Mogen God de Vader en de Eeuwige Hogepriester Jezus Christus ons opbouwen in geloof, waarheid en liefde, en ons ons deel onder de heiligen schenken, samen met allen die in onze Heer Jezus Christus geloven. We bidden voor alle heiligen, voor koningen en heersers, voor de vijanden van het Kruis van Christus, en voor onszelf bidden we dat onze vrucht overvloedig mag zijn en dat we vervolmaakt mogen worden in Christus Jezus, onze Heer. Amen.

—Polycarpus

Maar als je wilt, kun je genezen worden. Geef jezelf over aan de Dokter, en Hij zal de ogen en oren van je verstand en hart openen. Wie wordt de dokter? Het is God, Die geneest en leven geeft door Zijn Woord en Wijsheid. … “

 – De heilige Theophilus van Antiochië (gestorven rond 185) Bisschop van Antiochië, biechtvader, apologeet, vader

(Eenuittreksel uit: Een boek gericht aan Autolycus

_____________________

Ik zal de grond rondom cultiveren en  vruchtbaar maken. Hijt zal in de toekomst vruchten voortbrengen, en indien niet, dan mag je hem wegdoen

“… Deze vriendelijke Meester
sluit Zijn Kerk voor niemand.
Hij ontvangt
en vergeeft niet alleen die tegenstanders,
die godslasteraars,
die hardnekkige vijanden van Zijn Naam,
op voorwaarde dat ze boete doen voor hun overtreding
en de begane
misdaad erkennen, maar Hij laat hen toe tot de beloning
van het koninkrijk der hemelen.
Wat kan geduldiger worden genoemd,
wat vriendelijker?
Zelfs hij, die het bloed van Christus heeft vergoten,

wordt leven gegeven door het bloed van Christus.”

 

De heilige Cyprianus van Carthago – (c 200 – c 258)
Bisschop en martelaar,
vader van de kerk

Het was ook bedoeld om de Ninevieten tot diep berouw te leiden en hen tot Hem te bekeren, Die hen van de dood zou verlossen, verbaasd als ze waren door het teken dat in Jona volbracht was …

Op dezelfde manier liet God toe dat de mens daardoor werd opgeslokt. groot monster, de auteur van ongehoorzaamheid, niet zodat hij helemaal zou verdwijnen en sterven, maar omdat God de verlossing van tevoren had voorbereid, vervuld door Zijn Woord door middel van het “teken van Jona.”

Irenaeus van Lyon

——————————————————–

Hoe kun je erachter komen of je binnen de wil van God leeft? Hier is het teken: als je je ergens zorgen over maakt, betekent dit dat je jezelf niet volledig hebt overgegeven aan de wil van God. Iemand die in de wil van God leeft, maakt zich nergens zorgen over. En als hij iets nodig heeft, geeft hij het en zichzelf aan God. En als hij het noodzakelijke niet ontvangt, blijft hij toch kalm, alsof hij het heeft. De ziel die zich aan de wil van God heeft overgegeven, is nergens bang voor, niet voor de donder, noch voor dieven, niets. Maar wat er ook gebeurt, ze zegt: “Zo behaagt het God.” Als ze ziek is, denkt ze: dit betekent dat ik ziek moet zijn, anders had God het me niet gegeven. Zo wordt de vrede zowel in ziel als in lichaam bewaard.

St. Silouan de Athoniet

Waarom oordelen we over onze naasten? Omdat we onszelf niet proberen te leren kennen. Iemand die druk bezig is zichzelf te begrijpen, heeft geen tijd om de tekortkomingen van anderen op te merken. Veroordeel jezelf – en je zult stoppen met het beoordelen van anderen. Oordeel over een slechte daad, maar oordeel niet over de doener. Het is noodzakelijk om jezelf als de meest zondige van allemaal te beschouwen en je naaste elke slechte daad te vergeven. Men moet alleen de duivel haten, die hem verleidde. Het kan gebeuren dat het lijkt alsof iemand ons iets slechts aandoet, maar in werkelijkheid is het, vanwege de goede bedoelingen van de doener, een goede daad. Trouwens, de deur van boetedoening staat altijd open, en het is niet bekend wie er eerder zal binnengaan – jij, ‘de rechter’, of degene die door jou wordt geoordeeld.

St. Serafim van Sarov

Let er  op dat u vaak samenkomt om God te danken en Zijn lof te verkondigen.

Want wanneer gij dikwijls op dezelfde plaats bijeenkomt, worden de machten van de satan vernietigd, en de vernietiging waarop hij zich richt, wordt verhinderd door de eenheid van uw geloof.

Niets is kostbaarder dan vrede, waardoor een einde komt aan alle oorlog, zowel in de hemel als op aarde.

