Maand: december 2025

Edith Stein – Heilige Teresia Benedicta van het Kruis

Aan het begin van de 21e eeuw zien we een wereld die technologisch sterk ontwikkeld is, maar nog steeds lijdt onder vele menselijke problemen: oorlogen, schendingen van mensenrechten en ongelijkheid. Wat heeft het leven en de dood van Edith Stein, een vrouw die leefde tijdens een van de meest verschrikkelijke periodes uit de menselijke geschiedenis, ons te bieden?

Geboortedatum: 12 oktober 1891

Geboorteplaats: Breslau, Duitsland

Overleden: 9 augustus 1942 in Auschwitz

Leeftijd: 50 jaar

1891 Edith Stein werd geboren in een praktiserend Duits-Joods gezin op de Joodse feestdag Jom Kippoer. Ze was de jongste van elf kinderen.

1893 Haar vader overleed toen ze twee jaar oud was. Haar moeder, vroom en hardwerkend, nam de zorg voor het grote gezin en het houtbedrijf op zich.

1916 Edith behaalde haar doctoraat in de filosofie aan de Universiteit van Göttingen, met een proefschrift onder Edmund Husserl, de grondlegger van de fenomenologie.

1922 Op 1 januari bekeerde Edith zich tot het katholicisme, naar verluidt na het lezen van een biografie van de karmelietes en mystica Teresa van Ávila.

1933 Edith trad in bij de karmelietessen en nam de kloosternaam aan: Zuster Teresia Benedicta van het Kruis.

1939 Toen de autoriteiten haar niet-Arische afkomst ontdekten, was ze niet langer veilig in het klooster. Op nieuwjaarsdag werd ze naar het Karmel van Echt in Nederland gebracht.

1940 De oorlog escaleerde en Nederland werd bezet. De dreiging voor Joden breidde zich uit.

1942 In augustus, als vergelding voor protesten van Nederlandse bisschoppen tegen de Jodenvervolging, werden vele Joodse christenen gearresteerd.

Op 9 augustus werd Edith samen met haar zus Rosa uit het klooster gehaald en gedeporteerd naar Auschwitz, waar ze stierven in de gaskamers.

1998 Op 11 oktober werd Edith Stein heilig verklaard door paus Johannes Paulus II.

“Je weet niet wat het voor mij betekent om een dochter van het uitverkoren volk te zijn, om Christus toe te behoren – niet alleen geestelijk, maar ook naar het vlees.”

Patrones van:

Europa

verlies van ouders

martelaren

Wereldjongerendagen

Feestdag: 9 augustus

++++

Commentaar:

Edith Stein belichaamt een mystieke eenheid van denken, lijden en liefde. Haar leven is een brug tussen filosofie en geloof, tussen Joodse wortels en christelijke overgave. Ze koos bewust voor het kruis, niet als symbool van onderdrukking, maar als teken van liefdevolle solidariteit met het lijdende volk. Haar intellectuele zoektocht leidde haar tot een radicale innerlijke vrijheid: een vrijheid die niet ontsnapt aan het lijden, maar het draagt in verbondenheid met Christus.

In een tijd van technologische vooruitgang maar morele verwarring, herinnert Edith ons eraan dat ware transformatie begint in het hart – in het durven kiezen voor waarheid, liefde en overgave, zelfs als dat offers vraagt.

++++

Gebed

Gebed met Edith Stein – Teresia Benedicta van het Kruis – Carmelites

Heer Jezus Christus, Gij hebt Edith geroepen uit de diepte van denken en zoeken, om U te volgen in het mysterie van het kruis.

Leer ook mij de weg van innerlijke vrijheid, waar liefde sterker is dan angst, waar waarheid dieper gaat dan woorden.

Laat haar getuigenis mij raken, zodat ik, zoals zij, durf te leven in verbondenheid met allen die lijden.

Heilige Teresia Benedicta van het Kruis, bid voor ons, dat wij in deze wereld van verdeeldheid dragers mogen zijn van vrede, geworteld in het hart van Christus.

Amen.

