Roeping eerste leerlingen

17e zondag na Pinksteren

“Roeping van de eerste leerlingen”

roeping eerste leerlingen8

LEZINGEN
2 Timoteüs 10-15 :
10 Gij echter zijt mij trouw gevolgd: in mijn leer, mijn manier van leven, mijn plannen, in geloof, geduld, liefde en volharding, 11 ook in de vervolgingen en het lijden, zoals die mij zijn overkomen in Antiochië, Ikonium en Lystra. Wat voor vervolgingen heb ik al niet moeten verduren! Maar de Heer heeft mij uit alle gered. 12 Trouwens, allen die in Christus Jezus godvruchtig willen leven, zullen vervolgd worden, 13 terwijl deugnieten en charlatans van kwaad tot erger komen, anderen misleidend en zichzelf. 14 Blijf gij echter bij de leer die gij gelovig hebt aanvaard. Bedenk wie het waren die u onderricht hebben 15 en hoe gij van kindsbeen af vertrouwd zijt met de heilige geschriften; daaruit kunt gij de wijsheid putten die u leidt tot het heil, door het geloof in Christus Jezus.
Lees verder “Roeping eerste leerlingen”

Het spirituele leven -Placide Deseille

Het spirituele leven
Door
Archimandriet Placide Deseille

Het fundament van ons leven in Christus is het doopsel. Wanneer wij dit sacrament ontvangen, ontvangen wij de genade van de Heilige Geest. Het verspreidt in ons een licht en een innerlijke kracht die ons in staat stelt te breken met het kwaad, om de bekoringen van het egoïsme te verwerpen, de geest van genot en heerschappij. Het is in deze zin dat het doopsel ons doet sterven aan de zonde en ons doet verrijzen met Christus tot een nieuw leven.

Maar het doopsel deelt ons dit nieuw leven niet mee in haar uiteindelijke staat, in haar volle rijpheid. Het geeft ons alleen de kiem, en dit zaad neergelegd in onze harten kan slechts groeien en zich ontwikkelen indien wij er onze vrije bijdrage toe leveren.

Lees verder “Het spirituele leven -Placide Deseille”

Leontius van Jerusalem

Heiligenleven

Leontius van Jeruzalem (6e eeuw)

Leontius van JerusalemLeontius van Jerusalem

Leven en werken
In navolging van F. Loofs werden de werken Tegen de nestorianen en Tegen de monofysieten (de titels zijn van later datum) lange tijd aan Leontius van Byzantium toegeschreven. Aangezien men meer aandacht schonk aan de andere werken van de Byzantijnse theoloog, bleven deze twee geschriften onder­ belicht. In 1944 publiceerde M. Richard echter een invloedrijk artikel, waarin hij betoogt dat de christologie en de antropologie in deze twee werken dusdanig verschilt van die van Leontius van Byzantium, dat ze door een andere persoon geschreven moeten zijn. In de handschrifttraditie wordt gesproken over ‘de monnik Leontius van Jeruzalem’. Sinds het artikel van Richard wordt de auteur van beide werken met die naam aangeduid. Overigens zijn er ook nu nog onderzoekers die beide auteurs identificeren.

Lees verder “Leontius van Jerusalem”

Als ik van de aarde opgegeven ben….

Homilie toegekend aan H. Efraïm (ca. 306-373)
diaken in Syrië, kerkleraar
Homilie

Efrem de Syriër47

“Als Ik van de aarde opgeheven ben, trek Ik allen tot Mij” (Joh12, 32)

Inmiddels zijn de schaduwen door het kruis verdwenen en de waarheid rijst op, zoals de apostel Johannes ons zegt: “De oude wereld is voorbij, Ik maak alles nieuw” (Ap 21, 4-5). De dood is afgedaan, de hel laat zijn gevangen vrij, de mens is vrij, de Heer regeert, de schepping is vol van vreugde. Het kruis overwint en alle naties, stammen, talen en volkeren (Ap 7,9) komen Hem aanbidden. Met Paulus die uitroept: “Het zij verre van mij, dat ik zou roemen, anders dan op het kruis van onze Heer Jezus Christus” (Gal 6,14), vinden wij onze vreugde in dit kruis. Het kruis geeft licht aan het gehele universum, zij verjaagt de duisternis en verzamelt de landen van het Westen, van het Oosten, van het Noorden en van de zee in één enige Kerk, één enig geloof, één doop in de liefde. Ze richt zich naar het centrum van de wereld, dat op de Calvarie ligt.