Geen van deze dingen is voor u verborgen, indien gij volmaakt het geloof en de liefde tot Christus Jezus bezit, die het begin en het einde van het leven zijn.

jWant het begin is geloof en het einde is liefde. Nu deze twee. onafscheidelijk met elkaar verbonden zijn, zijn van God, terwijl alle andere dingen die nodig zijn voor een heilig leven erop volgen.

Niemand die waarlijk een geloofsbelijdenis aflegt, zondigt; En hij die liefde bezit, haat niemand.

De boom wordt geopenbaard door zijn vruchten; En zij, die belijden Christenen te zijn, zullen aan hun gedrag herkend worden. Want er is nu geen eis voor louter belijdenis, maar dat er een mens gevonden wordt die tot het einde toe in de kracht van het geloof blijft.

Het is beter voor een mens om te zwijgen en een christen te zijn, dan te praten en er geen te zijn. Het is goed om te onderwijzen, als hij die spreekt, ook handelt. Er is dan een Leraar, Die sprak, en het geschiedde; terwijl zelfs de dingen die Hij in stilte deed, de Vader waardig zijn.

Wie het woord van Jezus bezit, is waarlijk in staat om zelfs Zijn stilte te horen, opdat hij volmaakt moge zijn, en zowel moge handelen zoals hij spreekt, als herkend kan worden door zijn zwijgen.

Er is niets dat voor God verborgen is, maar onze geheimen zijn dicht bij Hem. Laten wij daarom alle dingen doen als degenen die Hem in ons hebben wonen, opdat wij Zijn tempels mogen zijn, en Hij in ons moge zijn als onze God, die Hij inderdaad is, en Zich voor ons aangezicht zal openbaren. Daarom hebben wij Hem rechtvaardig lief.

[…] Daartoe liet de Heer de zalf op Zijn hoofd uitgieten, opdat Hij onsterfelijkheid in Zijn Kerk zou blazen. Weest niet gezalfd met de kwade geur van de leer van de vorst dezer wereld; Laat hij u niet wegvoeren als gevangene van het leven dat u voor ogen staat.

En waarom zijn we niet allemaal verstandig, aangezien we de kennis van God, die Jezus Christus is, hebben ontvangen? Waarom komen we dwaas om als we de gave die de Heer heeft van een waarheid die ons gezonden is, niet erkennen?

(Ignatius van Antiochië): Brief aan de Efeziërs, 13-17)

Bron : https://www.newadvent.org/fathers/0104.htm

We moeten leren hoe we een hemels leven kunnen leiden.

We moeten leren hoe we een hemels leven kunnen leiden

En dat valt niet mee, want tot nu toe hebben we een leven van verzet en oppositie geleid.

Neem bijvoorbeeld een huisvader die een huis en een gezin heeft en die weet hoe hij zijn werk goed moet doen, maar dit werk tegen zijn wil doet.

Dat is hoe innerlijke weerstand zich opbouwt.

Als we niet leren ons te ontdoen van deze innerlijke weerstand, zullen we niet in staat zijn om het Koninkrijk der Hemelen binnen te gaan en te wonen tussen de engelen en de heiligen.

Want we hebben de gewoonte verworven om ons altijd tegen het een of het ander te verzetten, omdat er altijd iets is dat tegen onze wil is.

We hebben niet geleerd om gehoorzaam te zijn aan de wil van God, maar willen altijd dat onze wil wordt gedaan.

Welnu, in dat geval zal er geen plaats voor ons zijn in de hemel.

Laten we God daarom voor alles dankbaar zijn.

Hij weet waarom Hij ons in de positie heeft gebracht waarin we ons bevinden, en we zullen er het maximale uit halen als we leren nederig te zijn.

We moeten altijd onthouden dat elke taak die we hier in dit leven uitvoeren, voor Hem is.

Hij geeft het ons; of we nu gelovig zijn of niet, of we nu vroom zijn of niet, we moeten Gods plan uitvoeren.

Uittreksel uit: Onze gedachten bepalen ons leven het leven en de leringen van ouderling Thaddeus van Vitovnica.

Bron : St. Herman van Alaska Broederschap

De Belijdenissen van Augustinus

Inleiding

 

De Belijdenissen van Sint Augustinus is een klassiek werk uit de westerse literatuur dat wordt beschouwd als een van de vroegste en belangrijkste autobiografieën ooit geschreven. Dit diepgaande en introspectieve werk is niet alleen een spirituele autobiografie, maar ook een filosofisch en theologisch meesterwerk dat door de eeuwen heen talloze denkers en schrijvers heeft beïnvloed.

Belijdenis, geschreven in de 4e eeuw na Christus door Sint Augustinus van Hippo, een Noord-Afrikaanse theoloog en filosoof, is een gedetailleerd verslag van Augustinus’ leven, zijn bekering tot het christendom en zijn reflecties op zijn eigen zondige aard en de aard van God. Het boek is verdeeld in 13 boeken, die elk verschillende aspecten van Augustinus’ leven en zijn spirituele reis behandelen.

