Heilige Sophrony : Kom en voer in mij alles uit wat U hebt bevolen ……

Kom en voer in mij alles uit wat U hebt bevolen…

Heilige Sophrony Sacharov van Essex

Heilige Sophrony van Essex

(Zijn nagedachtenis wordt gevierd op 11 juli)

Liefhebben is leven voor en in de geliefde wiens leven ons leven wordt. Liefde leidt tot eenzaamheid van het zijn. Zo is het binnen de Drie-eenheid. ‘De Vader houdt van de Zoon’ (Johannes 3.35). Hij leeft in de Zoon en in de Heilige Geest. De Zoon ‘blijft in de liefde van de Vader’ (Johannes 15.10) en in de Heilige Geest. En de Heilige Geest die we kennen als liefde die alles volmaakt is. De Heilige Geest gaat eeuwig weg van de Vader en leeft in Hem en blijft in de Zoon. Deze liefde maakt de som van het Goddelijke Wezen tot één eeuwige Daad. Na het patroon van deze eenheid moet de mensheid ook één mens worden. (‘Ik en mijn Vader zijn één’ (Johannes 10.30). ‘Opdat zij allen één mogen zijn; zoals U, Vader in mij, en ik in u, opdat zij ook één in ons mogen zijn’ (Johannes 17.21).).
Het gebod van Christus is de projectie van hemelse liefde op het aardse vlak. Gerealiseerd in zijn ware inhoud, maakt het het leven van de mensheid vergelijkbaar met het leven van de Drie-enige God. De dageraad van een begrip van dit mysterie komt met gebed voor de hele wereld als voor zichzelf. In dit gebed leeft men de consubstantialiteit van het menselijk ras. Het is van vitaal belang om van abstracte noties naar existentiële, dat wil zeggen, ontologische categorieën te gaan…
Voor ons, christenen, is Jezus Christus de maat van alle dingen, goddelijk en menselijk. ‘In Hem woont de volheid van de Godheid’ (Kol. 2.9) en van de mensheid. Hij is ons meest perfecte ideaal. In Hem vinden we het antwoord op al onze problemen, die zonder Hem onoplosbaar zouden zijn. Hij is in werkelijkheid de mystieke as van het universum. Als Christus niet de Zoon van God zou zijn, dan zou verlossing door de adoptie van de mens door God de Vader volkomen onbegrijpelijk zijn. Met Christus stapt de mens vooruit in de goddelijke eeuwigheid.

“We denken niet na over hoe we de wereld met onze eigen krachten kunnen veranderen. We streven ernaar om kracht van God te ontvangen om te allen tijde met liefde te handelen.”
‘Als de genade van God tot ons komt, dan leven we hier al in de dimensie van de eeuwigheid.’

“Wie zijn kruis opgeeft, kan de Heer niet waardig zijn en Zijn discipel worden. De diepten van het Goddelijke Wezen wordt aan de Christen geopenbaard wanneer hij voor onze Heiland wordt gekruisigd. Het Kruis is de basis van authentieke theologie.”
Gebed is oneindige schepping, de allerhoogste kunst. Keer op keer ervaren we een gretige opleving naar God, gevolgd door een val weg van Zijn licht. Keer op keer zijn we ons bewust van het onvermogen van de geest om tot Hem op te staan. Er zijn momenten dat we ons op de rand van krankzinnigheid voelen.
‘Gij hebt mij Uw voorschrift tot liefde geven, maar er is geen kracht in mij voor liefde. Kom en voer in mij alles uit wat U geboden hebt, want Uw gebod belast mijn krachten. Mijn geest is te zwak om U te begrijpen. Mijn geest kan niet in de mysteries van Uw wil kijken. Mijn dagen gaan voorbij in eindeloze conflicten. Ik word gemarteld door de angst om U te verliezen vanwege de slechte gedachten in mijn hart.
O Vader, Zoon en Geest;
Drieene Godheid, Één Wezen in drie Personen;
Licht ongenaakbaar, Mysterievol geheim:
Hef onze geest op tot contemplatie van Uw ondoorgrondelijke oordelen
en vul ons hart met het licht van Uw Goddelijke liefde,
opdat wij U in geest en waarheid
mogen dienen, zelfs tot onze laatste adem.
Wij bidden U, verhoor ons en wees barmhartigheid. .

Bron : Archimandrite Sophrony Sacharov (2001) (2e ed.) Zijn leven is van mij. Hoofdstuk 2: Het Enigma van IK BEN. New York: St. Vladimir’s Seminary Press. (door Iconendlight)

Vertaling : Kris Biesbroeck