Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
Heilige Teresa Benedicta van het Kruis (1891-1942)
martelaar
“Vandaag stond ik met je onder het kruis
en voelde me duidelijker dan ooit dat
je alleen daar onze moeder werd.
Maar zij, die gij tot metgezellen hebt uitverkoren,
Om met u rond den eeuwigen troon te staan,
Zij moeten met u onder het kruis staan,
en met het levensbloed van hun bittere pijnen,
hemelse heerlijkheid kopen voor die zielen
die Gods eigen Zoon aan hun zorg heeft toevertrouwd.”
De heilige Teresa Benedicta van het Kruis – Goede Vrijdag 1938
+++++++++++++++++++++++++
[Teresa Benedicta van het Kruis, beter bekend als Edith Stein, was een Duitse filosofe van Joodse afkomst die zich bekeerde tot het katholicisme en later karmelietes werd. Ze werd geboren op 12 oktober 1891 in Breslau (nu Wrocław, Polen) en stierf als martelares in het concentratiekamp Auschwitz-Birkenau op 9 augustus 19422.
Haar intellectuele reis begon met studies in filosofie, psychologie en geschiedenis. Ze werd beïnvloed door denkers zoals Edmund Husserl, bij wie ze promoveerde op het thema “Zum Problem der Einfühlung”. Haar bekering tot het katholicisme werd sterk beïnvloed door de geschriften van Theresia van Ávila, waarna ze zich liet dopen op 1 januari 1922. In 1934 trad ze in bij de ongeschoeide karmelietessen en nam de kloosternaam Teresa Benedicta van het Kruis aan.]
Mensen beschouwen de christelijke moraal vaak als een soort afspraak waarbij God zegt: “Als je je aan veel regels houdt, zal ik je belonen, en als je dat niet doet, zal ik iets anders doen.” Ik denk niet dat dit de beste manier is om ernaar te kijken. Ik zou veel liever zeggen dat elke keer dat je een keuze maakt, je het centrale deel van jou, het deel van jou dat kiest, verandert in iets dat een beetje anders is dan voorheen. En als je je leven in zijn geheel neemt, met al je ontelbare keuzes, verander je je hele leven lang langzaam dit centrale ding in een hemels wezen of in een hels wezen: ofwel in een wezen dat in harmonie is met God, en met andere wezens. schepselen, en met zichzelf, of anders in een staat van oorlog en haat tegen God, en tegen zijn medeschepselen, en tegen zichzelf. Het enige soort schepsel zijn is de hemel: dat wil zeggen: het is vreugde, vrede, kennis en macht. De ander zijn betekent waanzin, afschuw, idiotie, woede, onmacht en eeuwige eenzaamheid. Ieder van ons evolueert op elk moment naar de ene of de andere staat. (Boek 2, deel 4)
Goed en kwaad nemen beide toe bij samengestelde rente. Daarom zijn de kleine beslissingen die jij en ik dagelijks nemen van zo’n oneindig belang. De kleinste goede daad vandaag is de verovering van een strategisch punt van waaruit je een paar maanden later misschien overwinningen kunt behalen waar je nooit van had durven dromen. Een ogenschijnlijk triviale uiting van lust of woede is vandaag de dag het verlies van een heuvelrug, spoorlijn of bruggenhoofd van waaruit de vijand een aanval zou kunnen inzetten die anders onmogelijk zou zijn.
CS Lewis
“De complete CS Lewis Signature Classics”.
[Verduidelijking :
Het citaat van C.S. Lewis vergelijkt het effect van onze dagelijkse keuzes met samengestelde rente—een economisch concept waarbij kleine investeringen over tijd exponentieel groeien. Lewis past dit principe toe op goed en kwaad, en stelt dat zelfs de kleinste handelingen een diepgaande invloed kunnen hebben op ons leven en de wereld om ons heen.
