Goed, ja, heel goed, zijn alle werken van onze God en Verlosser – alles wat het oog ziet en de geest waarneemt, alles wat de rede interpreteert en hanteert, alles wat het intellect begrijpt en de menselijke natuur begrijpt. Want welke rijkere schoonheid kan er zijn dan die van de cirkel van de hemel? En welke vorm van meer bloeiende eerlijkheid dan die van het aardoppervlak? En wat is er sneller in het parcours dan de strijdwagen van de zon? En welke sierlijkere auto dan de maanbol? En wat werkt er wonderbaarlijker dan het compacte mozaïek van de sterren? En wat is er productiever van de voorraden dan de seizoensgebonden winden? En wat is een meer vlekkeloze spiegel dan het daglicht? En welk schepsel is voortreffelijker dan de mens? Heel goed zijn dus alle werken van onze God en Verlosser.

Hyppolitus van Rome – Verhandeling over de Heilige Theofanie, Para 1, ~215 AD

“Uw Zoon is de Heerser van Allen en de Rechtvaardige Rechter” Zoals de Psalmist zegt: “Want U, o Heer, zult de rechtvaardigen zegenen; met gunst zult U hen omringen als met een schild.” U hebt onze enige Koning, lieve Moeder van God en gewaardeerde Soevereine Dame gebaard. U presenteert Hem aan ons die onwaardig zijn en wij vragen daarom dat u ons het goddelijke heilsplan waardig maakt door ons nederig van hart te maken. Mogen we de rest van onze dagen met gunst omringd zijn en zeggen: Alleluia.”

“De Al-goede God, mijn goede kind, doet niets wat niet ten goede komt aan onze ziel. Of het nu een ziekte of een verleiding is, wat Hij ons ook laat overkomen, Hij doet het voor ons welzijn. Vaak mopperen we, worden we verontwaardigd en doen we veel slechte dingen. Terwijl Hij, uit Zijn grote liefde, alleen het beste met onze ziel voor heeft. Want Hij weet dat we hier tijdelijk zijn en dat alles spoedig voorbij zal gaan. Wanneer deze ballingschap van ons eindigt en de ware ogen van onze ziel opengaan, dan zullen we Hem dankbaar danken voor alles.”

Heilige Jozef de Hesychast

Het mysterie van de incarnatie van het Woord bevat in zichzelf de betekenis van alle symbolen en alle raadsels van de Schrift, evenals de verborgen betekenis van elke verstandige en begrijpelijke schepping. Hij die het mysterie van het kruis en het graf kent, kent ook de essentiële principes van alle dingen – en wie nog verder doordringt en zichzelf ingewijd ziet in het mysterie van de opstanding, vreest het einde waarvoor God alle dingen vanaf het begin heeft geschapen.

Maximus de Belijder

‎VUUR ZAL NIET IN BRAND VLIEGEN MET NAT HOUT, EN DE VURIGHEID VOOR GOD ZAL NIET ONTSTOKEN WORDEN IN EEN HART DAT VAN GEMAK HOUDT

– ST ABBA ISAAC DE SYRIËR‎

Wij geloven dat we met woordenveel kunnen doen. Maar als we mensen willen helpen, levert dat vaak meer vruchten op als we met God samenwerken en Hem een ​​manier laten vinden om tot hun hart te spreken.

Archimandriet ZAHARIA ZAHAROU 

‎Roep in tijden van ellende onophoudelijk de barmhartige God aan in gebed. Het onophoudelijk aanroepen van de naam van God in gebed is een behandeling voor de ziel die niet alleen de passies doodt, maar zelfs hun werking.‎ Als een arts het noodzakelijke medicijn vindt, en het werkt op zo’n manier dat de zieke persoon niet begrijpt, op precies dezelfde manier als de naam van God, wanneer je het aanroept, doodt alle passies, hoewel we niet weten hoe dit gebeurt. ‎
‎

‎‎- St. Barsanuphius de Grote, Instructies, 421‎

Lijden draagt zoveel vrucht dat als we een beetje wijzer waren , we niet “van het kruis zouden willen afkomen”

– St Sophrony van Essex

 In de tijd van de dood, wanneer het hart vreselijke pijn ervaart, dan valt al onze theoretische kennis uit elkaar en zou het gebed verdwijnen, dus het is noodzakelijk om vele jaren te blijven bidden, dan zal het gebed EEN DEEL VAN ONZE NATUUR worden.

