Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
The Dark Night of the Soul (Losing Who We Thought We Were)
St. John of the Cross – “Transcending all knowledge”
I entered the unknown, and there I remained unknowing, all knowledge transcended.
Where I entered I knew not, but seeing myself there, not knowing where, great things then made themselves known.
What I sensed I cannot say, for I remained unknowing, all knowledge transcended.
Nederlands:
Ik trad binnen in het onbekende, en daar bleef ik onwetend, alle kennis overstegen.
Waar ik binnenging wist ik niet, maar toen ik mij daar bevond, niet wetend waar, werden grote dingen onthuld.
Wat ik ervoer kan ik niet zeggen, want ik bleef onwetend, alle kennis overstegen.
******************************
The Story of Saint John of the Cross…
BLIJF MIJ NABIJ…
(De oorsprokelijke Engelse tekst en de Nederlandstalige vertaling)
Abide with me
Engelse originele tekst (Abide with Me)
1.Abide with me: fast falls the eventide; The darkness deepens; Lord, with me abide. When other helpers fail and comforts flee, Help of the helpless, O abide with me.
2.Swift to its close ebbs out life’s little day; Earth’s joys grow dim, its glories pass away; Change and decay in all around I see— O Thou who changest not, abide with me.
3.I need Thy presence every passing hour; What but Thy grace can foil the tempter’s power? Who, like Thyself, my guide and stay can be? Through cloud and sunshine, Lord, abide with me.
4.I fear no foe, with Thee at hand to bless; Ills have no weight, and tears no bitterness. Where is death’s sting? Where, grave, thy victory? I triumph still, if Thou abide with me.
5.Hold Thou Thy cross before my closing eyes; Shine through the gloom, and point me to the skies. Heaven’s morning breaks, and earth’s vain shadows flee; In life, in death, O Lord, abide with me.
Nederlandse vertaling:
Nederlandse vertaling (Blijf mij nabij)
1.Blijf mij nabij, wanneer het duister daalt, de nacht valt in, waarin geen licht meer straalt. Andere helpers, Heer, ontvallen mij, der hulpelozen hulp, wees mij nabij.
2.snel komt het einde van het korte leven, de vreugden van de aarde zijn verdreven. Verandering en verval zie ik overal, o Gij die niet verandert, blijf bij mij al.
3.Ik heb Uw nabijheid elk uur zo nodig, Uw kracht alleen maakt zwakken weer geduldig. Wie anders kan mijn steun en gids nu zijn? Door zon en schaduw, Heer, blijf mij nabij.
4.Ik vrees geen vijand met U aan mijn zij, geen kwaad doet pijn, geen tranen maken mij. Waar is de prikkel van de dood, waar zijn macht? Ik triomfeer nog steeds, met U als mijn kracht.
5.Toon mij Uw kruis voor mijn gesloten ogen, laat door de nacht Uw hemelglans mij bogen. De morgen breekt, de schaduw vlucht voorbij, in leven, sterven, Heer, blijf mij nabij.
Tijd van vloek en tijd van zegen, tijd van droogte, tijd van regen, tijd van oogsten, tijd van nood, tijd van stenen, tijd van brood,
Tijd van liefde, nacht van waken, uur der waarheid, dag der dagen, toekomst die gekomen is, woord dat vol van stilte is.
Tijd van troosten, tijd van tranen, tijd van mooi zijn, tijd van schamen, tijd van jagen, nu of nooit, tijd van hopen dat nog ooit.
Tijd van zwijgen, zin vergeten, nergens blijven, niemand weten. Tijd van kruipen, angst en spijt, zee van tijd en eenzaamheid.
Wie aan dit bestaan verloren nieuw begin heeft afgezworen, wie het houdt bij wat hij heeft sterven zal hij ongeleefd.
Tijd van leven om met velen brood en ademtocht te delen. Wie niet geeft om zelfbehoud, leven vindt hij honderdvoud.
ONDER DE LOEP genomen door Gerard Swüste
‘Tijd van leven’ is een lied bij Prediker 3, 1-15. Daar staat: ‘Alles heeft zijn uur, alle dingen onder de hemel hebben hun tijd’. En dan volgt er een soort litanie: tijd om te baren, een tijd om te sterven, een tijd om te planten, een tijd om te oogsten…’ Prediker eindigt dit ‘gedicht’ met de conclusie: ‘Alles wat God doet is goed op zijn tijd;…maar toch blijft Gods werk voor de mens vanaf het begin tot aan het einde ondoorgrondelijk. Daarom lijkt het mij voor de mens nog het beste om vrolijk te zijn en het er goed van te nemen. Als hij kan eten en drinken en genieten van wat hij met al zijn zwoegen bereikt heeft, is dat immers een gave van God.’
