‘Christus zei: ‘Ik ben niet gekomen om vrede te sturen, maar een zwaard. Christus riep ons op om oorlog te voeren op het gebied van de geest, en ons wapen is ‘het zwaard van de Geest, wat het woord van God is. .We durven niet toe te slaan met vuur of zwaard: onze enige bewapening is liefde, zelfs voor vijanden. Deze unieke oorlog waarin we verwikkeld zijn, is inderdaad een heilige oorlog. We worstelen met de laatste en enige vijand van de mensheid: de dood. Onze strijd is de strijd voor universele opstanding.”

HEILIGE   SOPHRONY
VAN ESSEX

 

 Vlucht uit de frequente plaatsen van ongelovigen en ketters. Zelfs als er geen afgoden in hen waren, maar alleen de Heilige Boeken, zijn het niet deze die de plaats heilig maken. Ik heb gehoord dat veel christenen daarheen gaan, ver van mij om hen “getrouwen” te noemen! En als iemand mij beschuldigt van buitensporige vermetelheid, zal ik hen op mijn beurt beschuldigen van opperste waanzin. Ze zeggen dat ze God aanbidden, terwijl ze met hun woorden aas bereiden en de onvoorzichtigen en onwetenden in de val lokken.”

St. Johannes Chrysostomus – uit preken

Hoe lang “zullen we onszelf bespotten door te doen alsof  we vroom zijn, de Heer met huichelarij te dienen, door mensen als één ding te worden beschouwd, maar duidelijk als heel anders gezien door Hem die onze geheimen kent? Andere mensen beschouwen ons als heilig, maar we zijn nog steeds woest. Hoewel we inderdaad een uiterlijke vorm van godsvrucht hebben, bezitten we
de kracht ervan niet voor God (2 Tim. 3:5). Andere mensen beschouwen ons als maagdelijk en kuis, maar in de ogen van Hem die onze geheimen kent, zijn we innerlijk verontreinigd door onze instemming met gedachten van onkuisheid, en vuil gemaakt door de activiteit van de hartstochten.Desalniettemin , dankzij onze schijnbare ascese, trekken we lof van mensen en zijn we  overweldigd en verblind in ons intellect.

-Markeer de asceet

Om de strijd te overwinnen tegen ontucht, in welk stadium dan ook, moeten we in de eerste plaats om genade vragen van de Goede God. Dit is geen strijd op korte termijn, want we moeten zeker de totale overwinning behalen. In het begin ziet ieder dat hij machteloos is om het te weerstaan; maar bij God zijn alle dingen mogelijk.

(Wie deze strijd aangaat, moet:

–bevrijd willen worden van deze strijd, wat er ook gebeurt;

– bid met heel zijn hart tot de Moeder Gods en vraag haar om hulp;

–vermijd zoveel mogelijk alle omstandigheden die hartstochten kunnen opwekken;

–accepteer die suggesties die misschien onschuldig lijken niet in je hoofd, maar begin dan te stollen tot beelden. Leid al deze gedachten om en verander je gedachten naar gebed – maar je eigen gebed, en niet iets dat iemand anders aanbeveelt, ongeacht wie dat zou kunnen zijn; in gebed met je eigen zucht, ook al is het zonder woorden.)

Heilige Arsenie Papacioc

 

 Krachtige gebeden van de vroege kerkvaders

 Krachtige gebeden van de vroege kerkvadersIn dit artikel is het mijn bedoeling om u uit te nodigen op een reis terug in de tijd, naar een tijdperk waarin de kerk jong was en een tijd waarin de oude vaders de weg vrijmaakten in christelijke vroomheid, gebed en aanbidding. Hieronder staan tien gebeden van de vroege kerkvaders die ons een prachtig inzicht geven in hoe deze grote pioniers God benaderden in gebed en aanbidding. De korte fragmenten hieronder zijn van de eerste vijf eeuwen en stellen de moderne gelovige in staat om zich te verdiepen in dezelfde geest van gebed als de vaders voor hen deden, en om God te benaderen met gelijkgestemde nederigheid en eerbied.

Ik hoop dat je veel waarde vindt in het proeven van de smaak van deze rijke en krachtige gebeden en dat ze transformerend zijn voor je spirituele leven.

 

Gebed tot God de Vader – Heilige Clemens van Rome (1st eeuw -101 n.Chr.):

Wij smeken U, Meester, om onze helper en beschermer te zijn.