(St.Sophrony van Essex)

Laat uw woorden inzicht en zelfbewustzijn combineren, zodat de vredelievende goddelijke Logos zich niet hoeft te schamen om Zich erin te verankeren vanwege hun onbezonnenheid en gebrek aan terughoudendheid.

Ilias de Presbyter De Philokalia – Deel III

Dat wat aan Mozes in de bush geopenbaard werd, zien we hier volbracht op een vreemde wijze. De Maagd droeg Vuur in zich, maar werd niet verteerd, toen zij de Weldoener baarde die ons licht brengt.

-Johannes van Damascus

Het leven gaat natuurlijk voorbij
aan het feit dat je weet waar men gaat,

door een richting te hebben
en te begrijpen wat we doen.

Het is echter soms mooi
om niet te proberen
te weten waar je heen gaat

of te begrijpen wat je doet.
Door op
te houden altijd te willen weten,

 begint men
te zien en te horen.

Bertrand Vergely

Heilige Sophrony van Essex –

Redding en verlies liggen in de vrijheid van de mens

Mijn ziel kan niet in het reine komen met de gedachte dat iemand eeuwig zal vergaan…

De vrijheid van de mens en de redding of het verlies van de ziel. De heilige Vaders zeggen dat God de mens zou kunnen scheppen zonder zijn synergie, maar om hem te redden zonder de instemming en synergie van de mens zelf is onmogelijk. God wil dat iedereen gered wordt, en we moeten nadenken over de redding van allen en voor iedereen bidden
Heilige Sophrony van Essex

Twee monniken spraken over verlossing.
Een van hen zei: – Mijn ziel kan niet in het reine komen met de gedachte dat iemand eeuwig zal vergaan. Ik denk dat de Heer een manier zal vinden om hen allemaal te redden.

De ander antwoordde:

De heilige Vaders zeggen dat God de mens zou kunnen scheppen zonder zijn synergie, maar om hem te redden zonder de instemming en synergie van de mens zelf is onmogelijk. Redding en verlies liggen in de vrijheid van de mens.

De eerste :

– Ik denk dat God met de grootheid van Zijn liefde de weerstand van het  zal overwinnen, zonder zijn vrijheid te vernietigen.

De andere :

– Het lijkt me dat we niet moeten vergeten dat de vrijheid van de mens potentieel zo groot is dat het zelfs op het niveau van eeuwig Zijn negatief kan worden gedefinieerd tegen God.

– Maar echt, dit is dwaasheid!
– Ja, dwaasheid.

Dus wat moeten we doen?

God wil dat iedereen gered wordt, en we moeten nadenken over de redding van allen en voor iedereen bidden. Maar noch openbaring, noch onze ervaring geven ons reden om te beweren dat iedereen gered zal worden.
Vrijheid is een groot geschenk, maar verschrikkelijk.

BRON / https://myorthodoxsite.blogspot.com/

H. Basilius (ca 330-379)
monnik en bisschop van Caesarea in Cappadocië, kerkleraar
Homilie 31

“Andere graanschuren bouwen”

“Dwaas, deze nacht eist men uw ziel van u op; en wat u verworven hebt, naar wie zal het heengaan?” Het gedrag van de rijke in het evangelie is bespottelijker dan de eeuwige straf rigoureus is. Deze man wordt immers zeer binnenkort van deze wereld weggenomen en met wat voor plannen houdt hij zijn geest bezig? “Ik zal mijn schuren afbreken en grotere bouwen.” Ik zou hem graag willen zeggen: “Je doet er goed aan, want ze verdienen het vernietigd te worden, die graanschuren van de onrechtvaardigheid. Vernietig met je eigen handen tot op de uiterste bodem wat je oneerlijk hebt gebouwd. Laat je overschot aan graan vergaan waar niemand ooit mee gesterkt geweest is. Laat elke schuilplaats van je gierigheid verdwijnen, haal de daken weg, haal de muren neer, zet het graan dat schimmelt in de zon, haal de rijkdom uit de gevangenis waarin het gevangen was.”

“Ik zal mijn schuren afbreken en grotere bouwen.” Als je die ook eenmaal gevuld hebt, welk besluit zul je dan nemen? Zul je ze afbreken om er nog een keer andere te bouwen? Bestaat er een ergere gekte dan zich eindeloos te kwellen, hardnekkig te bouwen en hardnekkig te vernietigen? Je hebt de woningen van de armen als graanschuren, als je wilt. Vergaar de rijkdom bij God. Wat daar opgeslagen is “zullen de wormen niet eten, zal de roest niet aantasten, zullen de dieven niet stelen” (Mt 6,20).

