Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
“Als we niet hartstochtelijk geneigd waren tot geld of ijdelheid, dan zouden we geen angst hebben voor de dood of armoede. We zouden geen vijandschap of haat kennen, en we zouden niet lijden onder de zorgen van onszelf of anderen.”
354 Augustinus werd geboren als de oudste van drie kinderen, in Thagaste, Numidië (nu Souk Ahras, Algerije). Zijn moeder was katholiek en zijn vader was een heiden.
371 Augustinus vertrok naar Carthago om te studeren. Hij leefde een losbandig leven en had een zoon, Adeodatus, met zijn minnares. Hij werd later een manicheeër.
383 Augustinus vertrok naar Rome om te onderwijzen. Hij werd ziek en bad tot God voor genezing. Na zijn doop werd hij genezen.
384 Hij verhuisde naar Milaan om professor in de retorica te worden aan het keizerlijk hof.
385 Zijn minnares keerde terug naar Afrika (Adeodatus ging mee met Augustinus). Monica voegde zich bij hem in Milaan. Augustinus ontmoette Ambrosius. Een huwelijk voor Augustinus werd gearrangeerd. Hij ontmoette een andere minnares. Hij hoorde een stem die hem vertelde om de Bijbel te lezen. Hij bekeerde zich tot het christendom.
386 Hij werd door Ambrosius gedoopt. Augustinus keerde terug naar Afrika. Monica stierf in Ostia op de terugreis.
387 Hij besloot zijn bezittingen weg te geven en een leven van armoede te leiden.
388 Augustinus keerde terug naar Thagaste en stichtte een klooster.
389 Augustinus’ zoon, Adeodatus, stierf.
391 Augustinus werd tot priester gewijd in Hippo Regius.
395 Augustinus werd benoemd tot bisschop van Hippo Regius.
430 Bisschop Augustinus stierf op 28 augustus in Hippo Regius terwijl de Vandalen de stad belegerden.
1298 Sint Augustinus werd heilig verklaard door paus Bonifatius VIII.
Zijn relieken worden bewaard in de kerk van San Pietro in Ciel d’Oro in Pavia, Italië. Zijn rechterarm wordt bewaard in de kathedraal van Paderborn, Duitsland, en een deel van zijn kaakbeen wordt bewaard in de kathedraal van San Nicola in Bari, Italië.
Volledige naam: Aurelius Augustinus Geboortedatum: 13 november 354 Geboorteplaats: Thagaste, Numidië (nu Souk Ahras, Algerije) Overleden: 28 augustus 430, leeftijd 76 Feestdag: 28 augustus Patroonheilige: Brouwers, zere ogen, schilders, theologen, Engeland, Connecticut, Michigan, Florida, Wisconsin en Arizona
De zondaar die heilig werd: God bleef kloppen op Augustinus’ deur en toen hij zich eindelijk opende, werd hij een van de grootste leraren van de liefde van God.
St. Augustinus van Hippo Vader en Doctor van de Kerk
De jonge Augustinus was rusteloos in zijn zoektocht naar de waarheid. Elke keer dat hij aangetrokken werd tot een bepaalde filosofie of groep, zou hij zich uiteindelijk vervelen naarmate hij er meer vertrouwd mee raakte. Uiteindelijk vond hij Jezus Christus en was hij eindelijk tevreden.
“Onze harten zijn rusteloos, O God, totdat ze rust vinden in U.” — St. Augustinus reflecteert op zijn eerdere zoektocht
Carthago, de grote metropool: In de tijd van Augustinus was Carthago de tweede grootste stad in het West-Romeinse Rijk. Alleen Rome zelf was groter.
St. Augustinus in de kunst: Hij wordt meestal afgebeeld in liturgische gewaden met een brandend hart als symbool van zijn vurige liefde voor God.
Een van de meest invloedrijke schrijvers van het christendom: De belangrijkste werken van Augustinus zijn De Belijdenissen, Over de Christelijke Leer, Over de Drie-eenheid en De Stad van God.
St. Monica en St. Augustinus: Augustinus’ moeder, Monica, bad jarenlang voor zijn bekering. Ze is de patroonheilige van moeders en de christelijke kerk.
jEen onvermoeibare pastor van zijn kudde: Hij was een onvermoeibare verdediger van het geloof tegen ketterijen.
