Olivier Clement : de Orthodoxe monastieke traditie

ca82cfca1364219690a8caf96a45f29e

De orthodoxe monastieke traditie is gesentreerd op een vorm van eenzame contemplatie die de beoefenaar beleeft bij het gehoorzamen van het eerste gebod – om God lief te hebben met je hart, ziel en geest om zo een pijler van voorbede te worden die aarde en hemel met elkaar verbindt; het enige
doel van de beoefenaar is om een ​​geheime zegen te zijn voor de wereld
en het universum … Deze ascetische traditie wordt echter voortdurend bedreigd doortrots en door een verlies van gevoeligheid voor
anderen, door afgoden te maken van spirituele toestanden en bekwaamheden, en door de moderniteit voor het gewone leven en de wereld. De traditie
dreigt ook zichzelf te vestigen in de vrede en het evenwicht van een kloosterleven dat zichzelf isoleert van de liefde voor de wereld en elke spirituele strijd. Daarom is God nooit opgehouden deze traditie in twijfel te trekken, haar te testen, zelfs te vernederen, om getuigen te verkrijgen –
eenvoudig of geïnspireerd, maar altijd scheppers van leven – van een totale liefde voor de naaste. Uit de levens van de woestijnvaders blijkt vaak dat Christus zelf de zuiverste asceten stuurt om te leren van een arbeider of een moeder of een dief die als menselijke wezens onder hun naaste leeft . Nederigheid, vrijheid en de wilde spontaniteit van liefde die elke vorm van hypocrisie weigert – dit zijn de kenmerken van de “dwaasheid van Christus”

Olivier Clement

St.Sophrony Sakharov : levens van heiligen…

505def6c54ea75389ff62da2c7c35802 (1)

Als we naar de levens van de heiligen kijken : dit zijn
mensen die klaar zijn om te sterven,
en ze zijn niet alleen klaar om te sterven,
ze willen liever sterven dan God te bedroeven en zo de genade te verliezen.
Wanneer je worstelt met de
passies, zie je dat de passies je
altijd in zijn greep zullen houden, totdat je bereid bent te sterven in plaats van de zonde te begaan die de passies suggereren. Daarom is het christelijke leven een martelaarschap. We sterven dagelijks.

Sofrony Sacharov

Theodoros de studiet : de rechtvaardigen zullen stralen als de zon

border 333

H. Theodorus de Studiet (759-826)
monnik te Constantinopel
Catechese 42

theodoros de studiet58

Theodorus de studiet

“De rechtvaardigen zullen stralen als de zon” (Mt 13,43)

In gedachten zien wij onze Heer Jezus Christus op een glorierijke troon zitten; vlakbij Hem zijn de serafijnen, cherubijnen en alle rangordes van engelen die Hem met vrees en beven dienen. Dan horen zij, die de strijd hebben gestreden zonder zich verder te laten aantrekken door eerbewijzen van de eeuw, noch zich laten verleiden door de charme van deze ijdele wereld, de gezegende stem van de Meester. “Dan zullen de rechtvaardigen stralen als de zon” (Mt 13,43) als ze aangekomen zijn van het rijzen en dalen, van het Noorden en van de zee, als ze met onuitwisbare vreugde (cf.1P1,8) plaatsnemen aan het feestmaal van Abraham, Izaak en Jacob (cf. Mt 8,11) wanneer onze Koning en Heer zijn gaven naar verdienste uit zal delen. Ach, mijn broeders en zusters en kinderen, ach! Hoe groot en mooi zal de heerlijkheid zijn waarvan de drievoudige zaligen en de heiligen die de onthechting hebben beoefend, zullen genieten! Ja, zeer zeker zal een ieder het beloofde goede ontvangen in de mate waarin het aangenaam voor God was.

Lees verder “Theodoros de studiet : de rechtvaardigen zullen stralen als de zon”

Gregorius van Nyssa

3504077706a202c8e94d18d8497afba6

Alle dingen die in de Vader zijn, worden aanschouwd
in de Zoon, en alle dingen die van de Zoon zijn
zijn van de Vader; omdat de hele Zoon in de
Vader is en alles heeft wat de Vader in zich heeft.
Aldus de Persoon van de Zoon
wordt als het ware de vorm en het gezicht van
de kennis van de Vader en de Persoon van de Vader is bekend
in de vorm van de Zoon

Gregorius van Nyssa

Alexander Schmemann : de schepping

9f78c663654b0afcb0167304dbc514be (1)

De hele creatie is afhankelijk van voedsel. Maar de unieke positie van de mens in het universum is dat hij alleen God moet zegenen voor het voedsel en het leven dat hij van Hem ontvangt. Hij alleen is om te reageren op Gods zegen met zijn zegen ….. De eerste, de basisdefinitie van de mens is dat hij een priester is. Hij staat in het centrum van de wereld en verenigt haar door God te zegenen, door zowel de wereld van God te ontvangen als aan God aan te bieden – en door de wereld te vullen met deze eucharistie, transformeert hij zijn leven in communio met Hem. De wereld werd geschapen als de materie, het materiaal van één allesomvattende eucharistie, en de mens werd geschapen als de priester van dit kosmische sacrament

Alexander Schmemann

Basilius de Grote : Kun je de beker gaan drinken die ik drink ?

borders25 (4)

H. Basilius (ca 330-379)
monnik en bisschop van Caesarea in Cappadocië, kerkleraar
Homilie over psalm 116, §4 

 

Basilius de grote 333

“Kun je de beker drinken die Ik ga drinken?”

