Dit is een privé blog van Kris Biesbroeck Licentiaat Filosofie/Theologie. De site behandelt zoveel mogelijke informatie over de Katholieke Kerk, Bijbel, Kerkvaders, Augustinus , St.Jan van het Kruis enz.. CONTACT : KRISBIESBROECK@GMAIL.COM
Voor deze Naam wortel schoot en zich overal verspreidde, terwijl zijn vijanden werden vernietigd en verteerd, en levende mannen die tegen een dode vochten, geen slag wonnen.
Want tollenaars en vissers stelden juist die dingen op door de goedheid van God, die filosofen en redenaars en despoten en de hele wereld, tevergeefs met al hun macht, niet eens konden bedenken. Dit was in Paulus’ gedachten toen hij zei: “de zwakheid van God is sterker dan alle mensen samen.” Hoe was het anders mogelijk dat twaalf ongeletterde mannen zulke belangrijke dingen probeerden?!
“En hij riep de twaalf bijeen en gaf hun macht en gezag over alle demonen en om ziekten te genezen. Hij zond hen uit om het koninkrijk van God te prediken en te genezen.” Lucas 9:1-2
St. Johannes Chrysostomus (345-407) – Kerkvader en Doctor van de Kerk
j[Dit artikel gaat over de kracht en invloed van de apostelen en hun goddelijke opdracht om het christendom te verspreiden.]
“…op exact hetzelfde moment stierven jullie en werden jullie geboren; en dat Water van verlossing was tegelijk jullie graf en jullie moeder. En wat Salomo over anderen zei, zal ook op jullie van toepassing zijn; want hij zei: Er is een tijd om geboren te worden en een tijd om te sterven; maar voor jullie is de tijd om te sterven ook de tijd om geboren te worden; en één en dezelfde periode brengt beide teweeg, en jullie geboorte ging hand in hand met jullie dood.”
Antoine de Saint-Exupéry : Citadel (postuum, 1948)
[Dit citaat uit Citadel van Antoine de Saint-Exupéry benadrukt het belang van interactie en uitwisseling als kern van persoonlijke groei. Volgens hem is stilstand het einde van ontwikkeling.]
Kan het op enig moment of plaats onrechtvaardig zijn om God lief te hebben met heel zijn hart, met heel zijn ziel en met heel zijn verstand; en zijn naaste als zichzelf? Daarom moeten die vuile overtredingen die tegen de natuur zijn, overal en te allen tijde verafschuwd en bestraft worden; zoals die van de mannen van Sodom: die alle naties zouden begaan, zouden ze allemaal schuldig zijn aan dezelfde misdaad, door de wet van God, die de mensen niet zo heeft gemaakt dat ze elkaar zo zouden beledigen. Want zelfs die omgang die tussen God en ons zou moeten zijn, wordt geschonden, wanneer diezelfde natuur, waarvan Hij de Auteur is, wordt verontreinigd door de perversiteit van lust. Maar die handelingen die overtredingen zijn tegen de gewoonten van mensen, moeten worden vermeden volgens de gewoonten die afzonderlijk heersen; zodat iets dat is overeengekomen en bevestigd door de gewoonte of wet van een stad of natie, niet mag worden geschonden naar het wetteloze welbehagen van iemand, hetzij inboorling of buitenlander. Want elk deel dat niet in harmonie is met zijn geheel, is aanstootgevend. Maar wanneer God iets beveelt om te doen, tegen de gebruiken of het pact van een volk in, ook al is het nooit eerder door hen gedaan, dan moet het gedaan worden; en als het wordt onderbroken, moet het worden hersteld; en als het nooit is verordend, moet het nu worden verordend. Want als het voor een koning is, in de staat waarover hij regeert, om te bevelen wat niemand vóór hem, noch hijzelf tot nu toe, had bevolen, en hem te gehoorzamen kan niet tegen het algemeen welzijn van de staat zijn (nee, het zou ertegen zijn als hij niet werd gehoorzaamd, want het gehoorzamen van prinsen is een algemeen pact van de menselijke samenleving); hoeveel te meer zouden wij God moeten gehoorzamen, in alles wat Hij beveelt, de Heerser van al Zijn schepselen! Want zoals onder de machten in de menselijke samenleving de grotere autoriteit bij voorkeur wordt gehoorzaamd boven de kleinere, zo moet God boven alles.
