Categorie: Bezinnende teksten van Kerkvaders e.a

 Het tweede gebod van de Leer; Je zult geen moord plegen , je zult geen overspel plegen , Exodus 20:13-14, je zult geen pederastie bedrijven, je zult geen hoererij bedrijven, je zult niet stelen , Exodus 20:15 , je zult geen magie beoefenen , je zult geen hekserij bedrijven ., je mag een kind niet vermoorden door abortus , noch datgene doden wat verwekt is. U zult de dingen van uw naaste niet begeren , Exodus 20:17, u zult uzelf niet afzweren, Matteüs 5:34, u zult geen vals getuigenis afleggen , Exodus 20:16, u zult geen kwaad spreken , u zult geen wrok koesteren. Je zult niet dubbelzinnig of dubbelzinnig zijn; want dubbeltong zijn is een strik des doods. Uw toespraak zal niet vals of leeg zijn, maar vervuld worden door een daad. Gij zult niet hebzuchtig , noch roofzuchtig, noch een huichelaar, noch slecht gezind, noch hooghartig zijn . U mag geen kwade plannen tegen uw naaste koesteren. Je zult geen enkele man haten ; maar sommigen zult u terechtwijzen, en over sommigen zult u bidden , en sommigen zult u meer liefhebben dan uw eigen leven

“Daar is je broer,

naakt, huilend, en jij

staat daar verward over

de keuze voor een aantrekkelijke

vloerbedekking”

Ambrosius van Milaan

Als we over wijsheid spreken, hebben we het over Christus.

Als we over deugd spreken, hebben we het over Christus.

Als we over gerechtigheid spreken, hebben we het over Christus.

Als we over vrede spreken, spreken we over Christus.

Als we spreken over waarheid, leven en verlossing,

spreken we over Christus.

 

St.Ambrosius van Milaan

“Als je gelooft wat je leuk vindt in het Evangelie
en verwerpt wat je niet leuk vindt,
geloof je niet in het Evangelie,
maar in jezelf.”

Augustinus

“Als uw hart verzacht is door berouw voor God of door de grenzeloze liefde van God jegens u te leren kennen, wees dan niet trots op degenen wier hart nog steeds hard is. Bedenk hoe lang je hart hard en onverbeterlijk was .”

“In één ziekenhuis waren zeven broers ziek. Eén herstelde van zijn ziekte, stond op en haastte zich om zijn andere broers met broederlijke liefde te dienen, om hun herstel te bespoedigen. Wees zoals deze broeder. Beschouw alle mensen als uw broeders, en ook als zieke broeders. En als u het gevoel krijgt dat God u een betere gezondheid heeft gegeven dan anderen, weet dan dat deze door genade wordt gegeven, zodat u met uw gezondheid uw zwakkere broeders kunt dienen.’

–Bisschop Nikolai Velimirovic

“Profiteer van elke minuut van je leven met meer buigingen, meer gebedstouwen en meer spirituele lectuur. Vermijd ijdel gepraat, want door ijdel gepraat wordt iemand geestelijk leeg en wordt de grootsheid uit zijn ziel gewist. Als we ook maar één extra knoop aan ons gebedstouw maken, zal onze beschermengel dit registreren; een paar gebeden of goede gedachten worden bewaard voor later. Christus bewaart al deze dingen, en wanneer de tijd voor ons aanbreekt om naar het volgende leven te vertrekken, zullen we ze meenemen en naar Christus gaan. Zo moet u uw bagage voorbereiden en als het tijd is om te vertrekken, heeft u uw koffer klaar; je laadt ze zonder pijn en moeite op en je passeert ongehinderd de tolhuizen. Laten we niet toestaan ​​dat onze gedachten van God afdwalen, zelfs niet voor een seconde. Het uur van de dood is erg moeilijk. Op dat uur rennen de engelen om de ziel te pakken, de demonen rennen ook met hun manuscripten en er vindt een gevecht plaats. Onze beschermengel verschijnt met zijn manuscript en zegt: “Deze ziel heeft beleden, zij heeft deze deugden, zij heeft dit, zij heeft dat.” De demonen arriveren ook en maken hun bevindingen bekend, en de ziel wordt dienovereenkomstig meegenomen door de engelen of de demonen.

