Bezetenen der Garasenen

Gerasenen3
PREDIKATIE OVER HET VERHAAL VAN DE BEZETENEN DER GERASENEN.

legioen van duivels

In de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige geest. In de loop van het jaar hebben wij het verhaal van de bezetenen der Gerasenen of Gadarenen, zoals ze ook soms worden genoemd in de verschillende evangelies meerdere malen gehoord. (Bron : onbekend)

Het is een indrukwekkend verhaal. Indrukwekkend, niet alleen door de genezing op zichzelf, dan wel door de manifestatie van de duivelse krachten, die in staat zijn een kudde van ongeveer duizend dieren in zee te doen storten. Aan de andere kant is het van belang dat wij inzien, dat de vernietiging van deze varkens, zoals de Vaders het ons hebben geleerd, betekent dat elk van deze duivels de ganse wereld zou kunnen vernietigen als hij ooit daartoe de macht zou krijgen, want hij bezit de kracht daartoe.

Lees verder “Bezetenen der Garasenen”

De parabel van de zaaier

17e zondag na Pinksteren

Zondag van de Vaders van het Zevende Oecumenische Concilie

 

“DE PARABEL VAN DE ZAAIER”

 

jezus de zaaier

Eerste Lezing :
Titus 3,8-15

Op dit woord kunt ge bouwen, en ik wil dat ge moedig voor uw overtuiging uitkomt. Zij die in God geloven, moeten zich beijveren de eersten te zijn bij elk goed werk. Dat is voor hen een ereplicht en de wereld zal er wel bij varen. 9Maar houd u niet op met onzinnige kwesties, genealogieën, discussies en twistpunten aangaande de wet; deze dingen zijn nutteloos en hebben geen zin. 10Een ketter moet ge na een eerste en een tweede waarschuwing afwijzen. 11Ge kunt er zeker van zijn dat zo iemand op de verkeerde weg is en met zijn zonde zichzelf veroordeelt.
Mededelingen en groeten

Lees verder “De parabel van de zaaier”

Heiligenleven

De heilige Anatolios

Anatolios.jpg

De heilige Anatolios was patriarch van Konstantinopel van 449 tot 458. Hij was een Egyptenaar uit Alexandrië, diaken gewijd door de heilige Kyrillos, en hij ontving de priesterwijding door de later veroordeelde patriarch Dioskoros. Hij was diens woordvoerder op het Concilie in Konstantinopel en hij nam ook deel aan de Roversynode in Efese, waar hij tot patriarch gekozen werd. Maar na de moord op de onwettig afgezette patriarch Flavianos, gingen hem de ogen open, en zijn eerste officiële handeling was het bijschrijven van de naam van Flavianos op de dyptieken.
Op het nu bijeengeroepen Concilie van Chalcedon, dat bekend is geworden als het vierde Oecumenische Concilie, gehouden in 451, sprak hij het anathema uit over Nestorios en Eutyches, die niet het volledig menselijk persoon-zijn van Christus wilden erkennen, en zo werd hij tot strijder voor het ware geloof. Hij is gestorven in 458

Bron : Heiligenlevens voor elke dag.Orth.Klooster Den Haag

Romanides :Het leven in Christus

HET LEVEN IN CHRISTUS

door Vader John. S. Romanides

 

Romanides

De heilige opdracht voor de Orthodoxie van vandaag en in het bijzonder voor de jongeren, die zich vaak van het liberalisme van de vorige generaties willen losmaken, is om de overwinning van Pasen in het dagelijkse leven van de Kerk te herontdekken. Het gemeenschappelijk geloof en de verering van de Apostelen en de Vaders blijven essentieel onveranderd in onze liturgische en canonische boeken, maar in de praktijk, in de geest van de clerus en de gelovigen, heerst er een grote verwarring, die zonder twijfel te wijten is aan een gebrek van geestelijk inzicht in de aard zelf van het werk van Christus in de Kerk. Talrijke personen die beweren orthodox te zijn en die het oprecht willen zijn, stellen zich het leven van de Kerk voor als zijnde in overeenstemming met hun eigen vage gevoelens,en niet in de geest van de Apostelen en de Kerkvaders. Wat ontbreekt, is een levendige aanvaarding van wat het sacramentele leven van de Kerk vooronderstelt.
Dit gebrek aan duidelijkheid verklaart in hoge mate de zwakheid van de Kerk in de westerse wereld en in het bijzonder wanneer het gaat over de houding ten opzichte van de verschillende varianten van schismas en ketterijen.Zij die niet kunnen begrijpen dat „de Geest zelf getuigenis aflegt aan onze geest dat wij kinderen van God zijn „(Rom 8,16) kunnen de Waarheid niet verkondigen, maar moeten zich de vraag stellen: zijn wij zelf niet buiten de waarheid en, bijgevolg, afgestorven leden van de Kerk?

