Categorie: Bezinnende teksten van Kerkvaders e.a

H. Johannes van Damascus (ca 675-749)
monnik, theoloog, Kerkleraar

Johannes van Damascus

Eerste sermon voor Maria ten Hemelopneming

“Waaraan heb ik het te danken, dat de moeder van mijn Heer naar mij toe komt?” “Gij zijt de gezegende onder de vrouwen en gezegend is de vrucht van uw schoot.” Zie immers dat generaties zich gelukkig prijzen, zoals u reeds hebt verklaard (Lc 1,42). De meisjes van Jeruzalem, dat wil zeggen de Kerk, hebben u gezien en hebben uw geluk verkondigd… U bent immers de koninklijke troon, waarnaast de engelen zich ophouden en hun Meester en Schepper aanschouwen, die er op gezeten is (Dn 7,9).

Lees verder “Johannes van Damascus : Eerste sermon voor Maria ten Hemelopneming”

H. Hilarius (ca. 315-367)
bisschop van Poitiers en kerkleraar

Commentaar op het Evangelie van Mattheus, 6, 4-5 ; PL 9, 952-953

“Ze praten, maar doen niet”
De Heer waarschuwt ons dat vlijende woorden en een prachtig voorkomen beoordeeld moeten worden naar de vruchten die ze voortbrengen. We moeten dus iemand niet waarderen door hoe hij zich voorstelt met woorden, maar hoe zijn gedrag werkelijk is. Want vaak verbergen zich roofzuchtige wolven onder de schapen (Mt 7,15). En

Lees verder “Hilarius van Poitiers : Commentaar op het Evangelie van Mattheus, 6, 4-5 ; PL 9, 952-953”

H. Johannes van Damascus (ca 675-749)
monnik, theoloog, Kerkleraar
Eerste sermon voor Maria ten Hemelopneming

Johannes van Damascus

“Waaraan heb ik het te danken, dat de moeder van mijn Heer naar mij toe komt?”

“Gij zijt de gezegende onder de vrouwen en gezegend is de vrucht van uw schoot.” Zie immers dat generaties zich gelukkig prijzen, zoals u reeds hebt verklaard (Lc 1,42). De meisjes van Jeruzalem, dat wil zeggen de Kerk, hebben u gezien en hebben uw geluk verkondigd… U bent immers de koninklijke troon, waarnaast de engelen zich ophouden en hun Meester en Schepper aanschouwen, die er op gezeten is (Dn 7,9). U bent het geestelijke Eden geworden, heiliger en goddelijker dan het oude. In het eerste woonde de aardse Adam; in u, is de Heer, die uit de hemel is gekomen (1Kor 15,47). De ark van Noach heeft u voorafgebeeld, zij heeft het zaad van de tweede schepping gered, want u hebt Christus gebaard, de redding van de wereld, die de zonde onder water heeft bedolven en de stromen heeft gekalmeerd.
Van te voren bent u het, die het brandende braambos heeft afgeschilderd, die de door God geschreven tafelen hebben getekend (Ex 31,18), die de ark van het verbond heeft verhaald. U bent het die de gouden vaas, de kandelaar…, en de palmtak van Aaron, die gebloeid heeft (Nm 17,23) zichtbaar hebben voorafgebeeld… Ik vergat nog de ladder van Jacob. Zoals Jacob de hemel verbonden heeft gezien met de aarde door de uiteinden van de ladder, en door haar de engelen die afdaalden en opstegen, en degene die werkelijk de sterke en de onoverwinnelijke met Jacob verbond door een symbolische strijd. Ook bent u het die middelares is geworden en de ladder waarlangs God naar ons is afgedaald en de zwakheid van ons stoffelijke bestaan op zich heeft genomen, het omhelsd heeft en nauw met zich verbonden heeft.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

H. Beda de Eerbiedwaardige (ca 673-735)
monnik, kerkleraar
Homilie 5 ; CCL 122,36

Beda de Eerbiedwaardige

 

“U moet Hem Jezus noemen”

 

 

