christelijkeinformatiebron

[dit artikel hieronder is het volledige artikel van wat hierboven op de afbeelding staat] :

St. Ephraim the Syrian : Over GEBED :

Niet zondigen is waarlijk zalig; maar wie zondigt, moet niet wanhopen, maar treuren over de zonden die hij heeft begaan, zodat hij door treuren opnieuw de zaligheid kan bereiken. Het is dus goed om altijd te bidden en de moed niet te verliezen, zoals de Heer zegt, En de apostel zegt weer: ‘Bid zonder ophouden’, dat wil zeggen ’s nachts en overdag en op elk uur, en niet alleen als je in de kerk komt, en niet op andere tijden. Maar of je nu werkt, ligt te slapen, reist, eet, drinkt, aan tafel zit, onderbreek je gebed niet, want je weet niet wanneer Hij komt die je ziel opeist. Wacht niet op zondag of een feestdag, of een andere plaats, maar, zoals de profeet David zegt, ‘in elke plaats van zijn heerschappij’. Of je nu in de kerk bent, of in je huis, of op het platteland; of je nu schapen hoedt, of gebouwen bouwt, of aanwezig bent op drinkpartijen, houd niet op met bidden. Als je kunt, buig dan je knieën, als je niet kunt, doe dan voorbede in gedachten, ’s avonds en ’s morgens en ’s middags’. Als het gebed voorafgaat aan je werk en als, wanneer je opstaat uit je bed, je eerste bewegingen gepaard gaan met gebed, kan de zonde geen ingang vinden om je ziel aan te vallen.

Gebed is een bewaker van voorzichtigheid, beheersing van toorn, beteugeling van trots, reiniging van boosaardigheid, vernietiging van afgunst, rechtzetten van verdorvenheid. Gebed is kracht van lichamen, voorspoed van een huishouden, goede orde van een stad, macht van een koninkrijk, trofee van oorlog, zekerheid van vrede. Gebed is een zegel van maagdelijkheid, trouw in het huwelijk, wapen van reizigers, beschermer van slapers, moed van wakkeren, overvloed voor boeren, veiligheid van hen die varen.

Gebed is een pleitbezorger voor hen die berecht worden, kwijtschelding voor de gebondenen, troost voor de treurenden, blijdschap voor de vreugdevollen, troost voor de treurenden, een feest op verjaardagen, een kroon voor de gehuwden, een lijkwade voor de stervenden. Gebed is conversatie met God, gelijke eer met de Engelen, vooruitgang in goede dingen, afwenden van kwaad, rechtzetten van zondaars. Gebed maakte van de walvis een huis voor Jonas, bracht Hizkia weer tot leven uit de poorten van de dood, veranderde de vlam in een wind van vocht voor de jongeren in Babylon. Door te bidden verbond Elias de hemel om drie jaar en zes maanden lang niet te regenen.

Zie, broeders, wat een kracht gebed heeft. Er is geen kostbaarder bezit dan gebed in het hele menselijke leven. Laat het nooit los; laat het nooit in de steek. Maar, zoals onze Heer zei, laten we bidden dat ons zwoegen niet voor niets mag zijn: ‘Wanneer u in gebed staat, vergeef dan als u iets tegen iemand hebt, opdat uw hemelse Vader u uw fouten vergeeft’.

Zien jullie niet, broeders, dat we voor niets zwoegen als we bidden, als we vijandschap tegen iemand hebben?

En opnieuw zegt de Heer: ‘Als je je gave aanbiedt bij het altaar en je herinnert je daar dat iemand iets tegen je heeft, laat dan je gave voor het altaar liggen en ga eerst heen om je met je broeder te verzoenen en kom dan je gave aanbieden’. Het is dus duidelijk dat als je dit niet eerst doet, alles wat je aanbiedt onaanvaardbaar zal zijn, maar als je het gebod van de Meester opvolgt, smeek de Heer dan met vrijmoedigheid en zeg: ‘Vergeef mij mijn schulden, Meester, zoals ik mijn broeder heb vergeven, zo vervul ik uw gebod. Ik, hoe zwak ik ook ben, heb vergeven’. Want de Beminde der mensen zal antwoorden: ‘Als jij vergeven hebt, zal ik ook vergeven. Als jij vergeven hebt, zal ook Ik jouw zonden vergeven. Want Ik heb gezag op aarde om zonden te vergeven. Vergeef en je zult vergeven worden’.

