LAAT HEB IK U BEMIND

Te laat heb ik U bemind,
O Schoonheid zo oud en zo nieuw,
laat heb ik U lief gekregen.
Zie, U was binnen en ik was in de wereld buiten,
en daar zocht ik U.

En zelf ongeordend
stortte ik mij op die welgeordende dingen,
die U hebt gemaakt.
U was met mij, maar ik niet met U:
Die dingen hielden mij ver van U
die geen bestaan zouden hebben,
als ze niet in U bestonden.

U hebt geroepen en geschreeuwd,
en mijn doofheid doorbroken.
U hebt mij met uw licht overstraald,
en mijn blindheid verdreven.

U hebt mij met uw geur verleid;
ik heb haar ingeademd en zucht naar U.
Ik heb U geproefd,
en ik honger en dorst naar U.
U hebt mij aangeraakt,
en ik ben ontbrand in verlangen naar uw vrede.

Uit: Belijdenissen Boek X, 38

Omdat we niets zijn, kunnen we niets van onszelf verwachten, behalve struikelen en vallen, waardoor we alle hoop op onszelf opgeven. Aan de andere kant zullen we zeker altijd de overwinning van God ontvangen, als we ons hart bewapenen met een levend vertrouwen in Hem en een onwankelbare zekerheid dat we Zijn hulp zullen ontvangen.

St.Theophan de recluse

Zeg mij niet dat het lichaam een oorzaak van zonde is. Want als het lichaam een oorzaak van zonde is, waarom zondigt een dood lichaam dan niet? Leg een zwaard in de rechterhand van een net dode, en er vindt geen moord plaats. Laat schoonheden van elke soort voorbijgaan voor een jongeling die net dood is, en er ontstaat geen onrein verlangen. Waarom?omdat het lichaam niet van zichzelf zondigt, maar van de ziel door het lichaam. Het lichaam is een instrument, het is als het ware een kleed en gewaad van de ziel: en als het door deze laatste aan hoererij wordt overgegeven, wordt het bezoedeld: maar als het bij een heilige ziel woont, wordt het een tempel van de Heilige Geest.

