Categorie: Bezinnende teksten van Kerkvaders e.a

 

H. Johannes van Damascus (ca 675-749), monnik, theoloog, Kerkleraar
Triode van de Zaterdagmorgen gebeden van Lazarus, Odes 6-9

Joh. van Damascus

 

“Jezus begon te huilen, zodat de Joden zeiden: ‘Hij moet wel veel van hem gehouden hebben!’ “

Aangezien U waarlijk God zijt, o Heer, daarom wist U over de slaap van Lazarus en heeft U die reeds voorspeld aan uw discipelen… Aangezien U, die nochtans zonder einde bent, vlees zijt geworden, komt U naar Bethanië. Waarlijk mens, huilt U om Lazarus: waarlijk God wekt U hem, door uw wil, na vier dagen op uit de dood. Heb medelijden met mij, o Heer; talrijk zijn mijn zonden. Ik smeek U, lijdt mij weg van de afgrond van het kwaad. Naar U roep ik: verhoor mijn gebed, God van mijn heil.

Huilend om uw vriend, heeft U, In uw barmhartigheid, een einde gemaakt aan de tranen van Martha en door uw vrijwillig lijden heeft U elke traan gewist van het gezicht van uw volk.
Als behoeder van het leven heeft U een dode aangeroepen alsof hij sliep. Met een woord heeft U de buik van de hel geopend en hij die U hebt opgewekt begon te zingen: “Gezegend zij de Heer, de God van onze voorvaderen” (Ezra 7,27). Wek ook mij op, verstrikt als ik ben in de banden van het kwaad, en ik zal zingen: “Gezegend zij de Heer, de God van onze voorvaderen”.

In haar erkentelijkheid brengt Maria U, o Heer, een litra nardusbalsem als een vereffening voor haar broer (Joh 12,3), en zij zingt U toe in alle eeuwigheid. Als sterveling roept U de Vader aan, als God wekt u Lazarus op. Dit is waarom wij allen tot U zingen, o Christus, tot in de eeuwen der eeuwen… U wekte Lazarus op, een dode van vier dagen; U liet hem opstaan uit zijn graf waardoor U hem tot een waarlijke getuige maakte van uw opstanding op de derde dag. U loopt, U huilt, U praat, mijn Redder, en toont ons uw menselijke natuur; maar door Lazarus op te wekken uit de dood openbaart U ons uw Goddelijke natuur. Op onuitsprekelijke wijze heeft U, o Heer mijn Redder, volgens uw dubbele natuur, met koninklijke macht, mijn redding volbracht.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

Lazarus

Izaak de Syriër (7e eeuw), monnik nabij Mossoel
Ascetische overwegingen, 1ste serie, 72

“Ik geloof! Kom mijn ongeloof te hulp“

Het geloof is de poort naar de mysteriën. Wat de ogen van het lichaam zijn voor de gevoelige zaken, is het geloof voor de ogen van de ziel. Daar we twee lichamelijke ogen hebben, hebben we ook twee geestelijke ogen van de ziel, zeggen de kerkvaders en een ieder heeft zijn eigen inzicht. Door één oog zien we de geheimen van de heerlijkheden van God, zoals deze verborgen is in de wezens van zijn schepping, te weten zijn kracht, zijn wijsheid, en zijn eeuwige voorzienigheid die ons omgeeft en die we begrijpen wanneer we de grootheid van de hoogte beschouwen vanwaar Hij ons leidt. Door hetzelfde oog schouwen we eveneens de hemelse orde, en de engelen, onze dienstgezellen (Ap 22,9).

Maar door het andere oog schouwen we de glorie van de heilige natuur van God, als Hij ons wil laten binnengaan in de geestelijke mysteriën en Hij de oceaan van het geloof opent voor onze intelligentie.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

H. Cyrillus van Alexandrië (380-444), bisschop en kerkleraar
Commentaar op de brief aan de Romeinen, 15,7

Cyrillos van Alexandrië

 

