border 031

HEILIGENLEVEN

De heilige Pachomius de Grote – woestijnvader

11bce97e8f4cbb502d9fbd73cbfefc92


De heilige Pachomios (-adelaar) de Grote was geboren rond 290 bij Esneh, als kind van heidense ouders in Opper-Egypte. Toen hij gedwongenpals soldaat moest dienen, samen met enkele dorpsgenoten, en zij in behoeftige omstandigheden verkeerden, kwamen zij in aanraking met enkele christenen die hen liefderijk opnamen. Toen hij, na de overwinning van Konstantijn, uit de militaire dienst ontslagen was, stelde Pachomios zich onder hun leiding en hij werd gedoopt.
Nu kwam hij in aanraking met de kluizenaar Palemon en hij werd zijn leerling. Palemon stelde zware eisen wat betreft vasten, harde arbeid, moeilijke omstandigheden, het verdragen van ontberingen, langdurige gebeden en nachtwaken. Vooral dit laatste viel Pachomios zwaar en Palemon hield hem wakker door hem manden met zand van de ene plek naar de andere te laten vervoeren. Maar Pachomios wijdde zich met heel zijn hart aan het monastieke leven en groeide uit tot een gerijpte persoonlijkheid van grote innerlijke, imponerende kracht. Toen hij zich zo tien jaar lang volkomen onderworpen had, verscheen hem een engel, gekleed in het groot monniken-schima, die hem een schrijfrol gaf, met daarop de Regel voor een gemeenschapsklooster, een kenobion. En hij beval hem zulk een klooster te stichten voor het zieleheil van vele monniken. Zo besefte Pachomios geroepen te zijn om anderen te leiden, en Palemon was het zozeer daarmee eens dat hij met zijn leerling meetrok en zijn verblijf bij hem nam.

Lees verder “”

Jacobus van Saroug

border heilige45

HEILIGENLEVEN

Jacobus van Saroug

jacobus-van-saroug

Jacobus van Saroug

H. Jacobus van Saroug (ca. 449-521)
monnik en Syrisch bisschop
Homilie over de sluier van Mozes , 12-13 (vert. evangelizo.org)

“Want zo u Mozes hebt geloofd, dan zult u ook in Mij geloven; want over Mij heeft hij geschreven.”

 

Mozes heeft de mysteriën onder woorden gebracht, maar zonder ze uit te leggen. Hij sprak immers niet gemakkelijk en hij kon zich niet duidelijk uitdrukken (Ex 4,10). Dit moeilijke spreken werd in hem met opzet bewaard zodat al zijn redevoeringen zonder uitleg zouden blijven. Toen onze Heer kwam, heeft Hij de tong van Mozes losgemaakt en nu zijn al zijn woorden onderscheiden, want zijn tong stottert niet meer en zijn verhandelingen zijn helder als de dag.
Tot aan de komst van onze Heer was het woord stom, zij bleef zonder verklaring, en alles wat over Hem gezegd werd, bleef duister. Het verborgen mysterie verborg zich tegelijk achter het stotteren en achter het voorhangsel (Ex 34,33; 2Kor 3,14), zolang het uur van de dag van zijn verkondiging nog niet gekomen was.
Mozes had gevraagd om de Vader te mogen zien (Ex 33,18); Hij voorvoelde immers dat de Zoon openlijk in de wereld zou komen. Toen heeft de Vader zijn achterkant laten zien; Hij wilde hem daardoor leren dat zijn Zoon zich zou tonen in menselijke verschijning. De Eeuwige maakte voor Mozes een verschil tussen het gelaat en de achterkant opdat Mozes erkent dat de aarde zijn Zoon in de vorm van een mens zou schouwen. (…) Mozes heeft Hem gezien, en van Hem kwam de schittering waarmee de huid van zijn gelaat straalde (Ex 34,29). De straling van de Zoon rustte op het geheel van de profetie (…) ; als Mozes sprak, sprak hij met zijn mond, want het Woord inspireerde al zijn profetische woorden. Zonder Hem is er voor de profeten geen woord, noch openbaring mogelijk, want Hij is de voornaamste bron van de profetie. (…) Maar wanneer de Gekruisigde, de Bruidegom gekomen is, heeft de profetie zijn gelaat ontsluierd en heeft Hij zijn stem verheven in de bijeenkomst. De Zoon van de Maagd heeft de sluier opgelicht die over de Hebreeën lag; alles werd openbaar, helder en gemakkelijk te verklaren.

