Categorie: Bezinnende teksten van Kerkvaders e.a

“Laten we vluchten voor degenen die patristische interpretaties afwijzen en zelf proberen het tegenovergestelde af te leiden. Terwijl ze doen alsof ze zich bezighouden met de letterlijke betekenis van de passage, verwerpen ze de goddelijke betekenis ervan. We moeten meer voor hen wegrennen dan voor een slang, want als een slang bijt, doodt hij het lichaam tijdelijk, waardoor het wordt gescheiden van de onsterfelijke ziel. Maar als deze slechte mensen hun tanden in een ziel zetten, scheiden ze die van God. wat de eeuwige dood voor die ziel betekent. Laten we zoveel mogelijk ontsnappen aan zulke mensen, en toevlucht zoeken bij degenen die vroomheid en verlossing onderwijzen in overeenstemming met de tradities van de kerkvaders.”

+St. Gregorius Palamas

Hoe zal het geluk van de godvrezende man er dan uitzien? Herinnerend aan de beelden van het paradijs in de tuin van Genesis en visioenen van Johannes in de apocalyps, zegt de psalmist dat de godvruchtige man zal zijn als een boom geplant door waterstromen, die op het juiste moment vrucht zal voortbrengen.

Nr 18 : Geluk brengt rijke vruchten voort

Maar nu de mens het volmaakte geluk heeft gevonden door zich afzijdig te houden van de raadgevingen van de goddelozen en de weg van de zondaars en de zetel van de pest, en door dag en nacht met vreugde over de Wet van God te mediteren, staan ​​we op de volgende plaats. wordt de rijke vrucht getoond die dit geluk dat hij heeft verworven hem zal opleveren. Nu bevat het vooruitzicht op geluk de kiem van toekomstig geluk . Want het volgende vers luidt: En hij zal zijn als een boom, geplant langs waterstromen, die op zijn eigen tijd zijn vruchten zal voortbrengen, waarvan het blad ook niet zal afvallen . Dit kan misschien als een absurde en ongepaste vergelijking worden beschouwd, waarin een geplante boom, waterstromen, de opbrengst van fruit, de eigen tijd en het blad dat niet valt, worden geprezen. Dit alles kan voor het oordeel van de wereld triviaal genoeg lijken. Maar laten we de leer van de Profeet onderzoeken en de schoonheid zien die ligt in de voorwerpen en woorden die worden gebruikt om geluk te illustreren .

“God’s saints are close to the believing heart and, like the most faithful and kind friends, are ready in a moment to help the faithful and pious who call on them with faith and love. For the most part, we have to send spiritual helpers, and sometimes have to wait a long time for earthly helpers, whereas we do not have to send spiritual helpers or wait a long time: the faith of Him who prays can place them close to his heart in an instant. , and he will receive full spiritual help by faith just as soon. When I say this, I speak from experience; by this I mean the frequent deliverance from the oppression of the heart through the intercession and protection of the saints, and especially through the intercession of Our Lady, the Blessed Virgin Mary. Probably some will say that this is the action of a simple and firm faith, and a firm assurance in our deliverance from tribulation, and not the intervention of the saints for us with God. No, it is not. How can this be proved? It can be proved by the fact that if I do not call on the saints known to me in heartfelt prayer, without making any distinction, if I do not see them with my spiritual vision, I will get no help, no matter how great the assurance I am. have perhaps felt that they were saved without their help. I recognise, I feel it clearly, that I receive help through the names of the saints I have called, because of my lively faith in them. This happens just as everything happens in the usual order of earthly things. In the first place, I see my helpers through earnest faith; then, when I see them, I also pray to them with all my heart, invisible but comprehensible to myself; after this, having received invisible help in an entirely imperceptible way, but palpable to my soul, I receive at the same time the strong conviction that this help has been obtained from them, just as a sick man, cured by a doctor, is convinced that he has been cured precisely by that doctor, and not by anyone else; that his illness did not die by itself, but thanks to the help of this particular doctor. All this happens so simply that you only need eyes to see.”

