Categorie: Bezinnende teksten van Kerkvaders e.a

“De christen bidt terwijl hij wandelt, terwijl hij praat, terwijl hij rust, terwijl hij werkt of leest: en wanneer hij alleen mediteert in de geheime retraite van zijn eigen ziel, en de Vader aanroept met kreunen die niet minder echt zijn omdat ze onuitgesproken zijn, laat de Vader nooit na om te antwoorden en tot hem te naderen.”

St. Clemens van Alexandrië

Wie de dingen in de hoogte heeft geproefd, veracht gemakkelijk wat eronder is. Maar wie de dingen hierboven niet heeft geproefd, vindt vreugde in bezittingen.

– Sint-Jan Climacus

Je hoeft niet moedeloos te zijn. Laat degenen moedeloos zijn die niet in God geloven. Voor hen is verdriet natuurlijk belastend, want behalve aards genieten hebben ze niets. Maar gelovigen moeten niet moedeloos zijn, want door verdriet ontvangen zij het recht op zoonschap, zonder welke het onmogelijk is om het Koninkrijk der Hemelen binnen te gaan.

Barsanuphius of Optina

“Wie christen wil worden, moet eerst dichter  worden. Dat is wat het is! Je moet lijden. Je moet liefhebben en lijden-lijden voor degene die je liefhebt. Liefde doet moeite voor de geliefde. Ze rent de hele nacht door; ze blijft wakker; ze bevlekt haar voeten met bloed om haar geliefde te ontmoeten. Ze brengt offers en negeert alle belemmeringen, bedreigingen en moeilijkheden in het belang van de geliefde. Liefde voor Christus is iets nog hogers, oneindig hoger.”

St Porphyrios –

Heilige Sophrony : Spirituele redenen

Vraag: Kunt u met mij over het bewustzijn praten? Als iemand zich gevormd voelt… Hoe kunnen we een geweten verlichten dat ons van God scheidt? Hoe kunnen we ons geweten ‘delicater’ maken?

Vraag: “Kunt u met ons praten over het geweten?” Als iemand zich slecht voelt… Hoe kunnen we een bewustzijn verlichten dat ons van God scheidt? Hoe kan ons bewustzijn “delicater” worden?

Vader Sophrony: Met gebed wordt ons hart beetje bij beetje in staat om de effecten van de geesten die de wereld overweldigen vast te leggen.

We vinden een zeer paradoxaal fenomeen: iemand komt naar het klooster en in plaats van vooruitgang te zien, merkt hij steeds meer dat hij wordt overweldigd door passies.

Vader R. zei dat het onmogelijk is om onze zonden te zien tenzij het Goddelijke Licht ons verlicht. Welnu, in plaats van het gevoel te hebben dat we vooruitgang boeken, zien we onszelf steeds slechter worden. Maar dat is al enige vooruitgang.

We zien het Goddelijke Licht nog niet met kracht komen, maar toch zien we onze zonden alleen door genade, door dit ongeschapen Licht van God. Een hooggeplaatst lid van de Kerk van Cyprus vroeg me: “Hoe kan ik bidden? Zodra ik Jezus’ gebed zeg, word ik aangevallen door allerlei gedachten, en als ik ermee stop, houden de aanvallen op.” Dus zeg ik tegen hem: “Het aanroepen van de Naam van God is niet iets neutraals, iets dat onze omgeving niet verandert.” Nee, dit brengt verandering teweeg en kan zelfs dingen radicaal veranderen.

Allereerst is dit het geval: het Licht toont ons onze zonden en dan komt de geest of genade van bekering. Dit kan alleen gebeuren in het christelijke leven, waar God een Persoon is, wij zijn geschapen naar Zijn beeld . Beetje bij beetje ervaart de persoon die de perfectie benadert dat het voor de ene slechter is dan voor de anderen. Maar de anderen, uiterlijk, zien hem echt als een asceet van grote diepte. Dit is het paradoxale fenomeen van ons leven: in het klooster lijkt het ons dat we steeds slechter worden.

