Sint Fulgentius van Ruspe : Liefde is inderdaad de bron van alle goede dingen……

love-indeed-is-the-source-of-all-good-things-st-stephen-by-st-fulgentius-26-dec-2019 (1)

“Liefde is inderdaad de bron
van alle goede dingen,
het is een onneembare verdediging
en de weg die naar de hemel leidt.
Hij die in liefde wandelt,
kan niet dwalen,
noch bang zijn,
liefde leidt hem,
beschermt hem
en brengt hem
naar het einde van zijn reis.”

Sint Fulgentius van Ruspe (460-533)

Spirituele citaten…

border a16

Belangrijke sptrituele citaten

‘De sleutel tot spirituele vooruitgang is daarom evangelische liefde voor je vijanden. Dit is in de eerste plaats – iets heel eenvoudigs, maar heel moeilijks – de weigering om te oordelen, de weigering om voor zichzelf op te komen door anderen te verachten of te veroordelen. Alleen zo’n geesteshouding brengt onthechting en vrede. De rest is secundair. ‘
– Olivier Clément

Een gebed van St. Isaac de Syriër (613-700 CE)
Heer Jezus Christus, Koning der koningen,
U hebt macht over leven en dood.
U weet zelfs dingen
die onzeker en duister zijn,
en zelfs onze gedachten en gevoelens
zijn niet voor u verborgen.
Reinig mij van mijn geheime fouten,
want ik heb verkeerd gedaan en u zag het.
U weet hoe zwak ik ben,
zowel naar ziel als naar lichaam.
Geef mij kracht, o Heer, in mijn zwakheid
en ondersteun mij in mijn lijden.
Geef me een voorzichtig oordeel, lieve Heer,
en laat me altijd denken aan Uw zegeningen.
Laat me tot het einde vasthouden aan uw genade die
me tot nu toe heeft beschermd. Amen

De Zoon is ‘Leven’ (Johannes 14:6) omdat Hij ‘Licht’ is, en werkelijkheid vormt en geeft aan elk denkend wezen. ‘Want in Hem leven, bewegen en bestaan ​​wij’ (Handelingen 17:28) en er is een tweeledige manier waarop Hij ons inademt (vgl. Gen. 2:7; Joh. 20:22); wij zijn allemaal vervuld met Zijn adem, en zij die daartoe in staat zijn, allen die de mond van hun geest wijd genoeg openen, met Zijn Heilige Geest.
– Gregorius van Nazianze

Als onze gedachten vriendelijk, vredig en rustig zijn, alleen gericht op het goede, dan beïnvloeden we ook onszelf en stralen we overal om ons heen vrede uit – in ons gezin, het hele land, overal. Dat geldt niet alleen hier op aarde, maar ook in de kosmos. Als we werken op de velden van de Heer, creëren we harmonie. Goddelijke harmonie, vrede en rust verspreidden zich overal.
– Ouderling Thaddeus van Vitnovica

Hoe martelend is de ‘kerkelijke’ taal die men in de kerk moet spreken – de toon, stijl, gewoonte. Het is allemaal kunstmatig; er is een totale afwezigheid van een eenvoudige menselijke taal. Met wat een zucht van verlichting verlaat men deze wereld van soutanes, zoenen en kerkroddels. Zodra men weggaat, ziet men: natte kale takken, mist die over akkers, bomen, huizen drijft. Lucht. Vroege schemering. En het vertelt allemaal een ongelooflijk simpele waarheid.
– V. Alexander Schmeman

De geheime essentie van de ziel die de waarheid kent, roept naar God: Geliefde, ontdoe me van de troost van mijn zelfgenoegzame spiritualiteit. Dompel me in de duisternis waar ik niet kan vertrouwen op een van mijn oude trucs om mijn scheiding te behouden. Laat me het opgeven om mezelf ervan te overtuigen dat mijn eigen spirituele daden je zeker zullen behagen. Neem al mijn sappige spirituele gevoelens, geliefden, en droog ze op, en steek ze dan alsjeblieft in brand. Neem mijn verheven spirituele concepten en dompel ze in duisternis, en verbrand ze dan. Laat me alleen van jou houden, Geliefde. Laat me rustig en met onuitsprekelijke eenvoud gewoon van je houden.
– St. Johannes van het Kruis

Christendom is een levensstijl – een manier van in de wereld staan ​​die eenvoudig, geweldloos, gedeeld en liefdevol is. We hebben er echter een gevestigde “religie” van gemaakt (en alles wat daarbij hoort) en hebben de verandering van levensstijl zelf vermeden. Men kan oorlogszuchtig, hebzuchtig, racistisch, egoïstisch en ijdel zijn in het grootste deel van de christelijke geschiedenis, en toch geloven dat Jezus iemands “persoonlijke Heer en Verlosser” is. . . De wereld heeft geen tijd meer voor zulke gekkigheden. Het leed op aarde is te groot.
-Richard Rohr

