
“Er is niets killiger dan een christen die zich niet bekommert om de redding van anderen”
Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.

“Er is niets killiger dan een christen die zich niet bekommert om de redding van anderen”

Als er geen verdrukking was,
zou er ook geen rust zijn.
Als er geen winter was,
zou er ook geen zomer zijn
(John Chrysostom)
Orthodox: Monasteries Of Sucevita,Voronet,Moldovita,Moldavia (Romania) • Abbeys and Monasteries
The Fathers of the Orthodox Church (Video)


.De heilige Benedictus, de grondlegger van het monnikswezen in het Westen en de vader van de Europese cultuur. Hij werd rond 480 geboren in Nursia (Umbrië) als zoon van een lid van de landadel. De rampspoed van Europa had een hoogtepunt bereikt, de samenleving was vrijwel geheel uiteengevallen. De kerk was geïnfecteerd met ketterijen en scheuringen, en de opvolgers van Leo de Grote waren te zwakke figuren om daar met succes tegen op te treden. Het monnikendom‚ dat zoveel heiligen aan de kerk geschonken had, bewoog zich in neergaande lijn. Er was geen vorst die enige werkelijke macht bezat. Noord-Europa was nog heidens; Zuid-Europa en het christelijk Afrika werden geteisterd door de volksverhuizing die een vervolging meebracht, nog wreder en meedogenlozer dan indertijd onder de Romeinse keizers.


Het is mogelijk om met ijver te bidden als je alleen bent, wandelt op straat of iets koopt of verkoopt.Zelfs terwijl je kookt.
Johannes Chrysostomos
H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
Homilie over het Evangelie van Mattheus, nr 50, 1-2


De leerlingen zijn opnieuw de speelbal van de stortregens zoals de eerste keer (Mt 8,24), een storm barst over hen los; maar toen hadden ze Jezus bij zich, terwijl ze deze keer alleen zijn en aan zichzelf overgeleverd. (…) Ik denk dat de Verlosser op die wijze hun ingeslapen hart terug wilde brengen; door ze in angst te werpen, inspireerde Hij hen met een levendiger verlangen naar zijn aanwezigheid en gaf Hij ze zijn voortdurende aanwezige herinnering terug in hun gedachten. Daarom is Hij niet onmiddellijk gekomen om hen te redden, maar “tegen het einde van de nacht kwam Hij naar hen toe, lopend over het meer” (…)

“Ja mag studeren wat je wilt, maar wij zullen niet tot de Heer komen tenzij wij leven volgens Zijn geboden. De Heer maakt zich niet kenbaar door studie maar door de heilige Geest. Veel filosofen en studenten zijn wel gekomen tot een zeker geloof in God, maar niet tot een kennis van God. Geloven in God is één zaak, komen tot de kennis van God is een andere zaak “.
Silouan de Athoniet


