Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
“Onder invloed van angst dragen we het kruis van Christus met geduld. Onder de meer inspirerende invloed van hoop dragen we het kruis met een vastberaden en moedig hart. Maar onder de allesomvattende kracht van naastenliefde omarmen we het kruis met vurigheid.”
—St. Bernard van Clairvaux
++++++++++++++++
[Het is een inspirerende gedachte over hoe verschillende emoties ons geloof en onze toewijding kunnen beïnvloeden]
——————
Gezegend zijn de oren die de echo’s ontvangen van het zachte fluisteren van God, en zich niet afwenden van het gefluister van deze wereld. Echt gezegend zijn de oren die niet luisteren naar de stemmen die van buiten komen, maar in plaats daarvan luisteren naar de stem die waarheid van binnen onderwijst.
++++++++++++++++++
[Dit fragment komt uit De Navolging van Christus (Boek 3, Hoofdstuk 1), een klassiek spiritueel werk. Het benadrukt het belang van innerlijke stilte en het luisteren naar de stem van God in plaats van naar wereldse invloeden.
——————-
“Zij die in de duisternis van hartstochten zitten en wier geest verblind is door onwetendheid, of liever, zij die de ‘geest van Christus’ (1 Kor. 2:16) niet hebben verworven, denken dat hij die de geest van Christus heeft dwaas is, en dat hij die het niet heeft verstandig is. Van hen zegt de profeet David terecht: ‘De onwetenden en dwazen vergaan samen’ (Ps. 49:11). Daarom verdraaien zulke mannen de hele Schrift volgens hun eigen verlangens (vgl. 2 Petr. 3:3, 16) en bederven zichzelf in hun eigen hartstochten. Maar het is niet de goddelijke Schrift die hieraan lijdt, maar degenen die het vervormen!”
++++++++++++++++++
[Simeon de Nieuwe Theoloog had een diepgaande kijk op spiritualiteit en mystiek, en zijn woorden blijven tot op de dag van vandaag inspireren.]
———————
“Ga de kerk binnen, en een geestelijke dauw zal je ziel omhullen. De stilte daar brengt je tot ontzag en leert je hoe je geestelijk kunt zijn. Het verheft je gedachten en voorkomt dat je dingen herinnert die niet tot het huidige leven behoren. Het transporteert je van de aarde naar de hemel. En als er zo’n grote winst is van simpelweg in een kerk zijn wanneer er geen dienst gaande is, hoeveel voordeel zullen mensen dan halen uit aanwezig zijn… wanneer de heilige apostelen het evangelie verkondigen, Christus in ons midden staat, God de Vader de mysteries ontvangt die worden uitgevoerd en de Heilige Geest Zijn eigen vreugde geeft!”
— St. Johannes Chrysostomos
Wat is mijn God dan? Wat, vraag ik, is de Heer God? “Want wie is Heer behalve de Heer zelf, of wie is God behalve onze God?” De hoogste, meest voortreffelijke, meest machtige, meest almachtige; meest barmhartige en meest rechtvaardige; meest geheime en meest werkelijk aanwezige; meest mooie en meest sterke; stabiel, maar niet ondersteund; onveranderlijk, maar veranderend alle dingen; nooit nieuw, nooit oud; alles nieuw makend, maar toch de oude trots brengend, en zij weten het niet; altijd werkend, altijd rustend; verzamelend, maar niets nodig hebbend; onderhoudend, doordringend en beschermend; scheppend, voedend en ontwikkelend; zoekend, en toch alles bezittend. U verliest liefde, maar zonder passie; bent jaloers, maar vrij van zorg; berouwt zonder spijt; bent boos, maar blijft sereen. U verandert uw wegen, maar laat uw plannen ongewijzigd; u herstelt wat u nooit echt verloren hebt. U bent nooit in nood, maar toch verheugt u zich in uw winsten; bent nooit hebzuchtig, maar eist dividenden. Mannen betalen meer dan nodig is zodat u geen schuldenaar wordt; toch, wie kan iets bezitten dat niet al van u is? U bent mannen verschuldigd, maar betaalt hen alsof u in schuld bent aan uw schepsel, en wanneer u schulden annuleert, verliest u niets daardoor. Toch, o mijn God, mijn leven, mijn heilige vreugde, wat is dit wat ik heb gezegd? Wat kan een mens zeggen wanneer hij van u spreekt? Maar aan hen die zwijgen—aangezien zelfs degenen die spreken stom zijn.
