Dit is een privé blog van Kris Biesbroeck Licentiaat Filosofie/Theologie. De site behandelt zoveel mogelijke informatie over de Katholieke Kerk, Bijbel, Kerkvaders, Augustinus , St.Jan van het Kruis enz.. CONTACT : KRISBIESBROECK@GMAIL.COM
‘ER KOMT EEN TIJD DAT MENSEN GEK ZULLEN WORDEN, EN ALS ZE IEMAND ZIEN DIE NIET GEK IS, ZULLEN ZE HEM AANVALLEN EN ZEGGEN; “JE BENT GEK, JE BENT NIET ZOALS WIJ.”
– ST. ANTONIUS DE GROTE
“De dood van Jezus is voor mij een kwelling; ik geef voor mezelf de voorkeur aan Zijn leven boven Zijn dood. Dit is de Dood wiens dood (zie!) mij haat; in de dood van alle andere mensen verheug ik mij, maar Zijn Dood Ik verafschuw zelfs de Zijne; dat Hij weer tot leven mag komen, hoop ik. Terwijl Hij leefde, bracht Hij drie doden tot leven en herstelde Hij, maar nu door Zijn dood, bij de poort van de hel, hebben ze vertrapt, bij de poort van Hel hebben ze mij vertrapt, de doden die tot leven zijn gekomen, die ik wilde opsluiten “
Efrem de Syriër
Ik zal nooit meer zo’n kans krijgen om mijn weg naar God te winnen… Bid alleen voor mij dat God mij zowel van binnen als van buiten genade geeft, niet alleen om het te zeggen maar ook om ernaar te verlangen, dat ik niet alleen een christen word genoemd maar ook een christen word gevonden… Sta mij toe het voedsel van wilde beesten te zijn, zodat ik tot God kan komen. Ik ben Gods graan en ik moet vermalen worden door de tanden van wilde beesten, zodat ik Christus’ zuivere brood kan worden. Verleid liever de beesten om mijn graf te worden en laat geen stukje van mij achter, zodat ik na mijn dood niemand tot last ben. Ik zal een ware discipel van Christus zijn als de wereld mijn lichaam niet meer ziet. Bid voor mij tot Christus, zodat ik op deze manier een offer voor God word… Nu begin ik een discipel te zijn. Moge niets, zichtbaar of onzichtbaar, mij bedriegen om tot Jezus Christus te komen. Kom vuur en kruis, snijwonden en scheuren, het breken van botten en het verscheuren van ledematen, het in stukken breken van mijn hele lichaam en alle boze kwellingen van de duivel – kom wat er ook gebeurt, als ik Jezus Christus maar mag winnen.
Ignatius van Antiochië
Nr. 6. De Zoon is zowel vóór eeuwen als tijden eeuwig.
In vers 3 van Psalm 1 zien we het beeld van geluk groeien in geluk. Maar de Zoon is eeuwig en onveranderlijk. De Zoon heeft alle dingen geschapen en heeft vóór alle eeuwen bestaan zonder dat er uitbreiding in de tijd nodig was. Dus beweren dat deze Psalm een analogie van de Zoon is, faalt. .
Maar hoe kan het vonnis, en hij zal zijn als een boom geplant aan de waterstromen , – waarin de groei in geluk in een figuur wordt weergegeven – mogelijk worden toegepast op Zijn Persoon, en kan van een boom worden gezegd dat hij gelukkiger is dan de Zoon van God en de oorzaak van Zijn geluk . Wat zou het geval zijn als er een analogie tussen Hem en God zou worden vastgesteld met betrekking tot de groei naar geluk ? Nogmaals, aangezien Hij volgens Wijsheid Spreuken 8:22 en de apostel zowel vóór de eeuwen als vóór de eeuwige tijden is , en de eerstgeborene is van elk schepsel; en aangezien in Hem en door Hem alle dingen zijn geschapen, hoe kan Hij dan gelukkig zijn door te worden als objecten die Hijzelf heeft geschapen? Want de kracht van de Schepper heeft geen behoefte aan een vergelijking van zijn verhevenheid met enig schepsel, noch staat de onheuglijke leeftijd van de Eerstgeborene een vergelijking toe waarbij ongeschikte tijdsomstandigheden betrokken zijn, zoals het geval zou zijn als Hij met een boom zou worden vergeleken. Want datgene wat op een bepaald punt in de toekomstige tijd zal zijn, kan niet worden beschouwd als iets dat eerder heeft bestaan , of dat het nu ergens bestaat. Maar wat al is, heeft geen verlenging van de tijd nodig om te beginnen bestaan , omdat het al een continu bestaan bezit vanaf de datum van zijn begin tot op heden.