Uit : heiligenlevens voor elke dag.Orth.klooster Den Haag

Heilige Antonios de Grote

border 9ht

HEILIGENLEVEN

De heilige Antonios de Grote

17_jan_anthony_the_great

Antonios de Grote – Woestijnvader

De heilige Antonios de Grote: werd rond 251 geboren in een christengezin te Komé (nu Keman) in Midden-Egypte. Toen hij 20 jaar oud was stierven zijn ouders en lieten hem een aanzienlijk vermogen na. Maar in die dagen werd in de kerk het Evangelie voorgelezen van de rijke jongeling. Antonios werd hierdoor zo diep getroffen dat hij al zijn bezit uitdeelde aan noodlijdenden. Vervolgens trok hij zich terug in een grot buiten de stad om een leven van gebed te leiden. Toen hij daar niet de volkomen eenzaamheid vond die hij zocht om geheel en al bij Christus te zijn, begaf hij zich naar de woestijn, die in Egypte nergens ver weg is. Hij zwom de Nijl over en vond een in de grond verborgen bouwwerk, een bouwvallige verlaten werkplaats van valsemunters, waar hij werkelijk alleen was. Antonios was een sterke persoonlijkheid met een heftig karakter en hij had een buitengewoon zware strijd te voeren tegen zijn opstandige natuur. Zijn duivelsvisioenen zijn door de middeleeuwse schilderkunst beroemd geraakt, maar veel belangrijker zijn de van hem overgeleverde woorden, die getuigen van een rijpe en evenwichtige persoonlijkheid, met een diep inzicht in de groei van het geestelijk leven. Rond hem verzamelde zich een groep leerlingen zodat

Lees verder “Heilige Antonios de Grote”

Gregorios Palamas : De Heer kwam….

88369639_10163033875485297_5837976035580182528_n

De Heer kwam om vuur op de
aarde te zenden (vgl. Lukas 12:49), en door
deel te nemen aan dit vuur maakt Hij
niet alleen de menselijke substantie goddelijk
die Hij voor ons aannam, maar
elke persoon die waardig wordt bevonden om
om in gemeenschap met Hem te gaan.

Gregory Palamas

7651fae1f00d0da021c91fd3d8e081b0

Vasten moet gepaard gaan met zelfbeheersing. Waarom?
Omdat ons volvreten ,zelfs van nederig voedsel, een
belemmering is voor de zuiverende rouw,het goddelijk verdriet en het berouw in onze ziel, die onwankelbare bekering zou moeten teweegbrengen die tot redding leidt. Want zonder een berouwvol hart kunnen we ons niet echt bekeren. Het is de beperking van zelfverwennerij, slaap en de zintuigen volgens Gods wil die ons hart verplettert en ons doet rouwen om onze zonden.

St. Gregorius Palamas.
De homilieën van Sint Gregorius Palamas, Deel 1
Homilie

 

border 1985

Vastengebed van Efrem de Syriër

Heer en Meester van mijn leven,
Bewaar mij voor de geest van traagheid,
Moedeloosheid, heerszucht en ijdel gepraat.

Maar schenk mij; uw dienaar,
Een geest van ingetogenheid,
Nederigheid, geduld en liefde.

Ja, Heer en Koning,
Doe mij mijn eigen fouten zien
En niet mijn broeder veroordelen,
Want Gij zijt gezegend
In de eeuwen der eeuwen
Amen.