Folksinger Pete Seeger schreef in de jaren vijftig een song op deze passage uit Prediker. ‘Turn, turn, turn’ was de titel. Het werd pas echt goed bekend toen The Byrds het in 1965 opnamen en het wereldwijd in alle hitlijsten kwam. Het is opmerkelijk dat Pete Seeger de tekst van Prediker tamelijk nauwgezet volgt, maar er een andere conclusie aan verbindt. Hij eindigt, zoals Prediker met: ‘a time of war, a time of peace’, maar voegt daar zelf aan toe ‘I swear it’s not too late’. Pete Seeger nodigt uit tot ommekeer. Dat blijkt ook al uit de titel die hij de song meegeeft ‘Turn, turn, turn’. Je zingt jezelf toe naar een nieuwe wereld, zonder oorlog. Het kan nog.
Wat heeft dat nu van doen met de tekst van Huub Oosterhuis? Die tekst volgt Prediker niet letterlijk. In ‘Tijd van leven’ is in bijna elke regel wel sprake van een tegenstelling, zoals dat bij Prediker ook het geval is. Maar het gebeurt met andere beelden en woorden. En ook deze tekst zingt naar een andere conclusie toe dan Prediker. Dat is te lezen in het derde couplet. De boodschap daar is duidelijk: je moet het niet houden bij wat je hebt, je moet delen, niet geven om zelfbehoud.
Zo blijkt dat een mijmering over ‘alles heeft zijn tijd’ tot verschillende conclusies kan leiden. Prediker nodigt uit om te genieten, want ook dat is een gave van God. Pete Seeger daagt uit om te kiezen voor de vrede. En Huub Oosterhuis wijst er op, dat je eigenlijk pas echt leeft als je weet te delen.
Het lied ‘Tijd van leven’ is dus geen vertaling van Prediker 3. Huub Oosterhuis heeft voor een eigen opbouw gezorgd. Dat is (opnieuw) het klassieke patroon van drie coupletten. Dit keer niet heden-verleden-toekomst of iets dergelijks, maar, zo denk ik, het eerste couplet heel algemeen, het tweede couplet dichterbij, dat gaat over ons, en het derde couplet een levensles, gericht tot ons en eigenlijk tot mij.
In het eerste couplet dus de tegenstellingen vloek-zegen / droog-regen/ oogst-nood etc. De vierde regel ‘stenen-brood’ doet denken aan de uitspraak van Jezus in Matteüs 7:9: ‘Of is er soms iemand onder jullie die zijn zoon een steen geeft als hij vraagt om brood?’ ‘Uur der waarheid’ kan verwijzen naar het lijden van Jezus (‘toen zijn uur gekomen was’) en ‘dag der dagen’ naar de opstanding.
De laatste twee regels vormen eigenlijk een tegenstelling met de rest van het eerste couplet. ‘Tijd’ gaat blijkbaar niet alleen over het heden, over wat wij in het leven allemaal tegenkomen, ‘tijd’ gaat ook over toekomst. En als je goed kijkt, dan zie je dat die toekomst al gekomen is. Er is dus sprake van een andere dimensie. Zo staat het ook in de laatste regel: het ‘woord’ klinkt niet, zoals woorden toch gewoonlijk doen, maar het is ‘vol van stilte’. Dat eerste couplet zingt ons, dwars door het dagelijks gedoe, naar een moment van bezinning en stilte. Alsof wil zeggen: neem daar ook maar de tijd voor.
Het tweede couplet zit dichter op onze huid: troosten-tranen / mooi zijn-schamen etc. Het gaat niet zozeer over wat we doen, als wel over wat we voelen, wat er leeft in onze binnenkant. In de laatste regels blijkt, dat alles wel zijn tijd kan hebben, maar dat het leven soms toch ook uitzichtloos kan zijn: ‘zwijgen, zin vergeten’. Ineens is er geen sprake meer van een tegenstelling per regel. Het negatieve gevoel krijgt in elke regel meer de overhand: ‘nergens blijven, niemand weten / kruipen-angst en spijt’. Je hebt ‘een zee van tijd’, maar is die niet vaak gevuld met ‘eenzaamheid’? Dat ‘zee van tijd’ is gebruik maken van de bestaande uitdrukking. Het is heerlijk om zeeën van tijd te hebben. Maar dat is in dit lied wel anders. Hier wordt het een ‘zee van eenzaamheid’, een zee waarin je helemaal ondergedompeld raakt.