LEZINGEN :
Eerste lezing :
2 Kor.4,6-15
De God die heeft gezegd: ‘Uit de duisternis zal licht schijnen,’ heeft in ons hart het licht doen schijnen om ons te verlichten met de kennis van zijn luister, die afstraalt van het gezicht van Jezus Christus.
Het huidige leven en de toekomstige luister
Maar wij zijn slechts een aarden pot voor deze schat; het moet duidelijk zijn dat onze overweldigende kracht niet van onszelf komt, maar van God. We worden van alle kanten belaagd, maar raken niet in het nauw. We worden aan het twijfelen gebracht, maar raken niet vertwijfeld. We worden vervolgd, maar worden niet in de steek gelaten. We worden geveld, maar gaan niet te gronde. We dragen in ons bestaan altijd het sterven van Jezus met ons mee, opdat ook het leven van Jezus in ons bestaan zichtbaar wordt. Wij levenden worden altijd omwille van Jezus aan de dood prijsgegeven, opdat in ons sterfelijke bestaan ook het leven van Jezus zichtbaar wordt. Zo is in ons de dood werkzaam, en in u het leven. Er staat geschreven: ‘Ik bleef vertrouwen, daardoor kon ik spreken.’ In datzelfde vertrouwen spreken ook wij, omdat we geloven en weten dat hij die de Heer Jezus heeft opgewekt ook ons, net als Jezus, zal opwekken en ons
samen met u naar zich toe zal voeren. Dit alles gebeurt omwille van u, zodat Gods goedheid, die zich door steeds meer mensen verbreidt, ook tot steeds meer dankzegging leidt, tot eer van God
Evangelie :
Mattheüs 22, 35-46 :
HET VOORNAAMSTE GEBOD
34Toen nu de Farizeeën vernamen dat Hij de Sadduceeën de mond gesnoerd had, kwamen zij bijeen 35en een van hen, een wetgeleerde, vroeg Hem om Hem op de proef te stellen: 36“Meester, wat is het voornaamste gebod in de Wet?” 37Hij antwoordde hem: “Gij zult de Heer uw God beminnen met geheel uw hart, geheel uw ziel en geheel uw verstand. 38Dit is het voornaamste en eerste gebod. 39Het tweede, daarmee gelijkwaardig: Gij zult uw naaste beminnen als uzelf. 40Aan deze twee geboden hangt heel de Wet en de Profeten.”
ZOON EN HEER VAN DAVID
41Terwijl de Farizeeën bij elkaar waren, stelde Jezus hun de vraag: 42“Wat denkt gij van de Messias? Wiens zoon is Hij?” Zij antwoordden: “Van David.” 43Toen zei Hij: “Hoe kan dan David, door de Geest bewogen, Hem Heer noemen, waar Hij zegt: 44De Heer heeft gesproken tot mijn Heer: Zit aan mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden onder uw voeten heb gelegd? 45Als David Hem dus Heer noemt, hoe is Hij dan zijn zoon?” 46Niemand kon Hem daarop antwoord geven; en van die tijd af durfde niemand Hem nog een vraag te stellen.
Lees verder “15e zondag na Pinksteren : het voornaamste gebod”

Intimiteit met de Heer is geen kwestie van een fysieke aanhankelijkheid,Het is veeleer een kwestie van een blijmoedige paraatheid om de wil van God te doen.

H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Sermon 231

Wat zoek je? Het geluk. (…) Je zoekt iets goeds, maar het bevindt zich niet hier. (…) Toen Christus vanuit een ander land hier naar toe kwam, heeft Hij slechts kunnen vinden wat hier in overvloed is: namelijk verdriet, lijden en dood. Dat vind je hier, dat is hier in overvloed. Hij heeft met jou gegeten van wat zich in overvloed in jouw armoedige huis van je ellende bevond. Hij heeft azijn gedronken, Hij heeft gal geproefd (Joh 19,29), dat heeft Hij in jouw armoedige huisje gevonden!

De heilige Jakobos de Pers, was afkomstig uit Beth-Lapetha, een koningsstad in Perzië, en van hoge geboorte. Hij bekleedde een belangrijke regeringspost, en toen bisschop Abdias een heidense tempel in brand had gestoken en daardoor een christenvervolging had ontketend, beschouwde hij zich niet langer als christen. Hij wilde zijn positie behouden bij koning Yasdager (399-425), zijn persoonlijke vriend.

De heilige Makarios van Unzja, een vroegrijpe jongen, die reeds op twaalfjarige leeftijd afscheid van zijn vader nam en in het klooster trad. Later trok hij verder langs de Wolga, stichtte een klooster ter ere van de Heilige Drie-eenheid en wijdde zich aan de bekering van de daar wonende, nog heidense stammen. Het klooster werd echter verwoest door een inval van Tataren uit het Kazan- gebied. Makarios trok weg met zijn broeders en stichtte een nieuw klooster aan het Unzja-meer. Daar is hij gestorven in 1444.
Heiligenlevens voor elke dag. Orth.klooster Den haag

