VERGEVINGSZONDAG

Laatste zondag van de voorvasten

 

 

 

LEZINGEN :

 

Eerste lezing : Rom.13,11-14,5

Waakzaam zijn
    U weet trouwens hoe laat het is, u weet dat het uur om uit de slaap te ontwaken reeds is aangebroken. Nu is onze redding dichterbij dan toen wij tot het geloof kwamen. De nacht loopt ten einde, de dag breekt aan. Laten wij ons dus ontdoen van de werken van de duisternis en ons toerusten met de wapens van het licht. Laten wij ons behoorlijk gedragen, als op klaarlichte dag, en ons onthouden van zwelgpartijen en drinkgelagen, van ontucht en losbandigheid, van twist en nijd. Bekleed u met de Heer Jezus Christus, en vertroetel uw lichaam niet; er mogen geen begeerten worden opgewekt.

Verdraagzaam zijn
Aanvaard ieder die zwak is in het geloof, zonder zijn opvattingen te betwisten. De een is ervan overtuigd dat hij alles mag eten, terwijl een zwakke alleen maar plantaardig voedsel eet. Wie vlees eet, moet iemand die dat niet doet, niet minachten; en wie geen vlees eet, moet iemand die dat wel doet, niet veroordelen; God zelf heeft die ander immers als de zijne aanvaard. Wie ben jij, dat je jezelf een oordeel aanmatigt over de knecht van een ander? Of hij staat of valt, gaat alleen zijn heer aan. Hij zal trouwens staande blijven, want zijn heer is bij machte hem staande te houden. De een maakt onderscheid tussen de dagen, voor de ander zijn ze alle gelijk. Gun ieder zijn eigen overtuiging

 

EVANGELIE : Matth.6,14-21

Want als jullie de mensen hun overtredingen vergeven, zal je hemelse Vader ook jullie vergeven. Maar als jullie de mensen niet vergeven, zal je Vader jullie overtredingen ook niet vergeven.
     Wanneer je vast, zet dan geen somber gezicht zoals de schijnheiligen, want zij vertrekken hun gezicht om met hun vasten op te vallen bij de mensen. Ik verzeker jullie, ze hebben hun loon al. Maar als jij vast, zalf dan je hoofd en was je gezicht, opdat het bij de mensen niet opvalt dat je vast, maar wel bij je Vader, die in het verborgene is; en je Vader, die in het verborgene ziet, zal het je lonen.

Maak je geen zorgen!
     Verzamel geen schatten op aarde, waar mot of houtworm ze aantast, en waar dieven inbreken om ze te stelen. Maar verzamel schatten in de hemel, waar mot noch houtworm ze aantasten, en waar geen dieven inbreken om ze te stelen. Want waar je schat is, daar zal ook je hart zijn.

 °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Daarna Agapen en Vespers als inzet van de Grote Vasten

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Orthodox jongerenkoor “Ensemble Vocal Malinine” uit Parijs in concert te Brugge

Posted on februari 6, 2010 by orthodoxie

 

 

 

Brugge – Op zaterdag 6 februari 2010 heeft de Orthodoxe Parochie van Brugge het orthodox jongerenkoor “Ensemble Vocal Malinine” onthaald. Het ensemble bestaat uit een achttal jongeren uit Parijs. Het concert had plaats in de Sint-Jacobskerk te Brugge en werd ingericht door de orthodoxe parochie van de HH. Konstantijn en Helena te Brugge

Zowat 450 personen kwamen luisteren en meebidden, en genoten er van de prachtige hymnen gebracht door de wonderbaarlijke stemmen van deze jongeren.

Het “Ensemble Vocal Malinine” bracht een originele benadering van de orthodoxe liturgische muziek. Het vertolkt een hele reeks hymnen en gebeden in polyfonie (4-stemmig, sommige hymnen 5- of meerstemmig)
en wordt niet begeleid door muziekinstrumenten. Het ensemble bestaat uitsluitend uit orthodoxe jongeren uit de Parijse regio, nakomelingen van Russische vluchtelingen na de Revolutie van 1917.

Het ensemble staat onder leiding van Mathieu Malinine. De overige zangers zijn: Tatiana Sollogoub en Anastasia Becchio (sopraan); Lucile Smirnov en Isabelle Kourdukoff (alto), Mathieu Malinine en Alexis Guyot (tenor); en Cyrille Sollogoub en M arc Sollogoub (bas). Het koor zong er hoofdzakelijk in het Kerkslavisch en het Frans.

