Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
“Laat de mond ook vasten van schandelijke toespraken en leuningen.
Want wat heeft het eraan als we ons onthouden van vis en gevogelte
en toch onze broeders en zusters bijten en verslinden?
De boze spreker eet het vlees van zijn broer
en bijt in het lichaam van zijn naaste!”
Johannes Chrysostomos
“Verheug u niet alleen in tijden van vrede in het Kruis,
behoud hetzelfde geloof in tijden van vervolging.
Wees geen vriend van Jezus in tijden van vrede alleen,
om vervolgens Zijn vijand te worden in tijden van oorlog.
U ontvangt nu vergeving voor uw zonden
en de geestelijke gaven die rijkelijk door uw Koning zijn geschonken, dus
wanneer de oorlog uitbreekt, vecht dan dapper voor uw Koning.
St.Augustinus
De veertigdagentijd is de “Aanvaardbare Tijd” voor meer Ernstige Christelijke Praktijk Zie, Zeer Geliefde, de heilige dagen naderen, de aanvaardbare tijd, waarvan geschreven staat: Zie, nu is de aanvaardbare tijd; zie, nu is de dag van de zaligheid. En dus moet je serieuzer zijn in gebed en in het geven van aalmoezen, in vasten en in waken. Wie tot nu toe aalmoezen heeft gegeven, laat hem in deze dagen meer geven; want zoals water een vlammend vuur dooft, zo vernietigt het aalmoezen geven de zonden. Wie tot nu toe vastte en bad, laat hem vasten en nog meer bidden: want er zijn bepaalde zonden die niet uitgeworpen worden, behalve door gebed en vasten.
St. Ambrosius, Preek over “De aanvaardbare tijd”, ~370 AD
.. elk interval van vervreemding dat we tussen onszelf en God fabriceren – zonde, onwetendheid, dood zelf – wordt altijd al in hem overschreden: God is altijd oneindig veel verder gegaan in zijn eigen wezen als de God van zelfuitstortende naastenliefde dan we ons kunnen wagen in onze pogingen om aan hem te ontsnappen, en onze meest afschuwelijke zonde is als niets voor de afgrond van goddelijke liefde. En zoals het Woord deze trinitaire onoverbrugbaarheid in zijn eeuwige natuur bezit, en zo God niet kan veranderen of lijden, kan hij als mens alle dingen lijden, elke wond dragen – sterker nog, die vollediger dragen dan enig ander, in absolute diepte – niet als toorn of nederlaag, maar als een daad van reddende liefde: als Pasen. En terwijl Gods eeuwige uitstorting, die voor hem een leven van oneindige vreugde is, door de intervallen van onze vervreemding van God aan te nemen, nu voor ons verschijnt onder de vorm van tragische pijn en verlies, is de vreugde de oorspronkelijke en ultieme waarheid van wie hij is, grenzeloos is en niet kan worden onderbroken – en overwint zo al ons verdriet; hij is al hoger dan de gewelfde hemelen van de goden en lager dan de meest afgrondelijke diepten van de hel – als gelukzaligheid, als liefde: onze verlatenheid van God, en de verlatenheid van de Zoon en van elke ziel in de dood, wordt altijd al overtroffen door de pure overgave waarmee de Vader zijn wezen verwekt en uitademt. En de verschrikkelijke afstand van Christus’ kreet van menselijk verval, wanhoop en volkomen godverlatenheid – “Mijn God, mijn God, waarom hebt gij mij verlaten?” – is ingesloten in en overwonnen door de steeds grotere afstand en altijd onverbrekelijke eenheid van Gods drie-enige liefde: “Vader, in uw handen beveel ik mijn geest.”
– David Bentley Hart
David Bentley Hart (Maryland, 1965) is een Amerikaans filosoof en oosters-orthodox theoloog.