“Om de verstrooide kinderen Gods bijeen te brengen

“Wij allen vormen tezamen in Christus één lichaam, en ieder afzonderlijk, zijn wij, evenals de ledematen van het lichaam, aangewezen op elkaar” (Rom 12,5). Christus heeft ons immers door de banden van de liefde tot een eenheid gemaakt. “Want Hij is het die de twee werelden één heeft gemaakt en de scheidsmuur heeft neergehaald, door de wet der geboden met haar verordeningen te vernietigen” (Ef 2,14). Dezelfde gezindheid moeten ook wij ten opzichte van elkaar hebben, Wanneer één lid lijdt, moeten alle ledematen in het lijden delen; de één wordt geëerd, dan moeten alle delen in de vreugde (1Kor 12,26). “Aanvaard daarom elkander,” zegt Paulus, “zoals Christus u in zijn gemeenschap heeft opgenomen, ter ere Gods” (Rom 15,7) Wij zullen elkaar aanvaarden, als wij maar eensgezind willen zijn, elkaars lasten willen dragen (Gal 6,2) en de “eenheid van de Geest door de band van vrede” (Ef 4,3) willen behouden. Zo heeft God ons in Christus opgenomen. Want Johannes spreekt de waarheid wanneer hij zegt dat onze God en Vader de wereld zo heeft liefgehad dat Hij zelfs zijn Zoon voor ons heeft gegeven (Joh 3,16), Hij is immers de losprijs die voor het leven van ons allen gegeven is. Wij zijn vrijgekocht uit de dood en daardoor zijn wij van dood en zonde verlost.

Het doen van de heilsbeschikking nu maakt Paulus duidelijk, wanneer hij zegt dat Christus ter wille van de trouw een dienaar van het joodse volk is geworden (Rom 15,8). Aangezien God de voorvaderen van de joden voorzegd had dat Hij hun geslacht zou zegenen en het zo talrijk zou maken als de sterren van de hemel, is Hij in het vlees verschenen en mens geworden. Hij was zelf God, Hij was het Woord dat de hele schepping omvat en hierdoor doet bestaan; juist omdat het woord God is, verschaft het de schepselen het welzijn. Christus is in deze wereld gekomen in het vlees niet om, zoals Hij zelf zegt, “gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losprijs voor velen” (Mt 20,28).

http://www.dagelijksevangelie.org

 

 

Symeon de Nieuwe Theoloog

 

Simeon de Nieuwe Theoloog (ca 949-1022), Griekse monnik  :

 

“Hij, die God heeft gezonden, spreekt de woorden van God”

De Heer heeft tegen ons gezegd: “Doorgrond de Schrift” (Joh 5,39). Doorgrond het dus en onthoud met veel precisie en veel geloof wat de Schrift zegt. Op die wijze kent u duidelijk de wil van God en zult u in staat zijn om het goede van het kwade te onderscheiden, zonder u te vergissen, in plaats van te luisteren naar zomaar een geest en meegenomen te worden door schadelijke gedachten.

Wees er zeker van, zusters en broeders, dat niets zo gunstig voor uw heil is als het beoefenen van de goddelijke voorschriften van de Heer… We hebben altijd veel vrees, geduld en volharding in het gebed nodig, opdat ons de betekenis van een woord van de Meester geopenbaard wordt, opdat wij de grote verborgen mysteriën zullen kennen tot in de kleinste woorden, en opdat we klaar zijn om ons leven te geven voor een klein teken, een jota, van de geboden van God (cf Mt 5,18).

Want het woord van God is als een tweesnijdend zwaard (Heb 4,12) die de ziel bijsnijdt en elke begeerte en alle instincten van het vlees wegsnijdt. Nog meer dan dat wordt ze ook een brandend vuur (Jr 20,9) als ze het vuur in onze ziel oprakelt, als ze ons alle droefheden van het leven minacht en de beproevingen als vreugde beschouwt (Jac 1,2), als, tegenover de dood waar alle andere mensen beducht voor zijn, zij ons er naar laat verlangen en het leven laat omhelzen door ons het middel te geven om er te komen.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

 

H. Justinus (ca. 100-160), filosoof, martelaar
Eerste Apologie )

 

Justinus filosoof

 

De eerste historische getuigenis van de christelijke doop, in Rome in het midden van de tweede eeuw

 

Als wij door Christus tot nieuwe mensen zijn geschapen, wijden wij ons aan God toe. Over het verloop van deze toewijding wil ik hier handelen. Allen die met vaste overtuiging geloven in de waarheid van onze christelijke leer en verkondiging, moeten de belofte doen dat zij daarnaar willen leven. Ter voorbereiding daartoe leren wij hen door gebed en vasten God om vergeving te vragen voor hun vroegere zonden, terwijl wij met hen mee bidden en vasten. Vervolgens worden zij door ons naar een plaats gebracht waar water is. Daar worden zij in een soort wedergeboorte, zoals ook wij zelf herboren zijn, opnieuw geboren. Want in de naam van God de Vader en Heer van het heelal, en van onze Zaligmaker Jezus Christus, en van de heilige Geest ondergaan zij daar de afwassing met water.