Lees verder “Romanides :Het leven in Christus”

Joh.Cassianus :onze ware schat aan God aanbieden

H. Johannes Cassianus (rond 360-435)
stichter van een monasterium te Marseille
Conferenties , I, 6-7 (vert. Evangelizo.org)
Johannes Cassianus.jpg

Onze ware schat aan God aanbieden

 

Velen, die door Christus te volgen, aanzienlijke vermogens, enorme sommen goud en zilver en fantastische domeinen hadden geminacht, hebben zich overgegeven, als gevolg daarvan worden ze ontroerd door een krabber, door een priem, door een naald, of door een riet om mee te schrijven… Na al hun rijkdommen uit liefde voor Christus uitgedeeld te hebben, onthouden ze zich van hun oude passie en zetten deze in voor futiliteiten, ze worden snel kwaad om dezen te verdedigen. Ze hebben

Lees verder “Joh.Cassianus :onze ware schat aan God aanbieden”

Opwekking van de Jongeling van Naim

16e zondag na Pinksteren

Opwekking van de jongeling van Naim

 

Naim genezing van de zoon van...

 

Eerste Lezing

2 Kor.6,1-10

Werk en lijden van de apostel
1Als Gods medewerkers sporen wij u aan: zorg dat ge zijn genade niet tevergeefs ontvangt. 2Hij zegt immers: Op de gunstige tijd heb Ik u verhoord, op de dag van het heil ben Ik u te hulp gekomen. Nu is er die gunstige tijd, vandaag is het de dag van het heil. 3Wij geven niemand enige aanstoot, om ons ambt niet in opspraak te brengen. 4In alle omstandigheden proberen wij ons te gedragen als dienaars van God door het standvastig verduren van ontberingen, nood en ellende: 5slagen, gevangenschap, oproer, oververmoeidheid, gebrek aan slaap, te weinig eten. 6Onze aanbeveling is: zuiverheid, inzicht, geduld, goedheid, en geest van heiligheid en ongeveinsde liefde, 7het woord van de waarheid, de kracht van God zelf. Wij strijden en verweren ons met geestelijke wapens. 8Eer en smaad, lof en laster zijn ons deel; wij zijn de bedriegers die de waarheid spreken, 9de onbekenden die iedereen kent; wij sterven maar blijven leven, wij worden getuchtigd maar niet terechtgesteld; 10wij treuren, maar zijn altijd blij; wij zijn berooid en maken velen rijk, haveloos en de wereld is van ons.

Lees verder “Opwekking van de Jongeling van Naim”

Basilius van Seleucië (?-ca. 468)
bisschop
Sermon over de Verrijzenis, 1-4 (vert. Evangelizo)

Wees gelovig en wees mijn apostel

Basilios van Seleucie2.jpg

Basilios van Seleucie

“Leg je vinger in de wond van de spijker.” Je zocht Me toen Ik er niet was, benut de mogelijkheid nu. Ik ken je verlangen ondanks je stilte. Voordat jij het Me zei, wist Ik wat je dacht. Ik heb je horen spreken, en hoewel onzichtbaar was Ik naast jou, naast jouw twijfels; zonder Me te laten zien, liet Ik je wachten, om beter te kijken naar je ongeduld. “Leg je vinger in de wond van de spijker. Breng je hand en steek die in mijn zijde, en wees niet ongelovig, maar gelovig”.

Lees verder “”

Dan zult ge scherp genoeg zien

H. Efraïm (ca. 306-373)
diaken in Syrië, kerkleraar
Sermon 3, 2.4-5 (vert. © Evangelizo.org)

isaak de syrier2..jpg

“Dan zult ge scherp genoeg zien”

Verdrijf de duistere nacht, Heer,
met de stralende dag van uw Wijsheid,
opdat wij, op deze wijze verlicht,
U kunnen dienen met vernieuwde zuiverheid.
Als de zon aan zijn omloop begint
markeert dat voor ons, stervelingen,
het begin van onze werkdag;
bereid in onze zielen een woning, Heer,
voor de dag die geen einde kent.
Maak dat we in onszelf
het verrezen leven aanschouwen
en vervul onze harten