DE SLANG AAN DE PAAL WAS EEN TYPE VAN HET KRUIS
Nogmaals, in het geval van Mozes, daarom deed hij dat op dat moment in het bijzonder, toen Jozua tegen Amalek vocht, bidden in een zittende houding met uitgestrekte handen, terwijl het in zo’n conflict zeker meer schijnbaar zou zijn geweest om de knie te hebben gebogen, en sloeg de borst, en op het gezicht op de grond gevallen te zijn, en in zo’n neerbuigend gebed te hebben gedaan? Daarom, maar omdat in een strijd die werd gestreden in de naam van die Heer die op een dag tegen de duivel zou vechten, de vorm nodig was van datzelfde kruis waardoor Jezus de overwinning zou behalen? Waarom deed dezelfde Mozes, nadat hij de gelijkenis van alles had verboden, opnieuw de gouden slang op de paal; en terwijl het daar hing, stel het dan voor als een object om naar te kijken voor een remedie? Was hij hier niet ook van plan de kracht van het kruis van onze Heer te tonen, waardoor die oude slang de duivel werd overwonnen – waardoor ook aan ieder mens die door geestelijke slangen gebeten was, maar die zich toch met een oog van geloof tot hem wendde, een genezing van de beet van de zonde en gezondheid voor altijd werd verkondigd?
Tertullianus, Tegen Marcion, bk 3 ch 18, ~208 AD
HIJ DIE DE VASTEN VERLAAT, MIST HET PAASFEEST
We beginnen het vasten van veertig dagen op de zesde dag van Pamenoth (maart); en als we daar goed doorheen zijn gegaan , met vasten en gebeden, kunnen we misschien de heilige dag bereiken. Want hij die verzuimt het veertig dagen vasten in acht te nemen, als iemand die overhaast en onrein heilige dingen betreedt, kan het paasfeest niet vieren. Laten we elkaar verder gedenken en elkaar stimuleren om niet nalatig te zijn, en vooral dat we die dagen moeten vasten, zodat het vasten ons achtereenvolgens kan ontvangen en we het feest terecht kunnen beëindigen.
St. Athanasius, Brief 19: Pasen 347, ~ 347 AD
Daarom, O Lieve Vrouwe, deel edelmoedig uw barmhartigheid en uw genaden met al uw volk, uw erfenis. Red ons van de verschrikkingen die ons omringen. Zie hoeveel gevaren van allerlei aard ons teisteren, van onze eigen mensen en van vreemden, van binnenuit en van buitenaf. Door jouw kracht draait alles ten goede. Breng wederzijdse rust tussen medeburgers thuis en verjaag degenen die als wilde beesten van buitenaf aanvallen. Schenk uw hulp en genezing aan ons om onze passies tegen te gaan en geef onze ziel en lichaam overvloedige genade die voldoende is voor elke behoefte. En als we niet in staat zijn om het te bevatten, onze capaciteit te vergroten en ons meer te geven, gered en gesterkt door uw genade, kunnen we het pre-eeuwige Woord verheerlijken, Dat vlees van u nam omwille van ons, samen met Zijn Vader zonder begin en de levengevende Geest, nu en voor altijd en tot oneindige eeuwigheid. Amen.
Gebed tot de Moeder Gods op haar ontslaping door St Gregorius Palamas
WIJ MOETEN MET ALLE EERBIED , BROEDERS, DE HEILIGE DAGEN VAN DE VASTEN ACCEPTEREN, EN NIET MORREN VANWEGE DE LENGTE VAN HET SEIZOEN; WANT HOE LANGER DE DAGEN VAN ONS VASTEN, HOE INTENSER ONZE VERGEVING WORDT; HOE LANGER ONZE ZELFVERLOOCHENING, HOE GROTER DE PRIJS DIE BETAALD WORDT VOOR DE REDDING VAN ONZE ZIEL; HOE ERNSTIGER DE BEHANDELING VAN ONZE WONDEN, HOE ZEKERDER DE GENEZING VAN ONZE OVERTREDINGEN. WANT GOD, DIE DE GENEESHEER VAN ONZE ZIEL IS, HEEFT EEN GESCHIKTE TIJD INGESTELD; VOLDOENDE VOOR DE RECHTVAARDIGEN OM HERSTELBETALINGEN TE DOEN, EN VOOR ZONDAARS OM GENADE TE VRAGEN; DE EEN BIDT OM VREDE, DE ANDER SMEEKT OM VERGIFFENIS.