 

Matthieu Malinne

Bisschop Athenagoras van Sinope hield er in naam van de parochie het welkomswoord en gaf er deskundige uitleg over de liturgische muziek in de Orthodoxe Kerk.

 Bisschop Athenagoras

Hij verwelkomde er ook enkele personaliteiten waaronder dhr. Paul Breyne, Gouverneur van de Provincie West-Vlaanderen; dhr. Bernard De Cuyper, Schepen van de Stad Brugge en tevens ook lid van de Provincieraad; dhr. Albert Raes, ere-consul van Marokko en gewezen Hoofd van de Dienst Staatsveiligheid; Kanunnik en Professor Adelbert Denaux, voorzitter van de vzw Oecumene Brugge; alsook E.H. Jan Tilleman, Pastoor van de Sint-Salvatorkathedraal te Brugge.

Het ensemble begon zijn concert met hymnen uit de Vespers en de Metten, en vervolgens uit de Goddelijke Liturgie. Vader Bernard Peckstadt zong er de Vredesektenie, beantwoord door het koor met ‘Gospodi pomilui’ of ‘Heer ontferm U’.

Het tweede deel bestond eerst en vooral uit hymnen van het Feest van Kerstmis, de Geboorte van onze Heer Jezus Christus, gevolgd van hymnen uit de Grote Vasten, waaronder de prachtige hymne ‘De Edele Jozef’. Daarna volgden vreugdevolle gezangen van Pasen, met o.a. de aankondiging van de Opstanding van Christus, “Dat God verrijze…”dat tevens voorgezongen werd door Vader Bernard en beantwoord werd met het Paastroparion dat er gezongen werd in verschillende talen.

Als bis-nummers zong het ensemble het wondermooie Groot Prokimen dat op Pasen en Pinksteren gezongen wordt tijdens de Tweede Vespers, nl. “Welke God is groot als onze God”; alsook het Onze Vader naar Kedrov.

Dat het een succes was daar kunnen al diegenen die er waren van getuigen. Het was echt de hemel op aarde! Wij ontvingen heel veel positieve commentaren en velen vroegen ons: “hopelijk tot volgend jaar bij een nieuw concert”. Ook de koorleden drukten hun groot genoegen uit van hun weekendje in hartje Vlaanderen en vooral van de geestelijke en vriendschappelijke band tussen hen en onze Parochie. Want inderdaad heeft het ensemble de volgende dag de Pontificale Goddelijke Liturgie opgeluisterd, Liturgie die voorgegaan werd door Bisschop Athenagoras van Sinope in concelebratie met Vader Bernard Peckstadt.

We hopen weldra één of twee CD’s van het concert en de Goddelijke Liturgie te kunnen aanbieden, alsook een DVD. Wie interesse heeft in deze opnamen kan nu reeds zijn naam opgeven bij Vader Bernard, rector van de orthodoxe parochie van Brugge.

Tenslotte dank aan allen voor het welslagen van dit initiatief.

 

Christen nog steeds vreemde in Turkije

De Raad van Europa heeft deze week stevige kritiek geleverd op de behandeling van religieuze minderheden in Turkije en Griekenland.

De Raad van Europa is een organisatie die de mensenrechten in Europa in de gaten houdt en waarvan parlementariërs van 47 Europese landen, waaronder Turkije, lid zijn. Deze week bespraken zij in Straatsburg een rapport over religieuze minderheden in Turkije en Griekenland.

Daaruit blijkt dat zowel christenen en joden in Turkije als moslims in de noordelijke provincie Thracië in Griekenland, nog steeds als vreemdelingen worden beschouwd. Dit ondanks dat deze groepen daar al meer dan 1000 jaar leven, de joden in Turkije zelfs meer dan 2000 jaar. Dat deze bevolkingsgroepen in de praktijk minder rechten hebben dan andere burgers, is volgens de Raad van Europa onacceptabel.

Pieter Omtzigt (CDA) was woordvoerder namens de tweehonderd christendemocraten van de Europese Volkspartij in de Raad. Hij benadrukte in Straatsburg dat Turkije en Griekenland de rechten van alle minderheden moeten erkennen en beschermen. Hij vroeg speciale aandacht voor de positie van de Syrisch-Orthodoxe Kerk in Turkije.

De Turkse staat dreigt de landerijen van het Mor Gabriëlklooster van deze gemeenschap te onteigenen. Verder is voor deze godsdienstige minderheid onderwijs in het Aramees verboden, de liturgische taal van hun geloofsgemeenschap “én de taal die Jezus zelf sprak”, aldus Omtzigt.