My life in Christ Saint John of Kronstadt

“Gods heiligen staan ​​het gelovige hart nabij en zijn, net als de trouwste en vriendelijkste vrienden, in een ogenblik klaar om de getrouwen en vrome mensen te helpen die hen met geloof en liefde aanroepen. We moeten voor het grootste deel geestelijke helpers sturen, en moeten soms lang wachten op aardse helpers, terwijl we geen spirituele helpers hoeven te sturen of lang te wachten: het geloof van Hem die bidt, kan ze in een ogenblik dicht bij zijn hart plaatsen. , en hij zal door geloof net zo spoedig volledige geestelijke hulp ontvangen. Als ik dit zeg, spreek ik uit ervaring; hiermee bedoel ik de frequente verlossing van de verdrukking van het hart door de voorspraak en bescherming van de heiligen, en vooral door de voorspraak van Onze Lieve Vrouw, de Heilige Maagd Maria. Waarschijnlijk zullen sommigen zeggen dat dit de actie is van een eenvoudig en vast geloof, en een vastberaden zekerheid in onze verlossing van verdrukking, en niet de tussenkomst van de heiligen voor ons bij God. Nee, dat is niet zo. Hoe kan dit worden bewezen? Het kan worden bewezen door het feit dat als ik de mij bekende heiligen niet in hartelijk gebed aanroep, zonder enig onderscheid te maken, als ik ze niet zie met mijn geestelijke visie, ik geen hulp zal krijgen, hoe groot de zekerheid ik ook ben. hebben misschien het gevoel gehad dat ze zonder hun hulp gered waren. Ik erken, ik voel het duidelijk, dat ik hulp ontvang via de namen van de heiligen die ik heb aangeroepen, vanwege mijn levendige geloof in hen. Dit gebeurt net zoals alles gebeurt in de gebruikelijke volgorde van aardse dingen. In de eerste plaats zie ik mijn helpers door middel van ernstig geloof; dan, als ik ze zie, bid ik ook met heel mijn hart tot hen, onzichtbaar maar begrijpelijk voor mezelf; Hierna, nadat ik op een geheel onmerkbare manier, maar voelbaar voor mijn ziel, onzichtbare hulp heb gekregen, krijg ik tegelijkertijd de sterke overtuiging dat deze hulp van hen is verkregen, net zoals een zieke man, genezen door een dokter, ervan overtuigd is dat hij precies door die dokter genezen is, en niet door iemand anders; dat zijn ziekte niet vanzelf is overleden, maar dankzij de hulp van deze specifieke arts. Dit alles gebeurt zo eenvoudig dat je alleen maar ogen nodig hebt om te kunnen zien.”

Mijn leven in Christus Sint-Jan van Kronstadt

So that you can focus your will more easily on this one desire, in everything – to please (God and work only for His glory) – remind yourself often that He has granted you many favours in the past and shown you His blessings. love. He created you from nothing in His own likeness and image, and made all other creatures your servants; He redeemed you from your slavery to the devil, by sending down not one of the angels but His only-begotten Son redeem you, not at the price of perishable gold and silver, but by His priceless blood and His most painful and humbling death. Having done all this, He protects you, every hour and moment, from your enemies; He fights your battle by His divine grace; in His Immaculate Mysteries, He prepares the Body and Blood of His beloved Son for your sustenance and protection. All this is a sign of God’s great favour and love for you; a favour so great that it is inconceivable how the great Lord of hosts could grant such favours to our nullity and worthlessness.
+ From Unseen Warfare, St Theophan the Hermit and St Nicodemus of the Holy Mountain

