruis een dwaasheid is”, terwijl deze leer immers “de macht en de wijsheid van God is” (1Kor 1,18.24)…
Kijk, o mens! Voor jou heeft Jezus Christus de vorm van een slaaf aangenomen (Fil 2,7), voor jou is Hij op het kruis gestorven, voor jou is Hij verrezen. En je zegt dat het onmogelijk is om in zo’n liefde te geloven, om zo’n God te aanbidden, terwijl deze Koning voor jou, zijn tegenstander, alles gedaan heeft, wat noch een vader, noch een zoon of een vriend voor jou gedaan heeft?…

Lees verder “Chrysostomos : het teken van Jonas”

H. Basilius (ca 330-379)
monnik en bisschop van Caesarea in Cappadocië, kerkleraar
Homilie over de heilige generatie van Christus, 2.6 ; PG 31, 1459v

“Aan allen, die Hem ontvingen, gaf Hij de macht om Gods kinderen te worden”

God op aarde, God onder de mensen! Deze keer verkondigt Hij niet met bliksem, bij trompetgeschal, op een rokende berg, of in de duisternis van een verschrikkelijke storm (Ex 19,16v), maar Hij toont zich op een zachtaardige en vredige wijze in een menselijk lichaam, aan de mensheid, God in het lichaam!… Hoe kan de Godheid in het menselijk lichaam wonen? Zoals het vuur in het ijzer woont, niet door de plaats waar het brandt te verlaten, maar door in contact te blijven. Het vuur werpt zich immers niet op het ijzer, maar blijft op haar plaats, zij deelt haar kracht met het ijzer. Daarin wordt zij niet verminderd, maar zij vult het hele ijzer met wie zij in contact staat. Zo gaat ook God, het Woord, die “onder ons woont”, niet uit zichzelf. “Het Woord dat is vlees geworden” ondergaat geen verandering: de hemel is niet ontledigd, en toch heeft de aarde in haar schoot Degene ontvangen, die in de hemel is.

Lees verder “Basilios :”Aan allen, die Hem ontvingen, gaf Hij de macht om Gods kinderen te worden”

Origines

Het ware geweld dat het Rijk der hemelen verovert

Overweging over Jozua nr 5

Jozua is de Jordaan overgestoken om de stad Jericho aan te vallen. Maar Paulus leert ons: “Laten we niet tegen mensen strijden, maar tegen onzichtbare machten, de machten van duisternis die de wereld overheersen, de boze geesten die boven ons zijn” (Ef 6,12). De dingen die beschreven zijn, zijn beelden en symbolen. Want Paulus zegt elders: “De gebeurtenissen dienen als voorbeeld; ze zijn geschreven om ons te waarschuwen, voor die, op de het einde der tijden, op ons afkomen” (1Kor 10,11). Als dus die dingen beschreven staan om ons te waarschuwen, welnu, waarom aarzel je dan nog? Laten we ten strijde trekken zoals Jozua en laten we de stevigste stad van deze wereld bestormen, dat wil zeggen, het kwaad, en laten we de trotse muren van de zonde vernietigen.
Zou je nog om je heen kijken welke weg je moet nemen, welke strijd je moet kiezen? Je zult mijn woorden ongetwijfeld verbazingwekkend vinden, maar ze zijn toch waar: Beperk je onderzoek tot jezelf alleen. In jou is de strijd die je moet leveren, in jou bevindt zich het gebouw van het kwaad dat je moet neerslaan; je vijand komt voort uit het diepst van je hart. Niet ik zeg dat, maar Christus; luister naar Hem: “Uit het hart komen de slechte gedachten, moorden, echtbreuk, ontucht, diefstal, valse getuigenissen en godslastering voort” (Mat 15,19). Realiseer je je de kracht van dat vijandig leger wel, dat tegen jou optrekt in het diepst van je hart? Daar bevinden zich onze ware vijanden.

Dagelijks evangelie,org

H. Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem en kerkleraar
Doopcatechese 15, 1-3 ; PG 33, 870-871