+ Gezegende Gerondissa Makrina van Volos (+4 juni 1995)

Gebed houdt de wereld levend

en als het gebed mislukt,

zal de wereld vergaan. Ik zeg jullie

dat als er geen

mannen van gebed meer op aarde zijn, de

wereld zal vergaan en er

grote rampen zullen gebeuren.

Ze zijn al begonnen.

 

St.Silouan de Athoniet

“Volgens de orthodoxe traditie heeft de erfzonde van Adam dus invloed op het menselijk ras in zijn geheel, en heeft gevolgen zowel op fysiek als op moreel vlak: het resulteert niet alleen in ziekte en lichamelijke dood, maar ook in morele zwakte en verlamming. Maar impliceert het ook een erfelijke schuld? Hier wordt de orthodoxie meer bewaakt. De erfzonde mag niet worden geïnterpreteerd in juridische of quasi-biologische termen, alsof het een fysieke ‘smet’ van schuld zou zijn, overgedragen door geslachtsgemeenschap. Dit beeld, dat normaal gesproken doorgaat voor de Augustijnse visie, is voor de orthodoxie onaanvaardbaar. De leer van de erfzonde betekent eerder dat we in een omgeving worden geboren waar het gemakkelijk is om kwaad te doen en moeilijk om goed te doen; gemakkelijk om anderen pijn te doen, en moeilijk om hun wonden te genezen; gemakkelijk om argwaan bij mensen te wekken, en moeilijk om hun vertrouwen te winnen. Het betekent dat we allemaal geconditioneerd zijn door de solidariteit van het menselijk ras in zijn opeengestapelde verkeerde daden en verkeerde gedachten, en dus ook in zijn verkeerde gedrag. En aan deze opeenstapeling van onrecht hebben wij onszelf toegevoegd door onze eigen opzettelijke zondige daden. De kloof wordt steeds breder. Het is hier, in de solidariteit van het menselijk ras, dat we een verklaring vinden voor de schijnbare onrechtvaardigheid van de leer van de erfzonde. Waarom, zo vragen wij ons af, zou het hele menselijke ras moeten lijden onder de val van Adam? Waarom moeten we allemaal gestraft worden vanwege de zonde van één man? Het antwoord is dat menselijke wezens, gemaakt naar het beeld van de Drie-eenheid God, onderling afhankelijk en samenhangend zijn. Niemand is een eiland. Wij zijn ‘leden van elkaar’ (Efeziërs 4:25), en dus heeft elke actie, uitgevoerd door welk lid van het menselijk ras dan ook, onvermijdelijk gevolgen voor alle andere leden. Ook al zijn we in strikte zin niet schuldig aan de zonden van anderen, toch zijn we er op de een of andere manier altijd bij betrokken.”

– Kallistos Ware, the Orthodox way

++++++++++++++++++

Laat jezelf vervolgen,

maar vervolg anderen niet.

Laat jezelf kruisigen,

maar kruisig anderen niet.

Laat jezelf beledigen,

…maar beledig anderen niet.

Laat jezelf belasteren,

maar belaster anderen niet.

Wees blij met degenen die zich verheugen,

en huil met degenen die huilen.

Dat is het teken van zuiverheid.

Lijd met de zieken.

Word getroffen door zondaars.

Juich met degenen die zich bekeren.

Wees de vriend van iedereen.

Maar blijf in je geest alleen.

Spreid uw mantel uit over iedereen die in zonde vervalt en bescherm hem.