U herinnert zich dat vader P.M. eens over Christus sprak en men hem de vraag stelde: “Hoe kunnen we Christus vinden?” Hij antwoordde: “We moeten afdalen in de hel. Dat is waar Christus is. Als je heiligen wilt vinden, daar ga je, naar de hel. En als je zondaars wilt zien, ga dan naar de hemel.” De bisschop, die zijn geest niet begrepen moet hebben, zei tegen hem: “Maar wat zeg je!”. Vader P.M. antwoordde: “Liefde gaat gepaard met pijn, en de grootste pijn is om lief te hebben tot het einde. Jezus leed zo erg dat Hij zichzelf aan het kruis ter dood aanbood. En de heiligen ook. Op dit niveau hebben we het over hemel en hel. Liefde wordt altijd geassocieerd met veel verdriet. Bidden voor de wereld is het resultaat van een extreem diep en doordringend lijden.”

Als we beledigd zijn en berekeningen  ons verhindert om op een duidelijke manier te bidden, moeten we de test met veel geduld doorstaan en roepen: “Ontferm U over mij!” Van deze actieve weerstand kan men zeggen – omdat we dit niet willen – dat onze natuur beetje bij beetje wordt getransformeerd. Na de zondeval is de menselijke natuur die van de kinderen van de eerste Adam. We moeten vechten tegen deze situatie, en deze strijd moet echt diepgaand en mondiaal van aard zijn, omdat we niet de enigen zijn die beledigd zijn door deze berekeningen. Welnu, wees geduldig om te roepen: “Ontferm U over mij, ontferm U zich over mij!” Op deze manier verzetten we ons, zodat de kwade berekening de macht over ons niet overneemt.

Bron : http://apantaortodoxias. blogspot.gr/2018

Heilige SOFRONy VAN ESSEX, SPIRITUELE REDENEN

Vertaling : Kris Biesbroeck

Abba Anthony zei: “Ik zag de valstrikken die de vijand over de wereld verspreidt en ik zei kreunend: “Wat kan eruit zulke valstrikken komen?” Toen hoorde ik een stem tegen me zeggen: 

‘Nederigheid.’

“Wat is kostbaarder dan wat dan ook in de wereld? Tijd! En wat verspillen we nutteloos en zonder spijt te hebben? Tijd! Wat waarderen we niet en wat negeren we meer dan wat dan ook? Tijd! Als we tijd verspillen, verliezen we onszelf De tijd is door God gegeven om correct te gebruiken voor de redding van de ziel en het verwerven van het toekomende leven.De Heer zal ons ter verantwoording roepen omdat we tijd hebben gestolen voor onze eigen grillen, en voor het niet gebruiken voor God en onze zielen .”

– St. Sebastiaan van Optina

Samengesteld uit dagboekaantekeningen, meestal kort, die de ervaring van de auteur met psalmisch gebed weerspiegelen. De plaats van persoonlijk gebed in de Orthodoxe Kerk als een thuiskomst van de mystieke vereniging met God die in elke liturgie wordt aangeboden; het routiniseren hiervan in een gereguleerd leven (door een regel te volgen); de deelname aan en weerspiegeling van het geordende hiërarchische drama dat de schepping zelf weerspiegelt; en zijn ascetische verwerping van de zwerm van onze emotionele eisen. Hoe dit te doen, hoe (en waarom?) te zingen. Psalmen als het gebedenboek van de Kerk, als deelname aan de Gezindheid van Christus; soberheid als een spirituele oefening, waarbij discipline en vrijheid worden verkozen boven extase en slavernij. Psalmen geven ons onze persoonlijkheid en vreugde. De woestijn: vreugde zit in het ritme, het in stand houden van de regel. De engelen zingen, elke keer, wanneer men de Regel vervult.

IN DIT LEVEN KRIJGT DE MENS DE KEUZE: HET AARDSE KONINKRIJK OF HET KONINKRIJK DER HEMELEN. GOD LEGT GEEN DRUK OP DEZE KEUZE, MAAR IEDEREEN BESLIST VRIJ.