Opdat u uw wil gemakkelijker kunt richten op dit ene verlangen, in alles – om te behagen (God en alleen voor Zijn glorie te werken) – herinner uzelf er vaak aan dat Hij u in het verleden vele gunsten heeft verleend en u Zijn zegeningen heeft getoond. liefde. Hij heeft u uit het niets geschapen naar Zijn eigen gelijkenis en beeld, en heeft alle andere schepselen tot uw dienaren gemaakt; Hij heeft u verlost van uw slavernij aan de duivel, door niet één van de engelen maar Zijn eniggeboren Zoon naar beneden te zenden verlos u, niet tegen de prijs van vergankelijk goud en zilver, maar door Zijn onschatbaar bloed en Zijn meest pijnlijke en vernederende dood. Nadat Hij dit alles heeft gedaan, beschermt Hij u, elk uur en elk moment, tegen uw vijanden; Hij bestrijdt uw strijd door Zijn goddelijke genade; in Zijn onbevlekte Mysteries bereidt Hij het Lichaam en Bloed van Zijn geliefde Zoon voor voor uw voedsel en bescherming. Dit alles is een teken van Gods grote gunst en liefde voor u; een gunst zo groot dat het ondenkbaar is hoe de grote Heer van gastheren zouden zulke gunsten kunnen verlenen aan onze nietigheid en waardeloosheid.

+ Uit Unseen Warfare, St. Theophan de kluizenaar en St. Nicodemus van de Heilige Berg

Een zekere garantie om met hoop uit te zien naar de vergoddelijking van de menselijke natuur wordt geboden door de incarnatie van God, die de mens in dezelfde mate tot god maakt als God zelf mens werd.  Laten we het beeld worden van de ene hele God, niets aards in onszelf dragend, zodat we met God kunnen samenleven en goden worden, van God ons bestaan als goden ontvangend. Want het is duidelijk dat Hij Die zonder zonde mens werd, de menselijke natuur zal vergoddelijken zonder haar te veranderen in de Goddelijke Natuur, en haar omwille van Hemzelf zal verhogen in dezelfde mate als Hij Zichzelf verlaagde omwille van de mens.

Maximos de Belijder

“Toen God ons in het vlees bekend werd, ontving Hij noch de hartstochten van de menselijke natuur, noch leed de Maagd Maria pijn, noch werd de Heilige Geest op enigerlei wijze verminderd, noch werd de macht van de Allerhoogste op enige manier opzij gezet. manier, en dit alles kwam doordat alles door de Heilige Geest tot stand werd gebracht. aldus werd de macht van de Allerhoogste niet vernederd, en werd het kind geboren zonder enige schade aan de maagdelijkheid van de moeder.”

+ St. Gregorius van Nyssa, tegen Eunomius, Hom. II,  PG  45, 492

Stand at the brink of despair, and when you see that you cannot bear it anymore, draw back a little, and have a cup of tea.’

+Elder Sophrony of Essex

Als je’ op de rand van de wanhoop staat, en als je ziet dat je het niet meer kunt verdragen, trek je dan een beetje terug en drink een kopje thee.’

+Ouderling Sophrony van Essex

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Rejoice with those who rejoice and weep with those who weep; for this is the sign of clear purity. Suffer with those who are sick and mourn with sinners; while those who repent rejoice. Be every man’s friend, but remain alone in thoughts. Share in the sufferings of all people, but keep your body far away from everyone. Do not rebuke anyone, do not revile anyone, not even people who live very badly. Spread your cloak over the man who falls and cover him. And if you cannot bear his sins and receive his chastisement during his stay, then at least suffer patiently his shame and do not disgrace him. . . . Know, brother, that the reason why we must remain within the door of our cell is that we are ignorant of the evil deeds of men, and that by regarding everything as holy and good, we will attain purity of spirit.

St. Isaac the Syrian

Verheug je met de vreugdevolle mensen en huil met degenen die huilen; want dit is het teken van heldere zuiverheid. Lijd met hen die ziek zijn en treur met zondaars; terwijl degenen die zich bekeren zich verheugen. Wees de vriend van iedere man, maar blijf in gedachten alleen. Wees deelgenoot van het lijden van alle mensen, maar houd uw lichaam ver van iedereen verwijderd. Bestraf niemand, beschimp niemand, zelfs niet mensen die heel slecht leven. Spreid je mantel uit over de man die valt en bedek hem. En als je zijn zonden niet op je kunt nemen en zijn kastijding tijdens zijn verblijf niet kunt ontvangen, onderga dan tenminste geduldig zijn schaamte en maak hem niet te schande. . . . Weet, broeder, dat de reden waarom we binnen de deur van onze cel moeten blijven, is dat we onwetend zijn van de slechte daden van mensen, en dat we, door alles als heilig en goed te beschouwen, een zuiverheid van geest zullen bereiken.