Lees verder “Als ik van de aarde opgegeven ben….”

Pafnutios van Borofsk

Heiligenleven

De heilige Pafnutios van Borofsk

1_may_paphnutius_abbot_of_borov

De heilige hegoumen Pafnutios van Borovsk. Zijn voorvader was een van de Tataren die zich op hun sterfbed hadden laten dopen om zich voor de eeuwigheid veilig te stellen. Reeds als kind was Pafnutios, die toen nog Parfenios heette, opgevallen door het begrip waarmee hij de Bijbel las, en door zijn ernstig gedrag. Toen hij 20 jaar was, werd hij monnik, en hij deed in 1414 de gelofte. Zijn geestelijke vader, Niketas‚ was een leerling van de heilige Sergios van Radonesj. Zeven jaar later werd Niketas teruggeroepen naar het klooster waar hij abt was geweest Hij wilde Pafnutios meenemen, maar de abt stond het niet toen ook Pafnutios zelf wilde liever in zijn klooster blijven omdat hij nog zo jong was.

Lees verder “Pafnutios van Borofsk”

Clémens van Alexandrië : weest waakzaam

H. Clemens van Alexandrië (150- ca 215)
theoloog
De Pedagoog, II, 9

“Weest waakzaam”

Gedurende de slaap moet men bereid zijn om gemakkelijk wakker te worden. De Schrift zegt immers: “Houdt uw lendenen omgord en uw lampen branCyrillus van Alexandriëdend. Wees als mensen die wachten op hun meester die terug moet komen van de bruiloft, om hem meteen bij aankomst, zodra hij aanklopt, de deur te kunnen opendoen” (Luc 12,35-36). Want de ingeslapen mens dient nergens meer voor en is gelijk aan degene die dood is. Daarom moet men vaak opstaan tijdens de nacht om God te zegenen.
Gelukkig zij die waken om Hem; ze zijn gelijk aan de engelen die wij ‘wachters noemen’. Een ingeslapen mens is niets waard, niet meer dan een mens zonder leven. Maar degene die het licht heeft, is wakker en noch de duisternis, noch de slaap, noch de schaduwen, hebben vat op hem. Hij die verlicht is, is dus wakker voor God, en hij leeft, want “door wat in hem gedaan is, is er leven” (cf Joh 1,4). “Gelukkig de mens, zegt het boek der Wijsheid, die naar me luistert en die trouw is aan mijn wegen, dag na dag waakzaam is aan mijn deur en wakend is op de drempel van mijn huis” (Spr. 8,34).
Dus, “laten wij niet slapen zoals de rest van de mensen en laten we wakker blijven en sober”, zo schrijft de Schrift. “Want zij die slapen, slapen ’s nachts, en zij die dronken worden, doen dat ’s nachts”, dat wil zeggen in de duisternis van de onwetendheid. “Maar laten wij sober blijven, wij die tot de dag behoren” (1Th 5,6-8). “Want u bent allen kinderen van het licht en van de dag; wij behoren niet aan de nacht, noch aan de duisternis” (1Th 5,5).

bron : dageliks evangelie

Geboorte van Maria

Feest van de geboorte van de Alheilige Moeder Gods en altijd Maagd Maria

geboorte van Maria221

Lezingen
Galaten 6,11-18

11Zie met hoe grote letters ik u nu eigenhandig schrijf. 12Het zijn lieden die in de wereld een goed figuur willen slaan, die u de besnijdenis trachten op te dringen, alleen maar om niet vervolgd te worden om het kruis van Christus. 13Want die mensen van de besnijdenis onderhouden zelf niet eens de wet, maar ze willen we dat gij u laat besnijden, om zich daarop te kunnen beroemen. 14Mij moge God er voor bewaren op iets anders te roemen dan op het kruis van onze Heer Jezus Christus, waardoor de wereld voor mij gekruisigd is en ik voor de wereld. 15Het komt niet aan op besnijdenis of onbesnedenheid maar op de nieuwe schepping. 16Vrede en barmhartigheid kome over allen die naar dit beginsel leven en over het Israël van God! 17Laat voortaan niemand het mij lastig maken, want ik draag de merktekens van Jezus in mijn lichaam. 18Broeders, de genade van onze Heer Jezus Christus zij met uw geest. Amen.