Red de getroffenen onder ons; ontferm U over de nederigen;

Verhef de gevallenen; verschijnen aan de behoeftigen; genees de goddelozen;

Herstel de zwervers van Uw volk;

Voed de hongerigen; onze gevangenen loskopen;

Verhef de zieken; troost de angsthazen.

Heilige Clemens van Rome, 1st eeuw-101 na Christus

 

Zingen voor de Vader – St. Ignatius van Antiochië (35-108 n.Chr.):

En jullie zijn allemaal gevormd tot één koor, om… zing samen Gods lied en prijs de vader met één stem door Jezus Christus, opdat hij, wanneer hij u hoort, mag beseffen van wat u zo goed hebt gedaan dat u van de leden van zijn Zoon bent.

St Ignatius van Antiochië, 35-108 na Christus

 

Gebed tot God de Vader – Heilige Irenaeus van Lyon (130-202 n.Chr.):

Ik doe een beroep op U, Heer, God van Abraham, God van Isaak, God van Jakob en Israël, U de Vader van onze Heer Jezus Christus. Oneindig barmhartig als U bent, is het Uw wil dat wij U leren kennen. Jullie hebben hemel en aarde gemaakt, Jullie heersen over alles wat is. Jij bent de ware, de enige God; er is geen andere god boven U.

Door onze Heer Jezus Christus… en de gaven van de Heilige Geest, geef dat allen die lezen wat ik hier heb geschreven U mogen kennen, omdat U alleen God bent; laat hen kracht uit U putten; behoed hen voor alle leer die ketters, ongodsdienstig of goddeloos is.

St Irenaeus van Lyon, 130-202 NA Christus

 

Gebed tot de Goddelijke Leraar – Heilige Clemens van Alexandrië (150-215):

jWees lief voor Uw kleine kinderen, Heer; dat is wat wij van U vragen als hun Leermeester, U de Vader, Israëls gids; Zoon, ja, maar Vader ook. Geef toe dat we door te doen wat U ons hebt opgedragen te doen, een trouwe gelijkenis met het Beeld kunnen bereiken en, voor zover mogelijk voor ons, in U een goede God en een milde Rechter kunnen vinden.

Mogen we allemaal leven in de vrede die van U komt. Mogen we naar Uw stad reizen, varend door de wateren van de zonde onaangetast door de golven, rustig meegevoerd door de Heilige Geest, Uw Wijsheid die alles te vertellen is. Dag en nacht tot de laatste dag van alles, moge onze lof u danken, onze dankzegging u prijzen: U die alleen zowel Vader als Zoon, Zoon en Vader bent, de Zoon die onze Leraar en onze Leraar is, samen met de Heilige Geest.

Heilige Clemens van Alexandrië, 150-215 na Christus

 

Gebed voor gemoedsrust – Origenes (184-253 n.Chr.):

jLaten we bidden dat Jezus over ons mag heersen en dat ons land in vrede mag zijn, d.w.z. dat ons lichaam vrij mag zijn van de aanvallen van vleselijke verlangens. Wanneer deze zijn opgehouden, zullen wij in staat zijn om te rusten, onder onze wijnstokken, onze vijgenbomen en onze olijven.

Vader, Zoon en Heilige Geest zullen ons beschermen als we rusten, onze gemoedsrust en lichaam eenmaal hersteld.

Eer aan God de eeuwige, tijdperk na tijdperk. Amen.

Origenes, 184-253 n.Chr.

 

Gebed voor vrede – Sint Cyprianus van Carthago (210-258 n.Chr.):

We smeken en smeken de God die de vijanden van de Kerk voor altijd provoceren en irriteren dat hij hun wilde harten zou temmen. Moge hun woede afnemen en de kalmte terugkeren in hun harten; moge hun verstand, vertroebeld door de duisternis die hun zonden voortbrengen, zich bekeren en het licht zien; mogen zij de gebeden van de bisschop zoeken en niet zijn bloed.

Sint-Cyprianus van Carthago, 210-258 na Christus

 

Gebed tot God de Heilige Drie-eenheid – Basilius de Grote (330-379 n.Chr.):

Terwijl ik uit mijn slaap opsta, dank ik U, o Heilige Drie-eenheid, want door Uw grote goedheid en geduld was U niet boos op mij, een nietsnut en zondaar, noch hebt U mij vernietigd in mijn zonden, maar hebt U Uw gebruikelijke liefde voor de mensen getoond, en toen ik in wanhoop was neergebogen, hebt U mij opgewekt om de ochtendwacht te houden en Uw macht te verheerlijken. En verlicht nu mijn geestesoog en open mijn mond om Uw woorden te bestuderen en Uw geboden te begrijpen en Uw wil te doen en voor U te zingen in oprechte aanbidding en Uw Allerheiligste Naam van Vader, Zoon en Heilige Geest te prijzen, nu en altijd, en tot in de eeuwen der eeuwen. Amen.