De Raad nam een resolutie aan waarin Turkije wordt opgeroepen te stoppen met het voeren van rechtszaken tegen het klooster, en de minderheden te erkennen. In het Europees Parlement in Brussel heeft VVD-Europarlementariër Hans van Baalen deze week aangegeven dat Turkije wat hem betreft nu geen lidmaatschap van de EU verdient.

Bron: ND

 

Patriarch Bartholomeüs

 

Intronisatie Servische patriarch ook in Kosovo

Irinej, de nieuwe patriarch van de Servisch-Orthodoxe Kerk, heeft vandaag aangekondigd dat zijn ceremoniële installatie in het klooster van Peć in Kosovo op 25 april plaats vindt. Zo berichtte Radio B92 vandaag.

Patriarchaat van Peć
Het nieuwe hoofd van de Servisch-Orthodoxe Kerk werd op zaterdag 23 januari, een dag na zijn verkiezing, in de kathedraal van Sint Sava in Belgrado geïnstalleerd. Deze plechtigheid krijgt een ceremonieel vervolg in Peć. De Servische patriarch draagt naast de titel van metropoliet van Belgrado en Karlovci ook die van aartsbisschop van Peć. In de middeleeuwen was het klooster van Peć de hoofdzetel van de Servische autocephale kerk, die daarom ook wel het patriarchaat van Peć werd genoemd.

Kosovo
De installatie van de patriarch in Peć markeert tevens de opening van de synode van de Servisch-Orthodoxe Kerk, die in Belgrado een vervolg zal krijgen. De nieuwe patriarch hoopt hiermee de aandacht van zijn buitenlandse gasten op Kosovo te vestigen, dat zich volgens hem in de zwaarste periode van zijn geschiedenis bevindt. “Serviërs die in Kosovo zijn gebleven, hebben meer pijn, lijden en verwoesting moeten verduren dan ooit tevoren”, aldus patriarch Irinej, die eraan toevoegde dat het “een tragedie is dat de grootmachten zich ervan bewust zijn, maar net doen alsof ze het niet zien”. 

Montenegro
Na NAVO-bombardementen in 1999 verloor Servië de zeggenschap over de provincie Kosovo. De Albaans-Kosovaarse moslimmeerderheid verklaarde zich in 2008 onafhankelijk van Servië. Kerkelijke jurisdictie gaat echter voorbij de nieuwe, nog niet door Servië erkende landsgrenzen. Servische kerkleiders spelen een vorname rol in het publieke leven van het voormalige Joegoslavië. De officiële scheiding tussen Servië en Montenegro in 2006 noemde de patriarch “zinloos en onredelijk”, omdat Serviërs en Montenegrijnen volgens hem één volk met gemeenschappelijke wortels zijn.

Paus welkom in Niš
Patriarch Irinej sprak verder de wens uit dat de paus Niš zou bezoeken. Dit is Irinejs oude bisschopsstad en was als Naissus de geboortestad van keizer Constantijn die in 313 het Edict van Milaan uitvaardigde. De 1700e verjaardag daarvan in 2013 zou een mooie datum zijn. “Het is aan de Rooms-Katholieke Kerk of paus Benedictus XVI Niš bezoekt, maar dat zou door de Servisch-Orthodoxe Kerk worden verwelkomd”, aldus de patriarch.

Kloosterlijke traditie
De installatie van de patriarch in het klooster van Peć verwijst niet alleen naar de oorsprong van de Servische Kerk, maar ook naar een belangrijk aspect van de traditie van het oosterse christendom. In de oosters-orthodoxe kerken mag een bisschop niet gehuwd zijn, terwijl een parochiepriester (pope) juist wel gehuwd moet zijn. Daarom worden de bisschoppen gerekruteerd uit de monnikenstand. Dit zorgt voor een permanente voeding van het oosters-orthodoxe episcopaat met monastieke spiritualiteit. Zo is ook de patriarch van Moskou qualitate qua abt van meerdere kloosters in de omgeving van de Russische hoofdstad. Het feitelijke kloosterbestuur wordt door anderen uitgevoerd.

