IEDEREEN DIE VROEG EN ERNSTIG OVER DE BERGREDE OVERDENKT – ZOALS WE LEZEN IN HET EVANGELIE VOLGENS MATHEUS, GELOOF IK DAT HIJ DAARIN DE PERFECTE STANDAARD VAN HET CHRISTELIJKE LEVEN ZAL VINDEN
Augustinus

Het is volgende maandag feestdag van de Heilige Augustinus. In mijn ogen een van de beste Kerkvaders. Zijn teksten zijn ontzettend inspirerend één en al kracht. Ik koester in mijn bureau een icoon van de heilige, een geschenk van Vader Paolo en geschilderd door een monnik van de Athos. IK zal het maandag in het volle licht plaatsen!!

Daarom post ik hier enkele citaten van de heilige .

---

Huil niet als je van mij houdt

Auteur: Sint-Augustinus

Als je het geschenk van God kende en wat de hemel is!Als je vanaf hierhet lied van de engelen kunt horen en mij in hun midden kunt zien!

Als je de horizon en de eeuwige velden voor je ogen zou kunnen zien ontvouwen, de paden waar ik loop!

Als je, net als ik, een ogenblik zou kunnen nadenken overde schoonheid waarvoor alle schoonheden verbleken!

Wat ! je zag me, je hield van me in het land van de schaduwenen je kon me niet meer zien, noch meer van me houden

in het land van de onveranderlijke werkelijkheden?

Geloof me, als de dood komt om je banden te verbreken,zoals hij degenen heeft gebroken die mij hebben geketend,

en als er een dag komt die God kent en heeft vastgelegd,je ziel zal naar de hemel komen waar de mijne eraan voorafging,die dag zul je degene terugzien die van je hield en die nog steeds van je houdt, je zult haar gezuiverde tederheid herontdekken.

God verhoede dat ik, toen ik een gelukkiger leven binnenging, ontrouw aan  de herinneringen en vreugden van mijn andere leven, minder liefdevol werd!

Je zult mij daarom weer zien, getransfigureerd in extase en geluk, niet langer wachtend op de dood, maar van moment tot moment vooruitgaand, met jou die mijn hand vasthoudt, op de nieuwe paden van Licht en Leven, drinkend van dronkenschap aan de voeten van God een drank waar je nooit genoeg van krijgten die je bij mij komt drinken.

Veeg je tranen af ​​en huil niet meer, als je van mij houdt.

Vertaling in het Frans

Ne pleure pas si tu m’aimes

Auteur : Saint Augustin

 

Si tu savais le don de Dieu et ce que c’est que le Ciel !

Si tu pouvais d’ici,  entendre le chant des Anges

et me voir au milieu d’eux ! Si tu pouvais voir se dérouler sous tes yeux

les horizons et les champs éternels,les sentiers où je marche !

Si, un instant, tu pouvais contempler, comme moi,

la Beauté devant laquelle toutes les beautés pâlissent !

Quoi ! tu m’as vue, tu m’as aimée dans le pays des ombres,

et tu ne pourrais ni me revoir, ni m’aimer encore

dans le pays des immuables réalités ?

Crois-moi, quand la mort viendra briser tes liens

comme elle a brisé ceux qui m’enchaînaient,

et quand un jour que Dieu connait et qu’il a fixé,

ton âme viendra dans le Ciel où l’a précédée la mienne,

ce jour-là, tu reverras celle qui t’aimait et qui t’aime encore,

tu en retrouveras les tendresses épurées.

A Dieu ne plaise qu’entrant dans une vie plus heureuse,

infidèle aux souvenirs et aux joies de mon autre vie,

je sois devenue moins aimante !

Tu me reverras donc, transfigurée dans l’extase et le bonheur,

non plus attendant la mort,

mais avançant d’instant en instant,

avec toi qui me tiendra la main,

dans les sentiers nouveaux de la Lumière et de la Vie,

buvant avec ivresse aux pieds de Dieu

un breuvage dont on ne se lasse jamais

et que tu viendras boire avec moi.

