H. Colombanus (563-615)
monnik en stichter van kloosters
Geestelijke instructie 12, 2, 3 (vertaling Evangelizo.org)

“Want mijn vlees is waarlijk spijs, en mijn bloed is waarlijk drank”

Beste broeders en zusters, lest uw dorst aan de wateren van de goddelijke bron, waarover wij met u wensen te spreken: lest haar, maar doof haar niet uit; drink, maar raak niet verzadigd. De levende Bron, de Bron van het Leven roept ons en zegt tegen ons: Wie dorst heeft, kome tot Mij en drinke” (Joh 7,37). Begrijp wat u drinkt. Laat de profeet Jesaja het u vertellen en laat de bron zelf het u zeggen: “Woord van de Heer, ze hebben Me verlaten, de Bron van Levend water die Ik ben” (Jr 2, 12-13). Het is dus de Heer zelf, onze God, Jezus Christus, die de Bron van Leven is en daarom uitnodigt Hij ons uit om tot Hem te komen, opdat wij drinken. Hij die liefheeft, drinkt het, hij die zich voedt met het woord van God, drinkt het… Laten we dus drinken aan de Bron die anderen verlaten hebben.

Lees verder “Columbanus :Mijn vlees is waarlijk vlees…”

DE

MYRONDRAAGSTERS

De derde zondag van de Paastijd vieren we de Myrondraagsters; onder deze vrouwelijke naam gedenken we met grote dankbaarheid allen die liefhebbend tegenwoordig zijn geweest bij het sterven en de begrafenis van onze Heer, met name ook de rechtvaardige Josef van Arimathea, en Nikodemos.
Vooral op de Grote Vrijdag hebben we ons verdiept in het verslag van de gebeurtenissen, zoals die ons door de vier Evangelisten zo levendig worden verhaald. Tegelijk krijgen we daardoor een beeld van het optreden van Christus in de voorafgaande tijd. Hij trok rond om te prediken, met Zijn apostelen die in een groepje achter Hem aan kwamen. Maar in hun gezelschap waren ook vrouwen, meestal onzichtbaar maar wel dienstbaar. Zij verschaften geld wanneer dat nodig was, zorgden waarschijnlijk voor de maaltijden en onderdak.

Lees verder “Myrondraagsters”

H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Sermon 235 ; PL 38, 1117 

“Blijf bij ons”

Broeders en zusters, waar wilde de Heer herkend worden? Bij het breken van het brood. Wij kunnen gerust zijn, wij breken het brood en wij herkennen de Heer. Pas daar wilde Hij herkend worden; het was omwille van ons, die Hem niet lichamelijk zouden zien, maar toch zijn lichaam zouden eten. Wie van u dus gelovig is, wie van u niet ten onrechte christen wordt genoemd, wie van u niet zomaar de kerk binnengaat, wie met vrees en hoop luistert naar het woord van God, mag zijn troost vinden in het breken van het brood. De afwezigheid van de Heer is geen eigenlijke afwezigheid; wees gelovig en Hij is bij u, zonder dat u Hem ziet.
Terwijl de Heer zich met de twee leerlingen onderhield, waren zij ongelovig; zij geloofden immers niet dat Hij was verrezen, ja, zij hadden niet de hoop dat Hij kon verrijzen. Zij hadden het geloof verloren, zij hadden de hoop verloren. Als doden liepen zij met de Levende; als doden liepen zij met het Leven zelf. Met hen liep het Leven; maar in hun hart was het leven nog niet weergekeerd.
Als ook u dus het leven wilt bezitten, doe dan wat zij deden, om de Heer te herkennen. Zij namen Hem op als gast. Want de Heer was voor hen als iemand, die nog een lange reis voor zich had, maar zij hielden Hem bij zich. … Houd uw Gast bij u, als u uw Verlosser wilt herkennen. …. Leer dus, waar u de Heer moet zoeken, leer waar u Hem kunt kennen, leer waar u Hem kunt herkennen: het is namelijk wanneer u eet en het brood met Hem breekt.

(brevier Augustinus vert.L. Janssen, Keizersberg)

H. Maximilianus de Belijdenaar (ca 580-662)
monnik en theoloog
Overweging over de theologie II, n° 45-47 (Filokalia van de neptische vaderen; vertaling Evangelizo.org)

Laten we daarboven met Hem zijn, opstijgend naar de Vader

Wie de Heer alleen maar als Schepper van de schepselen, die zich ontwikkelen en vergaan, beschouwt, erkent Hem niet. Hij ziet in Hem de tuinman, zoals Maria Magdalena. Daarom vermijdt de Meester het contact met een dergelijk mens. Hij zegt tegen haar: “Raak me niet aan”, want Hij kan naast haar nog niet opstijgen naar de Vader (cf. Joh 20,15-17). Hij weet dat wie naar Hem toekomt door Hem lager te veronderstellen dan Hij is, zichzelf pijn doet.

Lees verder “Maximilianus de Belijder :Laten wij daarboven met Hem zijn….”