Bron : RKK

Zondag van de Tollenaar en de Farizeeër – Begin van de voorvasten(24 januari)

Gedachtenis van de heilige Xenia, Diakones uit Rome, en de heilige Babylas uit Antiochië met zijn leerlingen Timtheos en Agapios

 

LEZINGEN :

Eerste lezing : 2 Tim.3,10-15 :

U echter bent mij trouw gevolgd in mijn leer, mijn manier van leven en mijn streven, in mijn geloof, geduld, liefde en volharding, in de vervolgingen en in het lijden dat mij getroffen heeft in Antiochië, Ikonium en Lystra. Wat heb ik al niet moeten verduren! Maar de Heer heeft mij uit al die vervolgingen gered. Trouwens, allen die in Christus Jezus vroom willen leven, zullen vervolgd worden,terwijl booswichten en zwendelaars van kwaad tot erger vervallen: het zijn bedriegers die bedrogen worden. Houd u dus aan de leer die u gelovig hebt aanvaard. U weet wie u onderricht hebben. Van kindsbeen af kent u de heilige geschriften waaruit u de wijsheid kunt putten die u brengt tot de redding, door het geloof in Christus Jezus.

EVANGELIELEZING : Lucas 18,10-14 :

Twee mensen gingen naar de tempel om te bidden, de een was een farizeeën, de ander een tollenaar. De farizeeër ging daar staan en sprak in zijn gebed over zichzelf: “God, ik dank U dat ik niet ben zoals de andere mensen, hebzuchtig, onrechtvaardig en overspelig, of zoals die tollenaar daar! Ik vast tweemaal per week en geef een tiende weg van al mijn inkomsten.De tollenaar daarentegen, die op een afstand bleef staan, durfde zelfs zijn ogen niet naar de hemel op te slaan. Hij sloeg zich vol berouw op de borst en zei: “O God, genade voor een arme zondaar!” Ik verzeker jullie dat deze man gerechtvaardigd naar huis ging, en de ander niet. Want ieder die zich verheft zal vernederd worden, maar wie zich vernedert zal verheven worden.’

.

Het Handvest van Sint Katherine

In het hart van de Sinai woestijn ligt het Klooster van Sint Katherine. In het jaar 628 ging een delegatie van het klooster naar de profeet Mohammed en vroeg hem om bescherming. Als reactie stelde hij een handvest op dat hun rechten garandeerde en dat een lichtend voorbeeld voor moslims en christenen mag zijn hoe verschillende religies vreedzaam kunnen samenleven.

 

 

De heilige Sinai

Het Klooster van Sint Katherine is het oudste, doorlopend bewoonde klooster ter wereld. Het ligt aan de voet van de berg Sinai, een gebied dat heilig is voor elk van de drie monotheïstische religies: jodendom, christendom en islam. Het klooster werd gebouwd op de plek waar Mozes sprak met God in het wonder van de Brandende Braamstruik en waar hij de berg Sinai beklom om de Tien Geboden te ontvangen. Het is een plek die veel door toeristen worden bezocht, die er bij nacht en ontij opstaan om de berg te beklimmen zodat zij op de top de zonsopgang kunnen aanschouwen. In het Sinai-gebergte bevinden zich meer dan tweehonderd religieuze christelijke plekken, kloosters en kerken, Byzantijnse overblijfselen.

 

Sint Katherine

Het klooster en het stadje ontlenen hun naam aan St. Katherine, Sant Katrin in het Arabisch, Αγίας Αικατερίνης in Griekse manuscripten. Katherine was de dochter van Costus, de heidense goeverneur van Alexandrië. Ze vertelde haar ouders dat ze alleen wilde trouwen met iemand die haar overtrof in schoonheid, intelligentie, rijkdom en sociale status. Binnen de Latijnse kerk en andere oosterse kerken wordt dat gezien als voorafschaduwing van haar latere ontdekking van Christus. ‘His beauty was more radiant than the shining of the sun, His wisdom governed all creation, His riches were spread throughout all the world.’