 

‘Domheid is een gevaarlijkere vijand van het goede dan kwaadaardigheid. Men kan protesteren tegen het kwaad; het kan aan het licht worden gebracht en, indien nodig, worden voorkomen door gebruik van geweld. Het kwaad draagt ​​altijd de kiem van zijn eigen ondermijning in zich, doordat het bij de mens op zijn minst een gevoel van onbehagen achterlaat. Tegen domheid zijn wij weerloos. Noch protesten, noch het gebruik van geweld bereiken hier iets; redenen zijn aan dovemansoren gericht; feiten die iemands vooroordeel tegenspreken, hoeven eenvoudigweg niet geloofd te worden – op zulke momenten wordt de domme persoon zelfs kritisch – en wanneer feiten onweerlegbaar zijn, worden ze gewoon terzijde geschoven als onbelangrijk, als incidenteel. Bij dit alles is de domme persoon, in tegenstelling tot de kwaadwillende, volkomen zelfvoldaan en, omdat hij snel geïrriteerd raakt, wordt hij gevaarlijk door in de aanval te gaan. Om die reden, Er is grotere voorzichtigheid geboden bij de omgang met een dom persoon dan bij een kwaadwillige. Nooit meer zullen we proberen de domme persoon met redenen te overtuigen, want het is zinloos en gevaarlijk.”

– Dietrich Bonhoeffer, Brieven en papieren uit de gevangenis

Wie was Dietrich Bonhoeffer  ?

Dietrich Bonhoeffer werd op 9 april 1945 in het nazi-concentratiekamp Flossenbürg opgehangen, slechts twee weken voordat het Amerikaanse leger het kwam bevrijden. John W. de Gruchy beschrijft de aanloop naar die dag in zijn Editor’s Introduction to  Letters and Papers from Prison ( Dietrich Bonhoeffer Works, deel 8 ):

Op 8 oktober 1944 werd Bonhoeffer naar de kelder van de Gestapo-gevangenis aan de Prinz-Albrecht-Straße gebracht, waar hij tot 7 februari 1945 verbleef. Vanaf dat moment kwam er een einde aan alle correspondentie en was er geen contact meer tussen Bonhoeffer en het gezin en [Eberhard] Bethge waren gebroken. Van daaruit werd Bonhoeffer eerst naar Buchenwald gebracht en vervolgens via het dorp Schönberg in Beieren naar het concentratiekamp Flossenbürg, waar hij op 8 april aankwam. Die avond werd hij door een haastig gemanipuleerde rechtbank berecht en ter dood veroordeeld. De volgende ochtend vroeg werd Bonhoeffer samen met verschillende andere medesamenzweerders geëxecuteerd.

Hij werd op 9 april opgehangen. Zijn familie zou er maandenlang niets van weten.

In juli daarvoor had hij zijn vertrouwde vriend (en later biograaf ) Eberhard Bethge geschreven , een dag na de mislukte moordaanslag op Hitlers leven. Hij schreef:

Hoe moet iemand arrogant worden over successen of geschokt worden door zijn mislukkingen als hij deelt in Gods lijden in het leven van deze wereld? Je begrijpt wat ik bedoel, ook al zeg ik het zo kort. Ik ben dankbaar dat ik dit inzicht heb gekregen, en ik weet dat ik dit pas op het pad dat ik uiteindelijk heb gevolgd, heb kunnen leren. Ik denk dus dankbaar en met een gerust hart na over zowel vroegere als huidige dingen . …

Moge God ons vriendelijk door deze tijden leiden, maar moge God ons bovenal naar Zichzelf leiden.

Zijn laatste opgenomen woorden vóór zijn ophanging – passend in deze vastenperiode die op het punt staat plaats te maken voor Pasen – waren:

Dit is het einde – voor mij het begin van het leven.

Dietrich Bonhoeffer was een theoloog en Evangelisch voorganger Hij was de stichter van de “Bekennende Kirche” : een deel van de Duitse Evangelishe Kirche, die weigerde de eed van trouw aan Hitler af te leggen….

” De mensen verwerpen hun profeten en doden hen, maar zij houden van hun martelaren en eren degenen die zij hebben gedood. “

Fjodor Dostojevski, De gebroeders Karamazov (1880).