In het Hebreeuws betekent “Jezus”, “heil” of “Verlosser”, een naam die voor de profeten verwees naar een zeer specifieke roeping. Vandaar deze woorden die met een groot verlangen om Hem te zien, zijn gezongen: “Mijn ziel juicht in de Heer, jubelt in zijn verlossing. Smachtend ziet mijn ziel uit naar uw redding” (Ps 12,6; 35,9; 118,81). “Ik echter, ik verheug mij in de Heer, ik jubel om de God mijn Redder” (Hab 3,18). En vooral “Mijn God, in uw naam, red mij” (Ps 55,3). Het is alsof men zei: “U die zich Redder noemt, door mij te verlossen wordt de heerlijkheid van uw Naam getoond”. Dus de naam van de Zoon, die geboren is uit de maagd Maria, is Jezus, volgens de uitleg van de engel: “Hij zal zijn volk van hun zonden verlossen”…
Het woord “Christus” verwijst naar de priesterlijke of koninklijke waardigheid. De priesters en koningen waren immers “gezalfden”, dat wil zeggen gezalfd met het heilig olie; daardoor waren ze tekenen van Degene die, in de wereld verschijnend als de ware koning en de ware priester, de zalving heeft ontvangen van “de vreugdeolie boven al zijn metgezellen” (Ps 45,8). Door deze zalving wordt Hij Christus genoemd, en worden zij, die deel hebben aan dezelfde zalving en van de geestelijke genade, christenen genoemd worden. Dat Hij ons, door zijn naam Verlosser, mag verlossen van onze zonden! Dat Hij ons, door zijn zalving als Hogepriester, mag verzoenen met God de Vader. Dat Hij ons, door zijn zalving als koning, het eeuwige koninkrijk van zijn Vader mag geven.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

H. Augustinus (354-430), bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Sermon 104 ; PL 38, 616

 

Augustinus

Twee vrouwen, twee beelden van ons leven

Ik geloof dat u begrijpt dat de twee vrouwen, beiden geliefden van de Heer zijn, beiden Zijn liefde waard zijn en beiden leerlingen zijn…, deze twee vrouwen dus staan voor de twee vormen van leven: het leven in deze wereld en het leven in de komende wereld, het werkende leven en het rustende leven, het leven vol zorgen en het leven in zaligheid, het leven in de tijd en het eeuwige leven.

Twee levens: laten we daarover eens wat langer mediteren.. Beschouw eens waaruit het leven hier bestaat: ik heb het hier niet over een afkeurenswaardig leven…, een losbandig en zondig leven; nee, ik heb het over een werkzaam leven, vol met beproevingen, angsten en verleidingen, dat leven heeft op zich niets strafbaars, dat is het leven dat Martha leidde… Het kwaad was niet in dat huis aanwezig, niet bij Martha en niet bij Maria; als het kwaad er was geweest dan zou de komst van de Heer hem verjaagd hebben. Twee vrouwen dus, leefden daar en ze hebben beiden de Heer ontvangen. Twee achtenswaardige levens, beiden rechtschapen, de een met het werk, de ander in rust… De ene aan het werk, maar vrij van compromitterend gedrag, wat het risico is van een leven dat aan actie onderhevig is; de ander vrij van luiheid, wat het risico is van een vrijetijds leven. Er waren daar twee levens, en de Bron van het Leven zelf…

Het leven van Martha, dat is onze wereld; het leven van Maria, van de wereld die we verwachten. Laten we dit leven rechtschapen leven, om het andere voluit te leven. Wat bezitten we reeds van dat leven?… Juist op dit moment leven we al een beetje van dat leven; ver van de zaken, buiten de familiale zorg, bent u hier verzameld, bent u hier om te luisteren. Als u zich zo gedraagt, lijkt u op Maria. En dat is voor u gemakkelijker dan voor mij, omdat ik nu moet praten. Hetgeen ik zeg, krijg ik van Christus, en dat voedsel is van Christus. Want Hij is het brood voor allen, en daarvoor leef ik in eenheid met u.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

 

Martha en Maria in het huis van Lazarus

 

H. Sofrony van Jeruzalem (?-639), monnik, bisschop
Homilie voor de Annunciatie 2 ; PG 87, 3, 3241

 

Sofrony van Jeruzalem

“Zalig de schoot, die U heeft gedragen”

“Wees gegroet Maria, vol van genade, de Heer is met u” (Lc 1,28). Wat is er boven deze vreugde, o Maagd Moeder? Wat gaat er boven deze genade?… Werkelijk “u bent de gezegende onder de vrouwen” (Lc 1,42), omdat u de vloek van Eva omgevormd hebt in zegen; omdat Adam, die eerder vervloekt was, nu door u de zegen gekregen heeft.

