St Grtegorius van Nyssa : Uit homilie 6 over de zaligsprekingen…….

039c1f0a9a4c798ae38a94ccc8bbe90b

St Gregory of Nyssa : from homily 6 on the beatitudes (PG 44,1269)

“Blessed are the pure in heart, they shall see God” (Mt 5,8)

Bodily health is one of the desirable things in human life; but it is blessed not only to know the principle of health, but to be healthy… The Lord Jesu does not say it is blessed to know something about God, but to have God present within oneself. “Blessed are the clean of heart, for they shall see God” (Mt 5,8). I do not think that if the eye of one’s soul has been purified, he is promised a direct vision of God; but perhaps this marvelous saying may suggest what the Word expresses more clearly…:

“The Kingdom of God is within you” (Lk 17,21). By this we should learn that if a man’s heart has been purified from every creature and all unruly affections, he will see the Image of the Divine Nature in his own beauty…

There is in you, human beings, a desire to contemplate the true good… For He who made you did at the same time endow your nature with this wonderful quality. For God imprinted on it the likeness of the glories of His own Nature, as if moulding the form of a carving into wax. But evil… has rendered useless to you this wonderful thing that lies hidden under vile coverings.

If, therefore, you wash off by a good life the filth that has been stuck on your heart like plaster, the Divine Beauty will again shine forth in you. It is the same as happens in the case of iron. If freed from rust it will shine and glisten brightly in the sun. So it is also with the inner man, which the Lord calls the heart. When he has scraped off the rustlike dirt which dank decay has caused to appear on his form, he will once more recover the likeness of the archetype and be good.

NYSA


Sint Gregorius van Nyssa: uit homilie 6 over de zaligsprekingen (PG 44,1269)

“Zalig de reinen van hart, zij zullen God zien” (Mt 5,8

Lichamelijke gezondheid is een van de wenselijke dingen in het menselijk leven; Maar het is niet alleen gezegend om het principe van gezondheid te kennen, maar ook om gezond te zijn… De Heer Jezus zegt niet dat het gezegend is om iets van God te weten, maar om God in jezelf aanwezig te hebben. “Zalig de reinen van hart, want zij zullen God zien” (Mt 5,8). Ik denk niet dat als het oog van iemands ziel gezuiverd is, hem een directe visie op God wordt beloofd; maar misschien kan dit wonderbaarlijke gezegde suggereren wat het Woord duidelijker uitdrukt…:

“Het Koninkrijk van God is in u” (Lc 17,21). Hieruit moeten we leren dat als het hart van een mens gezuiverd is van elk schepsel en alle weerbarstige genegenheden, hij het beeld van de goddelijke natuur in zijn eigen schoonheid zal zien.
Er is in u, menselijke wezens, een verlangen om na te denken over het ware goede… Want Hij, Die u gemaakt heeft, heeft tegelijkertijd uw natuur begiftigd met deze wonderbaarlijke eigenschap. Want God drukte er de gelijkenis van de heerlijkheden van Zijn eigen natuur op af, alsof Hij de vorm van een houtsnijwerk tot was kneedde. Maar kwaadaardig… heeft dit wonderbaarlijke ding, dat verborgen ligt onder verachtelijke bedekkingen, voor u nutteloos gemaakt.

Als je dus door een goed leven het vuil afwast dat als pleister op je hart is geplakt, zal de goddelijke schoonheid weer in je schijnen. Het is hetzelfde als in het geval van ijzer. Als het vrij is van roest, zal het glanzen en glinsteren in de zon. Zo is het ook met de innerlijke mens, die de Heer het hart noemt. Wanneer hij het roestachtige vuil heeft afgeschraapt dat door vochtig verval op zijn gestalte is verschenen, zal hij weer de gelijkenis van het archetype terugkrijgen en goed zijn.

Mark Twain : Over twintig jaar zul je meer teleurgesteld zijn over de dingen die je niet hebt gedaan….

MARK1

Over twintig jaar zul je meer teleurgesteld zijn over de dingen die je niet hebt gedaan

dan over de dingen die je wel hebt gedaan. Dus gooi de trossen los.

Zeil weg van de veilige haven. Vang de passaatwinden in je zeilen.

Onderzoek. Droom. Ontdek.

Mark Twain

St Augustinus : “Wie vader of moeder meer liefheeft dan mij, is mij niet waardig…” … Mattheüs 10:37…..

FATHER19

“Wie vader of moeder meer liefheeft dan mij, is mij niet waardig…” … Mattheüs 10:37

“Het is tot hen die in vuur en vlam staan ​​van liefde, of liever, tot hen die Hij met deze liefde in vuur en vlam wil zetten, dat onze Redder deze woorden richt. Want onze Redder heeft de liefde die wij verschuldigd zijn aan ouders, echtgenoten, kinderen niet afgeschaft, maar gereguleerd. Hij zei niet: “Diegenen die van hen houden”, maar “Diegenen die van hen meer houden dan van mij”… Heb uw vader lief, maar heb de Heer nog meer lief, heb Hem lief die u ter wereld heeft gebracht, maar heb Hem nog meer lief die u het bestaan ​​heeft gegeven. Het was uw vader die u ter wereld heeft gebracht, maar hij was het niet die u heeft geschapen, omdat hij niet wist, toen hij u grootbracht, wie u zou zijn of wat u zou worden. Het was uw vader die u voedde, maar hij is niet de oorsprong van het voedsel dat uw honger stilde. Ten slotte moet uw vader sterven als u zijn goederen wilt erven, maar u zult de erfenis delen die God voor u bedoeld heeft, terwijl u eeuwig met Hem leeft.