Een van de hoofdthema’s van de Belijdenissen is Augustinus’ worsteling met zijn eigen zondige natuur en zijn zoektocht naar zin en doel in het leven. Hij geeft openlijk toe dat hij zijn zonden en wandaden uit het verleden heeft begaan, en door zijn introspectieve schrijven onderzoekt hij kwesties als de vrije wil, de aard van het kwaad en het probleem van het kwaad in de wereld.
Bekentenissen is ook een diep persoonlijk werk dat ingaat op Augustinus’ relaties met zijn familie, vrienden en mentoren, evenals zijn intellectuele en spirituele ontwikkeling. Door zijn openhartige en introspectieve schrijven nodigt Augustinus lezers uit om na te denken over hun eigen leven en na te denken over de diepere vragen van moraliteit, geloof en de menselijke ervaring.
Al met al is de Bekentenissen van Sint-Augustinus een tijdloos en diepgaand werk dat vandaag de dag nog steeds resoneert met lezers. De verkenning van de menselijke conditie, de complexiteit van het geloof en de zoektocht naar waarheid en betekenis in het leven maken het tot een werk dat nu net zo relevant en tot nadenken stemmend is als meer dan duizend jaar geleden.

 Belangrijke lessen van De belijdenissen van Sint-Augustinus :

1. Het boek dient als een autobiografie van Sint Augustinus en beschrijft zijn reis van spirituele transformatie en bekering tot het christendom. Het biedt een openhartig en diep persoonlijk verslag van zijn worstelingen, twijfels en uiteindelijke overgave aan Gods genade.

2. Augustinus’ Belijdenissen benadrukt de kracht van belijdenis en berouw in het christelijk geloof. Door zijn eerlijke reflecties en belijdenissen van zijn zonden laat Augustinus zien hoe belangrijk het is om iemands wandaden te erkennen en vergeving te zoeken om verlossing en vrede te vinden.

3. Het boek onderzoekt de thema’s van Gods alomtegenwoordigheid, voorzienigheid en liefde in het leven van Augustinus. Door zijn ervaringen en reflecties worstelt Augustinus met vragen over goddelijke soevereiniteit en de menselijke vrije wil, en vindt hij uiteindelijk troost en betekenis in het geloof dat God altijd aanwezig is en werkt voor het welzijn van Zijn schepping.

4. Augustinus’ Belijdenissen gaan ook in op de complexiteit van de menselijke natuur en het verlangen naar vervulling en heelheid. Augustinus’ zoektocht naar betekenis en geluk door middel van wereldse bezigheden leidt hem uiteindelijk tot het besef dat ware bevrediging alleen in God te vinden is.

5. Het boek is een tijdloos bewijs van de universele menselijke ervaring van het zoeken naar waarheid, geloof en doel. Augustinus’ worstelingen en triomfen resoneren met lezers van alle achtergronden en overtuigingen en bieden diepgaande inzichten in de menselijke conditie en de blijvende kracht van geloof in tijden van tegenspoed.

Lees verder : 38 citaten met uitleg :

Lees verder “Inleiding tot de Belijdenissen van Augustinus……”

“Het zijn niet de gezonden die de dokter nodig hebben, maar degenen die ziek zijn” – Matteüs 9:12″

En hierdoor wil ik weten of u de Heer uw God liefhebt en mij, Zijn dienaar en de uwe, of u op deze manier hebt gehandeld, dat wil zeggen, er zou geen enkele broeder in de wereld moeten zijn, hoezeer hij ook gezondigd heeft, die, nadat hij in uw ogen heeft gekeken, zou weggaan zonder uw genade te hebben ontvangen, als hij op zoek is naar genade. En als hij geen genade zou zoeken, zou je hem moeten vragen of hij genade wil. En als hij daarna duizendmaal zondigt, voor uw ogen, heb hem dan meer lief dan mij, zodat u hem tot de Heer kunt terugtrekken. Wees altijd genadig voor zulke mensen …

Als iemand van de broeders, op instigatie van de vijand, dodelijk zondigt, is hij door gehoorzaamheid verplicht zijn toevlucht te nemen tot zijn voogd. En al de broeders, die zouden kunnen weten, dat hij gezondigd heeft, moeten hem niet te schande maken of kwaad over hem spreken, maar laten zij hem grote barmhartigheid betonen en de zonde van hun broeder zeer geheim houden; “want het zijn niet de gezonden die de dokter nodig hebben, maar zij die ziek zijn” (Mt 9,12) … En laat de Bewaarder genadig voor hem zorgen, zoals hij graag verzorgd zou willen worden, als hij zich in een soortgelijke positie bevond.

jEn als deze broeder in een dagelijkse zonde valt, laat hij dit dan belijden aan een broeder die priester is. En als er geen priester bij de hand is, laat hem dan biechten bij zijn broer, totdat hij contact heeft met een priester die hem canoniek zal vrijspreken. En de broeders zouden geen macht moeten hebben om enige andere boete op te leggen, behalve deze: “Ga heen en zondig niet meer!” (Joh 8,11).