-St. Cyrillus van Jeruzalem

“Een nederig man is nooit onbesuisd, haastig of verstoord, heeft nooit hete en vluchtige gedachten, maar blijft te allen tijde kalm. Zelfs als de hemel zou vallen en zich aan de aarde zou vastklampen, zou de nederige man niet ontzet zijn. Niet elke stille man is nederig, maar elke nederige man is stil. Er is geen nederig mens die zichzelf niet beperkt; maar je zult velen vinden die zichzelf beperken zonder nederig te zijn. Dit is ook wat de zachtmoedige nederige Heer bedoelde toen Hij zei: ‘Leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw ziel.’ [Matteüs 11:29] Want de nederige mens is altijd in rust, want er is niets dat hem kan beroeren of doen schudden. Net zoals niemand een berg bang kan maken, zo kan de geest van een nederig mens niet bang worden. Als het geoorloofd en niet onlogisch is, zou ik moeten zeggen dat de nederige man niet van deze wereld is. Want hij is niet verontrust en veranderd door verdriet, noch verbaasd en enthousiast door vreugden, maar al zijn blijdschap en zijn werkelijke vreugde zijn in de dingen van zijn Meester. Nederigheid gaat gepaard met bescheidenheid en zelfverheerlijking: dat wil zeggen kuisheid van de zintuigen; een gematigde stem; gemene spraak; zelf-kleinering; slechte kleding; een gang die niet pompeus is; een blik gericht op de aarde; overvloedige barmhartigheid; gemakkelijk stromende tranen; een eenzame ziel; een verslagen hart; onverstoorbaarheid tot woede; niet-gedistribueerde zintuigen; weinig bezittingen; matiging in elke behoefte; uithoudingsvermogen; geduld; onverschrokkenheid; mannelijkheid van hart geboren uit een haat tegen dit tijdelijke leven; het uithoudingsvermogen van de patiënt van proeven; beraadslagingen die zwaarwichtig zijn, niet licht, het uitsterven van gedachten; het bewaken van de mysteries van kuisheid; bescheidenheid, eerbied; en bovenal voortdurend stil te zijn en altijd onwetendheid te claimen.”Er zijn geen resultaten voor _orthodoxyforyou_ “Een nederig man is nooit onbesuisd, haastig of verstoord, heeft nooit hete en vluchtige gedachten, maar blijft te allen tijde kalm. Zelfs als de hemel zou vallen en zich aan de aarde zou vastklampen, zou de nederige man niet ontzet zijn. Niet elke stille man is nederig, maar elke nederige man is stil. Er is geen nederig mens die zichzelf niet beperkt; maar je zult velen vinden die zichzelf beperken zonder nederig te zijn. Dit is ook wat de zachtmoedige nederige Heer bedoelde toen Hij zei: ‘Leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw ziel.’ [Matteüs 11:29] Want de nederige mens is altijd in rust, want er is niets dat hem kan beroeren of doen schudden. Net zoals niemand een berg bang kan maken, zo kan de geest van een nederig mens niet bang worden. Als het geoorloofd en niet onlogisch is, zou ik moeten zeggen dat de nederige man niet van deze wereld is. Want hij is niet verontrust en veranderd door verdriet, noch verbaasd en enthousiast door vreugden, maar al zijn blijdschap en zijn werkelijke vreugde zijn in de dingen van zijn Meester. Nederigheid gaat gepaard met bescheidenheid en zelfverheerlijking: dat wil zeggen kuisheid van de zintuigen; een gematigde stem; gemene spraak; zelf-kleinering; slechte kleding; een gang die niet pompeus is; een blik gericht op de aarde; overvloedige barmhartigheid; gemakkelijk stromende tranen; een eenzame ziel; een verslagen hart; onverstoorbaarheid tot woede; niet-gedistribueerde zintuigen; weinig bezittingen; matiging in elke behoefte; uithoudingsvermogen; geduld; onverschrokkenheid; mannelijkheid van hart geboren uit een haat tegen dit tijdelijke leven; het uithoudingsvermogen van de patiënt van proeven; beraadslagingen die zwaarwichtig zijn, niet licht, het uitsterven van gedachten; het bewaken van de mysteries van kuisheid; bescheidenheid, eerbied; en bovenal voortdurend stil te zijn en altijd onwetendheid te claimen.” + Heilige Isaak de Syriër, “Homilie 72: Over het visioen van de natuur van onstoffelijke wezens, in vragen en antwoorden,” Ascetische homilieën van de heilige Isaak de Syriër
+ Heilige Isaak de Syriër, “Homilie 72: Over het visioen van de natuur van onstoffelijke wezens, in vragen en antwoorden,” Ascetische homilieën van de heilige Isaak de Syriër

Bron : Orthodoxyforyou
Vertaling : Kris Biesbroeck

“… wanneer je op aarde de mens ziet die de schipbreuk van de armoede is tegengekomen, oordeel hem dan niet, zoek geen verslag van zijn leven, maar bevrijd hem van zijn ongeluk. Waarom maak je problemen voor jezelf? God heeft je verontschuldigd van alle ambtenarij en bemoeizucht. Hoeveel zouden de meesten van ons klagen, als God ons had opgedragen eerst ieders leven precies te onderzoeken, zich te bemoeien met zijn gedrag en zijn daden, en dan pas aalmoezen te geven? Maar zoals het is, zijn we bevrijd van al dit soort ergernis. Waarom brengen we dan buitensporige zorgen over onszelf? Een rechter is één ding, een aalmoezenier is iets anders. Naastenliefde wordt zo genoemd omdat we het zelfs aan de onwaardigen geven.” – –

-Johannes Chrysostomusre

St Sergius van Radonezh

Als kind kreeg hij op wonderbaarlijke wijze het vermogen om te leren, na een ontmoeting met een ouderling die hem zegende.