En als je zijn schuld niet op jezelf kunt nemen en in zijn plaats de straf kunt aanvaarden,

vernietig dan zijn karakter niet.

 

Sint Isaac van Syrië

In het kort kunnen we zeggen dat als iemand gered wil worden, het uit de aard van de zaak voortkomt dat geen enkele persoon en geen tijd, plaats of beroep hem daarvan kan weerhouden. Hij mag echter niet handelen in strijd met het doel dat hij voor ogen heeft, maar moet elke gedachte met onderscheiding richten op het goddelijke doel. Dingen gebeuren niet uit noodzaak: ze zijn afhankelijk van de persoon door wie ze gebeuren. We zondigen niet tegen onze wil, maar we stemmen eerst in met een kwade gedachte en raken zo in gevangenschap. Dan voert de gedachte zelf de gevangene met geweld en tegen zijn wensen in tot zonde.

Hetzelfde geldt voor zonden die door onwetendheid ontstaan: ze komen voort uit zonden die bewust zijn begaan. Want tenzij een mens dronken is van wijn of begeerte, is hij zich niet onbewust van wat hij doet; maar zulke dronkenschap verduistert het intellect, waardoor het ten onder gaat en als gevolg daarvan sterft. Toch is die dood niet op onverklaarbare wijze tot stand gekomen: hij is onbewust teweeggebracht door de dronkenschap waarmee we bewust hebben ingestemd. We zullen veel voorbeelden tegenkomen, vooral in onze gedachten, waarin we afglijden van wat binnen onze controle ligt naar wat daarbuiten ligt, en van waar we ons bewust van zijn naar wat onbewust is. Maar omdat het eerste onbelangrijk en aantrekkelijk lijkt, glippen we onbedoeld en onverwacht in het tweede. Maar als we vanaf het begin de geboden hadden willen onderhouden en hadden willen blijven zoals we waren toen we werden gedoopt, zouden we niet in zoveel zonden zijn gevallen of de beproevingen en beproevingen van bekering nodig hebben gehad.

+ St. Petrus van Damascus, Boek I: Een schatkamer van goddelijke kennis, The Philokalia: de volledige tekst (deel 3)

Als het gif van trots in u opwelt,
wend u dan tot de Eucharistie en dat Brood,
dat uw God is die Zichzelf vernedert en vermomt,
zal u nederigheid leren.

Als de koorts van zelfzuchtige hebzucht in u woedt,
voed u dan met dit Brood en u zult vrijgevigheid leren.

Als de koude wind van begeerte je doet verwelken,
haast je dan naar het Brood der Engelen en liefdadigheid
zal in je hart tot bloei komen .

Als u de kriebels van onmatigheid voelt,
voed uzelf dan met het Vlees en Bloed van Christus,
die heroïsche zelfbeheersing beoefende tijdens Zijn aardse leven,
en u zult gematigd worden.

Als u lui en traag bent in geestelijke zaken,
versterk uzelf dan met dit hemelse Voedsel
en u zult vurig worden.

Ten slotte, als u zich verschroeid voelt door de koorts van onreinheid,
ga dan naar het banket van de engelen
en het smetteloze vlees van Christus
zal u zuiver en kuis maken. ”

 

St. Justin Popovich: In hen [de levens van de heiligen] wordt het duidelijk   gedemonstreerd. . .

In hen [de levens van de heiligen] wordt het duidelijk en duidelijk aangetoond: er is geen geestelijke dood waaruit iemand niet kan worden opgewekt door de goddelijke kracht van de verrezen en opgevaren Heer Christus; er is geen kwelling, er is geen ongeluk, er is geen ellende, er is geen lijden dat de Heer niet geleidelijk of in één keer zal veranderen in een volkomen, wroegingsvreugde vanwege het geloof in Hem. En opnieuw zijn er talloze ontroerende voorbeelden van hoe een zondaar een rechtvaardig man wordt in het leven van de heiligen: hoe een dief, een hoereerder, een dronkaard, een sensualist, een moordenaar en een overspelige een heilige man wordt. , veel voorbeelden hiervan in de Levens van de Heiligen; hoe een egoïstische, egoïstische, ongelovige, atheïstische, trotse, hebzuchtige, wellustige, slechte, slechte, verdorven, boze, hatelijke, twistzieke, kwaadaardige, jaloerse, kwaadaardige, opschepperige, ijdele, onbarmhartige, vraatzuchtige man een man van God wordt – er zijn er veel , hiervan zijn veel voorbeelden in de Levens van de Heiligen