Heiligenleven – De heilige Gregorios Palamas

border 543

 

HEILIGENLEVEN

De heilige Gregorios Palamas

35051c85d68b2266b6c760d8f80e2eac

De heilige Gregorius Palamas, aartsbisschop van Thessalonika. Hij was geboren in Constantinopel in 1296. Zijn vader was senator en het gezin had 7 kinderen, van wie Gregorios de oudste was. Hij deed met groot succes zijn studies in filosofie, en men sprak reeds van een nieuwe Aristoteles. Maar de ernstige Gregorios zocht veel meer naar een geestelijk leven. Reeds tijdens zijn studietijd stelde hij zich onder de leiding van een bekende monnik, Theoleptos van Filadelfia, die hem de begindselen van het innerlijk gebed leerde.
Toen hij 20 jaar oud was, besloot Gregorios de wereldse zorgen te verlaten. Reeds toen bleek de macht van zijn persoonlijkheid, want twee broers, twee zusters, zijn moeder en een aantal bedienden kozen het monastieke leven. Gregorios en zijn broers trokken te voet naar de Athos en vonden onderdak in de omgeving van Watopedi.

Lees verder “Heiligenleven – De heilige Gregorios Palamas”

2e zondag van de Vasten de heilige Gregorios Palamas

border 64WX

25e zondag van de Vasten : zondag van de heilige Gregorios Palamas

7f4c29be06ad293a9d6f99fff89101ac

Heilige Gregorios Palamas

 Tweede zondag van de Grote Vasten

Van de heilige Gregorios Palamas

LEZINGEN VAN DE ZONDAG :

Hebr.1,10-2,3

In het begin, Heer, hebt U de aarde gegrondvest,
en de hemel is het werk van uw handen.
Zij zullen vergaan, U echter blijft.
Alle zullen ze verslijten als kleren,
U zult ze opvouwen als een mantel,
als een kledingstuk zullen zij verwisseld worden.
U echter bent dezelfde
en uw jaren nemen geen einde.
Tot welke engel heeft Hij ooit gezegd:
Ga zitten aan mijn rechterhand,
totdat Ik uw vijanden als een voetbank voor uw voeten heb gelegd?
Wat zijn zij anders dan dienende geesten, uitgezonden ten behoeve van hen die de redding zullen erven?
Trouw aan de boodschap

2.Daarom moeten wij des te meer aandacht schenken aan wat wij gehoord hebben, om niet uit de koers te raken. Want als het door engelen gesproken woord zo’n gezag had dat elke overtreding of ongehoorzaamheid haar rechtmatige vergelding ontving, hoe zullen wij dan ontkomen, wanneer wij een zo grote redding verwaarlozen, die eerst verkondigd is door de Heer, en getrouw aan ons is doorgegeven door hen die Hem gehoord hebben;

Evangelie :
Marcus,2,1-12

Lees verder “2e zondag van de Vasten de heilige Gregorios Palamas”

