Dit is een privé blog van Kris Biesbroeck Licentiaat Filosofie/Theologie. De site behandelt zoveel mogelijke informatie over de Katholieke Kerk, Bijbel, Kerkvaders, Augustinus , St.Jan van het Kruis enz.. CONTACT : KRISBIESBROECK@GMAIL.COM
“Heb volledig vertrouwen in God, laat alles in Zijn handen en geloof dat Zijn Liefde voor jouw eigen voordeel zal handelen. Dan God zal voor alles zorgen, want er is niets dat Hij niet kan doen; alles is gemakkelijk voor Hem. Het moeilijke is voor de mens om te beslissen om zichzelf te vernederen en alles over te laten aan Gods Voorzienigheid en Liefde.” +
Heilige Païsios van de berg Athos
Daarom werden we in de strijd tegen zijn goddeloosheid als trainingsoefening voor onze ziel vergezeld door degene die menselijke aangelegenheden met wijsheid en voorkennis plant, zoals een arts het gif van de adder gebruikt om geneesmiddelen voor genezing.
Basilius de Grote
Remembering Kallistos Ware, Revered Orthodox Christian Theologian — by Fr. John Chryssavgis (Originally published in Religion News Service on August 24, 2022) (Nederlandse vertaling op het einde van deze Engelse tekst)
(RNS) — Metropolitan Kallistos Ware, without a doubt the most renowned and popular Orthodox Christian theologian of recent decades, died on Wednesday (Aug. 24) at 87. A convert to Orthodox faith, he became bishop of the see of Diokleia and was considered the most prolific and proficient communicator of patristic theology and Orthodox spirituality in our generation.
For more than 30 years until retiring in 2001, he taught at Oxford University in England (where I studied with him for three years) and was known as an assiduous scholar, punctilious lecturer and conscientious adviser. He also served as parish priest at the Oxford Orthodox community that housed the Greek and Russian congregations. Indeed, what drew many, including me, to Oxford was his rare combination of the scholarly and spiritual, academia and asceticism, of patristic literature and profound liturgy — of Orthodox Christianity as a living and life-changing tradition.
Born Timothy Ware in 1934, he came to Oxford to study classics and theology. He was received into the Orthodox faith in 1958, and after some years spent in monasteries in Canada and at the Monastery of St. John the Theologian on the island of Patmos, where the Book of Revelation was written, he was ordained a priest in 1966. He was elected to the rank of bishop in 1982, and later metropolitan, a title of higher distinction in the Eastern Orthodox Church. For the rest of his life he was an avid researcher, prolific writer, brilliant exponent and desired speaker.
He was a punctilious and measured man. The day we first met, in September 1980, we had lunch at his academic home, Oxford’s Pembroke College. Ware brought along a stack of books for me, proposed an essay title and said he’d see me again in three weeks. Otherwise we talked about the menu of the dining hall. The next time we met at his parental home. Ware served me tea and a banana on a plate, with cutlery. He neatly peeled and sliced his banana; I obliged him by drinking the tea, but told him I preferred to take the fruit back to my room. For a young student accustomed to more casual ways in my native Australia and in Greece, it was a brusque awakening.
The world will remember Ware as the author of “The Orthodox Church,” still the quintessential introduction to the Orthodox Church, and its companion, “The Orthodox Way.” But for me he will always be first and foremost the translator, with Mother Mary of the Orthodox Monastery of the Holy Veil in France, of “The Festal Menaion” and “The Lenten Triodion,” the core liturgical books of the Orthodox Church, completed in 1969 and 1977 respectively.
With Gerald Palmer and Philip Sherrard, he edited the complete text of “The Philokalia,” a collection of writings by early church and Orthodox mystics. In 1995, Denise Sherrard wrote to tell me that her husband completed the draft of the translation only weeks prior to his repose. Ware, for his part, finished with the final proofs of the fifth and final volume just weeks before he died, attending to its index until his last breath.
Ware’s unique and provocative combination of scholarship and spirituality was a powerful influence. Comfortable serving as a priest at Holy Trinity Church as he was researching in the Bodleian Library and chairing the faculty of theology, he spent countless hours visiting patients in hospitals and parishioners in restaurants or businesses. He was as much on fire delivering a lecture on the desert fathers or the Palamite controversy as he was delivering a sermon on a solemn Holy Week service or a regular Sunday liturgy — all with a distinctive and ingenious wit.