++++

Edith Stein – Een meditatie over waarheid, kruis en innerlijke vrijheid

Feestdag: 9 augustus Patrones van Europa, martelaren, verlies van ouders, Wereldjongerendagen

“Je weet niet wat het voor mij betekent om een dochter van het uitverkoren volk te zijn, om Christus toe te behoren – niet alleen geestelijk, maar ook naar het vlees.”

— Edith Stein

Meditatieve reflectie:

Edith Stein is een getuige van innerlijke vrijheid in uiterlijke onvrijheid. Haar leven nodigt ons uit tot een spiritualiteit die denken en overgave verenigt. Ze koos niet voor het kruis als symbool van onderdrukking, maar als teken van liefdevolle solidariteit met het lijdende volk – Joods én christelijk.

In een wereld die worstelt met technologische vooruitgang en morele verwarring, herinnert Edith ons eraan dat ware transformatie begint in het hart. Haar leven is een brug tussen tradities, een uitnodiging tot eenheid, waarheid en liefde.

++++

 Gebed

Gebed met Edith Stein – Teresia Benedicta van het Kruis

Heer Jezus Christus, Gij hebt Edith geroepen uit de diepte van denken en zoeken,

om U te volgen in het mysterie van het kruis.

Leer ook mij de weg van innerlijke vrijheid, waar liefde sterker is dan angst, waar waarheid dieper gaat dan woorden.

Laat haar getuigenis mij raken, zodat ik, zoals zij, durf te leven in verbondenheid met allen die lijden.

Heilige Teresia Benedicta van het Kruis, bid voor ons,

dat wij in deze wereld van verdeeldheid dragers mogen zijn van vrede, geworteld in het hart van Christus.

Amen.

******************

Heilige Teresa Benedicta van het Kruis ocd. Citaten:

Joods van geboorte, omarmt ze het katholieke geloof terwijl ze al universiteitsprofessor en erkend filosofe is. Ze treedt toe tot de Ongeschoeide Karmelietessen en sterft als slachtoffer van de nazi’s in Auschwitz. Ze beschouwde haar bekering tot het katholieke geloof ook als een bekering tot een diepere identificatie met haar Joodse identiteit.

“Wie zich door God laat leiden, wordt een bron van levend water en straalt een geheimzinnige aantrekkingskracht uit. Zonder het te willen, wordt hij een gids voor anderen en wekt hij zonen en dochters voor het Koninkrijk van God.”

“Religie is niet iets om in een rustig hoekje te beleven tijdens feestelijke uren, maar moet de wortel en het fundament zijn van het hele leven. En dit geldt niet alleen voor enkelen, maar voor elke christen die werkelijk christen wil zijn.”

“‘Uw wil geschiede’ moet het motto van elke dag zijn, de hoeksteen van het christelijk leven. Het moet de levensregel van de christen omvatten, van ochtend tot avond, door het hele jaar, door het hele leven.”

“Wat God in het innerlijk bewerkt tijdens de uren van meditatie is niet met het blote oog zichtbaar. Maar het wordt duidelijk in het leven. Het beeld van de heiligen ontspringt uit het leven en is dankbaar beïnvloed door deze tijd van meditatie.”

“Voor christenen bestaan er geen vreemde mensen. Onze naaste is ieder die voor ons staat en ons nodig heeft. Het doet er niet toe of hij ons sympathiek is of niet, of we hem aardig vinden of niet.”

“Wij moeten niet oordelen, maar vertrouwen op Gods ondoorgrondelijke barmhartigheid. Zonder uit het oog te verliezen dat de mens geschapen is om zijn volheid in God te bereiken, en dat wij onze eigen redding vinden in hen die ons zijn toevertrouwd.”

“Het is mij altijd vreemd geweest te denken dat Gods barmhartigheid beperkt zou zijn tot de grenzen van de zichtbare Kerk. God is de waarheid. En wie de waarheid zoekt, zoekt God.”

“Ons grootste mysterie is dat van onze persoonlijke vrijheid. Zozeer zelfs dat God ervoor terugdeinst. Hij wil alleen heersen over de schepselen wanneer de overgave een volledig vrij geschenk is, gegeven uit liefde.”

“Hoe hoger de ziel stijgt naar God, des te dieper daalt zij af in haar eigen binnenste. De vereniging vindt plaats in het meest intieme, in haar diepste kern.”