Christus heeft immers gezegd: “Als u niet herboren wordt, kunt u het rijk der hemelen niet binnengaan”. Dit kan onmogelijk betekenen dat wie eenmaal geboren is, in de schoot van zijn moeder moet terugkeren: dat is voor iedereen duidelijk. Door de profeet Jesaja is beschreven hoe zij die gezondigd hebben en boete doen, voortaan de zonden kunnen vermijden. Aldus heeft hij gesproken: “Wast u, reinigt u! Uit mijn ogen met uw misdaden! Houdt op met kwaad doen. Leer liever het goede te doen… Kom, laat ons de zaak afhandelen, zegt God de Heer. Zouden uw zonden die als scharlaken zijn, wit kunnen worden als sneeuw? … (Jes. 1,16v). Van de apostelen hebben wij hierbij de volgende verklaring gekregen. Bij onze natuurlijke geboorte zijn wij, buiten ons medeweten en buiten onze wil, verwekt uit menselijk zaad, door de gemeenschap van onze ouders. … Wij willen echter geen kinderen van dwang en onwetendheid blijven, maar kinderen van vrijheid en kennis worden en vergeving verkrijgen van vroeger bedreven zonden. Daarom wordt in het doopwater over de mens die gekozen heeft voor de wedergeboorte en berouw betoont over zijn zonden, de naam van God, de Vader en Heer van het heelal, uitgesproken. Alleen deze Naam wordt gebruikt door degene die de dopeling naar het badwater leidt. Want een andere naam voor de onnoembare God kan niemand uitspreken…

Dit waterbad wordt ‘verlichting’ genoemd, omdat zij die deze ervaring ondergaan, geestelijk worden verlicht. Ook in de naam van Jezus Christus die gekruisigd is onder Pontius Pilatus, en in de naam van de heilige Geest die door de profeten alles over Jezus vooraf heeft verkondigd, wordt de mens die verlicht wordt, gedoopt.

http://www.dagelijksevangelie.org

H. Gregorius van Narek (ca. 944- ca. 1010), monnik en Armeens dichter : 

 

 

 Gregorius van Narek

 

U hebt met kracht gevochten voor mijn redding…

 

Barmhartige God, die vol medelijden bent en een vriend van de mensen (Wijsh 9,1)… Als U spreekt, is niets onmogelijk, zelfs datgene dat onmogelijk leek voor onze geest: U geeft een heerlijke vrucht terug in ruil voor de harde doornen van dit leven…

Heer Jezus Christus, adem van ons leven (Klaagl 4,20) en schittering van onze schoonheid…, licht en gever van licht, U hebt geen plezier in het kwade, U wilt niet dat een mens verloren gaat, U wenst nooit de dood (Ez 18,32). U bent niet onrustig door zorgen en ook niet onderworpen aan woede; U bent niet wisselvallig in uw liefde, noch veranderlijk in uw barmhartigheid; U verandert nooit in uw goedheid. U keert uw rug niet toe, U keert uw gelaat niet af, maar U bent geheel licht en welwillend om te redden. Als U wilt vergeven, kunt U dat; als U wilt genezen, bent U daartoe machtig; als U wilt bezielen, bent U daartoe in staat; als U genade wilt geven, bent U overvloedig; als U de gezondheid terug wilt geven, bent U bedreven… Wanneer U wilt vernieuwen, bent U de Schepper; wanneer U wilt verrijzen, bent U God… Wanneer, voordat we het U zelfs vragen, U uw hand uit zult reiken, U hebt geen enkel tekort… Als U me zekerheid wilt geven, wanneer ik wankel ben, bent U de rots; als U me te drinken wilt geven, bent U de bron; als U wilt openbaren wat verborgen is, bent U het licht.