In his first sermon as bishop, in June of 1982, he suggested that the diverse lives of the saints reveal that each of us is a unique way of, and to, salvation. In his weekly sermons, he emphasized the power of the name of Jesus, the call to self-awareness, the expectation of trials and the primacy of thanksgiving. He underlined prayer as offering glory, instead of listing complaints, and interpreted liturgy as the occasion for the Lord to act rather than an opportunity for us to worship.
He kept track of these sermons: He once admitted that he was repeating a sermon from five years earlier, shrewdly observing that it was all right to repeat a sermon, so long as it wasn’t a bad one the first time around.
But it is as a father confessor and spiritual guide that he may have made his most lasting mark. Arguably the most vivid image I have of Ware is the endless line of parishioners approaching the upper left corner of the nave at Holy Trinity at Great Vespers on Saturday Vigil. They came from many backgrounds, education levels and cultures, all there to offer a word of confession and receive a word of consolation.
Ware would exhort you to pay attention to little things: the icon you venerated, the person you encountered, the gift of the present. He was convinced of Christianity’s constant surprise and limitless wonder; it could never be contained or constricted to a stagnant past and stereotypical tradition. It found you where you are: To Ware, it made perfect sense that reorganizing one’s index cards and filing system could be used as a prudent and beneficial Lenten discipline for the soul.
Ware will be remembered far beyond Oxford, or even Orthodoxy. He was as confident debating with Anglican and Catholic clerics or theologians as he was among Greek, Russian, Serbian or Romanian Orthodox thinkers. He was longtime editor (with George Every and John Saward) of the pioneering journal Eastern Churches Review and lifelong advocate (with the likes of the Rev. Lev Gillet) for the Anglican-Orthodox Ecumenical Fellowship of St. Alban and St. Sergius. He served as joint president of the international commissions for Orthodox-Anglican and Orthodox-Roman Catholic dialogue, and despite concerns and reservations he promoted and participated in the Holy and Great Council of the Orthodox Church in 2016.
Lees verder “Remenbering Metropolitan Kallistos Ware /Herdenking van Metropoliet Kallistos Ware…”
‘Ga gretig de schatkamer binnen die in je is, en je zult de dingen zien die in de Hemel zijn – want de twee zijn hetzelfde . Er is maar één enkele ingang voor hen beiden. De ladder die naar het Koninkrijk leidt, is verborgen in je ziel. Duik in jezelf, in je ziel, en daar vind je de ladder om te beklimmen.’
St Isaak van Syrië
Dit is de manier waarop we Christus moeten zien. Hij is onze vriend, onze broeder; Hij is alles wat goed en mooi is. Hij is alles. Toch is Hij nog steeds een vriend en Hij roept het uit: “Jullie zijn mijn vrienden, begrijpen jullie dat niet? We zijn broers. Ben ik niet… Ik heb de hel niet in mijn handen… Ik bedreig u niet. Ik hou van jou. Ik wil dat je samen met mij van het leven geniet.”
Heb Christus lief en stel niets voor Zijn Liefde. Hij is vreugde, Hij is leven, Hij is licht. Christus is alles. Hij is het ultieme verlangen, Hij is alles. Alles wat mooi is, is in Christus. Iemand die van Christus is, moet Christus liefhebben, en als hij Christus liefheeft, wordt hij verlost van de duivel, van de hel en van de dood.
Elder Porfyrios van Kapsokalyvite
Klitos Joannidis. Ouderling Porphyrios: Getuigenissen En Ervaringen. Het Heilige Klooster Van De Transfiguratie Van De Verlosser: Athene 1995
Bron:Http://Www.Monachos.Net – Vertaling : Kris Biesbroeck
”Als je God wilt dienen, bereid je hart dan niet voor op voedsel, niet op drank,
niet op rust, niet op gemak, maar op lijden, zodat je alle verleidingen, moeilijkheden en verdriet kunt doorstaan. Bereid je voor op strengheden, vasten, geestelijke strijd en vele kwellingen, want ‘door vele kwellingen is het ons opgedragen omhet Koninkrijk der Hemelen binnen te gaan’. (Handelingen 14,22)”
St. Serge van Radonezh, Leven, 10.