Hier zijn een paar kernideeën uit het citaat:
Kleine keuzes tellen: Elke kleine goede daad is als een strategische overwinning, een bouwsteen voor toekomstige successen. Een kleine zonde of impulsieve fout kan juist een opening creëren voor grotere problemen later.
Morele groei en verval: Zoals rente oploopt over tijd, groeien ook onze gewoonten en karaktereigenschappen. Een positieve gewoonte kan uiteindelijk leiden tot een sterkere en deugdzamere persoonlijkheid, terwijl een negatieve gewoonte op lange termijn destructief kan zijn.
Langetermijndenken: Lewis moedigt aan om verder te kijken dan het moment en na te denken over de gevolgen van onze daden—zowel spiritueel als praktisch.
Samengevat: onze dagelijkse keuzes vormen onze toekomst, niet alleen voor onszelf maar ook voor onze omgeving. Het is een oproep tot bewust leven, waarin we ons realiseren hoe zelfs kleine handelingen grote impact kunnen hebben.]
Augustinus van Hippo was een theoloog, schrijver, predikant, redenaar en bisschop. Hoewel hij veel tegenslagen in zijn leven meemaakte, gaf Augustinus een voorbeeld voor mannen en vrouwen over de hele wereld. Zijn werk wordt weerspiegeld in de levens van katholieken in de Augustijnse traditie die zich blijven inzetten voor mensen in grote nood
Wie is St. Augustinus?
Aurelius Augustinus werd geboren in 354 in Tagaste, Algerije. Hij was de zoon van Patricius, een ongelovige, en zijn vrome katholieke vrouw, Monica. Augustinus’ moeder schreef haar zoon als kind in als catechumeen De doop van Augustinus werd echter volgens de gewoonte uitgesteld tot een latere tijd.
In zijn jonge jaren bezat Augustinus een onderzoekende geest. Hij zette zijn zinnen op een carrière die hem zowel rijkdom als roem zou brengen. De ouders van Augustine steunden de carrièredoelen van hun zoon van harte en wilden hun zoon de beste opleiding geven.
Na zijn studie in Tagaste en later in Carthago, Tunesië, doceerde Augustinus retorica. Hij diende eerst als leraar in zijn geboortestad en werd later leraar in Rome en Milaan.
Augustinus reisde van stad naar stad en kwam onderweg veel kansen en uitdagingen tegen. Hij was ook op een diepe spirituele reis, op zoek naar innerlijke vrede en blijvend geluk.
Augustinus wordt een “dienaar van God”
Het voorbeeld, de gebeden en de invloed van Monica speelden een rol op de spirituele reis van haar zoon. Ze leidden er uiteindelijk toe dat Augustinus zich tot het katholieke geloof bekeerde.
Op 33-jarige leeftijd werd Augustinus gedoopt door bisschop Ambrosius van Milaan. Hij nam zich ook voor om de rest van zijn leven als een ‘dienaar van God’ door te brengen.
Als dienaar van God stemde Augustinus ermee in zijn celibataire leven te leiden. Hij nam deze beslissing ondanks het feit dat hij enkele jaren had samengewoond met een vrouw van wie hij veel hield en die een zoon had verwekt, Adeodatus.
Na de doop van Augustinus vertrokken hij, Adeodatus en zijn vriend Alypius naar zijn geboortestad. Ze zochten een monastieke levensstijl samen met andere mannen die een radicale bekering tot het geloof hadden meegemaakt.
Tijdens de reis, in Ostia Antica net buiten Rome, werd Monica ziek. Ze stierf plotseling maar gelukkig, omdat ze getuige was geweest van Augustinus’ toewijding aan Christus en de Kerk
Augustinus omarmt een leven van gebed, werk en gemeenschap
In Tagaste baden, werkten en leefden Augustinus, Adeodatus en een aantal van hun metgezellen samen in gemeenschap. Ze deelden hun inzichten over de Schrift en de christelijke roeping en leerden van elkaar.