St. Maximus van Turijn, Preek over “De tijd van de vastentijd, ~385 AD
Augustinus
DE VASTENTIJD IS EEN TIJD VAN INKEER, BARMHARTIGHEID EN VREDE
HEILIG EN HEILZAAM
DAAROM IS DE TIJD VAN
VASTEN EEN TIJD, WAARIN DE RECHTER WORDT
BEWOGEN TOT BARMHARTIGHEID, DE
ZONDAAR TOT BEROUW, EN
DE RECHTVAARDIGE TOT VREDE. WANT IN
DEZE DAGEN IS DE GODHEID
GENADIGER , DE ZONDAAR OM BEROUW TE TONEN, EN
GENADE TE VERDIENEN. ALLE DINGEN ZIJN
NU VOORBEREID: DE HEMEL OM
TE VERGEVEN, DE ZONDAAR OM TE BEKENNEN, DE
TONG OM TE PLEITEN.
St. Maximus van Turijn, Preek over “De Veertigdagentijd”; ~385 AD
(Over de marteldood van Justinus)
Zegen mijn vijanden O Heer. Zelfs ik zegen hen en vervloek ze niet. Vijanden hebben mij meer in Uw omhelzing gedreven dan vrienden. Vrienden hebben me aan de aarde gebonden, vijanden hebben me van de aarde losgemaakt en hebben al mijn verzuchtingen in de wereld vernietigd . Vijanden hebben van mij een vreemdeling gemaakt in wereldse rijken en een vreemde bewoner van de wereld. Net zoals een opgejaagd dier een veiliger onderkomen vindt dan een niet-gejaagd dier, zo heb ik, vervolgd door vijanden, het veiligste heiligdom gevonden, nadat ik me onder Uw tabernakel heb genesteld, waar noch vrienden noch vijanden mijn ziel kunnen doden. .. Waarlijk, vijanden hebben mij losgesneden van de wereld en hebben mijn handen uitgestrekt tot aan de zoom van Uw kleed. … Vijanden hebben me geleerd te weten wat bijna niemand weet, dat een mens geen vijanden in de wereld heeft behalve zichzelf. Men haat zijn vijanden alleen als hij niet beseft dat het geen vijanden zijn, maar wrede vrienden. Het is echt moeilijk voor mij om te zeggen wie mij meer goed heeft gedaan en wie mij meer kwaad heeft gedaan in de wereld: vrienden of vijanden. Zegen daarom, o Heer, zowel mijn vrienden als mijn vijanden.
Nikolaj Velimirovic
DEEL 2
j2. “Over de ontwikkeling van opdringerige gedachten”
Opdringerige gedachten [logismoi] zijn de eerste suggesties die zich ontwikkelen tot een zonde en passie, daarom hecht een asceet er veel belang aan om geen opdringerige gedachten te ontwikkelen.
“De eerste fase [van opdringerige gedachten] is wanneer een spirituele invloed van buitenaf nadert, die om te beginnen vrij vaag en vormeloos kan zijn. De beginfase in de vorming is de verschijning op het gebied van de innerlijke visie van de mens op een beeld – en omdat dit niet afhankelijk is van iemands wil, wordt het niet als een zonde beschouwd. Beelden lijken in sommige gevallen een zichtbare vorm aan te nemen, terwijl andere meestal producten van de geest zijn, maar vaker is het een combinatie van de twee. Omdat zichtbare beelden ook een of andere gedachte genereren, bestempelen asceten alle beelden als ‘opdringerige gedachten’ [logismoi]. De mens die niet in de ban is van de hartstochten kan de kracht van een opdringerige gedachte herkennen en toch volledig vrij blijven van de kracht ervan. Maar als er een ‘plaats’ is in één – een geschikte grond voor de ontwikkeling van de opdringerige gedachte, zal de gedachte ernaar streven bezit te nemen van iemands psychische wezen – van het hart, de ziel. Het bereikt dit omdat het een gevoel oproept van de vreugde die door een of andere passie wordt geboden. De verrukking figureert ‘verleiding’. Maar zelfs het vluchtige genot, hoewel het getuigt van de onvolmaaktheid van de mens, moet nog niet als zonde worden beschouwd. Het is slechts een ‘voorstel’ voor de zonde.