St. Isaac de Syriër

When someone is on the edge of a precipice, it is easy to push them over and make them fall. But if he is far away, he must be dragged to the abyss and in the meantime he can call for help. For this reason, it is always best to stay away from places where one can easily fall into sin.

Abbot Nikon Vorobyev

Wanneer iemand op de rand van een afgrond staat, is het gemakkelijk om hem omver te duwen en hem te laten vallen. Maar als hij ver weg is, moet hij naar de afgrond worden gesleept en kan hij ondertussen om hulp roepen. Om deze reden is het altijd het beste om weg te blijven van plaatsen waar men gemakkelijk in zonde kan vervallen.

Abt Nikon Vorobyev

Wanneer iemand op de rand van een afgrond staat, is het gemakkelijk om hem omver te duwen en hem te laten vallen. Maar als hij ver weg is, moet hij naar de afgrond worden gesleept en kan hij ondertussen om hulp roepen. Om deze reden is het altijd het beste om weg te blijven van plaatsen waar men gemakkelijk in zonde kan vervallen.

Abt Nikon Vorobjev

Isaac the Syrian – Philokalia: The fool’s portion is small in his eyes

The common thread that connects the thoughts of the second sermon of Saint Isaac the Syrian is gratitude to God. How we receive the gifts of God has great significance. One need only think of the story of the ten lepers in the Gospel. Only one returns to thank the Giver for the healing he has received. Lack of thanksgiving looks like dishonesty, says St. Isaac. It shows that a person does not understand the true value of what he has received and thus does not consider himself worthy of receiving anything greater. With the eyes of faith, one must understand the generosity of the healer, even when the healing is painful. Failure to acknowledge such goodness or generosity or to resist the gift only increases the agony of the condition. If we receive with true gratitude what the Lord gives us – whether it is painful or comforting – He will not fail to shower upon us greater graces for our salvation. Lacking such an understanding of things, God’s gifts seem small in one’s eyes – making one a “fool.”

Isaak de Syriër : Philokalia: Het deel van de dwaas is klein in zijn ogen

De rode draad die de gedachten van de tweede preek van de heilige Isaac de Syriër met elkaar verbindt, is dankbaarheid jegens God. Hoe wij de gaven van God ontvangen, is van grote betekenis. Men hoeft alleen maar te denken aan het verhaal van de tien melaatsen in het Evangelie. Slechts één keert terug om de Gever te bedanken voor de genezing die hij heeft ontvangen. Gebrek aan dankzegging lijkt op oneerlijkheid, zegt St. Isaac. Het laat zien dat iemand de werkelijke waarde van wat hij heeft ontvangen niet begrijpt en zichzelf dus niet waard is iets groters te ontvangen. Met de ogen van het geloof moet men de vrijgevigheid van de genezer begrijpen, zelfs als de genezing pijnlijk is. Als je nalaat zulke goedheid of vrijgevigheid te erkennen of je tegen het geschenk te verzetten, wordt de kwelling van de aandoening alleen maar groter. Als we met echte dankbaarheid ontvangen wat de Heer ons geeft – of het nu pijnlijk of troostend is – zal Hij niet nalaten grotere genaden over ons uit te storten voor onze verlossing. Bij gebrek aan een dergelijk begrip van de dingen lijken Gods gaven klein in iemands ogen – waardoor iemand een “dwaas” wordt.

Blessed is the majesty of the Lord who opens the door for us so that we may have no other desire than longing for Him! For thus we leave all things behind, and our spirit goes on in search of Him alone, without any care that might hinder it from the contemplation of the Lord. The more the mind takes leave of the care of the visible and concerns itself with the hope of things to come, my beloved brethren. . . the more it is refined and becomes transparent in prayer. And the more the body is freed from the bonds of worldly things, the more the mind is also freed from them. . . .