Na drie jaar werd Augustinus geroepen om priester te worden tijdens een bezoek aan de stad Hippo, zo’n 80 kilometer van Tagaste. Dit was in strijd met wat Augustinus zelf had kunnen kiezen, maar hij koos er toch voor om te accepteren wat hij geloofde dat Gods wil voor hem was.
In Hippo stichtte Augustinus een kloostergemeenschap, die hij leidde terwijl hij bisschop Valerius assisteerde. Enkele jaren later volgde Augustinus Valerius op als hoofd van het bisdom.
Augustinus aarzelde om zijn intrek te nemen in het huis van de bisschop, omdat hij de rust van de kloostergemeenschap niet wilde verstoren. Hij schreef toen zijn Regel voor de verdere richting van de gemeenschap. Vervolgens stichtte hij een derde gemeenschap voor geestelijken in zijn nieuwe bisschoppelijke residentie. Vanaf zijn terugkeer naar Tagaste tot aan zijn dood koos Augustinus dus resoluut voor een monastieke gemeenschapsstijl.
Als bisschop vond Augustinus het leven van contemplatie en afzondering van wereldse beslommeringen dat hem begeerde. Hij concentreerde zich op zijn vele verplichtingen als leider van de lokale kerk en als ambtenaar. Naast zijn pastorale taken in Hippo reisde Augustinus naar kerkvergaderingen in Noord-Afrika. Hij deed dit zo’n 40 tot 50 keer in de 35 jaar dat hij bisschop was. Augustinus maakte zelfs zo’n 30 keer de negendaagse reis naar Carthago om andere bisschoppen te ontmoeten.
Augustinus’ uitgebreide reizen waren fysiek inspannend, maar vergeleken met zijn geschriften en preken mogen ze als bescheiden worden beschouwd. Gedurende Augustinus’ leven schreef hij meer dan 200 boeken en bijna 1000 preken, brieven en andere werken.
Dood van Sint Augustinus
In 430 werd Augustinus ziek. Hij zocht zijn bed op en bracht zijn dagen en nachten door met het bidden van de boetepsalmen, die hij op de muur van zijn kamer liet schrijven.
Augustinus stierf op 28 augustus, toen de Vandalen Hippo binnenvielen. Na zijn dood werd zijn lichaam in Hippo begraven. Later werd het naar Sardinië gebracht en overgebracht naar Pavia, Italië, waar het nu rust in de Basiliek van San Pietro in Ciel d’Oro
De heilige Augustinus begrijpt het verzoek dat Gods naam heilig en geheiligd mag worden in het Onze Vader ook als een verzoek aan God om ons de genade te geven dat we een geheiligd leven mogen blijven leiden, zodat Gods naam in ons geheiligd kan worden.
Die leraar begrijpt daarom dat we van Hem vragen om volharding in heiliging, dat wil zeggen, dat we moeten volharden in heiliging, wanneer wij die geheiligd zijn zeggen: “Uw naam worde geheiligd.” Want wat anders is het om te vragen om wat we al hebben ontvangen, dan dat het ons ook gegeven wordt om niet te stoppen met het bezit ervan? Dus, de heilige, wanneer hij God vraagt dat hij heilig mag zijn, vraagt zeker dat hij heilig mag blijven, zo zeker ook de kuise persoon, wanneer hij vraagt dat hij kuis mag zijn, de continent dat hij continent mag zijn, de rechtvaardige dat hij rechtvaardig mag zijn, de vrome dat hij vroom mag zijn, en dergelijke.
[Dit stuk gaat over de volharding in heiliging en verwijst naar het werk van Augustinus over dit onderwerp.]
322-353 Monica werd geboren uit christelijke ouders in Tagaste, Romeins Afrika. Tijdens Monica’s kindertijd kwamen christenen net uit een periode waarin ze hun religie geheim hielden uit, uit angst voor vervolging.
Ze werd uitgehuwelijkt aan een heidense Romeinse ambtenaar, Patricius, die een kort lontje had en overspel pleegde.
