Categorie: Bezinnende teksten van Kerkvaders e.a

“Thérèse (van Lisieux) zei tegen haar zus Celine, die boos was over haar eigen fouten: “Als je bereid bent de beproeving dat je jezelf onwelgevallig bent, sereen te doorstaan, dan zul je een aangename toevluchtsoord voor Jezus zijn.”

Als je jezelf observeert, zul je zien hoe moeilijk het is om ‘onaangenaam’ voor jezelf te zijn, en dat dit het eerste emotionele probleem is dat je in een vreselijk slecht humeur brengt zonder zelfs maar te beseffen waar deze stemmingen vandaan komen. Dus om dit veelvoorkomende probleem op te lossen, leren zowel Francis als Thérèse je om om te beginnen de behoefte om ‘goed over jezelf te denken’ los te laten! Dat is je ego die spreekt, niet God, zouden ze zeggen. Alleen degenen die hun fundamentele egocentrisme hebben opgegeven, kunnen dit uiteraard doen.

Psychiater en schrijver Scott Peck vertelde me ooit dat het citaat van Thérèse ‘puur religieus genie’ was, omdat het de gebruikelijke houding van religie vrijwel onmogelijk maakte.”

 

God, het Woord van de algoede Vader, negeerde het menselijk ras, zijn eigen schepping, niet toen het terugviel in verdorvenheid, maar vernietigde door het offer van zijn eigen lichaam de dood die de mens had opgelopen, en door zijn onderricht corrigeerde hij hun nalatigheid. Zo herstelde hij door zijn macht alles wat tot het bezit van de mens behoort.

Iedereen kan hiervan een bevestiging vinden bij de eigen discipelen van de Heiland die over hem spraken, want in hun geschriften leest men: De liefde van Christus dringt ons, als wij oordelen dat als één voor allen stierf, dan stierven allen; en hij stierf voor allen, opdat wij niet langer voor onszelf zouden leven, maar voor hem die voor ons stierf en uit de doden opstond, onze Heer Jezus Christus. En nogmaals: Wij zien Jezus, die voor een korte tijd lager dan de engelen werd gemaakt, met heerlijkheid en eer gekroond, omdat hij de dood onderging, opdat hij door Gods genade voor allen de dood zou smaken. Dan laat de schrijver zien waarom het God het Woord moest zijn en niemand anders die mens werd: Het was inderdaad passend dat God, voor wie en door wie alle dingen bestaan, door vele zonen tot heerlijkheid te brengen, degene zou volmaken die hen tot zaligheid leidt. Daarmee bedoelt hij dat de taak om mensen terug te brengen uit de verdorvenheid waarin zij waren gevallen, aan niemand anders toebehoorde dan aan God het Woord, die hen in het begin had gemaakt. Verder laat de Schrift zien dat het Woord een lichaam aannam met het doel het te offeren ten behoeve van andere lichamen, zoals het zijne. De schrijver vervolgt: Omdat de kinderen bloed en vlees gemeenschappelijk hebben, heeft ook Hij er deel aan gehad, om door zijn dood hem die macht had over de dood, de duivel, teniet te doen en allen te bevrijden die gedurende hun hele leven door angst voor de dood verslaafd waren.

St Athanasius (ca.296-298)

Ook wel Athanasius de Grote genoemd, of Athanasius de Belijder, of, onde de Koptisch Christenen Athanasius de Apostolische genoemd.

Mijn kracht manifesteert zich in zwakheid. Zwakte is niet het soort zwakte dat we tonen door te zondigen en God te vergeten, maar het soort zwakte dat betekent dat we volledig soepel, volledig transparant en volledig overgegeven zijn aan de handen van God. We proberen meestal sterk te zijn en we voorkomen dat God Zijn kracht manifesteert.

Je herinnert je nog hoe je leerde schrijven toen je klein was. Je moeder deed een potlood in je hand, nam je hand in de hare en begon ermee te bewegen. Omdat je helemaal niet wist wat ze bedoelde, liet je je hand helemaal vrij in de hare. Dit is wat ik bedoel met de kracht van God die zich manifesteert in zwakheid. Je zou dat ook kunnen zien in termen van een zeil. Een zeil kan de wind vangen en worden gebruikt om een boot te manoeuvreren, alleen omdat het zo zwak is. Als je in plaats van een zeil een stevig bord zou plaatsen, zou het niet werken; het is de zwakte van het zeil die het gevoelig maakt voor de wind. Hetzelfde geldt voor de handschoen en de chirurgische handschoen. Hoe sterk is de handschoen, hoe fragiel is de handschoen, maar in intelligente handen kan het wonderen verrichten omdat het zo fragiel is. Dus een van de dingen die God ons blijft proberen te leren is om de denkbeeldige en kleine hoeveelheid verontrustende kracht die we hebben te vervangen door deze fragiliteit van overgave, van verlatenheid in de handen van God.