Basilius de Grote, 330-379 na Christus

 

Gebed tot God de Vader – St Macarius de Grote (300-391 n.Chr.):

O Eeuwige God en Koning van de hele schepping, die mij heeft gegeven om op dit uur te komen, vergeef mij de zonden die ik vandaag in gedachte, woord en daad heb begaan, en reinig, o Heer, mijn nederige ziel van alle bezoedeling van vlees en geest. En verleen mij, o Heer, om de slaap van deze nacht in vrede door te brengen, opdat ik, wanneer ik uit mijn bed opsta, Uw allerheiligste Naam al de dagen van mijn leven mag behagen en mijn vlees en de vleesloze vijanden die met mij oorlog voeren, zal overwinnen. En verlos mij, o Heere, van ijdele en lichtzinnige gedachten, en van kwade begeerten die mij verontreinigen. Want van U is het koninkrijk, de macht en de heerlijkheid van de Vader, Zoon en Heilige Geest, nu en altijd, en tot in de eeuwen der eeuwen. Amen.

St. Macarius de Grote, 300-391 na Christus

 

Gebed tot God de Vader – Sint Ambrosius van Milaan (337-397 n.Chr.) :

O Heer, Die ontfermt over allen, neem mijn zonden van mij weg

en ontsteek in mij genadig het vuur van Uw Heilige Geest.

Neem het hart van steen van mij weg

en geef mij een hart van vlees,

een hart om U lief te hebben en te aanbidden,

een hart om U te verlustigen,

om U te volgen en te genieten,

omwille van Christus.

St Ambrosius van Milaan, 337-397 AD

 

Smeekgebeden die overeenkomen met 24 uur van de dag – Johannes Chrysostomus (344-407 na Christus):

Dag

Heer, beroof mij niet van Uw hemelse vreugden. Heer, verlos mij van eeuwige kwellingen. Heer, als ik gezondigd heb in gedachten , woord of daad, vergeef me dan. Heer, verlos mij van alle onwetendheid, vergeetachtigheid, lafheid en stenige ongevoeligheid. Heer, verlos mij van elke verzoeking. Heer, verlicht mijn hart, welke kwade verlangens verduisterd zijn. Heer, ik als mens heb gezondigd, maar U bent de vrijgevige God, ontferm U over mij, de ziekte van mijn ziel kennende. Heer, zend Uw genade tot mijn hulp, opdat ik Uw heilige Naam mag verheerlijken. Heer Jezus Christus, schrijf mij Uw dienaar in het Boek des Levens en schenk mij een goed einde. O Heer, mijn God, ook al heb ik niets goeds gedaan in Uw ogen, maar verleen mij door Uw genade om een goed begin te maken. Heer, strooi in mijn hart de dauw van Uw genade. Heer van hemel en aarde gedenk mij, Uw zondige dienaar beschamend en onrein, in Uw Koninkrijk. Amen.

Nacht

O Heer, aanvaard mij in boetedoening. O Heer, laat mij niet. O Heer, leid mij niet in verzoeking. O Heer, geef mij goede gedachten. O Heer, verleen mij tranen en herinnering aan dood en medelijdenis. O Heer, geef mij de gedachte mijn zonden te belijden. O Heer, verleen mij nederigheid, kuisheid en gehoorzaamheid. O Heer, verleen mij geduld, moed en zachtmoedigheid. O Heer, plant in mij de wortel van alle zegeningen, de vrees voor U in mijn hart. O Heer, geef mij toe U lief te hebben met heel mijn verstand en ziel, en altijd Uw wil te doen. O Heer, bescherm mij tegen bepaalde mensen, en demonen, en passies, en tegen elk ander schadelijk ding. O Heer, U weet dat U handelt zoals U wilt; moge Uw wil ook in Mij zijn, een zondaar, voor altijd en  eeuwig. Amen.

Johannes Chrysostomus, 344-407 n.Chr.