Te midden van haar moeilijke huwelijk moest Monica ook omgaan met de knorrige schoonmoeder die bij haar in huis woonde
354 Haar oudste zoon, Augustinus, werd geboren.
370 Door haar nederigheid en vriendelijkheid wist Monica haar echtgenoot en haar schoonmoeder te bekeren tot het katholieke geloof.
371 Dankzij de vrijgevigheid van een rijke landeigenaar kon Augustinus naar Carthago gaan om zijn opleiding voort te zetten.
Patricius stierf.
In Carthago raakte Augustinus beïnvloed door de ketterij van het manicheïsme en negeerde daarbij Monica’s protesten. Hij nam een concubine, waarmee hij binnen het jaar een zoon kreeg, Adeodatus. Augustinus en zijn concubine trouwden nooit, maar bleven 13 jaar samen.
Een tijd lang weigerde Monica hem in haar huis te laten eten of slapen.
Op een nacht had ze een droom waarin haar werd verzekerd dat Augusrinus zich later tot het katholieke geloof zou bekeren. Er werd haar gezegd: “Waar u bent, zal ook hij zijn”.
Vanaf dat moment bleef ze dicht bij haar zoon. Ze bad en vastte voor hem. Soms bleef ze dichter dan Augustinus zelf wilde.
383 Augustinus besloot naar Rome te gaan om retorica te doceren. Monica wilde met hem mee, maar hij misleidde haar en vertrok alleen.
384 Monica kwam aan in Rome, maar vernam dat Augustinus inmiddels naar Milaan was vertrokken.
385 Ze voegde zich bij hem in Milaan. Augustinus stond haar toe een huwelijk te regelen waarvoor hij zijn concubine verliet. Hij moest echter twee jaar wachten totdat zijn verloofde meerderjarig werd, en nam al snel een andere concubine.
Monica werd leider onder de vrome vrouwen in Milaan, zoals ze dat ook in Tagaste was geweest.
386 Augustinus kwam onder de invloed van Ambrosius.
387 Augustinus besloot zijn veelbelovende carrière op te geven, gaf zijn huwelijksplannen op en werd katholiek en celibatair priester.
Moeder en zoon brachten zes maanden in vrede door op een landgoed, waar Augustinus werd gedoopt.
Monica reisde met haar zonen, Augustinus, Navigius en haar kleinzoon Adeodatus, terug naar Afrika. Tijdens deze reis, in de havenstad Ostia, werd Monica ziek en stierf ze. Ze werd begraven in Ostia.
1430 Haar relieken werden overgebracht naar de Kerk van Sint-Augustinus in Rome.
Feiten over St. Monica:
Geboortedatum: 322
Geboorteplaats: Tagaste, Numidië (nu Souk Ahras, Algerije)
Overleden: 13 november 387, leeftijd: 56 jaar
Kinderen: Augustinus, Navigius, Perpetua
Feestdag: 27 augustus
Patrones van: Getrouwde vrouwen, moeders, alcoholisten, slachtoffers van misbruik, moeilijke huwelijken
Een inspirerende heilige St. Monica wordt geroemd om haar standvastigheid in het gebed. Ze wist niet hoe het verhaal van haar zoon, St. Augustinus, zou eindigen. Ze wist niet dat hij door genade zou worden omgevormd tot een van de grootste kerkvaders ooit. Haar liefde en haar gebeden bleven onverminderd doorgaan, en uiteindelijk bracht haar geloof de verandering die ze hoopte te zien.
“Het is niet mogelijk dat de zoon van zoveel gebeden en tranen verloren gaat.”
“Als de geest door iets wordt meegesleept, is het noodzakelijk om de gedachten er niet op te laten blijven hangen, opdat identificatie met gedachten niet als zonde wordt beschouwd op de dag des oordeels in de aanwezigheid van de Heer, wanneer God de geheimen van de mensen zal oordelen.”