St.Augustinus : uit de ‘Belijdenissen’
Wie is Carlo Acutis
De zalige Carlo Acutis is een Italiaanse katholieke tiener die bekend staat om zijn liefde voor de eucharistie en zijn buitengewone weg naar heiligheid. Hij leefde van 3 mei 1991 tot 12 oktober 2006.
Carlo Acutis is uniek omdat hij bekend was met de hedendaagse culturele moeilijkheden en kansen. Zijn verhaal wordt als zeer herkenbaar beschouwd, vooral onder jongeren.
Zijn korte leven heeft een blijvende invloed op de kerk gehad.
Paus Franciscus erkende een wonder dat aan zijn voorspraak werd toegeschreven, waardoor hij een heilige kon worden!
Hier zijn negen dingen die je misschien niet weet over de zalige Carlo Acutis:
Oh God, onze Vader,dank u dat u ons Carlo hebt gegeven,een levensvoorbeeld voor de jongeren en een boodschap van liefde voor iedereen.
U zorgde ervoor dat hij verliefd werd op Uw Zoon Jezus, en maakte van de Eucharistie zijn “snelweg naar de hemel”.
U gaf hem Maria, als een zeer liefhebbende Moeder, en met de rozenkrans maakte u hem tot een dichter van haar tederheid. Ontvang zijn gebed voor ons.
Kijk vooral naar de armen, van wie hij hield en die hij hielp.
Verleen ook voor mij, door zijn voorspraak, de genade die ik nodig heb…
(vermeld hier uw verzoek)
En maak onze vreugde vervuld door Carlo te plaatsen onder de heiligen van uw Kerk, zodat zijn glimlach voor ons weer mag stralen in de glorie van uw naam.
Amen.
(NB De heiligverklaring werd uitgesteld omwille van het overlijden van Paus Franciscus)
“De wil en het woord van God hebben geen autoriteit in de zin van een wet die wordt opgelegd. Het is een stem die ons de werkelijkheid en waarheid van dingen onthult. Als we erop reageren, doen we dat omdat we gevoelig zijn voor de waarheid van wat ons wordt verkondigd en we reiken naar deze werkelijkheid, wat het enige middel is dat we hebben om volledig vrij en volledig onszelf te worden. De wil van God is geen wet noch een gevangenschap. De wil van God is een vloek voor de demon, het is de wet voor de niet geregenereerde mens, en vrijheid voor degenen die verlossing hebben bereikt.”
Anthony Bloom
+++++++++++++++++
“Niemand verdraagt geduldig wat hij leuk vindt. Integendeel, telkens wanneer we iets met geduld verdragen en doorstaan, gaat het om iets hards en bitters.”
—Sint Augustínus
++++++++++++++++++++
[Het is een interessante reflectie op geduld en doorzettingsvermogen!]
——————–
Vandaag gaat onze Heer rond op alle plaatsen van Hades; vandaag “brak hij de deuren van brons in stukken en sneed de ijzeren staven door.” (Jesaja 45:2) Let op de nauwkeurigheid van de uitdrukking. Hij zei niet “opende de poorten van brons,” maar “brak de poorten van brons in stukken,” zodat de hele gevangenis nutteloos wordt. Hij opende de ijzeren staven niet, maar sneed ze door, zodat de bewaker machteloos wordt. Waar geen deur, geen slot is, zal wie binnenkomt niet bewaakt worden. Dus, als Christus in stukken breekt, wie kan het dan repareren? … Hij brak de poorten van brons in stukken om te laten zien dat de dood eindig is. …de Zon van gerechtigheid daalde neer [in Hades], verlichtte het en maakte Hades tot Hemel. Want waar Christus is, daar is ook de Hemel.
— Johannes Chrysostomus
+++++++++++++++++++++
WAT BENT U, MIJN GOD
Wat bent u dan, mijn God Wat bent u anders dan God de Heer,vraag ik mij af ? Wie is er nu Heer naast De Heer ? En wie is er God naast onze God ? U bent de hoogste en de beste. U bent tegelijk verborgen en aanwezig mooi en sterk, standvastig en ongrijpbaar. Zonder zelf te veranderen verandert u alles. U bent nooit nieuw en nooit oud. U vernieuwt alles en tegelijkertijd maakt u de hoogmoedigen oud zonder dat zij het merken.