Zelfkennis is zo belangrijk dat, zelfs al zou je helemaal tot in de hemel verheven zijn, Ik zou graag willen dat je nooit verslapt in het cultiveren ervan: zolang we op aarde zijn, is er niets belangrijker voor ons dan nederigheid.
Teresa van Avila
[Dit citaat is afkomstig uit Interior Castle van de heilige Teresa van Ávila en benadrukt het belang van zelfkennis en nederigheid.]
“Het is niet aan ons om te zeggen wie, in de diepste zin, wel of niet dicht bij de geest van Christus staat. Wij kunnen niet in de harten van mensen kijken. Wij kunnen niet oordelen… Het zou een slechte arrogantie zijn om te zeggen dat een mens wel of niet een christen is.”
“O Heilige Geest, daal overvloedig neer in mijn hart. Verlicht de donkere hoeken van deze verwaarloosde woning en verspreid daar Uw vrolijke stralen.” – Augustinus
HOOGFEEST VAN PINKSTEREN
Veni sancte Spiritus – Kom Heilige Geest –Taizé
[Παράκλητος -Parakleet: “voorstander”, “helper” of “trooster”]
“Maar ik zeg u de waarheid, het is raadzaam voor u dat ik ga; want als ik niet ga, zal de Parakleet niet naar je toe komen, maar als ik ga, zal ik hem naar je toe sturen.” – Joh. 16:7
“De Heilige Geest is de tarwe die ons troost op de weg naar het vaderland, de wijn die ons vreugde geeft in verdrukking, de olie die het verdriet van het leven verzoet. Deze drievoudige ondersteuning was nodig voor de apostelen, die moesten uitgaan om over de hele wereld te prediken. Dit is de reden waarom Jezus de Heilige Geest naar hen stuurt. Ze zijn met Hem vervuld – vervuld, zodat er geen onreine geesten in kunnen komen; als een vat helemaal vol is, kan er niets anders in komen.
De Heilige Geest “zal u leren” (Joh 16,13) zodat u kunt weten; Hij zal je aansporen. Zodat je kunt willen. Hij geeft beide kennis en zal hieraan onze “bekwaamheid” toevoegen, naar de mate van onze kracht en wij zullen tempels van de Heilige Geest zijn (1Kor 6,19).”
– Sint Antonius van Padua (1195-1231) Franciscaan, Kerkleraar – Preken
________________
Adem in mij, O heilige Geest [Augustinus]
Adem in mij, o Heilige Geest, dat mijn gedachten heilig mogen zijn.
Handel in mij, o Heilige Geest, dat mijn werk ook heilig mag zijn.
Trek mijn hart, o Heilige Geest, dat ik alleen houd van wat heilig is.
Versterk mij, o Heilige Geest, om alles wat heilig is te verdedigen.
Bescherm mij dan, o Heilige Geest, dat ik altijd heilig mag zijn. Amen.
+++++++++++++++++++++
[Deze bezinning is afkomstig van Sint Augustinus van Hippo en is een krachtige oproep tot spirituele zuiverheid en leiding]
Veni, Sancte Spiritus, et emitte caelitus lucis tuae radium.
Kom o Geest des Heren kom uit het hemels heiligdom, waar Gij staat voor Gods gezicht.
Veni, pater pauperum, veni, dator munerum, veni, lumen cordium.
Kom der armen troost, daal neer, kom en schenk uw gaven, Heer, kom wees in de harten licht.
Kom o Trooster, Heil’ge Geest, zachtheid die de ziel geneest, kom verkwikking zoet en mild.
In labore requies, in aestu temperies, in fletu solatium.
Kom o vrede in de strijd, lafenis voor ‘t hart dat lijdt, rust die alle onrust stilt.
O lux beatissima, reple cordis intima tuorum fidelium.
Licht dat vol van zegen is, schijn in onze duisternis, neem de harten voor U in.
Sine tuo numine, nihil est in homine, nihil est innoxium.
Zonder uw geheime gloed is er in de mens geen goed, is de ziel niet rein van zin.
Lava quod est sordidum, riga quod est aridum, sana quod est saucium.
Was wat vuil is en onrein, overstroom ons dor domein, heel de ziel die is gewond,
Flecte quod est rigidum, fove quod est frigidum, rege quod est devium.
maak weer zacht wat is verstard, koester het verkilde hart, leid wie zelf de weg niet vond.