“Heiligheid is een houding van het hart die ons nederig en klein maakt in de armen van God, ons bewust maakt van onze zwakte, en ons op de meest gedurfde manier vertrouwen geeft in Zijn vaderlijke goedheid.”
“Als we niet hartstochtelijk geneigd waren tot geld of ijdelheid, dan zouden we geen angst hebben voor de dood of armoede. We zouden geen vijandschap of haat kennen, en we zouden niet lijden onder de zorgen van onszelf of anderen.”
354 Augustinus werd geboren als de oudste van drie kinderen, in Thagaste, Numidië (nu Souk Ahras, Algerije). Zijn moeder was katholiek en zijn vader was een heiden.
371 Augustinus vertrok naar Carthago om te studeren. Hij leefde een losbandig leven en had een zoon, Adeodatus, met zijn minnares. Hij werd later een manicheeër.
383 Augustinus vertrok naar Rome om te onderwijzen. Hij werd ziek en bad tot God voor genezing. Na zijn doop werd hij genezen.
384 Hij verhuisde naar Milaan om professor in de retorica te worden aan het keizerlijk hof.
385 Zijn minnares keerde terug naar Afrika (Adeodatus ging mee met Augustinus). Monica voegde zich bij hem in Milaan. Augustinus ontmoette Ambrosius. Een huwelijk voor Augustinus werd gearrangeerd. Hij ontmoette een andere minnares. Hij hoorde een stem die hem vertelde om de Bijbel te lezen. Hij bekeerde zich tot het christendom.
386 Hij werd door Ambrosius gedoopt. Augustinus keerde terug naar Afrika. Monica stierf in Ostia op de terugreis.
387 Hij besloot zijn bezittingen weg te geven en een leven van armoede te leiden.
388 Augustinus keerde terug naar Thagaste en stichtte een klooster.
389 Augustinus’ zoon, Adeodatus, stierf.
391 Augustinus werd tot priester gewijd in Hippo Regius.
395 Augustinus werd benoemd tot bisschop van Hippo Regius.
430 Bisschop Augustinus stierf op 28 augustus in Hippo Regius terwijl de Vandalen de stad belegerden.
1298 Sint Augustinus werd heilig verklaard door paus Bonifatius VIII.
Zijn relieken worden bewaard in de kerk van San Pietro in Ciel d’Oro in Pavia, Italië. Zijn rechterarm wordt bewaard in de kathedraal van Paderborn, Duitsland, en een deel van zijn kaakbeen wordt bewaard in de kathedraal van San Nicola in Bari, Italië.
Volledige naam: Aurelius Augustinus Geboortedatum: 13 november 354 Geboorteplaats: Thagaste, Numidië (nu Souk Ahras, Algerije) Overleden: 28 augustus 430, leeftijd 76 Feestdag: 28 augustus Patroonheilige: Brouwers, zere ogen, schilders, theologen, Engeland, Connecticut, Michigan, Florida, Wisconsin en Arizona
De zondaar die heilig werd: God bleef kloppen op Augustinus’ deur en toen hij zich eindelijk opende, werd hij een van de grootste leraren van de liefde van God.
St. Augustinus van Hippo Vader en Doctor van de Kerk
De jonge Augustinus was rusteloos in zijn zoektocht naar de waarheid. Elke keer dat hij aangetrokken werd tot een bepaalde filosofie of groep, zou hij zich uiteindelijk vervelen naarmate hij er meer vertrouwd mee raakte. Uiteindelijk vond hij Jezus Christus en was hij eindelijk tevreden.
“Onze harten zijn rusteloos, O God, totdat ze rust vinden in U.” — St. Augustinus reflecteert op zijn eerdere zoektocht
Carthago, de grote metropool: In de tijd van Augustinus was Carthago de tweede grootste stad in het West-Romeinse Rijk. Alleen Rome zelf was groter.