U hebt met kracht gevochten voor mijn redding…, U hebt alle lijden van de straffen, die wij verdiend hebben, op uw onschuldig lichaam genomen, opdat, door het voorbeeld te worden, U door een barmhartige handeling toont dat U ons draagt.

 

H. Gregorius de Grote (ca. 540-604), paus en kerkleraar 

Homilie 23 over het Evangelie

“Maar hun ogen waren bevangen, zodat ze Hem niet erkenden”

Beste broeders en zusters, zojuist hebt u gehoord dat twee leerlingen van Jezus onderweg waren en dat ze over Hem spraken zonder in Hem te geloven. De Heer is verschenen, zonder zich echter aan hen te tonen in een vorm waardoor ze Hem konden herkennen. De Heer heeft dus uiterlijk, voor de ogen van het lichaam gerealiseerd, wat zij slechts met de ogen van het hart konden waarnemen. Innerlijk hielden de leerlingen van Hem en tegelijkertijd twijfelden ze; uiterlijk verscheen de Heer aan hen zonder te tonen wie Hij was. Aan hen die met Hem spraken, bood Hij zijn aanwezigheid aan; maar aan hen die twijfelden over Hem, verborg Hij zijn bekende kentekenen, waardoor ze Hem hadden kunnen herkennen. Hij wisselde enkele woorden met hen, verweet hun traagheid van begrip, legde hun de mysteriën van de Heilige Schrift, die Hemzelf betroffen, uit. En toch bleef Hij in hun hart een vreemde, door het gebrek aan geloof; Hij deed dus of Hij verder ging… De Waarheid, die eenvoudig is, heeft niets gedaan met die dubbelhartigheid, maar heeft zich gewoon in zijn lichaam laten zien aan deze twee leerlingen, zoals de waarheid in hun geest was.

Door deze beproeving wilde de Heer zien of zij die nog niet van Hem als God hielden, tenminste in staat waren om van Hem te houden als vreemdeling. De Waarheid liep met hen mee; zij konden dus geen vreemdelingen blijven voor de liefde: zij hebben Hem hun gastvrijheid aangeboden, zoals men dat voor een reiziger doet. Waarom zeggen we overigens dat zij het aangeboden hebben, terwijl er geschreven staat: “Zij drongen sterk bij Hem aan”. Dat voorbeeld toont ons goed dat we niet alleen gastvrijheid moeten aanbieden aan de reizigers, maar moeten blijven aandringen.

De leerlingen maakten dus de tafel klaar, boden te eten aan; en God die ze niet hadden herkend bij de uitleg van de Heilige Schrift, herkenden ze aan het breken van het brood. Dus niet door het horen van de geboden van God werden ze verlicht, maar door ze in de praktijk te brengen

http://www.dagelijksevangelie.org

 

 

Bezinningstekst

Een homilie toegekend aan H. Johannes Chrysostomos (ca. 345-407), priester te Antiochië, daarna bissc hop van Constantinopel, kerkleraar

Orthodoxe Paasliturgie

“Ga de vreugde van de Meester binnen “(Mt 25,23) 

Dat ieder toegewijd mens en vriend van God zich verheuge over dit mooie en lichtende feest! Dat iedere trouwe dienaar met blijdschap de vreugde van zijn Heer binnen moge gaan! (Mt 25,23) Dat hij, die de zware last van het vasten heeft gedragen, nu komt om zijn beloning te ontvangen. Dat hij, die gewerkt heeft vanaf het eerste uur, het terechte salaris mag ontvangen (Mt 20,1v). Dat hij die vanaf het derde uur is gekomen, dit feest mag vieren met dankzeggingen. Dat hij die na het zesde uur is gekomen geen vrees moge hebben, hij zal niet achter worden gesteld. Als iemand getreuzeld heeft tot aan het negende uur dat hij zich niet zal schamen over zijn lauwheid, want de meester is gul, Hij ontvangt de laatste als de eerste…, Hij is barmhartig voor hem en vervult hem. Hij geeft aan de een en dankt de ander…

