Haast je niet het ene na het andere op te zeggen, maar zeg ze met ordelijk overleg, zoals iemand die een groot persoon om een gunst vraagt, niet alleen aandacht besteedt aan de woorden, maar eerder de geest in het hart laat bloeien, staand voor de Heer in volledig bewustzijn van Zijn aanwezigheid, in volledig bewustzijn van Zijn grootheid en genade en gerechtigheid.

St. Theophan the Recluse

H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Toegekende sermon, Appendice nr 19 ; Pl 39, 2100

“Beveel mij, over het water naar U te komen”

Toen Petrus vol moed op de zee liep, wankelden zijn passen, maar zijn affectie werd sterker (…) ; zijn voeten zonken, maar hij hield zich vast aan de hand van Christus. Het geloof ondersteunt hem terwijl hij de golven voelt openen; bezorgd om de storm, bevestigt hij zijn liefde voor de Verlosser. Petrus loopt op de zee, eerder gedragen door zijn affectie dan door zijn voeten. (…)
Hij ziet niet waar hij zijn voeten neerzet; hij ziet slechts het spoor van de stappen van Degene van wie hij houdt. Vanuit de boot, waar hij veilig was, zag hij zijn Meester en gegidst door zijn liefde, daalde hij af in de zee. Hij ziet de zee niet meer, hij ziet alleen Jezus.

Lees verder “Augustinus : Beveel mij over het water naar u toe te komen ….”

H. Hilarius (ca. 315-367)
bisschop van Poitiers en kerkleraar
Commentaar op het Evangelie van Mattheus, 15

“Mijn dochter wordt vreselijk door de duivel gekweld”

Hilarius van Poitiers

Deze heidense Kanaänitische vrouw heeft zelf geen genezing meer nodig, aangezien ze Christus herkent als Heer en Zoon van David, maar ze vraagt hulp voor haar dochter, dat wil zeggen voor de heidense menigte die gevangen zit in de overheersing van onzuivere geesten. De Heer zwijgt, bewaart met zijn stilte het voorrecht van de redding voor Israël. (…) Hij draagt in zich het mysterie van de wil van de Vader en antwoordt dat Hij gezonden is naar de verloren schapen van Israël, opdat het duidelijk is dat de dochter van de Kanaänitische vrouw symbool is van de Kerk. (…) Het gaat niet om het heil dat ook aan de heidenen gegeven wordt, maar de Heer was gekomen “voor de zijnen en wat van Hem was” (Joh 1,11), en Hij verwachtte de eerste vruchten van het geloof van dit volk waar Hij uit voortgekomen was, de anderen moesten daarna gered worden door de prediking van de apostelen. (…)

Lees verder “Hilarius van Poitiers : Commentaar op Matth. 15”

BESCHRIJVING VAN DE MAAGD MARIA

Epiphanius van Salamis, bisschop van Cyprus

Het morele karakter en de materiële dispositie van haar jeugdige vorm waren, volgens Epiphanius, op deze wijze : Hij zegt : Zij was ernstig en waardig in al haar daden. Ze sprak weinig en alleen als dat nodig was. Ze luisterde gemakkelijk en kon gemakkelijk worden aangesproken. Ze betaalde eer en respect (dwz. ze groette) iedereen. Ze was van middelbare postuur, maar sommigen zeggen dat ze van meer dan middelbare hoogte was. Ze wilde niet met iedereen praten, onbevreesd en duidelijk, zonder gelach en zonder agitatie, en ze was speciaal traag in woede. Haar teint was van de kleur van rijpe tarwe, en haar haar was kastanjebruin (of roodachtig). Haar ogen waren helder en scherp, en lichtbruin van kleur, en de pupillen daarvan hadden een olijfgroene tint. Haar wenkbrauwen waren gebogen (of halfrond) en diepzwart. Haar neus was lang, haar lippen waren rood en vol, en overladen met de zoetheid van haar woorden. Haar gezicht was niet rond, maar enigszins langwerpig (d.w.z. ovaal). Haar hand was lang en haar vingers lang. Ze was volledig vrij van alle opzichtige trots, en ze was eenvoudig, pretentieloos en geneigd tot buitensporige nederigheid. Ze droeg kledingstukken van natuurlijke kleuren (d.w.z. onvervalst zelfgesponnen), en was tevreden  met hen, een feit dat zelfs nu nog wordt bewezen door haar heilige hoofddoek. En kortom, ze was op al haar manieren vervuld van goddelijke genade.

Epiphanius van Salamis

Je wordt niet heilig door het kwaad te bestrijden. Laat het kwaad zijn. Kijk naar Christus en dat zal je redden. Wat een persoon heilig maakt, is liefde.”