U bent voortdurend werkzaam maar ook altijd in rust. U verzamelt maar u komt niets tekort. U draagt, vervult en beschermt. U schept, voedt en voltooit. U bent op zoek hoewel het u aan niets ontbreekt. U bemint maar toch blijft u onbewogen. U hebt ergens spijt van maar toch doet het u geen pijn. U wordt boos maar toch blijft u rustig. U verandert uw werken, maar uw plan verandert u niet. U krijgt terug wat u vindt, maar eigenlijk hebt u het nooit verloren. U komt nooit iets te kort maar u blijft altijd blij met winst. U bent nooit hebzuchtig en toch vraagt u rente. Men betaalt u meer dan men u schuldig is, waardoor u bij velen in het krijt komt te staan , en toch, wie heeft er iets wat niet van u is ? U betaalt uw schulden zonder iemand iets schuldig te zijn, U scheldt schulden kwijt zonder erbij in te schieten . En wat zeg ik hier u precies mee, mijn God, mijn leven, mijn heilige zoetheid ? wat kan een mens zeggen als gij het over u heeft ? En toch: wee hen die over u zwijgen. Met al hun praatjes zeggen zij niets!
Wie kan ervoor zorgen dat ik in u tot rust kom ? Wie kan ervoor zorgen dat u mijn hart binnenkomt en het zo dronken maakt, dat ik al het slechte in mijzelf kan vergeten en het enige goede in mijzelf kan omhelzen, dat wil zeggen : u ? Wat betekent u voor mij ? Ontferm u over mij, dan kan in het zeggen. En wat beteken ik voor u, dat u zich per se door mij wilt laten beminnen ,dat u zelfs boos wordt als ik dat niet doe, en mij dan in vrees voor grotere ellende achterlaat ? Of is het soms niet erg als ik u niet bemin ? O, God! Heer mijn God, zeg mij in uw bermhartigheid wat u voor mij betekent. Zeg tegen mij : “Ik ben je redding.” Zeg het zo dat ik het horen kan. Ik richt de oren van mijn hart op u, Heer. Open ze en zeg mij: “Ik ben je redding.”
Belijdenissen (I.IV; 4-1,v5)
Uit : Augustinus Belijdeniseen : verzameld door Dr.Carolinne White – In het nederlands vertaald door Joost van Neer, Wim Sleddens en Anke Tiggelaar – augusrtijnerklooster Eindhoven.
Wijsheid van Sint Ephraim de Syriër
Gebed is een schild van voorzichtigheid, beheersing van woede, terughoudendheid van trots, reiniging van kwaadwilligheid, vernietiging van afgunst, rechtzetting van goddeloosheid.
Gebed is kracht van lichamen, voorspoed van een huishouden, goede orde van een stad, macht van een koninkrijk, trofee van oorlog, zekerheid van vrede.
Gebed is een zegel van maagdelijkheid, trouw in het huwelijk, wapen van reizigers, bewaker van slapers, moed van de waakzamen, overvloed voor boeren, veiligheid van degenen die varen.
Gebed is een pleitbezorger voor degenen die worden beoordeeld, kwijtschelding voor de gebondenen, troost voor de treurenden, vreugde voor de blije, troost voor de rouwenden, een feest op verjaardagen, een kroon voor de getrouwden, een lijkwade voor de stervenden.
Gebed is gesprek met God, gelijke eer met de Engelen, vooruitgang in goede dingen, afwending van het kwaad, rechtzetting van zondaars.
Gebed maakte de walvis een huis voor Jonas, bracht Ezechiël terug naar het leven uit de poorten van de dood, veranderde de vlam in wind van vochtigheid voor de jongeren in Babylon.
Door gebed beval Elias de hemel niet te regenen voor drie jaar en zes maanden.
Zie, broeders, welke kracht gebed heeft. Er is geen bezit kostbaarder dan gebed in het hele menselijke leven. Wees er nooit van gescheiden; verlaat het nooit.
Maar, zoals onze Heer zei, laten we bidden dat ons werk niet voor niets zal zijn, “Wanneer je in gebed staat, vergeef als je iets tegen iemand hebt, zodat je hemelse Vader je fouten kan vergeven.”