Anthony Bloom

De heilige Juvenalis, bisschop van Jeruzalem , maakte op het Concilie van Chalcedon (451) aan keizer Marcianus en Pulcheria , die het lichaam van de Moeder Gods wilde bezitten , bekend dat Maria stierf in aanwezigheid van alle apostelen , maar dat haar graf , toen het op verzoek van de heilige Thomas werd geopend , leeg werd aangetroffen. Hieruit leidden de apostelen af ​​dat het lichaam naar de hemel was opgenomen .

Johannes van Damascus, PG (96:1). 747-751

 

Als berouw te groot voor u is en u zondigt uit gewoonte, zelfs als u dat niet wilt, wees dan nederig, net als de tollenaar (Lukas 18:13): dat is voldoende om uw redding veilig te stellen.

Heilige Peter van Damascus

Want God is rechtvaardig en zo zijn ook zijn oordelen.

Hij heeft geen aanziens van personen [= Hij behandelt

alle mensen op dezelfde manier], maar hij zal oordelen

naar de verschillende voordelen die hij de mensheid

heeft geschonken, die van lichaam of geest, of die van

kennis of begrip of onderscheidingsvermogen. En hij zal

de vruchten van de deugd evenredig zoeken.

Hij zal aan ieder geven naar zijn werken  (Rom 2:6)

St.Macarius de Grote

Christus werd gekruisigd omdat hij niets met de massa te maken wilde hebben (ook al richtte hij zich tot iedereen). Hij wilde geen partij, belangengroep, massabeweging vormen, maar wilde zijn wat hij was, de waarheid, die betrekking heeft op het individu. Daarom is iedereen die oprecht de waarheid wil dienen, door dat feit al een martelaar. Een massa winnen is geen kunst; daarvoor is alleen onwaarheid, onzin en een beetje kennis van menselijke passies nodig. Maar geen enkele getuige van de waarheid durft zich met de massa te bemoeien.

Søren Kierkegaard

 

“Wat u haat, doe dat uw naaste niet aan. Dat is de hele Torah. De rest is commentaar.”

Hillel de Oudere

“De christen denkt dat al het goede dat hij doet voortkomt uit het Christus-leven in hem.

Hij denkt niet dat God van ons zal houden omdat we goed zijn, maar dat God ons goed zal maken omdat Hij van ons houdt;

Net zoals het dak van een serre de zon niet aantrekt omdat het helder is, maar helder wordt omdat de zon erop schijnt.”

C.S. LEWIS

Ga naar de mier, gij luiaard [Ga tot de mier, gij luiaard! zie haar wegen, en word wijs], bekijk haar gedrag en word wijs.  Zij heeft geen aanvoerder, geen opzichter, geen heerser,  maar zij zorgt toch ’s zomers voor haar proviand en slaat in de oogsttijd haar voedsel op.  Hoe lang blijft gij nog liggen, luiaard? Wanneer staat gij op uit uw slaap?  Nog even slapen, nog even rusten, nog even de armen over elkaar en liggen!  Zo overvalt u de armoede als een rover, het gebrek als een welbewapend man.  Een booswicht is het, een slechtaard, de man die rondgaat met leugenachtige mond,  die knipoogt, die met zijn voeten schuifelt, die met zijn vingers wijst.  Zijn hart zit vol slinkse streken; hij smeedt altijd maar kwalijke plannen en brengt ruzie teweeg.  Daarom zal het verderf hem eensklaps overvallen en zal hij ineens gebroken worden, onherstelbaar.  Dit zijn zes dingen, die Jahwe verfoeit, ja, zeven, die Hem een gruwel zijn:  hoogmoedige ogen, een leugenachtige tong en handen die onschuldig bloed vergieten,  een hart dat misdadige plannen smeedt en voeten die zich haastig reppen naar het kwade,  een valse getuige die leugens uitslaat en degene die onder broeders ruzie teweegbrengt.

Vertaling : Willibrord Bijbel

Echte contemplatie brengt geen spanning met zich mee. Er is geen reden waarom  het de zenuwen van iemand zou aantasten: integendeel, het ontspant ze. Het laat je uitgerust en verfrist achter in je hele wezen. Er is geen spanning bij echte contemplatie, want als het geschenk echt is, ben je er niet afhankelijk van, je bent niet verslaafd aan de ‘behoefte’ om iets te ervaren. De contemplatieve zoekt geen geruststelling in zichzelf, in zijn deugd, in zijn toestand, in zijn ‘gebed’. Zijn vertrouwen is in God, niet in zichzelf. De vrede en ‘rust’ van contemplatie zijn de vrucht van een levend geloof in de werking van goddelijke genade. De contemplatief is in staat zichzelf en al het andere los te laten , wetende dat alles wat er toe doet in zijn leven in Gods handen ligt, en dat hij niet ‘over morgen hoeft na te denken’. Hij beseft ten volle de betekenis van de evangelieboodschap van verlossing door de genade van God en niet door afhankelijkheid van menselijk vernuft.