Lees verder “Dan zult ge scherp genoeg zien”

akathist van de heilige Moeder Gods

Akathist van de heilige Moeder Gods

Door Romanos de Merode

 

moeder Gods55KONTAKION 1, toon 8
Gij zijt de aanvoerdster die voor ons strijdt,
En die ons van alle boosheid hebt bevrijd :
Daarom zingen wij U vol dankbaarheid het zegelied.
Maar door uw onoverwinnelijke macht o Moeder Gods,
Red nu ook uit alle gevaren het bevrijde volk dat tot U zingt :
Verheug U, ongehuwde Bruid.
IKOS 1
De Vorst der Engelen wordt uit de hemel gezonden
Om de Moeder Gods toe te roepen : Verheug U.
Toen aanschouwde hij, Heer, hoe Gij uit haar een lichaam naamt,
En içn opperste verbazing riep hij tot haar met zijn onlichamelijke stem :
Verheug U, uit wie de blijdschap weer opstraalt.
Verheug U, door wie wordt beëindigd de vloek.
Verheug U, herstel van de zonde van Adam.
Verheug U, die van Eva de tranen weer droogt.
Verheug U, gij hoogte boven menselijk denken.
Verheug U, diepte door geen Engel doorgrond.
Verheug U, troon van de hemelse Koning.
Verheug U, die draagt de Drager van het heelal.
Verheug U, ster die de Zon doet schijnen.
Verheug U, schoot van de menswording Gods.
Verheug U, door wie de schepping hernieuwd word.
Verheug U, door wie de Schepper wordt tot een Kind.
Verheug U, ongehuwde Bruid.
VERHEUG U, ONGEHUWDE BRUID.
KONTAKION 2
De heilige, zich bewust van haar reinheid,
sprak vrijmoedig tot Gabriël :
wonderbaar zijn uw woorden, voor mijn ziel ongelooflijk,
hoe kunt gij spreken over Vrucht zonder zaad,
terwijl gij roept : Alleluia
ALLELUIA, Alleluia,Alleluia !
Lees verder “akathist van de heilige Moeder Gods”

H. Gregorius de Grote (ca. 540-604)
paus en kerkleraar
Homeliën over het Evangelie, nr 29

 

Gregorius de Grote25

Dat de liefde ons aantrekt om Hem te volgen

“Nadat de Heer Jezus hun dit gezegd had, werd Hij in de hemel opgenomen en nam Hij plaats aan de rechterhand van God.” (Mc 16,19). Zo vertrok Hij naar de plaats vanwaar Hij kwam, Hij kwam terug op een plaats waar Hij voortdurend verbleef; namelijk op het moment dat Hij ten hemel opsteeg met zijn mensheid, verenigde Hij door zijn goddelijkheid de hemel en de aarde. Wat we over de plechtigheid van vandaag op te merken hebben, geliefde broeders, is de afschaffing van de wetverordening die ons veroordeelde en van het oordeel dat ons veroordeelde tot verdorvenheid. De menselijke natuur immers tot wie deze woorden waren gericht: “Je bent stof en je keert terug tot het stof.”(Gn3,19), deze natuur is vandaag met Christus opgestegen ten hemel. Daarom geliefde broeders, moeten we Hem volgen met heel ons hart, naar daar waarvan wij vanuit het geloof weten dat Hij met zijn lichaam opgestegen is. Laten we vluchtten voor de verlangens van de aarde: dat geen enkele band van hierbeneden ons belemmert, wij die een Vader in de hemel hebben.

Lees verder “”

Over de twijfels in verband met geloof

 

Over de twijfels in verband met het geloof

 

Metropoliet Anthony van Sourorh

Een beschouwing die werd gehouden tijdens een bijeenkomst met jongeren in Londen, november 1989.

Het onderwerp waarover ik vandaag met u van gedachten wil wisselen is het volgende: alle gelovigen van deze tijd – zowel degenen die in de Orthodoxie of een ander geloof geboren zijn, als ook degenen die na een bepaalde periode van ongeloof, actieve of passieve godloosheid, tot het geloof gekomen zijn – allen worden geconfronteerd met vragen. Het kan daarbij gaan om vragen van henzelf zowel als vragen aan hen, om geloofsvragen en levensvragen, hoe het ook zij, het leven confronteert hen met vragen. En daarom is het eerste onderwerp waarover ik iets zou willen zeggen het thema van het vragen. Laten we samen nadenken over de legitimiteit van het vragenstellen, en ook daarover wat het gewetensvolle vragen vereist.