St. Augustinus in de kunst: Hij wordt meestal afgebeeld in liturgische gewaden met een brandend hart als symbool van zijn vurige liefde voor God.
Een van de meest invloedrijke schrijvers van het christendom: De belangrijkste werken van Augustinus zijn De Belijdenissen, Over de Christelijke Leer, Over de Drie-eenheid en De Stad van God.
St. Monica en St. Augustinus: Augustinus’ moeder, Monica, bad jarenlang voor zijn bekering. Ze is de patroonheilige van moeders en de christelijke kerk.
jEen onvermoeibare pastor van zijn kudde: Hij was een onvermoeibare verdediger van het geloof tegen ketterijen.
Zelfkennis is zo belangrijk dat, zelfs al zou je helemaal tot in de hemel verheven zijn, Ik zou graag willen dat je nooit verslapt in het cultiveren ervan: zolang we op aarde zijn, is er niets belangrijker voor ons dan nederigheid.
Teresa van Avila
[Dit citaat is afkomstig uit Interior Castle van de heilige Teresa van Ávila en benadrukt het belang van zelfkennis en nederigheid.]
“Het is niet aan ons om te zeggen wie, in de diepste zin, wel of niet dicht bij de geest van Christus staat. Wij kunnen niet in de harten van mensen kijken. Wij kunnen niet oordelen… Het zou een slechte arrogantie zijn om te zeggen dat een mens wel of niet een christen is.”
“O Heilige Geest, daal overvloedig neer in mijn hart. Verlicht de donkere hoeken van deze verwaarloosde woning en verspreid daar Uw vrolijke stralen.” – Augustinus
HOOGFEEST VAN PINKSTEREN
Veni sancte Spiritus – Kom Heilige Geest –Taizé
[Παράκλητος -Parakleet: “voorstander”, “helper” of “trooster”]
“Maar ik zeg u de waarheid, het is raadzaam voor u dat ik ga; want als ik niet ga, zal de Parakleet niet naar je toe komen, maar als ik ga, zal ik hem naar je toe sturen.” – Joh. 16:7
“De Heilige Geest is de tarwe die ons troost op de weg naar het vaderland, de wijn die ons vreugde geeft in verdrukking, de olie die het verdriet van het leven verzoet. Deze drievoudige ondersteuning was nodig voor de apostelen, die moesten uitgaan om over de hele wereld te prediken. Dit is de reden waarom Jezus de Heilige Geest naar hen stuurt. Ze zijn met Hem vervuld – vervuld, zodat er geen onreine geesten in kunnen komen; als een vat helemaal vol is, kan er niets anders in komen.
De Heilige Geest “zal u leren” (Joh 16,13) zodat u kunt weten; Hij zal je aansporen. Zodat je kunt willen. Hij geeft beide kennis en zal hieraan onze “bekwaamheid” toevoegen, naar de mate van onze kracht en wij zullen tempels van de Heilige Geest zijn (1Kor 6,19).”
– Sint Antonius van Padua (1195-1231) Franciscaan, Kerkleraar – Preken
________________
Adem in mij, O heilige Geest [Augustinus]
Adem in mij, o Heilige Geest, dat mijn gedachten heilig mogen zijn.
Handel in mij, o Heilige Geest, dat mijn werk ook heilig mag zijn.
Trek mijn hart, o Heilige Geest, dat ik alleen houd van wat heilig is.
Versterk mij, o Heilige Geest, om alles wat heilig is te verdedigen.
Bescherm mij dan, o Heilige Geest, dat ik altijd heilig mag zijn. Amen.
+++++++++++++++++++++
[Deze bezinning is afkomstig van Sint Augustinus van Hippo en is een krachtige oproep tot spirituele zuiverheid en leiding]
Veni, Sancte Spiritus, et emitte caelitus lucis tuae radium.
Kom o Geest des Heren kom uit het hemels heiligdom, waar Gij staat voor Gods gezicht.