H. Maximilianus de Belijdenaar (ca 580-662)
monnik en theoloog
Honderdtal overwegingen 1 over de liefde, nr 17, 18, 23-26, 61 (Filokalia van de neptische Vaderenvert. Evangelizo.org)

 

De kunst van het liefhebben zoals God liefheeft

 

 

Gezegend de mens die iedere medemens evenveel lief kan hebben. Gezegend de mens die zich niet vastklampt aan wat vergankelijk en vluchtig is. (…)
Wie God liefheeft, heeft ook zijn naaste volledig lief. Zo’n mens kan niet vasthouden wat hij bezit, maar hij verdeelt het, zoals God dat doet, door aan ieder te geven wat hij nodig heeft. Wie geeft in navolging van God, negeert het verschil tussen de goddelozen en de goeden, de rechtvaardigen en de onrechtvaardigen (vgl. Mat 5,45), want allen lijden van binnen. Maar hij geeft aan iedereen in gelijke mate, naar hun behoeften, ook al verkiest hij naar zijn eigen goede wil de deugdzame mens boven

Lees verder “Maximiliaan de belijder : de kunst van het liefhebben”

Chrysostomos, Basilios en Gregorios van Nazianz :

“Bij het kruis van Jezus stond zijn moeder”

Zie je deze bewonderenswaardige overwinning? Zie je het slagen van het kruis? Ga ik je nu iets nog bewonderenswaardiger zeggen? Leer de wijze kennen waarop deze overwinning zich verwerkelijkt heeft en je zult nog meer verbaasd zijn. Wat de duivel deed overwinnen, is hetzelfde waarmee Christus hem heeft overheerst. Hij heeft hem verslagen met de wapens die de duivel had gebruikt. Luister hoe. Een maagd, het hout en de dood, dat zijn de symbolen van de nederlaag.

Lees verder “Maria bij het kruis”

Efraïm de Syriër

Homilie ,over de Heer:

 

Het kruis

Een brug over de afgrond van de dood

Onze Heer werd met de dood vertreden, maar Hij baande een weg over de dood heen. Hij onderwierp zich aan de dood en onderging haar vrijwillig om de dood, tegen haar wil in, ten val te brengen. Want de Heer droeg zijn kruis toen Hij de stad uittrok, zoals de dood het wilde, en toen Hij een kreet slaakte op het kruis, liet Hij de doden wegtrekken uit het dodenrijk…
Dit is de zoon van een kundig timmerman (Mt 13,55) die zijn kruis vervaardigde en het boven het allesverslindende dodenrijk plaatste en zo de mensheid naar de overkant leidde, naar het rijk van leven (Kol 1,13). Omdat door het hout de mensheid is gevallen tot in het dodenrijk, is zij over het kruishout naar het rijk van leven gegaan. Op het hout waarop bitterheid was geënt, werd zoetheid geënt, opdat wij Hem zouden leren kennen tegen wie geen der schepselen is opgewassen.

Lees verder “Een brug over de afgrond van de dood”

H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
Homilie over de eerste brief aan de Korintiërs, nr 24, 4 ; PG 61, 204 (vert. Evangelizo.org)

“Hij nam het brood, dankte U, brak het, gaf het hen en zei: Dit is mijn lichaam voor u gegeven” (Lc 22,19)

Om ons aan te trekken om meer van Hem te houden, heeft Hij ons zijn vlees als voeding gegeven. Laten we dus naar Hem gaan met veel liefde en vuur… Dat lichaam hebben de magiërs aanbeden toen Hij in de voederbak lag… Toen zij het kind, de Christus, in een voederbak, onder een armoedig dak zagen, zagen ze dat alles – en niets wat u nu ziet- , en kwamen ze met een groot respect dichterbij.
U ziet Hem niet meer in de voederbak, maar op het altaar. U ziet geen vrouw meer die Hem in haar armen houdt, maar de priester die Hem offert, en de Geest van God, met zijn goedgevigheid, zweeft boven de gaven. Niet alleen ziet u hetzelfde als wat de magiërs zagen, maar bovendien kent u zijn macht en zijn wijsheid, en u bent niet onwetend over hetgeen Hij vervuld heeft… Laten wij wakker worden, en laat de vrees voor God in ons wakker worden. Laten we Hem meer toewijding betuigen als de magiërs, om niet onverschillig naar het altaar te gaan…

Lees verder “Joh.Chrysostomos Hij nam het brood…”

Hesychius de Sinaiet
– soms gelijkgesteld aan de priester Hesychius van Jerusalem, monnik
Hoofdstukken “Over de soberheid en de waakzaamheid” nr 87, 88, 108, 197 (Filokalia van de neptische Vaderen; vert. Evangelizo.org)