In de taal van zijn plaats en tijd sprak Christus over de bestaanswijze en het leven “volgens de waarheid” als het “koninkrijk der hemelen”. Hij predikte dat degenen die ons naar deze “modus” leiden, geen vrome religieuze mensen zijn, degenen die voldoening vinden in deugdzaam zijn, degenen die hun ego versterken door zich aan een of andere wet te houden. Degenen die ons leiden zijn mensen die alle vertrouwen in zichzelf hebben verloren, mensen die geen enkele persoonlijke beloning verwachten en alleen maar verlangen om bemind te worden, zelfs als ze het niet verdienen – verachte zondaars: tollenaars, rovers, prostituees en verloren zonen.
– Christos Yannaras

Wanneer een buitenlander bij u in uw land verblijft, behandel hem dan niet slecht. De buitenlander die bij u woont, moet worden behandeld als uw autochtone. Heb ze lief als jezelf, want jullie waren buitenlanders in Egypte. Ik ben de Heer, uw God.
– Leviticus 19:33-34

jDenken we dat we Christus alleen kunnen volgen als het ons behaagt of overeenkomt met onze mening? Dat is niet zo. Het is alles of niets. Zijn er gebieden in ons leven die vrijgesteld zijn van het evangelie? Natuurlijk niet, dus we moeten onszelf niet voor de gek houden. Iets moet geven en dat iets zijn onze meningen en persoonlijke klachten, onze sympathieën en antipathieën, onze angsten en verlangens. “Word getransformeerd door de vernieuwing van uw geest”, zegt St. Paul en als dat niet de transformatie betekent van alles in onze geest dat niet heilig is, niet mededogend is, niet is zoals Christus zelf, dan doe ik dat niet weet niet wat het betekent. We groeien in Christus door af te trekken, niet door op te tellen. Door ons hart voor hem te openen, laten we alle dingen los die geen plaats hebben in zijn koninkrijk van vrede, vreugde en liefde.
– Vader Antonius

Christus, die prostituees, belastinginners en zondaars benaderde, kan nauwelijks de leraar zijn van degenen die bang zijn hun onberispelijke kleding te bevuilen, die volledig toegewijd zijn aan de letter, die alleen volgens de regels leven en die hun hele leven regeren volgens reglement.
– St. Maria van Parijs

“De ziel verlaat alle uiterlijke verschijnselen, niet alleen die welke door de zintuigen kunnen worden gevat, maar ook die welke de geest zelf lijkt te zien, en ze gaat steeds dieper totdat ze door de werking van de geest het onzichtbare en onbegrijpelijke doordringt, en het is daar dat het God ziet.De ware visie en de ware kennis van wat we zoeken bestaat juist in het niet zien, in het besef dat ons doel alle kennis overstijgt…
– St. Gregorius van Nyssa

Onze echte reis in het leven is innerlijk;
Het is een kwestie van groei, verdieping
en een steeds grotere overgave
aan de scheppende werking van liefde en genade
in ons hart.
Nooit was het zo nodig om
op die actie te reageren.
-Thomas Merton

Alles zal uiteindelijk in orde komen, maar als we eindeloos blijven herhalen wat er lang geleden is gezegd, zullen steeds meer mensen van hun geloof afdrijven… niet omdat alles wat eerder is gezegd onjuist is, maar omdat de aanpak en taal worden gebruikt, zijn allemaal verkeerd. De mensen van nu en de tijd waarin ze leven zijn anders; tegenwoordig denken we daar anders over. Ik geloof dat men geworteld moet raken in God en niet bang moet zijn om vrij te denken en te voelen.”
From The Wheel, “The Problem of Fear, A Reflection on the Words of Metropolitan Anthony of Sourozh”, nummer 4, winter 2016

Hoe vaak wordt er in de evangeliën niet over Christus verteld dat Hij medelijden met hen had, dat Hij hen genadig was!
– Fr. Alexander Schmeman

Het is riskant om te bidden, en het gevaar is dat onze gebeden tussen God en ons komen te staan. Het mooie van bidden is niet bidden, maar rechtstreeks naar God gaan. Als het opzeggen van je gebeden een obstakel vormt voor het gebed, knip het dan uit. Laat Jezus bidden. Godzijdank bidt Jezus. Laat hem in je bidden.

De beste manier om te bidden is: stop. Laat het gebed in je bidden, of je het nu weet of niet. Dit betekent een diep besef van je ware innerlijke identiteit…

Er zijn geen niveaus. Elk moment kun je doorbreken in de onderliggende eenheid die Gods geschenk in Christus is. In dit opzicht prijst Praise. Dankzegging geeft dank. Jezus bidt. Openheid is alles.”
-Thomas Merton

In liefde bracht Hij de wereld tot stand; in liefde leidt Hij het tijdens dit tijdelijke bestaan; in liefde zal Hij haar tot die wonderbaarlijke getransformeerde staat brengen, en in liefde zal de wereld worden verzwolgen in het grote mysterie van Hem die al deze dingen heeft volbracht; in liefde zal uiteindelijk de hele loop van het bestuur van de schepping worden omvat. En aangezien in de Nieuwe Wereld de liefde van de Schepper heerst over de hele rationele natuur, zal de verwondering over Zijn mysteriën die dan onthuld zullen worden, het intellect van alle rationele wezens die Hij heeft geschapen, voor zich boeien opdat ze vreugde in Hem zouden kunnen hebben, of ze nu slecht zijn of dat ze rechtvaardig zijn.”
– St. Isaac van Syrië