Zorg ervoor dat u allen de bisschop volgt, zoals Jezus Christus de Vader volgt, en de priesters zoals u de apostelen zou volgen; en eerbiedig de diakenen, als zijnde de instelling van God. Laat niemand iets doen dat verband houdt met de kerk zonder de bisschop. Laat dat een echte eucharistie zijn, die wordt bediend door de bisschop of door iemand aan wie hij het heeft toevertrouwd. Waar de bisschop ook zal verschijnen, laat daar ook de menigte van het volk zijn; net zoals overal waar Jezus Christus is, de katholieke kerk is. — Brief aan de Smyrnaeërs , hoofdstuk 8

Ignatius van Antiochië

Vader, behoed ons voor ijdele woordenstrijd.
Schenk ons ​​de voortdurende belijdenis van de Waarheid!
Bewaar ons in een waarachtig en onbesmet geloof
, opdat wij vasthouden aan hetgeen
wij beleden hebben toen wij gedoopt werden
in de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest,
opdat wij U mogen hebben als onze Vader,
opdat wij mogen verblijven in Uw Zoon
en in de gemeenschap van de Heilige Geest.
Door Jezus Christus, onze Heer.

Amen.

“Laten we trouw blijven aan de Heilige Kerk. Laten we toegewijd zijn aan het orthodoxe geloof, het is ons met bloed en strijd overhandigd, veel en verschrikkelijk. Orthodoxie is een schat van onschatbare waarde. Laten we oppassen dat we hem niet verliezen. Laten we lever hem over aan de volgende generaties.”

– St. Kallinikos Metropoliet van Edessa

(Heilige verklaard door de Patriarch van Constantinopel – 23 juni 2020)

Het is niet genoeg om God te aanschouwen, de mensheid moet vergoddelijkt worden door haar contemplatie: de nieuwe religie kan niet eenvoudigweg een passieve eerbied voor God zijn (theosebeia) of een daad van aanbidding (theolatreia), maar moet activiteit in en met hem zijn (theourgia), een gemeenschappelijke beweging van God en mensen om de natuurlijke mensheid om te vormen tot een geestelijk ras, een goddelijk volk; het is geen kwestie van schepping uit niets maar van transformatie, een transsubstantiatie van materie in geest , van het leven van deze wereld in het leven van God

Vladimir Solovyove  1853-1900 (iet verwarren met een naamgenoot die nu nog politiek actief is in Rusland

DE DOOP IS HET SACRAMENT VAN DE VERGEVING, niet omdat het een juridische verwijdering van schuld bewerkstelligt, maar omdat het de doop is in Jezus Christus, die de Vergeving is. –

Vr. Alexander Schmemann

God liefhebben
met heel je hart betekent
liefhebben met heel je ziel
in zachtmoedigheid, nederigheid,
zuiverheid en kuisheid, wijsheid,
waarheid, barmhartigheid, gehoorzaamheid,
ter wille van God,
en nooit
in strijd met deze deugden te handelen;
dat wil zeggen, niet trots,
geïrriteerd of boos worden op iemand;
om geen overspel te plegen,
zelfs niet in het hart.

Sint-Jan van Kronstadt.

“Mijn vreugde, ik smeek u, verkrijg de Geest van Vrede. Dat betekent zichzelf in een zodanige staat brengen dat onze geest door niets gestoord zal worden. Want men moet door veel verdriet gaan om het Koninkrijk der Hemelen binnen te gaan. Dit is de manier waarop alle rechtvaardige mannen werden gered en het hemelse koninkrijk erfden…”
-St. Serafim van Sarov, uit zijn gesprek met N. Motovilov.
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

vervolg ….
Het verwerven van de Geest van God is het ware doel van ons christelijk leven.
Mijn vreugde, ik smeek je, verkrijg de Geest van Vrede. Dat betekent zichzelf in een zodanige staat brengen dat onze geest door niets gestoord zal worden. Want men moet door veel verdriet gaan om het Koninkrijk der Hemelen binnen te gaan. Dit is de manier waarop alle rechtschapen mannen werden gered en het hemelse koninkrijk erfden…

Het is noodzakelijk dat de Heilige Geest in ons hart komt. Al het goede dat we doen, dat we doen voor Christus, wordt ons gegeven door de Heilige Geest, maar vooral het gebed, dat altijd tot onze beschikking staat.
Kan iemand, die de zon ziet met zijn sensuele ogen, zich niet verheugen? Maar hoeveel vreugdevoller is het als de geest met zijn innerlijk oog de Zon van gerechtigheid, Christus, ziet! Dan verheugt men zich in waarheid met engelachtige vreugde; hiervan zei ook de apostel: ‘Onze conversatie is in de hemel’ (Fil. 3:20).