God zegene U :

Marco

Bron : spirituallygrounded.wordpress.coms/
Vertaling : Kris Biesbroeck

 

De Zoon schenkt de schepping niet alleen door haar tot stand te roepen, maar als zij eenmaal tot stand is gekomen, houdt Hij haar ook door Zichzelf bij elkaar. Hij mengt Zich als het ware met die dingen die van nature geen eeuwig wezen hebben.

-Cyrillus van Alexandrië

Voor de Cappadociërs is vergoddelijking niet primair een oplossing voor de zondeval. Het is het juiste doel waarvoor de mensheid vanaf het eerste werd geschapen. De mensheid, als een icoon van God, wordt gemaakt om op te stijgen naar haar Archetype, door God levend gemaakt te worden en steeds meer god-achtig te worden voor alle eeuwigheid. De zondeval is niet het verlies van iets had, maar het stoppen van een beweging in God. Verlossing is niet in de eerste plaats gerechtelijke vrijspraak; het is de terugkeer naar onze deelname aan de goddelijke natuur die bij onze schepping is geïnitieerd. En het is deze deelname aan God die niet alleen de bestemming van de mensheid is, maar van de hele kosmos.

– Nathan Jacobs

Lees verder “Nathan Jacobs : Voor de Cappadociërs is vergoddelijking niet primair een oplossing voor de zondeval”

Eva was ongehoorzaam; want zij gehoorzaamde niet toen zij maagd was… omdat ze ongehoorzaam was geworden, werd zij tot doodsoorzaak gemaakt, zowel voor zichzelf als voor het hele menselijke ras… zo kwam het dat de knoop van Eva’s ongehoorzaamheid werd losgemaakt door de gehoorzaamheid van Maria. Want wat de maagd Eva door ongeloof vastbond, bevrijdde de Maagd Maria door het geloof.”

Heilige Ireneus van Lyon

De Heer komt in zielen die Hem zoeken, in het diepst van de hart-hel, en daar legt Hij Zijn gebod op de dood, zeggende: “Breng de gevangen zielen naar buiten die Mij zoeken, die Gij met geweld opsluit.” Zo breekt Hij door de zware stenen die op de ziel liggen, opent hij de graven, wekt Hij de man op die inderdaad dood is, haalt hij de gevangen ziel uit de donkere gevangenis.

St. Macarius de Grote

Placide Deseille

De verloren zoon

Terugkeer uit ballingschap

Op deze zondag van voorbereiding op de veertigdagentijd horen we de gelijkenis van het verloren kind (Lc 15,11-32). Door de hymnografie van vandaag, gevuld met herinneringen aan deze gelijkenis, openbaart de tijd van bekering zich aan ons als de terugkeer van de mens uit ballingschap. De verloren zoon, zo wordt ons verteld, vertrok naar een ver land en verdween daar met alles wat hij bezat. “Een ver land” is de enige definitie van onze menselijke conditie die we moeten aannemen en ons eigen moeten maken, wanneer we naar God toe beginnen te lopen. De man die deze ervaring nooit heeft gehad, al was het maar heel kort, die nooit het gevoel heeft gehad dat hij van God en uit het echte leven is verbannen, zal nooit begrijpen wat het christendom is.
En hij die volmaakt “thuis” is in deze wereld en in het leven van deze wereld, die nooit gekwetst is door het nostalgische verlangen naar een andere werkelijkheid, zal nooit begrijpen wat bekering is.
Vaak wordt bekering eenvoudigweg geïdentificeerd met een koude en objectieve opsomming van zonden en overtredingen, met een schuldbekentenis voor een juridische aanklacht. Bekentenis en absolutie worden beschouwd als handelingen van juridische aard. Maar we verwaarlozen een essentieel iets, zonder welke noch belijdenis noch absolutie enige echte betekenis of kracht hebben. En dit is precies het gevoel van verbannen te zijn van God, verbannen van de vreugde van gemeenschap met Hem en weg van het ware Leven dat door God is geschapen en gegeven. Het is gemakkelijk om te bekennen dat ik niet vastte op de voorgeschreven dagen, dat ik mijn gebeden vergat of dat ik boos werd. Het is iets heel anders om plotseling te beseffen dat ik mijn geestelijke schoonheid heb bezoedeld en verloren, dat ik heel ver van mijn ware thuis ben, van mijn echte leven, en dat in het weefsel van mijn bestaan iets kostbaars en zuivers onherstelbaar is gebroken. Maar dit, en dat alleen, is berouw, en daarom is het ook een diep verlangen om terug te keren naar wat men nog heeft, om terug te keren, om het verloren “thuis” te vinden.
Ik heb van God prachtige rijkdommen ontvangen: in de eerste plaats het leven en de mogelijkheid om ervan te genieten, om er betekenis aan te geven, om het te vullen met liefde en kennis; dan, bij de doop: het nieuwe Leven van Christus zelf, de gave van de Heilige Geest, de vrede en vreugde van het eeuwige Koninkrijk.