Da tuis fidelibus, in te confidentibus, sacrum septenarium.
Geef uw gaven zevenvoud, ieder die op U vertrouwt, zich geheel op U verlaat.
Da virtutis meritum, da salutis exitum, da perenne gaudium.
Sta ons met uw liefde bij, dat ons einde zalig zij, geef ons vreugd die niet vergaat.
In vrije vertaling van Huub Oosterhuis :
Hierheen, Adem, steek mij aan stuur mij uit jouw verste verten golven licht. Welkom armeluisvader, welkom opperschenker, welkom hartenjager. Beste tranendroger, liefste zielsbewoner, mijn vriend, mijn schaduw. Even rusten voor tobbers en zwoegers, voor krampachtigen een verademing, ben je. Onmogelijk mooi licht, overstroom de afgrond van mijn hart, jou zo vertrouwd. God ben jij, zonder jou is alles nacht en ontij, wreedheid, schuld, maar jij maakt schoon. Verflenst mijn bloem – geef water zalf mijn wonden. Stijf sta ik, toegang verboden, ijzig. Ontdooi mij, koester mij. Vreemd ga ik, zoek mij. Ik zeg: ja, jij, doe nee. Vergeld mijn twijfel met vriendschap zevenmaal duizendmaal. Niets ben ik zonder jou. Dood wil ik naar jou toe. Dan zal ik lachen.[1]
Licht dat ons aanstoot in de morgen – Huub Oosterhuis
De wereld is als een veld gevuld met de geur van Christus’ naam: Aan Hem is de zegen van de dauw van de hemel, dat wil zeggen van de regens van goddelijke woorden; en van de vruchtbaarheid van de aarde, dat is van het bijeenbrengen van de volkeren: van Hem is de overvloed van graan en wijn, dat is de menigte die brood en wijn verzamelt in het sacrament van Zijn lichaam en bloed. Hem dienen de natiën, Hem aanbidden de vorsten…
“De wereld is als een veld gevuld met de geur van Christus’ naam: Zijn is de zegen van de dauw van de hemel, dat wil zeggen, van de stortbuien van goddelijke woorden; en van de vruchtbaarheid van de aarde, dat wil zeggen, van het bijeenbrengen van de volkeren: Zijn is de overvloed van graan en wijn, dat wil zeggen, de menigte die brood en wijn verzamelt in het sacrament van Zijn lichaam en bloed. Hem dienen de naties, Hem aanbidden de prinsen.”
Augustinus: De stad van God
[Deze passage is afkomstig uit het werk De Stad van God van Sint-Augustinus en beschrijft hoe de wereld vervuld is met de aanwezigheid en zegeningen van Christus. Het gebruikt prachtige metaforen om de overvloed en spirituele rijkdom te illustreren.]
“Hij kan niet verloren gaan, de zoon van zoveel tranen.” St.Ambrosius over St.Augustinus
EEN ONRUSTIGE JEUGD
Augustinus – De belijdenissen
De erge dingen die ik in mijn jeugd heb gedaan, en de slechte invloed van mijn lichaam op mijn ziel, ik haal ze me bewust weer voor de geest. Niet omdat ik daar zoveel plezier aan beleef maar omdat ik u wil beminnen, mijn God. Het is uit liefde voor uw liefde, dat ik dat doe. Als ik mijn verfoeilijke gedrag opnieuw overdenk, dan proef ik de bittere nasmaak weer. U zult mij niet bitter smaken, denk ik, want uw zoetheid is echt. Het is een zoetheid vol geluk en zekerheid, één die mij samenraapte toen ik in stukken lag. Zolang ik mij afkeerde van u, de ene, en opging in het vele, was ik namelijk verscheurd.
Ergens in mijn jonge jaren sloeg de vlam in de pas en begon ik mij te buiten te gaan aan lage begeerten. Zo schaamde ik me er bijvoorbeeld niet voor om mezelf te verliezen in allerlei slechte contacten die het daglicht niet konden verdragen. Ik werd bleek en ik kwijnde weg voor uw ogen. Ik vond mezelf geweldig en ik hoopte dat ik dat in de ogen van de mensen ook was.
