Categorie: Bezinnende teksten van Kerkvaders e.a

H. Efraïm de Syriër  (ca. 306-373)
diaken in Syrië, kerkleraar
Commentaar op de Diatessaron, 5, 6s ; SC 121

“Dit was het begin van de tekenen die Jezus deed”

Waarom heeft de Heer als eerste teken, water in wijn veranderd? Dit is om te tonen dat God, die de natuur aan gene zijde omvormt, ook de omvorming bewerkt in de schoot van de Maagd. Op dezelfde manier heeft Jezus om zijn wonderen te bekronen een graf geopend om zijn onafhankelijkheid te tonen tegenover de dood die alles wil opslokken.

Om de dubbele omverwerping van de natuur, die zijn geboorte en zijn opstanding, te bevestigen, verandert Jezus water in wijn, zonder iets aan de stenen vaten te veranderen. Dat was het symbool van zijn eigen lichaam, dat wonderbaarlijk ontvangen en wonderbaarlijk geschapen was in een maagd, zonder tussenkomst van een mens. (…) In tegenstelling tot hun gebruik hebben de vaten een nieuwe wijn op de wereld gezet, zonder dit wonder ooit nog te herhalen. Zo heeft de Maagd Emmanuel ontvangen en op de wereld gezet (Jes 7,14), om daarna niet meer te ontvangen. Het wonder van de stenen vaten gaat over het kleine dat groot wordt, de spaarzaamheid wordt in overvloed veranderd, het bronwater in zoete wijn. (…) In Maria verandert daarentegen de grootheid en de heerlijkheid van de goddelijkheid van aanzien, om een zwakke en smadelijke verschijning aan te nemen.

Deze vaten dienden voor de zuivering van de Joden; onze Heer giet er zijn leer in; Hij toont dat Hij volgens de Wet en de profeten is gekomen, maar ook om alles door zijn onderricht te veranderen, zoals water wijn werd. (…) “De wet is door Mozes gegeven, maar goedheid en waarheid zijn met Jezus Christus gekomen” (Joh 1,17). De bruidegom die in Kana woonde, nodigde de bruid uit, die uit de hemel komt; en de Heer, die klaar is voor deze bruiloft, beantwoordde zijn uitnodiging. Zij die aan tafel gezeten waren, hebben Hem uitgenodigd, die de werelden in zijn Koninkrijk plaatst, en Hij heeft hun een huwelijkscadeau gestuurd, dat hen kan verheugen. (…) Ze hadden niet genoeg wijn, en zelfs gewone wijn; Hij heeft hen een beetje van zijn rijkdom geschonken: in ruil daarvoor heeft Hij hen Zelf voor zijn bruiloft uitgenodigd

Bron : Evzo.org

H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Commentaar op de eerste brief van Johannes, 1,1

“Hij zag en geloofde”

“Het bestond vanaf het begin – we hebben het gehoord en met eigen ogen gezien; we hebben het aanschouwd en onze handen hebben het aangeraakt – dáárover spreken wij, over het Woord dat Leven is” (1 Joh. 1,1). Wie zou met zijn handen het Woord kunnen aanraken, als “het Woord niet vlees geworden was en onder ons gewoond had” (Joh. 1,14)? Dit Woord echter is vlees geworden, om door mensenhanden aangeraakt te kunnen worden; op een bepaald ogenblik is het vlees geworden in de schoot van een maagd, Maria. Dat ogenblik was weliswaar niet de aanvang van het Woord, want, zegt Johannes: “Het bestond vanaf het begin”. Hier wordt zijn brief bevestigd door zijn evangelie, waaruit u hebt gehoord: “In het begin was het Woord en het Woord was bij God (Joh. 1,1)”.

Men zou kunnen denken dat met de uitdrukking: “het Woord dat Leven is” (1 Joh. 1,1), op een of andere manier Christus bedoeld wordt, maar niet het lichaam zelf van Christus dat met de handen aangeraakt kon worden. Let echter op het vervolg van de tekst: “Het leven is verschenen.” Christus is dus het Woord dat leven is. Hoe heeft dit leven zich geopenbaard? Het bestond weliswaar vanaf het begin, maar het was nog niet aan de mensen geopenbaard. Wel aan de engelen die het aanschouwen en er zich mee voeden. Wat zegt echter de Schrift? ‘Brood voor engelen heeft de mens gegeten’ (Ps. 78,25).