Heb dus uw vader lief, maar niet meer dan u uw God liefhebt, heb uw moeder lief, maar heb nog meer de Kerk lief die u tot het eeuwige leven heeft verwekt… Als u inderdaad zoveel dankbaarheid verschuldigd bent aan hen die u voor de sterfelijkheid hebben verwekt, wat voor liefde bent u dan verschuldigd aan hen die u voor de eeuwigheid hebben verwekt? Heb uw echtgenoot lief, heb uw kinderen lief zoals God dat doet, om hen ertoe te brengen God samen met u te dienen en dan, wanneer u herenigd bent, zult u niet bang zijn om gescheiden te worden. Uw liefde voor uw familie zou inderdaad tekortschieten als u hen niet tot God zou leiden…

Bron : https://anastpaul.com/tag/matthew1037/

Abba Poemen : Enkele geselecteerde uitspraken van Abba Poemen….

POEMEN

Abba POEMEN

Enkele geselecteerde uitspraken van Abba Poemen [uit de uitspraken van de woestijnvaders]

1. Toen hij nog jong was, ging Abba Poemen op een dag naar een oude man om hem te vragen naar drie gedachten. Toen hij de oude man had bereikt, vergat hij er een van de drie en ging terug naar zijn cel. Maar toen hij zijn hand uitstrekte om de sleutel om te draaien, herinnerde hij zich de gedachte die hij was vergeten en liet de sleutel achter, en keerde terug naar de oude man. De oude man zei tegen hem: ‘Kom snel, broeder.’ Hij vertelde hem: ‘Op het moment dat ik mijn hand uitstrekte om de sleutel te pakken, herinnerde ik me de gedachte die ik probeerde te vinden; dus deed ik de deur niet open, maar ben op mijn schreden teruggekeerd.’ Nu was de lengte van de weg erg groot en de oude man zei tegen hem: ‘Poemen, herder van de kudde, uw naam zal in heel Egypte bekend zijn.’

4. Voordat de groep van Abba Poemen daar aankwam, was er een oude man in Egypte die aanzienlijke roem en aanzien genoot. Maar toen de groep van Abba Poemen naar Scetis ging, verlieten mannen de oude man om Abba Poemen te gaan zien. Abba Poemen was hier bedroefd over en zei tegen zijn discipelen: ‘Wat moeten we doen met deze grote oude man, want mensen bedroeven hem door hem te verlaten en naar ons te komen die niets zijn? Wat moeten we dan doen om deze oude man te troosten?’ Hij zei tegen hen: ‘Maak wat eten klaar en neem een ​​zak wijn en laten we naar hem toe gaan en met hem eten. En zo zullen we hem kunnen troosten.’ Dus ze maakten wat eten klaar en gingen. Toen ze op de deur klopten, antwoordde de discipel van de oude man en zei: ‘Wie ben je?’ Ze antwoordden: ‘Zeg tegen de abba dat het Poemen is die door hem gezegend wil worden.’ De discipel meldde dit en de oude man stuurde hem om te zeggen: ‘Ga weg, ik heb geen tijd.’ Maar ondanks de hitte hielden ze vol en zeiden: ‘We gaan niet weg voordat we de oude man hebben mogen ontmoeten.’ Toen hij hun nederigheid en geduld zag, werd de oude man vervuld van berouw en deed de deur voor hen open. Toen gingen ze naar binnen en aten met hem. Tijdens de maaltijd zei hij: ‘Waarlijk, niet alleen wat ik over u heb gehoord is waar, maar ik zie dat uw werken honderd keer groter zijn,’ en vanaf die dag werd hij hun vriend.

12. Een broeder ondervroeg Abba Poemen en zei: ‘Ik heb een grote zonde begaan en ik wil drie jaar lang boete doen.’ De oude man zei tegen hem: ‘Dat is veel.’ De broeder zei: ‘Voor één jaar?’ De oude man zei opnieuw: ‘Dat is veel.’ Degenen die aanwezig waren, zeiden: ‘Voor veertig dagen?’ Hij zei opnieuw: ‘Dat is veel.’ Hij voegde eraan toe: ‘Ik zeg zelf dat als iemand met heel zijn hart berouw toont en niet meer van plan is om de zonde te begaan, God hem na slechts drie dagen zal aanvaarden.’

15. Abba Anoub vroeg Abba Poemen naar de onzuivere gedachten die het hart van de mens voortbrengt en naar ijdele verlangens. Abba Poemen zei tegen hem: ‘Is de bijl nuttig zonder iemand die ermee hakt? (Jes. 10.15) Als je geen gebruik maakt van deze gedachten, zullen ze ook ineffectief zijn.’