Zie Gods ondoorgrondelijke liefde voor de mensheid. Zie Gods onbegrensde goedheid. Hoor onmiddellijke redding van je zielen.
———————-
[Deze tekst benadrukt de diepe spirituele kracht van gebed en de vele manieren waarop het een positieve invloed kan hebben op het leven]
Vandaag heeft de Barmhartige Zichzelf verarmd voor ons; Dus, rijke, nodig de armen uit aan je tafel. Vandaag ontvangen we een Geschenk waarvoor we niet hebben gevraagd; Dus laten we aalmoezen geven aan degenen die smeken en bedelen. Deze huidige Dag opent de hemelse deuren voor onze gebeden; Laten we onze deur openen voor degenen die om onze vergeving vragen. Vandaag heeft het Goddelijke Wezen de zegel van onze menselijkheid op Zich genomen, zodat de mensheid versierd kan worden met het zegel van goddelijkheid. Christus is Geboren! Verheerlijk Hem!
+++++++++++
[Dit prachtige stukje tekst weerspiegelt diepe christelijke waarden van nederigheid, barmhartigheid en verbondenheid met God. Isaak de Syriër had een bijzondere manier om spiritualiteit te verwoorden]
Wens van St. Augustinus
Christelijke zielen, treed binnen in de weg van Jezus Christus. Zoals spirituele mieren, wandel samen op de weg van de Eeuwigheid. Zoals heilige bijen, voed jezelf met de schoonheid van het Geloof. Zoals zachte bloemen, verspreid overal de goede geur van je werken. Zoals hemelse planten, breng veel vruchten voort door geduld en dat je volharding tot het einde je redding voortbrengt.
(St. Augustinus, Brieven).
Ave Maria.
—————
“Het is goed voor ons om soms beproevingen en moeilijkheden te hebben, want ze herinneren ons er vaak aan dat we op proef zijn en niet op enige wereldse zaak moeten hopen. Het is goed voor ons om soms te lijden onder tegenspraak, om verkeerd beoordeeld te worden door mensen, zelfs als we goed doen en het goed bedoelen. Deze dingen helpen ons nederig te zijn en beschermen ons tegen ijdelheid. Wanneer mensen ons naar alle uiterlijke schijn geen eer geven, wanneer ze niet goed over ons denken, dan zijn we meer geneigd om God te zoeken die onze harten ziet. Daarom moet een man zich zo stevig in God wortelen dat hij de troost van mensen niet nodig heeft.”
[De tekst is een reflectie op nederigheid en het zoeken naar spirituele troost in plaats van wereldlijke erkenning.]
++++++++++++++++
Na Zijn opstanding uit de dood verscheen Jezus aan de mensen gedurende een periode van veertig dagen, waarna Hij “werd opgenomen in de hemel en ging zitten aan de rechterhand van God” (Mc 16,19; zie ook Lc 24,50 en Handelingen 1,9-11) .
De hemelvaart van Jezus Christus is de laatste handeling van Zijn aardse reddingsmissie. De Zoon van God komt “uit de hemel” om het werk te doen dat de Vader Hem te doen geeft; en nadat Hij alle dingen heeft volbracht, keert Hij terug naar de Vader en draagt hij voor alle eeuwigheid de gewonde en verheerlijkte mensheid die Hij heeft aangenomen (zie bijv. Joh 17).
De leerstellige betekenis van de hemelvaart is de verheerlijking van de menselijke natuur, de hereniging van de mens met God. Het is inderdaad het doordringen van de mens in de onuitputtelijke diepten van goddelijkheid.
We hebben al gezien dat “de hemelen” de symbolische uitdrukking in de Bijbel is voor het ongeschapen, immateriële, goddelijke “rijk van God”, zoals een heilige van de Kerk het noemde. Om te zeggen dat Jezus “verheven is aan de rechterhand van God”, zoals de heilige Petrus predikte in de eerste christelijke preek (Hand. 2.33), betekent precies dit: dat de mens is hersteld in de gemeenschap met God, tot een eenheid die, volgens de orthodoxe leer, veel groter en volmaakter dan die aan de mens gegeven in zijn oorspronkelijke schepping (zie Ef 1–2).