Zie Gods onpeilbare liefde voor de mensheid. Zie Gods onbegrensde goedheid. Hoor onmiddellijke redding van van je zielen.

Bron : https://www.saintolympiaorthodoxchurch.org/images/bulletins/2019/StOlympiaBulletin3_17_19.pdf

Het grootste mysterie van het leven is dat voldoening niet wordt gevoeld door degenen die nemen en eisen stellen, maar door degenen die geven en offers brengen. — Nikolai Berdyaev

Lees verder :

Wat een andere wereld zou dit zijn als we wisten dat het najagen van roem en fortuin, en het streven naar winst, ons alleen maar onenigheid en ellende zou brengen. Vanaf onze kindertijd krijgen we allemaal berichten dat krijgen het doel van het leven is: we moeten romantische liefde, seksuele vervulling, bezittingen en prestige hebben om gelukkig te zijn. Dit wordt voortdurend benadrukt door verschillende vormen van reclame, zaken en entertainment.

God heeft een andere boodschap: help elkaar. We leren uit ervaring in ons programma dat geluk voortkomt uit geven, of het nu tijd, talent, geld of andere dingen zijn. Ervaring leert ons dat het geven van wat we hebben om iemand anders te helpen ons veel gelukkiger maakt dan het voor onszelf houden.

Vandaag wil ik er de nadruk leggen op geven.

Bron :Nikolay Aleksandrovich Berdyayev | Russian Philosopher, …

” Het christendom is niet een kwestie van mensen overtuigen van bepaalde ideeën, maar van hen uitnodigen om te delen in de grootheid van Christus . Bid dus dat ik nooit in de valkuil trap om mensen te imponeren met slimme taal, maar in plaats daarvan leer om nederig te spreken, met het verlangen om mensen alleen te imponeren met Christus zelf.”

St Ignatius van Antiochië 

Vandaag gaat onze Heer rond alle plaatsen van Hades; vandaag “brak hij de bronzen deuren in stukken en hakte hij de ijzeren grendels in stukken.” Let op de nauwkeurigheid van de uitdrukking. Hij zei niet “opende de bronzen poorten,” maar “brak de bronzen poorten in stukken,” zodat de hele gevangenis nutteloos werd. Hij opende de ijzeren grendels niet, maar hakte ze in stukken, zodat de bewaker machteloos werd. Waar geen deur of slot is, daar zal iedereen die binnenkomt niet worden bewaakt. Dus, als Christus in stukken breekt, wie anders kan het dan repareren? . . . Hij brak de bronzen poorten in stukken om te laten zien dat de dood eindig is. Ze worden “van brons” genoemd, niet omdat ze van brons waren gemaakt, maar om de wreedheid en genadeloosheid van de dood te demonstreren. . . . Wilt u weten hoe hard, onverbiddelijk en onoverwinnelijk het was? In zo’n lange tijd overtuigde niemand haar om iemand van degenen die ze bezat vrij te laten, totdat de Heer der engelen zelf afdaalde en haar dwong dit te doen. Eerst bond Hij de sterke man vast en plunderde toen zijn goederen. Daarom voegt de profeet toe: “schatten van de duisternis, die onzichtbaar zijn.” . . . Deze plaats van Hades, donker en vreugdeloos, was voor eeuwig van licht beroofd; daarom worden de [poorten] donker en onzichtbaar genoemd. Ze waren werkelijk donker totdat de Zon der gerechtigheid neerdaalde, het verlichtte en Hades tot de hemel maakte. Want waar Christus is, daar is ook de hemel

Joh.Chrysostomos 

1. “Laat niets u verontrusten, niets u bang maken. Alle dingen gaan voorbij. God verandert niet. Geduld bereikt alles.”
Dit is een grote uitdaging als we getuige zijn van zulke wrede gewelddadige handelingen en aanvallen op onschuldig leven in de wereld. We moeten blijven vertrouwen op Gods wijsheid en genade en volharden in gebed voor alle betrokkenen. Christus is geen vreemde voor lijden en verlies, laten we ons tot hem wenden met onze vragen en onze gebeden, altijd biddend “Jezus, wij vertrouwen op u.”