– St. Porphyrios

Wat is de hel ?

Ik blijf erbij dat het het lijden is van het niet kunnen liefhebben.”.

– Fjodor Dostojevski,

Wie in het verleden leeft, is alsof hij dood is. Wie in de toekomst leeft in zijn fantasie ( of verbeelding) is naïef, omdat de toekomst alleen aan God toebehoort. De vreugde van Christus is alleen te vinden in het heden, in het Eeuwige Heden van God.”

MOSLIMVLUCHTELING BOUWT EEN KAPEL GEWIJD AAN DE MAAGD MARIA OM HET GRIEKSE VOLK TE BEDANKEN VOOR HUN GASTVRIJHEID

Met een logica die individuele doctrines overstijgt, besloot een moslimvluchteling genaamd Ahmet, die met grote gastvrijheid werd ontvangen in de stad Thermopylae in ons land, deze gastvrijheid te beantwoorden.

Hij bouwde een kapel gewijd aan de Maagd Maria in het centrum van het dorp, om het Griekse volk te bedanken voor hun hulp.

Toen hem werd gevraagd in een interview door de site tvstar.gr, huilde Ahmet en vroeg de mensen om in dezelfde kapel te bidden om de oorlog in zijn thuisland te stoppen. Het kostte Ahmet een dag om het te bouwen, met de hulp van twee kinderen die kiezelstenen verzamelden en ze naar Ahmet brachten om als bouwmateriaal te gebruiken.

Zoals hij stelt:

“We hebben allemaal één God en het maakt niet uit of we christenen, joden of moslims zijn – we hebben allemaal één God.

We kwamen hier om aan de oorlog te ontsnappen en bedankt voor je warme gastvrijheid, woorden zijn niet genoeg voor de mensen van Griekenland en hoe goed ze ons hebben behandeld. “25 zoals ik verlieten mijn land in een boot. Slechts 5 slaagden erin om hier te komen.”

Meer dan 30 vluchtelingen wonen in het dorp Thermopylae, de meesten uit Syrië, en verblijven in het verlaten hotel “Aigli” in de oude thermale baden.

Bron : Ecclesia onlin.gr

H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Sermon 302, voor het feest van de heilige Laurentius

“De mens die gul uitdeelt aan de armen, zijn rechtvaardigheid houdt stand, voor altijd” (Ps 112,9)

De heilige Laurentius was diaken in Rome. De vervolgers van de Kerk vroegen hem om de schatten van de Kerk over te leveren. Om de ware schat in de hemel te verkrijgen, heeft hij veel kwellingen geleden waardoor men het verslag niet zonder afschuw kan aanhoren: hij werd op een vuur geroosterd. (…) Toch overwon hij alle fysieke pijnen door de buitengewone kracht waaruit hij zijn liefde putte en door de hulp van Degene die hem onwankelbaar maakte: “God heeft ons gemaakt tot wat wij nu zijn: in Christus Jezus geschapen om de weg te gaan van de goede daden die God heeft voorbereid” (Ef 2,10).

Lees verder “Augustinus : de mens die gul uitdeelt….”

Door Zijn leven in het vlees op aarde, stichtte de God-Mens Zijn theantropisch Lichaam, de Kerk, en bereidde op deze manier de aardse wereld voor op de komst van de Heilige Geest in de wereld, en Zijn leven en activiteit in het Lichaam van de Kerk als de Ziel van dat Lichaam. Op de heilige Pinksterdag daalde de Heilige Geest uit de hemel af in het theantropische Lichaam van de Kerk en blijft daarin eeuwig als haar levengevende Ziel (Handelingen 2:1-47). .. De afdaling en activiteit van de Heilige Geest in het theantropische Lichaam van de Kerk is te maken met en omwille van de Theanthropos (de God-mens) (vgl. Joh. 16:7-13; 15:26; 14:26). “Omwille van Hem is de Heilige Geest de wereld binnengegaan.” Alles in de bedeling van verlossing wordt tot stand gebracht door de theantropische Persoon( de God-menselijke persoon) van de Heer Jezus Christus, en alles komt tot stand in het kader van de theantropie. Dit is ook het geval met de activiteit van de Heilige Geest. Al Zijn activiteiten zijn van essentieel belang met de theantropische (de God-menselijke) ascesis van de redding van de wereld door de Heer Jezus Christus. .. Vanaf het allereerste begin van de theantropische bedeling van verlossing heeft de Heilige Geest Zichzelf onderdeel gemaakt van de stichting van de Kerk, de stichting van het Lichaam van Christus, door “de incarnatie van de Logos in de Maagd tot stand te brengen.”