Wat was daar voor mij nu zo fijn aan? Eigenlijk wilde ik alleen maar beminnen en bemind worden. Maar ondertussen bleef het niet bij gewone geestverwantschap op het helderverlichte pas van de vriendschap. Nee, uit de modderpoel van mijn lichamelijke begeerte en uit de bruisende bron van mijn mannelijkheid stegen dikke dampen op, die donkere wolken vormden rond mijn hart. Daardoor kon ik het verschil tussen zuivere liefde en troebele lust niet meer zien. Die twee buitelden wild over elkaar heen en sleurden mij mee, op die gevaarlijke leeftijd, door een afgrond van begeerte. Ze dompelden me onder in een maalstroom van slechtheid. Uw toorn op mij werd steeds groter, maar ik was me van geen kwaad bewust. Door het gerammel van de keten van mijn sterfelijkheid, de straf voor de hoogmoed van mijn ziel, was ik doof geworden. Ik liep verder van u weg en u liet mij begaan. Ik zwol aan, stortte me op de kust, en spatte uit elkaar. Het enige wat overbleef, was schuim. En dat allemaal door mijn losbandigheid. Maar u bleef zwijgen. U, in wie ik pas zo laat vreugde ben gaan vinden, u bleef maar zwijgen, destijds, en ik liep nog verder van u weg om steeds maar weer het onvruchtbare zaad van het onheil uit te strooien in hoogmoedige verachtelijkheid en rusteloze vermoeidheid.
Belijdenissen : (2,I,1-2,II,2)
Augustinus van Hippo
Uit : Augustinus een tekstkeuze uit de belijdenissen verzameld door Dr.Carolinne White – Vertaald door Joost Neer, Wim Sleddens, en Anke Tiggelaar.
“Stel je voor dat je een levend huis bent. God komt binnen om dat huis te verbouwen. In het begin kun je misschien begrijpen wat Hij aan het doen is. Hij zorgt ervoor dat de afvoeren goed werken en stopt de lekkages in het dak, enzovoort; je wist dat die klussen gedaan moesten worden en je bent niet verrast. Maar vervolgens begint Hij het huis op een manier te verbouwen die verschrikkelijk pijn doet en geen enkele zin lijkt te hebben. Wat is Hij in hemelsnaam aan het doen? De verklaring is dat Hij een heel ander huis aan het bouwen is dan jij je had voorgesteld—hier een nieuwe vleugel aan het toevoegen, daar een extra verdieping, torens aan het bouwen, binnenplaatsen aan het maken. Jij dacht dat je werd omgebouwd tot een aardig klein huisje: maar Hij bouwt een paleis. Hij is van plan om er Zelf in te komen wonen.”
“Laat niets je verontrusten, niets je bang maken. Alle dingen gaan voorbij. God verandert niet. Met geduld bereik je alles.”
Dit is een grote uitdaging als we getuige zijn van dergelijke wrede gewelddaden en aanvallen op onschuldig leven in de wereld. We moeten blijven vertrouwen op Gods wijsheid en genade en volharden in gebed voor alle betrokkenen. Christus is geen onbekende in lijden en verlies, laten we ons tot hem wenden met onze vragen en onze gebeden, altijd biddend “Jezus, we vertrouwen op U.”
“Moge er vandaag vrede in haar zijn. Moge je God vertrouwen dat je precies bent waar je hoort te zijn. Moge u de oneindige mogelijkheden die uit het geloof voortkomen niet vergeten. Moge je de geschenken die je hebt ontvangen gebruiken en de liefde doorgeven die je is gegeven. Moge je tevreden zijn met de wetenschap dat je een kind van God bent. Laat deze aanwezigheid zich in je botten nestelen en geef je ziel de vrijheid om te zingen, dansen, prijzen en liefhebben. Het is er voor ieder van ons.”
Soms verliezen we ons eigen doel uit het oog en hoe we een rol moeten spelen bij het brengen van vrede in de wereld. Zo vaak begint het hier: met innerlijke vrede – een vrede met Onze Heer en een diep gevoel van rust in de schepping die Hij ons heeft gemaakt. Zo’n vrede straalt uit naar onze gezinnen en onze gemeenschappen. Als het in ieder van ons wordt gecultiveerd, kan het grote veranderingen in onze wereld teweegbrengen. En toch zullen lijden en dood, pijn en verlies allemaal deel blijven uitmaken van onze ervaring. Laten we bidden om instrumenten van vrede te zijn, zelfs op momenten dat het lijkt alsof de strijd verloren is. Laten we ons nooit onderwerpen aan de leugen dat geweld zegeviert
“Hoe dichter men bij God komt, hoe eenvoudiger men wordt.”