 

20. Abba Jesaja ondervroeg Abba Poemen over het onderwerp van onreine gedachten. Abba Poemen zei tegen hem: ‘Het is alsof je een kist vol kleren hebt, als je ze in wanorde achterlaat, raken ze in de loop van de tijd bedorven. Zo is het ook met gedachten. Als we er niets aan doen, raken ze in de loop van de tijd bedorven, dat wil zeggen, ze vallen uiteen.’

21. Abba Joseph stelde dezelfde vraag en Abba Poemen zei tegen hem: ‘Als iemand een slang en een schorpioen in een fles opsluit, zullen ze op den duur volledig vernietigd worden. Zo is het ook met kwade gedachten: ze worden door demonen ingegeven; ze verdwijnen door geduld.’

27. Hij zei ook: ‘Een man lijkt misschien stil, maar als zijn hart anderen veroordeelt, brabbelt hij onophoudelijk. Maar er kan een ander zijn die van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat praat en toch is hij werkelijk stil; dat wil zeggen, hij zegt niets dat niet nuttig is.

 

29. Abba Poemen zei: ‘Als drie mannen elkaar ontmoeten, van wie de eerste de innerlijke vrede volledig bewaart, de tweede God dankt bij ziekte en de derde met een zuivere geest dient, dan doen deze drie hetzelfde werk.’

 

36. Hij zei ook: ‘Jezelf voor God werpen, je vooruitgang niet meten, alle eigen wil achter je laten; dat zijn de instrumenten voor het werk van de ziel.’

 
 
 

 

 
 

 

St.Isaak de Syriër : De heilige Isaak de Syriër over liefde en barmhartigheid…

DESTROY

De heilige Isaak rekt liefde en barmhartigheid uit tot het uiterste uit, soms buiten de grenzen van het canonieke begrip.

Laat je vervolgen, maar vervolg anderen niet.
Laat je kruisigen, maar kruisig anderen niet.
Wees belasterd, maar laster anderen niet.
Verheug u met hen die zich verheugen, en ween met hen die wenen: dat is het teken van reinheid.
Lijd met de zieken.
Wees gekweld door zondaars.
Verheugt u met hen die berouw hebben.
Wees de vriend van allen, maar blijf in je geest alleen.
Wees een deelgenoot van het lijden van allen, maar houd je lichaam ver van alles.
Bestraf niemand, beschimp niemand, zelfs niet degenen die heel slecht leven.
Spreid uw mantel uit over hen die in zonde vallen, ieder van hen, en bescherm hen.
En als je de fout niet op jezelf kunt nemen en in hun plaats straf kunt aanvaarden, vernietig dan niet hun karakter.

Wat is een barmhartig hart? Het is een hart dat in vuur en vlam staat voor de hele schepping, voor de mensheid, voor de vogels, voor de dieren, voor demonen en voor alles wat bestaat. Bij de herinnering aan hen storten de ogen van een barmhartig persoon tranen in overvloed uit. Door de sterke en heftige barmhartigheid die het hart van zo’n persoon aangrijpt, en door zo’n groot mededogen, wordt het hart vernederd en kan men het niet verdragen om enig letsel of licht verdriet in de schepping te horen of te zien. Om deze reden bidt zo’n persoon voortdurend in tranen, zelfs voor irrationele beesten, voor de vijanden van de waarheid, en voor degenen die hem of haar kwaad doen, dat ze beschermd worden en barmhartigheid ontvangen. En op dezelfde manier bidt zo’n persoon voor de familie van reptielen vanwege het grote mededogen dat mateloos brandt in een hart dat naar de gelijkenis van God is.
De persoon die echt liefdadig is, geeft niet alleen liefdadigheid uit zijn eigen bezittingen, maar tolereert graag onrecht van anderen en vergeeft hen. Wie zijn ziel voor zijn broeder neerlegt, handelt edelmoedig, meer dan de persoon die zijn vrijgevigheid toont door zijn gaven.

God is niet Iemand die het kwade vergeldt, maar die het kwade rechtzet.
Het paradijs is de liefde van God, waarin het genot is van alle gelukzaligheid.
De mens die in liefde leeft, oogst de vrucht van het leven van God, en terwijl hij nog in deze wereld is, ademt hij zelfs nu de lucht van de opstanding in.
In liefde heeft God de wereld tot bestaan gebracht; in liefde zal God haar tot die wonderbaarlijke veranderde toestand brengen, en in liefde zal de wereld worden verzwolgen door het grote mysterie van Degene die al deze dingen heeft volbracht; In liefde zal uiteindelijk de gehele loop van het bestuur van de schepping worden besloten.

jVraag: Wanneer is een mens er zeker van dat hij zuiverheid heeft bereikt?
Antwoord: Wanneer die persoon van mening is dat alle mensen goed zijn, en geen enkel geschapen ding onzuiver of verontreinigd lijkt. Dan is een mens werkelijk zuiver van hart.