Hij was een nederige en liefdevolle geestelijke vader
en kreeg de kracht om wonderen te verrichten

Andrej Roebljov schilderde de Heilige Drievuldigheidicoon  ter ere van hem.

Hij begon een traditie van het wijden van Russische kerken
aan de Heilige Drie-eenheid 

Hij deed  het hesychastisch
monnikendom in Rusland herleven

Hij was de eerste Russische heilige die
die geëerd werd met een verschijning van de
Moeder Gods en de heiligen Petrus en Johannes

In zijn inleiding tot de Vasten Triodion schrijft bisschop Kallistos, die de
afwezigheid van vasten in onze tijd overweegt:
Een reden voor deze afname van het vasten is ongetwijfeld een ketterse houding ten opzichte van de menselijke natuur, een vals ‘spiritisme’ dat het lichaam verwerpt of negeert, termen van zijn redenerende brein. Als gevolg daarvan hebben veel hedendaagse christenen de ware visie van de mens als een integrale eenheid van het zichtbare en het onzichtbare verloren; ze verwaarlozen de positieve rol die het lichaam speelt in het geestelijk leven en vergeten de uitspraak van de heilige Paulus: “Uw lichaam is een tempel
van de Heilige Geest… verheerlijk God met uw lichaam” (Korinthiërs 6:19,20)

Vanuit Palestina ging Abba Hilarion naar de berg naar Abba Anthony. Abba
Anthony zei tegen hem: ‘Je bent een welkome fakkel die de dag doet ontwaken.’ Abba Hilarion zei: ‘Vrede zij u, pijler van licht, licht gevend aan de wereld.’

Heilige Hilarion de Grote, 21 oktober

Heb heel Gods schepping lief, zowel het geheel als elke zandkorrel. Heb elk blad lief, elke lichtstraal. Hou van de dieren, hou van de planten, hou van elk afzonderlijk ding. Als gij alles liefhebt, zult gij het mysterie van God in allen waarnemen; en wanneer u dit eenmaal waarneemt, zult u van nu af aan elke dag groeien tot een vollediger begrip ervan: totdat u eindelijk komt om de hele wereld lief te hebben met een liefde die dan allesomvattend en universeel zal zijn.

…..we zeggen: “Hij vertrapte de dood door de dood.”” We zeggen niet dat Hij de dood vertrapte door de opstanding, maar door de dood. Een christen ziet de dood nog steeds onder ogen als een ontbinding van het lichaam, als een einde; maar in Christus, in de Kerk, vanwege Pasen, vanwege Pinksteren, is de dood niet langer alleen het einde, maar ook het begin. Het is niet iets zinloos dat daarom een zinloze smaak geeft aan al het leven. Dood betekent het binnengaan in het Pasen van de Heer.

– Alexander Schmemann

Het woord “nederigheid” komt van het Latijnse woord “humus” wat vruchtbare grond betekent… Nederigheid is de situatie van de aarde. De aarde is er altijd, altijd als vanzelfsprekend beschouwd, nooit herinnerd, altijd door iedereen betreden, ergens werpen en gieten we al het afval uit, alles wat we niet nodig hebben. Het is daar, stil en alles accepterend en op een wonderbaarlijke wijze van al het afval nieuwe rijkdom te maken,ondanks corruptie, het transformeren van corruptie zelf in een kracht van leven en een nieuwe mogelijkheid van creativiteit, open voor de zon, open voor de regen, klaar om elk zaad te ontvangen dat we zaaien en in staat om dertigvoudig , zestigvoudiging,  honderdvoudig uit  elk zaadje  te halen.-

Metropoliet Anthony Bloom

EUCHARISTIE-MANNA : DE WERELD KRIJGT HEMELS VOEDSEL Omdat zij op Hem drukten, om lichamelijk voedsel vroegen, Hem herinnerden aan het voedsel dat in de dagen van hun voorvaderen werd verstrekt, en over het manna spraken als iets groots, om hen te laten zien dat al die dingen slechts type en schaduw waren, maar dat de realiteit van de zaak nu bij hen aanwezig was, Hij noemt het  geestelijk voedsel. Maar, zegt iemand, hij had moeten zeggen: Uw vaderen hebben in de woestijn manna gegeten, maar Ik heb u brood gegeven. Maar het interval tussen de twee wonderen was groot, en de laatste van hen zou inferieur zijn geweest aan de eerste, omdat het manna uit de hemel neerdaalde, maar dit, het wonder van de broden, werd op aarde gewrocht. Toen ze daarom voedsel zochten dat uit de hemel neerdaalde, zei Hij voortdurend tegen hen: Ik kwam neer uit de hemel.