Werkelijk “u bent de gezegende onder de vrouwen”, omdat dankzij u, de zegen van de Vader over de mensen is gekomen en ze van de oude vloek heeft verlost.

Werkelijk “u bent de gezegende onder de vrouwen”, omdat, dankzij u, uw voorouders gered zijn, want u bent het die de Verlosser gaat baren, die ze het heil zal verschaffen.

Werkelijk “u bent de gezegende onder de vrouwen” omdat u, zonder het zaad te hebben ontvangen, deze vrucht hebt gedragen, die de gehele aarde van zegen voorzien heeft, en haar verlost van de vloek waaruit de doornen geboren worden.

Werkelijk “u bent de gezegende onder de vrouwen”, omdat door van nature vrouw te zijn, u werkelijk de Moeder van God wordt. Want als degene die u gaat baren werkelijk de vleesgeworden God is, dan wordt u terecht Moeder van God genoemd, aangezien u in volledige waarheid God baart.

http://www.dagelijksevangelie.org

H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407), priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
Homilie over “Vader als het mogelijk is”

 

 

“God heeft de wereld zo liefgehad”

 

 

 

 

Het kruis heeft de mensen met God verzoend, God die hemel en aarde gemaakt heeft en die de mensen met de engelen heeft verenigd. Het kruis heeft de stad van de dood omvergeworpen, de macht van de duivel vernietigd, de aarde bevrijd van de vergissing, de fundamenten van de Kerk gelegd. Het kruis is de wil van de Vader, de heerlijkheid van de Zoon, de jubel van de Heilige Geest…

Het kruis is stralender dan de zon, want als de zon verduistert, dan schittert het kruis; en de zon verduistert niet in de zin van dat hij vernietigd zou worden, maar dat hij overwonnen wordt door de schittering van het kruis. Het kruis heeft de acte van onze veroordeling verscheurd, het kruis heeft de boeien van de dood gebroken. Het kruis is de manifestatie van de liefde van God: “God heeft de wereld zo lief gehad, dat Hij zijn eengeboren Zoon heeft gegeven: opdat allen die in Hem geloven, niet verloren zouden gaan”.

Het kruis heeft het paradijs geopend, het kruis heeft er de misdadiger binnengebracht (Lc 23,43) en het kruis heeft het menselijk ras dat tot de dood was veroordeeld, teruggebracht naar het Koninkrijk der hemelen.

http://www.dagelijksevangelie.org 

 

H. Gregorius de Grote (ca. 540-604), paus en kerkleraar
Overwegingen over het Evangelie, nr. 19

 

Gregorius de Grote

 

“Waarom staat u hier de hele dag werkeloos?”

Wij kunnen de verschillende uren van de dag onderverdelen volgens de periodes van het leven van een mens. De vroege ochtend is de kindertijd van onze intelligentie. Het derde uur kan begrepen worden als de adolescentie, want de zon komt dan al omhoog, en de ijver van de jongeren begint zich daar te verwarmen. Het zesde uur is de periode van de volwassenheid: de zon staat daar als op zijn hoogtepunt, aangezien de mens dan in de volheid van zijn kracht is. Het negende uur duidt op de ouderdom, waar de zon neerdaalt vanaf het hoogste punt aan de hemel, omdat de ijver van de rijpere leeftijd bekoelt. Uiteindelijk is het elfde uur de periode die men hoge ouderdom noemt… Omdat sommigen vanaf hun kindertijd in een eerlijk leven geleid zijn, anderen vanaf de adolescentie, anderen vanaf een rijpere leeftijd en anderen in hun ouderdom, weer anderen tenslotte vanaf een zeer hoge ouderdom, is het net als ze naar de wijngaard geroepen zijn op verschillende uren van de dag.