De heilige kluizenaar Onufrios de Grote

border 054

HEILIGENLEVEN

Onufrios de Grote – Woestijnvader

12_june_onuphrius

De heilige kluizenaar Onufrios de Grote. Onufrios begon zijn askese in het klooster Eriti in de Thebaïde, waar een honderdtal monniken leefde in strenge askese. Maar hij werd aangetrokken door het eenzame leven dat de heilige profeet Elia en Joannes de Doper hadden geleid voordat zij tot de prediking geroepen werden, en hij vertrok daarom naar de woestijn, vanuit de Grote Oase recht naar het Zuiden. Door Gods hulp vond hij de grot waarin een oude kluizenaar leefde. Onufrios wierp zich ter aarde en riep: “Vader, zegen!” De ander kwam naar buiten, hief hem op en gaf hem de broederkus. Onufrios bleef bij hem en kreeg onderricht over het leven in de woestijn. Het duurde niet lang of zijn geestelijke vader achtte hem geschikt om zelfstandig te leven, en hij bracht hem naar een op vier dagreizen afstand gelegen grot, die hij op zijn omzwervingen door de woestijn had ontdekt. Daar bleef hij een maand bij hem, totdat Onufrios aan de plaats zou zijn gewend. Vervolgens bezocht hij hem nog eenmaal per jaar, totdat hij bij zijn laatste bezoek stierf en door Onufrios begraven werd.
Daarna leefde deze in volstrekte eenzaamheid, zonder ooit iemand te zien, gedurende 60 jaren vol ontberingen. Hij vertelde aan Pafnutios‚ die hem tenslotte vond, dat hij vaak zwaar te lijden had gehad van honger en dorst, en soms op sterven had gelegen door algehele zwakte. Hij had als enig voedsel de wilde planten die in de omgeving groeiden, maar na 30 jaar ontsprong voor de ingang van zijn spelonk een goede waterbron, waarbij een dadelpalm groeide, die hem voedsel verschafte. Zijn kleding raakte op den duur geheel verteerd en hij had als dekking slechts de lange spierwitte haren die op zijn lichaam groeiden als bij een wild dier, terwijl zijn baard reikte tot op de grond. Samengevlochten palmbladeren dienden als een gordel om zijn Iendenen.
De heilige Pafnutios, die na al die jaren door God daarheen was geleid, was eerst uit angst weggevlucht toen hij Onufrios zag, totdat deze hem achterna riep dat hij ook een mens was, net als hij. Zo raakte zijn levensgeschiedenis bekend. Nadat zij de nacht samen in gebed hadden doorgebracht, nam Onufrios afscheid, waarbij hij beloofde de voorspraak te zullen zijn voor hen die in zijn naam een of ander goed werk verrichtten of zijn bijstand inriepen; daarna knielde hij weer neer. Nu stierf hij, tijdens zijn gebed, tegen het jaar 400. Door de kruisvaarders werd de eredienst van de heilige Onufrios, die zich al spoedig in het byzantijnserijk had verbreid, ook in het Westen bekend.
Volgens de legende deed een engel ieder zaterdag en zondag de ronde door de woestijn om aan de alleen-levende monniken de heilige Communie te brengen.

Augustinus : Breek deze tempel af …..

border 8Marcus apostel

H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Sermon 163, 5

Augustinus55

“Breekt deze tempel af, en in drie dagen zal Ik hem opbowen”

Wij zijn de arbeiders van God en wij bouwen aan de tempel van God. De wijding van die kerk vond reeds plaats in Zijn Hoofd, omdat de Heer, na de dood te hebben overwonnen, uit de doden is verrezen. Hij heeft wat sterfelijk was in zichzelf vernietigd en Hij is ten hemel opgestegen. (…) En nu bouwen we de tempel met het geloof, opdat de tempelwijding er ook is bij de uiteindelijke verrijzenis. Daarom is er een psalm die getiteld is: “Toen we de Tempel bouwden na de gevangenschap” (96,1 Vulg). Herinner u hoe we vroeger gevangenen waren, toen de duivel de gehele wereld als een kudde ongelovigen, in zijn macht hield. Om reden van die gevangenschap is de Verlosser gekomen. Hij heeft zijn bloed vergoten als losprijs voor ons; door zijn vergoten bloed heeft Hij het schuldbewijsstuk dat ons gevangen hield afgeschaft (Kol 2,14). (…) Eerst waren we verkocht aan de zonde, nu zijn we bevrijd door de genade.

Lees verder “Augustinus : Breek deze tempel af …..”

Symeon de Nieuwe Theoloog: Hoe ben je meteen een bron van vuur…

8f48c450a97d0ba836822e37dd69dc3a

Hoe ben je meteen een bron van vuur,
hoe ook de fontein van dauw?
Hoe tegelijk brandend en zoet,
hoe een remedie voor alle ziekten?
Hoe maak je goden van ons mannen,
hoe maak je duisternis licht?

Hoe zorg je ervoor dat iemand uit de hel terugkeert,
hoe maakt u ons, stervelingen, onvergankelijk?
Hoe trek je de duisternis naar het licht,
hoe zegevier je over de nacht?
Hoe verlicht u het hart?
hoe transformeer je mij volledig?