St. Chrysostomus, Homilie 46 ~ 390 AD

“We moeten de geest van berouw bewaren ons hele leven lang, tot
tot het einde. Berouw is de basis van alle ascetische en spirituele
leven. Het gevoel, of intuïtie, van zonde kan zo acuut worden in ons
dat het werkelijk een berouw opwekt vanuit het diepst van
ons wezen.”

Heilige Sophrony

“Bid voor anderen”. Alleen door eenheid in de Heilige Geest zult u in staat zijn om ernstig voor uw medemensen te bidden en God te vragen u te zegenen door hun gebeden.
Houd niet op om God elke dag te vragen om u de Heilige Geest te geven, genade om de geboden van Christus te vervullen en te bezitten, totdat ze een tweede natuur worden.

Heilige Sophrony

PSALM 1
1Gelukkig de man die niet treedt in het overleg van de bozen, op de weg van de schenders geen voet zet, niet zit in de kring van de spotters; 2die veeleer in de wet van de Heer zich vermeit, zijn wet overpeinst dag en nacht. 3Als een boom is hij, wortelend waar water stroomt, die vrucht draagt in het seizoen; zijn gebladerte zal niet verdorren. Tot ontplooiing komt al wat hij doet. 4Hoe anders de bozen! Zij zijn als het kaf: de wind blaast het weg. 5Zie, geen boze bestaat het gericht, geen schender de raad der rechtvaardigen. 6Want de Heer kent de weg der rechtvaardigen, doch het pad van de bozen breekt af.

HOMILIE OVER PSALM 1 . DE BOOM DES LEVENS LEEFT EN BRENGT VRUCHT VOORT . In het boek Genesis, waar de wetgever het door God geplante paradijs afbeeldt, wordt ons getoond dat elke boom eerlijk is om naar te kijken en goed is voor voedsel; er wordt ook gezegd dat er in het midden van de tuin een boom des Levens staat en een boom van de kennis van goed en kwaad; vervolgens wordt de tuin bewaterd door een beekje dat zich daarna in vier hoofden verdeelt. De profeet Salomo leert ons wat deze boom des levens is in zijn aansporing over wijsheid: zij is een boom des levens voor allen die haar vasthouden en op haar leunen. Deze boom leeft dan; en niet alleen levend, maar bovendien geleid door de rede; dat wil zeggen, voor zover het vrucht voortbrengt, en dat niet terloops of onseizoensgebonden, maar in zijn eigen seizoen. En deze boom wordt geplant naast de rills van water in het domein van het Koninkrijk van God, dat wil zeggen, natuurlijk, in het Paradijs, en op de plaats waar de stroom die uitstroomt in vier hoofden is verdeeld. Want hij zegt niet: Achter de rillen van het water, maar, Naast de rillen van het water, op de plaats waar eerst de hoofden elk hun stroom van water ontvangen. Deze boom is geplant op die plaats waar de Heer, Die Wijsheid is, de dief leidt die Hem beleed de Heer te zijn, zeggende: Voorwaar, Ik zeg u: Vandaag zult u met Mij in het Paradijs zijn.