In gebed ontdekken we wat we al hebben. Je begint vanaf waar je bent en je verdiept wat je al hebt, en je realiseert je dat je er al bent. We hebben alles, maar we weten het niet en ervaren het niet. Alles is ons gegeven in Christus. Alles wat we nodig hebben is te ervaren wat we al bezitten
-Thomas Merton

De geschapen mens kan geen zoon van God worden en een god uit genade door vergoddelijking, tenzij hij eerst door zijn eigen vrije keuze verwekt is in de Geest door middel van de zelfminnende en onafhankelijke kracht die van nature in hem woont.
– St. Maximos de Belijder

Ik werd plotseling overweldigd door het besef dat ik van al die mensen hield, dat ze van mij waren en ik van hen, dat we elkaar niet vreemd konden zijn, ook al waren we totale vreemden… Er is geen manier om mensen te vertellen dat ze dat zijn allemaal rondlopen stralend als de zon.
– Het besef van Thomas Merton toen hij op de hoek van Walnut and Fourth in Louisville, KY stond (1958).

Het lijkt mij, en ik ben er persoonlijk van overtuigd, dat de kerk nooit mag spreken vanuit een sterke positie… Het mag niet een van de krachten zijn die deze of gene staat beïnvloeden. De Kerk zou, zo u wilt, net zo machteloos moeten zijn als God zelf, die niet dwingt, maar die de schoonheid en de waarheid der dingen oproept en onthult zonder ze op te dringen. Zodra de Kerk macht begint uit te oefenen, verliest ze haar meest diepgaande kenmerk, namelijk de goddelijke liefde [dwz] het begrip van degenen die ze moet redden en niet kapotmaken…”
– Metropoliet Anthony Bloom

We moeten beginnen te ontmoeten: mensen moeten mensen ontmoeten; we zijn allemaal mensen. Voordat we christenen of joden of moslims zijn, voordat we Amerikanen of Russen of Afrikanen zijn, voordat we generaals of priesters, rabbijnen of imams zijn, voordat we zichtbare of onzichtbare handicaps hebben, zijn we allemaal mensen met een hart dat in staat is lief te hebben.”
– Jean Vanier, winnaar van de Templeton-prijs 2015

Ten slotte dicteert het belang van apofatische … theologie, die het mysterie en de transcendentie van God onderstreept, zelfs terwijl de goddelijke aanwezigheid en immanentie wordt bevestigd, een onwil om zaken van ethisch belang te definiëren of erover te pontificeren. De diepere overtuiging is altijd dat de waarheid nooit kan worden geobjectiveerd of uitgeput, terwijl elke menselijke persoon ook uniek is geschapen naar het beeld van God en nooit kan worden gereduceerd tot iets minder dan een mysterie.”
– Oecumenisch Patriarch Bartholomeus

Lees verder “Spirituele citaten…”

5e zondag na Pasen : de Samaritaanse…

0141c70042d66939ee900ee7a54adcd8

samaritan-women3

LEZINGEN
Hand.11,19-26,29-30:

In Antiochië ontstaat een christelijke gemeente
Zij die sinds de noodtoestand na Stefanus’ dood verspreid waren geraakt, trokken verder tot Fenicië Cyprus en Antiochië terwijl zij aan niemand het woord verkondigden dan alleen aan de Joden. Maar er waren ook mensen uit Cyprus en Cyrene bij, die in Antiochië ook aan de hellenisten de goede boodschap gingen verkondigen dat Jezus de Heer is. De Heer stond hen ter zijde: een groot aantal mensen kwam tot geloof en bekeerde zich tot de Heer. [ Berichten over hen kwamen de gemeente in Jeruzalem ter ore en men stuurde Barnabas naar Antiochië. Toen hij daar zag hoezeer God hen begunstigde, verheugde hij zich, en hij spoorde iedereen aan om met hart en ziel trouw te blijven aan de Heer, want hij was een voortreffelijk man, vol heilige Geest en geloof. Een grote groep sloot zich aan bij de Heer. [ Daarna vertrok hij naar Tarsus om Saulus te zoeken. Toen hij hem gevonden had, nam hij hem mee naar Antiochië. Een vol jaar lang maakten zij deel uit van de gemeente en gaven ze onderricht aan een grote groep mensen. Het was ook in Antiochië dat de leerlingen voor het eerst christenen werden genoemd.
De leerlingen besloten dat ieder van hen naar vermogen zou bijdragen aan de ondersteuning van de broeders die in Judea woonden. Dat deden ze en ze stuurden Barnabas en Saulus naar de oudsten om de opbrengst te overhandigen