Alle veroordeling komt van de duivel. Veroordeel elkaar nooit…streef in plaats van anderen te veroordelen naar innerlijke vrede.
Zwijg, onthoud je van oordeel. Dit zal je boven de dodelijke pijlen van laster, belediging en verontwaardiging verheffen en zal je gloeiende hart beschermen tegen alle kwaad.

Als ik dood ben, kom dan naar mijn graf, en hoe vaker hoe beter. Wat er ook in je ziel is, wat er ook met je is gebeurd, kom naar me toe zoals toen ik leefde en knielde op de grond, werp al je bitterheid op mijn graf. Vertel me alles en ik zal naar je luisteren, en alle bitterheid zal van je wegvliegen. En zoals je tegen me sprak toen ik nog leefde, doe dat nu. Want ik leef en ik zal voor altijd zijn.”
St. Serafim van Sarov

Vertaling : Kris Biesbroeck

“We kunnen de hele wereld bewaken door de atmosfeer van de hemel in ons te bewaken, want als we het koninkrijk der hemelen verliezen, zullen we onszelf noch anderen redden. Hij die het koninkrijk van God in zich heeft, zal het ongemerkt passeren door naar anderen. Mensen zullen aangetrokken worden door de rust en warmte in ons; ze zullen bij ons willen zijn, en de sfeer van de hemel zal geleidelijk aan op hen overgaan. Het is niet eens nodig om er met mensen over te spreken. De sfeer van de hemel zal van ons uitstralen, zelfs als we zwijgen of over gewone dingen praten. Het zal van ons uitstralen, ook al zijn we ons er misschien niet van bewust.”

Thaddeus van Vitovnika

“’En in de dagen van die grote droefheid, waarvan wordt gezegd dat geen vlees behouden zou worden tenzij, ter wille van de uitverkorenen, die dagen zullen worden ingekort — in die dagen zal het overblijfsel van de gelovigen in zichzelf zoiets als wat de Heer zelf eens heeft ervaren toen Hij, hangend aan het kruis, volmaakt God en volmaakt mens zijnde, zich zo verlaten voelde door zijn goddelijkheid dat hij tot hem uitriep: mijn God, mijn God, waarom hebt u mij in de steek gelaten? De laatste christenen zullen ook in zichzelf een soortgelijke verlatenheid van de mensheid ervaren door de genade van God, maar slechts voor een zeer korte tijd, waarna de Heer niet onmiddellijk zal uitstellen om in al zijn glorie te verschijnen, en alle heilige engelen met hem. En dan zal in al zijn volheid worden volbracht, alles wat door de eeuwen heen is voorbestemd in de pre-eeuwige raad (van de Heilige Drie-eenheid)’” [The Orthodox Word, 1973, nr. 50, blz. 123-4]. (dit citaat is de volledige tekst)

Ouderling Paisios Hagiorite

Gods Voorzienigheid is de Goddelijke zorg voor ons. Alles wat door Gods Voorzienigheid is gedaan, lijkt op de best mogelijke manier te zijn gedaan. Het feit dat God om de mensheid geeft – werkelijk veel om de mensheid geeft, kan worden afgeleid uit de volgende logische overdenking.

God is goed. Daarom zorgt Hij voor en streeft Hij naar Zijn kinderen; het ligt in de menselijke aard en ook in de aard van dieren om voor hun kinderen te zorgen. De persoon die dit soort zorg en liefde niet toont, wordt als slecht beschouwd. Aangezien God alwetend is, openbaart Hij Zijn wil op de meest volmaakte manier met betrekking tot Zijn scheppingen. Als we persoonlijk Gods voorzienigheid voelen en ervaren, behoren we Zijn goedheid te eren. We moeten Hem vieren zonder alle daden van Zijn Voorzienigheid te analyseren en te aanvaarden, ook al lijken ze soms onbegrijpelijk en onrechtvaardig.