In het derde couplet is er in de tekst geen sprake meer van tegenstellingen. Althans niet in de tekst zelf. Maar de woorden gaan wel regelrecht in tegen wat bij mensen gemeengoed is. Het gaat niet ‘hebben’ en om ‘meer en meer’, maar het gaat om delen. Dat is allesbehalve vanzelfsprekend. Hier staat kort en bondig wat de Schrift leert. Als je niet opnieuw wilt beginnen, niet je leven wilt omkeren, als je het wilt houden bij wat je hebt, dan sterf je zonder echt geleefd te hebben. Maar als je brood en ademtocht, leven, geest, kunt delen en niet geeft om zelfbehoud, dan zal je leven honderdvoud. Ja, dus toch een echte tegenstelling: ‘ongeleefd sterven’ in regel 4 en ‘honderdvoud leven’ in de slotregel.
Zoals het derde hoofdstuk van het boek Prediker overweegt het lied ‘Tijd van leven’ wat er in een leven allemaal kan gebeuren. Aan goede dingen, maar in dit lied, met name in het tweede couplet, ook aan de dingen die benauwen. Prediker zegt: onderga het maar, voor alles is een tijd, het zal in de loop van je leven allemaal overkomen; zit daar nu maar niet over in; God heeft het goed geregeld; dus geniet vooral van de mooie momenten. Het lied ‘Tijd van leven’ zegt: er kan je in het leven van alles overkomen; ook tegenslag en eenzaamheid; maar dat is niet bepalend voor een gelukkig of ongelukkig leven. Je bent gelukkig als je weet te delen. Soms vraagt een mens zich af hoeveel ‘tijd van leven’ haar of hem is gegeven, en wat er in die tijd allemaal kan gebeuren. Dit lied zegt: niet te veel over tobben. Daar gaat het niet om in het leven. Het gaat om delen. Dan leef je voluit, honderdvoud.
De melodie van Genève 1551 is door Bernard Huijbers vierstemmig getoonzet. Het is stevige muziek die je met name in het derde couplet op het ‘goede pad’ zet. Als je deze woorden zó zingt, dan moet je eigenlijk wel delen! Henri Heuvelmans heeft op de tekst een wat bedachtzamere melodie geschreven. Daardoor zing je tekst niet uit, maar meer naar binnen toe. Ik begrijp wel waarom we de laatste jaren vooral de melodie van Henri Heuvelmans zingen.
Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur, dat nooit meer dooft, vuur dat nooit meer dooft.
Adventslied (Taizé)
Tekst Als alles duister is
Zing mee met de liedtekst van ‘Als alles duister is’
Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur, dat nooit meer dooft, vuur dat nooit meer dooft. Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur, dat nooit meer dooft, vuur dat nooit meer dooft.
Within our darkest night, you kindle the fire, that never dies away, that never dies away. Within our darkest night, you kindle the fire, hat never dies away, that never dies away.
Im Dunkel uns’rer Nacht entzünde das Feuer, das nie mehr erlischt, das niemals mehr erlischt. Im Dunkel uns’rer Nacht entzünde das Feuer, das nie mehr erlischt, das niemals mehr erlischt.
Nederlandse vertaling 1.Blijf bij mij Heer, nu het snel donker wordt De duisternis wordt dieper, blijf bij mij Heer Als vrienden mij teleurstellen en hulp wegvalt Hulp van de hulpelozen, blijft U dan bij mij
2.Wat is hier blijvend, dat het hart gelukkig maakt Geluk op deze aarde vervaagt, de glans gaat er af Alles verandert, ik zie verval overal om mij heen maar U die nooit verandert, blijft U bij mij!
3.Houdt uw kruis voor mijn ogen, Heer, als ze dichtvallen Schijn door mijn somberheid en wijs mij op de hemel De ochtend van de hemel breekt aan de schaduw van het aardse leven vlucht In het leven en in de dood bent U bij mij, Heer.
Vrije vertaling
Tijd van vloek en zegen
Tekst: Huub Oosterhuis – Melodie: Henri Heuvelmans Muziekbewerking, audio opname en nabewerking: Frank van Essen
Solozang: Joy Wielkens Petruskoor o.l.v. Betthilde Keij Piano: Jan Willem van Delft Gitaar: Allard Gosens
Licht dat ons aansteekt in de morgen – Huub Oosterhuis
Liedtekst
Licht dat ons aanstoot in de morgen voortijdig licht waarin wij staan. Koud, één voor één, en ongeborgen, licht overdek mij, vuur mij aan. Dat ik niet uitval, dat wij allen zo zwaar en droevig als wij zijn, niet uit elkaars genade vallen en doelloos en onvindbaar zijn. Alles zal zwichten en verwaaien wat op het licht niet is geijkt. Taal zal alleen verwoesting zaaien en van ons doen geen daad bekijft. Veelstemmig licht, om aan te horen zolang ons hart nog slagen geeft. Liefste der mensen, eerstgeboren, licht, laatste woord van Hem die leeft.