De mens werd geschapen met het potentieel om een ”deelnemer van de goddelijke natuur” te zijn, om nogmaals naar de apostel Petrus te verwijzen (2 Petr. 1.4). Het is deze deelname aan goddelijkheid, theosis genoemd (wat letterlijk vergoddelijking of vergoddelijking betekent) in de orthodoxe theologie, die de hemelvaart van Christus voor de mensheid heeft vervuld. De symbolische uitdrukking van het “zitten aan de rechterhand” van God betekent niets anders dan dit. Het betekent niet dat ergens in het geschapen universum de fysieke Jezus op een materiële troon zit.
De Brief aan de Hebreeën spreekt over de hemelvaart van Christus in termen van de Tempel van Jeruzalem. Net zoals de hogepriesters van Israël het “heilige der heiligen” binnengingen om namens zichzelf en het volk offers aan God te brengen, zo offert Christus, de ene, eeuwige en volmaakte Hogepriester Zichzelf aan het kruis aan God als de eeuwige, en volmaakt, offer, niet voor Hemzelf maar voor alle zondige mensen. Als mens gaat Christus (voor eens en voor altijd) het ene eeuwige en volmaakte Heilige der Heiligen binnen: de “aanwezigheid van God in de hemelen”.
. . we hebben een grote hogepriester die door de hemel is gegaan, Jezus, de Zoon van God. . . (Hebr 4.14)
Want het was passend dat we zo’n hogepriester zouden hebben, heilig, onberispelijk, onbevlekt, afgescheiden van zondaars, verheven boven de hemelen. . . . Hij heeft geen behoefte zoals die hogepriesters om dagelijks offers te brengen, eerst voor zijn eigen zonden en daarna voor die van het volk; hij deed dit voor eens en voor altijd toen hij zichzelf opofferde.
Nu, het punt in wat we zeggen is dit: we hebben zo’n hogepriester, iemand die zit aan de rechterhand van de troon van de Majesteit in de hemel, een dienaar in het heiligdom en de ware tabernakel die niet is opgericht door de mens, maar door de Heer (Heb 7.26; 8.2).
Want Christus is niet een met handen gemaakt heiligdom binnengegaan, een kopie van de ware, maar in de hemel zelf, om nu namens ons in de tegenwoordigheid van God te verschijnen (Hb 9,24).
. . . toen Christus voor altijd een enkel offer voor de zonden had gebracht, ging hij aan de rechterhand van God zitten en wachtte tot zijn vijanden een voetbank voor zijn voeten zouden zijn (Heb 10,12-13; Ps 110,1).
Zo wordt de hemelvaart van Christus gezien als de eerste toegang van de mens tot die goddelijke verheerlijking waarvoor Hij oorspronkelijk werd geschapen. De toegang wordt mogelijk gemaakt door de verheerlijking van de goddelijke Zoon die Zichzelf ontledigde in menselijk vlees in volmaakte zelfopoffering aan God.
Vertaling : Kris Biesbroeck
En het gebeurde, terwijl Hij hen zegende, dat Hij van hen vertrok en werd opgenomen in de hemel. Lucas 24:51
———————
In Christus’ leer over het brood des levens zegt Augustinus dat we ook de instructie vinden dat, hoewel wij allen in het lichaam zullen sterven,de geesten van de heiligen in de hemelse rust bij God worden ontvangen tot de laatste dag waarop Christus ieders lichaam opwekt om zich weer bij hun geest te voegen voor het eeuwige leven.
Maar opdat zij niet zouden veronderstellen dat het eeuwige leven in dit vlees en deze drank zodanig werd beloofd dat zij, die het innemen, in het lichaam niet zouden sterven, daalde Hij neder om aan deze gedachte tegemoet te komen; want toen Hij had gezegd: “Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven,” voegde Hij er onmiddellijk aan toe: “en Ik zal hem op de laatste dag opwekken.” Intussen, overeenkomstig de Geest, zal hij het eeuwige leven mogen hebben in die rust waarin de geesten der heiligen worden opgenomen; maar wat het lichaam betreft, zal hij niet beroofd worden van zijn eeuwige leven, maar integendeel: hij zal het verkrijgen in de opstanding der doden op de laatste dag.
— St. Augustinus van Hippo, ca. 416 na Christus
++++++++++++
christelijkeinformatiebron 