Op dezelfde manier zijn er in de Levens van de Heiligen heel veel prachtige voorbeelden van hoe een jongeman een heilige jongeman wordt, een meisje een heilige maagd wordt, een oude man een heilige oude man wordt, hoe een oude vrouw een heilige oude vrouw wordt. , hoe een kind een heilig kind wordt, hoe ouders heilige ouders worden, hoe een zoon een heilige zoon wordt, hoe een dochter een heilige dochter wordt, hoe een gezin een heilige familie wordt, hoe een gemeenschap een heilige gemeenschap wordt, hoe een priester een heilige priester wordt, hoe een bisschop een heilige bisschop wordt, hoe een herder een heilige herder wordt, hoe een boer een heilige boer wordt, hoe een keizer een heilige keizer wordt, hoe een koeherder een heilige koeherder wordt, hoe een arbeider een heilige wordt heilige werker, hoe een rechter een heilige rechter wordt, hoe een leraar een heilige leraar wordt, hoe een instructeur een heilige instructeur wordt, hoe een soldaat een heilige soldaat wordt, hoe een officier een heilige officier wordt, hoe een heerser een heilige heerser wordt, hoe een schrijver een heilige schrijver wordt, hoe een koopman een heilige koopman wordt, hoe een monnik een heilige monnik wordt, hoe een architect een heilige architect wordt, hoe een dokter een heilige dokter wordt, hoe een belastingontvanger een heilige belastinginner wordt, hoe een leerling een heilige leerling wordt, hoe een ambachtsman een heilige ambachtsman wordt, hoe een filosoof een heilige filosoof wordt, hoe een wetenschapper een heilige wetenschapper wordt, hoe een staatsman een heilige staatsman wordt, hoe een minister een heilige minister wordt, hoe een arme de mens wordt een heilige arme man, hoe een rijke man een heilige rijke man wordt, hoe een slaaf een heilige slaaf wordt, hoe een meester een heilige meester wordt, hoe een echtpaar een heilig echtpaar wordt, hoe een auteur een heilige auteur wordt , hoe een kunstenaar een heilige kunstenaar wordt. . .

— St. Justin Popovich, Orthodox geloof en leven in Christus , ‘Inleiding tot het leven van de heiligen’

Ouderling Joseph de Hesychast: Brief over vallen en opstaan

 Ik heb je brief ontvangen, mijn kind, en ik zag je ongerustheid. Maar wees niet bedroefd, mijn kind. Maak je niet zoveel zorgen. Ook al ben je weer gevallen, sta weer op. Je bent geroepen naar een hemelse weg. Het is niet verwonderlijk dat iemand die rent struikelt. Het vergt gewoon geduld en bekering op elk moment.

Doe daarom altijd een metanoia als je ongelijk hebt en verlies geen tijd, want hoe langer je wacht met het zoeken naar vergeving, hoe meer je de boze toestaat zijn wortels in je te verspreiden. Laat hem geen wortels maken in jouw nadeel.

Wanhoop daarom niet als je valt, maar sta gretig op en doe een metanoia door te zeggen: “Vergeef mij, mijn lieve Christus. Ik ben een mens en zwak.” De Heer heeft je niet in de steek gelaten. Maar omdat je nog steeds veel wereldse trots en veel ijdele glorie hebt, laat onze Christus je fouten maken en vallen, zodat je elke dag je zwakheid waarneemt en leert kennen, zodat je geduld krijgt met anderen die fouten maken. , en zodat u de broeders niet veroordeelt als ze fouten maken, maar ze liever verdraagt.