“Kijk naar de Gekruisigde. Als je met Hem verenigd bent, als een bruid in het trouwe vervullen van je heilige geloften, dan is het jouw bloed en Zijn kostbaar bloed dat vergoten wordt. Verenigd met Hem ben je almachtig. Met de kracht van het Kruis kun je aanwezig zijn op elke plaats van lijden.”

“Er is een roeping om met Christus te lijden en dus mee te werken aan zijn verlossingswerk. Als we met de Heer verenigd zijn, dan zijn we leden van het Mystieke Lichaam van Christus.”

“Elk lijden dat in vereniging met de Heer gedragen wordt, is verlossend lijden, een deelname aan zijn verlossingswerk.”

“De wereld is opgebouwd uit tegenstellingen: het is het uiterste punt van al onze tegenstellingen. Alleen de liefde is eeuwig. Hoe kunnen we dan niet zuchten van liefde?”

“De wetenschap van het Kruis kan men alleen verwerven door werkelijk het gewicht van het kruis te dragen.”

“Vanaf het eerste moment had ik de innerlijke overtuiging dat ik onder het kruis stond en dat ik moest zeggen:

Wees gegroet, o Kruis, mijn enige hoop!”

+++++

Commentaar: De mystiek van het Kruis en de vrijheid van liefde

Edith Stein getuigt van een spiritualiteit die het lijden niet ontvlucht, maar het doordrenkt met liefde en betekenis. Haar woorden zijn doordrongen van een mystieke visie waarin het Kruis niet enkel een symbool van pijn is, maar een poort naar innerlijke vrijheid, vereniging met Christus, en medewerking aan de verlossing van de wereld.

Ze verbindt haar Joodse wortels met haar katholieke geloof, en toont dat ware bekering geen afwijzing is van het verleden, maar een verdieping ervan. Haar nadruk op persoonlijke vrijheid — zelfs als God ervoor terugdeinst — is een krachtig beeld van de liefde die niet dwingt, maar uitnodigt.

In een tijd van verdeeldheid en onverschilligheid, herinnert Edith ons eraan dat elke mens onze naaste is, dat meditatie vrucht draagt in het leven, en dat het lijden, als het gedragen wordt in verbondenheid met Christus, een bron van genade wordt.

++++

Gebed geïnspireerd door Edith Stein

Gebed onder het Kruis:

Heer Jezus Christus, Gekruisigde Liefde,

leer mij het mysterie van het Kruis te omarmen,

niet als een last, maar als een weg naar U.

Laat mijn vrijheid een gave zijn, vrij en vol liefde,

zoals Edith Stein haar leven gaf

— in stilte, in overgave, in eenheid met Uw lijden.

Maak mijn hart ontvankelijk voor elke naaste, ongeacht hun gezicht,

hun verhaal, hun pijn. Laat mij een bron zijn van levend water,

gevoed door Uw genade,

en een stille gids naar Uw Koninkrijk.

In de diepte van mijn ziel, waar U woont, wil ik U ontmoeten,

dag na dag, in meditatie, in dienstbaarheid, in liefde.

Wees gegroet, o Kruis, mijn enige hoop.

Amen.

 

**********************

“Geloof niet dat het God behagen vooral ligt in veel doen; het ligt in alles doen met goede wil, zonder eigenbelang en zonder het zoeken naar de goedkeuring van mensen.”

 — Johannes van het Kruis

++++

Commentaar:

Johannes van het Kruis legt hier een kernprincipe van de geestelijke weg bloot: het is niet de hoeveelheid werk of de zichtbare vrucht die telt, maar de innerlijke houding waarmee we handelen. In een wereld die prestaties en erkenning waardeert, nodigt hij ons uit tot een verborgen leven van liefdevolle intentie. Ware dienstbaarheid is stil, zuiver, en vrij van het verlangen om gezien te worden. Dit is de mystieke eenvoud: alles doen met liefde, zonder iets terug te verwachten.

Zijn woorden herinneren ons eraan dat zelfs het kleinste gebaar — een glimlach, een gebed, een taak in stilte — een diepe waarde heeft als het voortkomt uit een hart dat op God gericht is. Het is een uitnodiging tot nederigheid, tot het loslaten van ego en het leven in de verborgenheid van Gods aanwezigheid.

