“Hij is aanwezig voor de ogen van de geest,
maakt Zichzelf zichtbaar door hen die een zuiver hart
hebben en met hen in gesprek.
Dus volg je pad ….
Belemmer de smalle weg
van de Heer niet met je slepende voeten.
Trek je kledingstuk omhoog en wees klaar voor actie,
kijk omhoog en belast jezelf
niet met die beklemmende lasten
die je kwade verlangens zijn.
Voor iedereen die de reis van de aarde naar de hemel

volbracht, is het voldoende om ijverig zijn pad
te volgen zonder extra gewicht aan te nemen. “

St Theodor de Studiet(759-826)
Monnik en Theoloog in Constantinopel

H. Beda de Eerbiedwaardige (ca 673-735)
monnik, kerkleraar
Homilie over het Evangelie, I, 4 ; CCL 122

Beda de Eerbiedwaardige

“Mijn geest jubelt van vreugde in God, mijn Redder”

j”Hoog verheft nu mijn ziel de Heer, verrukt is mijn geest om God, mijn Verlosser” (Lc. 1, 46-47) De eerste betekenis van deze woorden is om te getuigen van de gaven die God speciaal aan haar, Maria, heeft gegeven. Maar vervolgens brengt ze de universele weldaden in herinnering die God onophoudelijk aan het menselijk ras geeft.
De ziel verheerlijkt de Heer wanneer zij haar innerlijke krachten wijdt aan het loven en dienen van God. Wanneer ze, door haar onderwerping aan de goddelijke voorschriften, toont dat ze nooit zijn macht en majesteit uit het oog verliest. De geest jubelt in God om haar Redder, wanneer Hij al haar vreugde stelt in het herinneren aan haar Schepper waarvan zij de eeuwige verlossing verwacht. Ongetwijfeld drukken deze woorden precies uit wat alle heiligen denken, maar het is heel speciaal dat ze uitgesproken zijn door de gezegende Moeder van God die, met een uniek voorrecht vervuld, brandde van een geestelijke liefde voor Hem die ze met vreugde in haar vlees ontving. Zij heeft een goede reden, meer nog dan alle heiligen, om in vreugde uit te barsten om Jezus – dat wil zeggen om haar Verlosser -. Want van Hem die ze herkende als eeuwige maker van ons heil, wist ze, dat Hij in de tijd geboren zou worden uit haar eigen vlees en zo werkelijk dat in één en dezelfde persoon waarlijk haar zoon en haar God aanwezig zou zijn. (…)

Lees verder “Beda de eerbiedwaardige : Mijn geest jubelt van vreugde in God….”

Dichter van hymnen
Hymne 13, de Geboorte (Hymnes IX-XX, deel II

Heilige Romanus de Melodicus

“Het Woord was God… Het Woord is vlees geworden”

Luister, herders, naar het geluid van de trompetten; (…) het Woord is vlees geworden, God wordt getoond aan de wereld! En gij, dochters der koningen, gaat binnen in de vreugde van de Moeder Gods (vgl. Ps. 45,10). Alle volkeren, laten we zeggen: “Gezegend zijt gij, onze pasgeboren God, glorie aan u!”
De Maagd, die geen man bekende (Lc 1,34), heeft vreugde in de wereld gebracht; de voorouderlijke droefheid is opgehouden. Vandaag wordt de Ongeschapene gebaard, Degene die de wereld niet kan bevatten komt de wereld binnen. Vandaag is vreugde aan de mensheid geopenbaard; vandaag zijn dwalingen in de afgrond geworpen. Alle volkeren, laten we zeggen: “Gezegend zijt gij, onze pasgeboren God, glorie aan u!”