Dus elke keer dat je valt, sta weer op en zoek onmiddellijk vergeving. Verberg het verdriet niet in je hart, want verdriet en moedeloosheid zijn de vreugde van de boze. Ze vullen iemands ziel met bitterheid en brengen veel kwaad voort. Terwijl de gemoedstoestand van iemand die zich bekeert zegt: “Ik heb gezondigd! Vergeef mij vader!” en hij verdrijft het verdriet. Hij zegt: ‘Ben ik niet een zwak mens? Dus wat verwacht ik?” Echt, mijn kind, zo is het. Dus vat moed.

Pas als de genade van God komt, staat iemand op zijn voeten. Anders verandert hij zonder genade altijd en valt hij altijd. Wees dus een man en wees helemaal niet bang.

Zie je hoe die broer over wie je schreef de verleiding heeft doorstaan? Ook jij zou hetzelfde moeten doen. Verwerf een moedige geest tegen de verleidingen die komen. Ze zullen in ieder geval komen. Vergeet wat uw moedeloosheid en traagheid u vertellen. Wees niet bang voor hen. Net zoals de eerdere verleidingen door de genade van God voorbijgingen, zullen ook deze voorbijgaan zodra ze hun werk hebben gedaan.

Verleidingen zijn medicijnen en genezende kruiden die onze zichtbare passies en onze onzichtbare wonden genezen. Heb dus geduld om elke dag winst te maken, loon, rust en vreugde in het hemelse koninkrijk op te slaan. Want de nacht van de dood komt eraan waarin niemand meer zal kunnen werken. Haast je daarom. Tijd is kort.

Je moet dit ook weten: een zegevierend leven van slechts één dag met trofeeën en kronen is beter dan een nalatig leven van vele jaren. Omdat de strijd van de een, met kennis en spirituele waarneming die één dag duurt, dezelfde waarde heeft als de strijd van een ander, die vijftig jaar lang achteloos zonder kennis worstelt.

Verwacht geen vrijheid van passies zonder strijd en bloedvergieten. Onze aarde brengt na de zondeval doornen en distels voort. We hebben de opdracht gekregen om het schoon te maken, maar alleen met veel pijn, bebloede handen en veel zuchten worden de doornen en distels ontworteld. Huil dus, laat tranen stromen en verzacht de aarde van je hart. Als de grond eenmaal nat is, kun je de doornen gemakkelijk ontwortelen.

– Ouderling Joseph de Hesychast

Christus verleid door Satan.  De duivel benadert de Godmens met verleidingen.
Wie onder de mensen is er vrij van?

Hij die de wil van de boze volgt, ervaart geen aanvallen, maar wordt eenvoudigweg steeds meer in de richting van het kwaad gekeerd. Zodra iemand tot zichzelf begint te komen en het voornemen heeft een nieuw leven te beginnen volgens de wil van God, komt het hele satanische rijk onmiddellijk in actie: ze haasten zich om goede gedachten en bedoelingen van de berouwvolle persoon op elke mogelijke manier te verspreiden.

jAls ze er niet in slagen hem af te wijzen, proberen ze zijn goede berouw en belijdenis te belemmeren; als ze daar niet in slagen, proberen ze onkruid te zaaien te midden van de vruchten van berouw en verstoren ze zijn inspanningen om het hart te reinigen.