Op haar achttiende stelde zij zichzelf voor aan keizer Maximinus, die de christenen fel vervolgde. Ze kapittelde hem om zijn wreedheid en probeerde hem duidelijk te maken hoe onrechtvaardig het was om valse goden te aanbieden. De keizer was verbaasd door haar durf, maar deelde haar mening niet. Hij hield haar in zijn paleis gevangen en gaf zijn geleerden opdracht om Katherine te overtuigen, zodat ze zich zou bekeren. Ze kwam echter als overwinnaar uit het debat. Een aantal van haar tegenstanders werden door haar eruditie verslagen, ze bekeerden zich tot het christendom en werden ter plekke om het leven gebracht. De keizer was furieus dat hij getart werd, liet haar geselen en zette haar daarna gevangen. De keizerin wilde echter graag met haar kennismaken en ging met het hoofd van de troepen naar de kerker . Beiden lieten zich overtuigen en werden gedoopt. Katherine verzaakte haar geloof niet, maar bekeerde zelfs degenen die haar in de gevangenis opzochten. De keizer veroordeelde haar daarom tot de dood op het rad, waarop scherpe ijzeren punten waren gemonteerd, een bekend martelwerktuig in die tijd. Dat mislukte echter, want toen Katherine het rad aanraakte, werd ze getroffen door de bliksem en het rad brak. Daarop wilde de keizer haar laten verbranden, maar het vuur waaide uiteen en verbrandde de beulen. Uiteindelijk liet hij haar onthoofden. Uit haar halswond stroomde melk die de stad van de pest bevrijdde. Engelen brachten haar lichaam naar de berg Sinai.

Katherine wordt sindsdien St. Katherine van Alexandrië of St. Katherine van het Rad genoemd. Ze wordt meestal afgebeeld met haar attribuut: het rad. Naar verluidt zou Katherine aan het begin van de vijftiende eeuw tot Jeanne d’Arc gesproken hebben. Katherine is een van de Zeven Primaire Helpers die in de eerste Romeinse Canon genoemd worden. En ze is een van de Veertien Heilige Helpers, die helpen bij allerlei ziekten en aandoeningen. Haar naamdag is 25 november.

Het klooster van Sint Katherine

In de zesde eeuw liet de Byzantijnse keizer Justinianus ter ere van Sint Katherine het versterkte klooster bouwen aan de voet van de Sinai. Halverwege de zesde eeuw werd er ook een kerk gebouwd. Al veel eerder, in het jaar 330, liet keizerin Helena een kerk bouwen op de plaats van het Brandende Braambos. Het Byzantijns Orthodoxe monasticisme heeft zelfs nog oudere wortels. Het Klooster van Sint Katherine bestaat na al die eeuwen nog steeds. Het is een schatkamer van vroegchristelijke kunst en architectuur. De collectie geïllustreerde manuscripten van het klooster wordt slechts geëvenaard door die van het Vaticaan. Het klooster staat op de Werelderfgoedlijst.

Door de eeuwen heen genoot het klooster bescherming van de machthebbers: de profeet Mohammed, Arabische en Turkse leiders, Napoleon. Binnen de muren van de kloostergemeenschap bevindt zich ook een Fatimidische moskee, die is gebouwd naast de orthodoxe kerk. Moskee en kerk staan zusterlijk naast elkaar, als stille getuige hoe de verschillende religies samen kunnen leven en het klooster de bescherming had van de Egyptische kaliefs.

 

Het Handvest van de profeet

In het jaar 628 ging een delegatie van het Klooster van Sint Katherine op bezoek bij de profeet Mohammed. Ze vroegen hem om bescherming. De profeet gaf gehoor aan hun verzoek en stelde een Handvest op dat volgens de profeet tot het einde der tijden van kracht is.

Het Handvest beschermt de vrijheid van religie, de vrijheid om te werken, de veiligheid van de christen en zijn recht op bezit. Het heeft ervoor gezorgd dat de christenen van Sint Katherine al veertienhonderd jaar onder bescherming van de moslims leven.

 

   

 

‘This is a message fr om Muhammad ibn Abdullah, as a covenant to those who adopt Christianity, near and far, we are with them. Verily I, the servants, the helpers, and my followers defend them, because Christians are my citizens; and by Allah! I hold out against anything that displeases them. No compulsion is to be on them. Neither are their judges to be removed from their jobs nor their monks from their monasteries. No one is to destroy a house of their religion, to damage it, or to carry anything from it to the Muslims’ houses. Should anyone take any of these, he would spoil God’s covenant and disobey His Prophet. Verily, they are my allies and have my secure charter against all that they hate. No one is to force them to travel or to oblige them to fight. The Muslims are to fight for them. If a female Christian is married to a Muslim, it is not to take place without her approval. She is not to be prevented from visiting her church to pray. Their churches are to be respected. They are neither to be prevented from repairing them nor the sacredness of their covenants. No one of the nation (Muslims) is to disobey the covenant till the Last Day (end of the world).”   English translation from ‘Muslim History: 570- 1950 C.E.’ by Dr. A. Zahoor and Dr. Z. Haq, ZMD Corporation. P.O. Box 8231 – Gaithersburg, MD 20898-8231 – Copyright Akram Zahoor 2000. P. 167.