Onderzoek, broeders en zusters, uw eigen wijze van leven en zie of u bent begonnen om te handelen als arbeiders van God. Denk goed na, en zie of u werkt in de wijngaard van de Heer… Hij die het leven voor de Heer verwaarloosd heeft tot aan zijn hoge leeftijd, is als een arbeider die tot aan het elfde uur werkeloos is gebleven… “Waarom bent u daar de hele dag zonder iets te doen?” Het is alsof men duidelijk zegt: “Als u niet hebt willen leven voor God in uw jeugd en uw volwassenheid, heb dan tenminste berouw op uw hoge leeftijd… Kom toch op de weg van het leven”.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

 

 

Heilige Eucherius

 

H. Eucherius (? – ca. 450), bisschop van Lyon
Lofrede op de woestijn

 

 

“Hij ging heen, en begaf Hij Zich naar een eenzame plaats”

 

Kan men niet redelijkerwijze aannemen dat de woestijn de onbegrensde tempel van onze God is? Want Degene die in de stilte leeft, moet het zeker aangetrokken worden door teruggetrokken plaatsen. Daar heeft Hij zich vaker getoond aan zijn heiligen; dankzij de eenzaamheid heeft Hij mensen willen ontmoeten.

Mozes heeft met een lichtend gelaat, God in de woestijn gezien… Daar begon hij vertrouwelijk met God te spreken; hij wisselde woorden uit; hij onderhield zich met de hemelse Meester zoals de mens de gewoonte heeft om zich met zijn gelijke te onderhouden. Daar ontvangt hij de krachtige staf om wonderen mee te doen; en na in de woestijn gekomen te zijn als schaapsherder, verlaat hij de woestijn als herder van mensen (Ex 3; 33,11; 34).

Zoekt het volk van God niet op dezelfde wijze afgelegen oorden, als het uit Egypte en van de wereldse werken bevrijd moet worden, en vlucht het niet in eenzaamheid? Ja, in de woestijn nadert het volk God, die het uit de slavernij heeft bevrijd… En de Heer maakte zich tot Gids van zijn volk om het door de woestijn te leiden. Onderweg plaatste Hij dag en nacht een kolom, vurige vlammen of een lichtende wolk, als teken uit de hemel… De kinderen van Israël verkregen het dus om de troon van God te zien en om zijn stem te horen, terwijl ze in de woestijn leefden…

http://www.dagelijksevangelie.org

 

 

 

 

H. Basilius (ca 330-379), monnik en bisschop van Caesarea in Cappadocië, kerkleraar
Proloog op de Grote Regel

 

Basilios de Grote

 

 God roept ons voortdurend om ons te bekeren

 

 

 Broeders en zusters, laten we niet onbezorgd en slap blijven ; laten we niet steeds gemakkelijk dingen naar morgen of nog later verzetten, laten we ons aan het werk zetten. “Dit is de gunstige tijd, zegt de apostel Paulus, nu is het de dag van het heil” (2Kor 6,2). Nu is het de tijd van het berouw, later zal het de tijd van de beloning zijn; nu is het de tijd van de volharding, er komt een dag van troost. Nu wil God hen te hulp komen die zich van het kwaad afkeren; later zal Hij de daden, woorden en gedachten van de mensen beoordelen. Nu kunnen we nog profiteren van zijn geduld; wij zullen de gerechtigheid van zijn oordelen bij de verrijzenis kennen, wanneer wij allen zullen ontvangen naar onze werken.

Tot wanneer stellen wij het uit om Christus te gehoorzamen, Hij roept ons naar het koninkrijk der hemelen? Maken wij onszelf niet rein? Besluiten wij niet om onze gewone manier van leven te verlaten om het Evangelie ten diepste te volgen?