Liefde is zoeter dan het leven.
Zoeter nog, zoeter dan honing en de honingraat is het besef van God waaruit liefde wordt geboren.
Liefde is niet afkerig van het accepteren van de moeilijkste dood voor degenen die ze liefheeft.
Liefde is het kind van kennis.
Heer, vul mijn hart met eeuwig leven.
Wat mij betreft, ik zeg dat degenen die in de hel worden gekweld, worden gekweld door de invasie van de liefde. Wat is er bitterder en gewelddadiger dan de pijnen van de liefde? Degenen die voelen dat ze tegen de liefde hebben gezondigd, dragen in zichzelf een verdoemenis die veel zwaarder is dan de meest gevreesde straffen. Het lijden waarmee het zondigen tegen de liefde het hart treft, wordt scherper gevoeld dan enige andere kwelling. Het is absurd om te veronderstellen dat de zondaars in de hel beroofd zijn van Gods liefde. Liefde wordt onpartijdig aangeboden. Maar door zijn eigen kracht werkt het op twee manieren. Het kwelt zondaars, zoals hier op aarde gebeurt wanneer we worden gekweld door de aanwezigheid van een vriend aan wie we ontrouw zijn geweest. En het geeft vreugde aan degenen die trouw zijn geweest.
Dat is wat de kwelling van de hel naar mijn mening is: wroeging. Maar de liefde bedwelmt de zielen van de zonen en dochters van de hemel door haar verrukkelijkheid.

Als ijver gepast was geweest om de mensheid recht te zetten, waarom bekleedde God, het Woord, zich dan in het lichaam, en gebruikte hij zachtmoedigheid en nederigheid om de wereld terug te brengen naar zijn Vader?
Zonde is de vrucht van de vrije wil. Er was een tijd dat zonde niet bestond, en er zal een tijd komen dat het niet zal bestaan.
Gods vergelding aan zondaars is dat God, in plaats van een rechtvaardige vergelding, hen beloont met een opstanding.
O wonder! De Schepper, gekleed in een mens, komt binnen in het huis van tollenaars en prostituees. Zo werd het hele universum, door de schoonheid van de aanblik van hem, door zijn liefde aangetrokken tot de enige belijdenis van God, de Heer van allen.
“Zal God, als ik het vraag, mij deze dingen vergeven waardoor ik gekweld word en door wiens herinnering ik gekweld word, dingen waardoor ik, hoewel ik ze verafschuw, blijf terugvallen? Maar nadat ze hebben plaatsgevonden, is de pijn die ze me geven nog groter dan die van de steek van een schorpioen. Hoewel ik ze verafschuw, ben ik nog steeds in hun midden, en als ik berouw van hen heb met lijden, keer ik ellendig weer naar hen terug.”

Dit is hoe veel godvrezende mensen denken, mensen die deugd bevorderen en geprikt zijn door het lijden van wroeging, die treuren over hun zonde; Ze leven de hele tijd tussen zonde en berouw. Laten we niet twijfelen, o medemensen, over de hoop op onze zaligheid, aangezien Degene die lijden droeg ter wille van ons, zeer bezorgd is over onze redding; Gods barmhartigheid is veel uitgebreider dan wij ons kunnen voorstellen, Gods genade is groter dan waar wij om vragen.

Als we liefde vinden, nemen we deel aan hemels brood en worden we sterk gemaakt zonder arbeid en zwoegen. Het hemelse brood is Christus, die uit de hemel is neergedaald en leven heeft gegeven aan de wereld. Dit is de voeding van engelen. De mens die de liefde heeft gevonden, eet en drinkt Christus elke dag en elk uur en wordt daardoor onsterfelijk. … Als we Jezus horen zeggen: “Gij zult eten en drinken aan de tafel van mijn koninkrijk”, wat denken we dan dat we anders zullen eten dan liefhebben? Liefde, in plaats van eten en drinken, is voldoende om een persoon te voeden. Dit is de wijn “die het hart verbblijdt”. Gezegend is degene die van deze wijn neemt! Losbandige mensen hebben deze wijn gedronken en zijn kuis geworden; zondaars hebben het gedronken en zijn de paden van struikelen vergeten; dronkaards hebben deze wijn gedronken en zijn vasters geworden; de rijken hebben het gedronken en verlangden naar armoede, de armen hebben het gedronken en zijn verrijkt met hoop; de zieken hebben het gedronken en zijn sterk geworden; De ongeletterden hebben het aangenomen en zijn wijs geworden.

Bekering wordt ons gegeven als genade na genade, want bekering is een tweede wedergeboorte door God. Wat wij door de doop een onderpand hebben ontvangen, ontvangen wij als een gave door bekering. Bekering is de deur van barmhartigheid, geopend voor hen die haar zoeken. Door deze deur gaan wij de barmhartigheid van God binnen, en zonder deze ingang zullen wij geen barmhartigheid vinden.

Gezegend is God, die voortdurend lichamelijke voorwerpen gebruikt om ons op een symbolische manier dicht bij de kennis van Gods onzichtbare natuur te brengen. O naam van Jezus, sleutel tot alle gaven, open voor mij de grote deur naar uw schatkamer, opdat ik mag binnengaan en u mag loven met de lof die uit het hart komt.