Alleen maar een gefluister van het Goddelijke geeft ons een dieper glorievol moment in vergelijking met alles wat het aardse leven ons geeft los van God
13 september


De Heilige Kruisverheffing is een feest in de liturgie van de Katholieke en de Orthodoxe Kerk dat op 14 september wordt gevierd. De oorsprong van dit feest ligt in de jaarlijkse viering van de kerkwijding van de basiliek van het Heilig Graf in Jeruzalem, die samenviel met de vondst van het Heilig Kruis door Sint-Helena. De wijding vond plaats op 13 september 335. Deze basiliek staat volgens de overlevering op de plaats waar Christus tussen kruisdood en verrijzenis lag opgebaard. Gedurende het jaarlijkse kerkwijdingsfeest werd het kruis aan het volk getoond. Volgens de traditie heeft aan dit kruis Jezus geleden. Het kruis is volgens de traditie gevonden door Helena, moeder van Constantijn de Grote, die rond 324 naar Jeruzalem pelgrimeerde. Daar liet zij uitgravingen doen, waarbij ook de grafkelder ontdekt zou zijn. Voor het eerst wordt hierover bericht in 325 door Eusebius van Caesarea. Uit de 4e eeuw stammen ook de verslagen van bisschop Cyrillus van Jeruzalem, Ambrosius van Milaan, Socrates Scholasticus en Theodoretus van Cyrrhus. Uit het jaar 383 is een verslag van de religieuze Egeria bewaard, die een bedevaart naar Jeruzalem maakte. Op de plaats van de gevonden grafkelder, achter Golgotha, liet Helena de basiliek van het Heilig Graf bouwen. Het kruis werd door Helena gedeeld; een deel bleef in Jeruzalem en twee andere delen schonk zij aan Constantinopel en Rome. De vondst van het heilig kruis leidde vooral vanaf de kruistochten tot een onstuitbare verspreiding van kruis-relieken en daarmee ook tot verspreiding van het feest van de Kruisverheffing. Bovendien heeft de verspreiding van de Cisterciënzers en Trappisten over Europa een rol gespeeld, aangezien in hun spiritualiteit de Kruisverheffing van bijzonder belang is. Het tonen van het kruis als teken van verlossing door Christus, verspreidde zich zo door de hele Kerk. Viering in de Oosters-orthodoxe Kerken Het feest van de Kruisverheffing is één van twaalf grote feesten binnen de Oosterse orthodoxie. Het wordt echter niet in alle kerken op dezelfde dag gevierd. De zogenaamde “Oosters-orthodoxe Kerken – nieuwe stijl” vieren het feest zoals de rooms-katholieken op 14 september, de “Oosters-orthodoxe Kerken – oude stijl” 13 dagen later namelijk op 27 september. Dit laatste is het geval voor de Kerken van Jeruzalem, Rusland en Servië.

Het gebed is een altijddurende creativiteit, het is méér dan gelijk welke kunst of wetenschap


De canonische Evangeliën vertellen niets over de geboorte van de Moeder Gods. De eerste schriftelijke overleveringen iver de kinderjaren van maria zijn afkomstig uit de 2e eeuw. Ze zijn te vinden in het prote-evangelie van Jacobus, dat in het grieks werd opgetekend. Deze geschriften kennen nog altijd een grote populariteit, maar zowel in het oosten als in het westen als niet-canonisch beschouwd. Het proto-evangelie van Jacobus is zonder twijfel het uitgangspunt voor de uitbeelding van de geboorte van Maria. Anna en Joachim, de ouders van Maria, worden daarin afgeschilderd als een voornaam, vermogend en vroom echtpaar. De icoon toont het moment na de geboorte van Maria. Anna (Hanna = de begenadigde)zit op haar bed en wordt omringd door dienaressen. De vroedvrouw staat voor het bed van Anna, zodat deze alles goed kan overzien. Op haar ene arm houdt zij Maria, met de andere controleert zij de temperatuur van het water, dat een dienares in de wastobbe giet.Geheel rechts staat Joachim, de handen in dankbaarheid opgeheven..In het Jakobusevangelie wordt verteld : “…en Anna vroeg de vroedvrouw :’is het een jongen?’ De vroedvrouw zei :”een meisje” Dan spreekt Anna :”Het geluk is met mij op deze dag. Mijn ziel looft de Heer” Aanvankelijk werd het feest alleen in het oosten gevierd. Op het einde van de 7e eeuw introduceerde de roomse paus Sergius I, die van Griekse afkomst was, het tijdens zijn pontificaat (687-701) ook in het Westen.

