Efraïm de Syriër

Homilie ,over de Heer:

Het kruis

Een brug over de afgrond van de dood

Onze Heer werd met de dood vertreden, maar Hij baande een weg over de dood heen. Hij onderwierp zich aan de dood en onderging haar vrijwillig om de dood, tegen haar wil in, ten val te brengen. Want de Heer droeg zijn kruis toen Hij de stad uittrok, zoals de dood het wilde, en toen Hij een kreet slaakte op het kruis, liet Hij de doden wegtrekken uit het dodenrijk…
Dit is de zoon van een kundig timmerman (Mt 13,55) die zijn kruis vervaardigde en het boven het allesverslindende dodenrijk plaatste en zo de mensheid naar de overkant leidde, naar het rijk van leven (Kol 1,13). Omdat door het hout de mensheid is gevallen tot in het dodenrijk, is zij over het kruishout naar het rijk van leven gegaan. Op het hout waarop bitterheid was geënt, werd zoetheid geënt, opdat wij Hem zouden leren kennen tegen wie geen der schepselen is opgewassen.

Lees verder “Een brug over de afgrond van de dood”

H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
Homilie over de eerste brief aan de Korintiërs, nr 24, 4 ; PG 61, 204 (vert. Evangelizo.org)

“Hij nam het brood, dankte U, brak het, gaf het hen en zei: Dit is mijn lichaam voor u gegeven” (Lc 22,19)

Om ons aan te trekken om meer van Hem te houden, heeft Hij ons zijn vlees als voeding gegeven. Laten we dus naar Hem gaan met veel liefde en vuur… Dat lichaam hebben de magiërs aanbeden toen Hij in de voederbak lag… Toen zij het kind, de Christus, in een voederbak, onder een armoedig dak zagen, zagen ze dat alles – en niets wat u nu ziet- , en kwamen ze met een groot respect dichterbij.
U ziet Hem niet meer in de voederbak, maar op het altaar. U ziet geen vrouw meer die Hem in haar armen houdt, maar de priester die Hem offert, en de Geest van God, met zijn goedgevigheid, zweeft boven de gaven. Niet alleen ziet u hetzelfde als wat de magiërs zagen, maar bovendien kent u zijn macht en zijn wijsheid, en u bent niet onwetend over hetgeen Hij vervuld heeft… Laten wij wakker worden, en laat de vrees voor God in ons wakker worden. Laten we Hem meer toewijding betuigen als de magiërs, om niet onverschillig naar het altaar te gaan…

Lees verder “Joh.Chrysostomos Hij nam het brood…”

Hesychius de Sinaiet
– soms gelijkgesteld aan de priester Hesychius van Jerusalem, monnik
Hoofdstukken “Over de soberheid en de waakzaamheid” nr 87, 88, 108, 197 (Filokalia van de neptische Vaderen; vert. Evangelizo.org)

Jezus verlicht de ruimte van het hart

Het waarneembare zout geeft smaak aan brood en aan alle voeding, en verhindert dat bepaald vlees bederft en lang bewaard kan blijven. Zie dat dit ook geldt voor het bewaken van de intelligentie. Want ze vervult de innerlijke mens evenals de uiterlijke mens met goddelijke smaak, ze verjaagt de walmende geur van de slechte gedachten en geeft ons het volharden in het goede. Door de suggestie worden veel gedachten geboren en ook die van de slechte concrete daden. Maar die samen met Jezus de eerste onmiddellijk dooft, ontsnapt aan het vervolg ervan en verrijkt zich met de zoete goddelijke kennis waardoor hij God zal vinden die overal aanwezig is.
Als je de spiegel van de intelligentie voor God houdt, dan is het voortdurend verlicht naar het beeld van een zuiver kristal of de waarneembare zon. Dan zal de intelligentie, die de hoogste top van de verlangens heeft bereikt, in Hem rusten van iedere andere beschouwing. (…) Het is mogelijk dat bij degene die in de zon kijkt, de ogen niet overstromen van licht. Zo kan ook wie zich voortdurend buigt naar de ruimte onder zijn hart niet verlicht worden. (…) Wanneer de wolken uiteendrijven, dan komt er zuivere lucht. Zo ook wanneer de hersenschimmen van de begeertes uiteendrijven onder de zon van gerechtigheid, Jezus Christus, dan zullen de verlichte gedachten niet ophouden om in het hart geboren te worden, net als de sterren. Want Jezus verlicht de ruimte van het hart.