We hebben veel zorgen in onze wereld. Veel van deze zijn legitiem en geldig, maar sommige vergen tijd en energie die beter elders kunnen worden besteed. Als we allemaal zouden kunnen streven naar een diepere relatie met God, zouden we op natuurlijke wijze veel van de zorgen, angsten en zorgen loslaten die ons van elkaar scheiden en conflicten veroorzaken tussen individuen en, op grotere schaal, tussen naties. Het begint bij ieder van ons
“Denk na over de voorzienigheid en wijsheid van God in al het geschapene en prijs Hem in alle dingen.”
Het is een uitdaging om te begrijpen waarom tragedies in onze wereld gebeuren. We weten dat God deze tragedies niet veroorzaakt, maar dat ze mogen gebeuren in overeenstemming met ons geschenk van de vrije wil. God neemt de vrije wil niet weg van degenen die er misbruik van zouden maken. Maar hoe kunnen we naar een tragisch incident kijken en Gods voorzienigheid zien? Eén manier is om stil te staan bij de verhalen van heldhaftigheid en moed die zich voordoen in een crisis. Ja, we zien groot kwaad. Maar zelfs het verwoestende kwaad kan de goedheid en schoonheid van de liefde niet volledig wegvagen. Zoek naar de helden – zoek naar God in de puinhopen en je zult Hem zien glinsteren door de verhalen van vele zielen die opstonden om de mensen om hen heen te beschermen en te helpen, zelfs op eigen risico en zelfopoffering.
“De waarheid lijdt, maar sterft nooit.”
Dit is zo belangrijk om te onthouden! Vrede komt voort uit de herinnering dat de strijd met de dood is gestreden en gewonnen door onze Heer Jezus Christus. In het licht van dagelijkse beproevingen, en zelfs in het licht van diepe nood, kunnen we vrede vinden in de veerkracht van waarheid en goedheid.
“In deze nood, – want toen had ik nog nooit een enkel visioen gehad, – waren deze Uw woorden alleen al voldoende om het te verwijderen en mij volmaakte vrede te geven: ‘Wees niet bang, mijn dochter: ik ben het; en ik zal je niet in de steek laten. Vrees niet.'”
Laten we veel troost putten uit de beloften van Onze Heer. Onze ervaring en de wereld zijn misschien niet de grootste getuigen van vrede, maar nogmaals, als je wat dieper kijkt, zul je misschien verbaasd zijn over de kracht en het behoud van het licht. We zullen niet in slavernij raken, hoewel er veel van ons wordt gevraagd.
“Moed hebben voor wat er ook in het leven komt – daar ligt alles in.”
Moed is niet de afwezigheid van angst, het is de overwinning van vrede op angst.
“De boom die naast het stromende water staat, is frisser en geeft meer vruchten.”
Als we naar vrede verlangen, laten we dan vrede in onszelf en in ons hart ontwikkelen.
“We hebben geen vleugels nodig om Hem te gaan zoeken, maar hoeven alleen maar te kijken naar Hem die in ons aanwezig is.”
Mogen we altijd verzekerd zijn van Gods aanwezigheid bij ons en vervuld zijn van de vrede die uit die zekerheid voortkomt
“Het gevoel blijft dat God ook op reis is.”
Wanneer we worden overvallen door verdriet, angst of lijden; wanneer de pijn van verlies ons overweldigt; wanneer het kwaad de macht lijkt te hebben overgenomen; laten we naar het kruis kijken en vervuld zijn van vrede, wetende dat Christus deze weg heeft bewandeld en nu met ons en met al onze broeders en zusters bewandelt.
“Pijn is nooit permanent.”
Nogmaals, we kunnen vrede vinden in de eeuwige belofte van vrede. Wat ons hier op aarde ook overvalt, het is tijdelijk. Vrede is eeuwig.
“Christus heeft nu geen lichaam, maar het uwe. Geen handen, geen voeten op aarde, maar de jouwe. Van u zijn de ogen waardoor Christus met mededogen de wereld in kijkt. Van u zijn de voeten waarmee Christus wandelt om goed te doen. Van u zijn de handen waarmee Christus de wereld zegent.”