samaritan-women-2

EVANGELIE
Johannes 4,5-42 

5] Zo kwam Hij bij de Samaritaanse stad Sichar, die in de buurt ligt van het stuk grond* dat Jakob aan zijn zoon Jozef had gegeven, [6] en waar zich de Jakobsbron bevindt. Jezus, die afgemat was van de tocht, was bij de bron gaan zitten. Het was ongeveer het zesde* uur. [7] Een* Samaritaanse vrouw kwam water putten. Jezus sprak haar aan: ‘Geef Mij wat te drinken.’ [8]Zijn leerlingen waren eten gaan kopen in de stad. [9] De Samaritaanse vrouw antwoordde: ‘Hoe kunt U als Jood te drinken vragen aan mij, een Samaritaanse?’ Joden* willen namelijk met Samaritanen niets te maken hebben. [10] Jezus hernam: ‘Als u de gave van God kende, als u wist wie het is die tegen u zegt: geef Mij te drinken, dan had u Hem erom gevraagd en Hij had u levend* water gegeven.’ [11] ‘Maar heer,’ zei de vrouw, ‘U hebt niet eens een emmer en het is een diepe put. Waar wilt U dat levende water dan vandaan halen? [12] Of bent u soms groter dan onze vader Jakob, die ons de put heeft nagelaten en er zelf uit gedronken heeft, evenals zijn kinderen en zijn kudden?’ [13] Jezus antwoordde: ‘Iedereen die drinkt van dit water, krijgt weer dorst, [14] maar wie drinkt van het water dat Ik hem zal geven, krijgt in eeuwigheid geen dorst meer; integendeel: het water dat Ik hem zal geven, zal in hem opborrelen als een bron van eeuwig leven.’ [15] ‘Heer,’ zei de vrouw, ‘geef mij van dat water, dan zal ik geen dorst meer hebben en hoef ik hier niet telkens te komen putten.’
[16] Daarop zei Jezus: ‘Ga uw man roepen en kom hier terug.’[17] ‘Ik heb geen man’, antwoordde de vrouw. ‘Dat zegt u terecht, dat u geen man hebt,’ zei Jezus. [18] ‘Want u hebt vijf mannen gehad, en die u nu hebt is uw man niet. Wat u daar zegt, is waar.’ [19] ‘Heer,’ zei de vrouw, ‘ik zie dat U een profeet*bent. [20] Onze voorouders hebben op die berg* daar God aanbeden, maar volgens jullie is Jeruzalem de plaats waar men moet aanbidden.’ [21] ‘Geloof Me,’ zei Jezus, ‘er komt een uur dat men niet meer op die berg daar en ook niet in Jeruzalem de Vader zal aanbidden. [22] – Jullie aanbidden wat je niet kent, wij aanbidden wat we wel kennen; de redding komt immers uit de Joden. – [23] Er komt een uur, ja het is er al, dat de ware aanbidders de Vader zullen aanbidden in geest* en waarheid: dat zijn de aanbidders waar de Vader naar uitziet. [24] God* is geest, en zij die Hem aanbidden, moeten Hem aanbidden in geest en waarheid.’ [25] De vrouw antwoordde: ‘Ja, er komt een messias, dat weet ik.’ (Messias betekent: gezalfde.) ‘Als die er is, zal Hij ons alles verkondigen.’ [26] Daarop zei Jezus tegen haar: ‘Dat* ben Ik, degene die met u spreekt.’
[27] Juist op dat moment kwamen zijn leerlingen terug. Het verwonderde* hen dat Hij in gesprek was met een vrouw. Toch vroeg geen van hen: ‘Wat wilt U eigenlijk?’ of ‘Wat hebt U met haar te bepraten?’ [28] De vrouw liet haar kruik staan, liep naar de stad en zei tegen de mensen: [29] ‘Kom eens kijken, daar is iemand die mij wist te vertellen wat ik allemaal gedaan heb. Zou Hij soms de Messias zijn?’ [30] Toen liepen ze de stad uit, naar Hem toe.
[31] Ondertussen drongen de leerlingen bij Hem aan: ‘Eet toch iets, rabbi.’ [32] Maar Hij zei: ‘Ik heb al iets te eten, voedsel dat jullie niet kennen.’ [33] De leerlingen zeiden onder elkaar: ‘Zou iemand Hem al eten gebracht hebben?’ [34] Daarop zei Jezus: ‘Mijn voedsel is: de wil* doen van Hem die Mij gezonden heeft en het werk volbrengen dat Hij Mij heeft opgedragen. [35] Zeggen jullie niet: Nog vier* maanden en dan komt de oogst*? Welnu, Ik zeg jullie: kijk eens goed naar de velden, ze staan wit, rijp voor de oogst. [36] Nu al krijgt de maaier zijn loon en verzamelt hij vruchten voor het eeuwig leven; zo kan de zaaier delen in de vreugde van de maaier. [37] Want het gezegde ‘de een zaait en de ander maait’ is waar: [38] Ik* heb jullie uitgezonden om een oogst binnen te halen waarvoor je je niet hebt afgemat: anderen*hebben zich afgemat en jullie plukken de vruchten van hun werk.’
[39] Uit die stad waren vele Samaritanen in Hem gaan geloven op grond van het woord van de vrouw die getuigd had: ‘Hij wist me alles te vertellen wat ik gedaan heb.’ [40] Toen de Samaritanen naar Hem toe gekomen waren, vroegen ze Hem bij hen te blijven. Hij bleef daar twee dagen. [41] En nog veel meer kwamen er tot geloof door zijn woord. [42] En ze zeiden het ook tegen de vrouw: ‘Nu geloven we niet meer op grond van wat jij verteld hebt; we hebben Hem zelf gehoord en nu weten we: dit is werkelijk de redder* van de wereld.’