De heilige Servatius (Aravatus, Sabbatius, Servaas), bisschop van Tongeren, na de heilige Maternus. Zijn afkomst is geheel onbekend, maar later werd verhaald dat hij uit Armenië of uit Syrië afkomstig zou zijn, en na een wilde jeugd zich had bekeerd. Na een bedevaart naar het Heilig Land werd hij priester gewijd en als missionaris naar Gallië gezonden. Rond 335 was hij bisschop van Tongeren. Hij nam deel aan het Concilie van Keulen in 346, en gaf getuigenis tegen de ariaansgezinde bisschop van Keulen:
Ik weet volkomen zeker wat deze valse bisschop leert; ik weet het niet van horen-zeggen, maar doordat ik het met mijn eigen oren heb gehoord. Omdat onze diocesen aan elkaar grenzen, heb ik vaak met hem gedisputeerd wanneer hij de Godheid van Jezus Christus loochende. Dat heb ik gedaan, zowel onder vier ogen als in het openbaar, in de aanwezigheid van Athanasios, bisschop van Alexandrië. Mij advies luidt: hij mag niet langer een christen bisschop zijn, en zij die in gemeenschap met hem blijven, kunnen niet langer als christenen beschouwd worden.
Servatius had de heilige Athanasios tijdens diens ballingschap met grote eer ontvangen, en zich volledig achter hem gesteld. Hij had hem ook vergezeld tijdens diens ballingschap in Trier van 336 tot 338, Ook op het concilie van Sardica in 347, en dat van Rimini in 359, was Servatius een der voornaamste bestrijders van de Arianen. Toen Tongeren door de duitse Hunnen werd bedreigd, bracht Servatius de bisschopszetel over naar de vesting Maastricht, waar hij op deze dag, Pinkstermaandag, gestorven is in 384.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

 

 

H. Paulinus van Nola (355-431), bisschop
Brief 38, 3-4.6 ; PL 61, 359

“Hij neme zijn kruis op zich en volge Mij”

Om het mysterievolle plan van zijn liefde ten uitvoer te brengen, heeft de Heer de gestalte van een dienstknecht aangenomen en heeft Hij zich uit vrije wil vernederd tot de dood aan het kruis (vgl Fil 2,8). Middels deze zichtbare vernedering heeft Hij onze verheffing tot in de hemel bewerkt, die innerlijk en onzichtbaar is. Ziet hoe diep wij in den beginne gevallen waren; en begrijp goed dat door Gods’ eeuwige plan van wijsheid en liefde ons het leven teruggegeven is. Met Adam waren wij door hoogmoed gevallen; daarom vernederen wij ons in Christus om deze oude schuld, door een tegengestelde deugdzame daad, te vereffenen. Wij hebben de Heer vertoornd met onze hoogmoed, nu behagen wij Hem met onze nederigheid.

Verheugen wij ons, roemen wij ons in de Heer die zijn strijd en overwinning tot de onze heeft gemaakt wanneer Hij zegt: “Hebt goede moed: Ik heb de wereld overwonnen” (Joh 16,33). Hij, de onzichtbare, zal strijden voor ons en in ons overwinnen. “Nu zal de vorst dezer wereld worden buitengeworpen” (Joh 12,31), want als hij niet verjaagd is uit de wereld, waar hij overal tegenwoordig is, dan toch uit de harten der mensen: wanneer geloof bij ons binnentreedt wordt hij verstoten, om plaats te maken voor Christus wiens aanwezigheid de zonde buitensluit.

Dat redenaars hun welsprekendheid voor zich houden, filosofen hun wijsheid, koningen hun koninkrijken. Voor ons is Christus de glorie, de rijkdom en het koninkrijk. Voor ons is de dwaasheid van het evangelie wijsheid; voor ons is kracht, de zwakheid van het vlees; en roem, de schande van het kruis (1Kor 1,18-23).

http://www.dagelijksevangelie.org

 

 

 

 

Izaak de Syriër (7e eeuw)
monnik nabij Mossoel
Ascetische overwegingen, 1ste serie, nr.2

 

Isaak de Syrier

“Ik ben gekomen, om vuur op de aarde te brengen”