St. Hilarius van Poitiers, Homilie op Psalm 1, para 14, ~365AD

H. Leo de Grote (? – ca 461)
paus en Kerkleraar
Eerste overweging voor Kerstmis, 2-3 ; SC 22 bis

Een nieuwe schepping wordt ons aangeboden in Christus

Onze Heer Jezus Christus, die als waarachtig mens geboren werd en nooit ophield waarachtig God te zijn, heeft in zichzelf het begin van de nieuwe schepping verwezenlijkt, en door zijn geboorte heeft Hij de mensheid een geestelijk begin gegeven. Welke intelligentie zou zo’n mysterie kunnen begrijpen, wie zou zo’n genade kunnen uitspreken?
Ongerechtigheid wordt onschuld, ouderdom wordt nieuwheid, vreemdelingen worden aangenomen, en mensen van elders komen in het bezit van de erfenis. De goddeloze wordt rechtvaardig; de hebzuchtige wordt vrijgevig; de losbandige wordt kuis; de aardse wordt geestelijk. Waar komt zo’n verandering vandaan, als het niet van “de rechterhand van de Allerhoogste” komt (Ps 76:11)? Het is omdat de Zoon van God kwam om de werken van de duivel te vernietigen; Hij lijfde zichzelf in ons in en lijfde ons in Hem in, zodat de nederdaling van God in de wereld van de mensen een verheffing van de mens in de wereld van God was. (…)
Laat uw ogen het waarneembare licht ontvangen, maar omhels met heel uw geest dat ware licht “dat alle mensen verlicht wanneer het in deze wereld komt” (Joh 1,9), en waarvan de profeet zegt: “Wie ernaar kijkt, zal schijnen, zonder schaduw of moeite in zijn gezicht” (Ps 34,6). Als wij inderdaad de tempel van God zijn en als de Geest van God in ons woont, dan is wat elke gelovige in zijn of haar ziel draagt waardevoller dan wat er in de hemel te bewonderen valt.

Bron : Evangelizo.org

 

H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel
Homilie over de Kananese vrouw, 10-11

“Voortaan zult u mensen vangen”

Ik heb mijn toehoorder vandaag niet overtuigd, maar misschien doe ik dat morgen, misschien over drie of vier dagen, of over enige tijd. De visser die een hele dag nutteloos zijn netten heeft uitgeworpen, vangt soms ’s avonds, wanneer hij op het punt staat te vertrekken, de vis die hij overdag niet kon vangen. De landbouwer laat niet na zijn land te bewerken, ook al heeft hij sedert verscheidene jaren geen goede oogst gehad; en uiteindelijk maakt één enkel jaar dikwijls alle vorige verliezen ruimschoots goed. God vraagt ons niet om te slagen, maar om te werken; en ons werk zal niet minder beloond worden omdat er niet naar ons geluisterd is.
Er is meer: houdt de duivel op om elk van de gelovigen te verleiden, omdat hij voorziet dat velen gered zullen worden? Zie met welke zorg, welke helse volharding, welke afschuwelijke bezorgdheid hij de ziel achtervolgt tot de laatste ademtocht; tot die tijd wanhoopt hij niet, en gelooft u dat uw bisschop niet zal doen om uw ziel te redden wat de duivel doet om haar terug te geven? Christus wist goed dat Judas zich niet zou bekeren en toch wilde Hij tot het einde toe zijn bekering beproeven door hem zijn schuld in de meest ontroerende bewoordingen te verwijten: “Vriend, waarom ben je gekomen?” (Mt 26,50) Nu, als Christus, het model van de pastores, tot het einde toe werkte voor de bekering van een wanhopig man, wat moeten wij dan niet doen voor hen voor wie ons hoop is gegeven?

Bron : Evzo.org

 

I have no taste for corruptible food nor for the pleasures of this life. I desire the Bread of God, which is the Flesh of Jesus Christ, who was of the seed of David, and for drink I desire His Blood, which is love incorruptible.

Saint Ignatius of Antioch

“Ik heb geen smaak voor vergankelijk voedsel of voor de geneugten van dit leven. Ik verlang naar het brood van God, dat het vlees is van Jezus Christus, die van het zaad van David was; en om te drinken verlang Ik naar zijn bloed, dat liefde onvergankelijk is”

(Ignatius van Antiochië – Brief aan de Romeinen 7:3 [110 na Christus]).