H. Gregorius Palamas (1296-1359), monnik, bisschop en theoloog Homilie 20 over de acht evangeliën van Paasmorgen volgens Johannes; PG 151, 265

Gregorius Palamas : Ga naar mijn broeders en zusters

De duisternis heerste buiten, het was nog geen dag, maar in deze graftombe was het vol met het licht van de verrijzenis. Maria had dit licht gezien door de genade van God: haar liefde voor Christus werd verlevendigd en ze kreeg het vermogen om engelen te zien… Ze zeiden toen tegen haar: “Vrouw waarom huil je? U ziet de hemel in deze graftombe of liever een hemelse tempel in plaats van een gegraven graf welke een gevangenis is… Waarom huilt u dan?”…

Lees verder “Gregorius Palamas : Ga naar mijn broeders en zusters”

H. Hiëronymus (347-420)
priester, vertaler van de Bijbel, Kerkleraar
Homilie over het Evangelie van Marcus, nr. 8, 235 (vert. Evangelizo.org)

“Open mijn ogen… voor de wonderen uit uw Wet” (Ps 119,18)

“Hij deed speeksel op zijn ogen, legde Hem de handen op.” De kennis gaat steeds verder… Slechts door veel tijd en een lange leerschool kan men tot volmaakte kennis komen. Eerst gaat het vuil weg, dan gaat de blindheid weg, en zo komt het licht. Het speeksel van de Heer is een volmaakt onderricht: de volmaakte wijze te onderrichten komt voort uit de mond van de Heer. Het speeksel van de Heer die voortkomt uit zogenaamde materie is de kennis, zoals het woord dat uit zijn mond voortkomt het geneesmiddel is.
“Ik zie mensen: als bomen zie ik ze gaan.” Ik zie altijd de schaduw en nog niet de waarheid. Dat is de betekenis van dat woord: ik zie nog steeds iets van de Wet, maar ik neem nog niet het stralende licht van het Evangelie waar… “Toen legde Hij opnieuw de handen op zijn ogen; en nu zag hij scherper.” Ik zeg u dat Hij alles zag wat wij zien: Hij zag het mysterie van de Drie-eenheid, Hij zag alle heilige mysteriën die in het Evangelie staan… Wij zien ze ook, want wij geloven dat Christus het ware licht is.

H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
Homilie over het verraad van Judas, 6; PG 49, 390 (vert. Evangelizo.org)

“Ga je eerst met je naaste verzoenen”

Luister naar wat de Heer zegt: “Als je je offergave naar het altaar brengt, en je je daar herinnert dat je broeder of zuster je iets verwijt, laat je gave dan bij het altaar achter; ga je eerst met die ander verzoenen, en kom daarna je offer brengen”. Maar zul je zeggen: “Laat ik daar de offerande achter?” “Zeker, antwoordt Hij, de offerande wordt op de juiste wijze geofferd als jij in vrede leeft met je broeder of zuster.” Als dus het doel van de offerande de vrede met je naaste is, en als je de vrede niet bewaart, dan dient het nergens toe dat je aan de offerande deelneemt, zelfs niet door je aanwezigheid. Het eerste ding dat je te doen hebt, is de vrede herstellen, de vrede waarvoor, ik herhaal het, de offerande geofferd is. Hieruit zul je veel profijt trekken.

Lees verder “”