“
Simeon de Nieuwe Theoloog (ca 949-1022)
Griekse monnik
Hymnen 42, SC 196
Symeon de Nieuwe Theoloog
“Wanneer de Zoon des mensen in zijn heerlijkheid komt”
Het begin van het leven, is voor mij het einde, en het einde, is voor mij, het begin. (…) Ik ben geboren op aarde, uit de aarde, en lichaam, uit een lichaam, vergankelijk; ja, uit een vergankelijk wezen en, sterfelijk dat ik ben, leef ik een korte tijd op aarde in het vlees en sterf ik en, aan het einde van dit leven, begin ik een ander leven. Ik laat in de aarde mijn lichaam achter, voorbestemd om weer op te staan, om een eindeloos leven te leiden tot in de eeuwen der eeuwen. Nu, kijk mij aan, God, nu, laat U ontroeren, Enige, nu, ontferm U over mij! (…)
Ik smeek U, Meester, ik smeek U, schenk mij deze barmhartigheid, mijn Verlosser, dat ik op de dag dat mijn ziel mijn lichaam verlaat, met één ademtocht allen die mij, uw dienaar, komen aanvallen, met verwarring mag bedekken; dat ik ongeschonden de drempel mag overschrijden, beschermd door het licht van uw Geest, en voor uw rechtbank mag staan, en met mij, Christus, uw goddelijke genade om mij te beschermen en mij alle verwarring te besparen! Want wie zou voor U durven verschijnen, tenzij hij bekleed is met deze genade, tenzij hij die in zich heeft en erdoor verlicht is? (…) Wie van ons kan Hem ooit door eigen kracht of inspanning zien, tenzij Hijzelf zijn goddelijke Geest zendt en door Hem aan de zwakheid van onze natuur kracht, sterkte en macht verleent, tenzij Hijzelf de mens in staat stelt zijn eigen glorie, zijn goddelijke heerlijkheid te aanschouwen? Want anders zal geen mens de Heer zien of de kracht hebben om Hem in heerlijkheid te aanschouwen.
Lees verder “Simeon de Nieuwe Theoloog : Wanneer de mensenzoon in zijn heerlijkheid komt”
Er komt een tijd dat mensen gek worden, en als ze iemand zien die niet gek is, zullen ze hem aanvallen en zeggen: “Je bent gek; je bent niet zoals wij.” Antonius de Grote
christelijkeinformatiebron 