samaritaanse-231

HET VERHAAL VAN DE SAMARITAANSE VERTELD VOOR KINDEREN

Eens kwam er een Samaritaanse vrouw water putten en Jezus vroeg haar of ze Hem wat drinken wilde geven. Op dat moment was Jezus alleen, want zijn leerlingen waren naar de stad gegaan om eten te kopen.

‘Dat begrijp ik niet’, zei de vrouw verbaasd. ‘Ik ben een Samaritaanse, en u een Jood. Welke Jood vraag nu aan een Samaritaanse om iets te drinken ‘ (Samaritanen hadden zich reeds lang geleden van de Joden afgescheiden – ze hadden ooit zelf een tempel op de berg Gerizim nabij het meer van Genezareth. Joden hadden een hekel aan de Samaritanen)

Je moest eens weten wat God geeft, en wie het is die je om een slok water vraagt’ antwoordde Jezus. ‘Dan zou je mij om water gevraagd hebben , en ik zou het je gegeven hebben – Levend water’.

Maar meneer, u hebt geen kruik en de put is diep. Waar haalt u dan dat levend water vandaan ?… U bent toch niet meer dan Jacob onze stamvader ? Hij heeft deze put gegraven, en zijn zoons, zijn vee en hijzelf hebben er water uit gedronken.’

‘Wie van het water uit deze put drinkt, krijgt weer dorst. Aar wie van het water drinkt dat Ik hem zal geven, zal nooit meer dorst krijgen. Dat water is een fontein waaruit eeuwig leven spuit’

O meneer, geef mij van dat water ! dan zal ik nooit meer dorst krijgen en hier geen water meer hoeven te te putten….

Dan stelde Jezus haar een paar vragen over haar privé-leven. Het maakte de vrouw benauwd, want zij loog en Hij had gelijk. Toen zij ze : ‘ Meneer, u bent een profeet! Mag ik u iets vragen ? op welke plaats moeten we God eigenlijk aanbidden? Hier op de berg Gerizim zoals onze voorouders hebben gedaan, of te Jeruzalem zoals de Joden beweren ?

Jezus zei hierop ‘Geloof me, er komt een tijd dat de mensen de Vader niet zullen aanbidden op de Gerizim en ook niet te Jeruzalem… het gaat er niet om wáár we de vader aanbidden, maar hóe we Hem aanbidden. Echte aanbidding is geestelijk en zuiver……

De vrouw zei dan tot Hem : ‘Ik weet dat er een Christus komt. Hij zal ons alles haarfijn uitleggen’

Jezus antwoordde haar : ‘Ik ben de Christus’.
De vrouw holde naar de stad om het nieuws te vertellen, en een hele menigte kwam naar Hem toegelopen….

samaritan-women-6

Laatste woorden van Alexander Schmemann…

2014-1126-frschemann

Alexander Schmemann : laatste woorden

Dank U, o Heer!
Laatste woorden

Protopresbyter Alexander Schmemann, wijlen decaan van het Sint-Vladimirseminarie , vierde de goddelijke liturgie voor de laatste keer op ‘Thanksgiving Day ‘1983. Twee weken later, op 13 december, viel hij in slaap in de Heer. Zoals bekend had pater Alexander zijn hele leven gewijd aan het onderwijzen, schrijven en preken over de eucharistie – het Griekse woord eucharistie betekent dankzegging. Aan het einde van de liturgie haalde vader Alexander uit zijn zak een korte geschreven preek, in de vorm van een gebed, die hij vervolgens voorlas. Dit was ongebruikelijk voor vader Alexander, aangezien hij zijn liturgische homilieën nooit schreef, maar ze voor de vuist weg hield. Dit waren zijn woorden, die de laatste bleken te zijn die ooit door hem vanuit de ambo in de kerk werden uitgesproken, maar die vandaag, 35 jaar later, net zo duidelijk weerklinken als op de dag dat ze werden uitgesproken.

Dank U, o Heer!
Iedereen die in staat is tot dankzegging is in staat tot redding en eeuwige vreugde.

Dank U, o Heer, voor het aanvaarden van deze Eucharistie, die we hebben aangeboden aan de Heilige Drie-eenheid, Vader, Zoon en Heilige Geest, en die ons hart vervulde met de vreugde, vrede en gerechtigheid van de Heilige Geest.

Dank U, o Heer, dat U Uzelf aan ons hebt geopenbaard en ons het voorproefje van Uw Koninkrijk hebt gegeven.

Dank U, o Heer, dat U ons met elkaar hebt verenigd in het dienen van U en Uw Heilige Kerk.