Moge God mij behoeden voor rijk zijn terwijl zij behoeftig zijn, voor het genieten van een robuuste gezondheid als ik niet probeer hun ziekten te genezen, voor het eten van goed voedsel, mezelf goed kleden en rusten in mijn huis als ik niet een stuk van mijn brood met hen deel en hen geef, in de mate van mijn mogelijkheden, een deel van mijn kleding en als ik ze niet heb, verwelkom hen in mijn huis.
Gregorius van Nazianzus
Archimandriet Sophrony, samen met zijn leerling, Vader Rafail Noica
Op een dag stelde een pelgrim op de berg Athos deze vraag aan verschillende abten: Wat is het belangrijkste in ons leven? Telkens werd hem gezegd: Goddelijke liefde: God en onze naaste liefhebben. Hij zei: Ik heb geen liefde voor het gebed, noch voor God, noch voor mijn medemensen. Wat te doen? Toen besloot hij bij zichzelf: ik zal op zo’n manier leven alsof ik deze liefde heb. Dertig jaar later gaf de Heilige Geest hem de gave van de liefde.
Onvermijdelijk zullen er uren, weken, jaren achter elkaar zijn waarin we zullen leven zonder het werk van de Heilige Geest in ons te voelen. Er zijn belangrijke momenten waarop we de gelegenheid krijgen om de standvastigheid van onze liefde voor Christus te belijden.
Zelfs als we het werk van genade niet waarnemen, moeten we leven alsof de Heilige Geest in ons is. Abt Siluan geloofde dat als we de geboden van God trouw onderhouden, de tijd zal komen dat genade bekend zal worden en altijd in ons zal blijven. Het is nutteloos om ons te haasten. Sommige ouderlingen op de berg Athos ontvingen geen genade en kenden God pas veertig jaar later en soms zelfs meer , vlak voor hun einde.
Bron: Spirituele aforismen uit het werk van leven en geest, Archimandriet Sophrony Sakharov via ortodox.md
Vertaling : Kris Biesbroeck
Wanneer gedachten je binnendringen, roep in plaats van wapens de Heer Jezus vaak en volhardend aan en dan zullen ze zich terugtrekken; want zij kunnen de warmte die door het gebed in het hart wordt opgewekt niet verdragen en zij vluchten alsof zij door vuur verschroeid zijn. De heilige Johannes Klimakos zegt ons: ‘Geef uw vijanden zweepslagen met de naam van Jezus’, omdat God een vuur is, die de goddeloosheid dichtschroeit(vgl. Deut. 4:24; Hebr.12:29). De Heer is spoedig om te helpen en zal spoedig ter verdediging komen van hen die Hem dag en nacht van ganser harte aanroepen (vgl. Lucas 18:7).
St. Gregorius van Sinaï
In de woorden van metropoliet Anthony Bloom:
[In het sacrament van het huwelijk] “aan de basis van de gebeden die we aanbieden, vragen we om je huwelijk te koesteren , wederzijdse kuisheid, integriteit, liefde – en dit alles in een relatie van oprechte vrijheid en ware nederigheid, een nederigheid die niet bestaat in het kleineren van het eigen zelf, maar in het openstaan - nederig, eerbiedig, – voor de ander, bereid om te ontvangen wat zal worden gegeven, nooit wrok te koesteren wat niet wordt aangeboden, nooit te klagen over wat de ander nog niet kan geven.”
Bespreek met je partner wat deze woorden
vandaag voor je huwelijk betekenen.
Ieder van ons is naar het beeld van God, en ieder van ons is als een beschadigde icoon. Maar als we een icoon zouden krijgen dat beschadigd is door de tijd, beschadigd door omstandigheden of ontheiligd door menselijke haat, zouden we het met eerbied, met tederheid, met gebroken hart behandelen. We zouden niet in de eerste plaats aandacht besteden aan het feit dat het beschadigd is, maar aan de tragedie van de schade. We zouden ons concentreren op wat er nog over is van zijn schoonheid, en niet op wat er verloren is gegaan van zijn schoonheid. En dit is wat we moeten leren doen met betrekking tot elke persoon als individu, maar ook – en dit is niet altijd zo gemakkelijk met betrekking tot groepen mensen, of het nu een parochie of een denominatie of een natie is. We moeten leren kijken totdat we de onderliggende schoonheid van deze groep mensen hebben gezien. Alleen dan kunnen we zelfs iets gaan doen om al het moois dat er is op te roepen. Luister naar andere mensen en wanneer je iets waarneemt, wat een openbaring van harmonie en schoonheid is, benadruk het dan en help het om te bloeien . Versterk het en moedig het aan om te leven.