Hoe word je één met mensen;
hoe maakt u hen zonen van God?

St Symeon de nieuwe theoloog

Kallistos Ware : het eiland aan de overkant….

border 547

NAAR  METROPOLIET KALLISTOS WARE : HET EILAND AAN DE OVERKANT VAN DE WERELD

avatars-000215950628-wplckl-t500x500

Metropoliet Kallistos

Wat is verlossing? Volledige deelname aan het goddelijk leven, een overtocht naar dat “eiland boven de wereld” (Isaäk de Syriër) dat het koninkrijk van de liefde is, waar de Vader, de Zoon en de Heilige Geest zich bevinden. Dit proces is verre van individueel, het is zowel sociaal als kosmisch. Het gaat door het besef van de eenheid van de persoon als icoon van de Drie-eenheid. Hier en nu, op een manier om tijd niet als een gevangenis te zien, maar als een weg naar vrijheid. Een weg die zo ver kan gaan als waanzin in Christus en martelaarschap.
Wijdverbreide uitbreiding van de heerschappij van de handelswaar, ongekende ethische uitdagingen met de genetische en digitale revoluties, ecologische crisis. Voor Metropoliet Kallistos Ware, bisschop van Diokleia, is de antropologische kwestie de sleutel tot deze eeuw. Meer precies, wat is de menselijke persoon? Wat betekent het om geschapen te zijn naar het beeld en de gelijkenis van de Heilige Drievuldigheid?
Met een klassieke en gedurfde, holistische en open benadering van de menswetenschappen verkent de voormalige hoogleraar patristiek aan de Universiteit van Oxford diepgaand het mysterie van de persoon. Hij legt de nadruk op haar verticale (relatie tot God) en horizontale (relatie tot anderen en tot de schepping) dimensies, haar radicale uniciteit, haar vrijheid, haar functies als microkosmos en bemiddelaar tussen hemel en aarde, het vrouwelijke en het mannelijke.
Als trinitair icoon is ieder mens een pelgrim die een innerlijke reis onderneemt om het onvervulde te volbrengen, om zijn of haar eigen roeping te realiseren en zijn of haar ware gezicht te vinden, voorbij de sociale conventies en morele codes, zoals die tot uiting komen in de figuur van de mens-in-Christus. Dit in een dynamiek van wederzijdse uitwisseling, solidariteit, zelfopoffering, overgave aan de goddelijke wil, transfiguratie van het lijden, zelfs profetische betwisting van de wereldse wijsheid. Zolang wij niet liefhebben en niet bemind worden tot in de naaktheid en waarheid van ons wezen, blijven wij voor onszelf onbegrijpelijk.
Het doel van dit pad, van deze groei van zijn, die niet zonder innerlijk martelaarschap gaat, is vergoddelijking. Dit is de vrucht van de synergie tussen de goddelijke genade en de menselijke wil, en het is de eigenlijke definitie van verlossing in de orthodoxe traditie. “Men redt zich niet van de wereld, maar met de wereld, die moet worden behandeld als een sacrament van Gods aanwezigheid”, schrijft bisschop Kallistos. Het heil is eerder sociaal en kosmisch dan individueel, eerder mystiek-therapeutisch dan juridisch-moreel, het is deelname aan het leven zelf van God. Een proces dat zich ontvouwt in de opwaartse spiraal van tijd en eeuwigheid. Een worden dat ons, in het diepst van ons hart, brengt naar dat “eiland boven de wereld” dat het Koninkrijk van de Drie-eenheid is.

