“Als God de catastrofe die de wereld zal vernietigen uitstelt, is dat vanwege de christenen, in wie Hij een reden ziet om de wereld te bewaren.”
— St. Justinus de Martelaar en Filosoof
Commentaar:
Deze uitspraak van St. Justinus is diepzinnig en confronterend. Ze herinnert ons jeraan dat het bestaan van toegewijde christenen — mensen die leven in geloof, liefde en waarheid — een reden kan zijn waarom God nog genade toont aan de jwereld. Het impliceert dat het morele en spirituele gewicht van gelovigen invloed heeft op het lot van de mensheid.
Wat een verantwoordelijkheid! Het roept ons op om niet alleen ons geloof persoonlijk te beleven, maar ook om het zichtbaar en vruchtbaar te maken in de wereld. In een tijd waarin chaos, verdeeldheid en morele verwarring toenemen, kunnen christenen — door hun trouw aan Christus — een baken van hoop en stabiliteit zijn.
Het is ook een troostende gedachte: dat God niet blind is voor het goede. Hij ziet de verborgen gebeden, de stille daden van liefde, de offers die niemand opmerkt. En Hij rekent ze mee.
++++
Heer God,
U die de wereld in Uw hand houdt en haar draagt met Uw genade,
wij danken U dat U nog geduld hebt met ons,
dat U ons niet laat varen ondanks onze zwakheid en zonden.
Laat ons, als christenen, werkelijk een reden zijn voor hoop.
Maak ons tot lichtdragers in de duisternis,
tot zout dat de aarde bewaart,
tot getuigen van Uw liefde en waarheid.
Geef ons de kracht om standvastig te blijven,
om te bidden voor de wereld,
om te handelen met gerechtigheid,
en om Uw aanwezigheid zichtbaar te maken in alles wat we doen.
Moge onze levens U verheerlijken
en Uw barmhartigheid over de wereld uitstrekken.
Amen.
++++
Een overdenking die de woorden van St. Justinus verbindt met het leven in Vlaanderen vandaag, en misschien ook met jouw persoonlijke geloofsweg.
Reflectie: De kracht van het geloof in een geseculariseerde wereld
In Vlaanderen, waar secularisatie diep is doorgedrongen en het christelijk geloof vaak naar de rand van het publieke leven is verschoven, klinkt de uitspraak van St. Justinus als een profetische oproep. Hij stelt dat het bestaan van christenen — hun trouw, hun gebed, hun liefde — een reden is waarom God de wereld nog spaart.
Dat is geen romantische gedachte, maar een radicale verantwoordelijkheid.
Want wat betekent het om vandaag christen te zijn in Gent, in Antwerpen, in de dorpen van West-Vlaanderen? Het betekent vaak: tegen de stroom in zwemmen. Niet uit nostalgie, maar uit overtuiging. Het betekent: bidden terwijl anderen lachen, liefhebben terwijl cynisme overheerst, hoop koesteren terwijl de wereld wankelt.
St. Justinus herinnert ons eraan dat het geloof niet alleen een persoonlijke troost is, maar een kracht die de wereld draagt. Misschien zijn het de verborgen kloosters, de stille gebeden van grootmoeders, de jongeren die zich inzetten voor gerechtigheid, die Gods hand tegenhouden — die de wereld nog bewaren.
In ons eigen leven kan deze gedachte een uitnodiging zijn: om je geloof niet te zien als iets kleins of marginaals, maar als iets dat telt. Iets dat gewicht heeft in de ogen van God. Misschien is jouw gebed, jouw trouw, jouw liefde precies datgene wat de wereld nodig heeft — en wat God ziet als reden om haar nog te bewaren.
Heer van hemel en aarde,
U die alles draagt met Uw woord en alles bestuurt met wijsheid,
wij komen tot U met een nederig hart.
Als Uw oog rust op de christenen,
als hun leven reden is voor Uw geduld met de wereld,
laat ons dan leven in waarheid, in liefde, in heiligheid.
Laat ons niet verslappen in geloof,
niet zwijgen waar Uw stem nodig is,
niet toegeven aan gemak waar U ons roept tot moed.
Heer, bewaar Vlaanderen door Uw volk.
Laat de gebeden van de kleinen,
de trouw van de ouderen
de vurigheid van de jongeren
een geur van genade zijn voor Uw troon.
Maak ons tot een reden voor hoop,
tot een fundament van vrede,
tot een teken van Uw aanwezigheid in deze tijd.
En als de wereld wankelt,
laat Uw Kerk dan staan —
niet door eigen kracht,
maar door Uw genade alleen.
Amen
************************
christelijkeinformatiebron 