Doe jezelf geweld aan (cf Mt 11,12), doe moeite om de nederigheid van Christus na te volgen, zodat het vuur dat Hij in je heeft geworpen, steeds meer zal opvlammen. Dat vuur waardoor al die impulsen van deze wereld verteerd worden, die de nieuwe mens vernietigen en de verblijven van de heilige en machtige Heer besmeuren. Ik bevestig met Paulus dat “wij de tempel van God zijn” (2Kor 6,16). Laten we zijn tempel reinigen, zoals “Hijzelf rein is” (1Joh 3,3), opdat Hij verlangt om er te wonen; laten we Hem heiligen, zoals Hijzelf heilig is (1P1,16); laten we ons versieren met goede en waardige werken.
Laten we de tempel van de rust vullen met zijn wil, als met parfum, door het zuivere gebed, het gebed van het hart, dat onmogelijk te verwerven is als men zich overgeeft aan de voortdurende impulsen van deze wereld. Dan zal de wolk van zijn heerlijkheid je ziel bedekken, en het licht van zijn grootheid zal in je hart schitteren (cf 1Kon 8,10). Allen die wonen in het huis van de Heer zullen met vreugde vervuld zijn en zullen zich verheugen. Maar de arroganten en de laaghartigen zullen verdwijnen in de vlam van de heilige Geest.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

 

 

H. Maximilianus van Turijn (?-ca. 420), bisschop
Homilie 58, over Pasen ; PL 57, 363

 

“Aan hen die zijn zoals zij, behoort het Rijk der hemelen”

 

Maximiliaan van Turijn

Wat een prachtig en bewonderingswaardig geschenk heeft God ons bereid, mijn broeders [en zusters]! In zijn Paasmysterie …, door de opstanding van Christus, wordt wie gisteren wegkwijnde in zonde, herboren in de onschuld van de allerkleinsten. In zijn eenvoud omarmt Christus de kinderlijkheid. Het kind is zonder wrok, kent geen bedrog, waagt het niet te slaan. Evenzo trekt de christen, die kind geworden is, zich niets aan van beledigingen, hij verdedigt zich niet als men hem besteelt, hij slaat niet terug als hij geslagen wordt. De Heer vraagt hem zelfs om te bidden voor zijn vijanden, om hemd en mantel af te staan aan dieven, om de andere wang toe te keren (Mt 5,39v).

Deze kinderlijkheid van Christus overstijgt de simpele menselijke kinderlijkheid. Deze laatste kent geen zonde, de eerste heeft er afkeer van. De laatste heeft zijn onschuld te danken aan zijn kwetsbaarheid, de eerste aan zijn deugdzaamheid. Hij verdient zelfs nog meer lofprijzing: zijn haat voor het kwaad komt voort uit zijn wil, niet uit zijn hulpeloosheid… Natuurlijk, je ontmoet kinderen met de wijsheid van een ouderling, en de onschuld van de jeugd vind je bij personen op leeftijd. En de juiste en ware liefde kan jongeren tot volwassenen maken, want, zegt de profeet: “Het aanzien van de ouderdom berust niet op een lang leven en wordt niet afgemeten naar het aantal jaren, … maar naar verstandigheid”. (Wijsh 4,8) Maar toch zegt de Heer tot de reeds volwassen apostelen: “Als gij niet opnieuw wordt als de kleine kinderen, zult gij het Rijk der Hemelen zeker niet binnengaan” (Mt 18,3). Hij stuurt hen terug naar de bron van hun leven; Hij moedigt hen aan om hun kinderlijkheid weer te hervinden, opdat deze mannen, wiens krachten al aan het afnemen zijn, herboren worden in de onschuld van hun hart. “Als iemand niet geboren wordt uit water en geest, kan hij het Rijk Gods niet binnengaan” (Joh 3,5).

http://www.dagelijksevangelie.org

 

 

 

 

 

 

Epistel toegekend aan Barnabas (ca 130)
§19

Christus roept ons op de weg te kiezen die lijdt naar zijn Koninkrijk (Mt 7,13)

Er bestaan twee wegen van leren en handelen: die van het licht en die van het duister. Het verschil tussen deze twee is groot. Op de ene zijn de engelen van God, dragers van het licht, geposteerd, op de andere de engelen van de duivel.

Zie hier de weg van het licht. Wie deze weg wil gaan tot het beoogde doel, zal volledig toegewijd moeten zijn aan zijn opdracht. En dit is de kennis die ons gegeven is om deze weg te gaan: Gij zult Hem liefhebben die u geschapen heeft, gij zult Hem vrezen die u gevormd heeft, gij zult Hem eren die u ontrukt heeft uit de dood, gij zult eenvoudig van hart zijn en rijk van geest. Gij zult u niet verbinden met hen die de weg gaan die ten dode voert… Gij zult uzelf niet verhogen maar immer nederig zijn. Gij zult u nergens op beroepen. Gij zult over uw naasten geen roddels verspreiden… Gij zult anderen niet aanvaardbaar maken door hun fouten over te nemen. Gij zult zachtmoedig en geduldig zijn, en gij zult in angst zijn voor de woorden die u gehoord heeft. Gij zult geen haat koesteren jegens uw broeder.