Lees verder “Geboorte van Maria”

Chrysostomos :De oogst is overvloedig

Johannes Chrysostomos -priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
Homilie over de overvloedige oogst, 10, 2-3; PG 63, 519-521

chrysostomos 249

“De oogst is overvloedig”

Alle werk van de landarbeider resulteert natuurlijk in oogst. Hoe kon Jezus dan de oogst een werk noemen dat nog in de kinderschoenen stond? Afgoderij regeerde de gehele wereld… Overal ontucht, overspel, losbandigheid, hebzucht, diefstal, oorlog … De aarde was vervuld van zoveel kwaad! Er was nog geen enkel zaadje gezaaid. De doornen, distels en onkruiden die de aarde bedekten, waren nog niet uitgetrokken. Er was nog geen ploegvoor getrokken, nog geen pad.

Lees verder “Chrysostomos :De oogst is overvloedig”

De onwillige genodigden

14e zondag na Pinksteren

De onwillige genodigden

zondag 2 september 

 

onwillige genodigden

LEZINGEN
2 Korintiërs 1,21-2,4

21 En God zelf is het die ons samen met u in Christus bevestigt en die ons heeft gezalfd. 22Hij is het die op ons zijn zegel heeft gedrukt en ons de Geest als onderpand heeft gegeven. 23Ik roep God aan als mijn getuige: alleen om u te sparen ben ik niet naar Korinte gekomen. 24Niet alsof wij heer en meester zijn van uw geloof; in het geloof staat gij vast genoeg. Wij willen slechts bijdragen tot uw vreugde.
Want een ding had ik mij voorgenomen: mijn eerstvolgend bezoek aan u mocht onder geen beding weer een bezoek in droefheid zijn. 2Als ik u leed doe, wie moet mij dan gelukkig maken? Wie anders dan de mensen die ik bedroefd heb gemaakt? 3Daarom had ik ook geschreven, om bij mijn komst, een leed te hoeven ondervinden van u die mij juist gelukkig moest maken. Want ik ben er zeker van dat mijn geluk ook uw aller geluk is. 4Toen ik schreef, was het dan ook met een bedrukt en beklemd gemoed en onder veel tranen. Ik wilde u niet verdrietig maken, maar u een blijk geven van de innige liefde die ik u toedraag.

Lees verder “De onwillige genodigden”

Veertigdagentijd in de vroege kerk

borders (2) - kopie

Veertigdagentijd in de vroege kerk
Onder ‘Veertigdagentijd’ wordt een periode van boete en inkeer verstaan die voorafgaat aan het Paasfeest.

Naam
De term ‘Veertigdagentijd’ is afgeleid van het Latijnse ‘Quadragesima’. Evenals het Griekse Tessarakostê betekent dat woord ‘veertigste’ en duidde het aanvankelijk de dag aan waarop deze periode begon, maar het werd al vroeg gebruikt voor de hele voorbereidingstijd. We vinden de term in deze betekenis voor het eerst bij Hieronymus (in een brief uit 384/5) en in het pelgrimsverslag van Egeria (ca. 381-384). De Franse benaming ‘Carême’ en het Italiaanse ‘Quaresima’ zijn van het Latijnse woord afgeleid. Het Nederlandse ‘Vastentijd’ benadrukt evenals het Duitse ‘Fastenzeit’ één belangrijk aspect van de voorbereiding, terwijl het Engelse ‘(Great) Lent’ samenhangt met het seizoen waarin de periode (op het noordelijk halfrond) valt.

Lees verder “Veertigdagentijd in de vroege kerk”