– Sint Franciscus van Assisi (1182-1226), stichter van de minderbroeders –

 Brief aan een overste van de Franciscaanse Orde.

U bent heilig, Heer, de enige God, en uw daden zijn wonderbaarlijk.
Je bent sterk.
Je bent geweldig.
Jij bent de Allerhoogste.
Jij bent Almachtig.
U, Heilige Vader, bent Koning van hemel en aarde.
U bent Drie en Eén, Heer God, helemaal goed.
U bent Goed, geheel Goed, allerhoogst Goed, Heer God, levend en waarachtig.
Jij bent liefde.
Jij bent wijsheid.
Jij bent nederigheid.
Jij bent uithoudingsvermogen.
Jij bent rust
Jij bent vrede.
Jij bent vreugde en blijdschap.
Jij bent gerechtigheid en gematigdheid.
U bent al onze rijkdom, en U bent voldoende voor ons.
Jij bent schoonheid.
Jij bent zachtheid.
Jij bent onze beschermer.
Jij bent onze beschermer en verdediger.
Jij bent onze moed.
Jij bent onze toevluchtsoord en onze hoop.
U bent ons geloof, onze grote troost.
U bent ons eeuwige leven, grote en wonderbaarlijke Heer, God Almachtige, barmhartige Verlosser.

Amen.

————————————————————–

Als God ziet dat het intellect zich volledig aan Hem heeft onderworpen en zijn hoop alleen op Hem vestigt. Hij versterkt het door te zeggen: ‘Wees niet bang, Jakob, mijn zoon, mijn kleine Israël’ (Jes. 41:14. LXX), en: ‘Wees niet bang: want Ik heb je verlost, Ik heb je bij Mijn naam geroepen; jij bent van mij. Als je door water gaat, zal ik bij je zijn, en de rivieren zullen je niet verdrinken. Als je door vuur gaat, zul je niet verbrand worden, en de namen zullen je niet verteren. Want ik ben de Heer, uw God, de Heilige van Israël, die u redt’ (vgl. Jes. 43:1-3. LXX).

Isaiah the solitary

Benijd de Goddelozen niet –  Psalm 34(36)

Benijd de Goddelozen niet (Psalm 34 (36)

Wees niet jaloers op degenen die kwaad doen.

Ze drogen net zo snel op als hooi;

ze zullen verdorren als het gras.

Stel je vertrouwen in de Heer en doe goed,

en uw land en woning zullen veilig zijn.

Neem uw welbehagen in de Heer,

en hij zal je geven wat je hartje begeert.

Vertrouw je reis toe aan de Heer en hoop op Hem:

En hij zal handelen.

Hij zal uw oprechtheid doen schijnen als het licht,

je oordeel als de zon op het middaguur.

Neem uw rust in de Heer en hoop op Hem:

benijd niet degene die op zijn eigen manier gedijt,

de man die complotten weeft.

Onthoud u van toorn, laat woede varen:

benijd hem niet die zich tot het kwade wendt,

want zij die kwaad doen, zullen vernietigd worden,

maar zij die aan de zijde van de Heer staan

zullenl de aarde beërven.

Nog een ogenblik – en de zondaar zal weg zijn:

Je zult kijken waar hij was en niets vinden.

Maar de zachtmoedigen zullen het land beërven

en geniet van overvloedige vrede.

 

Ps. 34 (36)

“Het is niet nodig om veel woorden te zeggen.
Strek gewoon uw handen uit naar God en zeg:
Heer, zoals U wilt en zoals U wenst. Leid mij”

Macarius van Egypte

“De eerste graad van nederigheid
is onmiddellijke gehoorzaamheid.”

Sint-Benedictus van Nursia
Stichter van de Benedictijner orde
(480-547)”

Wanneer je ziel door wroeging wordt geprikt en geleidelijk verandert, wordt ze een fontein die vloeit van rivieren van tranen en wroeging. … Als iemand van jullie ooit met tranen communiceert, of je nu huilt voor de liturgie of tijdens de goddelijke liturgie, of juist op het moment dat je de goddelijke gaven ontvangt, en hij dit niet wil doen, de rest van zijn dagen en nachten zal het hem niets baten om maar één keer te hebben gehuild. Het is niet alleen dit dat ons tegelijk zuivert en ons waardig maakt; het is een dagelijks verdriet dat niet ophoudt tot de dood.

Symeon de nieuwe theoloog