2. “Moge er vandaag vrede in je zijn. Moge je God vertrouwen dat je precies bent waar je hoort te zijn. Moge je de oneindige mogelijkheden die geboren worden uit geloof niet vergeten. Moge je de gaven die je hebt ontvangen gebruiken en de liefde die je is gegeven doorgeven. Moge je tevreden zijn wetende dat je een kind van God bent. Laat deze aanwezigheid zich nestelen in je botten en geef je ziel de vrijheid om te zingen, dansen, prijzen en liefhebben. Het is er voor ieder van ons.”

Soms verliezen we ons eigen doel uit het oog en hoe we een rol moeten spelen in het brengen van vrede in de wereld. Zo vaak begint het hier: met innerlijke vrede – vrede met onze Heer en een diep gevoel van rust in de schepping die Hij ons heeft gemaakt. Zo’n vrede straalt uit naar onze families en onze gemeenschappen. Als het in ieder van ons wordt gekweekt, kan het grote verandering in onze wereld teweegbrengen. En toch zullen lijden en dood, pijn en verlies allemaal deel blijven uitmaken van onze ervaring. Laten we bidden om instrumenten van vrede te zijn, zelfs in momenten waarop het lijkt alsof de strijd verloren is. Laten we ons nooit onderwerpen aan de leugen dat geweld zegeviert.

3. “Hoe dichter men bij God komt, hoe eenvoudiger men wordt.”
We hebben veel zorgen in onze wereld. Veel hiervan zijn legitiem en geldig, maar sommige vereisen tijd en energie die beter ergens anders besteed kunnen worden. Als we allemaal zouden kunnen streven naar een diepere relatie met God, zouden we op natuurlijke wijze veel van de zorgen, angsten en zorgen loslaten die ons van elkaar scheiden en conflicten veroorzaken tussen individuen, en, op grotere schaal, tussen naties. Het begint bij ieder van ons.

4. “Denk na over de voorzienigheid en wijsheid van God in alle geschapen dingen en prijs Hem in hen allen.”

Het is lastig te begrijpen waarom er tragedies in onze wereld gebeuren. We weten dat God deze tragedies niet veroorzaakt, maar dat ze mogen gebeuren in overeenstemming met onze gave van vrije wil. God neemt de vrije wil niet af van degenen die er misbruik van zouden maken. Maar hoe kunnen we naar een tragisch incident kijken en Gods voorzienigheid zien? Eén manier is om stil te staan ​​bij de verhalen van heldendom en moed die ontstaan ​​in crisissituaties. Ja, we zien groot kwaad. Maar zelfs verwoestend kwaad kan de goedheid en schoonheid van liefde niet volledig wegvagen. Zoek naar de helden – zoek naar God in het wrak en je zult Hem zien glinsteren door de verhalen van vele zielen die opstonden om degenen om hen heen te beschermen en te helpen, zelfs op eigen risico en zelfopoffering.

5. “De waarheid lijdt, maar sterft nooit.”

Dit is zo belangrijk om te onthouden! Vrede komt voort uit het herinneren dat de strijd met de dood is gestreden en gewonnen door onze Heer Jezus Christus. In het licht van alledaagse beproevingen, en zelfs in het licht van diepe nood , kunnen we vrede vinden in de veerkracht van waarheid en goedheid.

6. “In deze nood, — want toen had ik nog nooit een enkel visioen gehad, — waren deze Uw woorden alleen al voldoende om het weg te nemen en mij volmaakte vrede te geven: ‘Wees niet bang, mijn dochter: ik ben het; en ik zal je niet verlaten. Wees niet bang.'”

jLaten we grote troost putten uit de beloften van Onze Heer. Onze ervaring en de wereld zijn misschien niet de grootste getuigen van vrede, maar kijk nog eens wat dieper en u zult misschien verrast zijn over de kracht en volharding van het licht. We zullen niet verlaten worden, hoewel er veel van ons gevraagd kan worden. 