Ouderling Paisios vertelde me ooit over de volgende gebeurtenis:
”Toen ik me een keer voorbereidde om naar de berg Athos te vertrekken en ongeveer 1000 drachmen nodig had voor mijn reiskosten, had ik op dat moment helemaal geen geld, omdat ik de postbode eerder had verteld dat hij elke cheque naar de afzender moest terugsturen verzonden naar mij. Terwijl ik deze moeilijke situatie doormaakte, bracht een van de monniken me, samen met de post, een envelop met een cheque van 1000 drachmen. Op de plek waar het adres van de afzender zou moeten staan, las ik de naam van Theotokos Pantanassa (dit is de naam van de Moeder Gods – de Allerheiligste Keizerin van Allen). Toen ik me realiseerde dat dit een teken was van Gods Voorzienigheid, huilde ik en dankte ik God en Zijn Allerheiligste Moeder.

Dus maak je geen zorgen en zeg niet: ‘Wat zullen we eten?’ of ‘Wat zullen we drinken?’ of ‘Wat zullen we aantrekken?
Ik heb veel dingen in mijn leven gezien en dat is allemaal wonderbaarlijk. Als je niet om jezelf geeft, zal God je zelfs niet laten denken dat het je aan iets ontbreekt. Zoals je kunt zien, kreeg ik de cheque voordat ik besefte dat ik 1000 drachmen nodig had. God, onze Goede Vader, voorziet in alles voordat we ons bewust worden van onze nood en voordat we om Zijn hulp bidden. Zijn Voorzienigheid zorgt voor alles. Hij moet echter zien dat we op Hem hopen. Hierna citeerde ouderling Paisios de volgende verzen uit het Nieuwe Testament: Denk daarom niet na en zeg: Wat zullen we eten? of: Wat zullen we drinken? of: Waarmee zullen we gekleed zijn? (Want al deze dingen zoeken de heidenen:) want uw hemelse Vader weet dat u al deze dingen nodig hebt. Maar zoek eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid; en al deze dingen zullen u worden toegevoegd … want uw Vader weet welke dingen u nodig hebt, voordat u het Hem vraagt ​​( Matteüs 6, 31-33 en 6, 8) .

Het is onze plicht en een zaak van belang om God en onze naaste te behagen; we moeten niet bezig zijn met onszelf en onze behoeften, want God zal voor hen zorgen. Er is een stilzwijgend geestelijk contract tussen God en de mens. God zorgt voor ons, terwijl wij proberen te leven volgens Zijn wil. Al uw zorg op hem werpend; want hij zorgt voor u (1 Petrus 5, 7) .

Op een dag kreeg ik bezoek van een meneer IF uit Duitsland. Hij was net klaar met zijn project om een ​​visvijver aan te leggen in Komotini (een stad in Noord-Griekenland) en vroeg me om voor hem te bidden om officiële toestemming voor de realisatie van dat project. Uit nieuwsgierigheid vroeg ik hem naar de voortplanting en kweek van vissen in de vijver. Hij antwoorde:

“De kleine vissen, vader, hebben bij hun geboorte een kleine luchtbel in hun buik, de dooierzak genaamd, met alle noodzakelijke vitamines en ingrediënten om te overleven in de eerste kritieke dagen van het leven. Als de bubbels leeg zijn, is de buik van de vis al voldoende ontwikkeld om voedsel rechtstreeks uit de zee te halen.

Ik was diep ontroerd toen ik dat hoorde. In de daaropvolgende dagen prees ik God constant en dacht bij mezelf: God is zo goed dat hij zelfs om de kleine vissen geeft die hij voor onze voeding heeft gemaakt, en genoeg zorg voor ze biedt om te overleven. Het is zo triest dat we constant bezorgd zijn en voor alles onvoldoende vertrouwen in Hem hebben. Het is verschrikkelijk! God zorgt zelfs zorgvuldig voor Zijn kleinste creaties. Stel je eens voor hoe groot Zijn zorg is voor ons, die naar Zijn beeld zijn geschapen en voor wie Hij alles heeft geschapen. Maar omdat we blind zijn, zijn we niet in staat zijn Voorzienigheid te zien die elk aspect van ons leven omvat.