Bron :– The Inner Experience: Notes on Contemplation William H. Shannon, redacteur (San Francisco: Harper San Francisco, 2003) p. 113.

O Redder van de wereld

door de heilige Ignatius van Antiochië (c 35-c 108)

Vader van de Kerk

++++++++

Heer Jezus Christus, aan de menselijke kant

bent U voortgekomen uit de geslachtslijn van David,Zoon van God naar Gods wil en macht,geboren uit de maagd Maria,gedoopt door Johannes

en voor ons gekruisigd in het vlees,onder Pontius Pilatus en Herodes de Tetrarch.

Op de derde dag richtte U een banier

op om Uw heiligen en getrouwen voor eeuwig

te verenigen in het ene lichaam van Uw Kerk.

Door de genade en de kracht van deze geheimenissen, rust ons uit met een onwankelbaar geloof, nagel ons met lichaam en ziel aan Uw kruis

en wortel ons, in liefde, door Uw Bloed, voor ons vergoten, o Redder van de wereld, levend en heersend, nu en in eeuwigheid,

amen

 

“Toen de dag aanbrak, riep hij zijn discipelen bij zich en uit hen koos hij er twaalf, die hij ook apostelen noemde…” – Lucas 6:13

Onze Heer Jezus Christus heeft bepaalde mannen aangesteld om gidsen en leraren van de wereld en rentmeesters van Zijn goddelijke mysteriën te zijn. Nu gebiedt Hij hen om te schijnen als lampen en hun licht uit te werpen, niet alleen over het land van de Joden, maar over elk land onder de zon en over mensen, verspreid in alle richtingen en gevestigd in verre landen. Die man heeft naar waarheid gesproken die zei: ‘Niemand neemt eer op zich, behalve degene die door God geroepen is’, want het was onze Heer Jezus Christus die Zijn eigen discipelen vóór alle anderen riep tot een zeer glorieus apostolaat. Deze heilige mannen werden de pilaar en steunpilaar van de Waarheid en Jezus zei dat Hij hen zond, net zoals de Vader Hem had gezonden.

… Dienovereenkomstig, door te bevestigen dat zij door Hem gezonden zijn, net zoals Hij door de Vader gezonden is, vat Christus in een paar woorden de benadering samen die zij zelf zouden moeten nemen in hun bediening. Uit wat Hij zei, zouden zij opmaken, dat het hun roeping was om zondaren tot bekering te roepen, om hen te genezen die ziek waren, hetzij naar lichaam of geest, om in al hun handelingen nooit hun eigen wil te doen, maar de wil van Hem die hen gezonden heeft, en voor zover mogelijk, de wereld te redden door hun onderwijs.

Het is zeker in al deze opzichten dat we Zijn heilige discipelen zien streven om uit te blinken. Om dit vast te stellen is geen groot werk, een enkele lezing van de Handelingen van de Apostelen of van de geschriften van Paulus is voldoende.”

 

– St Cyrillus van Alexandrië (376-444) Bisschop, Fther & Doctor van de Kerk (Een uittreksel uit zijn Commentaar op het Evangelie van Johannes)

Christus spreekt, gezeten in de buitenlucht te midden van een aantal mensen, over de acht zaligheden. Om de voorstelling een ornamentele rand met verbeeldingen van de diverse zaligheden en de bijbehorende bijbelteksten. In de vier hoeken van de prent kleine portretten van de evangelisten. Onder de voorstelling twee regels Latijn (Mattheüs 5: 11).

Rijksmuseum – http://hdl.handle.net/10934/RM0001.COLLECT.448644

Identificatie Titel(s): De acht zaligheden. Octo Beatitudines (titel op object) Objecttype: prent Objectnummer: RP-P-OB-10.250 Catalogusreferentie: The Illustrated Bartsch 26-a-2(2). Hollstein Dutch 62-2(2) New Hollstein Dutch 71-2(2) Opschriften / Merken: verzamelaarsmerk, verso linksonder, gestempeld: Lugt 240 Omschrijving: Christus spreekt, gezeten in de buitenlucht te midden van een aantal mensen, over de acht zaligheden. Om de voorstelling een ornamentele rand met verbeeldingen van de diverse zaligheden en de bijbehorende bijbelteksten. In de vier hoeken van de prent kleine portretten van de evangelisten. Onder de voorstelling twee regels Latijn (Mattheüs 5: 11). Vervaardiging Vervaardiger: prentmaker: Hendrick Goltzius (vermeld op object), naar eigen ontwerp van: Hendrick Goltzius (vermeld op object), uitgever: Theodoor Galle (vermeld op object) Plaats vervaardiging: prentmaker: Haarlem, uitgever: Antwerpen Datering: 1576 – 1580 en/of 1581 – 1633 Fysieke kenmerken: gravure Materiaal: papier Techniek: graveren (drukprocedé) Afmetingen: plaatrand: h 255 mm × b 188 mm Onderwerp Wat: beatitudes of the sermon on the mount. Christ’s sermon on the mount (Matthew 5-7) Verwerving en rechten Verwerving: overdracht van beheer 1816 Copyright: Publiek domein