De verdere ontwikkeling van een zondige opdringerige gedachte kan ruwweg als volgt worden weergegeven: de geest wordt aangetrokken door de verrukking die door de passie moet worden geboden, en dit is een uiterst belangrijk en cruciaal moment omdat de versmelting van geest met verleidelijke ideeën een vruchtbare bodem voor passie biedt. Als de geest zich niet door een oefening van de wil losrukt van de gesuggereerde geneugten, maar er bij blijft stilstaan, zal hij zich aangenaam aangetrokken voelen, dan betrokken en uiteindelijk positief berustend. Daarna kan het steeds toenemende genot in de passie bezit nemen van – gevangen maken – geest en wil. Ten slotte is dehele kracht van degene die tot slaaf is gemaakt door passie gericht op een min of meer vastberaden actualisatie van de zonde, als er geen belemmeringen van buitenaf zijn of, waar die er zijn, op het zoeken naar manieren om ze te omzeilen. Een dergelijke gevangenschap kan slechts één keer gebeuren en nooit terugkeren als het tot stand was gekomen vanwege de onervarenheid van iemand die betrokken was bij de ascetische strijd. Maar als de betovering zich herhaalt, wordt passie een tweede natuur en dan staan alle natuurkrachten van de mens ten dienste.” Men observeert hier de subtiele analyse die plaatsvindt in de ontwikkeling van opdringerige gedachten in combinatie met beelden, de verbeelding, het plezier, de geest, sympathie, instemming, en deze analyse toont een ervaren man in deze subtiele interne strijd, een groot ascetisch theoloog. Omdat dit de ontwikkeling is van een opdringerige gedachte die zonde en passie wordt, moet de asceet het onder ogen zien in het stadium dat hij deze ontwikkelingskoers gaat begrijpen. Om zonde te vermijden “is het essentieel om de geest in gebed in het hart te blijven”. “Door de deuren van zijn hart te sluiten, zijn geest op wacht te stellen als een schildwacht, niet gehinderd door verbeelding en cogitatie maar gewapend met gebed en de Naam van Jezus Christus, begint de ascetische strijder aan de strijd tegen alle invloeden van buitenaf, alle gedachten van buitenaf. Dit is de essentie van mentale waakzaamheid. Het doel is om de passies te bestrijden.” Deze analyse toont niet alleen de kennis van de ontwikkeling van opdringerige gedachten, maar ook de kennis van de behandeling ervan.
Lees verder “De mystieke reis van de christen, door de woestijn (Deel 2)”
H. Nerses Snorhali (1102-1173), Armeens patriarch
Jezus, enige Zoon van de Vader, § 749-758 ; SC 203
“Mijn bloed is waarlijk drank”
Nadat U de woorden van het Evangelie hebt vervuld,
En uw geest aan de Vader hebt teruggegeven,
Toen de soldaat U doorstak met een lans
Sprong een bron op uit uw heilige zijde (Joh 19,34)
Water om zich te wassen bij de doop in de heilige fontein;
Bloed om te drinken in het heilige mysterie van de eucharistie,
veroorzaakt door de verwonding van haar die geboren is uit de zijde van Adam (Gn 2,21),
waardoor de eerste mens heeft gezondigd.
Ik ben samengesteld uit vlees dat gemerkt is door de oerzonde
En met bloed dat vermengd is met stof (Gn 2,7),
U hebt me gewassen met dauw uit uw zijde,
En daarna ben ik terug in de zonde gevallen.
Sta niet toe dat ik er in blijf
Maar was me opnieuw;
En als u me die genade niet geeft,
Dat mijn zonde tenminste door mijn tranen wordt afgespoeld.