Veni, pater pauperum, veni, dator munerum, veni, lumen cordium.
Kom der armen troost, daal neer, kom en schenk uw gaven, Heer, kom wees in de harten licht.
Kom o Trooster, Heil’ge Geest, zachtheid die de ziel geneest, kom verkwikking zoet en mild.
In labore requies, in aestu temperies, in fletu solatium.
Kom o vrede in de strijd, lafenis voor ‘t hart dat lijdt, rust die alle onrust stilt.
O lux beatissima, reple cordis intima tuorum fidelium.
Licht dat vol van zegen is, schijn in onze duisternis, neem de harten voor U in.
Sine tuo numine, nihil est in homine, nihil est innoxium.
Zonder uw geheime gloed is er in de mens geen goed, is de ziel niet rein van zin.
Lava quod est sordidum, riga quod est aridum, sana quod est saucium.
Was wat vuil is en onrein, overstroom ons dor domein, heel de ziel die is gewond,
Flecte quod est rigidum, fove quod est frigidum, rege quod est devium.
maak weer zacht wat is verstard, koester het verkilde hart, leid wie zelf de weg niet vond.
Da tuis fidelibus, in te confidentibus, sacrum septenarium.
Geef uw gaven zevenvoud, ieder die op U vertrouwt, zich geheel op U verlaat.
Da virtutis meritum, da salutis exitum, da perenne gaudium.
Sta ons met uw liefde bij, dat ons einde zalig zij, geef ons vreugd die niet vergaat.
In vrije vertaling van Huub Oosterhuis :
Hierheen, Adem, steek mij aan stuur mij uit jouw verste verten golven licht. Welkom armeluisvader, welkom opperschenker, welkom hartenjager. Beste tranendroger, liefste zielsbewoner, mijn vriend, mijn schaduw. Even rusten voor tobbers en zwoegers, voor krampachtigen een verademing, ben je. Onmogelijk mooi licht, overstroom de afgrond van mijn hart, jou zo vertrouwd. God ben jij, zonder jou is alles nacht en ontij, wreedheid, schuld, maar jij maakt schoon. Verflenst mijn bloem – geef water zalf mijn wonden. Stijf sta ik, toegang verboden, ijzig. Ontdooi mij, koester mij. Vreemd ga ik, zoek mij. Ik zeg: ja, jij, doe nee. Vergeld mijn twijfel met vriendschap zevenmaal duizendmaal. Niets ben ik zonder jou. Dood wil ik naar jou toe. Dan zal ik lachen.[1]
Licht dat ons aanstoot in de morgen – Huub Oosterhuis
De wereld is als een veld gevuld met de geur van Christus’ naam: Aan Hem is de zegen van de dauw van de hemel, dat wil zeggen van de regens van goddelijke woorden; en van de vruchtbaarheid van de aarde, dat is van het bijeenbrengen van de volkeren: van Hem is de overvloed van graan en wijn, dat is de menigte die brood en wijn verzamelt in het sacrament van Zijn lichaam en bloed. Hem dienen de natiën, Hem aanbidden de vorsten…
“De wereld is als een veld gevuld met de geur van Christus’ naam: Zijn is de zegen van de dauw van de hemel, dat wil zeggen, van de stortbuien van goddelijke woorden; en van de vruchtbaarheid van de aarde, dat wil zeggen, van het bijeenbrengen van de volkeren: Zijn is de overvloed van graan en wijn, dat wil zeggen, de menigte die brood en wijn verzamelt in het sacrament van Zijn lichaam en bloed. Hem dienen de naties, Hem aanbidden de prinsen.”
Augustinus: De stad van God
[Deze passage is afkomstig uit het werk De Stad van God van Sint-Augustinus en beschrijft hoe de wereld vervuld is met de aanwezigheid en zegeningen van Christus. Het gebruikt prachtige metaforen om de overvloed en spirituele rijkdom te illustreren.]
christelijkeinformatiebron 