– Justin Popovich

De ware gelovige heeft vreselijke energie in zich

Heilige Sophrony van Essex

Heilige Sophrony

Er zijn twee verschillende ascetische neigingen. Deze worden uitgedrukt door meditatie en op een bepaalde manier door ontspanning, voor de toegang van de geest tot de wereld van het zuivere denken.
Maar de weg van Christus is anders. Van deze twee wegen – ontspanning en spanning – is spanning onze manier. In ons eenzame leven wordt ons niet geleerd om in een staat van ontspanning te zijn en met de geest te denken. Nee!
Maar we zitten constant in extreme spanning, als een gespannen akkoord. Dus probeer deze snaar altijd gespannen te houden.
In ons gebed, als we in de kerk staan, zijn al onze spieren gespannen, en tegelijkertijd onze aandacht. Ons gebed is dus geen rest van apathisch denken dat de grenzen van de passies van de aarde overstijgen. Nee! En dit is ons leven.
Aan de buitenkant lijkt het eenzame leven stil. Maar ik kan het vergelijken met een hoogspanningssnoer, waardoor energie door treinen en fabrieken loopt, huizen verwarmt. maar het vogeltje kan op deze draad zitten. Dus de christen is een vergelijkbare draad, waarop een vogel kan zitten, zonder in gevaar te zijn.
Tegelijkertijd is het echter omgeven door zoveel energie dat het de hele wereld echt van streek kan maken. Daarom is er in ons leven extern niets bijzonders, maar intern, met de bereidheid tot gehoorzaamheid, zijn we onophoudelijk in spanning en vechten we hoe we onbewogen kunnen blijven in Gods eeuwige gedachte over de mens. En dat is geweldig, het is echt de school van het klooster.

Lees verder “De ware gelovige heeft vreselijke energie in zich : H.Sophrony”

Alles wordt tot as gereduceerd als het in de buurt komt van het vuur van het Jezusgebed.

Ouderling Ephraim van Arizona

Efraïm van Arizona

Mijn kinderen, ik smeek u, in godsnaam, blijf het gebed van onze Christus zeggen, zelfs niet voor een moment. Je lippen moeten voortdurend de naam mompelen van Jezus die de duivel en al zijn complotten vernietigt. Roep onophoudelijk naar onze Christus en hij zal zich van ganser harte haasten om ons te helpen. Net zoals ijzer niet kan worden vastgepakt of zelfs benaderd als het roodgloeiend is, gebeurt hetzelfde met de ziel van hem die het gebed zegt met de vurigheid van Christus. De demonen benaderen het niet — en hoe konden zij dat doen? Want als ze er dichtbij komen, zullen ze verbrand worden door het goddelijke vuur dat de goddelijke naam bevat. Wie bidt is verlicht, en wie niet bidt, wordt verduisterd. Gebed is de leverancier van goddelijk licht. Daarom wordt iedereen die goed bidt stralend en woont de Geest van God in hem. Als moedeloosheid, onverschilligheid, lusteloosheid, enz., ons benaderen, laten we bidden met angst, pijn en grote noetische waakzaamheid, en we zullen onmiddellijk het wonder van troost en vreugde ervaren door de genade van God.

Lees verder “”

MENSEN NIET SIMPELWEG ALS GEREEDSCHAP
IN DE HANDEN VAN EEN
WERKMAN, MAAR ALS
LEVENDE WEZENS DIE MOETEN DEELNEMEN UIT
HUN EIGEN VRIJE WIL.
DIT WERD BEREIKT
DOOR DE GEHOORZAAMHEID VAN DE MOEDER GOD’S .

METROPOLIET  HIEROTHEOS
VAN NAFPAKTOS

‎Vertel‎‎ ‎‎alles‎‎ ‎‎aan je‎‎ geestelijke vader, en de ‎‎Heer‎‎ zal genade met ‎‎je‎‎ ‎‎hebben‎‎ en ‎‎je‎‎ zult aan ‎‎waanideeën‎‎ ‎‎ontsnappen.‎‎ ‎‎Maar als je‎‎ ‎‎denkt‎‎ ‎‎dat je‎‎ ‎‎meer‎‎ ‎‎weet‎‎ ‎‎over‎‎ het spirituele ‎‎leven‎‎ ‎‎dan‎‎ ‎‎je‎‎ spirituele vader, en ‎‎je‎‎ ‎‎stopt met‎‎ ‎‎hem‎‎ ‎‎alles‎‎ ‎‎over jezelf‎‎ te ‎‎vertellen‎‎ in ‎‎de biecht‎‎, ‎‎dan‎‎ zul ‎‎je‎‎ ‎‎onmiddellijk‎‎ ‎‎in‎‎ ‎‎een‎‎ ‎‎soort‎‎ ‎‎waanidee‎‎ ‎‎mogen‎‎ ‎‎vallen‎‎ , ‎‎zodat‎‎ ‎‎je‎‎ ‎‎kunt‎‎ worden ‎‎gecorrigeerd‎‎.‎