Betekenis van het Handvest

Van groot belang zijn de eerste en laatste zin van het Handvest, omdat die de belofte een eeuwig en universeel karakter geven. Mohammed bevestigt ermee dat de moslims met de christenen zijn ‘near and far’, waarmee hij elke toekomstige poging de belofte in te perken tot Sint Katherine afwijst. Hij draagt de moslims tevens op de belofte te respecteren tot de Dag des Oordeels. De belofte kan dus niet herroepen worden en de rechten zijn als gevolg daarvan onvervreemdbaar. Mohammed verklaart hier dat de christenen, ieder van hen, zijn bondgenoten zijn en hij stelt slechte behandeling van christenen gelijk aan het schenden van het verbond met God.

Wat opvalt is dat aan die bescherming geen enkele conditie is verbonden. Dat ze christenen zijn, is genoeg. Hij vraagt hen niet om hun geloof te veranderen, hij vraagt hen evenmin om geld te betalen en ze hebben geen enkele verplichting in ruil voor zijn bescherming. Een Handvest zonder plichten dus.

Het is een Handvest dat ook nu nog een grote betekenis heeft. Of in ieder geval zou moeten hebben. Velen van ons, zowel in het westen als in islamitische landen, focussen op dat wat ons verdeelt en op de onderwerpen waarover conflicten zijn. Dit Handvest echter bouwt een brug. Het vraagt moslims om uit te rijzen boven intolerantie en het kweekt goodwill bij christenen die wellicht anders angst voor de islam of moslims zouden ontwikkelen. Het vraagt mensen om te streven naar het goede, om religieuze tolerantie te tonen en uit te gaan van inclusiviteit.

 Het is een mooi handvest. Het laat aan moslims zien hoe de profeet dacht over de bescherming van christenen, het vraagt hen om navolging hiervan. En aan christenen laat het zien dat de islam niet het inherent onverdraagzame karakter hoeft te hebben dat we er vaak aan toeschrijven. Voor mij laat het handvest zien hoe je vreedzaam kunt samenleven met respect voor elkaar.

 Bronnen:

Prophet Muhammad’s Promise to Christians, Dr. Muqtedar Khan, Middle East Online,

28 december 2009

.

CONCERT

een avond orthodoxe liturgische muziek
 gebracht door het “Ensemble Vocal Malinine”

Dit ensemble is een van de fijnste orthodoxe koren uit West-Europa.
Ze maakten reeds verschillende cd-opnames en verzorgen regelmatig concerten.

Het bestaat uit enkele orthodoxe jongeren van de Russische emigratie, behorende tot de 3e generatie.

Dit concert staat in het teken van het ideaal van de éénheid van de christenen.

Het ensemble brengt in de Brugse Sint-Jakobskerk een hemels programma,
met hymnen die reeds eeuwenlang gezongen worden
in de liturgische diensten van de Orthodoxe Kerk.

---

Kaarten kunt u reserveren:

 door te bellen op nr. 0476/499577

of via een e-mail: orthodoxie.brugge@skynet.be

of door storting op rekening N°748-0148802-10
IBAN: BE41 7480 1488 0210
BIC: KREBEBB
van de Orthodoxe Parochie van Brugge,
met vermelding: ‘Concert en naam’.

De plaatsen zijn niet genummerd.    

 

Happy New Year 2010

 

FEEST VAN DE GEBOORTE VAN ONZE HEER EN GOD EN VERLOSSER JEZUS CHRISTUS

LEZINGEN

Galaten 4,4-7 :

Maar toen de volheid van de tijd gekomen was, heeft God zijn Zoon gezonden, geboren uit een vrouw, geboren onder de wet, om hen die onder de wet stonden vrij te kopen, opdat wij de rang van zonen zouden krijgen. En dit is het bewijs dat u zonen bent: God heeft de geest van zijn Zoon in ons hart gezonden, die roept: Abba, Vader! U bent dus geen slaaf meer, maar zoon; en als u zoon bent, dan ook erfgenaam, door toedoen van God.