Gezegend is de majesteit van de Heer die de deur voor ons opent, zodat we geen andere wens meer mogen hebben dan verlangen naar Hem! Want zo laten we alle dingen achter ons en gaat onze geest verder op zoek naar Hem alleen, zonder enige zorg die hem zou kunnen hinderen van de contemplatie van de Heer. Hoe meer de geest afscheid neemt van de zorg voor het zichtbare en zich bezighoudt met de hoop op toekomstige dingen, mijn geliefde broeders. . . des te meer wordt het verfijnd en wordt het doorschijnend in gebed. En hoe meer het lichaam wordt bevrijd van de banden van wereldse zaken, hoe meer de geest daarvan ook wordt bevrijd. . . .

Daarom gaf de Heer ons een gebod dat een mens vóór alles vast moet houden aan niet-bezitterigheid, zich moet terugtrekken uit de onrust van de wereld en zichzelf moet bevrijden van de zorgen die alle mensen gemeen hebben. Hij zei: ‘Een ieder die zijn hele menselijke staat en alles wat hem toebehoort niet verzaakt, en zichzelf niet verzaakt, kan mijn discipel niet zijn.’

St. Isaac de Syriër

Just a little while and my journey will end. Keep me on the steep path to You for a while, O Conqueror of death; because the higher I climb towards You, the more people try to drag me down – into their abyss. The fuller their abyss becomes, the greater their hope of defeating You. In reality, the fuller the abyss becomes, the further away you are from the abyss.

How stupid are the servants of the tree of knowledge! They do not measure their strength in You, but in their numbers. They do not accept the law of righteousness in Your name, but in their numbers. Whatever path the majority of them chooses, it is the path of truth and righteousness. The tree of knowledge has become the tree of crime, stupidity and icy darkness.

The people of knowledge of this world know absolutely everything except that they are servants of Satan. When the last day arrives, Satan will rejoice in the number of people in his harvest. All the skinny ears of corn! But in his stupidity, even Satan counts on quantity instead of quality. One of Your ears of corn will be worth more than Satan’s entire harvest. For You, O Conqueror of death, trust in the fullness of the bread of life, and not in numbers.

In vain do I say to the wicked, “Go to the Tree of Life and you will know more than you could ever want to know. Satan makes a ladder from the tree of knowledge with which you can descend to the underworld.’

The wicked mock me, saying, “Through the Tree of Life you will turn us to your God, whom we do not see.” In reality you will never see Him. The light that blinds even the eyes of the seraphim will burn your pupils forever.

Of all that thrive in the rot of the earth, those who believe in God are the rarest. O lake and mountain, help me to rejoice that I too journey with these rarest, most illiterate, and most despised believers. Just a little while, brothers, and our journey will end. Sustain us a little longer, O Conqueror of death.

~St. Nikolaj Velimirovic

The prologue of Ohrid

Nog even en mijn reis eindigt. Houd mij nog even op het steile pad naar U, O Overwinnaar van de dood; want hoe hoger ik naar U toe klim, hoe meer mensen mij naar beneden proberen te sleuren – in hun afgrond. Hoe voller hun afgrond wordt, hoe groter hun hoop is om U te verslaan. In werkelijkheid geldt dat hoe voller de afgrond wordt, hoe verder U van de afgrond verwijderd bent.

Hoe dom zijn de dienaren van de boom der kennis! Ze meten hun kracht niet in U, maar in hun aantal. Zij nemen geen wet van gerechtigheid aan in Uw naam, maar in hun aantal. Welke weg de meerderheid van hen ook kiest, het is de weg van waarheid en gerechtigheid. De boom van kennis is de boom van misdaad, domheid en ijzige duisternis geworden.

De mensen met kennis van deze wereld weten werkelijk alles, behalve dat zij dienaren van Satan zijn. Wanneer de laatste dag aanbreekt, zal Satan zich verheugen over het aantal mensen in zijn oogst. Alle magere korenaren! Maar in zijn domheid rekent zelfs Satan op kwantiteit in plaats van op kwaliteit. Eén van Uw korenaren zal meer waard zijn dan de gehele oogst van Satan. Want U, O Overwinnaar van de dood, vertrouw op de volheid van het brood des levens, en niet op cijfers.