 Gebed:

God van liefde en eenvoud,

leer mij om niet te streven naar grootheid in daden,

maar naar zuiverheid in intentie. Laat mijn werk voortkomen uit liefde,

niet uit drang naar erkenning. Geef mij een hart dat stil is,

dat zich verheugt in het dienen, zonder iets terug te verwachten.

Laat mij leven in Uw verborgenheid, waar elke handeling een gebed wordt,

en elke ademhaling een lofzang.

Amen.

******************

St. Antonius van Padua

“Aardse rijkdommen zijn als een riet. De wortels ervan liggen in het moeras en de buitenkant is mooi om te zien — maar vanbinnen is het hol. Als een mens op zo’n riet leunt, zal het breken en zijn ziel doorboren.”

Deze beeldspraak van Antonius is krachtig en scherp. Het riet staat symbool voor rijkdom en uiterlijk succes: aantrekkelijk, glanzend, maar zonder innerlijke stevigheid. Door te zeggen dat het “in het moeras geworteld” is, wijst hij op de vergankelijkheid en de morele instabiliteit van materiële bezittingen. Ze lijken steun te bieden, maar wie erop vertrouwt, wordt teleurgesteld — en zelfs gekwetst.

Antonius waarschuwt niet tegen bezit op zich, maar tegen het vertrouwen dat we erin stellen. Het is een oproep tot innerlijke vrijheid: om niet te leunen op wat hol is, maar ons te richten op wat eeuwig draagt — Gods liefde, waarheid, en genade. In een wereld die ons voortdurend uitnodigt om te bouwen op status, geld en macht, is dit een uitnodiging tot nederigheid en geestelijke waakzaamheid.

Gebed in de geest van Antonius

 

Heer, Gij die de harten kent en de zielen draagt,

leer mij niet te leunen op wat glanst maar hol is.

Laat mij niet rusten in bezit, roem of macht, maar in Uw waarheid,

die nooit breekt. Wanneer ik neig naar het moeras van illusie,

roep mij terug naar de vaste grond van Uw liefde. Maak mijn hart zuiver,

mijn blik helder, zodat ik steun zoek in U alleen.

Want Gij zijt geen riet, maar rots — geen schijn,

maar eeuwige trouw.

Amen.

Heilige Teresa van Ávila

O Heilige Teresa, serafijnse maagd, geliefde bruid van Uw gekruisigde Heer, Gij die op aarde brandde van een zo intense liefde voor Uw God en mijn God, en nu straalt als een schitterende vlam in het paradijs — verkrijg ook voor mij, smeek ik U, een vonk van datzelfde heilige vuur, dat mij helpt de wereld te vergeten, de geschapen dingen, zelfs mijzelf, want Uw vurige verlangen was dat Hij door alle mensen zou worden aanbeden.

jjVerleen mij dat al mijn gedachten, verlangens en gevoelens altijd gericht zijn op het volbrengen van Gods wil, de hoogste Goedheid — in vreugde of in pijn — want Hij is het waard om voor altijd bemind en gehoorzaamd te worden.

Verkrijg voor mij deze genade, Gij die zo machtig zijt bij God, dat ik, zoals Gij, vervuld mag worden van het heilige vuur van Gods liefde.

Amen.

(Sint Alfonsus van Liguori)

++++

Als een zandkorreltje

“Laat mij nooit zoeken, laat mij nooit iets vinden buiten U; laat de schepselen niets voor mij betekenen; laat mij niets voor hen betekenen, en laat U, Jezus, alles zijn…

Laat mij nooit een last zijn voor anderen, en laat niemand zich met mij bezighouden; laat mij vertrapt en vergeten worden, als een zandkorreltje van U, Jezus…

Laat Uw wil volmaakt in mij geschieden…

Mijn taak is: mij niet met mijzelf bezighouden.”

— Thérèse van Lisieux

Commentaar:

Deze tekst is een parel van radicale overgave en mystieke eenvoud. Thérèse verlangt ernaar om volledig doorzichtig te worden voor Gods liefde — niet door grootse daden, maar door kleinheid. Haar beeld van de zandkorrel is krachtig: iets dat geen aandacht vraagt, geen gewicht heeft, maar toch aanwezig is, beschikbaar, en opgenomen in het geheel.