Naar Kallistos Ware ( l’ile au delà du monde)

De heilige Gelasios

border 9ht

HEILIGENLEVEN

De heilige Gelasios

81708-2410606030

De heilige Gelasios, een toneelspeler in Heliopolis. Toen hij eens in een satire het christelijk geloof bespottelijk moest maken en daarbij ook gedoopt werd door een andere clown die de doopwoorden uitsprak, en met een wit kleed werd bekleed, kwam hij als een totaal veranderd mens uit het bad tevoorschijn en beleed dat hij gelovig was. Want terwijl hij in het water was, had hij zulk een stralend licht aanschouwd, dat hij niets anders meer verangde dan daar bij te zijn. Toen de menigte merkte dat het Gelasios ernst geworden was maakte zich een wilde woede van hen meester. De mensen stormden de arena in, sleepten Gelasios naar buiten en sloegen hem dood met de stenen die zij daar vonden, in het jaar 297. Het lichaam van Gelasios werd naar zijn geboortedorp Mariamnia gebracht en daar werd over zijn graf een kerk gebouwd.

Uit : Heiligenlevns voor elke dag. Uitg. Orth. Klooster – Den Haag

1-Petrus-221-22

Alexander Schmemann – De grote Vasten

De grote Vasten – Vader  Alexander Schmemann

Slotbeschouwing

9241f6898b13c69033cf00d59bda6183

Na elke gebedsmoment maken we een prostratie, een buiging.Dit buigen gebeurt niet alleen bij het gebed van Efraïm de Syriër.
Hier, echter, is hun betekenis het best van al onthuld. In de lange en moeilijke poging om geestelijk te herstellen, scheidt de Kerk de ziel niet van het lichaam.
De hele mens is van God afgevallen ; de hele mens moet daaromworden hersteld. Het  meesterschap van de zonde ligt precies in de overwinning van het vlees – het dierlijke, het irrationele – de zinnelijkheid in ons – over het spirituele en het goddelijk beginsel in de mens. Maar het lichaam is heerlijk, het lichaam is heilig, zo heilig dat God zelf “vlees is geworden”. Verlossing en berouw zijn dan geen minachting voor het lichaam of verwaarlozing ervan, maar eerbiediging van het lichaam tot zijn werkelijke functie als tempel van de onschatbare menselijke ziel. Christelijk ascetisme is een strijd, niet tegen maar voor het lichaam .Om deze reden heeft de hele mens – ziel en lichaam – berouw. Het lichaam neemt deel aan het gebed van de ziel. evenals de ziel bidt door en in het lichaam . De diepe prostraties , het ‘psychosomatische’ teken van berouw en
nederigheid, van aanbidding en gehoorzaamheid, is  dus de vastenritus bij uitstek. ‘

Uit ‘De grote Vasten ‘ door Vader
Alexander Schmemann

SLOT

border kruis en kader (2)

Schmeman – Hoogmoed

banner klein 4

De Grote Vasten – Alexander Schmemann

deel 8 –  HOOGMOED

1d16b85668043cbe0ef1b6420ef44010

HOOGMOED

 

“Dit alles is samengevat en gebracht
inclusief de smeekbede van het vastengebed waarin we vragen “om onze eigen fouten te mogen zien en niet te oordelen over onze  broeder.” Want uiteindelijk is er maar één gevaar: hoogmoed. Hoogmoed is de bron van alle kwaad, en alle kwaad is trots. Toch is het niet genoeg voor mij om mijn eigen fouten te zien, want deze schijnbare deugd kan worden omgezet in hoogmoed. Geestelijke lezingen zijn vol van waarschuwingen tegen de subtiele vormen van pseudo-vroomheid die, in werkelijkheid, onder de dekmantel van nederigheid en zelfbeschuldiging kunnen leiden tot een echt demonische hoogmoed. Maar wanneer we “onze eigen fouten zien” en “onze broeders niet veroordelen,”
wanneer, met andere woorden, ingetogenheid, nederigheid geduld, en liefde
één zijn in ons, dan en alleen dan zal de ultieme- hoogmoed- in ons vernietigd worden.”

uit Grote Vasten Vader
Alexander Schmemann

blob (1)

Negeer de vasten niet;
het is een navolging van
Christus’ manier van leven

St. Antonius de Grote

Eerste zondag van de Vasten – zondag van de Orthodoxie

border 031

Eerste zondag van de Vasten

” Triomf van de Orthodoxie”