LEZINGEN :
Filipenzen 2,5-11
Die gezindheid moet onder heersen die ook in Christus Jezus was:
Hij die bestond in de gestalte van God
heeft er zich niet aan willen vastklampen
gelijk aan God te zijn.
Hij heeft zichzelf ontledigd
en de gestalte van een slaaf aangenomen.
Hij is aan de mensen gelijk geworden.
En als mens verschenen heeft Hij zich vernederd;
Hij werd gehoorzaam tot de dood,
de dood aan een kruis.
Daarom ook heeft God Hem hoog verheven
en Hem de naam verleend
die boven alle namen staat,
opdat in de naam van Jezus
iedere knie zich zou buigen,
in de hemel, op aarde en onder de aarde,
en iedere tong zou belijden
tot eer van God, de Vader:
de Heer, dat is Jezus Christus.
Evangelie :
Lucas 10,38 -42: 11,27-28
Bij Marta en Maria
Op hun reis ging Hij een dorp in. Een vrouw, Marta genaamd, ontving Hem. [Zij had een zuster die Maria heette. Die kwam aan de voeten van de Heer zitten en luisterde naar zijn woorden. Marta had het heel druk met bedienen. Ze ging naar Jezus toe en vroeg: ‘Heer, laat het U koud dat mijn zuster mij alleen laat bedienen? Zeg haar dat ze mij komt helpen.’ De Heer gaf haar ten antwoord: ‘Marta, Marta, je maakt je bezorgd en druk over van alles maar slechts één ding is nodig. Maria heeft het beste deel gekozen en dat zal haar niet worden ontnomen.’
Gelukwensen
Tijdens zijn toespraak verhief een vrouw uit de menigte haar stem en riep Hem toe: ‘Gelukkig de schoot die U heeft gedragen, en de borsten waaraan U hebt gezogen.’ ‘Inderdaad,’ zei Hij, ‘gelukkig zij die het woord van God horen en het bewaren.

De monnik in gemeenschap.
Het leven van de heilige Seraphim van Sarov is eenvoudig en één. Maar deze eenvoud, deze eenheid verbergt in zich een mysterie. Er zijn verschillende goed afgebakende periodes in te onderkennen, waarvan elke periode verschijnt als de spirituele vrucht van deze die er aan voorafgaat.
Een eerste periode bestaat uit zijn jeugd vanaf zijn geboorte in 1759 tot aan zijn intrede in het monasterium van Sarov in 1779. Prokhor, de toekomstige Serafim was de zoon van vrome handelaars uit de stad Koursk, genaamd Mochnine. Niets was er bijzonders aan deze toegewijde blije jongen, die zich gaarne mengde onder de kinderen van zijn leeftijd. Hij was heel scherzinnigheid van geest, het hiernamaals was voor hem een heel nabije realiteit. Zo zag hij gedurende een ziekte de Moeder Gods die met hem sprak en hem genezing beloofde. Heel jong nog voelde hij zich tot het monastieke leven aangetrokken. Op de leeftijd van 18 jaar trok hij, samen met enkele andere vrienden, die dezelfde roep als hij hadden ontvangen, op bedevaart naar Kiev om er te bidden bij de relieken van de ‘Petcherskaïa Lavra’. Hij ging ook om raad bij se startz Dosithéos die hem naar de ermitage van Sarov leidde.