“Wat zal ik aan de Heer teruggeven” (Ps 116,12). Geen brandoffers, geen slachtoffers, en geen houden van de gewone eredienst, maar mijn hele leven zelf. Daarom zegt de psalmist: “Ik hef de beker tot dank voor uw weldaad” (v. 13). Het harde werken dat hij heeft volgehouden in de strijd van zijn toewijding als kind van God en de volharding waardoor hij tot aan zijn sterven de zonde weerstaan heeft, noemt de psalmist zijn beker.

Lees verder “Basilius de Grote : Kun je de beker gaan drinken die ik drink ?”

Paisios de Athoniet : de rechtvaardige Christen.

5baa7156b3857ca90c9e67a24ced36d5

De rechtvaardige christen verricht geen goede daden voor zijn eigen voordeel, dat wil zeggen om beloond te worden, of om de hel te vermijden en het paradijs te verwerven, maar veeleer omdat hij goed boven kwaad verkiest. Al het andere is een natuurlijk gevolg van het goede dat onze ziel vervult zonder het te vragen.Op deze manier heeft het goede waardigheid, anders komt ik voort uit de goedkope houding van ‘geven en nemen’

Paisios de Athoniet.

Alexandre Schmemann : dood en opstanding

45537090c8968429d1676f8a0eae1133

…We zeggen  “Hij vernietigde de dood door de
dood.” We zeggen niet dat Hij
de dood vernietigde door de opstanding, maar door de
dood. Een christen ziet de dood nog steeds onder ogen als een
ontbinding van het lichaam, als een einde;
toch is in Christus, in de Kerk, vanwege
Pasen, vanwege Pinksteren, de dood niet langer
alleen het einde, maar ook het begin.
Het is niet iets zinloos dat daarom het
hele leven een zinloze smaak geeft .
De dood betekent het Pasen van de Heer binnengaan

Alexander Schmemann

John of Krohnstadt : moeilijkheden bij het bidden

5636555739b08e4135802e14b44185a9

Je ziet heel duidelijk dat het buitengewoon moeilijk is, en zonder Gods genade en je eigen vurige gebed en onthouding, onmogelijk, voor jou om ten goede te veranderen. Je voelt in jezelf de werking van een veelheid aan hartstochten … en toch blijf je erin, ben je er vaak aan gebonden, terwijl de lankmoedige Heer met je geduld heeft, in afwachting van je terugkeer en wijziging; en schenkt u nog steeds alle gaven van Zijn genade.

Johannes van Krohnstadt

St.Diadochus : de spirituele weg

102911845_1648659638624133_6738925292711889935_o

Iemand die de spirituele weg nastreeft, moet nooit te veel in beslag worden genomen door prachtig vertakte of schaduwrijke bomen, aangenaam zwevende bronnen, bloemrijke weiden, mooie huizen of zelfs bezoeken aan zijn familie; evenmin moet hij zich enige openbare eer aanmatigen die hem toevallig is toegekend. Hij zou dankbaar tevreden moeten zijn met de eerste levensbehoeften, dit huidige leven beschouwen als een weg die door een vreemd land voert, onvruchtbaar van alle wereldse attracties. Dat is alleen te bereiken door onze geest daarop te concentreren

St.Diadochus, bishop of photike in Epirus

Augustinus : wie in mij gelooft zal leven

kruis222 (2)

H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Sermon over het evangelie van Johannes, nr. 49,15 

f4b94-augustinus57-2

“Wie in Mij gelooft, zal leven”

“Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven; en wie leeft en in Mij gelooft, zal niet voor eeuwig sterven.” Wat wil dat zeggen? “Wie in Mij gelooft, zelfs als hij dood is zoals Lazarus, zal leven”, omdat God niet de God van de doden, maar een God van levenden is. Al bij Abraham, Izaak en Jacob, de voorvaderen die sinds lang gestorven zijn, had Jezus hetzelfde antwoord aan de Joden gegeven: “Ik ben de God van Abraham, van Izaak en van Jacob; niet de God van de doden, maar van de levenden, want voor Hem zijn allen in leven” (Lc 20,38). Geloof dus dat, zelfs als je gestorven bent, je zult leven! Maar als je niet gelooft, hoewel je levend bent, dan ben je werkelijk dood. (…) Waar komt de dood in de ziel vandaan? Van het feit dat het geloof er niet meer is. Waar komt de dood van het lichaam vandaan? Van het feit dat de ziel er niet meer is. De ziel van jouw ziel is het geloof.

Lees verder “Augustinus : wie in mij gelooft zal leven”