Lees verder “Over de twijfels in verband met geloof”

De heilige Athanasios en Kyrillos, aartsbischoppen van Alexandrië. 

 

athanasios de grote van Alexandrië.jpg

Athenasios de Grote

 

Athanasios werd in 295 (296) geboren te Alexandrië en vanaf zijn jeugd voor een kerkelijke loopbaan opgeleid. Zijn bijzondere voorkeur ging uit naar het bestuderen van de Heilige Schrift. Hij was nog geen dertig jaar oud toen hij om zijn intelligentie en welsprekendheid aangewezen werd om zijn bisschop als diaken te vergezellen naar het belangrijke Concilie van Nicea. Dit was vooral gericht tegen de dwaling van het arianisme dat de Godheid van Christus Ioochende en daardoor de wezenlijke waarde van de verlossing verloren deed gaan. Athanasios had hiervoor een bijzonder scherp oog en het blootleggen van de volle waarheid die ons in de bijbelteksten was overgeleverd, zou – richting geven aan heel zijn verdere leven. Reeds drie jaar later werd hij tot hoofd gekozen van de kerk van Alexandrië, hoewel hij zich daar steeds tegen had verzet omdat hij zich liever aan de studie en het geestelijk leven wilde wijden. Als bisschop was hij een uiterst strijdbare figuur en en hij is een beslissende factor geweest in het overleven van de kerk in deze kritieke jaren. Vijf keizers hebben hem telkens weer van zijn zetel verbannen, maar evenzovele malen kwam het volk zozeer in opstand dat Athanasios teruggeroepen moest worden. Toch heeft hij van de 45 jaar van zijn bestuur er 17 in ballingschap

 

Lees verder “”

Filotheus van de Sinaï : Roep Jezus te hulp

Filotheus van de Sinaï
monnik en hegoumen van het monasterium van het Brandende Braambos
Neptische hoofdstukken, nr 25 en 26 (Filokalia van de neptische vaderen, vert. Evangelizo.org)

Roep Jezus te hulp

 

We moeten onze geestdrift wapenen tegen de enige demonen die ons, in orde van redelijkheid, haten en hun eigen geestdrift tegen ons uitoefenen. Wat betreft de wijze van omgaan met deze oorlog in ons, naar gelang de omstandigheden, luister en doe dit: verbind gebed met eenvoud en waakzaamheid, want de waakzaamheid zuivert het gebed en het gebed blijft waakzaam. De eenvoudige waakzaamheid neemt hen waar die binnenkomen: het verhindert hen het moment van binnenkomst, vervolgens roept het de Heer Jezus Christus te hulp, zodat Hij de slechte vijanden verjaagt. De aandacht verhindert ze om binnen te komen door zich tegen hen op te stellen. En Jezus, die aangeroepen is, verjaagt de demonen en hun hersenschimmen.

Lees verder “Filotheus van de Sinaï : Roep Jezus te hulp”

Storm op het meer

9e zondag na Pinksteren

Storm op het meer

 

storm op het meer
Eerste lezing :1 Korintiërs 3,9-17
Apollos en Paulus

[5] Wat zijn Apollos en Paulus eigenlijk? Niet meer dan dienaren die u geholpen hebben om tot het geloof te komen, en wel ieder op zijn eigen manier, zoals de Heer het ons vergund heeft: [6] ik heb geplant, Apollos heeft begoten, maar God gaf de groei. [7] Noch hij die plant betekent iets, noch hij die begiet, maar alleen God, die de wasdom geeft. [8] Wie plant en wie begiet staan op één lijn, al* ontvangt wel ieder loon naar eigen inspanning. [9] Gods medewerkers zijn wij; Gods akker, Gods bouwwerk bent u.
[10] Naar de mij gegeven genade van God heb ik als een kundig bouwmeester het fundament gelegd waarop een ander voortbouwt. Maar laat iedereen uitkijken hoe hij daarop verder bouwt. [11] Want niemand kan een ander fundament leggen dan wat er reeds ligt, namelijk Jezus Christus.