Hilary van Poitiers
– In het spirituele leven zijn er drie stadia. In het eerste stadium geeft God iemand snoep en chocolade omdat Hij de zwakheid van de ziel ziet en haar behoefte aan troost. In het tweede stadium, beetje bij beetje, neemt Hij Zijn genade voor opvoedkundige doeleinden, zodat een persoon beseft dat hij zonder Gods hulp zelfs het kleinste niet kan doen.
Zo wordt nederigheid in de mens geboren en voelt hij de noodzaak om in alles zijn toevlucht tot God te nemen. Het derde stadium is een constante, zelfs goede spirituele staat.
Je bevindt je tussen het tweede en derde stadium: je gaat een beetje vooruit, dan vergeet je je zwakheid, Christus neemt de genade weg, je houdt niets over, opnieuw begin je je zwakheid te voelen en kom je tot bezinning.
Als je me zou zeggen dat hoe verder je komt, hoe beter je wordt, dan zou me dat afschrikken – dat betekent dat er trots in je is. Maar als je nu zegt dat je zelf steeds slechter lijkt te worden, dan verheug ik me, want ik zie dat je in orde bent.
Wees niet bang: hoe verder iemand komt, hoe duidelijker hij zijn tekortkomingen en onvolkomenheden ziet, en dat is vooruitgang.
– St. Paisios de Athoniet
“Laten we ons dan niet schamen
om de Gekruisigde te belijden.
WEES HET KRUIS ONS ZEGEL, met vrijmoedigheid gemaakt door onze vingers, op ons voorhoofd en in alles, over het brood dat we eten en de bekers die we drinken, in ons binnenkomen en uitgaan,
voor onze slaap, wanneer we ons neerleggen
en wanneer we wakker worden,
wanneer we op de weg
zijn en wanneer we stil zijn.
Groot is dat conserveringsmiddel, het is onbetaalbaar, ter wille van de armen,
zonder zwoegen, voor de zieken,
want ook zijn genade is van God.
Het is het teken van de gelovigen
en de vrees voor het kwaad – want Hij heeft daarin
over hen gezegevierd en hen openlijk geopenbaard –
want als zij het kruis zien,
worden zij herinnerd aan de gekruisigde;
zij zijn bevreesd voor Hem,
Die de koppen van de draak heeft verbrijzeld.
Veracht het zegel
niet vanwege de vrijmoedigheid van het geschenk,
maar eer daarom
liever uw weldoener!”
“De heilige Cyrillus van Jeruzalem (315-387) Vader en kerkleraar”
Wie jou verbijsterd liefheeft en wie zou willen begrijpen is stil en verward; omdat hij de moeder, die in haar maagdelijkheid baarde, niet kan peilen. Als het te groot is om te verduidelijken met woorden…. dan moeten disputanten niet de degens kruisen met uw Zoon.”
Efraïm de Syriër
St.Ephraim de Syriër Een spiritueel psalter
Gezegend is hij die de ogen van zijn hart heeft verlicht en altijd de Heer in zichzelf ziet als in een spiegel. Zo iemand zal verlost worden van hartstochten en kwade gedachten.