Ze bidt niet om onzichtbaarheid uit zelfhaat, maar uit liefde: ze wil dat Jezus alles is, en zij niets dan een stille aanwezigheid in Zijn dienst. Dit is geen vlucht uit het leven, maar een diepe keuze voor innerlijke vrijheid. Ze wil niet dat mensen haar zien — ze wil dat ze Jezus zien.

Deze houding vraagt moed. Het is een uitnodiging om ons ego los te laten, om niet te leven voor erkenning, maar voor liefde. En tegelijk is het een troost: zelfs als we vergeten worden, zijn we nooit verloren — we zijn een zandkorreltje in Gods hand.

*******************

*****************

Enkele oude afbeeldingen van de Heilige Johannes van her Kruis met twee mooie gebeden om af te sluiten…..

 

Heer van licht en stilte,
leer ons de weg van Johannes van het Kruis:
dat wij in de nacht niet vrezen,
maar ons laten dragen door Uw liefde.
Maak ons leeg van onszelf,
opdat wij vervuld worden van U.
Amen.

 

Meditatie bij de feestdag van Johannes van het Kruis

In de stilte van de nacht, waar woorden verdwijnen en het hart spreekt, roep ik U aan, mijn God.

U bent de zachte adem die mijn ziel beweegt, de verborgen bron die in het duister stroomt.

Leer mij loslaten, wat mij bindt aan angst en controle. Leer mij vertrouwen, zoals Johannes vertrouwde in de leegte die vol werd van U.

Laat mijn hart rusten in Uw liefdevolle aanwezigheid, waar geen beelden meer nodig zijn, alleen het weten: U bent hier.

Amen.

******************

Een gebed om bij te houden……

************************

1.Uw embleem was altijd lijden en veracht worden.

2.Oh, als ik me tenminste kon neerleggen bij mijn beproevingen, aangezien ik niet zo genereus ben als u in het lijden en veracht worden!

3.Aan u, die in zoveel lijden altijd geduldig, berustend en vreugdevol was, vertrouw ik mij toe, zodat u mij leert berusten in mijn vele pijnen.

4.Ook heb ik geen gebrek aan zware zorgen en zware kruisen, en vaak blijf ik moe en ontmoedigd achter…, ik bezwijk…, en val.

5.Heb medelijden met mij, en help mij mijn kruisen met berusting en vreugde te dragen, altijd met mijn blik naar de hemel gericht.

6.Ik neem u als mijn beschermer, als mijn meester en mijn gids hier op aarde, om uw metgezel te zijn in het vaderland van het Paradijs. Amen.

St. Jan van het Kruis.

++++

Commentaar op de tekst

Uw gebed ademt de kern van de spiritualiteit van Jan van het Kruis:

Lijden en verachting: U benoemt dit als zijn “embleem”. Voor Jan was dit niet een doel op zich, maar een weg van zuivering. Hij zag het lijden als een poort waardoor de ziel vrijgemaakt wordt van eigenbelang en gehechtheid.

Berusting en vreugde: U vraagt om zijn hulp om uw kruisen niet enkel te dragen, maar ze te dragen met vreugde. Dit is precies zijn mystieke paradox: dat de “donkere nacht” uiteindelijk licht en vrede brengt.

Moeheid en ontmoediging: U erkent eerlijk uw zwakheid. Dit maakt uw gebed authentiek en menselijk. Jan van het Kruis zou zeggen dat juist in deze erkenning van armoede de ziel open wordt voor Gods genade.

jBlik naar de hemel: Uw tekst eindigt met een beweging omhoog, naar de uiteindelijke bestemming: gemeenschap met God. Dit is de hoop die Jan altijd voor ogen hield.

Kortom: uw gebed is een persoonlijke echo van zijn leer. Het verbindt uw eigen strijd met zijn mystieke weg, en dat maakt het krachtig en levend.

++++

Gebed:

Heer van licht en liefde,

U hebt Sint Jan van het Kruis gevormd

in de weg van lijden en verachting,

en hem geleerd vreugde te vinden

in de nacht van beproeving.

Leer ook mij, in mijn zwakheid,

mijn kruisen te dragen met berusting,

niet als last alleen,

maar als weg naar U.