Fragment uit de homilie van vader Placide Deseille in het klooster van Sint Antonius de Grote

Aan de oevers van de rivieren van Babylon

(De video is in het frans)

Open Uw armen om mij nu als Vader te omhelzen, – mij ook als de Verloren Zoon te aanvaarden, – opdat ik U met dankzegging mag verheerlijken – zeer barmhartige Heer.

Verhaal van de verloren zoon verteld voor kinderen (met dank aan Hadrian Liem)

 

“Een ware christen gedraagt zich in dit leven zodat het een voorbereiding op de toekomst kan zijn en niet alleen een leven hier beneden. In zijn daden denkt hij niet wat hier van hem gezegd zal worden, maar aan wat daar in de hemel gezegd zal worden; hij vertegenwoordigt voor zichzelf dat hij altijd in de tegenwoordigheid van God, van de engelen en alle heiligen is, en herinnert zich dat zij op een dag zullen getuigen van zijn gedachten, woorden en daden.

Heilige Johannes  van Kronstadt

‎Geboren als zoon,‎
‎voortgebracht als een lam,‎
‎geofferd als een schaap,‎
‎begraven als een man,‎
‎hij stond op uit de dood als een God,‎
‎want hij was van nature God en mens.‎
‎Hij is alle dingen:‎
‎hij oordeelt, en zo is hij Wet;‎
‎hij onderwijst, en zo is hij Wijsheid;‎
‎hij redt, en zo is hij Genade;‎
‎hij verwekt, en zo is hij Vader;‎
‎hij is verwekt, en zo is hij Zoon;‎
‎hij lijdt, en zo is hij Offer;‎
‎hij is begraven, en zo is hij mens;‎
‎hij staat weer op, en zo is hij God.‎
‎Dit is Jezus Christus,‎
‎aan wie heerlijkheid behoort voor alle leeftijden.‎
‎

– gebed door Sint Melito‎ van Sardes

Orthodox‎‎ ‎‎zijn‎‎ ‎‎ ‎‎betekent‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎de‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎Godmens Christus‎‎ ‎‎voortdurend‎‎ ‎‎in‎‎ ‎‎je‎‎ ‎‎ziel‎‎ hebben, in Hem leven, ‎‎in‎‎ ‎‎Hem‎‎ ‎‎denken‎‎, ‎‎in‎‎ ‎‎Hem‎‎ ‎‎voelen‎‎, ‎‎in‎‎ ‎‎Hem‎‎ ‎‎handelen‎‎.‎‎

( Met andere woorden, ‎‎orthodox‎‎ zijn‎ ‎betekent een Christusdrager en een Geestdrager zijn.‎)

Heilige Justin Popovich

Nu, deze vereniging met de verlichtingen – wat is het, zo niet een visioen? De stralen zijn bijgevolg zichtbaar voor hen die het waardig zijn, hoewel de goddelijke essentie absoluut onzichtbaar is, en deze niet-oorspronkelijke en eindeloze stralen zijn een licht zonder begin of einde. Er bestaat dus een eeuwig licht, anders dan de goddelijke essentie; het is zelf geen essentie – verre van dat! – maar een energie van het Superessentiële. Dit licht zonder begin of einde is noch waarneembaar noch begrijpelijk in de eigenlijke zin. Het is geestelijk en goddelijk, onderscheiden van alle schepselen in zijn transcendentie; en wat niet zinnig of begrijpelijk is, valt niet binnen de reikwijdte van de zintuigenals zodanig, noch van het op zichzelf beschouwde intellectuele vermogen.

Dit spirituele licht is dus niet alleen het object van visie, maar het is ook de kracht waarmee we zien; het is noch een gevoel, noch een intellect, maar is een spirituele kracht, onderscheiden van alle geschapen cognitieve vermogens in zijn transcendentie, en door genade aanwezig gemaakt in rationele
naturen die zijn gezuiverd.