Gij zult u niet afvragen wat morgen brengen zal. Gij zult de naam van de Heer niet ijdel gebruiken. Gij zult uw naaste liefhebben boven uw eigen leven. Gij zult geen abortus plegen en pasgeborenen niet ombrengen… Gij zult al hetgeen gebeurt in uw leven ontvangen als daden van goedheid, wetend dat niets gebeurt buiten God om.

Gij zult alles delen met uw naaste, zonder iets uw eigendom te noemen, (Hand 4,32) want zo gij samen deel hebt aan het onvergankelijk goede, hoeveel te meer dan aan het vergankelijke… Gij zult het kwaad haten tot het einde toe. Gij zult rechtvaardig oordelen. Gij zult geen verdeeldheid zaaien maar vrede herstellen en tegenstanders verzoenen. Gij zult uw zonden biechten. Gij zult niet met een slecht geweten ter gebedsdienst gaan.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

 

 

H. Johannes van Damascus (ca 675-749), monnik, theoloog, Kerkleraar
Homilie over de Geboorte van de Maagd

 

Joh. van Damascus

“Uw geboorte, maagdelijke Moeder van God, heeft vreugde verkondigd aan de gehele wereld, want vanuit u is de Zon van gerechtigheid opgegaan” (Openingsantifoon)

Vandaag verschijnt een maagdelijke poort, door haar moet God, die voorbij alle wezens is, ‘lichamelijk’ ter wereld komen, volgens de uitdrukking van Paulus (He 1,6; Kol 2,9). Vandaag ontspruit uit de stam van Jesse een twijg (Jes 11,1), van waaruit een bloem die door zijn natuur verenigd is met de goddelijkheid, zal openbloeien voor de wereld. Vandaag is een hemel op aarde gevormd vanuit de aardse natuur, door Degene die vroeger het firmament solide maakte door het te scheiden van de wateren en deze op te heffen tot in de hoogten. Maar het is een veel verrassender hemel dan de eerste, want Degene die in de eerste hemel de zon schiep, is zelf als een Zon van Gerechtigheid opgegaan aan die nieuwe hemel (Mal 3,20)… Het eeuwige licht, geboren vóór de eeuwen van het eeuwige licht, het niet-materiële en onlichamelijke wezen neemt een lichaam aan door deze vrouw, en als een bruidegom komt Hij uit de bruidskamer (Ps 19,6)…

Vandaag “heeft de zoon van de timmerman” (Mat 13,55), het overal actieve Woord van Hem, die alles door de machtige arm van God gedaan heeft…, een levende ladder gemaakt, waarvan de basis op aarde geplant is en waarvan de top tot in de hemelen gaat. Op haar rust God, zij is het waarvan Jacob het beeld heeft aanschouwd (Gn 28,12), door haar is God in zijn onveranderlijkheid afgedaald, of liever, heeft Hij zich met welwillendheid neergebogen, en zo “is Hij op aarde zichtbaar geworden en heeft met de mensen gesproken” (Bar 3,38). Want de symbolen vertegenwoordigen zijn komst hier beneden, zijn nederdaling uit pure genade, zijn aardse bestaan, de ware kennis die Hij van zichzelf geeft aan hen die op aarde zijn. De geestelijke ladder, de Maagd, is op aarde geplant in de aarde, want haar oorsprong is van de aarde, maar haar hoofd gaat tot in de hemel… Door haar en door de Heilige Geest is “het Woord vlees geworden en het heeft onder ons gewoond” (Joh 1,14). Door haar en door de Heilige Geest wordt de eenheid van God met de mensen volbracht.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

Izaak de Syriër (7e eeuw), monnik nabij Mossoel
Overweging 58, 1ste serie

 

 

“Wie zich vernedert, zal verheven worden”

Er is een nederigheid die komt van de vrees voor God, en er is een nederigheid die van God zelf komt. Je hebt degene die nederig is omdat hij God vreest en iemand die nederig is omdat hij de vreugde kent. De ene, die nederig is omdat hij God vreest, ontvangt zachtheid in zijn lichaam, evenwicht in zijn gevoel en een voortdurend gebroken hart. De ander, die nederig is omdat hij de vreugde kent, ontvangt een grote eenvoud en een opgeheven hart dat door niets meer wordt tegengehouden.