Herders (…), zing over de Meester die geboren is in Bethlehem (…), Hij die de wereld verlost. Zie, de vloek van Eva is verbroken, door Hem die geboren is uit de Maagd. (…) “Laat ons in de handen klappen met gejuich” (Ps. 47,2); laat ons een koor vormen met de engelen. De Heer is uit de maagd Maria geboren om “hen die gevallen zijn te schragen en hen die teneergeslagen zijn op te richten” (Ps. 145,14), zij die in geloof uitroepen: “Gezegend zijt Gij, onze pasgeboren God, Gij zijt de Heer!” (…)

Lees verder “Romanus de Melodicus Het Woord is vlees geworden….”

Moge de vrede en liefde
van onze Heer, Jezus Christus
heersen in onze harten
en schenk ons ​​zijn genade en zegeningen
in 2022

“Wees op je hoede,
blijf standvastig in het geloof,
wees moedig,
wees sterk. ”

 Korintiërs 16:13

“ Heer Jezus Christus, Zoon van God,
ontferm U over mij, zondaar. ”

Simeon de Nieuwe Theoloog (ca 949-1022)
Griekse monnik
Hymne 42, SC 196 (Hymnen III; )

Simeon de Nieuwe Theoloog

Laten we ons haasten om ons met God te verbinden, die op aarde gekomen is voor onze verlossing!

Laten wij ons dan haasten, broeders en zusters, laten wij ons vóór het einde haasten om ons met God te verbinden, de Schepper van alle dingen, die om onzentwil op aarde is gekomen, die de hemelen heeft neergebogen en Zich voor de engelen heeft verborgen, die in de schoot van de heilige Maagd heeft gewoond, die uit haar vlees heeft genomen, zonder verandering, op niet te bevatten wijze, en die verschenen is tot verlossing van ons allen.

Nu is onze verlossing geen andere dan deze – niet dat wij van onszelf spreken, maar het is de mond van God die het grote licht van de komende tijd heeft geopenbaard – het Koninkrijk der hemelen is op aarde neergedaald, of liever, de almachtige Koning van boven en beneden is gekomen, en heeft willen worden als wij, opdat wij delen in het Koninkrijk der hemelen, en tegelijk delen in de heerlijkheid ervan, en erfgenamen zijn van het eeuwige goede dat niemand ooit heeft gezien. Dit goede is geen andere – dit is mijn overtuiging, dit is mijn geloof dat ik bevestig – dan de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, de Heilige Drievuldigheid: dit is de bron van het goede, dit is het leven van al wat bestaat, dit is de onuitsprekelijke vreugde en zaligheid van allen die iets van zijn onuitsprekelijke verlichting ontvangen en zich ervan bewust zijn in vereniging met Hem te zijn.

Lees verder “Simeon de Nieuwe Theoloog :Laten we ons haasten om ons met God te verbinden….”

De man die de Heer werkelijk liefheeft, die zich werkelijk inspant om het toekomstige Koninkrijk te vinden, die werkelijk gekweld wordt door zijn zonden, die zich werkelijk bewust is van eeuwige pijniging en oordeel, die werkelijk leeft in angst voor zijn eigen vertrek, zal niet liefde, zorg of zorgen over geld, of bezittingen, of ouders, of wereldse glorie, of vrienden, of broers, of wat dan ook op aarde. Maar nadat hij alle banden met aardse dingen heeft losgemaakt en zichzelf van al zijn zorgen heeft beroofd, en zelfs zijn eigen vlees is gaan haten en zichzelf van alles heeft beroofd, zal hij Christus volgen zonder angst of aarzeling, altijd naar de hemel kijkend en hulp verwachtend vandaar, volgens het woord van de heilige: Mijn ziel heeft U aangehangen; en volgens die andere altijd gedenkwaardige man die zei: Ik heb het niet moe om U te volgen, noch heb ik de dag of rust van de mens verlangd, o Heer.