O mijn hoop, stort in mijn hart de dronkenschap uit die bestaat in de hoop op u. O Jezus Christus, de opstanding en het licht van alle werelden, plaats op het hoofd van mijn ziel de kroon van kennis van u; Open voor mij plotseling de deur van barmhartigheid, laat de stralen van uw genade in mijn hart schijnen.
O Christus, die met licht bedekt zijn als met een kleed, die om mijnentwil naakt voor Pilatus stond, bekleed mij met die macht die U de heiligen hebt laten overschaduwen, waardoor zij deze wereld van strijd hebben overwonnen. Moge uw Godheid, Heer, behagen in mij hebben en mij boven de wereld leiden om bij U te zijn.

Ik loof uw heilige natuur, Heer, want u hebt mijn natuur gemaakt tot een heiligdom voor uw verborgenheid en een tabernakel voor uw heilige geheimenissen, een plaats waar u kunt wonen en een heilige tempel voor uw goddelijkheid.

Bron : De spirituele wereld van Isaac de Syriër (Cisterciënzer Studies 175), Kalamazoo: Cisterciënzer publicaties, 2000.

St.Ambrosius van Milaan :Toen Jezus hun geloof zag, zei Hij tegen de verlamde: ‘Uw zonden zijn u vergeven’…….

SINNERSToen 

Toen Jezus hun geloof zag, zei Hij tegen de verlamde: ‘Uw zonden zijn u vergeven’ Matth.9:2 . De Heer is groot! Ter wille van de eersten vergeeft hij de laatsten! Hij verhoort het gebed van de eerste en vergeeft de zonden van de tweede.

O mensen, hoe komt het dat uw medereiziger vandaag niets voor u kan doen, terwijl Zijn dienaar met de Heer het recht heeft om tussenbeide te komen en te ontvangen?

Gij die oordeelt, leert vergeven en gij die ziek zijt, leert smeken. Als je geen hoop hebt op onmiddellijke vergeving voor ernstige zonden, wend je dan tot voorbidders, wend je tot de Kerk die voor je zal bidden. Dan zal de Heer je ter wille van haar de vergeving schenken die Hij je misschien had kunnen ontzeggen. We negeren de historische waarheid van de genezing van de verlamde niet, maar bovenal erkennen we de genezing van zijn innerlijke zelf, wiens zonden zijn vergeven. …

De Heer wil zondaars redden; Hij demonstreert Zijn Goddelijkheid door Zijn kennis van wat geheim is en door de wonderen van Zijn daden. “Watis gemakkelijker te zeggen,” vraagt hij: “‘Uw zonden zijn u vergeven’ of ‘Sta op en wandel’?” Hier geeft Hij ons een volledig beeld van de verrijzenis, want door de wonden van ziel en lichaam te genezen … de hele mens is genezen!” –

De heilige Ambrosius (340-397), aartsbisschop van Milaan, vader en kerkleraar (Commentaar op het Evangelie V van de heilige Lucas, 11-13).

Bron : Anastpaul.com

St Augustinus : Het uur komt, waarin allen die in hun graf zijn, Zijn stem zullen horen en te voorschijn zullen komen” (Joh 5,28)….

DOKTOR

“Zie, een zekere heerser kwam naar Hem toe en aanbad Hem, zeggende: Heer, mijn dochter is nu al dood, maar kom, leg Uw hand op haar en zij zal leven.” – Mattheüs 9:18

“Het uur komst, waarin allen die in hun graf zijn, Zijn stem zullen horen en te voorschijn zullen komen” (Joh 5,28)… We hebben in het Evangelie gelezen over drie dode personen die door de Heer tot leven werden gewekt en, laten we hopen, tot een goed doel. Want voorwaar, de daden van de Heer zijn niet slechts daden, maar tekenen … We luisterden met verbazing… in de lezing van het evangelie, hoe Lazarus weer tot leven werd gewekt (Joh 11). Als we onze gedachten richten op de nog wonderbaarlijker werken van Christus, staat iedereen die gelooft weer op, als we allemaal die gruwelijker soort dood beschouwen en begrijpen, namelijk dat iedereen die zondigt sterft.

Maar ieder mens is bang voor de dood van het vlees, weinigen voor de dood van de ziel! De mens, bestemd om te sterven, zwoegt om zijn sterven af te wenden en toch werkt de mens, bestemd om eeuwig te leven, niet, om op te houden met zondigen! O, dat wij de mensen konden opwekken en zelf samen met hen opgewekt konden worden, om te zijn als grote minnaars van het leven dat blijft, zoals de mensen zijn van het voorbijgaande! … Wie heeft het gehad dat er tegen hem werd gezegd: “Ga naar zee, als je met je leven wilt ontsnappen” en heeft dat uitgesteld? Wie heeft het gehad dat tegen hem zei: “Ga aan het werk als je je leven wilt behouden” en is een luiaard gebleven? Het is maar weinig dat God van ons verlangt opdat wij eeuwig mogen leven en wij verwaarlozen Hem te gehoorzamen?! ...