Open mijn mond bij de stroom
van het heilige bloed dat uit uw zijde stroomt
Als een kind aan de borst
die de borst van zijn moeder naar zich toetrekt.
Opdat ik de vreugde drink
En jubel in de heilige Geest
En dat de smaak van die beker heerlijk wordt
door de zuivere liefde van de ongemengde wijn…
U bent het eeuwige nu van de kortstondige mens
U smeek ik zoals nu,
U, gever van geschenken aan de schepselen,
Sterfelijk en onsterfelijk
Schenk mij uw persoon als genadegave
U, die aan allen het leven uitdeelt.
Bron : Evzo.org
Christus zei: “Ik ben de weg.” Als Hij de Weg is, moeten we
Hem niet formeel volgen, van buitenaf, maar door de innerlijke ervaring. Laten we niet vergeten dat hij op Golgothaen in Getsemane tegen iedereen vocht; Alleen.
St Sofronie Saharov
VOEG AAN HET VASTEN OOK SPIRITUELE ONTWIKKELING TOE: ZODAT WE IN DEZE VASTENTIJD NIET TEVREDEN MOGEN ZIJN MET ALLEEN DIT DOEL, DAT WE ONTHOUDING VAN VOEDSEL ALLEEN WENSELIJK MOETEN VINDEN. WANT HET IS NIET GENOEG DAT DE SUBSTANTIE VAN ONS VLEES VERMINDERD WORDT, ALS DE KRACHT VAN DE ZIEL NIET OOK ONTWIKKELD WORDT. WANNEER DE UITERLIJKE MENS ENIGSZINS INGETOGEN IS, LAAT DE INNERLIJKE MENS DAN ENIGSZINS VERFRIST ZIJN; EN WANNEER LICHAMELIJKE OVERDAAD AAN ONS VLEES WORDT ONTZEGD, LAAT ONZE GEEST DAN WORDEN VERSTERKT DOOR GEESTELIJKE GENEUGTEN. LAAT IEDERE CHRISTEN ZICHZELF ONDER DE LOEP NEMEN EN ERNSTIG IN ZIJN DIEPSTE HART ZOEKEN: LAAT HEM ZIEN DAT DAAR GEEN TWEEDRACHT KLEEFT, GEEN VERKEERD VERLANGEN WORDT GEKOESTERD. LAAT KUISHEID INCONTINENTIE VER WEG DRIJVEN; LAAT HET LICHT VAN DE WAARHEID DE SCHAKERINGEN VAN MISLEIDING VERDRIJVEN; LAAT DE ZWELLINGEN VAN TROTS AFNEMEN; LAAT TOORN ZICH OVERGEVEN AAN DE REDE; LAAT DE PIJLEN VAN MISHANDELING VERBRIJZELD WORDEN, EN HET GETJILP VAN DE TONG WORDEN GESPIERD; LAAT WRAAKGEDACHTEN DOOR DE MAND VALLEN EN VERWONDINGEN WORDEN OVERGEGEVEN AAN VERGETELHEID.
St. Leo de Grote, Preek 39″ Over de veertigdagentijd /, ~450 ad
Vermijd vooral leugens, alle leugens, vooral de leugen tegen jezelf. Houd je eigen leugen in de gaten en onderzoek het elk uur, elke minuut. En vermijd minachting, zowel van anderen als van jezelf: wat je in jezelf slecht lijkt, wordt gezuiverd door het feit dat je het in jezelf hebt opgemerkt. En vermijd angst, hoewel angst gewoon het gevolg is van elke leugen. Wees nooit bang voor je eigen zwakzinnigheid in het bereiken van liefde, en wees ondertussen niet eens erg bang voor je eigen slechte daden.
Dostoevsky,
(”De gebroeders Karamazov”
“ Vasten is het voedsel van de ziel. Net zoals fysiek voedsel sterker wordt, zo maakt vasten de ziel sterker en geeft het beweegbare vleugels, tilt het op en doet het nadenken over hemelse dingen”
Johannes Chrysostomos
christelijkeinformatiebron 