Ga dus zo binnen in de vreugde van de Meester! Eersten en laatsten…, rijken en armen…, waakzamen en luien…, u die gevast hebt en u die niet gevast hebt, verheug u vandaag. Het feestmaal is gereed, kom allen (Mt 22,4). Het vetgemeste kalf wordt opgediend, dat niemand hongerig de deur uitgaat. Verheug u allen over het geloofsmaal, kom putten uit de schat van barmhartigheid. Dat niemand zijn armoede betreurt, want het Koninkrijk is voor allen verschenen; dat niemand zich beklaagt over zijn fouten, want de vergiffenis is uit het graf opgesprongen; dat niemand de dood vreest, want de dood van de Verlosser heeft ons ervan bevrijd. Hij, die door de dood werd omhelsd, heeft de dood vernietigd. Hij, die in de hel was afgedaald, heeft de hel leeggeplunderd …

Jesaja had het voorzegd toen hij zei: “Het dodenrijk beneden is druk in de weer om u te ontvangen” (14,9). De hel is gevuld met bitterheid…, want hij werd overmeesterd; vernederd, want hij werd ter dood veroordeeld; hij viel in duigen, omdat hij werd vernietigd. Hij bemachtigde een lichaam en bevond zich tegenover God; hij heeft de aarde vastgegrepen en heeft de hemel ontmoet; hij nam wat hij zag, en hij is gevallen door de Onzichtbare. “O dood, waar is je angel? Hel, waar is je overwinning?” (1Kor 15,55). Christus is verrezen en jij werd overmeesterd! Christus is verrezen en de demonen zijn gevallen. Christus is verrezen en de engelen zijn vol vreugde! Christus is verrezen en zie dat het leven regeert! Christus is verrezen en er zijn geen doden meer in de graven, want Christus, die uit de doden is verrezen, werd de eerste van hen die zijn ingeslapen. Aan Hem de glorie en de kracht in de eeuwen der eeuwen! Amen.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

Meliton van Sardes (?-ca.195), bisschop
Paashomilie, 57-67

 

Meliton van Sardes

 

Meliton van Sardes (?-ca.195), bisschop
Paashomilie, 57-67

 

Het mysterie van het Pasen van de Heer

Het mysterie van Pasen heeft zich voltrokken in het lichaam van de Heer. Hij had zijn eigen lijden al aangekondigd door de voorvaderen, de profeten en heel zijn volk. Hij had ze bevestigd door een zegel in de Wet en de profeten. Deze buitengewone en grootse toekomst werd lang van tevoren voorbereid; het werd al sinds lange tijd verbeeld, maar nu is het mysterie van de Heer zichtbaar gemaakt, want het mysterie van de Heer is oud en nieuw…

Wil je het mysterie van de Heer zien? Kijk naar Abel die net als Hem vermoord is, Izaak werd net als Hem geketend, Jozef werd als Hem verkocht, Mozes als Hem blootgesteld. David werd als Hem opgejaagd, de profeten werden als Hem mishandeld in de naam van Christus. Kijk tenslotte naar het geslachte schaap op de Egyptische grond, die Egypte sloeg en Israël redde door zijn bloed.

Door de stem van de profeten verkondigde het mysterie van de Heer zich ook. Mozes zei tegen het volk: “Voortdurend zal uw leven in gevaar zijn; dag en nacht zult u in angst zitten, omdat u uw leven niet zeker bent” (Dt 28,66). En David: “Waarom zijn de volken oproerig, gaan zinloos de natiën aan? Hoe posteren zich wereldse heersers, spannen samen de groten der aarde de Heer en zijn Gezalfde trotserend” (Ps 2,1). En Jeremia: “Ik was argeloos als een lam dat ter slachting geleid wordt; ik vermoedde niet wat ze tegen mij beraamden: ‘… We bannen hem uit het land van de levenden, zodat zijn naam niet meer worden genoemd’” (11,19). En Jesaja: “Hij werd gefolterd en diep vernederd, maar heeft zijn mond niet geopend, zoals een lam dat ter slachting geleid wordt. En, zoals een schaap dat stom is voor zijn scheerders, heeft hij zijn mond niet geopend. Wie denkt nog over zijn bestemming na?” (53,7)

Vele andere gebeurtenissen werden verkondigd door talloze profeten die aan het mysterie van Pasen, dat Christus is, raakten… Hij is het die ons bevrijd heeft uit de slavernij aan deze wereld zoals uit Egypte, en wij ontrukken ons uit de slavernij van de duivel, als uit de hand van de farao.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

H. Johannes van Damascus (ca 675-749), monnik, theoloog, Kerkleraar
Triode van de Zaterdagmorgen gebeden van Lazarus, Odes 6-9