7. “Moed hebben voor alles wat er in het leven gebeurt — daarin ligt alles besloten.”

Moed is niet de afwezigheid van angst, maar de overwinning van vrede over angst.

8. “De boom die naast het stromende water staat, is frisser en geeft meer vrucht.”

Als wij vrede wensen, laten wij dan vrede in onszelf en in ons hart cultiveren.

9. “Wij hebben geen vleugels nodig om Hem te zoeken, wij hoeven alleen maar naar Hem te kijken die in ons aanwezig is.”

Mogen wij altijd verzekerd zijn van Gods nabijheid en vervuld worden met de vrede die daaruit voortvloeit.

10. “Het gevoel blijft dat God ook op de reis is.”

Wanneer we overmand worden door verdriet, angst of lijden ; wanneer de pijn van verlies ons overweldigt; wanneer het kwaad de macht lijkt te hebben gegrepen; laten we dan naar het kruis kijken en vervuld worden van vrede, wetende dat Christus deze weg heeft bewandeld en deze weg nu met ons en met al onze broeders en zusters bewandelt.

11. “Pijn is nooit permanent.”

Opnieuw kunnen we vrede vinden in de eeuwige belofte van vrede. Wat ons hier op aarde ook overkomt, het is tijdelijk. Vrede is eeuwigdurend.

12. “Christus heeft nu geen lichaam, maar het uwe. Geen handen, geen voeten op aarde, maar de uwe. Jullie zijn de ogen waardoor Christus mededogen in de wereld ziet. Jullie zijn de voeten waarmee Christus wandelt om goed te doen. Jullie zijn de handen waarmee Christus de wereld zegent.”

Dit is een mooie herinnering aan waar vrede vandaan komt. Zo vaak als ik getuige ben van lijden en tragedie, word ik verdrietig van mijn hulpeloosheid. Wat kan ik doen in het aangezicht van zoveel pijn en verlies? Alleen iets heel kleins. Het bereikt misschien nooit de behoeftigen rechtstreeks, maar het kan iemand anders in nood bereiken – iemand in mijn eigen gemeenschap. Het kan het verschil maken tussen een gevoel van verbondenheid en een gevoel van isolatie. Dit prachtige citaat echoot het gebed van Sint Franciscus: Heer, maak mij een instrument van uw vrede.

13. “Werk er voortdurend aan om veel liefdesdaden te verrichten, want ze ontsteken en smelten de ziel.”

Vrede zal alleen heersen als we kunnen leren lief te hebben. Liefde vernietigt het najagen van het zelf, het najagen van macht, het najagen van rijkdom en zoveel andere verlangens die zo gemakkelijk de basis kunnen zijn van geweld en conflict.

14. “Je geeft God een compliment als je grote dingen van Hem vraagt.”

Soms hebben we het gevoel dat we nooit vrede in de wereld zullen zien. We moeten volharden in gebed voor vrede. Niets is onmogelijk met God.

Het was niet aan een zilveren tafel en het was niet uit een gouden vat dat Christus Zijn discipelen Zijn bloed aanbood om te drinken, maar toch was alles daar kostbaar en riep het verwijzing op, want het was vervuld met de Geest. Wilt u het lichaam van Christus eren? Veracht het niet om Christus naakt te zien. Wat heeft het u voor zin als u hier Zijn zijden bedekkingen eert, terwijl u buiten de Kerk de kilheid en naaktheid van anderen blijft tolereren? Wat heeft het u voor zin als het altaar van Christus bedekt is met gouden vaten, terwijl Christus Zelf honger lijdt? U maakt een gouden beker, maar u biedt er geen verkoelend water bij aan. Christus als een dakloze pelgrim dwaalt rond en vraagt ​​om onderdak, maar u, in plaats van Hem te accepteren, versiert uw vloeren, uw muren en de toppen van uw pilaren, en u doet zilveren harnassen om uw paarden. Maar Christus blijft gebonden in de kerker en u wilt Hem zelfs niet aankijken.