St.Ephraim de Syriër – Een spiritueel psalter
Een nederig mens is nooit overhaast, overhaast of verontrust, heeft nooit hete en vluchtige gedachten, maar blijft te allen tijde kalm. Zelfs als de hemel zou vallen en zich aan de aarde zou hechten, zou de nederige mens niet ontzet zijn. Niet elke stille man is nederig, maar elke nederige man is stil. Er is geen nederige man die niet zelfbeperkt is; maar je zult velen tegenkomen die zichzelf beperken, zonder nederig te zijn. Dit is ook wat de zachtmoedige, nederige Heer bedoelde toen Hij zei: ‘Leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust voor uw ziel vinden.’ [Mattheüs 11:29]
Verder :
Want de nederige mens is altijd in rust, omdat er niets is dat zijn geest kan beroeren of doen wankelen. Net zoals niemand een berg bang kan maken, zo kan de geest van een nederig mens ook niet bang worden gemaakt. Als het toelaatbaar en niet ongerijmd is, zou ik zeggen dat de nederige mens niet van deze wereld is. Want hij wordt niet verontrust en veranderd door verdriet, noch verbaasd en enthousiast door vreugde, maar al zijn blijdschap en zijn echte vreugde liggen in de dingen van zijn Meester. Nederigheid gaat gepaard met bescheidenheid en zelfbeheersing: dat wil zeggen kuisheid van de zintuigen; een gematigde stem; gemene spraak; zelf kleinering; slechte kleding; een gang die niet pompeus is; een blik gericht op de aarde; overvloedige genade; gemakkelijk stromende tranen; een eenzame ziel; een berouwvol hart; onverstoorbaarheid voor woede; onverdeelde zintuigen; weinig bezittingen; gematigdheid in elke behoefte; uithoudingsvermogen; geduld; onbevreesdheid; mannelijkheid van hart, geboren uit haat tegen dit tijdelijke leven; geduldig uithoudingsvermogen van beproevingen; beraadslagingen die zwaar en niet licht zijn, het uitdoven van gedachten; het bewaken van de mysteries van kuisheid; bescheidenheid, eerbied; en vooral: voortdurend stil zijn en altijd onwetendheid claimen.
+ St. Isaac de Syriër, “Homilie 72: Over de visie van de aard van onlichamelijke wezens, in vragen en antwoorden”, Ascetische preken van St. Isaac de Syriër
‘Want de zichtbare vorm van de tak kan zelfs bestaan als hij gescheiden is van de wijnstok; maar het onzichtbare leven van de wortel kan alleen in de wijnstok gevonden worden. Daarom kunnen de lichamelijke sacramenten, die zelfs zij die gescheiden zijn van het Lichaam van de Eenheid van Christus dragen en vieren, ‘de vorm van godsvrucht’ geven; maar de onzichtbare en geestelijke kracht van godsvrucht kan op geen enkele wijze in hen aanwezig zijn, net zoals gevoel niet gepaard gaat met het ledemaat van een mens, wanneer het uit het lichaam wordt geamputeerd.’
Augustinus van Hippo
Bekering is de moeder van het leven. Gezegend is degene die daaruit geboren wordt. Want hij zal nooit sterven. Christus roept iedereen op om zich te bekeren, maar de duivel verhindert dat mensen die roeping horen, en hij bedekt hun hart met zijn bedrog en slimheid… het redt en bevrijdt de slaven die tot slaaf waren gemaakt door de goddeloosheid van satan, waardoor al zijn inspanningen die hij gedurende vele jaren heeft geleverd, worden verspild in één uur.
Sint-Johannes Saba
“Zorg er daarom voor dat jullie allemaal één gemeenschappelijke Eucharistie vieren; want er is maar één Lichaam van onze Heer Jezus Christus, en maar één beker van vereniging met Zijn Bloed, en één enkel offeraltaar – net zoals er ook maar één bisschop is, met zijn geestelijken en mijn eigen mededienaars, de diakenen. Dit zal ervoor zorgen dat al uw handelingen volledig in overeenstemming zijn met de wil van God” (Brief aan de Filadelfiërs 4 [AD 110]).
Sint Ignatius van Antiochië
“De Meester neemt de striemen op Zich die aan de dienaar toebehoren, de dienaar wordt verheerlijkt door de glorie van de Meester. Daarom kan het kruis het kruis van de Heer der Glorie genoemd worden . En waarom elke tong kan belijden, tot glorie van God de Vader,
Gregory of Nyssa
Vanaf vandaag zal ik op regelmatige (misschien dagelijkse) basis een paragraaf posten van HOMILIE OVER PSALM 1, door de Kerkvader Hilary van Poitiers
De Boven elke paragraaf staat het nummer van de paragraaf – er zijn in totaal 24 Paragrafen. IK zal elke keer dat ik iets post, 1 of twee fragmenten daarvan posten. de nummers van de paragrafen staat telkens bovenaan het fragment .