+++++++++++++++++++++++

Levenshouding binnen het koninkrijk van de hemel

jDe zalligsprekingen van Jezus gaan over duurzaam levensgeluk en blijdschap. Het koninkrijk van de hemel is een GOED koninkrijk, want God is goed. En Jezus belooft het hoogst denkbare levensgeluk aan wie Hem trouw navolgen.

Deze zaligsprekingen behoren tot de kern van het onderwijs van Jezus over het koninkrijk van de hemel. Ze schetsen de normale manier van leven voor ware volgelingen van Jezus. Het zijn ook antwoorden op de vraag: hoe vind ik een duurzaam levensgeluk?

Veel Bijbellezers hebben moeite met de zaligsprekingen. Zij vinden dat Jezus wel erg hoge eisen stelt. Wie kan ooit voldoen aan al deze eigenschappen? Inderdaad legt Jezus de lat heel hoog en is Hij zelf de enige die volledig aan deze kenmerken voldoet. Maar het geheim van het koninkrijk is juist dat Jezus deze kwaliteiten wil ontwikkelen in de harten van gelovigen. Door de inwoning van de Heilige Geest kan een gelovige zich ontwikkelen in de richting van het karakter van Jezus en zal hij steeds meer van het karakter van Jezus laten zien.

De meest uitgebreide weergave van de zaligsprekingen lezen we in Matteüs 5:3-12 (iets aangepast weergegeven):

               – de gelukkigen :                  – de beloften

1. gelukkig wie nederig van hart zijn    –     voor hen is het koninkrijk van de hemel
2. gelukkig wie treuren – zij zullen getroost worden
3. gelukkig wie zachtmoedig zijn – zij zullen het land bezitten
4. gelukkig wie gerechtigheid doen     –      zij zullen verzadigd worden
5. gelukkig wie barmhartig zijn –   zij zullen barmhartigheid ondervinden
6. gelukkig wie zuiver van hart zijn zij zullen God zien.
7. gelukkig wie vrede brengen –    zij zullen zonen van God genoemd worden
8. gelukkig wie vervolgd worden – voor hen is het koninkrijk van de hemel

Bron: https://www.herschepping.nl/03jz/jzalig_01wat_zijn_zaligsprekingen.php

Breek het, laat je leven gebroken worden,

geef het weg en bescherm het niet.

Het delen van het kleine zelf zal het Ware Zelf zijn in God.

Richard Rohr

“Jezus, Zoon van David, ontferm U over mij!” – Lukas 18:39

‘Mijn vriend, je hebt geleerd dat het Koninkrijk der Hemelen in jou is, als je dat wilt, en dat elke zegen van de eeuwigheid in je handen ligt. Haast u dus om deze zegeningen die voor u zijn opgeslagen te zien, te grijpen en te winnen… Roep tot God; buig je voor Hem neer.

Net als de blinde uit de oudheid zou ook jij moeten zeggen: “Heb medelijden met mij, Zoon van God, en open de ogen van mijn ziel, opdat ik dat Licht van de wereld mag zien dat U bent, o mijn God, en evenzo een kind van dat goddelijke licht mag worden. O goede en edelmoedige, zend de Heilige Geest, de Trooster, ja, op mij om mij alles te leren over U, alles over wat van U is, God van het universum. Woon ook in mij, zoals Gij hebt gezegd, opdat ik op mijn beurt waardig zou worden om in U te wonen. Laat mij weten hoe ik in U kan binnengaan en weet dat ik U in mij bezit. O Gij, Onzichtbare, verwaardigt mij gestalte te krijgen, opdat ik, bij het zien van Uw ontoegankelijke Schoonheid, Uw beeld mag dragen, o U die in de hemelen woont en ik alle zichtbare dingen mag vergeten. Verleen mij de glorie die de Vader U heeft gegeven, o barmhartige, opdat ik, gelijkend op U zoals al Uw dienaren, door genade mag delen in Uw Goddelijk Leven en voortdurend bij U mag blijven, nu en altijd, tot in alle eeuwigheid!”

– De heilige Simeon de nieuwe theoloog (949-1022), Griekse monnik