 

Evangelie : Matth.2,1-12 :

Van Betlehem naar Nazaret
Toen Jezus geboren was in Betlehem in Judea, ten tijde van koning Herodes, kwamen er uit het Oosten magiërs in Jeruzalem aan. Ze vroegen: ‘Waar is de pasgeboren koning van de Joden? Want wij hebben zijn ster zien opkomen en wij zijn gekomen om Hem te huldigen.’ Toen koning Herodes hiervan hoorde, schrok hij, en heel Jeruzalem met hem. Hij riep alle hogepriesters en schriftgeleerden van het volk samen en wilde van hen weten waar de Messias* geboren zou worden. Ze zeiden hem: ‘In Betlehem in Judea. Want zo staat het geschreven bij de profeet: Betlehem, land van Juda,
u bent zeker niet de minste onder de leiders van Juda,
want uit u zal een leider voortkomen,
die herder zal zijn van mijn volk Israël.’
Toen riep Herodes de magiërs in stilte bij zich en vroeg nauwkeurig naar de tijd waarop de ster verschenen was.
Hij stuurde hen naar Betlehem met de woorden: ‘Ga een nauwkeurig onderzoek instellen naar het kind. Wanneer u het gevonden hebt, laat het mij dan weten; dan kan ook ik het gaan huldigen.’
Toen ze de koning aanhoord hadden, gingen ze weg. Opeens ging de ster die ze hadden zien opkomen voor hen uit, tot ze bleef staan boven de plaats waar het kind was.
Toen ze de ster zagen, werden ze met buitengewoon grote vreugde vervuld.
Ze gingen het huis binnen en zagen het kind met zijn moeder Maria. Ze vielen op hun knieën en huldigden het. Ze haalden hun schatten tevoorschijn en gaven Hem goud, wierook en mirre als geschenk.
En omdat ze in een droom gewaarschuwd waren om niet naar Herodes terug te keren, namen ze de wijk en gingen ze langs een andere weg naar hun land terug.

 

 

.

.

Patriarch Constantinopel: christenen in Turkije tweederangsburgers

Hilversum (Van onze redactie) 20 december 2009 – Volgens Oecumenisch Patriarch Bartholomaios I van Constantinopel worden christenen in Turkije als tweederangsburgers behandeld. Dat zegt de Grieks-orthodoxe kerkleider in een vandaag uit te zenden interview van het Amerikaanse tv-programma 60 Minutes (CBS).

Gekruisigd
Bartholomaios zegt dat hij zich gekruisigd voelt omdat de Turkse regering het in de 4e eeuw gestichte patriarchaat van Constantinopel wil laten uitsterven. “De regering zou blij zijn als het patriarchaat zou uitsterven of naar het buitenland verplaatst zou worden, maar wij geloven dat dit nooit zal gebeuren.”

Verdreven
De meeste christenen in Turkije behoren tot het patriarchaat van Constantinopel (Istanbul). Zij zijn van Byzantijnse oorsprong en worden volgens de patriarch al bijna honderd jaar zwaar gediscrimineerd. Meteen na de stichting van de seculiere staat door Atatürk in 1923 werden een half miljoen christenen het land uitgezet. In 1955 na een antichristelijk oproer in 1955 verlieten 150.000 christenen het land. Nu telt het patriarchaat nog maar 4.000 gelovigen.

Geen volledige rechten
“Het is geen misdaad (…) om als minderheid in Turkije te leven, maar we worden als tweederangsburgers behandeld”, aldus Bartholomaios tegen de CBS-interviewer. “We hebben niet het gevoel dat we volledige rechten als Turkse burgers genieten”, zegt de patriarch, die door 300 miljoen gelovigen wordt beschouwd als de voornaamste bisschop van de Orthodoxie.

Halki-seminarie
De 270ste patriarch van Constantinopel vindt het onaanvaardbaar dat de Turkse regering diverse kerken, kloosters en scholen heeft gesloten, waaronder het enige seminarie van het patriarchaat in Halki. In april van dit jaar riep de Amerikaanse president Obama de Turkse regering nog op dit seminarie te heropenen.   

Lijden voor Christus
De patriarch zegt verder dat hij niet wil uitwijken naar Griekenland, want Anatolië (de oud-Griekse benaming voor Turkije) is “de voortzetting van Jeruzalem en voor ons een even heilig en gewijd land. We willen daarom liever hier blijven en soms zelfs gekruisigd worden. Want in het Evangelie staat geschreven dat we niet alleen in Christus moeten geloven, maar dat we ook voor Hem moeten lijden.” Op de vraag van de interviewer of hij zich gekruisigd voelt, antwoordt Bartholomaios “ja”.

Bron : RKK

Orthodoxe theoloog Anestis Keselopoulos:

Vasten biedt antwoord op klimaatcrisis

 THESSALONIKI (RKnieuws.net) – De orthodoxe theoloog Anestis Keselopoulos zoekt de uitweg uit de ecologische crisis niet alleen in technologie en wetenschap, maar wijst op het belang van spiritualiteit. Vasten, soberheid en een eucharistisch leven wijzen de weg naar een correct gebruik van de schepping.Kesolopoulos is hoogleraar ethiek, pastoraaltheologie en orthodoxe spiritualiteit aan de Aristoteles Universiteit van Thessaloniki.