St. Gregorius Palamas De triades

De Kerk wordt katholiek genoemd omdat ze over de hele wereld verspreid is; en ook omdat ze universeel en volledig alle doctrines onderwijst die we zouden moeten kennen over dingen die zichtbaar en onzichtbaar, hemels en aards zijn; en ook omdat ze de hele mensheid kennis laat maken met de juiste aanbidding, of ze nu heersers zijn of geregeerd, geleerd of afgeleerd; en in wezen omdat het universeel allerlei zonden behandelt en geneest die door ziel en lichaam zijn begaan, en in zichzelf elke denkbare deugd bezit, of het nu in daden of woorden is, of spirituele gaven van welke aard dan ook.

-Cyrillus van Jeruzalem

H. Hilarius (ca. 315-367)
bisschop van Poitiers
De Drie-eenheid, I, 37-38

“Begrijpt en verstaat u het dan nog niet? Is uw geest dan zo verblind?”

De Drie-eenheid, I, 37-38
“Begrijpt en verstaat u het dan nog niet? Is uw geest dan zo verblind?”de uitdrukking; vestig ons geloof in de waarheid. Maak dat we kunnen zeggen wat we geloven.
God, Almachtige Vader, aan U wil ik de belangrijkste bezigheden in mijn leven wijden. Dat alles in mij, mijn woorden en mijn gedachten, over U spreekt. (…) Wij zijn ons bewust van onze armoede en we vragen aan U wat wij missen; wij zullen met onvermoeibare ijver de woorden van uw profeten en apostelen doorgronden, wij zullen aan alle deuren kloppen die voor onze intelligentie gesloten zijn.
Maar het is aan U om de vraag te verhoren, om ons toe te kennen wat wij zoeken, en om de gesloten deur te openen (Lc 11,9). Want wij leven in een soort verdoving, door de gevoelloosheid van onze natuur en de zwakheid van onze geest, die als gevolg van een onontkoombare onwetendheid, ons verhindert om uw mysteriën te begrijpen.
Gelukkig versterkt de studie van uw leer onze waarneming van de goddelijke waarheid, en de gehoorzaamheid van het geloof heft ons op boven onze oppervlakkige menselijke gedachten. Wij hopen dus dat U het begin van deze moeilijke onderneming aanzet, dat U de vooruitgang van onze stappen bevestigt en dat U ons zult roepen om deel te nemen aan de Geest, die uw profeten en apostelen heeft gegidst. Wij willen hun woorden begrijpen in de betekenis waarin ze uitgesproken zijn en exacte termen gebruiken om trouw weer te geven wat zij uitgesproken hebben. (…) Schenk ons dus de exacte betekenis van de woorden, het licht voor onze intelligentie, de schoonheid van de drie-eenheid.

Bron : Evzo.org

H. Johannes Cassianus (rond 360-435)
stichter van een monasterium te Marseille
Over de geestelijke kennis. X.XIII ; SC 54 (Conferenties VIII-XVII

Het gezuiverde vat van ons hart

Indien u tot de ware kennis der Schriften wilt komen, haast u dan een onwankelbare nederigheid van hart te verwerven. Het is dit, dat u niet tot de kennis die opblaast, zal leiden, maar tot die welke verlicht, door de voltooiing van de naastenliefde. Het is onmogelijk voor de ziel die niet rein is om de gave van geestelijke kennis te verkrijgen. (…)
Hij, van wie de ziel niet rein is, kan geen geestelijke kennis verwerven, hoe ijverig hij ook leest. Men vertrouwt een parfum van goede kwaliteit, een voortreffelijke honing, een kostbare drank niet toe aan een bedorven en verdorven vat. Het vat dat gevuld is met weerzinwekkende geuren zal gemakkelijker het meest welriekende parfum besmetten, dan dat het er zelf enige zoetheid of genot van zal ontvangen; want wat zuiver is, bederft sneller dan dat wat bedorven is, gezuiverd wordt. Zo ook het vat van ons hart. Tenzij het eerst geheel gezuiverd is van de smerige besmetting van ondeugden, zal het niet verdienen om die geur van zegen te ontvangen waarvan de profeet spreekt: “Zoals de kostbare olie, die, op het hoofd gegoten, op de baard van Aäron vloeit en nederdaalt op de zoom van zijn kleed” (Ps.133,2); evenmin zal hij de geestelijke kennis of de woorden van de Schrift, “die zoeter zijn dan honing en de honingraat vol honig” (Ps.19, 11), zonder vervuiling bewaren.
“Want wat heeft gerechtigheid te maken met ongerechtigheid? Welke maatschappij van licht met duisternis? Welke overeenkomst tussen Christus en Belial? (2 Kor 6:14-15)

Bron : Evzo.org