Johannes Chrysostomus

Denk aan de val van de sterken, opdat u nederig mag blijven onder uw deugden. En denk aan de zware zonden van hen die vielen en berouw hadden; en aan de lof en eer die zij daarna ontvingen, zodat u moed mag verwerven tijdens het berouw.

-Isaak de Syriër

-Sint Ambrosius van Milaan- Zijn leven

Het leven van Sint Ambrosius van Milaan (Sant Ambroggio de Milano in het Italiaans) is een bijzonder fascinerend verhaal. Sint Ambrosius werd rond 339 n.Chr. geboren in wat nu Trier, Duitsland is, als zoon van de Romeinse prefect van Gallië. In de voetsporen van zijn vader begon Ambrosius aan een carrière in de rechten en politiek en in 370 was hij keizerlijk gouverneur van Noord-Italië geworden. Toen de bisschopszetel van Milaan in 374 vacant werd, eisten de mensen dat Ambrosius hun bisschop zou worden.

De naburige bisschoppen en de keizer overtuigden hem om deze roeping te aanvaarden als de wil van God, en zo werd de catechumeen Ambrosius gedoopt en tot diaken gewijd, vervolgens tot priester, vervolgens tot bisschop, allemaal in één week! Deze politicus die kerkelijk man werd, was zich er terdege van bewust dat hij niet was voorbereid op deze grote verantwoordelijkheid en stortte zich daarom onmiddellijk op gebed en de studie van de Schrift. Zijn diepe spiritualiteit en liefde voor Gods Woord, gecombineerd met de oratorische vaardigheden die hij had opgedaan in de wet en politiek, maakten Ambrosius tot een van de grootste predikers van de vroege kerk. Sint Ambrosius bleek een felle tegenstander van ketterij, heidendom en hypocrisie. Hij vocht om de onafhankelijkheid van de kerk van de staat te behouden en excommuniceerde moedig de machtige katholieke keizer Theodosius I voor een bloedbad onder onschuldige burgers in Thessalonica. Ambrosius had ook een aanzienlijke impact op de gewijde muziek door de compositie van hymnen en psalmtonen die tot op de dag van vandaag bekend staan ​​als Ambrosiaanse gezangen.

Naast talloze preken en verhandelingen over het spirituele leven, is Sint Ambrosius verantwoordelijk voor twee van de eerste grote theologische werken geschreven in het Latijn, ‘De Sacramentis’ over de sacramenten en De Spiritu Sancto over de Heilige Geest. Rond 385 kwam een ​​ambitieuze professor in het spreken in het openbaar genaamd Augustinus naar Sint Ambrosius luisteren om zijn techniek te bestuderen, en werd daarbij aangetrokken tot het katholieke geloof. In 386 werd Augustinus gedoopt door Ambrosius en werd hij bisschop van Hippo in Noord-Afrika. Ambrosius en zijn leerling Augustinus vormen samen met St. Hiëronymus en St. Gregorius de Grote de vier oorspronkelijke kerkleraren van de Latijnse Kerk . Sint Ambrosius, een van de belangrijkste vroege kerkvaders , stierf op Stille Zaterdag (4 april) in het jaar 397. Zijn feestdag in de Romeinse kalender is 7 december, de dag waarop hij tot bisschop werd gewijd. Uit de Romeinse liturgie voor het feest van St. Ambrosius: “Heer, u hebt van Sint Ambrosius een uitstekende leraar van het katholieke geloof gemaakt en hem de moed van een apostel gegeven. Wek in uw Kerk meer leiders op naar uw eigen hart, om ons te leiden met moed en wijsheid. Wij vragen dit door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon, die leeft en heerst met u en de Heilige Geest, één God voor eeuwig en altijd. Amen.”  

Bron : Biografie door Dr. Italy Voor meer over St. Ambrosius en andere vroege kerkvaders, zieToen de kerk nog jong was: Stemmen van de vroege kerkvaders door Marcellino D’Ambrosio

Het Woord van God beweegt snel;

Hij wordt niet gewonnen door de lauwe,

noch vastgehouden door de nalatigen.

Laat uw ziel aandachtig zijn voor Zijn woord;

volg zorgvuldig het pad dat God u vertelt te nemen, want Hij is snel in Zijn

voorbijgaan

St Ambrosius