“Hoop betekent blijven leven te midden van wanhoop en blijven neuriën in de duisternis. Hopen is weten dat er liefde is, het is vertrouwen in morgen, het is in slaap vallen en weer wakker worden wanneer de zon opkomt. Te midden van een storm op zee is het land ontdekken. In de ogen van een ander is het zien dat je begrepen wordt… Zolang er hoop is, zal er ook gebed zijn… En je zult in Gods handen worden gehouden.”
“Op deze rots zal Ik mijn kerk bouwen en de poorten van de onderwereld, zullen haar niet overweldigen” … Mattheüs 16:18
“Dit was de verbijstering van de gelovigen in de oude tijd, zoals we lezen in de Psalmen en Profeten, namelijk dat de goddelozen voorspoedig zouden zijn, terwijl Gods dienstknechten schenen te falen en zo, in de tijd van het Evangelie. Niet dat de kerk niet dit bijzondere voorrecht met zich heeft, dat geen enkel ander religieus lichaam heeft, dat zoals het begon met de eerste komst van Christus, het nooit zal falen totdat Hij terugkomt.
Niettemin lijkt het een tijdlang, in de loop van afzonderlijke generaties, ja, ik mag zeggen, in elke tijd en in alle tijden, te falen en zijn vijanden de overhand te hebben. Het is de eigenaardigheid van de oorlogvoering tussen de Kerk en de wereld, dat de wereld steeds meer aan de Kerk lijkt te winnen, maar dat de Kerk werkelijk, altijd aan de macht is in de wereld. Koninkrijken komen op en vallen, naties breiden zich uit en krimpen, dynastieën beginnen en eindigen, vorsten worden geboren en sterven, confederaties worden gemaakt en ongedaan gemaakt en partijen en bedrijven en ambachten en gilden en instellingen en filosofieën en sekten en ketterijen. Ze hebben hun tijd, maar de kerk is eeuwig, maar in hun tijd lijken ze van veel belang...
Er valt op dit moment veel te beproeven voor ons geloof, die de toekomst niet kunnen zien en daarom niet de korte duur kunnen zien van wat zich nu trots en succesvol laat zien. We zien op deze dag een aantal filosofieën, sekten en partijen, bloeien en zich uitbreiden en de Kerk lijkt arm en hulpeloos… Laten we God bidden om ons te onderwijzen – we hebben Zijn onderwijs nodig, we zijn erg blind. De apostelen zeiden bij een bepaalde gelegenheid tegen Christus, toen Zijn woorden hen beproefden: “Vermeerder ons geloof” (Lc 17,5). Laten we eerlijk tot Hem komen, we kunnen er niets aan doen, we kennen onszelf niet, we hebben Zijn genade nodig. Welke verbijstering de wereld ons ook bezorgt… laten we met een rein en oprecht verstand tot Hem komen en Hem smeken om ons te openbaren wat we niet weten, om ons hart te neigen als het koppig is, en om ons Hem eerlijk te laten liefhebben en gehoorzamen terwijl we zoeken.’ (…)
De zalige John Henry Newman (1801-1890)
Stichter van het oratorium in Engeland, theoloog – preken over onderwerpen van de dag, nr.6, ” Geloof en ervaring “
Wanneer u merkt dat uw hart verdrietig wordt, leid uzelf dan zonder aarzeling af; breng een bezoek, ga in gesprek met de mensen om u heen, lees een grappig boek, maak een wandeling, zing, doe iets, het maakt niet uit wat, zolang u de deur van uw hart maar sluit voor deze vreselijke vijand. Zoals het geluid van een trompet het signaal geeft voor een gevecht, zo waarschuwen droevige gedachten de duivel dat er een gunstig moment is gekomen voor hem om ons aan te vallen.