Lees verder “Storm op het meer”

Broodvermenigvuldiging

8e zondag na Pinksteren
“Wonderbare broodvermenigvuldiging”

broodvermenigvuldiging

Lezingen :
1 Kor,1,10-18:

Verdeeldheid in de gemeente
Maar in de naam van onze Heer Jezus Christus, broeders en zusters, doe ik een beroep op u: wees allen eensgezind laat er geen verdeeldheid onder u zijn; wees volkomen één van zin en één van gevoelen. Ik heb namelijk van Chloë’s huisgenoten gehoord, broeders en zusters, dat er onenigheid onder u heerst. Ik* bedoel dit: Ieder van u schijnt zijn eigen leus te hebben: ‘Ik ben van Paulus.’ ‘Ik van Apollos*.’ ‘Ik van Kefas*.’ ‘Ik van Christus*.’ Is Christus dan in stukken verdeeld? Is Paulus soms voor u gekruisigd? Of bent u gedoopt in de naam van Paulus? God zij dank dat ik niemand van u gedoopt heb, behalve dan Crispus en Gajus. Dus niemand kan zeggen dat u in mijn naam gedoopt bent. O ja, ik heb ook nog het gezin van Stefanas gedoopt; verder zou ik niet weten dat ik iemand gedoopt heb. Want Christus heeft mij niet gezonden om te dopen, maar om het evangelie te verkondigen; en dat niet met geleerde*woorden, want dan had het kruis van Christus zijn kracht verloren.
De wijsheid van de wereld
Want de boodschap van het kruis is dwaasheid voor hen die verloren gaan, maar voor hen die gered worden, voor ons, is het een kracht Gods.

Evangelie :
Matth.14,14-22 :

Toen Hij van boord ging, zag Hij een grote menigte. Hij had zeer met hen te doen en genas hun zieken. Toen het avond werd, kwamen zijn leerlingen Hem zeggen: ‘Dit is een eenzame plaats en het is al laat geworden. Stuur de mensen weg, dan kunnen ze zelf in de dorpen eten gaan kopen.’ Maar Jezus zei: ‘Ze hoeven niet weg te gaan. Jullie moeten hun te eten geven.’ Zij zeiden Hem: ‘Wij hebben hier niets anders dan vijf broden en twee vissen.’ Hij zei: ‘Breng die hier.’ Hij verzocht de mensen op het gras te gaan zitten, nam die vijf broden en twee vissen, keek op naar de hemel, sprak de zegenbede uit, Hij brak de broden en gaf ze aan de leerlingen, en de leerlingen gaven ze aan de mensen. Allemaal hadden ze volop te eten. Ze haalden de brokken op die over waren, twaalf korven vol. [Afgezien van vrouwen en kinderen waren het zo’n vijfduizend man die gegeten hadden.
Tegenwind op het meer
Meteen hierna dwong Hij de leerlingen om aan boord te gaan en alvast voor Hem uit over te steken; dan zou Hij intussen de mensen wegsturen.

4e zondag na Pinksteren

 

bijbeltekst de vrucht van de geest is liefde Galaten

4e zondag na Pinksteren

De Vaders van de eerste zes Oecumenische Concilies

“Het licht der wereld”

zeven oecumenische concilies.jpg

Eerste lezing
Titus 3,8-15

Op dit woord kunt ge bouwen, en ik wil dat ge moedig voor uw overtuiging uitkomt. Zij die in God geloven, moeten zich beijveren de eersten te zijn bij elk goed werk. Dat is voor hen een ereplicht en de wereld zal er wel bij varen. 9Maar houd u niet op met onzinnige kwesties, genealogieën, discussies en twistpunten aangaande de wet; deze dingen zijn nutteloos en hebben geen zin. 10Een ketter moet ge na een eerste en een tweede waarschuwing afwijzen. 11Ge kunt er zeker van zijn dat zo iemand op de verkeerde weg is en met zijn zonde zichzelf veroordeelt.

Lees verder “4e zondag na Pinksteren”

de heilige Monegunda

Heiligenleven

De heilige Monegunda

monegunda.jpgHeilige Monegunda

De heilige Monegunda leefde in Chartres met haar man en haar twee dochtertjes. Toen deze allebei op jeugdige leeftijd stierven kreeg zij een afkeer van het gewone leven. Zij was ontroostbaar en weende dag en nacht over haar gestorven kinderen. Man noch vrienden konden haar troosten. Maar ten laatste kwam zij tot zichzelf en zei: Wanneer ik zo troosteloos blijf, dan beledig ik misschien mijn Heer Jezus Christus. Daarom wil ik met Job zeggen: De Heer heeft gegeven, de Heer heeft genomen; de Naam des Heren zij geprezen. Met moeizaam verkregen toestemming van haar man trok zij zich terug in een tegen de kerk aangebouwde kluis met kleine tuin, waar haar door een dienstmeisje elke morgen wat eten werd gebracht.

Lees verder “de heilige Monegunda”