Herstel van de Iconenverering

bf31d69e3b0be704f022db2a2273d4b6

Het iconoclasme en het einde ervan

De strijd die in de achtste en negende eeuw in Byzantium onder leiding van de keizers woedde tegen de verering van de iconen.
De achtergrond van deze strijd was drieledig. Ten eerste cultureel: een semitische huivering met betrekking tot beeld en afbeelding, die haaks stond op de Hellenistische achtergrond van veel christenen in Byzantium. Ten tweede politiek: het bevestigen van keizerlijke macht tegenover aanspraken van de kerk, patriarch en monniken. Ten derde theologisch: het oud-testamentisch verbod op het afbeelden van God en verzet tegen de ontaarding van iconenverering die in bepaalde monastieke kringen verworden was tot beeldenaanbidding. Het iconoclasme is veroordeeld op hetconcilie van Nicea.

In de orthodoxe Kerk wordt het terug toestaan van de iconenverering gevierd op de 1e zondag van de vasten.

LEZINGEN VAN DE DAG

Hebr.11,24-26,32, 12,2

Door het geloof heeft Mozes zelf, toen hij groot geworden was, geweigerd om door te gaan voor een zoon van de dochter van de farao. Hij wilde liever mishandeld worden met het volk van God dan voor korte tijd profiteren van de zonde.
En wat moet ik nog meer noemen? De tijd ontbreekt me om te verhalen van Gideon, Barak, Simson en Jefta, van David en Samuël en de profeten.
12. 2 :Kijk naar Jezus, de leidsman en voltooier van ons geloof. Omwille van de vreugde die voor Hem in het verschiet lag, heeft Hij een kruis op zich genomen en de schande niet geteld: nu zit Hij aan de rechterkant van Godstroon.

Evangelielezing :

Johannes 1,43-51

Jezus roept Filippus en Natanaël
De volgende dag, toen Hij besloten had om naar Galilea te gaan, ontmoette Hij Filippus. ‘Volg Mij’, zei Jezus tegen hem. Filippus was afkomstig uit Betsaïda, de stad waar ook Andreas en Petrus vandaan kwamen. Filippus ging Natanaël opzoeken en zei tegen hem: ‘Degene over wie Mozes in de Wet en ook de profeten hebben geschreven, die hebben we gevonden: Jezus, de zoon van Jozef, uit Nazaret.’ ‘Nazaret?’ zei Natanaël. ‘Kan daar iets goeds vandaan komen?’ Maar Filippus hield vol: ‘Kom mee en je zult het zien.’ Jezus zag dat Natanaël naar Hem toe kwam en zei over hem: ‘Daar heb je een echte Israëliet, in wie geen oneerlijkheid is.’ ‘Waar kent U mij van?’ vroeg Natanaël. Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Nog voordat Filippus je kwam roepen, toen je onder de vijgenboom zat, had Ik je al gezien.’ ‘Rabbi,’ zei Natanaël, ‘U bent de Zoon van God, U bent de koning van Israël!’ Waarop Jezus zei: ‘Je gelooft dus omdat Ik zei dat Ik je gezien heb onder de vijgenboom? Je zult nog grotere dingen zien!’ En Hij voegde eraan toe: ‘Waarachtig, Ik verzeker jullie: je zult zien hoe de hemel geopend is en Gods engelen opstijgen en neerdalen boven de Mensenzoon.’

Liefde : Schmemann

border IIT5

De grote Vasten : Alexander Schmemann

Deel 7  :  LIEFDE

9ad82a7c8cb7ff2c85ee768b96cde39b

Liefde

‘Ten slotte is de kroon en
vrucht van alle deugden, van alle
groei en inspanning,de liefde
– die liefde die, zoals we
al hebben gezegd,
alleen door God kan worden gegeven –
Het is de gave die het doel is van
elke spirituele voorbereiding en beoefening. . “

Alexander Schmemann

 

 

border amp