NR 1 – Achtergrondinformatie :
St. Hilarius, heilige en kerkleraar, schrijft een van de vroegste commentaren op de Psalmen. In deze selectie, zijn homilie over de eerste Psalm, geeft hij een overzicht van de algemene exegese van het Oude Testament in typen en figuren en vervolgens bijzonderheden van Psalm 1
Geschreven na zijn terugkeer uit ballingschap naar zijn bisdom Poitiers in 365 na Christus, geeft de heilige Hilarius een van de eerste commentaren op de psalmen.
In navolging van de apostolische traditie dat het Oud-Testament geïnterpreteerd moet worden in het licht van de leer van de Evangeliën, zegt de heilige Hilarius dat de psalmen profetische woorden spreken over de komst van de Heer, Zijn doeleinden, incarnatie, lijden en vestiging van zijn Koninkrijk. .
Zoals we zien bij Christus’ uitleg van het Oude Testament aan de discipelen op de weg naar Emmaüs, worden de profetieën voor de heidense wereld verborgen door allegorieën, typen en schaduwen.
St.Hilary zorgt ervoor dat deze mysteries aan de christenen worden onthuld.
Wanneer u dan gezegd wordt dat de Zoon van God de zoon van David en van Abraham is, twijfel dan niet meer, dat ook gij, de zoon van Adam, de zoon van God zult zijn. Want niet in het wilde weg, noch tevergeefs vernederde Hij Zichzelf zo zeer, alleen was Hij van plan ons te verhogen. Zo is Hij naar het vlees geboren, opdat gij naar de Geest geboren zoudt worden; Hij is geboren uit een vrouw, opdat gij zoudt ophouden de zoon van een vrouw te zijn.
Daarom was de geboorte tweevoudig, beide aan ons gelijk gemaakt, en ook de onze overtreffend. Want geboren te worden uit een vrouw was inderdaad ons lot, maar niet geboren te worden uit bloed, noch uit de wil van het vlees, noch uit de mens, maar uit de Heilige Geest, was van tevoren de geboorte te verkondigen die ons te boven gaat, de geboorte die komt, die Hij op het punt stond ons vrijelijk te geven uit de Geest. En al het andere was ook zo. Zo was ook Zijn doopsel van dezelfde aard, want het had deel aan het oude, en het had ook deel aan het nieuwe. De doop door de profeet (vrede zij met hem) markeerde het oude, maar het neerdalen van de Geest overschaduwde het nieuwe. En alsof iemand zich in de ruimte tussen twee personen zou plaatsen die apart stonden, en zijn beide handen zou uitstrekken, zou hij aan weerszijden vastgrijpen en ze samen timen; alzo heeft Hij gedaan, door het Oude Verbond met het Nieuwe te verbinden, Gods natuur met die van de mens, de dingen die van Hem zijn met de onze.
Homilieën van Johannes Chrysostomos
Het diepste fundament van de hoop en de vreugde die de Orthodoxie kenmerken en die al haar eredienst doordringen, is de Verrijzenis. Pasen, het centrum van de orthodoxe eredienst, is een explosie van vreugde, dezelfde vreugde die de leerlingen voelden toen ze de verrezen Verlosser zagen. Het is de explosie van kosmische vreugde over de triomf van het leven, na het overweldigende verdriet over de dood – de dood die zelfs de Heer van het leven moest ondergaan toen Hij mens werd. “Laat de hemel zich verheugen en de aarde zich verheffen, en laat de hele wereld onzichtbaar en zichtbaar vakantie vieren, want Christus, onze eeuwige vreugde is verrezen.” Alle dingen zijn nu vervuld van de zekerheid van het leven, terwijl voorheen alles gestaag naar de dood was gegaan.
De orthodoxie legt bijzondere nadruk de op het geloof van het christendom in de triomf van het leven.
Vader Dumitru Staniloae
De oude mannen zeiden altijd dat ieder van ons naar de ervaringen van onze naaste moest kijken alsof het onze eigen ervaringen waren. We moeten in alles met onze naaste lijden en met hem wenen, en ons gedragen alsof we in zijn lichaam zijn; En als hem enige moeilijkheid overkomt, moeten we evenveel verdriet voelen als voor onszelf.
De uitspraken van de woestijnvaders
christelijkeinformatiebron 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.