Als samenvatting kunnen we over Johannes van het Kruis zeggen dat hij was:
Een arme, gemarginaliseerde man met een bevoorrechte opleiding.
Een teruggetrokken en contemplatieve geest, die toch in de meest bevolkte steden verbleef.
Een liefhebber van stilte, met een krachtig mondeling onderricht en een overvloedig geschreven oeuvre.
Geneigd tot soberheid, maar met een grote gevoeligheid – een erotiek van de zintuigen.
Scholastisch en dialectisch gevormd, maar ook met een belangrijke humanistische opleiding.
Een mysticus van de ontlediging, en tegelijk de auteur van het Geestelijk Hooglied, een explosie van zintuiglijke beelden.
Dichter én scholasticus.
++++
Commentaar.
Deze korte schets raakt precies aan de paradoxale rijkdom van Johannes van het Kruis. Hij is een heilige die zich niet laat vangen in één lijn, één temperament, één theologische school. Zijn leven en werk bewegen voortdurend tussen uitersten:
Armoede en intellectuele verfijning: geboren in sociale kwetsbaarheid, maar gevormd door een uitzonderlijke geestelijke en academische opleiding.
Contemplatie en nabijheid: hij zoekt de stilte, maar leeft midden in de drukte van de hervorming van de Karmel.
Soberheid en zintuiglijke overvloed: zijn leer over de “noche oscura” is streng, maar zijn poëzie is een van de meest sensuele en beeldrijke uit de christelijke traditie.
jNegatie en volheid: hij leert dat God gevonden wordt door loslaten, maar zijn taal barst van licht, geur, beweging, verlangen.
Johannes is een meester van de innerlijke weg: hij toont hoe de ziel door leegte heen wordt geopend voor een liefde die alles overstijgt. Zijn mystiek is geen vlucht uit de wereld, maar een verfijning van het verlangen, een zuivering van het hart, een ontvankelijkheid voor het goddelijke dat altijd al nabij is.
Een prachtige gelegenheid om zijn paradoxale spiritualiteit te tonen: een weg die tegelijk streng en teder is, ascetisch en poëtisch, donker en licht.
++++
Gebed:
Heer,
Gij die Johannes van het Kruis hebt gevormd in de stilte,
in de armoede,
in de nacht die naar het licht leidt,
open ook in ons het verlangen dat niet rust voor het U vindt.
Leer ons de weg van de innerlijke eenvoud,
de moed om los te laten wat ons bindt,
en de gevoeligheid om Uw zachte aanwezigheid te herkennen
in het kleine, het stille, het onverwachte.
Moge zijn poëzie ons hart ontvlammen,
moge zijn wijsheid ons richten,
moge zijn nacht ons niet bang maken,
maar ons openen voor het licht dat Gij alleen kunt geven.
Amen.
************************
christelijkeinformatiebron 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.