Sint Nikolai Velimirovic – De Proloog van Ohrid

Als jullie in Mijn woord blijven, zijn jullie echt mijn discipelen en jullie zullen de waarheid kennen en de waarheid zal jullie bevrijden.” Johannes 8:31-32

Zoals we weten, staat er geschreven: “Een mens is een slaaf van alles wat hem overwint” (2 Pt 2:19) nu, zelfs als ik niet overweldigd ben door liefde voor geld, zelfs als ik niet gebonden ben door zorg voor bezittingen en rijkdommen, maar ik ben hongerig naar bijval en verlangend naar menselijke glorie, wanneer ik rekening houd met de achting die mij door anderen wordt getoond en met wat zij over mij zeggen, als ik me zorgen maak over wat iemand van me denkt, over de inschatting van iemand anders, als ik bang ben om iemand te mishagen en de ander wil behagen. Zolang ik deze vooroordelen  heb, ben ik hun slaaf.

Origenes Adamantius (c 185-252)

“Als bidden en waken u meer van Gods genade geeft, waak en bid; als vasten u veel van de geest van God geeft, vast; als het geven van aalmoezen u meer geeft, geef dan aalmoezen. Weeg elke deugd die op deze manier ter wille van Christus wordt gedaan.”

-St. Seraphim van Sarov

“In de einddagen zal een mens gered worden door liefde, nederigheid en vriendelijkheid. Vriendelijkheid zal de poorten van de Hemel openen; nederigheid zal hem naar de hemel leiden; een mens, wiens hart vervuld is van liefde, zal God zien.” 

– Sint-Gabriël van Georgië

Veelvuldig  gebed maakt het intellect krachtiger in zijn oorlogvoering tegen de vijand. Daarom streven de demonen er met al hun kracht naar om ons lui te maken in aandacht voor het gebed, want ze weten dat gebed het onoverwinnelijke wapen van het intellect tegen hen is.

Heilige John  van de Karpaten

“De Heer houdt zo veel van ons dat het alle beschrijvingen doorstaat. Alleen door de Heilige Geest kan de ziel Zijn liefde kennen, waarvan zij zich onuitsprekelijk bewust is. De Heer is een en al goedheid en barmhartigheid. Hij is zachtmoedig en zachtmoedig, en we hebben geen woorden te vertellen over Zijn goedheid; maar de ziel zonder woorden voelt deze liefde en zou voor altijd in haar stille rust gehuld blijven.”

– St Silouan de Athoniet

Het gebeurt soms dat Satan een dialoog voert in je hart, zoals: “Zie welk groot kwaad je hebt begaan; zie hoe je ziel vol zit met zoveel dwaasheden. Zie hoe je gebukt gaat onder zonden, zodat je nauwelijks kunt verwachten dat je gered wordt.” Deze dingen doet hij om je tot wanhoop te brengen, denkend dat je bekering niet acceptabel is geweest. Want omdat het kwaad door overtreding in het hart van de mens is binnengedrongen, maakt het kwaad daarna dag en nacht ruzie met de ziel, als een mens tot een mens. Maar u antwoordt hem als volgt: “Ik heb het getuigenis van de Heer in de Schrift: ‘Ik wens niet de dood van zondaars, maar hun bekering, zodat de zondaar zelf zich van zijn goddeloze weg kan afkeren en kan leven’ ( Ez 33:11). Om deze reden daalde de Heer neer zodat Hij zondaars kon redden, de doden kon opwekken en nieuw leven kon brengen aan degenen die door de dood gewond waren geraakt en om degenen die in duisternis lagen te verlichten. De Heer kwam echt en riep ons om Gods geadopteerde zonen te zijn, om een heilige stad binnen te gaan, altijd in vrede, om een leven te bezitten dat eeuwig zal voortduren, om een onvergankelijke heerlijkheid te delen.

St. Macarius van Egypte De vijftig spirituele homilieën

Ik weet niet hoe ik moet bidden. Ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik heb niet veel tijd. Dus deze kaars die ik aansteek is: iets van wat ik  van mijn tijd heb, iets van mezelf dat ik voor de Heer laat. Dit licht dat schijnt staat voor mijn gebed dat ik blijf aanbieden, zelfs als ik deze plek verlaat.

Een gebed van Franse oorsprong

“Als je bidt zonder aalmoezen te geven, is je gebed dood. Je hand moet altijd open zijn. Geef aalmoezen aan wezen en weduwen. Aalmoezen en gebed gaan samen.”

-St. George Karslidis de Rechtvaardige van het Drama-