Dit is een mooie herinnering voor ons aan waar vrede vandaan komt. Zo vaak als ik getuige ben van lijden en tragedie, merk ik dat ik bedroefd ben door mijn hulpeloosheid. Wat kan ik doen in het licht van zo’n pijn en verlies? Alleen iets heel kleins. Het bereikt misschien nooit rechtstreeks mensen in nood, maar het kan iemand anders in nood bereiken – iemand in mijn eigen gemeenschap. Het kan het verschil zijn tussen een gevoel van verbondenheid en een gevoel van isolatie. Dit mooie citaat weerspiegelt het gebed van de heilige Franciscus: Heer, maak mij een instrument van uw vrede.
“Wen jezelf voortdurend aan om veel daden van liefde te verrichten, want ze ontsteken en smelten de ziel.”
Vrede zal alleen heersen als we kunnen leren liefhebben. Liefde vernietigt het nastreven van zichzelf, het nastreven van macht,het nastreven van rijkdom en zoveel andere verlangens die zo gemakkelijk de basis kunnen zijn van geweld en conflicten.
“Je geeft God een compliment door grote dingen van Hem te vragen.”
Soms hebben we het gevoel dat we nooit vrede in de wereld zullen zien. We moeten volharden in gebed voor vrede. Niets is onmogelijk bij God.
“Gebed is het enige kanaal waardoor Gods grote genaden en gunsten in de ziel kunnen stromen; en als dit eenmaal gesloten is, ken ik geen andere manier waarop Hij ze kan communiceren.”
~ St. Teresa van Ávila
[Een mooie en diepzinnige uitspraak over de kracht van gebed in het spirituele leven.
St. Teresa van Avila was een invloedrijke mystica en hervormer binnen het christendom.
Haar inzichten blijven vandaag de dag inspireren!]
Wees blij als je de schuld krijgt en ten onrechte wordt beschuldigd, want dan heb je de kans om alle bittere, vijandige of zelfmedelijdende reacties te zien die je zondige ziel wil uitspuwen – alsof deze nietige dingen je op enigerlei wijze zouden kunnen verdedigen! Kijk en zie of een van deze vergiften uit je komt wanneer je geest wordt geprikkeld door een beschuldiging. Alleen dan kun je jezelf zien zoals je bent, en je zonde belijden die in je is en jezelf weer verlaten onder de zorg van de Heer.
Maar jullie vragen je af: aangezien Hij, Die mijn ziel liefheeft, in mij is, waarom vind ik Hem dan niet en ervaar ik Hem niet? De reden is dat Hij verborgen blijft en jij jezelf ook niet verbergt, om Hem te vinden en te ervaren. Als je een verborgen schat wilt vinden, moet je in het geheim de schuilplaats betreden en als je hem eenmaal hebt ontdekt, word je ook verborgen, net zoals de schat verborgen is. Sindsdien is uw geliefde Bruidegom de schat, verborgen in een akker, waarvoor de wijze koopman al zijn bezittingen verkocht [Mt. 13:44] en die akker is uw ziel, om Hem te vinden, moet u al uw bezittingen en alle schepselen vergeten en u verbergen in de geheime binnenkamer van uw geest.
Daar, terwijl u de deur achter u sluit (uw wil tot alle dingen), moet u “in het verborgene tot uw Vader bidden”. Als je bij Hem verborgen blijft, zul je Hem ervaren in het verbergen, dat wil zeggen op een manier die alle taal en gevoel overstijgt!”
– De heilige Johannes van het Kruis (1542-1591) Karmeliet, Kerkleraar (Geestelijk Hooglied B1, 8-9).
“Heiligheid bestaat niet uit het zeggen van mooie dingen…het bestaat uit lijden…laat ons profiteren van ons ene moment van lijden…laat ons alleen elk moment zien!”
Teresia van Lisieux
[Deze boodschap benadrukt dat heiligheid niet draait om mooie woorden, maar om het accepteren van lijden en het bewust ervaren van elk moment. Het heeft een diep filosofische en religieuze betekenis.]