“De ecologische crisis is niet louter wetenschappelijk of technologisch, maar voor alles spiritueel”, vindt hij. “Theologen moeten dan ook de spirituele dimensie van de ecologische crisis benadrukken”.

Encycliek

Al vroeg was de orthodoxe Kerk begaan met het milieu. In maart 1992 kondigden de leiders van de orthodoxe Kerken in Constantinopel een encycliek af die inging op de gevaren die het voortbestaan van de natuur bedreigen.

“De hoofdoorzaak van de onherstelbare schade aan het milieu ligt in het onredelijk gebruik van de schepping door de mens die het materialistische geluk najaagt. Theologisch houdt dat verband met de oerzonde en het verlangen van de mens om god te zijn zonder God. De mens negeert Gods wil en gaat daardoor niet correct om met de schepping”, vindt Kesolopoulos.

Het vasten staat volgens de orthodoxe theoloog in verband met het correcte gebruik van de schepping. “Vasten is niet een uitwendige conventionele daad, maar de vrijwillige ontbering van voedsel. Dat maakt de mens bewuster van zijn afhankelijkheid van de buitenwereld en dat bewustzijn is van beslissend belang voor de ethiek. Door te vasten aanvaardt de mens gehoorzaam Gods bevelen”.

Waarlijk vasten is nooit minachting of onverschilligheid voor de fysieke wereld. Integendeel, het is erkennen dat je als mens geen meester bent over de schepping. “Je verslindt en vernielt de natuur niet voor eigen genot. Ascetisch leven maakt de mens net medelevend en meevoelend tegenover de schepping”, aldus Kesolopoulos.

Dankbaarheid

“We moeten onze relatie tot de natuur veranderen van een plunderende bloeddorst naar een toestand van dankbaarheid, dat het kenmerkende teken is van de eucharistie. Die verandering gaat gepaard met berouw over de verkeerde weg die we uitgingen en het herontdekken van een zuivere relatie met God en de natuur. Een eucharistische spiritualeit bevordert die bekering in de mens”, besluit de orthodoxe theoloog  

 Bron : Tertio

INDIA KENT VERSPLINTERD KERKLANDSCHAP

BRUSSEL (KerkNet) – De traditie van de Syro-Malabaarse Kerk gaat terug tot de apostel Thomas, die het christendom in India verkondigde. Na het Concilie van Chalcedon in 451 kwam het echter tot een breuk met Rome. De Syro-Malabaarse Kerk bezit een eigen hiërarchie, een eigen kerkelijk rechtboek en een eigen ritus die afkomstig is uit Syrisch Antiochië (het huidige Turkije). De liturgie wordt gevierd in het oud-Syrisch. Na de Portugese kolonisatie vond de Syro-Malabaarse Kerk in de zeventiende eeuw opnieuw aansluiting bij Rome.
De Syro-Malankaarse Kerk maakte zich in de jaren 1653-1665 los uit de Malabaarse traditie en sloot zich aan bij het Westsyrische-Antiochische patriarchaat. Zij viert haar liturgie volgens de West-Syrische ritus. De Syro-Malankaarse Kerk herstelde begin vorige eeuw haar banden met de Heilige Stoel en in de jaren 1930 erkende de katholieke Kerk haar hiërarchie.
De Syrisch-Antiocheense Kerk werd opgericht door christenen die na de val van Jeruzalem (in 70 na Christus) naar Antiochië gevlucht waren. De Kerk droeg vooral bij tot de kerstening van het Perzische rijk tijdens de eerste eeuwen van het christendom. Door de spanningen tussen het Romeinse en het Perzische Rijk raakte de Kerk in twee partijen verdeeld, waarbij één groep – de Syrisch-orthodoxe Kerk – al snel de ketterij van Nestorius volgde en in 410 uiteindelijk met Rome brak. De Syrisch-orthodoxe Kerk is de Kerk van de Syrische christenen (vaak Suryoye, soms ook Arameeërs of Assyriërs genoemd). Zij behoort tot de Oriëntaals-orthodoxe traditie en beschouwt zichzelf als de eerste Kerk buiten Palestina, die door de apostelen zelf gesticht werd.

(Kerknet)

.