Als de Heer dan in de grootheid van Zijn genade en barmhartigheid onze zielen tot leven wekt, opdat wij niet eeuwig sterven, dan mogen wij heel goed begrijpen dat die drie doden die Hij in het lichaam heeft opgewekt, een figuurlijke betekenis hebben van die opstanding van de ziel, die door het geloof wordt bewerkstelligd.

Augustinus : Vader en Doctor in de Genade van de Kerk (Preken over het evangelie van Johannes, nr.49, 1-3).

Cyprianos van Carthago : We moeten bedenken, geliefde broeders, en we moeten er voortdurend over nadenken dat we de wereld hebben verworpen en dat we hier als vreemdelingen en vreemdelingen een tijd verblijven

PERPOSE

“We moeten bedenken, geliefde broeders, en we moeten er voortdurend over nadenken dat we de wereld hebben verworpen en dat we hier als vreemdelingen en vreemdelingen een tijd verblijven (Hb 11:13). Laten we de dag omarmen die ieder van ons toewijst aan zijn woning die, wanneer we hier gered zijn en bevrijd van de strikken van de wereld, ons terugbrengt naar het Paradijs en het Koninkrijk. Welke man zou, na in het buitenland te zijn geweest, zich niet haasten om naar zijn geboorteland terug te keren? Wie, als hij zich haastte om naar zijn familie te zeilen, zou niet vuriger verlangen naar een gunstige wind, zodat hij zijn dierbaren sneller zou kunnen omhelzen? Wij beschouwen het Paradijs als ons land, wij zijn reeds begonnen de aartsvaders als onze ouders te beschouwen.

Waarom haasten we ons niet en rennen we niet, zodat we ons land kunnen zien, zodat we onze ouders kunnen begroeten? Een groot aantal van onze dierbaren daar wachten op ons, ouders, broers, kinderen; Een dichte en overvloedige menigte verlangt naar ons, die al veilig zijn, maar nog steeds verlangend naar onze redding! … Daar is het glorieuze koor van de apostelen, daar is de menigte van juichende profeten, daar is de ontelbare menigte martelaren die kronen dragen vanwege de glorie en overwinning van hun strijd en passie, daar de triomfantelijke maagden … de barmhartigen die hun beloning genieten, die werken van gerechtigheid hebben verricht door voedsel en aalmoezen te geven aan de armen, die, in overeenstemming met de voorschriften van de Heer, hun aardse erfenis hebben overgedragen aan de schatkamers van de hemel.

Laten wij ons met vurig verlangen naar dezen haasten, geliefde broeders. Laten wij bidden dat het ons spoedig moge overkomen om spoedig bij hen te zijn, spoedig tot Christus te komen. Moge God zien dat dit ons doel is … Die zal een ruimere beloning van Zijn naastenliefde geven aan hen wier verlangens naar Hem groter zijn geweest.”

– De heilige Cyprianus (200-258), bisschop van Carthago, martelaar, vader (Over sterfelijkheid 26).

Bron : Anastpaul.com

 

HEILIGE FULGENTIUS VAN RUSPE (c 462-533)

Sint Fulgentius van Ruspe (c 462 – 533) Abt, bisschop van de stad Ruspe, Romeinse provincie van Afrika, Noord-Afrika in het huidige Tunesië, theoloog, schrijver – bekend als “The Pocket Augustine” – geboren als Fabius Claudius Gordianus Fulgentius in c 462 in Carthago, Noord-Afrika (het huidige Tunis, Tunesië) en stierf op 1 januari 533 in Ruspe aan natuurlijke oorzaken. Hij wordt vandaag en op 3 januari vereerd door de Augustijnen

FULL

Hij werd geboren in een Romeinse senatoriale familie en was goed opgeleid. Zijn vader Claudius stierf toen Fulgentius nog vrij jong was. Zijn moeder, Mariana, leerde hem Grieks en Latijn spreken. Hij werd zo goed in Grieks dat hij het sprak als een inboorling en leerde heel Homerus uit zijn hoofd. Hij was ook goed opgeleid in Latijnse literatuur.

Naarmate hij ouder werd, beheerde hij zijn huis verstandig in onderwerping aan zijn moeder en Fulgentius kreeg al snel veel respect voor zijn beheer van de familiezaken. Deze reputatie hielp hem een ​​post te verwerven als ambtenaar in de regering van Rome, als procurator van Byzacena.

Hij raakte snel uitgekeken op het provinciale leven. Dit, samen met zijn studies van religie, met name een preek van Sint Augustinus van Hippo over Psalm 36, leidde ertoe dat hij aangetrokken werd tot een religieus leven en hij trad in een klooster, werd monnik, werd vervolgens gewijd en werd abt.

ORDINIS

Destijds waren de Ariaanse vervolgingen gestopt, maar de verkiezing van katholieke bisschoppen was verboden. In 508 werd het noodzakelijk om de wet te trotseren toen bisschoppen werden gewijd, Fulgentius werd gekozen voor Ruspe (het huidige Kudiat Rosfa, Tunesië). Hij werd met 60 andere bisschoppen verbannen naar Sardinië. Daar bouwden ze een klooster en bleven schrijven, bidden en studeren.