Wanneer een man zijn wens uitdrukt om een ​​eenvoudig leven te leiden, ziet hij nederig op zichzelf en kan hij de vaderlijke hand van God voelen, terwijl hij tegelijkertijd zijn eigen onrust en zorgen afwijst en op Hem vertrouwt. Als God ziet dat deze ziel Hem voor alles vertrouwt, bedekt Hij haar met Zijn zorg en Voorzienigheid en dan ziet de ziel duidelijk Gods hulp en verheugt zich.
God houdt van eenvoudige zielen, zonder al te veel ingewikkelde gedachten en immense kennis; Hij wil dat ze zijn zoals de kleine kinderen die alles van hun ouders verwachten. Dit is wat Hij bedoelt als Hij zegt: “Als je niet als kinderen wordt, zul je het hemelse koninkrijk niet binnengaan.” We moeten eenvoudig tot God bidden en onze zwakheid erkennen, op deze manier kunnen we onszelf bevrijden van onze rusteloosheid en zorgen; zoals de schaduw ons lichaam volgt, zo zal Gods genade onze nederigheid en geloof volgen.
Ik ben de goede herder. De goede herder geeft zijn leven voor de schapen (Johannes 10:11

Als we in God geloven en vertrouwen op zijn vaderlijke voorzienigheid en zorg, zijn we vrij van nadenken over onszelf; het is eigenlijk precies het tegenovergestelde, we weten dat God op de hoogte is van al onze behoeften en toezicht houdt op onze problemen, van de kleinste tot de grootste. Het enige wat we moeten doen, is Gods liefde en voorzienigheid in ons leven laten werken, precies wanneer Hij dat wenst en op de manier die volgens Hem het beste voor ons is. Als we zo’n geloof en innerlijke gemoedstoestand hebben, zouden we in staat zijn om de wonderen van God te zien en zelfs van God Zelf, die ons in elk geval altijd nabij is. Om dat te laten gebeuren, moeten we elke aardse hulp afwijzen en niet op mensen vertrouwen, maar met een zuiver hart, vertrouwen en zonder aarzelen onze geest aan God overgeven. Alleen zo kan Gods genade onze ziel vervullen.

Lees verder “Paisios de Hagiorite : Als we in God geloven en vertrouwen op zijn vaderlijke voorzienigheid en zorg, zijn we vrij van nadenken over onszelf…..”

 

Transformation of Christ 16e cent. – Onoufrios of Neokastrp – museum of Albania medieval art, Koica, Albania

Metropoliet Antonius van Sourozh

TRANSFIGURATIE

In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Er zijn gezegende of tragische momenten waarop we een persoon aan ons geopenbaard kunnen zien in een licht met een diepte, met een ontzagwekkende schoonheid die we nooit eerder hadden vermoed.

Het gebeurt wanneer onze ogen open zijn, op een moment van zuiverheid van hart; omdat niet alleen God Zelf de reinen van hart zal zien; het is ook het goddelijk beeld, het licht dat schijnt in de duisternis van een menselijke ziel, van het menselijk leven dat we kunnen zien op momenten dat ons hart stil wordt, transparant wordt, zuiver wordt.

Maar er zijn ook andere momenten waarop we een persoon kunnen zien die we altijd dachten te hebben gekend, in een licht dat een openbaring is. Het gebeurt wanneer iemand gloeit van vreugde, van liefde, met een gevoel van aanbidding en aanbidding. Het gebeurt ook wanneer een persoon op het diepste punt is, het punt van kruisiging van lijden, maar wanneer het lijden puur blijft, wanneer er geen haat, geen wrok, geen bitterheid, geen kwaad mee vermengd is, wanneer puur lijden uitstraalt, zoals het scheen onzichtbaar voor velen van de gekruisigde Christus.

Dit kan ons helpen te begrijpen wat de apostelen zagen toen ze op de berg der verheerlijking waren. Zij zagen Christus in heerlijkheid op een moment waarop Zijn totale overgave aan de wil van de Vader, Zijn definitieve en ultieme aanvaarding van Zijn eigen menselijke bestemming, aan hen werd geopenbaard. Mozes en Elia, zo wordt ons verteld, stonden bij Hem; de ene vertegenwoordigt de wet en de andere vertegenwoordigt de profeten: beiden hebben de tijd verkondigd waarin de redding zou komen, wanneer de Man van lijden alle lasten van de wereld op zich zal nemen, wanneer het Lam van God, geslacht vóór alle eeuwen, zal nemen op Zichzelf alle tragedie van deze wereld. Het was een moment waarop Christus in Zijn menselijkheid, in nederige en triomfantelijke overgave, Zichzelf uiteindelijk aan het Kruis gaf.