Als ze er niet in slagen kwaad te suggereren, proberen ze de waarheid te verdraaien; als ze innerlijk worden afgestoten, vallen ze uiterlijk aan, enzovoort tot het einde van iemands leven. Ze laten niet eens iemand in vrede sterven; zelfs na de dood achtervolgen ze de ziel, totdat deze ontsnapt uit de luchtruimte waar ze zweven en samenkomen.

jJe vraagt: ‘Wat moeten we doen? Het is hopeloos en angstaanjagend!”
Voor een gelovige is hier niets angstaanjagends, want in de buurt van een godvrezend mens zijn demonen alleen maar bezig, maar ze hebben geen enkele macht over hem. Een nuchtere man van gebed schiet pijlen op hen af, en ze blijven ver bij hem vandaan, durven niet dichterbij te komen en zijn bang voor de nederlaag die ze al hebben geleden.
Als ze ergens in slagen, is dat te danken aan onze blunders. We verslappen onze aandacht, of laten ons afleiden door hun fantomen, en ze komen ons onmiddellijk nog stoutmoediger storen.

Als je niet op tijd tot bezinning komt, zullen ze je ronddwarrelen; maar als een ziel toch tot bezinning komt, deinzen ze weer terug en spioneren ze van verre om te zien of het mogelijk is om op de een of andere manier weer te naderen.
Wees dus nuchter, waak en bid – en de vijanden zullen je niets doen.Boek gedachten voor elke dag van het jaar

Bron : + St. Theophan de kluizenaar, gedachten voor elke dag van het jaar

St. John Chrysostom did not believe in abstract schemes; he had a fiery faith in the creative power of Christian love. It was for that reason that he became the teacher and prophet for all ages in the Church. In his youth he spent some few years in the desert, but would not stay there. For him monastic solitude was just a training period. He returned to the world to proclaim the power of the Gospel. He was a missionary by vocation; he had an apostolic and evangelistic zeal. He wanted to share his inspiration with his brethren ‘ He wanted to work for the establishment of God’s Kingdom. He prayed for such things in common life so that nobody would need to retire to the wilderness in search for perfection, because there would be the same opportunity in the cities. He wanted to reform the city itself, and for that purpose he chose for himself the way of priesthood and apostolate.

Was this a utopian dream? Was it possible to reshape the world, and to overrule the wordliness of the world? Was Chrysostom successful in his mission? His life was stormy and hard, it was a life of endurance and martyrdom. He was persecuted and rejected not by the heathen, but by false brethren, and died homeless as a prisoner in exile. All he was given to endure he accepted in the spirit of joy, as from the hand of Christ, Who was Himself rejected and executed. The Church gratefully recognized that witness and solemnly acclaimed Chrysostom as one of the “ecumenical teachers” for all ages to come.

There is some unusual flavor of modernity in the writings of Chrysostom. His world was like ours, a world of tensions, a world of unresolved problems in all walks of life. His advice may appeal to our age no less than it did to his own. But his main advice is a call to integral Christianity, in which faith and charity, belief and practice, are organically linked in an unconditional surrender of man to God’s overwhelming love, in an unconditional trust in His mercy, in an unconditional commitment to His service, through Jesus Christ, our Lord.

Fr. George Florovsky

Johannes Chrysostomos geloofde niet in abstracte schema’s; hij had een vurig geloof in de scheppende kracht van de christelijke liefde. Daarom werd hij de leraar en profeet voor alle leeftijden in de kerk. In zijn jeugd bracht hij enkele jaren door in de woestijn, maar wilde daar niet blijven. Voor hem was de monastieke eenzaamheid slechts een trainingsperiode. Hij keerde terug naar de wereld om de kracht van het Evangelie te verkondigen. Hij was missionaris van beroep; Hij had een apostolische en evangelische ijver. Hij wilde zijn inspiratie delen met zijn broeders: ‘Hij wilde werken aan de vestiging van Gods Koninkrijk. Hij bad voor zulke dingen in het gewone leven, zodat niemand zich in de woestijn hoefde terug te trekken op zoek naar volmaaktheid, omdat er dezelfde gelegenheid zou zijn in de steden. Hij wilde de stad zelf hervormen en koos voor dat doel voor zichzelf de weg van priesterschap en apostolaat.