Cyrillus van Jerusalem (links

De twee komsten van Christus

Wij verkondigen de komst van Christus: niet alleen zijn eerste komst, maar ook zijn tweede komst, die veel schitterender is. De eerste immers werd gekenmerkt door een teken van geduld, terwijl de andere de diadeem van het goddelijke koningschap zal dragen… Bij de eerste komst werd Hij in doeken gewikkeld en in een kribbe gelegd; bij de tweede, zal Hij “bekleed zijn met een mantel van licht” (Ps 104,2). Bij de eerste onderging Hij het kruis en minachtte Hij de schaamte; bij de tweede, zal Hij voortgaan in de heerlijkheid geëscorteerd door een leger engelen.
Het is voor ons niet voldoende om ons op de eerste komst toe te leggen; wij verwachten nog een tweede. En na bij de eerste gezegd te hebben: “Gezegend Hij die komt in de naam van de Heer” (Mt 21,9), zullen wij dit opnieuw zeggen op het moment van de tweede komst, als wij met de engelen de Heer tegemoet gaan om Hem te aanbidden. De Verlosser zal niet komen om opnieuw veroordeeld te worden, maar om hen te veroordelen die veroordeelden… Hij was toen gekomen om het heil te volbrengen en de mensen door zijn overtuigingskracht te onderrichtten, maar op die dag zal Hij alles aan zijn koningschap onderwerpen.

dagelijks evangelie org

H. Ambrosius (ca 340-397)
bisschop van Milaan en kerkleraar
Oproep aan de weduwen, §27v

“Deze arme weduwe heeft meer gegeven dan alle anderen”

In het evangelie van Lucas leert de Heer ons hoe je barmhartig en gul moet zijn naar de arme mensen, zonder je bezig te houden met gedachten over hun armoede; want gulheid laat zich niet berekenen naar de overvloed van vermogen, maar naar de beschikbaarheid om te geven. Daarom laat het woord van de Heer de voorkeur uitgaan naar deze weduwe, over wie Hij zegt: “Zij gaf meer dan anderen”. In de morele betekenis leert de Heer aan iedereen dat je je niet moet laten afhouden om goed te doen uit schaamte voor armoede, en dat de rijken zichzelf niet hoeven te verheerlijken omdat ze meer lijken te geven dan de armen. Een muntje genomen uit weinig overtreft de schat die uit overvloed is genomen; men berekent niet wat gegeven is, maar wat overblijft. Niemand heeft meer gegeven dan zij die niets voor zichzelf overhoudt…
Toch moet men de mystieke betekenis van deze vrouw, die twee muntjes in het offerblok doet, niet vergeten. Deze vrouw verdiende het zeer beslist om naar het oordeel van God de voorkeur boven allen te verkrijgen! Zou zij haar geloof niet geput hebben uit de twee Testamenten, om vandaaruit mensen te helpen? Niemand heeft meer gedaan en geen enkel mens heeft de grootte van haar gave kunnen evenaren, aangezien zij het geloof heeft verenigd met de barmhartigheid. U ook, wie u ook bent…, aarzel niet om de twee muntjes vol van geloof en genade naar het offerblok te brengen.

Dagelijks evangelie.org

H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
4e Homilie over 1 Korintiers

Het teken van Jonas

Laten we wenen om de ongelovigen die de redding die God ons kan geven, niet begrijpen (vgl. Lc 23,28)…. Ja, meer dan een man zijn vrouw kan liefhebben, moeten wij alle mensen liefhebben en alle mensen naar de redding willen brengen. Laten we wenen en zuchten om deze ongelovigen, omdat voor hen “de taal van het kruis een dwaasheid is”, terwijl deze leer immers “de macht en de wijsheid van God is” (1Kor 1,18.24)…
Kijk, o mens! Voor jou heeft Jezus Christus de vorm van een slaaf aangenomen (Fil 2,7), voor jou is Hij op het kruis gestorven, voor jou is Hij verrezen. En je zegt dat het onmogelijk is om in zo’n liefde te geloven, om zo’n God te aanbidden, terwijl deze Koning voor jou, zijn tegenstander, alles gedaan heeft, wat noch een vader, noch een zoon of een vriend voor jou gedaan heeft?…
Wanneer je zegt: “Mijn God werd aan een kruis genageld”, zal de ongelovige antwoorden: “Het verstand kan dat niet aanvaarden. Hij lijdt, Hij laat zich kruisigen; kan Hij zichzelf dan niet redden?… Als Hij zichzelf niet kan redden, hoe kan Hij dan anderen redden? (cf Mt 27,42) Dat alles is tegengesteld aan het verstand.” Het is waar; het kruis is een mysterie dat het menselijke verstand te boven gaat, ze is het teken van een kracht voorbij ons begripsvermogen… Toen de drie Hebreeërs, na in het vuur geworpen te zijn, over de vlammen triomfeerden (Dan 3), was dat een groter wonder dan wanneer ze er niet ingeworpen waren. Wanneer Jonas door de walvis wordt opgeslokt, dan is dat normaal en volgens de natuur wetten, maar het is een wonder als Jonas in de buik van de walvis leeft. Zo bewees Christus zijn goddelijkheid beter door vanuit de schoot van de dood, de dood te overwinnen, dan als Hij had geweigerd om te sterven.

Dagelijks evangelie.org