Als u werkelijk geïnteresseerd bent in het welzijn van uw kinderen, waarom houdt u dan niet minstens één keer per week even streng toezicht op hoe zij hun lessen in de studie van Gods wet bijwonen, zoals u dat doet bij hun huiswerk, waarvan u verwacht dat zij het binnen twaalf uur voor hun openbare school hebben voorbereid? U moet God gehoorzamen, boven de publieke en andere meesters, anders verliest u uw ziel voor de verantwoordelijkheid die op u rust voor het huidige en toekomstige welzijn van uw kinderen. Waar intellect is, zal altijd kennis zijn. Toch moet u het kind opvoeden. Leer de jongen en het meisje aardrijkskunde en geschiedenis; maar als u de wil van het kind niet traint, niet alleen om u, de ouders, te behagen, maar ook om zich te buigen voor de heilige wil van Hem, die de enige rechtvaardige beloond van goed en kwaad is, dan faalt u als christen. Waar geen discipline is, is geen volharding.
Heilige Geest, machtige Trooster, heilige Band van de Vader en de Zoon, Hoop van de bedroefden, daal neer in mijn hart en vestig daarin uw liefdevolle heerschappij. Ontsteek in mijn lauwe ziel het vuur van uw Liefde, zodat ik geheel aan u onderworpen mag zijn. Wij geloven dat wanneer u in ons woont, u ook een woonplaats bereidt voor de Vader en de Zoon. Verwaardig u daarom tot mij te komen, Trooster van verlaten zielen en Beschermer van de behoeftigen. Help de bedroefden, versterk de zwakken en ondersteun de wankelmoedigen. Kom en reinig mij. Laat geen kwaad verlangen bezit van mij nemen. U hebt de nederigen lief en weerstaat de hoogmoedigen. Kom tot mij, glorie van de levenden en hoop van de stervenden. Leid mij door uw genade, zodat ik u altijd welgevallig mag zijn. Amen .
“Waarom streven wij er op aarde niet naar om nu rust te vinden bij Hem in de hemel, door het geloof, de hoop en de liefde die ons met Hem verenigen? Terwijl Hij in de hemel is, is Hij ook bij ons en wij, terwijl we op aarde zijn, zijn bij Hem. Hij is hier bij ons door Zijn goddelijkheid, Zijn kracht en Zijn liefde. Wij kunnen niet in de hemel zijn, zoals Hij op aarde is, door goddelijkheid, maar in Hem kunnen we daar zijn door liefde.”
“Dit is de manier om sterk te zijn: wanneer verleidingen beginnen te spreken in je geest, antwoord ze niet maar sta op, bid, doe boete, en zeg ‘Zoon van God, heb genade met mij.'”
Geïnspireerd door het traktaat Hortensius van Cicero, werd Augustinus een vurige zoeker naar de waarheid, wat hem ertoe bracht verschillende filosofische stromingen te bestuderen.
Gedurende negen jaar, van 373 tot 382, hing hij het manicheïsme aan, een Perzische dualistische filosofie die destijds wijdverspreid was in het Romeinse rijk.
Het fundamentele principe ervan is de strijd tussen goed en kwaad. Voor Augustinus leek het manicheïsme een leer die de menselijke ervaring goed verklaarde en geschikte antwoorden bood waarop een filosofisch en ethisch systeem kon worden gebouwd.
Bovendien was de morele code van het manicheïsme niet bijzonder streng. Augustinus zou later in zijn Belijdenissen schrijven:
“Geef me kuisheid en zelfbeheersing, maar niet nu meteen.”
“Na zijn bekering trok Paulus zich terug om te bidden en te verwerken wat er gebeurd was. Er gingen jaren voorbij voordat hij zijn bediening begon. In die tijd vormde Jezus zijn hart. Ook wij hebben soms momenten waarop we ons moeten terugtrekken om naar God te luisteren, zodat Hij ons kan laten zien wat we moeten doen, waar we naartoe moeten gaan, en hoe we mogen leven in Gods geduld.”
Dit onvermogen om te denken creëerde de mogelijkheid voor veel gewone mensen om op gigantische schaal slechte daden te begaan, zoals nog nooit eerder was gezien. De manifestatie van de wind van het denken is niet kennis, maar het vermogen om goed van kwaad, mooi van lelijk te onderscheiden. En ik hoop dat denken mensen de kracht geeft om catastrofes te voorkomen in deze zeldzame momenten waarop het erop aankomt.
christelijkeinformatiebron 