ARIAANS

Fulgentius werd rond 515 door de Ariaanse koning Thrasimund uitgenodigd om terug te keren naar Carthago om daar te debatteren met zijn Ariaanse vervanger. Hij weerlegde zijn Ariaanse tegenstanders zo succesvol dat hij in 518 opnieuw werd verbannen.

Koning Hilderic volgde Thrasimund in 523 op en stond de ballingen toe om terug te keren. Toen de vrede eindelijk was hersteld in de Afrikaanse kerk, keerde Fulgentius terug naar zijn bisdom. Hij had liever teruggekeerd naar zijn klooster en zijn studies hervat, maar hij was zo’n populaire prediker dat hij tot aan zijn dood op de preekstoel bezig was

HILDERIC

Als bisschop volgde hij het voorbeeld van Augustinus door in gemeenschap te leven met de geestelijkheid van zijn bisdom. Hij stichtte verschillende andere kloosters in Afrika. Toen hij werd verbannen naar Sardinië, wilde hij niet weg van het monastieke gemeenschapsleven, en stichtte daar zelfs kloosters.

Er zijn verschillende brieven en acht preken bewaard gebleven. Fulgentius’ werk toont zijn enorme kennis van het Grieks en een sterke invloed en overeenkomst met Sint Augustinus, zozeer zelfs dat hij bekend staat als ” The Pocket Augustine. ” Hij schreef vaak tegen het Arianisme en Pelagianisme.

Biskop

jSint Fulgentius stierf in 533 in Ruspe aan natuurlijke oorzaken. Enkele van zijn relikwieën bevinden zich in Bourges, Frankrijk.

Sint Fulgentius streefde er werkelijk naar om een ​​leven te leiden in overeenstemming met het voorschrift van Sint Augustinus:

“Alles buiten ons fluctueert met de stormen en verleidingen van deze tijd. Maar we hebben een innerlijke woestijn nodig, waar we onszelf verzamelen en leven van ons geloof.” … (Sermo 47,25)

FROM9

 

 

 

Augustinus : Laat niemand zeggen… ‘Ik heb berouw voor God…….

WOKE

“Laat niemand zeggen… ‘Ik heb berouw voor God. God weet het en vergeeft mij.’ Wat! Werd er toen tevergeefs tegen de priesters gezegd: ‘Wat u ook op aarde verliest, zal in de hemel worden losgelaten’? U acht het Evangelie van geen enkel belang. U veracht de woorden van Christus en u belooft uzelf wat hij u weigert.

– Augustinus van Hippo

st. Ambrosius van Milaan : De Kerk van de Heer is gebouwd op de rots van de apostelen te midden van zoveel gevaren in de wereld….

AMBROOS123

De Kerk van de Heer is gebouwd op de rots van de apostelen te midden van zoveel gevaren in de wereld; daarom blijft ze onbeweeglijk. Het fundament van de Kerk is onwrikbaar en stevig tegen de aanvallen van de woeste zee. Golven geselen tegen de Kerk, maar verbrijzelen haar niet. Hoewel de elementen van deze wereld voortdurend met beukende geluiden op de Kerk slaan, bezit de Kerk de veiligste haven van redding voor iedereen in nood.

Hoewel de Kerk heen en weer wordt geslingerd op de zee, vaart ze gemakkelijk op rivieren, vooral die rivieren waar de Schrift over spreekt: De rivieren hebben hun stem verheven. Dit zijn de rivieren die stromen uit het hart van de mens die door Christus is gedronken en die van de Geest van God ontvangt. Wanneer deze rivieren overstromen met de genade van de Geest, verheffen ze hun stem.

St Ambrosius van Milaan

St Irenaeus : “Het Woord van God is gekomen om in de mens te wonen; Hij is “Mensenzoon”……

BIESBROECK9

“Het Woord van God is gekomen om in de mens te wonen; Hij is “Mensenzoon” geworden om de mens te laten wennen aan het ontvangen van God en God om in de mens te wonen, zoals het de Vader heeft behaagd. Zie nu waarom het teken van onze zaligheid, Immanuël, geboren uit een maagd, door de Heiland Zelf is gegeven (Js 7:14). Waarlijk, het is de Heiland Zelf Die de mensen redt, omdat zij uit zichzelf zichzelf niet kunnen redden. De profeet Jesaja heeft gezegd: “Versterk de handen die zwak zijn, maak de knieën die zwak zijn stevig! Houd moed, bange harten, wees sterk, vrees niet! Hier is uw God Die komt met rechtvaardiging; Hijzelf komt, Hij komt om ons te redden” (Js 35:3-4). Want het is alleen met Gods hulp en niet van onszelf, dat we kunnen opstaan voor onze redding.