Dank U, o Heer, dat U ons hebt geholpen om alle moeilijkheden, spanningen, hartstochten, verleidingen te overwinnen en de vrede, wederzijdse liefde en vreugde te hebben hersteld in het delen van de gemeenschap van de Heilige Geest.

Dank U, o Heer, voor het lijden dat U ons hebt geschonken, want het zuivert ons van egoïsme en herinnert ons aan het “enige dat nodig is”; Uw eeuwig Koninkrijk.

Dank U, o Heer, dat U ons dit land hebt gegeven waar we vrij zijn om U te aanbidden.

Dank U, o Heer, voor deze school, waar de naam van God wordt verkondigd.

Dank U, o Heer, voor onze families: echtgenoten, echtgenotes en vooral kinderen die ons leren hoe we Uw heilige Naam kunnen vieren in vreugde, beweging en heilig lawaai.

Dank U, Heer, voor alles en iedereen.

Groot bent U, o Heer, en wonderbaarlijk zijn Uw daden, en geen woord is voldoende om Uw wonderen te vieren.

Heer, het is goed om hier te zijn! Amen!

images

Het graf van Vader Schmemann

Symeon de nieuwe theoloog : Door berouw wordt het vuil van onze slechte daden weggewassen…..

Afbeelding3

Door berouw wordt het vuil van onze slechte daden weggewassen. Hierna nemen we deel aan de Heilige Geest, niet automatisch, maar volgens het geloof, de nederigheid en de innerlijke gezindheid van het berouw waar onze ziel mee bezig is. Om deze reden is het goed om elke dag berouw te hebben, aangezien de daad van berouw oneindig is.

Symeon de nieuwe theoloog

Alexander Schmemann : Eeuwen van secularisme zijn er niet in geslaagd om eten om te vormen tot iets strikt utilitairs……..

145

Eeuwen van secularisme zijn er niet in geslaagd om eten om te vormen tot iets strikt utilitairs. Eten wordt nog steeds met eerbied behandeld… Eten is nog steeds iets meer dan het onderhouden van lichaamsfuncties. Mensen begrijpen misschien niet wat dat ‘meer’ is, maar ze willen het toch vieren. Ze hebben nog steeds honger en dorst naar het sacramentele leven.

Alexander Schmemann

Dietrich Bonhoeffer : We moeten bereid zijn ons te laten storen door God….

dietrich-bonhoeffer-528705

We moeten bereid zijn ons te laten storen door God, die onze plannen keer op keer zal dwarsbomen en onze wegen zal frustreren, zelfs dagelijks, door mensen op ons pad te sturen met hun eisen en verzoeken. We kunnen ze dan voorbijgaan, in beslag genomen door onze belangrijke dagelijkse taken, net zoals de priester – misschien de Bijbel lezend – de man passeerde die in handen van rovers was gevallen. Als we dat doen, passeren we het zichtbare kruisteken dat in ons leven is opgericht om ons te laten zien dat Gods weg, en niet de onze, telt.

Dietrich Bonhoeffer

Nikolai Berdyaev : Het centrale idee van de oosterse kerkvaders was dat van theosis…..

Afbeelding1

Het centrale idee van de oosterse kerkvaders was dat van theosis, de vergoddelijking van alle schepselen, de transfiguratie van de wereld, het idee van de kosmos en niet het idee van persoonlijke verlossing…Pas later begon het christelijke bewustzijn het idee van de hel te waarderen meer dan het idee van de transfiguratie en vergoddelijking van de wereld… Het Koninkrijk van God is de transfiguratie van de wereld, de universele opstanding, een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

Nikolai Berdyaev

St. Efrem de Syriër : De tijd van mijn leven is verspild aan zorgen en beschamende gedachten…..

5f6aca4b52207266c7f51364f08e9e91

De tijd van mijn leven is verspild aan zorgen en beschamende gedachten.
Geef mij, o Heer, een geneesmiddel, zodat ik volledig genezen kan worden van mijn verborgen zweren.
Sterk mij, opdat ik ijverig in Uw wijngaard kan arbeiden, al was het maar voor een uur.
Want mijn leven in zijn ijdelheid heeft al zijn elfde uur bereikt.

St. Efrem de Syriër

Macarius de Grote : Christenen zouden niemand moeten veroordelen…

0aa63636e04a0cfb4e9a8c5c3bec29f2

“Christenen zouden niemand moeten veroordelen, noch over openlijke hoerderij, noch over zondaars, maar zouden naar iedereen moeten kijken met eenvoud en een zuiver oog. Zuiverheid van hart bestaat uit het zien van een zondige en zwakke mens en medelijden met hem hebben en barmhartig zijn.”

Abba Macarius de Grote

Heiligenleven : de heilige George de pelgrim….

Een nieuwe heilige van de orthodoxie – St. George de pelgrim

Op 25 maart 2018 heeft het Roemeense patriarchaat ouderling George Lazar (St. George de pelgrim)
(1846-1916) officieel heilig verklaard.

mos_gheorghe_lazar

A) Zijn leven

De gelovige christen George Lazar is het voorbeeld van de echte Roemeense pelgrim. Zijn over het algemeen deugdzame leven benadrukte hem als een uniek fenomeen in het geestelijk leven van onze Kerk tijdens dit laatste eeuwfeest.