Bron : Evzo.org

H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
Overwegingen over Mattheus, nr 52,1-3

De kracht van volharding in het gebed

Toen ze zich eigenlijk ontmoedigd terug zou moeten trekken, kwam de Kanaänitische vrouw dichterbij en aanbad Jezus en ze zei tegen Hem: “Heer help mij”. Maar vrouw, heb je Hem niet horen zeggen: “Alleen tot de verloren schapen van het huis van Israël ben Ik gezonden.” “Ik heb het gehoord, antwoordde ze: maar Hij is de Heer”…

Daarom voorzag Christus het antwoord dat Hij uitstelde om haar gebed te verhoren. Hij weigerde haar verzoek om haar devotie te versterken. Als Hij haar niet had willen verhoren, zou Hij niet aan haar verzoek voldaan hebben… Zijn antwoorden waren niet bedoeld om haar moeite te laten doen, maar eerder om haar aan te trekken en om aan haar de verborgen schat te openbaren.

Maar ik vraag je om tegelijkertijd haar geloof te beschouwen en haar diepe nederigheid. Jezus heeft aan de Joden de naam ‘kinderen’ gegeven; de Kanaänitische doet nog een schepje boven op die titel en noemt ze meesters, zover was ze van het lijden aan de lof voor de ander: “Ook de hondjes eten toch van de kruimels, die van de tafel hunner meesters vallen”…. En daarom werd ze toegelaten tot het aantal kinderen. Christus zegt vervolgens tegen haar: “O vrouw, groot is uw geloof”. Hij wachtte even met eraan toe te voegen, om de vrouw te belonen: “U geschiede, zoals u verlangt”. Zie je de Kanaänitische heeft een groot aandeel in de genezing van haar dochter. Christus zegt immers niet: “Dat uw dochter genezen zij”, maar: “Uw geloof is groot en u geschiede zoals u verlangt!” En merk dit nog even op: daar waar de apostelen gefaald hadden en niets verkregen hadden, is zij geslaagd. Zo is de kracht van de volharding in het gebed.

Johannes Chrysostomos

Bron : Evzo.org

H. Cyprianus (ca. 200-258)
bisschop van Carthago en martelaar
Over de eenheid, 26-27

WEES GEREED  !

De Heer dacht aan onze tijd toen Hij zei: “Als de Mensenzoon komt, vindt Hij dan het geloof op aarde?” (Lc 18,8). Wij zien dat deze profetie zich verwerkelijkt. Men gelooft niet meer in de vrees voor God, de wet van gerechtigheid, de liefde, en de goede werken (…). Alles wat ons geweten zou vrezen, als ze er in zou geloven, vreest ze niet, omdat ze er niet in gelooft. Want als zij er in geloofde, zou ze waakzaam zijn; en als ze waakzaam zou zijn, dan zou ze gered worden.

Laten we dus ontwaken, beste broeders en zusters, voor zover we daartoe in staat zijn. Schudden we de slaap van onze luiheid af. Laten we wakker blijven en de voorschriften van de Heer beoefenen. Laten we zo zijn, zoals Hij ons heeft voorgeschreven om te zijn, toen Hij zei: “Houd uw lendenen omgord, en uw lampen brandend. Wees als mensen, die wachten op hun heer, wanneer hij van de bruiloft komt, om als hij komt en klopt, terstond hem open te doen. Gelukkig de knechten, die de heer bij zijn komst wakker zal vinden”.

Ja, wij houden onze lendenen omgord, uit angst dat, wanneer de dag van vertrek komt, Hij ons in verlegenheid en in verwarring aantreft. Dat ons licht straalt van goede werken, dat dit licht ons van de nacht van deze wereld leidt naar het licht en de eeuwige liefde. Laten we met zorg en omzichtigheid wachten op de plotselinge komst van de Heer, opdat, als Hij aan de deur zal kloppen, ons geloof wakker zal zijn om van de Heer de beloning voor de waakzaamheid te ontvangen. Als wij deze geboden onderhouden, als we deze waarschuwingen en deze waakzaamheid onthouden, dan zullen we met de zegevierende Christus heersen.

Bron : Evzo.org

De christen bidt terwijl hij wandelt, terwijl hij praat, terwijl hij rust, terwijl hij werkt of leest: en, wanneer hij alleen mediteert in de geheime retraite van zijn eigen ziel, en roept op de Vader met kreunen die niet minder echt zijn omdat ze onuitgesproken zijn, laat de Vader nooit na te antwoorden en tot Hem te naderen.

—Heilige Clemens van Alexandrië