En hier is nog een tekst waarin Jesaja voorspelde dat Degene die ons redt niet gewoon een mens is, noch een onlichamelijk wezen: “Het was geen boodschapper of engel, maar de Heer Zelf Die Zijn volk redde. Vanwege Zijn liefde en medelijden vergaf Hij hen; Hij heeft hen Zelf verlost” (Js 63:9). Maar deze Redder is ook waarlijk Mens, waarlijk zichtbaar: “Stad Sion, zie, uw ogen zullen onze Verlosser zien” … En een andere profeet heeft gezegd: “Hij zal zich weer over ons ontfermen en al onze zonden in de diepten van de zee werpen” (Mi 7:19) … Uit het land Juda, uit Bethlehem (Mi 5:1) zal de Zoon van God komen, Hij Die ook God is, om Zijn lof uit te storten over heel de aarde … Zo is God inderdaad mens geworden en heeft de Heer zelf ons gered door ons het teken van de Maagd te geven.”

– Sint Irenaeus (c 130-c 202) Bisschop, kerkvader, theoloog en martelaar (Tegen de ketterijen III),

St Augustinus : Wees niet bang voor degenen die het lichaam doden en daarna niets meer kunnen doen. […] Wees bevreesd voor hem die, nadat hij gedood heeft, de macht heeft om in de hel te werpen……

EVERYONE

‘Wees niet bang voor degenen die het lichaam doden en daarna niets meer kunnen doen. […] Wees bevreesd voor hem die, nadat hij gedood heeft, de macht heeft om in de hel te werpen. ” – Lukas 12:4-5

“Het Evangelie is leven. Vroomheid en ontrouw zijn de dood van de ziel. Dus als de ziel kan sterven, hoe is ze dan nog onsterfelijk? Omdat er altijd een dimensie van leven in de ziel is die nooit kan worden gedoofd. En hoe sterft het? Niet door op te houden leven te zijn, maar door het eigenlijke leven te verliezen. Want de ziel is zowel leven voor iets anders als zij heeft haar eigen eigen leven. Denk aan de volgorde van de wezens. De ziel is het leven van het lichaam. God is het leven van de ziel. Zoals het leven, dat de ziel is, bij het lichaam aanwezig is, opdat het lichaam niet zou sterven, zo behoort het leven van de ziel (God) bij de ziel te zijn, opdat het niet zal sterven.

Hoe sterft het lichaam? Door het vertrek van de ziel. Ik zeg, door het vertrek van de ziel, sterft het lichaam en ligt het daar als een kadaver, wat een beetje eerder was, een levendig, niet verachtelijk voorwerp. Er zijn er nog steeds in, zijn verschillende leden, de ogen en oren. Maar dit zijn slechts de ramen van het huis – de bewoner is verdwenen. Degenen die de doden bewenen, huilen tevergeefs aan de ramen van het huis. Er is daar niemand om het te horen. Waarom is het lichaam dood? Omdat de ziel, haar leven, weg is. Maar op welk punt is de ziel zelf dood? Wanneer God, zijn leven, het heeft verlaten. Dit kunnen we dan weten en met zekerheid vasthouden – het lichaam is dood zonder de ziel en de ziel is dood zonder God. Iedereen zonder God heeft een dode ziel. Gij die de doden beweent, moet veeleer de zonde bewenen. Beweent de goddeloosheid! Beween, ongeloof!

– De heilige Augustinus (354-430), bisschop van Hippo, vader en kerkleraar (preek 65).

 

Johanes van Kronstadt: Wees niet moedeloos als je tegen de onlichamelijke vijand strijdt…

TORMENT

‘Wees niet moedeloos als je tegen de onlichamelijke vijand strijdt, maar prijs zelfs te midden van je ellende en onderdrukking de Heer, die je waardig heeft bevonden voor Hem te lijden, door te strijden tegen de listigheid van de slang, en om voor Hem gewond te worden. Hem op elk uur; want als u niet vroom had geleefd en niet had geprobeerd verenigd te worden met God, zou de vijand u niet hebben aangevallen en gekweld.

St. Jan van Kronstadt

St Macarius van Egypte : Het komt soms voor dat Satan een dialoog in je hart voert….

FIFTY

Het komt soms voor dat Satan een dialoog in je hart voert, bijvoorbeeld ‘Denk aan het kwaad dat jij heb gedaan; uw ziel is vol wetteloosheid, u gaat gebukt onder vele zware zonden.’ Laat hem niet misleiden als hij dit doet, en laat u niet tot wanhoop brengen onder het voorwendsel dat u nederig bent. Na het verkrijgen van toelating Door de val heeft het kwaad de macht om te allen tijde met de ziel te communiceren, van mens tot mens, en zo zondige gedachten te suggereren. acties eraan. Je zou deze moeten beantwoorden: ‘Ik heb de schriftelijke verzekering van God, want Hij zegt: ‘Ik verlang de dood van de zondaar, maar dat hij moet terugkeren door berouw en moet leven” (vgl. Ezech. 33:11). Wat was het doel van Zijn afdaling naar de aarde? behalve om zondaars te redden, om licht te brengen aan degenen die in duisternis verkeren en leven aan de doden?  ‘De Heer kwam werkelijk en riep ons om Gods geadopteerde Zoon te zijn, om een ​​heilige stad binnen te gaan, waar altijd vrede heerst, om een ​​leven te bezitten dat eeuwig zal duren, om te delen in een onvergankelijke glorie.

St Macarius van Egypte