H. Augustinus (354-430), bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Commentaar op de eerste brief van Johannes, § 8,10

 

Augustinus

 

“Ik wil liever barmhartigheid dan offers”

Wanneer je je vijand liefhebt, wens je dat hij je broeder was. Niet om wat hij is heb je hem lief, maar om wat je wil dat hij zou zijn. Stellen wij ons onbewerkt eikenhout voor. Een kundig beeldhouwer ziet dit hout, gekapt in het bos; het hout bevalt hem. Ik weet niet wat hij er van maken wil, maar het is niet opdat het blijft wat het nu is, dat het hout de kunstenaar bevalt. Zijn kunstzinnigheid laat hem zien wat het hout zou kunnen worden. Zijn liefde gaat niet uit naar het ruwe hout, hij houdt van wat hij daaruit zou kunnen maken, niet van het ruwe hout.

Op deze wijze had God ons lief toen we nog zondaars waren. Hij zei dan ook: “Niet de gezonden hebben een dokter nodig, maar de zieken”. Heeft Hij ons liefgehad als zondaars, opdat wij zondaars zouden blijven? De goddelijke beeldhouwer zag ons als ruw hout, afkomstig uit het bos maar wat Hij heeft gezien is het beeldhouwwerk dat Hij daaruit maken kon, niet het hout uit het bos.

Zo ook jij: je ziet jouw vijand zich tegenover jou opstellen, je bestoken met bijtende woorden, je ruw beledigen, je met zijn haat vervolgen. Maar jij hebt alleen oog voor het feit dat hij een mens is. Je ziet alles wat hij jou heeft aangedaan, én je ziet dat hij door God geschapen is. Dat hij mens is, is het werk van God. De haat die hij jou toedraagt, is het werk van hemzelf. En wat zeg je tot jezelf? “Heer wees hem genadig, vergeef hem zijn zonden, schenk hem ontzag voor U, verander hem.” Niet om wat hij is heb je hem lief, maar om wat je wil dat hij zal zijn. Dus, als je je vijand liefhebt, dan heb je je broeder lief.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

 

Heiligenleven

De  zeven Jongelingen van Efese

De heilige zeven jongelingen van Efese: Antoninos (Serapion), Dionysios, Exakoustodianos (Konstantinos), Jamblichos (Malchos), Joannes, Martinianos en Maximilianos. Als zonen van vooraanstaande burgers waren zij in de officiersopleiding van het leger. Tijdens de vervolging van Decius begrepen zij dat zij weldra opgeroepen zouden worden om hun trouw aan de afgoden te betuigen of terecht te staan. Zij wilden zich daarop voorbereiden door gemeenschappelijk gebed en trokken zich daarom enige dagen terug in een grot, die zij tijdens oefeningen in de omgeving hadden gevonden. Dit was echter ook aan anderen bekend en zo kwam de zaak de keizer ter ore. Deze liet nu de ingang van de grot door zware rotsblokken versperren, opdat de ingeslotenen van honger zouden omkomen.
Ongeveer 170 jaar later, hoorde keizer Theodosios de Jongere dit verhaal. Hij liet de grot opzoeken en openbreken om de relieken te bergen, maar men vond geen gebeenten doch 7 slapende jongemannen. Deze ontwaakten en vertelden wat hun overkomen was, als getuigen van de mogelijkheid van de opstanding. Enkele dagen later stierven zij in vrede, tussen 429 en 445.
Zij worden door de Kerk aangeroepen voor zwaar zieken die niet tot rust kunnen komen. Hun gedachtenis wordt ook wel gevierd op 27 juli.

Heiligenlevens voor elke dag : orth klooster Den Haag – met toestemming