 

“Jezus begon te huilen, zodat de Joden zeiden: ‘Hij moet wel veel van hem gehouden hebben!’ “

Aangezien U waarlijk God zijt, o Heer, daarom wist U over de slaap van Lazarus en heeft U die reeds voorspeld aan uw discipelen… Aangezien U, die nochtans zonder einde bent, vlees zijt geworden, komt U naar Bethanië. Waarlijk mens, huilt U om Lazarus: waarlijk God wekt U hem, door uw wil, na vier dagen op uit de dood. Heb medelijden met mij, o Heer; talrijk zijn mijn zonden. Ik smeek U, lijdt mij weg van de afgrond van het kwaad. Naar U roep ik: verhoor mijn gebed, God van mijn heil.

Huilend om uw vriend, heeft U, In uw barmhartigheid, een einde gemaakt aan de tranen van Martha en door uw vrijwillig lijden heeft U elke traan gewist van het gezicht van uw volk.
Als behoeder van het leven heeft U een dode aangeroepen alsof hij sliep. Met een woord heeft U de buik van de hel geopend en hij die U hebt opgewekt begon te zingen: “Gezegend zij de Heer, de God van onze voorvaderen” (Ezra 7,27). Wek ook mij op, verstrikt als ik ben in de banden van het kwaad, en ik zal zingen: “Gezegend zij de Heer, de God van onze voorvaderen”.

In haar erkentelijkheid brengt Maria U, o Heer, een litra nardusbalsem als een vereffening voor haar broer (Joh 12,3), en zij zingt U toe in alle eeuwigheid. Als sterveling roept U de Vader aan, als God wekt u Lazarus op. Dit is waarom wij allen tot U zingen, o Christus, tot in de eeuwen der eeuwen… U wekte Lazarus op, een dode van vier dagen; U liet hem opstaan uit zijn graf waardoor U hem tot een waarlijke getuige maakte van uw opstanding op de derde dag. U loopt, U huilt, U praat, mijn Redder, en toont ons uw menselijke natuur; maar door Lazarus op te wekken uit de dood openbaart U ons uw Goddelijke natuur. Op onuitsprekelijke wijze heeft U, o Heer mijn Redder, volgens uw dubbele natuur, met koninklijke macht, mijn redding volbracht.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

 

Izaak de Syriër (7e eeuw), monnik nabij Mossoel 

Geestelijke overwegingen, 1ste serie, nr. 58

 

Isaak de Syriër

“Had juist jij geen medelijden moeten hebben met je mededienaar, zoals ik medelijden heb gehad met jou?”

 

Aan de ene kant barmhartigheid, aan de andere kant het gewone gerechtelijke oordeel; wanneer deze twee in één en dezelfde ziel verwijlen, zijn zij als een mens die God en de afgoden aanbidt in één en hetzelfde huis. Barmhartigheid is het tegendeel van het gewoon gerechtelijke oordeel. Het zuiver gerechtelijke oordeel veronderstelt immers een gelijke verdeling van eenzelfde regel over iedereen. Het geeft eenieder wat hij verdient, niet meer dan dat; het neigt niet naar de ene, niet naar de andere kant, maakt in de vergelding geen onderscheid. Maar de barmhartigheid wordt gewekt door de genade en neigt naar eenieder met een zelfde genegenheid, zij weerhoudt zich van eenvoudige vergelding voor hen die straf verdienen en vervult hen die het goede verdienen boven elke maat.

De barmhartigheid staat dus aan de kant van de gerechtigheid, het gewoon gerechtelijke oordeel staat aan de kant van het kwaad… Zoals een zandkorrel niet evenveel weegt als een grote hoeveelheid goud, zo weegt Gods gerechtigheid niet evenveel als Zijn barmhartigheid. De zonden van al het vlees zijn als een handvol zand die in de oceaan valt, in vergelijking met Gods’ voorzienigheid en mededogen. Zoals een overvloedig stromende bron niet verstopt kan raken door een handje stof, zo kan de barmhartigheid van de Schepper niet overwonnen worden door de verdorvenheid van zijn schepselen. Degene die in gebed zijn wrok behoudt, is als een mens die zaait in zee, hopend daar te kunnen oogsten.

http://www.dagelijksevangelie.org