De oude George Lazar, zoals hij nog steeds wordt genoemd, werd geboren in de gemeenschap van Shugag in de provincie Alba in het jaar 1846. Toen hij 24 jaar oud was, maakten zijn ouders hem zwanger en lieten hem erfgenaam van hun eigendom achter. En hij woonde ongeveer 20 jaar bij zijn vrouw, nadat hij door God was gezegend met vijf kinderen. Hij leidde een heilig christelijk leven, gewetensvol werken, bidden, vasten en aalmoezen geven. Zijn bezigheid was het verwerven van de deugden.

In het jaar 1884 ging hij het Heilig Graf van de Heer aanbidden en verbleef een jaar in de kloosters van de woestijn van de Jordaan en de Sinaï. Daarna oefende hij anderhalf jaar in Athos en keerde terug naar zijn vaderland. Hij woonde nog vele jaren bij zijn gezin en vestigde zijn kinderen, terwijl hij in het jaar 1890 als pelgrim naar de kloosters van Moldavië vertrok.

Nadat hij alle Heilige Plaatsen had aanbeden, vestigde hij zich permanent in de stad Piatra Neamts in de regio Neamts. Daar leefde de oude George Lazar als een ware kluizenaar in de klokkentoren van Agios Stefanos, die midden in de stad staat, 26 jaar lang, d.w.z. tot zijn zalige slaap. Daar bracht hij tijd alleen door met vasten en bidden, de verschillende weersomstandigheden trotserend.

αρχείο λήψης (4) (1)

De klokkentoren van St. Stefanos waar St. George de Pelgrim 26 jaar woonde

Dus, God met dankbaarheid prijzend, voorzag hij zijn dood en stierf vredig in zijn cel, op 15 augustus 1916 , en werd begraven op de begraafplaats van de stad. In de zomer van 1934 werd zijn stoffelijk overschot op de binnenplaats van het Varatek-klooster geplaatst.

B) Werken en redenen om te onderwijzen

1) De gelovige christen George Lazar was in zijn leven een man van gebed. Te vaak las hij het psalter. Van jongs af aan bracht hij het altijd met zich mee en in navolging van het leven van de woestijnvaders las hij altijd de psalmen totdat hij ze allemaal uit zijn hoofd reciteerde.

2) Zeer verlangend om het Heilig Graf van de Heer te aanbidden, stopte hij in het voorjaar van 1884 het Evangelie en het psalter in zijn tas, regelde zijn huishoudelijke zaken, nam zijn staf in zijn hand en vertrok naar Jeruzalem. Tot Constance ging hij te voet en daarna per schip, terwijl hij onophoudelijk de psalmen van David fluisterde. Eindelijk, toen hij het Heilig Graf bereikte, bad hij met zoveel geloof en tranen dat hij de bewondering van iedereen wekte. En hij bleef 40 dagen in Jeruzalem.

3) Later zeiden zijn discipelen dat hij brandend van verlangen om de praktijk van de monniken van de Jordaan te leren kennen, alle kloosters van de woestijn van Judea en de Jordaanvallei ging bezoeken. Eerst ging hij met vele pelgrims naar een beroemde kluizenaar, die spartelde in de grot van Sint Xenophon. De hesychast gaf toen voedsel aan een leeuw bij de ingang van de grot. Vervolgens liet hij de leeuw vrij voor de wildernis en riep de oude George bij naam en zei tegen hem:

– Broeder George, kom en wees niet bang. Ik wens dat u altijd uw geloof in Christus en uw gehoor in de oren van de Heer van Sabaoth hebt. Ik ken uw liefde en de ijver van uw hart, waarmee u de Heer uw hele leven dient. Welnu, bezoek de kloosters van Palestina een tijdje met vasten en gebed, en wanneer de Heilige Geest je informeert, kom je weer naar mij toe.

4) Met de zegen van deze kluizenaar bracht de oude George een jaar door in de kloosters van Palestina. Hij verbleef een maand in elk klooster. Overdag hielp hij met het besproeien van de tuinen en ’s avonds las hij het psalter in de kerk en sprak hij het mentale gebed uit. Daarna vertrok hij naar een ander klooster. Zo beoefende de oude man vasten, gebed en stilte, onbekend voor iedereen. Toen keerde hij terug naar zijn goede leraar de hesychast.