Gij hebt U toch beschikbaar gesteld., wij mochten U roepen, hebt GIJ gezegd, ‘Ik zal er zijn’ was uw Naam
Verstaat GIJ ons nu wij U roepen, ziet Gij door onze gezichten heen tot in onze duistere verdeelde ziel ? Wij zijn de mens die Gij gemaakt hebt.
Gij die gezegd hebt : ‘Troost mijn volk’, voor hen die eenzaam tegen de grond gaan, voor hen die niets meer hebben dan ongeluk, is er geen troost, geen woord dat redt; Zijt Gij de vriend die hen omhoog haalt ?
Hoor allen die om vrede roepen als om een onbestaanbaar geluk. Hoor het bloed dat roept uit de aarde dat het vergeefs is vergoten Hoor hen die sprakeloos zijn, monddood, gemarteld waar ter wereld niet.
En de doden, vergaan in de aarde, verstrooid op de wind, voorgoed onvindbaar en allen die weg zijn gegaan zonder groet….
wat heeft met hen gedaan Hij die nooit varen laat het werk van zijn handen?
Gij die in den beginne hebt geroepen licht, en de duisternis vluchtte, dag, en de nacht kromp ineen mensen, en uit het onbestaanbare werden wij mensen.
Gij die zin gegeven hebt aan ons bestaan. Gij die ons hart verwarmd hebt,
grondvest opnieuw dit huis vol mensen, deze aarde.
Tot vrede strekke ons uw naam Ik zal er zijn..
(Tekst : Huub Oosterhuis – Muziek : Antoine Oomen)
Film over het leven van de heilige Maria van Egypte
Onze eerbiedwaardige moeder Maria van Egypte was een asceet in de woestijn die berouw had van een leven in de prostitutie. Ze leefde in de zesde eeuw en stierf op opmerkelijke wijze in 522. De kerk viert haar feestdag op de dag van haar rust, 1 april; bovendien wordt ze herdacht op de zondag van St. Maria van Egypte, de vijfde zondag van de Grote Vastentijd.
Ze begon haar leven als een jonge vrouw die de passies van het lichaam volgde en op twaalfjarige leeftijd wegliep van haar ouders naar Alexandrië. Daar leefde ze zeventien jaar als hoer, waarbij ze geld weigerde van de mannen met wie ze copuleerde, in plaats daarvan leefde ze van bedelen en vlas spinnen. Op een dag ontmoette ze echter een groep jonge mannen die op weg waren naar de zee om naar Jeruzalem te varen voor de verering van het Heilig Kruis. Mary ging mee voor de rit en verleidde de mannen terwijl ze reisden voor de lol. Maar toen de groep Jeruzalem bereikte en daadwerkelijk richting de kerk ging, werd Maria door een onzichtbare kracht de toegang ontzegd.
Na drie van dergelijke pogingen bleef ze buiten op het kerkterras, waar ze opkeek en een icoon van de Theotokos zag. Ze begon te huilen en bad uit alle macht dat de Theotokos haar het Ware Kruis zouden laten zien; daarna, beloofde ze, zou ze afstand doen van haar wereldse verlangens en gaan waar de Theotokos haar ook naartoe leiden..
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Menselijke transformatie door bekering: St. Maria van Egypte –video
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Het leven van Maria van Egypte zoals beschreven door St.Sophronius :
CHRISTUS IS GEBOREN (Kerstlied gezongen in het Aramees: de taal van Christus)
Aramees was de taal die Jezus Christus sprak. In verschillende landen in het Midden-Oosten (Irak, Syrië, Armenië) wordt het geloof beleden in deze taal door onder andere de Chaldeeuwse kerk .
Deze video is een kerstlied gezongen door de Chaldeeuwse kerk in de taal van Christus.
In deze video zien kijkers een diaken, priester en bisschopskleding voor een goddelijke liturgie. Elk gewaad zal worden gezien, de betekenis en geschiedenis ervan zullen kort worden besproken, en de gebeden die de geestelijkheid reciteert bij het aantrekken van het kledingstuk zullen worden getoond. De video kan worden gebruikt als aanvulling op de studie van de Goddelijke Liturgie, aanbidding in de Kerk of op de rol van de geestelijkheid in de Kerk. (Engels)
In deze video zullen kijkers de Proskomide (Prothesis) dienst bekijken, wanneer een priester het brood (prosphoro) en de wijn bereidt voor een Goddelijke Liturgie. Elke handeling zal worden gezien, de betekenis en geschiedenis ervan zal kort worden besproken, en de gebeden die de geestelijkheid bij elke actie reciteert, zullen worden getoond. De video kan worden gebruikt als aanvulling op de goddelijke liturgie, de eredienst in de kerk of de rol van de geestelijkheid in de kerk. (Engels)
christelijkeinformatiebron 