Miraculeuze Verhalen met St Gabriel (Urgebadze)

Eerbiedwaardige Gabriël (Urgebadze), die minder dan 30 jaar geleden overleed, is bekend bij orthodoxe christenen van over de hele wereld. Vandaag de dag verricht Sint-Gabriël echte wonderen, verschijnt hij in dromen en helpt hij hen die oprecht tot hem bidden, bemiddelend voor God, zelfs voor hen die hopeloos ziek zijn. Het aardse leven van de eerbiedwaardige was ook vol wonderen. De oudere probeerde echter op alle mogelijke manieren deze wonderen achter dwaasheid te verbergen en vroeg hen geheim te houden tot aan zijn dood. Hier zijn enkele van deze verbazingwekkende incidenten uit het leven van de heilige, verteld door zijn spirituele kinderen.

Emmers die met Cement worden gevuld dat in de Lucht als Magische Tapijten vliegt
De zus van vader Gabriël, Julietta Mikhailovna, vertelde moeder Paraskeva, de celbediende van de oudste, ooit over het wonder dat ze had gezien, zodat mensen zouden weten wat een geweldig persoon vader Gabriel was.

Ik kwam eens naar Fr Gabriel toen hij een kerk aan het bouwen was. Hij was alleen in het huis en opende de poort zelf. Na een kort gesprek zei hij: “Zuster, ik heb geen tijd om mijn werk te onderbreken en ik heb honger. Breng me alsjeblieft een fles Georgische yoghurt uit de winkel.” Ik wilde zijn geld niet aannemen, maar hij stond erop en gaf me ook de sleutels en zei: “Ik zal mijn werk voortzetten. Sluit de poort van buitenaf en als je terugkomt, bel me dan voordat je de poort opent.” Ik ging, maar ik was een beetje in de war. Ik kende geen plaatsen in die buurt om yoghurt te kopen. Ik liep een korte afstand en zag een melkboer. Ik was blij dat ik erin slaagde om fr Gabriel’s verzoek zo snel te vervullen en haastte me terug zodra ik de pot van de melkboer kreeg. Uit haast en vreugde vergat ik de woorden van vader Gabriël om hem te bellen voordat ik de poort opende en zonder waarschuwing de binnenplaats betrad. Ik was geschokt door wat ik zag. Emmers gevuld met cement reisden door de lucht en legden zich recht in de frames die op de bovenste verdieping waren voorbereid. Vader Gabriël stond op de binnenplaats beneden, kneedde het cement en goot het in de emmers. Zodra ik binnenkwam, merkte hij me op en realiseerde zich dat ik alles had gezien. Eerst was hij boos op me omdat ik binnenkwam zonder waarschuwing, en toen kalmeerde hij me en vroeg me om het geheim te houden. Meer dan dertig jaar zijn verstreken voordat ik dit verhaal aan iemand vertelde.

Toen moeder Paraskeva dat verhaal aan Fr Gabriel vertelde, was hij beledigd en zei: “Heb ik haar niet gevraagd om dit verhaal aan niemand te vertellen? Ik heb hier niets mee te maken. Ik werkte alleen, en toen het heel moeilijk werd, had God medelijden met me! Ik wil er niet over praten. “

“Wat zeg je ervan, Nodar?”
Een van Fr Gabriel’s spirituele kinderen genaamd Nodar vertelde ooit het volgende verhaal:

Vader Gabriel bracht ooit enkele dagen door met mijn familie. We wijdden ons huis in en brachten de hele nacht door met praten en bidden. Toen zei de oudste: “Nodar, mijn broer, om zes uur moet ik in het klooster zijn. Kun je me naar Mtskheta brengen? ” Ik ging akkoord, natuurlijk. Dit waren de dagen dat absoluut iedereen onder controle was. We gingen naar Mtskheta. Toen we Tbilisi verlieten, blokkeerden zeven gewapende mannen onze weg en eisten de auto te stoppen. Ik wil u eraan herinneren dat dit de jaren negentig waren.

Ondanks het feit dat ouderling Gabriel zei dat ik niet moest stoppen, was ik voorzichtig en stopte de auto. Vader Gabriel zat heel rustig. Ik stapte uit de auto om de documenten aan vreemden te laten zien, maar het bleek dat ze de documenten niet wilden, wat meer interesse in mijn auto toonde. Ik verzette me, hoewel ik begreep dat een gevecht met zeven zwaarbewapende “ridders” een riskante onderneming was. Op dat moment zag ik ouderling Gabriel uit de auto stappen en naar ons toe lopen. Toen gebeurde er iets buitengewoons: het was alsof er een enorme gloeiende pilaar uit de lucht neerdaalde, gevolgd door een bovennatuurlijk lange, knappe, onaardse man met een staf en een witte baard. Hij sloeg met zijn staf de grond in en zei met een buitengewone stem: “Hoe durf je ons tegen te houden?” Schaam je!” Het was echt een bovennatuurlijk fenomeen dat iedereen schokte. Bang renden de gewapende mensen alle kanten op. Degene die alle documenten had, bevroor op zijn plaats en begon ze vervolgens in mijn handen te duwen en vroeg ons zo snel mogelijk te vertrekken.

En toen vertrokken we. Vader Gabriel keek me aan en vroeg: “Wat zeg je ervan, Nodar? Ik denk dat we het best goed hebben gedaan, nietwaar?”

“Je hebt me gered van de dood”
Eens kwam een vrouw naar de oudere en zei:

Je hebt me gered van de dood, laat me je nu bedanken.

Ze vertelde ons het volgende verhaal:

Ik woon in een oud huis vlakbij de begraafplaats. Eens in de nacht braken er bandieten in. Uit angst begon ik vader Gabriël om hulp te roepen. Er gebeurde toen een wonder: de oudste verscheen onmiddellijk, met een knuppel en begon achter hen aan te jagen. De bange bandieten vluchtten toen in angst, en de oudste verdween zo plotseling als hij was verschenen.

Een bezoek aan het naburige klooster zonder uit bed te komen
Dit verhaal is ook verteld door moeder Paraskeva.

“Fr Gabriel was ernstig ziek toen hij me vertelde:

– Ik ga het Shavnabada klooster bezoeken.

Ik dacht dat hij een grapje maakte.

Na enige tijd vroeg ik hem:

Vader, bent u in Shavnabada geweest?

Ja, dat heb ik. Alles is in orde daar. Ze waren net aan het eten toen ik aankwam.

Hebben ze je opgemerkt? Ik vroeg het.

“Nee, waarom zouden ze? Als ze dat hadden gedaan, zouden ze verrast zijn geweest. Ik wilde mezelf niet aan hen laten zien.

Waar was Fr Shio mee bezig? Ik vroeg het.

“Hij telde mensen,” antwoordde de oudste.

Een paar dagen later kwam de abt van het Shavnabada-klooster Archimandrite Shio naar vader Gabriel.