4

5) De hesychast begroette hem met liefde en vroeg hem:
– Broeder George, hoe voelt je geest?
– Nou, als u wilt, vader.
– Weet, broeder, dat je niet geroepen bent om monnik te worden, maar dat je een oefening zult doen die moeilijker is dan een monnik. Want je zult leven door van plaats tot plaats te gaan met gebed, vasten en veel lijden. Maar je zult een ononderbroken herinnering aan God hebben. Zijn genade zal altijd bij je zijn en je zult alle verleidingen van demonen overwinnen. Onroerend goed in de wereld om niet te verwerven. Eer de priesters en de monniken, adviseer de leken, help de armen zoveel je kunt, bid dag en nacht in de kerk en zo zul je gered worden.
– En hoe kan ik dit allemaal doen terwijl ik mager ben?
– Ga naar de woestijn, waar geen menselijk gezicht is om je te zien, en vast 40 dagen. En voor de zwakte van je natuur om wat brood en water mee te nemen. Maar wees heel voorzichtig, want je zult veel verleidingen en duivelse fantasieën ondergaan. Als je deze dagen goed afsluit, zul je grote genade van God ontvangen en zul je alle valkuilen van de slechte duivel overwinnen.

j6) Nadat de goede asceet de Jordaan was overgestoken met alleen het evangelie en het psalter in zijn tas, vastte hij 40 dagen in de woestijn, met ononderbroken gebed en zijn lichaam af en toe versterkend met wat eten. Maar in die dagen had hij veel verleidingen.
Soms werd hij bang gemaakt door de vijand met denkbeeldige beesten en giftige slangen. Soms kwelden ze hem met honger, dorst, hitte en vooral met muggen en allerlei insecten. Maar met de hulp van God werd hij van dit alles verlost.
Op een dag gooide de vijand de pet die hij droeg om zijn gebed te verdoezelen. Toen beloofde hij God dat hij de rest van zijn leven met onbedekt hoofd zou leven.
Een andere dag nam hij zijn moedervlekken en liet ze verdwijnen. Vanaf dat moment marcheerde de dappere strijder zijn hele leven op blote voeten. Een andere keer verscheen de duivel aan hem in de vorm van een man, hij wees naar hem en zei tegen hem:
– Oude George, zie je deze groef?
― Ja, ik zie haar, antwoordde de asceet.
– Is het recht?
– Ja, het is recht.
Naar! Dat geldt ook voor uw geloof in God, zei de vijand tegen hem, die hem op deze manier tot de zonde van hoogmoed wilde laten vervallen.
Maar de oude George verzegelde zichzelf met het teken van het Heilige Kruis en de duivel verdween uit zijn aanwezigheid.

7) Nadat er 40 dagen waren verstreken, ging de oude George opnieuw naar de woestijnkluizenaar. Toen omhelsde de kluizenaar hem en zei:
– Broeder George, omdat je de vijand hebt verslagen en je niet hebt misleid met zijn vallen, zie, God geeft je de gave van puur gebed en spirituele kracht in je strijd. Want je hele leven loop je blootsvoets en zonder hoed op je hoofd, maar heb je geen last van kou of hitte of ziekte.
Toen bekeerde de oude asceet zich tot zijn leraar, keerde terug naar Jeruzalem, aanbad het Heilig Graf van de Heer, ontving de Allerheiligste Mysteriën en vertrok naar de Heilige Berg van Athos. Hier zwierf hij nog een keer rond, bezocht alle heilige plaatsen en zocht heilige monniken uit de kloosters en grotten. Nadat hij van iedereen een zegen had ontvangen, keerde hij terug naar zijn familie.

6

Lees verder “Heiligenleven : de heilige George de pelgrim….”

Abba Macarius : Het is helemaal niet nodig om lange verhandelingen te houden……

MACARIUS

“Het is helemaal niet nodig om lange verhandelingen te houden; het is voldoende om je hand uit te strekken en te zeggen: “Heer, zoals U wilt, en zoals U weet, ontferm U”. En als het conflict heviger wordt, zeg dan: “Heer help!” God weet heel goed wat we nodig hebben en Hij toont ons Zijn barmhartigheid”

– Abba Macarius

Basilius de Grote : En laten we blij zijn en met geduld alles verdragen wat de wereld ons te bieden heeft…

91415444_3012761308762577_8265945293099368448_n

“En laten we blij zijn en met geduld alles verdragen wat de wereld ons te bieden heeft, veilig in de wetenschap dat we dan het meest in de gedachten van God zijn”

St.Basilius de Grote

Anthony van Sourozh : Je herinnert je hoe je werd geleerd om te schrijven…

Quotefancy-1645246-3840x2160

Je herinnert je hoe je werd geleerd om te schrijven.
Je moeder legde een pen in je hand, nam
je hand in de hare en begon die te bewegen. Omdat
je helemaal niet wist wat ze van plan was,
liet je je hand helemaal vrij in de hare.
DIT IS ALS DE KRACHT VAN GOD IN ONS LEVEN;

Antony van Sourozh

Maximus de Belijder : Het mysterie van de incarnatie van het Woord bevat in zichzelf de betekenis van alle symbolen…..

Maximos

Het mysterie van de incarnatie van het Woord
bevat in zichzelf de betekenis van alle
symbolen en alle raadsels van de Schrift,
evenals de verborgen betekenis van de hele
zintuiglijke en begrijpelijke schepping. Maar hij,
die het mysterie van het kruis en
het graf kent , kent ook het essentiële
principe van alle dingen. Tenslotte, hij die
nog verder doordringt en zichzelf vindt
ingewijd in het mysterie van
de verrijzenis, begrijpt het doel waarvoor
 God alle dingen vanaf het begin
heeft geschapen.

Maximus de Belijder