Wanneer ik moe en ontmoedigd ben,

laat mij rusten in Uw nabijheid,

en mijn blik richten naar de hemel,

waar Uw vrede mij wacht.

Sint Jan van het Kruis,

wees mijn gids en metgezel,

totdat ik met u mag zingen

van de eeuwige liefde van God.

Amen.

********************

Dans nos obscurités (chant de Taizé) – ANAHATA

“Ontsteek in onze duisternis het vuur dat nooit dooft, dat nooit dooft.

Dans nos obscurités, allume le feu qui ne s’éteint jamais, qui ne s’éteint jamais.

En nuestra oscuridad, enciende la llama de tu amor Señor, de tu amor Señor.

Within our darkest night, you kindle the fire that never dies away, that never dies away.”

Bron : Taizé

********************

Dans nos obscurités (chant de Taizé) – ANAHATA

“Ontsteek in onze duisternis het vuur dat nooit dooft, dat nooit dooft.

Dans nos obscurités, allume le feu qui ne s’éteint jamais, qui ne s’éteint jamais.

En nuestra oscuridad, enciende la llama de tu amor Señor, de tu amor Señor.

Within our darkest night, you kindle the fire that never dies away, that never dies away.”

Bron : Taizé…

“Een enkele gedachte van de mens is meer waard dan de hele wereld; daarom is alleen God het waard.”

++++

Commentaar:

Deze uitspraak van Johannes van het Kruis is een krachtige meditatie over de waardigheid van het menselijk denken. In een wereld vol afleiding en oppervlakkigheid herinnert hij ons eraan dat onze innerlijke wereld — onze gedachten, verlangens, overwegingen — van onschatbare waarde zijn. Niet omdat ze groots zijn op zichzelf, maar omdat ze geschapen zijn om zich te richten op het hoogste: God zelf.

Het is een uitnodiging tot zuiverheid van hart en geest. Als onze gedachten zo kostbaar zijn, dan verdienen ze het om niet verspild te worden aan ijdelheid, angst of wrok. Ze zijn bedoeld om te rusten in God, om Hem te zoeken, te beminnen, en te overwegen. Johannes van het Kruis, als mysticus, zag het denken niet als een obstakel, maar als een kanaal voor contemplatie — mits het gewijd is aan het goddelijke.

++++

Gebed:

Heer, mijn God,

 

U hebt mij geschapen met een geest die kan denken,

overwegen, en verlangen. Help mij om mijn gedachten niet te verspillen aan

wat voorbijgaat, maar ze te richten op U, die eeuwig bent.

Laat mijn innerlijke wereld een tempel zijn waar U woont,

een stille plaats waar Uw liefde mij vormt.

Reinig mijn geest van onrust, en leer mij de

schoonheid van het stille denken in Uw aanwezigheid.

Want als één gedachte meer waard is dan de wereld,

dan wil ik haar aan U geven  — met heel mijn hart,

heel mijn ziel, en heel mijn verstand.

Amen.

 

*******************

Beschouw de goddelijke schoonheid

1.Toon uw aanwezigheid, en laat uw aanblik en schoonheid mij doden; zie toch hoe de pijn van liefde niet geneest dan door uw aanwezigheid en gestalte.

2.O kristalheldere bron, als in uw zilveren gelaat plotseling zouden verschijnen de verlangde ogen die ik in mijn binnenste heb getekend!

3.Mijn Geliefde: de bergen, de eenzame, bosrijke dalen, de vreemde eilanden, de klaterende rivieren, het fluisteren van liefdevolle winden,

4.De stille nacht naast het opkomen van de dageraad, de stille muziek, de klinkende eenzaamheid, het liefdesmaal dat verkwikt en betovert.

5.In de innerlijke wijnkelder van mijn Geliefde dronk ik, en toen ik vertrok door deze hele vlakte, wist ik niets meer; en het vee dat ik volgde, verloor ik.

6.Daar gaf Hij mij zijn hart, daar leerde Hij mij een heerlijke wijsheid, en ik gaf Hem mijzelf, zonder iets achter te houden; daar beloofde ik zijn Bruid te zijn.