Vorige week hoorden we Hem zeggen dat de Zoon van God zal worden overgeleverd in de hand van mensen, en dat ze Hem zullen kruisigen, maar op de derde dag zal Hij opstaan. Op dat moment werd het dreigend, het was een beslissend punt, en Hij schitterde met de glorie van de volmaakte, opofferende, gekruisigde liefde van de Heilige Drie-eenheid, en de responsieve liefde van Jezus de Mens, zoals Sint Paulus Hem noemt. De apostelen zagen het schijnen, ze zagen het goddelijk licht door het doorzichtige vlees van Christus stromen, op alle dingen om Hem heen vallen, rots en plant aanraken en er een reactie van licht uit opwekken. Zij alleen begrepen het niet, omdat in de hele geschapen wereld alleen de mens heeft gezondigd en blind is. En toch werd hun het mysterie getoond, en toch gingen ze die wolk binnen die de goddelijke heerlijkheid is, die hen vervulde met ontzag, met angst, maar tegelijkertijd met zo’n uitbundige vreugde en verwondering!

Mozes was die wolk binnengegaan en mocht met God spreken zoals een vriend met een vriend spreekt; hij mocht God aan zich voorbij zien gaan, nog zonder naam, nog zonder gezicht. En nu zagen ze het gezicht van God in de Incarnatie. Ze zagen Zijn gezicht en ze zagen Zijn glorie stralen uit tragedie. Wat ze zagen was de heerlijkheid, wat ze zagen was het wonder daar te zijn, in de glorie van God, in de tegenwoordigheid van Christus die hun in glorie werd geopenbaard. Ze wilden daar voor altijd blijven, zoals wij doen op momenten dat iets ons vervult met aanbidding, met ontzag, met onuitsprekelijke vreugde. Maar Christus had hun verteld dat de tijd gekomen was om af te dalen in de vallei, om de berg der verheerlijking te verlaten, want dit was het begin van de weg van het kruis. en Hij moest opgaan in alles wat tragisch was in het menselijk leven. Hij bracht ze naar de vallei om ze te confronteren met de pijn van de vader wiens kind niet genezen kon worden, met het onvermogen van de discipelen om iets voor dit kind te doen, met de verwachting van de mensen die zich nu tot niemand anders konden wenden dan Hem – dat is waar Hij ze bracht.

En er wordt ons verteld dat Hij deze drie discipelen had gekozen omdat ze samen, in hun saamhorigheid, de drie grote deugden bezaten die ons in staat stellen om met God het mysterie van Zijn incarnatie, van Zijn Goddelijkheid, van Zijn kruisiging te delen, om Zijn neerdaling in hel na Zijn dood en om het nieuws van

Zijn opstanding te ontvangen: het geloof van Petrus, de liefde van Johannes, de gerechtigheid van Jacobus.
Er zijn momenten waarop we ook iets zien dat ons te boven gaat, en hoe graag we zouden willen dat we konden blijven, voor altijd in deze gelukzalige toestand kunnen blijven; en het is niet alleen omdat we er niet toe in staat zijn dat we er niet in mogen blijven, maar omdat de Heer zegt: je bent nu op de berg der verheerlijking, je hebt Christus gezien die klaar is om gekruisigd te worden voor het leven van de wereld – ga nu samen met Hem, ga nu in Zijn naam, ga nu, en breng mensen tot Hem opdat ze leven!
D

it is onze roeping. Moge God ons geloof geven, en de zuiverheid van hart die ons in staat stelt om God te zien in elke broeder en zuster van ons! Zei niet een van de woestijnvaders: ‘Hij die zijn broer heeft gezien, heeft God gezien’? – en elkaar dienen met opofferende liefde, met de uitbundige vreugde om ons leven aan elkaar te geven zoals Christus zijn leven voor ons gaf.

Amen