• Heilige Johannes Climacus , de ladder van goddelijke beklimming

Christos Yannaras

​….radicale bekering die tot verlossing leidt , vereist tegelijkertijd een pijnlijk verlies: Christus bevestigt dat je haar moet verliezen om je ziel te redden (Mt 16:25).Dit betekent dat je de diepgewortelde identificatie van jezelf met je individuele aard en met de biologische en psychologische verdediging van het ego moet afwijzen .Het betekent afstand doen van alle afhankelijkheid van menselijke kracht, goedheid, gezag, actie of effectiviteit. Wie ooit wil leven, moet zijn leven verliezen – de illusie van schenkt leven in zijn krachtigste en meest effectieve vorm. Maar bovenal betekent uw leven verliezen dat u afstand doet van individuele verworvenheden, objectieve erkenning van deugd en het gevoel van verdienste, die de pijlers zijn van ons verzet tegen de noodzaak van gemeenschap met God en vertrouwen in .Hem.

• Christos Yannaras

“Een ware christen is gemaakt door geloof en liefde voor Christus. Onze zonden belemmeren ons christendom niet in het minst, volgens het woord van de Heiland Zelf. Hij verwaardigde zich te zeggen: niet de rechtvaardigen ben ik gekomen om te roepen, maar zondaars tot zaligheid; er is meer vreugde in de hemel over iemand die zich bekeert dan over meer dan negentig rechtvaardigen.

(Ook met betrekking tot de zondige vrouw die Zijn voeten aanraakte, verwaardigde Hij zich om tegen de Farizeeër Simon te zeggen: aan iemand die liefde heeft, wordt een grote schuld kwijtgescholden, maar van iemand die geen liefde heeft, zal zelfs een kleine schuld worden geëist. Uit deze oordelen moet een christen zichzelf tot hoop en vreugde brengen, en niet in het minst een toegebrachte wanhoop aanvaarden. Hier heeft men het schild van het geloof nodig.”)

― Brieven van St. Herman van Alaska

Akathistos van de heilige Moeder Gods (7e eeuw)

Door

Romanos de Melodicus

Romaos de Melode – Hymnenschrijver

Akathistos van de heilige Moeder Gods (7e eeuw), Ikos 5-16 (Romanos de Melodicus, vert. Orthodoxe kerk, NN.)

“Simeon zegende hen”
Toen de Magiërs de tot God snellende ster aanschouwden, volgen zij als een baken diens lichtende glans. Zij zochten te komen tot een machtige Koning, maar vol vreugde vonden zij Hem die ongenaakbaar is, zij riepen tot de Gezegende:
Verheug U, Moeder van de Ster zonder avond.
Verheug U, dageraad van de mystieke Dag.
Verheug U, die uitdooft de vuuroven der dwaling.
Verheug U, die in ons het mysterie der Drie-eenheid ontsteekt.
Verheug U, die de onmenselijke tiran doet onttronen.
Verheug U, brengster van Christus, de menslievende Heer.
Verheug U, die ons bevrijdt van de afgoderij der barbaren.
Verheug U, die ons redt uit het werk van verderf.
Verheug U, die de vuuraanbidding beëindigt.
Verheug U, die ons vrijmaakt van brandende lust.
Verheug U, gids der gelovige zelfzucht.
Verheug U, vreugd van heel het mensengeslacht.
Verheug U, ongehuwde Bruid….

Lees verder “Byzantijnse liturgie : Akathist van de heilige Moeder Gods….”

H. Quodvultdeus bisschop te Carthage van 437 tot 453
Sermon 2 over het Credo ; PL 40, 655

Kinderen en getuigen van Christus

Quodvultdeus ( Latijn voor “wat God wil”, stierf c. 450 AD ) was een vijfde-eeuwse kerkvader en bisschop van Carthago , die werd verbannen naar Napels . Het was bekend dat hij rond 407 in Carthago woonde en in 421 na Christus diaken werd . Hij correspondeerde met Augustinus van Hippo , die diende als de spirituele leraar van Quodvultdeus.  Augustinus wijdde ook enkele van zijn geschriften aan Quodvultdeus. 