St.Silouan de Athoniet

Ieder van ons is naar het beeld van God en ieder van ons is als een beschadigd icoon. Maar als we een icoon zouden krijgen dat beschadigd is door de tijd, beschadigd door omstandigheden, of ontheiligd door menselijke haat, zouden we het met eerbied behandelen, met tederheid, met een gebroken hart. We zouden niet in de eerste plaats letten op het feit dat het beschadigd is, maar op de tragiek van het feit dat het beschadigd is. We zouden ons concentreren op wat er nog van zijn schoonheid over is, en niet op wat er van zijn schoonheid verloren is gegaan. En dit is wat we moeten leren doen met betrekking tot elke persoon als individu, maar ook – en dat is niet altijd even gemakkelijk – met betrekking tot groepen mensen, of het nu een parochie is of een denominatie, of een natie. We moeten leren kijken, en kijken totdat we de onderliggende schoonheid van deze groep mensen hebben gezien. Alleen dan kunnen we zelfs maar iets beginnen te doen om al het moois dat er is op te roepen. Luister naar andere mensen, en telkens als je iets waarneemt dat waar klinkt, wat een openbaring is van harmonie en schoonheid, benadruk het dan en help het tot bloei te komen. Versterk het en moedig het aan om te leven.

Anthony Bloom

Petrus de Eerbiedwaardige (1092-1156)
abt van Cluny
Sermon 1 voor de Transfiguratie ; PL 189, 959

Petrus de eerbiedwaardige

“Zijn gelaat straalde als de zon” (Mt 17,2

Wat is er verwonderlijk aan dat het gelaat van Jezus als een zon werd, daar Hij Zelf de zon was? Hij was de zon, maar verborgen achter een wolk. Nu verwijdert de wolk zich en straalt Hij voor een ogenblik. Wat is deze wolk die verdwijnt? Het is niet het lichaam op zich, maar de zwakheid van het vlees dat voor een ogenblik verdwijnt.
Over die wolk zegt de profeet: “Rijdend op een lichte wolk spoedt de Heer zich” (Jes 19,1): bewolkt met vlees dat zijn goddelijkheid bedekt, licht omdat dat vlees in zich geen enkel kwaad draagt; bewolking die de goddelijke straling verbergt, licht omdat ze zich op moet heffen tot aan de eeuwige schittering. Het is de wolk waarover in het Hooglied wordt gezegd: “Ik verlang in zijn schaduw te zitten” (Hoogl. 2,3). Lichte wolk want dat vlees is van “het Lam dat de zonden van de wereld wegneemt” (Joh 1,29); en eenmaal weggenomen wordt de wereld opgeheven in de hemelhoogten, ontdaan van het gewicht van al onze zonden.

Lees verder “Petrus de Eerbiedwaardige -sermon over de TRANSFIGURATIE”

Laten we ons  niet schamen om de Gekruisigde te belijden.

WEES HET KRUIS ONS ZEGEL.

Laten we ons dan niet schamen
om de Gekruisigde te belijden.
WEES HET KRUIS ONS ZEGEL.

gemaakt met vrijmoedigheid
door onze vingers,
op ons voorhoofd
en in alles.

over het brood dat we eten
en de bekers die we drinken,
in ons binnenkomen
en uitgaan.
voor onze slaap.

als we gaan liggen
en wanneer we wakker worden
als we op weg zijn
en wanneer we stil zijn.
Groot is dat bewaarmiddel,

het is zonder prijs,
omwille van de armen
zonder inspanning,
voor de zieken,
omdat ook hun genade van God is.

Het is het teken van de gelovigen
en de vrees voor het kwade –
want Hij heeft daarin over hen getriomfeerd
nadat Hij hen openlijk heeft laten zien

Want als ze het kruis zien,
worden ze herinnerd aan de Gekruisigde;
ze zijn bang voor Hem,
die de koppen
 van de draak heeft gekneusd.

Veracht het zegel niet
omwille van de vrijgevigheid van de Gift,
maar voor dit,
want van de Kerk
eert liever uw Barmhartige!

Aanvaard geduldig je valpartijen en  nadat je bent opgestaan , ga  onmiddellijk naar God toe en blijf niet op de plaats waar je gevallen bent. Wanhoop niet als je in je oude zonden blijft vallen…Laat niets je de hoop ontnemen.

St. Nektarios van  Aegina