-Meyropoliet Anthony Bloom
“Laat een vriend niet in de steek in tijden van nood, noch laat hem in de steek of laat hem in de steek, want vriendschap is de steun van het leven. Laten we dan onze lasten dragen zoals de apostel heeft geleerd (vgl. Gal. 6:2): want hij sprak tot hen die de naastenliefde van hetzelfde lichaam samen had omarmd. Als vrienden in welvaart vrienden helpen, waarom bieden ze dan niet ook in tijden van tegenspoed hun steun aan? Laten we helpen door raad te geven, laten we ons best doen, laten we met heel ons hart met hen meeleven”
St.Ambrosius van Milaan
God kent ons hele wezen. Wie met vertrouwen om Zijn genade vraagt, zal niet teleurgesteld worden. Vraag Hem om je alles te geven wat je nodig hebt.
Sint Sharbel Makhlouf van LIBANON
“In de mate dat u met heel uw ziel bidt
voor de persoon die u belastert,
zal God de waarheid bekendmaken aan degenen
die door de laster zijn verontwaardigd zijn “
Als je niet barmhartig kunt zijn, spreek dan tenminste alsof je een zondaar bent. Als je geen vredestichter bent, wees dan in ieder geval geen onruststoker. Als je niet ijverig kunt zijn, wees dan in ieder geval in je gedachten als een luiaard. Als je niet overwint, verhef jezelf dan niet over de overwonnenen. Als je de mond niet kunt sluiten van een man die zijn metgezel kleineert, onthoud je dan op zijn minst van deelname aan daaraan .
St. Isaac de Syriër
Gezegend zijn degenen die erin geslaagd zijn hun leven te vereenvoudigen en bevrijd te worden van het web van de ontwikkeling van talloze gemakken (d.w.z. veel ongemakken), en werden bevrijd van de angstaanjagende stress van onze huidige tijd.”
– St. Paisios van mt. Athos “
“Er zal een tijd komen dat corruptie en ontucht onder de jeugd het uiterste punt zal bereiken . Er zal nauwelijks nog maagdelijke jeugd overblijven. Zij zullen hun gebrek aan straf zien en zullen denken dat alles geoorloofd is voor hen om hun verlangens te bevredigen.”
+ St. Seraphim van Viritsa
Nog een uitgebreider tekst van Seraphim van Viritsa :
“Er zal een tijd komen dat niet de vervolgingen, maar het geld en de goederen van deze wereld de mensen ver van God zullen brengen. Dan zullen er veel meer zielen verloren gaan dan in de tijd van de vervolgingen. Aan de ene kant zullen ze goud op de koepels zetten en de kruisen erop zetten en aan de andere kant zullen overal kwaad en leugen heersen. De ware Kerk zal altijd vervolgd worden. Zij die gered willen worden, zullen gered worden met ziektes en kwellingen. De manier waarop de vervolgingen zullen plaatsvinden zal zeer sluw zijn en het zal zeer moeilijk zijn om de vervolgingen te voorzien. Vreselijk zal die tijd zijn; Ik heb medelijden met degenen die dan zullen leven.”
+ St. Seraphim van Viritsa, Levens-Wonderen-Profetieën van Sint Serafim van Viritsa:
“De centrale gedachte van de Oosterse Vaders was die van theose, de vergoddelijking van alle schepselen, de transfiguratie van de wereld, het idee van de kosmos en niet het idee van persoonlijke redding… Pas later begon het christelijk bewustzijn het idee van de hel meer te waarderen dan het idee van de transfiguratie en vergoddelijking van de wereld… Het Koninkrijk van God is de transfiguratie van de wereld, de universele opstanding, een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.”
~ NIKOLAI BERDYAEV
christelijkeinformatiebron 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.