Herodus, waarom ben je bang om te horen dat er een koning is geboren? Hij is niet gekomen om je te onttronen maar om de duivel te overwinnen. Maar jij begrijpt het niet, je wordt bang en je wordt woedend. Alleen maar om het kind dat je zoekt uit de weg te ruimen, word je een wrede moordenaar van vele kinderen. Noch de liefde van de moeders in tranen, noch de rouw van de vaders huilend om hun kinderen, noch de roepen en het huilen van de kinderen, houden je er van af. Je slacht de lichamen van deze kleintjes af omdat de angst jouw hart doodt. En je denkt dat als je je doel bereikt hebt, dat je dan nog lang zult leven, terwijl je het leven zelf probeert te doden. Degene die de bron van genade is, tegelijkertijd klein en groot, die gelegen is in een voederbak, laat jouw troon beven. Hij verwerkelijkt zijn bedoeling door jou maar zonder dat je het weet. Hij ontvangt de kinderen van zijn tegenstanders en maakt er zijn adoptiekinderen van.

Lees verder “Heilige Quodvultdeus :Kinderen en getuigen van Christus…”

‎Wat heb ik eraan als Christus eens in Bethlehem geboren is als hij niet wedergeboren is in mijn hart door geloof?
– Origenes.‎‎.‎

“Wees niet verdrietig, mijn kind. Maak je niet zo druk. Ook al ben je weer gevallen, sta weer op. Je bent geroepen tot een hemelse weg. Het is niet verwonderlijk dat iemand die rent struikelt. Het vergt gewoon geduld en berouw op elk moment.”

Sint Jozef de Hesychast

“Door de geboorte van onze Heiland te aanbidden,
is het onze oorsprong die we vieren.
De tijdelijke generatie van Christus
is de bron van het christelijke volk,
de geboorte van Zijn Mystieke Lichaam.
We komen allemaal in dit mysterie
een nieuwe geboorte in Christus tegen .”

Heilige paus Leo de Grote (400-461)

Lees verder “KERSTMIS ICONEN”

CHRISTUS IS VOLLEDIG GOD, VOLLEDIG MENS. MARIA IS DE  MOEDER VAN GOD 

De goddelijke Geschriften zeggen dat God het Woord alleen is verwekt door de Vader; maar de eniggeborene wordt ook eerstgeboren, door onze natuur van de Maagd te nemen en zich te verwaardigen broeders te noemen die op Hem hebben vertrouwd; zodat hetzelfde alleen wordt verwekt in die Zin dat Hij God is, eerstgeboren in dat Hij Mens is. Daarmee erkennen we de twee naturen die we de ene Christus aanbidden en bieden we Hem één aanbidding aan, want we geloven dat de vereniging plaatsvond vanaf het moment van de conceptie in de heilige schoot van de Maagd. Daarom noemen we de heilige Maagd ook zowel Moeder van God [OsoToKOS] als Moeder van de Mens, aangezien de Heer Christus Zelf in de goddelijke Schrift God en mens wordt genoemd. De naam Emmanuel verkondigt de vereniging van de twee naturen. Als we erkennen dat de Christus zowel God als Mens is en Hem zo noemen, wie is er dan zo ongevoelig voor om de term Moeder des mensen te gebruiken met die van Moeder van God? Want we gebruiken beide termen van de Heere Christus. Om deze reden wordt de Maagd geëerd en vol van genade genoemd. Welke verstandige man zou er dan bezwaar tegen hebben om de Maagd te benoemen in overeenstemming met de titels van de Heiland, wanneer zij op zijn naam door de gelovigen wordt geëerd? Want Hij die uit haar geboren is, wordt niet op haar naam aanbeden, maar zij wordt geëerd met de hoogste titels vanwege Hem Die uit haar geboren is.

Brief  van Theodoret aan de Monniken van de Euphratensian, ~448AD