Goed en kwaad nemen beide toe bij samengestelde rente. Daarom zijn de kleine beslissingen die jij en ik elke dag nemen van zo’n oneindig belang. De kleinste goede daad van vandaag is het veroveren van een strategisch punt van waaruit je een paar maanden later misschien door kunt gaan naar overwinningen waar je nooit van had gedroomd. Een ogenschijnlijk onbeduidende toegeeflijkheid aan lust of woede in deze tijd is het verlies van een heuvelrug of spoorlijn of bruggenhoofd van waaruit de vijand een aanval kan lanceren die anders onmogelijk zou zijn.
Als kind stond ik op de drempel van een zondig leven, arme ziel die ik was. Met talloze leugens hield ik mijn oppas, mijn leraren en mijn ouders voor de gek. Ook snaaide ik allerlei lekkers bij mijn ouders uit de kelder en de keuken, soms omdat ik er zelf geweldig zin in had, en soms omdat ik het bij het spelen uit wilde delen aan de andere jongens. Die hielden natuurlijk evenveel van het spel als ik, maar ik hoopte daardoor stiekem dat ze mij zouden laten n. En om maar te kunnen winnen speelde ik vaak nog vals ook, want ik wilde altijd de beste zijn. Zo ijdel was ik toen! Maar er was niets waar ik zo slecht tegen kon en waar ik zo verschrikkelijk kwaad om kon worden als wanneer ik iemand betrapte op iets wat ik op mijn beurt ook anderen aandeed! Betrapten ze mij echter en viel ik door de mand, dan maakte ik liever een scène, dan dat ik toegaf.
Is dat kinderlijke onschuld? Nee Heer, allesbehalve dat. Ik zeg het U in alle eerlijkheid mijn God. Maar toch wil ik u danken. Heer, hoogste en beste schepper en bestuurder van het heelal. Ik wil u danken, onze God, ook als U misschien had gewild dat ik nooit verder was gekomen dan mijn kindertijd. Want ook toen was ik al iemand, lééfde ik, had ik, gevoelens, was ik al bezorgd dat mijn ongereptheid zou worden aangetast, het spoor van de diep verborgen eenheid waaruit ik voortkwam. Ook toen al waakte ik met een soort innerlijk zintuig over de gaafheid van mijn zintuigen, en ook in mijn kindergedachten over kinderzaken genoot ik al van de waarheid. Ik wilde me niet voor de gek laten houden. Ik had een uitstekend geheugen. Ik leerde spreekbeurten houden, ik genoot met volle teugen van vriendschappen en probeerde pijn, vernedering en onwetendheid te vermijden. Waarom zou zo’n kind nu geen bewondering en lof verdienen?
Al die dingen zijn namelijk gaven van mijn God. Ik heb ze mezelf niet gegeven. Als die dingen zijn goede dingen, en ze maken mij tot wie ik ben! Kortom, Hij die mij gemaakt heeft, is goed. Hij is mijn goed en Hem juich ik toe om alle goede dingen waardoor ik ook als kind al iemand was. En mijn zonde bestond daarin, dat ik het genot, de verheffing en de waarheid niet in God zocht, maar in zijn schepselen, in mijzelf en in anderen. Het gevolg was dat ik me in verdriet, verwarring en dwaling stortte. Dank u, mijn zoetheid, mijn eer en mijn vertrouwen, mijn God. Dank u, mijn zoetheid, mijn eer en mijn vertrouwen, mijn God, dank u voor uw gaven. Bewaar ze alstublieft voor mij, want dan zult u mij bewaren. Dan wordt wat u mij hebt gegeven steeds groter en beter, dan zal ik met u zijn, omdat u het mij hebt gegeven om te zijn.
Augustinus : Belijdenissen (I.XIX.30-I,XX,31)
Bron : Augustinus Belijdenissen. Tekstkeuze Dr. Carolinne White, Vertaald door Joost van Neer, Wim Sleddens en Anke tiggelaar. Augustijnenklooster Eindhoven;
+++++++++++++++++++++++++
[Dit is nummer 3 van een reeks teksten uit de Belijdenissen –
nummer 1 :Op zoek naar God
nummer 2 :Wat bent u, mijn God
nummer 3 : Het kind dat ik was
Al deze teksten ven de komende kunnen opgezocht worden bij “Categorieën” bovenaan de blog. Met GSM druk op de knop “MENU”. Daar klik je voor Augustinus op : Augustinus verzameling teksten deel 2 ]