Tevergeefs zeg ik tegen de goddelozen: “Ga naar de Boom des Levens en je zult meer weten dan je ooit zou willen weten. Van de boom der kennis maakt Satan een ladder waarmee je naar de onderwereld kunt afdalen.’

De goddelozen maken mij belachelijk en zeggen: “Door de Boom des Levens wilt u ons bekeren tot uw God, die wij niet zien.” In werkelijkheid zul je Hem nooit zien. Het licht dat zelfs de ogen van de serafijnen verblindt, zal je pupillen voor altijd verbranden.

jVan alles wat gedijt in de verrotting van de aarde, zijn degenen die in God geloven het zeldzaamst. O meer en berg, help mij blij te zijn dat ook ik op reis ga met deze meest zeldzame, meest ongeletterde en meest verachte gelovigen. Nog even, broeders, en onze reis zal eindigen. Ondersteun ons nog een beetje langer, O Overwinnaar van de dood.

~St. Nikolaj Velimirovic

De proloog van Ohrid-

The saints of the coming age do not pray with prayer when their minds are swallowed up by the Spirit, but rather dwell in awe-inspiring wonder in that rejoicing glory. So it is with us: the moment the mind is deemed worthy to perceive the future bliss, it forgets itself and all things of this world, and has no more motion in regard to anything.
St. Isaac the Syrian

De heiligen van de komende eeuw bidden niet met gebed als hun geest door de Geest is verzwolgen, maar verblijven eerder met ontzagwekkende verwondering in die verheugende heerlijkheid. Zo is het ook met ons: op het moment dat de geest waardig wordt geacht om de toekomstige gelukzaligheid waar te nemen, vergeet hij zichzelf en alle dingen van deze wereld, en heeft hij geen beweging meer met betrekking tot wat dan ook.

St. Isaac de Syriër

 

Our nature is complex. There is more than one part to our being. Many of our problems that lead us to anxiety and discomfort are due to the fact that we are paying attention to only one part of our being.

Saint Theophan the Recluse says :

Human life is complex and multifaceted. It has physical, mental and spiritual aspects. Each has its own powers, needs and modes, and the exercise and satisfaction of them. Only when all our powers are in motion and all our needs are satisfied does a man live. But when only one small portion of his power is in motion, and only an small number of his needs are satisfied, this life is not life…. It is necessary for us to live as God created us, and when someone does not live this way, I may confidently say he does not live at all…A good life is one where we give the same attention to our spiritual needs as we give to our physical and mental needs. When we neglect this one part we do not live as we were created. We are then subject to anxiety and possible suffering.

Saint Theophan the Recluse Reference: The Spiritual Life, p 3

Onze natuur is complex. Ons wezen bestaat uit meer dan één deel. Veel van onze problemen die ons tot angst en ongemak leiden, zijn te wijten aan het feit dat we slechts aandacht besteden aan één deel van ons wezen.
De heilige Theophan de kluizenaar zegt:

Het menselijk leven is complex en veelzijdig. Het heeft fysieke, mentale en spirituele aspecten. Ieder heeft zijn eigen krachten, behoeften en modi, en de uitoefening en bevrediging ervan. Alleen wanneer al onze krachten in beweging zijn en aan al onze behoeften is voldaan, leeft een mens. Maar wanneer slechts een klein deel van zijn kracht in beweging is, en slechts een klein aantal van zijn behoeften wordt bevredigd, is dit leven geen leven. Het is voor ons noodzakelijk om te leven zoals God ons heeft geschapen, en als iemand dat niet doet Als ik op deze manier leef, kan ik vol vertrouwen zeggen dat hij helemaal niet leeft… Een goed leven is er een waarin we dezelfde aandacht schenken aan onze spirituele behoeften als aan onze fysieke en mentale behoeften. Wanneer we dit ene deel verwaarlozen, leven we niet zoals we geschapen zijn. We zijn dan onderhevig aan angst en mogelijk lijden.
Heilige Theophan de kluizenaar Referentie: Het spirituele leven, p 3

Laten we de beledigingen van anderen

aanvaarden

zonder van streek te raken, alsof ze niet aan

ons gericht zijn!