Het leven zelf is dus verschenen in het vlees. En het werd zo in de openbaarheid gesteld, dat een werkelijkheid die alleen door het hart waargenomen kon worden, ook met de ogen gezien kon worden, juist om het hart van de mensen gezond te maken. Want alleen met het hart kan het Woord waargenomen worden; vlees echter wordt ook met de lichamelijke ogen waargenomen. Nu waren wij wel in staat vlees te zien, maar niet om het Woord te zien. Daarom is het Woord vlees geworden, een mens die we konden zien, opdat door de menswording ons hart zou genezen zodat we het Woord konden zien. “Wij getuigen ervan,” zegt Johannes, “wij maken het u bekend: het eeuwige leven dat bij de Vader was en zich in ons heeft geopenbaard” (1Joh. 1,2).

Bron : Evzo.org

H. Gregorius van Nazianze (330-390)
bisschop en kerkleraar
Sermon 39, 14-16,20 ; PG 36, col. 350-354

Laat ons met Christus afdalen om met Hem, vol van licht op te stijgen

Ik kan mijn vreugde niet bedwingen, mijn geest verheugt zich en raakt in vervoering. Ik voel me bijna meegesleept door Johannes’ vurigheid om het goede nieuws te verkondigen. Ik ben weliswaar geen Voorloper, maar net als hij kom ik uit de woestijn. Christus is verlicht, laat ons met Hem stralen. Christus is gedoopt, laten we met Hem afdalen zodat we met Hem kunnen opstaan.
Johannes is aan het dopen, Jezus komt naar voren: Hij komt de Doper heiligen.

Hij komt om heel de oude Adam in het water te dompelen en daardoor het water van de Jordaan te heiligen. De Doper weigert maar Jezus staat erop. “Ik heb uw doopsel nodig”, zegt de lamp zegt tegen de Hemel, de stem tegen het Woord, de vriend tegen de Bruidegom. Jezus antwoordt: laat het gebeuren. Dit gebeurt om Gods plan in alle wijsheid te vervullen.

Jezus staat op uit het water, Hij draagt de wereld met zich mee en ziet de hemelen openscheuren, die hemelen die Adam ooit voor zichzelf en de zijnen sloot, en dat paradijs dat door een vlammend zwaard was verzegeld. En de Heilige Geest getuigt van zijn Goddelijkheid; Hij haast zich naar zijn Gelijke en een Stem daalt neer uit de hemel, want uit de hemel komt Hij over Wie getuigd wordt.

Vandaag omringen we de doop van Christus met eer en vieren we het. Laten we ons reinigen. Niets is God aangenamer dan de redding van de mensen en hun ommekeer; dit is de sleutel tot alle leer en alle mysteries. Wees een licht in deze wereld, als een levenbrengende kracht voor andere mensen, en als kleine lichtjes rondom Christus, het grote Licht, van Wie u de glans op uw gelaat ontvangt.

Bron : Evzo org

H. Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem en kerkleraar
Voorbereidende doopcatechese, nr 9

Cyrillus van Jeruzalem

“Hij beveelt de kwade geesten”

[Aan de catechumenen]: Haast je naar de catechese. Verwelkom de verwijdering van de demonen met ijver; door inblazingen, door uitdrijvingen vindt je verlossing plaats.

Vertel jezelf dat je waardeloos goud bent, vervalst, vermengd met verschillende materialen: messing, tin, ijzer en lood. Wij streven naar het bezit van goud zonder legering. Goud kan niet gezuiverd worden van vreemde elementen zonder vuur. Op dezelfde manier kan de ziel zonder uitdrijvingen niet gezuiverd worden; het zijn goddelijke gebeden, ontleend aan de goddelijke Schriften. (…) Bekwame goudsmeden gebruiken delicate instrumenten om in hun smeltoven te blazen en zo de gouden vlokken die in de smeltkroes verborgen zijn naar boven te halen. Het is dus door de nabije vlam aan te wakkeren dat zij het doel van hun onderzoek ontdekken. Dus wanneer de exorcisten, door de goddelijke “Adem”, de angst wegwerpen, en als in een smeltkroes – in dit geval het lichaam – de ziel nieuw leven inblazen: dan vlucht de demon-vijand: er blijft redding, er blijft ook de hoop op het eeuwige leven, en tenslotte heeft de ziel, gezuiverd van haar fouten, redding.

Laten we dus de hoop vasthouden, broeders en zusters, laten we onszelf en de hoop geven, opdat de God van het universum, die onze gezindheid ziet, ons van onze fouten zuivert, ons uitnodigt tot goede hoop over onze ondernemingen en ons de bekering geeft die redt. Het is God die geroepen heeft; jullie zijn geroepen.

Bron : Evzo org