Jezus verlicht de ruimte van het hart

Het waarneembare zout geeft smaak aan brood en aan alle voeding, en verhindert dat bepaald vlees bederft en lang bewaard kan blijven. Zie dat dit ook geldt voor het bewaken van de intelligentie. Want ze vervult de innerlijke mens evenals de uiterlijke mens met goddelijke smaak, ze verjaagt de walmende geur van de slechte gedachten en geeft ons het volharden in het goede. Door de suggestie worden veel gedachten geboren en ook die van de slechte concrete daden. Maar die samen met Jezus de eerste onmiddellijk dooft, ontsnapt aan het vervolg ervan en verrijkt zich met de zoete goddelijke kennis waardoor hij God zal vinden die overal aanwezig is.
Als je de spiegel van de intelligentie voor God houdt, dan is het voortdurend verlicht naar het beeld van een zuiver kristal of de waarneembare zon. Dan zal de intelligentie, die de hoogste top van de verlangens heeft bereikt, in Hem rusten van iedere andere beschouwing. (…) Het is mogelijk dat bij degene die in de zon kijkt, de ogen niet overstromen van licht. Zo kan ook wie zich voortdurend buigt naar de ruimte onder zijn hart niet verlicht worden. (…) Wanneer de wolken uiteendrijven, dan komt er zuivere lucht. Zo ook wanneer de hersenschimmen van de begeertes uiteendrijven onder de zon van gerechtigheid, Jezus Christus, dan zullen de verlichte gedachten niet ophouden om in het hart geboren te worden, net als de sterren. Want Jezus verlicht de ruimte van het hart.

H. Gregorius Palamas (1296-1359), monnik, bisschop en theoloog Homilie 20 over de acht evangeliën van Paasmorgen volgens Johannes; PG 151, 265

Gregorius Palamas : Ga naar mijn broeders en zusters

De duisternis heerste buiten, het was nog geen dag, maar in deze graftombe was het vol met het licht van de verrijzenis. Maria had dit licht gezien door de genade van God: haar liefde voor Christus werd verlevendigd en ze kreeg het vermogen om engelen te zien… Ze zeiden toen tegen haar: “Vrouw waarom huil je? U ziet de hemel in deze graftombe of liever een hemelse tempel in plaats van een gegraven graf welke een gevangenis is… Waarom huilt u dan?”…

Lees verder “Gregorius Palamas : Ga naar mijn broeders en zusters”

H. Hiëronymus (347-420)
priester, vertaler van de Bijbel, Kerkleraar
Homilie over het Evangelie van Marcus, nr. 8, 235 (vert. Evangelizo.org)

“Open mijn ogen… voor de wonderen uit uw Wet” (Ps 119,18)

“Hij deed speeksel op zijn ogen, legde Hem de handen op.” De kennis gaat steeds verder… Slechts door veel tijd en een lange leerschool kan men tot volmaakte kennis komen. Eerst gaat het vuil weg, dan gaat de blindheid weg, en zo komt het licht. Het speeksel van de Heer is een volmaakt onderricht: de volmaakte wijze te onderrichten komt voort uit de mond van de Heer. Het speeksel van de Heer die voortkomt uit zogenaamde materie is de kennis, zoals het woord dat uit zijn mond voortkomt het geneesmiddel is.
“Ik zie mensen: als bomen zie ik ze gaan.” Ik zie altijd de schaduw en nog niet de waarheid. Dat is de betekenis van dat woord: ik zie nog steeds iets van de Wet, maar ik neem nog niet het stralende licht van het Evangelie waar… “Toen legde Hij opnieuw de handen op zijn ogen; en nu zag hij scherper.” Ik zeg u dat Hij alles zag wat wij zien: Hij zag het mysterie van de Drie-eenheid, Hij zag alle heilige mysteriën die in het Evangelie staan… Wij zien ze ook, want wij geloven dat Christus het ware licht is.

H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
Homilie over het verraad van Judas, 6; PG 49, 390 (vert. Evangelizo.org)

 

“Ga je eerst met je naaste verzoenen”

Luister naar wat de Heer zegt: “Als je je offergave naar het altaar brengt, en je je daar herinnert dat je broeder of zuster je iets verwijt, laat je gave dan bij het altaar achter; ga je eerst met die ander verzoenen, en kom daarna je offer brengen”. Maar zul je zeggen: “Laat ik daar de offerande achter?” “Zeker, antwoordt Hij, de offerande wordt op de juiste wijze geofferd als jij in vrede leeft met je broeder of zuster.” Als dus het doel van de offerande de vrede met je naaste is, en als je de vrede niet bewaart, dan dient het nergens toe dat je aan de offerande deelneemt, zelfs niet door je aanwezigheid. Het eerste ding dat je te doen hebt, is de vrede herstellen, de vrede waarvoor, ik herhaal het, de offerande geofferd is. Hieruit zul je veel profijt trekken.

Lees verder “”

Vastengebed van de heilige Andreas van Kreta

Heer en Meester van mijn leven,
Bewaar mij voor de geest van traagheid,
Moedeloosheid, heerszucht en ijdel gepraat.

Maar schenk mij; uw dienaar,
Een geest van ingetogenheid,
Nederigheid, geduld en liefde.

Ja, Heer en Koning,
Doe mij mijn eigen fouten zien
En niet mijn broeder veroordelen,
Want Gij zijt gezegend
In de eeuwen der eeuwen Amen.

Heer, reinig mij van mijn zonden.
Heer en Meester van mijn leven