7.Mijn ziel is toegewijd, en al mijn bezit, aan zijn dienst; ik hoed geen kudde meer, ik heb geen ander werk, want alleen liefhebben is mijn bezigheid.

8.“Laten we ons verheugen, Geliefde, laten we elkaar aanschouwen in schoonheid op de berg en de heuvel van het zuivere water; laten we dieper binnengaan in het woud.”

— San Juan de la Cruz —

+++++

Commentaar:

Dit mystieke gedicht is een lofzang op de intieme vereniging tussen de ziel en God. San Juan de la Cruz gebruikt beelden uit de natuur — bergen, rivieren, stilte, muziek — om de ervaring van goddelijke liefde te beschrijven. Het is geen afstandelijke bewondering, maar een diepe, persoonlijke overgave: de ziel drinkt van Gods wijsheid, vergeet alles wat haar bezighield, en leeft voortaan alleen om lief te hebben.

De “innerlijke wijnkelder” symboliseert het hart van God, waar de ziel zich verliest in een liefde die alle kennis overstijgt. Het gedicht eindigt met een uitnodiging: “entremos más adentro en la espesura” — laten we dieper binnengaan in het woud. Dit is een oproep tot contemplatie, tot het loslaten van alles wat afleidt, en tot het zoeken van God in de stilte van het hart.

++++

 Gebed

Gebed van overgave aan de goddelijke schoonheid

God van liefde, U bent de bron van alle schoonheid, helder als kristal, diep als de stilte van de nacht. Laat mij uw aanwezigheid proeven, uw blik die geneest, uw stem die mij roept.

Ik geef U mijn hart, mijn werk, mijn zorgen, mijn verlangens. Leer mij de wijsheid van de liefde, die niets vraagt dan zichzelf te geven.

Neem mij mee naar uw innerlijke wijnkelder, waar ik mag drinken van uw vreugde. Laat mij vergeten wat mij afleidt, en alleen leven om U lief te hebben.

Laten we samen gaan, mijn Geliefde, naar de berg van het zuivere water, dieper het woud in, waar uw schoonheid mij omhelst in stilte.

Amen.

*****************

**********************

“Van mij zijn de hemelen en van mij is de aarde; van mij zijn de mensen, de rechtvaardigen zijn van mij en ook de zondaars zijn van mij; de engelen zijn van mij, en de Moeder van God is van mij, en alle dingen zijn van mij, en God zelf is van mij en voor mij, want Christus is van mij en geheel voor mij.”

— Sint Jan van het Kruis

++++

Commentaar:

Deze woorden van San Juan de la Cruz drukken een mystieke eenheid uit tussen de ziel en God. Het is geen arrogante claim van bezit, maar een diepe ervaring van liefdevolle verbondenheid. In Christus wordt alles ons gegeven — niet als eigendom, maar als gave. De heiligen, de zondaars, de engelen, zelfs Maria en God zelf: alles is voor de ziel die zich volledig aan Christus heeft toevertrouwd.

Het is de taal van de bruidsmystiek, waarin de ziel zich verenigd weet met haar Goddelijke Bruidegom. Deze eenheid overstijgt alle scheiding: niets is meer buiten de geliefde ziel, want alles is opgenomen in de liefde van Christus. Dit is geen opschepperige claim, maar een nederige verwondering: “Omdat Christus van mij is, is alles van mij.”

++++

Gebed

 

Heer Jezus, U bent mijn alles. In U is de hemel niet ver, de aarde niet vreemd, de mensen niet vijandig, de zondaars niet verloren. U hebt alles tot U getrokken — en in U, tot mij.

Laat mijn hart niet heersen, maar ontvangen. Laat mijn ziel niet bezitten, maar liefhebben. Laat mij leven in het besef dat alles mij gegeven is, niet om vast te houden, maar om door te geven.

Want U bent van mij, en geheel voor mij — en daarom wil ik geheel van U zijn.

Amen.

*****************

“Liefde bestaat niet in het voelen van grote dingen, maar in het hebben van grote onthechting en in het lijden voor de Geliefde (God).”