Seraphim van Sarov

“Bedenk dat de Heer in iedere christen is. Als uw naaste bij u komt, heb dan altijd groot respect voor hem, want de Heer is in hem en drukt vaak door hem zijn wil uit. “Het is God die zowel het willen als het werken in u werkt, naar Zijn welbehagen” (Filippenzen 2:13).

(verder….)

Heb daarom geen wrok tegen uw broeder, maar doe hem als de Heer; vooral omdat u niet weet in wie de Heer u zal komen bezoeken; wees onpartijdig voor iedereen, wees vriendelijk voor iedereen, oprecht en gastvrij. Bedenk dat God soms zelfs door ongelovigen spreekt, of hun hart op ons richt, zoals het gebeurde in Egypte toen de Heer Jozef gunst verleende in de ogen van de bewaker van de gevangenis. (Gen. 39:21)”

Het brood in jouw doos is van de hongerigen; de mantel in je kast is van de naakten; de schoenen die u niet draagt, behoren tot de blote voeten; het geld in uw kluis is van de behoeftigen. —

St. Basilius de’ Grote

 

(Volledig citaat…) :

En dit kan zowel geestelijk als letterlijk worden begrepen, omdat beide manieren van begrijpen rijk zijn aan goddelijke bruikbaarheid voor onze verlossing.

Want Christus is het brood des levens; en dit brood is niet van alle mensen, maar het is van ons.

En zoals wij zeggen: “Onze Vader”, omdat Hij de Vader is van degenen die begrijpen en geloven; daarom noemen wij het ook “ons brood”, omdat Christus het brood is van degenen die in eenheid zijn met Zijn lichaam.

En wij vragen dat dit brood ons dagelijks wordt gegeven, zodat wij die in Christus zijn en dagelijks de Eucharistie ontvangen als voedsel van de verlossing, niet door tussenkomst van een of andere afschuwelijke zonde verhinderd mogen worden, zoals ons wordt onthouden en niet communiceren, van het nemen van het hemelse brood, gescheiden worden van het lichaam van Christus.

Zoals Hij Zelf voorspelt en waarschuwt: “Ik ben het brood des levens dat uit de hemel is neergedaald. Als iemand van mijn brood eet, zal hij voor altijd leven; en het brood dat ik zal geven is mijn vlees, voor het leven van de wereld” (Johannes 6:58).

Wanneer Hij daarom zegt dat iedereen die van Zijn brood eet, voor altijd zal leven; Zoals het duidelijk is dat degenen die deel hebben aan Zijn lichaam en de Eucharistie ontvangen door het recht van gemeenschap, leven, moeten we aan de andere kant vrezen en bidden dat niemand die, omdat hij van de gemeenschap wordt onthouden, afgescheiden is van het lichaam van Christus, blijf op afstand van verlossing.

Zoals Hij Zelf dreigt en zegt: “Tenzij u het vlees van de Zoon des mensen eet en Zijn bloed drinkt, zult u geen leven in u hebben” (Johannes 6:53).

En daarom vragen wij dat ons brood – dat wil zeggen Christus – ons dagelijks mag worden gegeven, zodat wij die in Christus blijven en leven, niet mogen afwijken van Zijn heiliging en lichaam.

Maar het kan ook zo worden begrepen dat wij, die afstand hebben gedaan van de wereld en haar rijkdommen en praal hebben verworpen in het geloof van geestelijke genade, alleen maar om voedsel en steun voor onszelf moeten vragen. De Heer instrueert ons en zegt: ‘Wie niet alles verzaakt wat hij heeft, kan Mijn discipel niet zijn’ (Lukas 14:33).

Maar hij die een discipel van Christus is geworden en afstand doet van alles volgens het woord van zijn Meester, moet om zijn dagelijks voedsel vragen en de verlangens van zijn verzoek niet over een lange periode uitstrekken, zoals de Heer opnieuw voorschrijft, en zegt: “Denk niet aan morgen, want de dag zelf zal aan zichzelf denken. Het kwaad daarvan is voldoende voor de dag” (Mattheüs 6:34).

 

Bron : Cyprianus van Carthago (overleden 258): Over het Onze Vader, 18-19.