Was dit een utopische droom? Was het mogelijk om de wereld opnieuw vorm te geven en de woordelijkheid van de wereld te overheersen? Was Chrysostomos succesvol in zijn missie? Zijn leven was stormachtig en hard, het was een leven van volharding en martelaarschap. Hij werd vervolgd en verworpen, niet door de heidenen, maar door valse broeders, en stierf dakloos als een gevangene in ballingschap. Alles wat hem gegeven was om te verduren, aanvaardde hij in de geest van vreugde, als uit de hand van Christus, Die Zelf verworpen en terechtgesteld was. De Kerk erkende dankbaar dat getuigenis en riep Chrysostomos plechtig uit als een van de “oecumenische leraren” voor alle komende eeuwen.

Er is een ongewone smaak van moderniteit in de geschriften van Chrysostomus. Zijn wereld was als de onze, een wereld van spanningen, een wereld van onopgeloste problemen in alle lagen van de bevolking. Zijn raad kan onze tijd niet minder aanspreken dan de zijne. Maar zijn belangrijkste advies is een oproep tot integraal christendom, waarin geloof en naastenliefde, geloof en praktijk, organisch verbonden zijn in een onvoorwaardelijke overgave van de mens aan Gods overweldigende liefde, in een onvoorwaardelijk vertrouwen in Zijn barmhartigheid, in een onvoorwaardelijke toewijding aan Zijn dienst, door Jezus Christus, onze Heer.

Vader George Florovsky

It is the sign of the beginning of a man’s recovery from his illness when he desires hidden things. There is, however, a delay until he witnesses true health. Man who find it tedious to make entreaty is the companion to him who becomes despondent when there is a delay. Tedium causes a man to put off making supplication in prayer, that is to say, it impedes supplication. But expectation causes a man to acquire patience and stimulates him to linger in prayer. Expectation relieves the limbs of the weight of fatigue, for it knows how to give rest to the heart amid its afflictions. There is no burden whose weight is more pleasant than labor undertaken with expectation, nor is there any companion whose intimacy is so desirable as expectation. Even prison is pleasant for the man who dwells there with expectation. Make this your companion, O repentant brother, and you will not be conscious of any of the labors of your struggle. If you are in your cell, it will be with you. And if you find yourself among men, establish your mind in it, and your heart will never wander toward anything earthly, and this world and all that is in it will be a stranger to you.

St. Isaac the Syrian

Het is het teken van het begin van herstel van een man  zijn ziekte wanneer hij naar verborgen dingen verlangt. Er is echter een vertraging totdat hij getuige is van echte gezondheid. De mens die het vervelend vindt om te smeken, is de metgezel van hem die moedeloos wordt als er een vertraging is. Verveling zorgt ervoor dat een mens het uitspreken van smeekbeden in het gebed uitstelt, dat wil zeggen, het belemmert de smeekbede. Maar verwachting zorgt ervoor dat een mens geduld verwerft en stimuleert hem om in gebed te verwijlen. Verwachting verlost de ledematen van het gewicht van vermoeidheid, want het weet hoe het rust moet geven aan het hart te midden van zijn kwellingen. Er is geen last waarvan het gewicht aangenamer is dan arbeid die met verwachting wordt ondernomen, noch is er een metgezel wiens intimiteit zo wenselijk is als verwachting. Zelfs de gevangenis is aangenaam voor de man die er met verwachting verblijft. Maak dit tot uw metgezel, o berouwvolle broeder, en u zult u niet bewust zijn van het werk van uw strijd. Als je in je cel zit, zal het bij je zijn. En als u zich onder de mensen bevindt, vestig dan uw geest daarin, en uw hart zal nooit afdwalen naar iets aards, en deze wereld en alles wat daarin is, zal een vreemde voor u zijn.

St. Isaac de Syriër