— Johannes van het Kruis

++++

Commentaar:

Johannes van het Kruis, mysticus en karmeliet, wijst hier op een diep paradoxaal inzicht: ware liefde is niet gebaseerd op intense gevoelens of verheven ervaringen, maar op een innerlijke vrijheid — een onthechting van alles wat ons bindt aan het ego, aan bezit, aan comfort. Liefde wordt zichtbaar in het vermogen om te lijden voor de Geliefde, niet als zelfkastijding, maar als vrijwillige overgave, als deelname aan het kruis van Christus.

Deze woorden nodigen uit tot een zuivering van onze intenties. Ze stellen de vraag: bemin ik God om wat Hij mij geeft, of om wie Hij is? Johannes leert dat de ziel pas werkelijk vrij is om lief te hebben wanneer ze niets meer vasthoudt — geen troost, geen erkenning, geen zekerheid — behalve het verlangen om één te zijn met God, zelfs in duisternis.

++++

Gebed

Geliefde God, leer mij lief te hebben zoals Gij bemint — niet om wat ik voel,

maar om wie Gij zijt. Maak mijn hart vrij van alles wat mij bindt,

 van het zoeken naar troost, naar bevestiging, naar grootheid.

 Laat mijn liefde stil zijn, zuiver, bereid tot lijden, niet als straf,

 maar als deelname aan Uw liefdevolle offer.

Onthecht mij, Heer, zodat ik U kan volgen in eenvoud,

en mijn leven een antwoord wordt op Uw roep.

Amen.

***************

+++++

Commentaar

Dit mystieke gedicht is een lofzang op de transformerende kracht van Gods liefde. Johannes van het Kruis beschrijft hoe de goddelijke liefde niet alleen het hart raakt, maar het volledig herschept. De “wond” is geen pijnlijke wonde, maar een tedere aanraking die het diepste van de ziel opent voor Gods aanwezigheid. De beelden van vuur, adem, aanraking en licht drukken een intieme, innerlijke ervaring uit — een liefde die niet vernietigt, maar vernieuwt.

De derde strofe is bijzonder krachtig: de “lampen van vuur” verlichten de duistere diepten van het innerlijk, waardoor de ziel warmte en licht kan teruggeven aan God. Het is een wederkerige liefde: God raakt de ziel, en de ziel antwoordt met liefde.

De laatste strofe is een beschrijving van de stille, verborgen aanwezigheid van God in het hart. Het is een contemplatieve ervaring: geen woorden, geen daden, maar een zachte ademhaling van liefde die het hart vervult.

++++

Gebed

Liefdevolle God, Gij zijt de levende vlam die mijn hart raakt en herschept.

Raak mij in mijn diepste kern, Niet om mij te breken,

maar om mij te helen. Laat uw zachte aanraking mijn wonden genezen,

Uw adem mijn ziel vervullen, Uw licht mijn duisternis verjagen.

Woon in mij, in stilte en glorie, En laat mijn hart antwoorden met liefde.

Amen.

*******************

“Het verdragen van duisternis is de voorbereiding op groot licht.”

— Heilige Johannes van het Kruis

 

Deze uitspraak van Johannes van het Kruis is doordrenkt van mystieke diepgang. Hij spreekt tot de ziel die zich in een periode van innerlijke duisternis bevindt—wanneer God afwezig lijkt, wanneer gebed droog is, wanneer het leven zijn glans verliest. In de traditie van de “donkere nacht van de ziel” leert Johannes dat deze duisternis geen straf is, maar een heilige voorbereiding. Het is een zuivering, een leegmaken van alles wat niet God is, zodat het ware Licht—God zelf—kan binnenstromen.

Het is een uitnodiging tot vertrouwen: niet alles wat donker is, is verloren. Soms is het juist in de afwezigheid dat de aanwezigheid zich dieper nestelt. Zoals de ogen wennen aan het donker en dan het subtiele licht beginnen te zien, zo leert de ziel in de duisternis de ware glans van Gods genade kennen.

Gebed: God van licht,

wanneer ik mij bevind in duisternis,

help mij te vertrouwen dat U werkt in het verborgene.

Laat mijn hart niet vluchten voor de leegte,

maar haar omarmen als een heilige ruimte waarin U mij zuivert,

vormt en voorbereidt. Moge ik leren wachten, zoals de aarde wacht op de

dageraad, in stille hoop op het grote licht dat komt van U alleen.

Amen.

*****************